Psycholog do psychologa - Pani Iwono?

[demolka444]

W tym roku koncze psychologie. Ostatnio mam bardzo ciezki okres - doprowadzam
do szalu nie tylko siebie ale i mojego partnera. Mam barzdo obnizony nastroj -
jak mniemam to sa objawy depresji (ale oczywiscie nie moge stwierdzic
obiektywnie). Z checia poszlabym do fachowca, ale jak Pani sadzi czy jest
sens isc do "zwyklego psychologa". Czy sa miejsca w Warszawie, do ktorych po
porade moglyby sie udac osoby o "podwyzszonej swiadomosci technik
psychologicznych i terapeutycznych"?

[novika7]

z depresją chodzę do psychiatry ty też powinnaś a nie szukaj "psychologa"

[maak3]

a myślisz,że psycholodzy, terapeuci nie korzystają z pomocy psychologicznej,
tylko z tego względu,że znają trochę technik psychoterapeutycznych?
w bycie dobrym psychoterapeutą wpisana jest terapia własna
więc śmiało idź do dobrego psychologa

[waleryj]

nie obrazaj Pani Iwony - jest Psychiatra, a to duuuuzo wyzej od psycholozka

sorry Gregory

[blue_a]

ale rozbawił mnie Twój list.
Proponuje udac się do Najwyższej Możliwej Instancji, może do Pana Bpga?
"podwyższona świadomość.."
Ładne..

A życzliwie:
zgłoś się po prostu do psychiatry.
Tak chyba będzie najlepiej.

Trzymaj się ciepło.
A Pani Iwona jest psychiatrą, z tego co mi wiadome, nie psychologiem.

[hellio]

Droga Demolko, jak wiesz psychoterapia nie polega na jakichś podniesionych do
kwadratu manipulacjach, które w Twoim wypadku "nie zadziałają", bo "masz
podwyższoną świadomość technik". Mechanizmy obronne bronią tak samo psychologa
jak ślusarza narzędziowego, ale też jednego i drugiego skutecznie wciągają w te
same pułapki. Ślusarz zwykle nie potrafi odróżnić wyparcia od sublimacji, a
psycholog tak; ale wypierają i sublimują z taką samą skutecznością.
Tak więc psycholog z piątego roku może iść z czystym sumieniem do "zwykłego"
psychoterapeuty. Twoją wiedzę możesz natomiast wykorzystać, i bardzo do tego
zachęcam, do podjęcia świadomej decyzji odnośnie orientacji w której chciałabyś
pracować. Wielu ludzi korzysta po prostu z rekomendacji znajomych i przyjaciół
i nie wdaje się w rozważanie szczegółów typu: gestalt czy REBT? czy klasyczna
psychoanaliza? bywa, że prowadzi to do rozczarowań czy wręcz rezygnacji z
terapii. Oczywiście nie jest niegrzecznością zapytanie terapeuty w jakiej
orientacji on/ona pracuje. To co piszę dotyczy, naturalnie, psychoterapii a nie
interwencji - może to jest dobry pomysł "na początek"?
Życzę pięknej piątki na dyplomie i przyjemności (tak! tak!) przy pisaniu pracy
magisterskiej.
Serdecznie pozdrawiam, H

[iwona.grobel]

W pełni zgadzam się z poprzednikiem. Aż prosi się zadać pytanie, kogo Pani ma
myśli używając określenia "zwykły psycholog", a kto miałby być
tym "niezwykłym"? Jest to ciekawe tym bardziej, że psychologiem zostanie Pani
juz za chwilę. Psycholodzy tak i ludzie innej profesji zgłaszają się ze swoimi
problemami do psychologów, psychoterapeuci do psychoterapeutów, a psychiatrzy
do psychiatrów (ja, jako lekarz psychiatra mam pacjentów, którzy są lekarzami
(w tym psychiatrami).
Jesli ma się problem, jak opisany przez Pania, dobrze jest rozwiązać go przy
pomocy specjalisty.
Pozdrawiam.