Wychowanie - Forum dyskusyjne

5aga5 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 00:04

No właśnie to miałam na myśli. Jeśli jest taki żywiołowy, niech babcia
delikatnie budzi go z tej 3-godzinnej drzemki. Może to coś da.

edytkus Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 04:45

3 godz. pod rzad to dlugo, szczegolnie jesli drzemka jest po poludniu. Moze zrobcie jak my,
ustanowcie pore do ktorej dziecko mozna polozyc spac (w przyp. 3 godz. to ok.12), jesli pore
przegapicie to trudno - maluch nie pojdzie spac az do wieczora. U nas dzialalo. Poza tym co on je?
Pamietaj ze niektore pokarmy znacznie dodaja energii.
- fiona111 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 06:16
  
  do obiadu śpi ok 1-2 godziny i babcia go usypia jeszcze po południu na godzinkę

ziazia17 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 06:55

Natychmiast zrezygnujcie z tej drugiej drzemki. Poza tym dużo świeżego powietrza
( w miarę możliwości). Moja mała nie sypia w dzień od ponad roku ( ma trzy lata)
i o 19.30 jest tak padnięta, że bezproblemowo zasypia. Natomiast drzemka w
dzień- i o zasnięciu przed 24 nie ma mowy. Pozdrawiam i życzę sił. Acha i
porozmawiaj z babcią, wytłumacz o co chodzi, bo moja przez jakiś czas uwżała, że
jak dziecko chce spać, to trzeba mu pozwolić. Żadne prośby nie pomagały, dopiero
jak została z małą wieczorem zrozumiała nasze męki. Pozdrawiam magda

weronikarb Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 07:24

Nasz wstaje punkt 8.00 rano
Idzie spac punkt 12.00 i spi od 1 godz. do 3
O 21.30 juz jest spiacy
O tak poznej porze wieczorem nauczyl sie latem, poniewaz dluzej sloneczko bylo
teraz czekamy na zmiane czasu to pojdzie spac o godz. wczesniej.
Jest zywym sreberkiem wykancza wszystkich, dlatego pilnujemy godz. snu, bo tak
nei spalby wcale.
Ustal dokladnie o ktorej ma isc spac i nie odchodz od ustalonych godz. maly sie
bedzie buntowal ale w koncu sie przyzwyczai.
My tez bujamy w wozku do usniecia - niestety duzy blad jak byl maly.
U nas bujanie weszlo w 1 m-cu zycia z powodu kolek, pozniej byly zabki,
plesniawki i inne choroby i juz nie zdarzylam go oduczyc.
Choc czasami mysle ze lepiej bujac jak nosic.
Ale sie rozpisalam smile

Ale tak Twoj Franek jest podobny do mojego Dominika smile

redudek Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 07:35

Moja Paulina ma 14i pół mies.Ostatniej nocy poszła spać też około północy ale
to dlatego że usnęła pózno po południu.
Zazwyczaj ona śpi w dzień tylko raz ok.13godz,śpi różnie ,najczęściej 2,2i pół
czasami.Staram się ją kompać ok.19,chociaż nieraz 19.30 czy 20.Potem to ją
ubieram w pidżamę ,kładziemy się razem daję jej cysia i zazwyczaj zasypia.
Jak ma dużo wrażeń w ciągu dnia i nie uśnie po południu to padnie ok.17,wtedy
niema się co dziwić że idzie spać ok północy.
No własnie to jest chyba taki wiek że dziecko odkrywa przyciski w telewizorze
albo włącza sobie wieżę,też to mamy.Ale juz dobrze wie co znaczy nie wolno jak
sie do niej mówi,czasami obrywa leciutko po łapkach gdy dotyka telewizor.
Całe szczęście Paulina już nie będzie mieć młodszego rodzeństwa bo ma starszych
dwóch braci,czasami sama zastanawiam się skąd ja miałam tyle siły w sobie by
ich wychować,mają 13 i 10 lat.
Głowa do góry, będzie dobrze! smile

mamaestery Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 10:18

"jeśli już coś oglądamy to reklamy, nic innego nie ma szans, bo
podchodzi do telwizora i wyłącza go"
dla mnie to jest terror w czystym wydaniu,rozumie ze to przyklad ale chyba
doskonale obrazuje w czym rzecz,musicie janso ustalic kto rzadzi w domu(no mam
nadzieje ze wy! smile

)jak jest pora spania to do lozeczka i BEZ DYSKUSJI(o ile
dziecko nie jest chore,nieswoje ) i nie wyciagamy ,niech poplacze bez tego sie
napewno nie obejdzie na poczatku
sluchaj wasze dziecko to nie pepek swiata ,jak mu odmowicie czegos albo
zabronicie to nie znaczy ze go nie kochacie albo jestescie zlymi rodzicami...

mal.go.sia Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 10:37

Z tym, ze to terror zgadzam sie w 100%. Ale jak rodzice pracuja, a dziecko jest
pod opieka babci, to trudno uniknac wychowania terrorysty. Chyba, ze babcia
rozsadna (ale to sie BAAARDZO rzadko zdarza)
Ciekawi mnie za to, jak sobie wyobrazasz polozenie takiego malca "to do
lozeczka i BEZ DYSKUSJI(o ile dziecko nie jest chore,nieswoje ) i nie
wyciagamy" ??? Przeciez dzieci w tym wieku chodza same ??? I maja juz chyba
wyjete szczebelki ??? A blokowanie wyjscia zakrawa na przemoc ???
- weronikarb Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 10:45
  
  o tym samym pomyslalam mal.gosia
  Moj synek ma wyjete szczebelki - łóżeczko go parzy od samego poczatku.
  Nie wyobrazam sobie ze bym go zamknela gdziekolwiek - chyba gardla innych
  dzieci sa slabsze ale moj to by narobil takiego rabanu ze policje sasiedzi by
  wzywali.
  Trudno nauczyc konsekwencji dziecka (a zwlaszcza 2 latka) gdy wiekszosc czasu
  spedza z dziadkami ktorzy na wszystko pozwalaja.
  On słowo "nie wolno" traktuje ze ma zrobic odwrotnie - bo dziadki tak mowi np.
  nie wolno jesc - on je itd.
  Jestem z synkiem w soboty, niedziele i od 16 codziennie (chyba ze w delegacji
  jestem) i w tym czasie obiad, posprzatac i z nim sie pobawic.

18_lipcowa Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 10:26

Biedne z Was kukiełki w teatrzyku małego terrorysty.Nie wyobrażam sobie by
dziecko tak mną kierowało, ba - nie widziałam tego jeszcze u nikogo, no cóż,
ale ja mam normalnych znajomych.

mamaskarba Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 10:41

Oj Lipcowa, Lipcowa, jak to łatwo oceniać nie mając własnego dziecka i nie
znając problemu... Jedyne pocieszenie dla Ciebie, że z tego się wyrasta.
A co do założycielki wątku, to dziecku w tym wieku wystarczy jedna drzemka koło
południa, nie później, a Młody zacznie zasypiać koło dwudziestej. I rano niech
nie śpi za długo, najlepiej budź go o ósmej. (U nas działa)
- 18_lipcowa Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 10:47
  
  Plisss. a co tu oceniać nie mając własnego dziecka?
  Toż to chore jest co ten dzieciak wyprawia. Zeby 16 mies takie rzeczy wyprawial?
  - 18_lipcowa Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 10:51
    
    I żeby rodzice nie mogli sobie dać z tym rady???????????
    - zona_wojtka Zgadzam się z lipcową... 18.10.05, 15:16
    - zona_wojtka A ja mam dzieci... 18.10.05, 15:27
      
      ... w przeciwieństwie do niej...
      Czy może nie powinnam się wypowiadać?
      Jeszcze by tego brakowało, żeby dziecko było tak rozpuszczone, że robi co chce.
      Zgaszenie telewizora to nic, rzucanie smoczkami (mamusia oczywiście biegnie, bo
      dziecko dom może zaraz zdemoluje...) też, ale co będzie gdy dzieciak podrośnie
      i porzuca sobie sztućcami? Np. nożem i widelcem?... Albo tłuczkiem do mięsa?
      Wybaczcie, ale dla mnie matki i ojcowie, którzy pozwalają bić się malcowi po
      twarzy, pluć, robiące na swój własny sposób pożytek ze wszystkiego, na co
      natkną się w domu to zjawisko meganienormalne...
    - marghe_72 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 22:07
      
      lipcowa,zebys Ty wiedziała ile ja miałam "mądrych" rad ZANIM urodziłam dziecko..
  - ada_zie Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 10:54
    
    Nie mając dzieci też wygłaszałam takie teorie - życie zweryfikowałało moje
    poglądy )))
    Mój syn ma 2,5 roku i powolutku wyrasta ze wszystkich swoich złych zachowań,
    tzn. my mu w tym nieco pomagamy konsekwencją.
    Moim zdaniem nalezy ograniczyć spanie w ciągu dnia i obserwować malucha czy to
    przyniesie efekty - jezeli nie - szukać jakiś sposobów na wyciszenie przed snem.
  - fastcar Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 18:14
    
    Iiii.. tam, Lipiec przesadzasz trochę albo podpuszczasz. Nie che spać i tyle,
    jest wyspany, a nie żaden terrorysta. Pozdrawiam
zimna2 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 21.10.05, 13:31

Oj, oj tak samo mawiala moja siostra. "Jak ja będę miala dziecko to sobie je
wychowam, jak spać to spać jak jeśc to jeść, ja czytam ono się będzie bawić
podstawa to konsekwencja i dyscyplina, nie będzie sie tak darlo jak twoje (tu
chodzilo o moją córkę)" Niestety teraz ma w domu trzyletnią slodką terrorystkę
przy której moja jest prawie aniolem. Tak więc poczekaj z komentarzami aż
będziesz miala swoje dzieci

Kasia - mama Julii i Maksia

madmok Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 14:56

sorry, ale dla mnie to też terror. mam dwójkę dzieci - 12 i 6 lat. Przy
pierwszym nie pracowałam, przy drugim juz tak. dziecko zawsze próbuje narzucać
swoje zdanie ale to my rodzice decydujemy co wolno a co nie. Wyłączanie
telewizora bo jemu sie tak chce? Bujanie do nocy? Owszem można pomóc dziecku
zasnąć ale nie bawić się do nocy. Proponuję żłobek, bo babcia chyba za bardzo
rozpieszcza a jej się nie da zmienić.

edytek1 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 20.10.05, 10:40

oj jakie mądre słowa. Doświadczenie życiowe najlepszym doradcą. Jestem przeciwa
radykanym rozwiazaniom do łożka o godzinie x i Bez dyskusji! Babci bym
wytłumaczyła, ze mały potrzebuje dzieci a ona będzie w razie chorób i innych
awarii, bedzie odbierałam małego wczęsniej itp. Zlikwidować drugą drzemkę
koniecznie. babci pewnie wygodnie, bo ma godzinę na odech ale moze spacerek
wtedy? A może uda sie wam wprowadzic ciszę nocna np. o 21 ty się myjesz mąż i
chyc do łożka gasimy światełka wszyscy śpią. jak mały chce sie bawić to
tłumaczeni, żę jest noc ciemno i tata śpi mama też chce. 16 m zrozumie...
Zyczę powodzenia i dobrego snu dla Was wszystkich.

anfido Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 15:32

Koniecznie tylko jedna drzemka w ciągu dnia. Po południu najlepiej spacer i to
bez wózka i dużo chodzonych zabaw. Wiem, że dla babci może to być trudne, ale..
Opieka nad dziećmi strasznie wyczerpuje. Moja mama, która miała nas trzy mówi
mi, że kiedyś było inaczej. Gdy zdarza jej się opiekować chłopakami ( bardzo
rzadko), to mówi, że w sumie to dużo roboty przy nich nie miała, ale jest
totalnie wykończona i pada na twarz.
Nie jestem idealną mamą. Nawet moja teściowa miała mi za złe niektóre moje
metody wychowawcze (razem mieszkamy, ale jako teściowa jest na prawdę OK).
Od samego początku moich chłopców uczyłam samodzielnego usypiania. Lepiej mi
poszło z Adasiem, bo po doświadczeniach z Filipkiem zaczęłam go tego uczyć
prawie zaraz po urodzeniu. W tej chwili obaj sami umieją zasnąć. Starszy
wieczorem ok. 18-19 tej jest tak wykończony, że zasypia gdzie popadnie -
ostatnio na podłodze pod stołem w duzym pokoju ( nie śpi w ciągu dnia no
chyba , że jest chory, albo jak pilnuje go tesciowa - nie wiem jak ona to
robi). Młodszy śpi w ciągu dnia nawet 3-4 godziny, ale do 20-21 -ej tak
szaleje, że zupełnie nie ma problemu z zaśnięciem. Potrzebuje tylko swojej LULI
( pieluszki tetrowej). Rano wstają ok.6-7 ej.

elena70 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 15:43

Mam dwoje dzieci - 3 i 8 lat. Nie wyobrażam sobie żeby dziecko wyłączyło mi
telewizor kiedy coś oglądam. Jestem przeciwnikiem bezstresowego wychowywania
dzieci. Dziecko MUSI znać granice tego co mu wolno a czego nie. Wychowujesz
terrorystę. Takie jest moje zdanie. A co do spania. Za dużo śpi w dzień.
Wystarczy w tym wieku jedna 1,5 godzinna drzemka po południu. Do tego długi
spacer bez wózka i wieczorem po kąpieli padnie jak zabity.

18_lipcowa Ja dwoje dorosłych nie może dać rady z 1 18.10.05, 16:06

dzieckiem???????????

karawara Re: Ja dwoje dorosłych nie może dać rady z 1 18.10.05, 16:25

a co w tym takiego szokującego?? Cały dzień dziecko rodziców nie widzi to i
nacieszyć się nie może i przez to późno spać chodzi i tak się całe błędne koło
tworzy. Mój mąż też bardzo dużo pracuje, córka widuje go tylko przez chwilę
wcześnie rano, więc jak ma dzień wolny to i nasze dziecko buszuje do północy
ale nie próbuję jej na siłę usypiać, niech się nacieszy tym ojcem.
Lipcowa jak nie masz jakiś konkretnych rad to chociaż nie dowalaj dziewczynie.
- 18_lipcowa Re: Ja dwoje dorosłych nie może dać rady z 1 18.10.05, 16:31
  
  proszę Cię. Nie wyobrażam sobie siebie jako rodzica błagającego o pomoc bo nie
  moge dac sobie rady z dzieciakiem małym, nie dam się sterroryzować!

faceeet Jak zwykle nie rozumiem problemu... 18.10.05, 16:54

Spotkalem sie w zyciu z 1 000 000 problemow i jedno co sie nauczylem, to ze
proste rozwiazania sa najlepsze, ale trzeba byc konsekwentnym.

1) Dzecko nie powinno spac w dzien i w dodatku wstawac rano. Jak sie wykonczy
przez dzien to bedzie spalo jak zabite w nocy. Chyba ze mu amfe dajecie i ma od
tego takiego speeda.
2) Jak to wylacza TV? Nie rozsmieszaj mnie. Jestes 15 razy wieksza od niego.
Zamiast go "kochac" i wychowywac bandyte powinnas mu po lapach dac. Pare razy
dostanie i bedzie spokoj.
3) Babcia rozpieszcza go na 100%. Zostaw jej dziecko na 3-5 dni, ale wytlumacz
czemu uwazasz ze jej metody sa zle i czego oczekujesz. Zobaczymy czy spodoba
jej sie kochany wnusio, budzacy ja o 3:20, albo wylaczajacy TV.
Juz to widze hahahaha....

Wiem, wiem, bede zlym ojcem...

polly6 Re: Jak zwykle nie rozumiem problemu... 18.10.05, 21:28

Będziesz bardzo dobrym ojcem ja jestem taką samą "złą" matką. Zupełnie się z
Tobą zgadzam, u nas 1,5 roczny szczeniak nie rządzi bo od razu jej pokazaliśmy
kto ma tę funkcję Nic się nie stanie złego, jak czasem skarcisz dzieciaka (i
nie mówię tu o biciu) a pozwalaniem na wszystko można
wychować "niedostosowanego obywatela", łagodnie mówiąc. Pozdrawiam

ZESPÓŁ MUZYCZNY

abelha Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 16:54

Witaj,
moim zdaniem powinnas uciac te druga drzemke. Postaraj sie aby maly spedzal
zawsze popoludnie na dworzu, a kiedy wroci do domu: kolacja, kapiel, troche
zabawy z rodzicami i...zobaczysz nawet nie bedziesz potrzebowala go usypiac smile

))

fiona111 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 17:36

dzięki za rady. dziś będzie walka
szczególne podziękowania dla tych, co lubią dokopać leżącemu
- fastcar Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 18:23
  
  Ja bym na Twoim miejscu nie walczyła, tylko przez najbliższy weekend
  zlikwidowała popołudniowe spanie, a babcię postawiła przed tym faktem w
  poniedziałkowy ranek. A co do telewizora: może rzeczywiście maluch jest nieco
  zadrosny o Waszą uwagę, a zresztą nie ma się czemu dziwić, że nie chce spać,
  skoro zamiast wyciszenia po południu skazany jest na migające TV. Mam nadzieję,
  że nie weźmiesz tego mi za złe, ale lepiej z nim pójść późnym popołudniem na
  spacer, a nie oglądać telewizję. I Wy wypoczniecie i się wyciszycie, a i jemu
  to może pomóc. Pozdrawiam. A może rozwiązaniem byłaby opieka jakiejś młodszej
  kuzynki,która z chęcią polatałaby po dworze z małym, a nie usypiała go
  popołudniami?
  - rysia_mama_wiktorka Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 20:36
    
    Nie wiem do końca czy rzeczywiście problem leży w drzemkach. Moje dziecko mając
    nawet dwa latka spało w dzień prawie 3 godziny pod rząd i chodziło spać
    normalnie ok 21, to chyba normalnie?
    Mysle, że problem tkwi w tym, że dziecko nie ma jasno ustalonych granic ani u
    babci ani u rodziców. Każdy robi inaczej, bo babcia jak to babcia rozpieszcza,
    a rodzce po pracy też nie chcą wyjść na najgorszych więc też sobie pozwalają
    wejść na głowę. Brak konsekwencji we wszystkim w czym robicie. Ustalcie wspólny
    front w babcią jeżeli chodzi o wychowanie dziecka i to wcale nie walcząc o te
    drzemki, tylko o dyscyplinowanie dziecka w ciągu dnia. No i wy sami nie
    dawajcie sobie wejść na głowę, bo Wasze dziecko ma dopiero 16 msc a już Was
    rozgryzło, że może sobie pozwolić na wszystko. A co będzie później???
    Życzę konsekwencji i przespanych nocy przede wszystkim
    pozdroofka
- malwes Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 20:25
  
  fiona111 napisała:
  
  > dzięki za rady. dziś będzie walka
  > szczególne podziękowania dla tych, co lubią dokopać leżącemu
  
  Fiona - takimi się nie przejmuj - to popisy na ekranie ludzi, którzy nie wiedzą
  co mówią. Mylą nieumiejętność wychowania z trudami bycia konsekwentnym i
  radzenia sobie w sytuacji, kiedy nad dzieckiem sprawują opiekę różne osoby.
  Te wypowiedzi to totalna dziecinada i nie warto nawet czytać. Zwłaszcza
  prymitywnej Lipcowej.
  
  Ja jednak nie wiem, czy przerywanie snu to dobre rozwiązanie. Dziecko śpi tyle,
  ile potrzebuje dla prawidłowego rozwoju i jest to sprawa indywidualna. Ja bym
  jeszcze zastanowiła się nad tym, żeby dziecko nie miało nadmiaru wrażeń.
  Czasami pomaga więcej wyciszenia. Poza tym, niestety, problemy ze snem
  zaczynające się powyżej 1,5 roku to w pewnym sensie "prawidłowość", którą
  trzeba przetrwać i okiełznać. Większość rodziców się z tym boryka, tyle, że
  część pracuje może krócej i nie dojeżdża, więc łatwiej to znoszą. Większość
  dzieci jest "nadpobudliwa" czyli zdrowa i normalna i niestety trzeba to po
  prostu przeczekać. Życzę wytrwałości - jeszcze z 20 lat i już będzie lżej
  Również-mama-nadpobudliwca
  - 18_lipcowa Re: pomocy-nie dajemy już rady! 18.10.05, 21:24
    
    Ty ale co jest prymitywnego w mojej wypowiedzi? To że to nie jest normalnne ze
    dwoje rodziców terroryzuje dzieciak?
- szella11 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 19.10.05, 21:27
  
  nie wydaje mi sie żeby ktos chcial ci dokopac. Prawdę mówiąc z twojego listu
  wynika że twoje dziecko jest rozpieszczone i wchodzi wam na głowę. Sama mam
  dwójke dzieci i gdyby nie ustalone reguły to juz chyba dawno bym zwariowała. Co
  prawda babcia próbowała "naprawiac" nasze dzieci ale na szczęście nie udało jaj
  sie to. Nasze dzieci prawie od początku zasypiaja same, wiedza na co moga sobie
  pozwolić ale jednak mimo to czasami próbują czegoś nowego i sprawdzaja jaką
  reakcje to u nas wywoła. Nigdy nie przywiązywałam uwagi do tego co piszą w
  róznych poradnikach ale zgadzam się z twierdzeniem że dzieci czuja sie pewniej
  mając wyznaczone jakieś granicę. Od dłuższego czas przebywamy zagranicą i
  jestem przerażona wychowywaniem tu dzieci. Totalne beztresowe wychowanie.
  Strach wyjść na plac zabaw. Dzieci plują, zabieraja sobie zabawki sa wobec
  siebie agresywne a rodzice stoja z boku i nic. Wiem że daleko mi do idealnej
  matki, ale staram sie wpajać moim dzieciom szacunek dla innych ( nie wyobrazam
  sobie bicia innych po twarzy)od najmodszych lat. Uczyć je ze mimo że sa wazne
  to nie stanowia pępka swiata. Najlepsze jest to że widzę efekty takiego
  wychowania u mojej 8 letniej córki. Jest grzecznym, pogodnym dzieckiem, dobrą
  uczennicą ciekawą świata troskliwie zajmuje sie swoja 2 letnią siostrą.
  No i jeszcze jedno ta druga drzemka to chyba przesada. Powodzenia. Będzie
  dobrze tylko nie pozwalaj babci na wszystko

kalina_p To samo poradzę 18.10.05, 20:27

czyli bez drugiej drzemki, to sie ywmorduje i usnie wieczorem.
Troche zszokowana jestem, bo moja akurat jest aniolek, kładzie sie ja kolo
19:30 i sama usypia, spi do rana i kolo 12 drzemka.
Duuuzo spacerów, biegania po dworzu, w ogóle niech jakos aktywnie dzień spędza,
to sie zmorduje i padnie.
Wspłczuje sad

wieczna-gosia wyzej wisi watek o mamach wyrodnych 18.10.05, 22:15

gdzie jak mi to verdana lopatologicznie wytlumaczyla- chodzi o to by matka dala
sobie prawo do slabosci.

Fiona sobie dala> i co z tego ma? Pare rad na krzyz a glownie radosnie
stwierdzenia- ja bym se nie dala tak wejsc na glowe w dooope mu daj.

Kazde dziecko czasami jest niemozliwe, bo tak dzieci maja. Ja niestety nie
jestem tak idealna zeby z reka na sercu powiedziec ze nigdy zachowanie dzieci
mnie nie przeroslo. Owszem czasem mnie przerasta. Tylko, ze mam meza, ktory
czuje powage sytuacji i jak mu chlipam w sluchawke to mowi "idz do kina" a nie
"glupia jestes niezaradna i dalas se wlesc na glowe.
- maadzik3 Re: wyzej wisi watek o mamach wyrodnych 19.10.05, 05:33
  
  Coz, te druga drzemke faktycznie wyrzuc. Moj, naprawde grzeczny choc okropnie
  "przytulasny" synek przestal spac w ogole w ciagu dnia jak mial 20 miesiecy. Za
  to od 20 do 6-7 spi i usypia zwykle bez problemu. A ze dziecko sonduje na co
  rodzice mu pozwola to prawda, proponuje obgadac sprawe z mezem (co wolno a co
  nie), przekazac to starannie babci i zachowac konsekwencje - powinno pomoc.
  Powodzenia. I napisz co sie dzieje.
  magda

sulasia13 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 19.10.05, 21:54

Hej
Sorry, ze sie dopisze pod twoim watkiem z moim problemem smile

Moje dziecko ma 20
miesiecy, w dzien spi 1 godz, czasem 1,5. Wieczorem zasypia okolo 19.30- 20.00,
a juz od kilku tygodni budzi sie w nocy okolo 24.00- 1.00 i nie moze spac przez
kolejne 4 godziny- nie placze, tylko kreci sie, posapuje, czsem wola siku lub
cos sobie gada. Potem zasypia i budzi sie okolo 7.00- 8.00. Strasznie to jest
dla nas wykanczajace i chyba ona tez nie spi wystarczajaco. I co o tym
myslicie, jak moge ten problem rozwiazac?
Asia

mama.ludzika Re: pomocy-nie dajemy już rady! 19.10.05, 23:07

Fiona, uszy do góry
Będę przeraźliwie banalna i powtórze za dziewczynami: spróbuj przeorganizować
malucha tak, żeby miał jedną drzemkę gdzies tak pośrodku dnia. To chyba
najważniejsze. Mały się przyzwyczai, po kilku być może trudnych dniach powinnaś
odczuć różnicę. Dwa: rzeczywiście spacery to najlepsza pigułka na sen dla
dziecka. Ile możesz, tyle małego wyspaceruj. Trzy: wyluzuj. Już to widzę, jak
wracasz z pracy do swojego maluszka i chcesz mu zrekompensować swoją półdniową
nieobecność...pozwalaniem mu na wszystko. Jeśli się mylę- sorki. Jeśli nie: nic
się nie stanie, jak mały poczuje, że nie wszystko musi być na jego życzenie.
Przyzwyczai się.
W kwestii telewizora. Ja przez długi czas telewizor miałam odgrodzony
specjalnie skonstruowanym płotkiem, bo mój maluch miał szczególne ciągoty do
majstrowania przy guzikach. Nie ma i koniec, kropka. Sama nie wiem, co bym
zrobiła, gdyby TV było w zasięgu jego łapek...

Jeszcze co mi do głowy przychodzi: pracujecie z mężem przez większą część dnia-
wtedy synek jest niejako "przechowywany" przez babcię, a większość czasu po
prostu przesypia. Kiedy przejmujesz go z mężem, dla dziecka (wyspanego i
pełnego energii) zaczyna się najfajniejsza część dnia: mama, tata, zabawy,
pieszczenie, wariactwa. Dlatego nie dziwię się małemu, że nie kwapi się do
jakiegoś głupiego spania. Może babcia powinna go trochę bardziej zmęczyć
atrakcjami, a Wy- w miarę możliwości wyciszać i uspokajać (odbijecie sobie w
weekendy) Pomoże Wam precyzyjny plan wieczoru: powtarzające się czynności,
znajome rytuały, wszystko jak w zegarku.
Życzę powodzenia!

(co po niektórym też wyrozumiałości i jeśli krytyki, to konstruktywnej)

judytak Re: pomocy-nie dajemy już rady! 20.10.05, 11:08

bez czytania innych postów, piszę na szybko, co, moim zdaniem, powinno
najszybciej i najłatwiej załatwić sprawę zasypiania:

najpierw przygotujcie się do spania sami (kolacja, zmywanie, kąpiel, ścielenie
łóżka),
na samym końcu kąpiel dziecka (powiedzmy, ok. 22.00), dziecko do łóżka, rodzice
też, światła zgaszone, mama/tata opowie krótką bajeczkę, i na
wszystkie_dalsze_inicjatywy dziecka odpowiada zmęczonym, cichym głosem "ćśśś,
śpimy już, jest ciemno", a potem już nic nie odpowiada, bo śpi ;o)
dziecko zrozumie, że w nocy się śpi, i po krótkich próbach protestu da za
wygraną, i zaśnie z nudów ;o)

w ogóle radzę dziecku kategorycznie zakazać dotykania wszelkich urządzeń
elektrycznych, w tym też telewizora :o)
jest to przywilej, którego dziecko powinno dostąpić, jak już będzie "duże",
czyli w wieku, powiedzmy, 5 lat...

no i jak już się wyśpicie, to można będzie się zastanowić nad całą resztą...

pozdrawiam
Judyta

mama.ludzika Re: pomocy-nie dajemy już rady! 20.10.05, 11:14

judytak napisała:

> w ogóle radzę dziecku kategorycznie zakazać dotykania wszelkich urządzeń
> elektrycznych, w tym też telewizora :o)
> jest to przywilej, którego dziecko powinno dostąpić, jak już będzie "duże",
> czyli w wieku, powiedzmy, 5 lat...

Problem nie w tym, czy dziecko ma zakaz, czy nie, bo pewnie ma, tylko w tym,
jak wyegzekwować ten zakaz. I tu można sobie z powodzeniem połamać głowę...
Pozdro
- judytak Re: pomocy-nie dajemy już rady! 20.10.05, 13:11
  
  mama.ludzika napisała:
  
  > Problem nie w tym, czy dziecko ma zakaz, czy nie, bo pewnie ma, tylko w tym,
  > jak wyegzekwować ten zakaz. I tu można sobie z powodzeniem połamać głowę...
  > Pozdro
  
  ja tego nie rozumiem
  może głupia jestem
  albo dziecko nie_ma kategorycznego zakazu, czyli jak widzę, że chce to zrobić,
  to apeluję tylko "jasiu, nie zdejmij kapci, podłoga jest zimna", a jak zdejmie,
  to trudno
  
  albo dziecko ma kategoryczny_zakaz, czyli jak widzę, że chce to robić, to go
  łapię i nie_pozwalam, fizycznie nie pozwalam, dokładnie tak, jakby ten
  telewizor był gorącym żelazkiem
  po "n" takich prób dla dziecka telewizor i gorące żelazko podpada pod jedno i
  to samo określenie "nie wolno"
  
  no, ale ja jestem prymitywna, i nie chcę rocznego dziecka
  przekonywać "rozumowo", tak, jakby było przedszkolakiem...
  
  pozdrawiam
  Judyta
  - mama.ludzika Re: pomocy-nie dajemy już rady! 20.10.05, 13:22
    
    Judytak, nie zaperzaj się tak. Jasne, że konsekwencja daje wyniki, nie gadanie,
    ale działanie, ale jak wiesz są różne dzieci i różnie traktuja zasady i zakazy.
    Niektóre się podporządkowują, inne potrafią walczyć miesiącami, i to jest
    bardzo męczące dla rodziców. Jeszcze sprawa wieku: ze starszym dzieckiem można
    sie dogadać, z młodszym-cóż...młodszego można tylko krok w krok pilnować i to
    też harówa.
    - judytak Re: pomocy-nie dajemy już rady! 21.10.05, 13:52
      
      ja się nie zaperzam
      tylko apeluję o szczerość i logikę
      jeśli postanawiam o coś nie walczyć, to sobie odpuszczam, i wkładam sobie do
      worka "spraw nie tak ważnych"
      i mówię o tym szczerze i wyraźnie
      
      ale jak o czymś uważam, że jest rzeczą naprawdę istotną, to będę się tego
      trzymać, i już
      nie miesiącami, a latami
      bo mam dzieci nie mniej uparte od mamy ;o)
      
      pozdrawiam
      Judyta
      
      P.S. uważam, że najłatwiej z malutkimi dziećmi, takimi "przed buntem dwulatka",
      najtrudniej z takimi 2-3-letnimi, potem znów jest z górki, domyślam się, że
      gdzieś do końca podstawówki, potem znów "emocje szczytują"...
      J.
dagab3 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 20.10.05, 13:03

Ja również radzę najpierw dac kolacyjkę, potem wyciszajaca i kojąca ciepła
kąpiel. potem posiedźcie w głębokiej ciszy i po ciemku, niech się mały wyciszy.
ja również miałam swego czasu problem z zasypianiem u mojego synka i
zastosowałam drastyczną i przez niektórych źle odbieraną metodę. Co prawda nie
stosowałam jej z takim wyrachowaniem, jak jest w instrukcji, ale zaskutkowała.
Po prostu jak sie dziecko wyciszy, to połóż je do łóżeczka, pogłaszcz, powiedz,
ze teraz musi spać i wyjdź. dziecko pewnie bedzie płakało, ale wejdź do niego
po 2-3 minutach i bez brania na ręce pogłaszcz chwilę po główce, albo po
pleckach i po ok 1 minucie znowu wyjdź. I tak cała seria.... U nas jaś zasnał
po 2 godzinach. Na drugi dzień po godzinie płaczu. A trzeciego dnia zasnął po
10 minutach i tak juz jest od ponad pół roku, Zasypia sam, czasem chwilę do
siebie pogada, ale nie płacze i nie domaga sie asysty rodziców. IU mnie to
zaskutkowało, moze i u Ciebie zaskutkuje.
Ale jednocześnie też radze zrezygnować z drugiej drzemki i w miarę możności
polecam popołudniowy spacer, niech choć godzinkę po dworze pobiega i to nie w
wózku, ale własnie na własnych nogach, niech się wymęczy, i utraci nadmiar tej
energii

pozdrawiam i zycze powodzenia.

PS zapraszam również na moją rodzinną stronę, moze znajdziesz tam coś dla
siebie, albo moze ktoś z moich znajomych udzieli Ci lepszej rady !!!
pozdrawiam!

rycerzowa Re: pomocy-nie dajemy już rady! 20.10.05, 14:53

fiona111 napisała:

>
ć.o jakimkolwiek
> zbliżeniu nie ma mowy, bo jak juz jest sposobność, to ledwo patrzymy na
> oczy.Mały po prostu dba o to, by pozostac jedynakiem

He he he, to się nazywa naturalna regulacja poczęć! I jak tu nie wierzyć w
mądrość natury!

greenlander Re: pomocy-nie dajemy już rady! 20.10.05, 15:11

też mam takiego małego wiercipiętę w domu:o) Na szczęście śpi bez zarzutu.
Nasza lekarka doradziła nam, żeby spał max 2 godziny w południe o konkretnej
porze. Jeśli nie zaśnie - trudno, wstajemy z łóżeczka i bawimy się do wieczora,
bardzo intensywnie. Spacer na nóżkach to dobra rzecz.
Był taki okres kiedy Mati zasypiał tylko na rękach mamy czy taty, ale
konsekwencją osiągnęliśmy sukces. Po mleczku "dobranoc" i do łóżeczka.
Ustawiliśmy fotel koło małego i siedzieliśmy w nim aż zaśnie czytając jakieś
gazety czy książki. Czasem płakał tak mocno, że na moment wyciągałam go z
łóżeczka, przytulałam i mówiłam, że mama jest blisko i spowrotem kładłam do
łóżeczka (sposób podpatrzony w telewizyjnej "zaklinaczce dzieci" smile

)
Kiedy już się przyzwyczaił, że rodziców nie da się płaczem szantażować,
zaczęliśmy powolutku wychodzić z pokoju kiedy jeszcze nie spał. Zostawiamy
zaświeconą lampkę i otwarte drzwi. Kiedy wołał zawsze jedno z nas szło się
pokazać żeby Mati wiedział, że jesteśmy na miejscu.
W tej chwili nie ma najmniejszego kłopotu ze spaniem czy to w południe czy
wieczorem. Kładziemy go spać mniej więcej tak jak Ty - między 20.00 a 21.00
oo, chyba się właśnie obudził.
Powodzenia.

j07222 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 21.10.05, 09:12

Współczuję.
W ramach dowcipu opowiem Wam o mojej koleżance, która miała podobny problem z
synkiem praktycznie od urodzenia. Kiedyś pojechałam do niej w odwiedziny i
oposzłyśmy na spacer. Zaproponowała, byśmy na chwilę przysiadły w jej ulubionej
kawiarence i wypiły espresso, taki ma zwyczaj. Spoko.
Wygrzmociłyśmy po kawce i dopiero mnie oświeciło: ty pijesz kawę i karmisz
dziecko piersią a potem się dziwisz, że mały nie śpi???
Ona rozbrajająco: a co ma moja kawa do spania dziecka...

roza06 Re: pomocy-nie dajemy już rady! 21.10.05, 12:30

karmiłam dziecko do drugiego roku życia Od poczatku nie żaowałam sobie kawy i
dziecko nie miało problemów z zasypianiem. No ale może na każde dziecko to
działa inaczej

[...]

Najnowsze z forum Wychowanie

Zaloguj się