Zasypianie dziecka "na misiu"...onanizm?

mama_kotula Re: Zasypianie dziecka "na misiu"...onanizm? 23.02.06, 22:34

Moja Młoda się smyra po pępku, jak zasypia. To jest dla niej forma uspokajania
się. Być może u Twojej jest podobnie - czyli "jeździ" na misiu czy kołderce w
celu uspokojenia się, ale sugerowałabym diagnostykę w kierunku ZUM i pasożytów.

malinka255 ZUM? co to jest? 23.02.06, 22:37
- mama_kotula Re: ZUM? co to jest? 23.02.06, 22:38
  
  Zakażenie układu moczowego
  - malinka255 Re: ZUM? co to jest? 23.02.06, 22:40
    
    acha, jutro zrobimy jej badanie kupki-chyba kupie w aptece coś i w to włożę
    kupke i zaniose do sanepidu tak?
    A jak kupka będzie "czysta" to zrobimy z moczem, to trudniej złapac...
    malinka
    - mama_kotula Re: ZUM? co to jest? 23.02.06, 23:05
      
      malinka255 napisała:
      
      > acha, jutro zrobimy jej badanie kupki-chyba kupie w aptece coś i w to włożę
      > kupke i zaniose do sanepidu tak?
      
      Do sanepidu? Chyba do laboratorium ale jak tak zrobisz, za badanie będziesz
      musiała zapłacić. Jak chcesz bezpłatnie, najpierw idź do pediatry po
      skierowanie, powie ci też, jak pobrać materiał do badania.
      
      > A jak kupka będzie "czysta" to zrobimy z moczem, to trudniej złapac...
      Zgadza się, niestety u dziewczynek tak już jest

malinka255 sanepid 24.02.06, 12:41

jednak kał zanosi się do sanepidu, a nie do laboratorium
malinka

mama_kotula Re: sanepid 24.02.06, 13:46

malinka255 napisała:

> jednak kał zanosi się do sanepidu, a nie do laboratorium
> malinka

A to zależy. W sanepidzie owszem, wykonuje się badania kału, ale z tego co mi
wiadomo, nie na pasożyty, a na obecność bakterii typu salmonella czy shigella.

kropka271 Re: Zasypianie dziecka "na misiu"...onanizm? 24.02.06, 12:58

Myślę, że raczej nie ma się co liczyć z infekcją, tylko z onanizmem (wiem co
mówię, bo u mnie jako u dziecka też się to tak zaczęło, tylko moja mama to
przez dłuższy czas lekceważyła myśląc, że samo przejdzie).
Sama przeszłam to jako dziecko i mama dokładnie mi mówiła jak to wyglądało.
Też "jeździłam' na przytulankach, kołderce, poduszce. Po prostu- kiedyś przez
przypadek odkryłam że tak może być bardzo przyjemnie. Mamie nie mieściło się w
głowie ( w tamtych czasach), że małe dziecko może robic "coś takiego". Też
zaasłaniała się tłumaczeniami o infekcji, swędzeniu itp. Tylko lekarze
kategorycznie zaprzeczali, a mama i tak wiedziała swoje.
W końcu zaczęła mnie za to karcić (po pół roku wożenia się) - ale wtedy było
już za późno. Miałam dwa lata i swój rytuał zasypiania. Wiedziałam ponoć że tak
nie wolno- ale i tak ukradkiem "robiłam swoje".
I nie wierzcie lekarzom mówiącym, że nie wolno stresować dziecka- bo to samo
przejdzie. Otóż w niektórych przypadkach nie przechodzi i odbija się potem na
dorosłym życiu płciowym (zupełnie inne obszary erogenne, inaczej się szczytuje).
Najgorsze dla mnie jako dla rozumiejącego już wiele rzeczy dziecka (np.
sześcioletniego) było to, że mimo tego, że jest to przyjemne, jestem karcona,
nie wolno mi bo to wstyd itp. Totalnie do mnie to nie docierało, ale i tak
czułam się jak "nieczysta" i inna niż "normalne" moim zdaniem dzieci.
Dlatego tak ważne jest, żeby "zdusić' onanizm w zarodku, kiedy łatwo odwrócić
uwagę dziecka, czymś go zająć.
Proponowałabym przekonać malutką do zasypania na boku- w międzyczasie trzymać
ją za rękę- gładzić po dłoni. W drugiej raczce niech trzyma misia, albo niech
leży obok.
Nie znam waszych rytuałów zasypiania. Moja córeczka też niestety jakiś czas
temu zaczęła tak się zachowywać i z miejsca zareagowałam. Choć nauczyłam ją
zasypiać bez mojej pomocy- to jednak wróciłam "do korzeni"- usypiałam ją znowu
będąc obok, opowiadałam bajki, delikatnie przewracałam na bok, na plecy,
odciągałam uwagę. Po miesiącu żmudnych zmagań nie było już śladu tego typu
zachowań w łózku (wiem, bo z ukrycia patrzyłam jak zasypia).
To duże poświęcenie ze strony rodzica- ale wierzcie mi- warto. Bo jeżeli
takie "wożenie" nie przejdzie, to niestety dostaje się "kłopotliwy" prezent na
całe życie.

malinka255 kropka271 24.02.06, 13:12

witaj-dziękuję za długa odpowiedź; masz po części rację, ale z jednym się nie
zgodzę-z zasypianiem z dzieckiem; ja odkąd mała skończyła 8 mies. nauczyłam ją
zasypiac sama, nie chcę wracac do jej usypiania, nie widze takiej potrzeby; z
onanizmem musimy sobie inaczej poradzic, np. jak wyciągne z łóózeczka wszystko,
czyli misia i kołdrę, to nie będzie miała na czym...
Pozdrawiam.
malinka
- kropka271 Re: kropka271 24.02.06, 13:24
  
  Malinko- pozostają rączki- na to uważaj
  - malinka255 Re: kropka271 24.02.06, 13:27
    
    wiem, wiem, mam nadzieję, ze jakoś nam się uda , że mała o tym zapomni, gdyu
    nie będzie misia i kołderki; a jak nie przestanie, użyje rączek, to wybiore się
    do naurologa;
    malinka
    - kropka271 Re: kropka271 24.02.06, 13:38
      
      Powodzenia i trzymam kciuki zeby się wam udało.
      Swoją drogą jestem ciekawa gdzie naprawde należałoby skierować pierwsze kroki-
      nurolog a może psycholog dziecięcy?
      Obiecujące jest to, że wielu dzieciom rzeczywiście "ten" wstydliwy okres
      przechodzi sam- po prostu. Zastanawiające jest to dlaczego inne dzieci jednak
      borykają się później z onanizmem przez całe życie.
      I jeszcze jedno- myślę że sprzymierzeńcem onanizmu dziecięcego jest nuda. Moja
      córeczka zaczęła to robić, kiedy kładlismy ją spać a ona jeszcze nie była
      odpowiednio zmęczona i wybiegana. Czasami zachowywała się tak na przekór- kiedy
      nerwy nam puszczały i krzyczelismy że ma skończyc z wygłupami wreszcie i
      zasypiać. Myślę, że mogła to byc równiez jakaś reakcja na stres, sposób jego
      odreagowania.
      No nie wiem, do każdego dzieciaczka trzeba znaleźć sój własny klucz- a kto nie
      zna go lepiej niż rodzice?
      
      Jeszcze raz pozdrawiam i mam nadzieję że dacie sobie jakoś z tym radę.
  - inkainka5 Re: kropka271 26.02.06, 12:00
    
    Onanizm pojawia sie u dziecka które ma jakiś deficyt bodźców- może zasypianie
    w samotności jest dla niej na tyle jałowe,ze musi znależć sobie jakieś zajęcie-
    zabranie z łóżeczka wszustkiego nie zda egzaminu- pozostają rączki,można
    przywiązać,pozostaje piżamka,można zdjąć, pozostają szczebelki, można wyjąć,
    pozostaje materac, można dziecko położyć na podłodze- sama wodzisz to blędne
    koło- zaopiekuj się nią, odciągnij jej uwagę, spiewaj ,głaszcz, nuć ,
    przytulaj, ona potrzebuje kontaktu, jesli nie ma go z Tobą szuka go z misiem,
    zabierzesz jej misia, oszuka go z kołderką,materacykiem,piżamką albo z samą sobą
mama_kotula Re: Zasypianie dziecka "na misiu"...onanizm? 24.02.06, 13:44

kropka271 napisała:

> Myślę, że raczej nie ma się co liczyć z infekcją, tylko z onanizmem (wiem co
> mówię, bo u mnie jako u dziecka też się to tak zaczęło, tylko moja mama to
> przez dłuższy czas lekceważyła myśląc, że samo przejdzie).

To, że u ciebie był to przypadek onanizmu, nie oznacza, że u każdego tak
będzie. Napisałam o możliwości infekcji, bo występuje to o wiele częściej niż
masturbacja u dzieci w wieku poniemowlęcym. Warto wykluczyć przyczyny
fizjologiczne, zanim się zabierze za psychologię.

mamamisiow Re: Zasypianie dziecka "na misiu"...onanizm? 24.02.06, 13:33

Proponuję jeszcze udać się do ortopedy i laryngologa...

malinka255 do:mamamisiow 24.02.06, 13:45

sorki, rozwin wypowiedz, nie czaję
malinka
- martika06 :) 24.02.06, 15:13
  
  ty jej teraz "zabronisz" a ona i tak za...10 lat sobie o tym przypomni)
  i co...też będziesz sprawdzać czy ma lapki na kolderce?
  - malinka255 Re: :) 24.02.06, 17:12
    
    widze że niektórych to bawi
    gratuluję
    malinka
acorns Mam lepszy pomysł 24.02.06, 17:40

Zabrać z łóżeczka absolutnie wszystko należy, a nóżki i rączki do szczebelków
przywiązać. Wtedy dziewczynka pozbawiona zoetanie wszelkich możliwości ulegania
pokusom Szatana i oddawania się przyjemnościom nieczystym.
Amen
- malinka255 propozycja 24.02.06, 19:16
  
  proszę aby odpowiadały an mój post tylko normalne osoby, a inne-każdy wie po
  wpisach które-niech sie udadza do psychiatry; forum nie dla Was, skoro robicie
  sobie żarty z takich poważnych tematów; chyba nigdy Was nic złego w życiu nie
  spotkało;
  forum nie jest dla takich jak Wy-to do Pana o przywiązaniu i jednej z jego
  poprzedniczek.
  bez odbioru
  malinka
  - acorns Re: propozycja 24.02.06, 19:51
    
    My jesteśmy normalni. A do psychiatry niech idą ci, którzy chcą faszerować 16
    miesięczne dziecko lekami neurologicznymi, zabierać mu przytulanki, kołdrę,
    może jeszcze poduszkę i nie wiadomo co jeszcze. Tylko po co? Po co to robić? Po
    co zmieniać coś co jest naturalne?
    - malinka255 Re: propozycja 24.02.06, 20:12
      
      Nie wiem jak twoje dziecko, ale moja ma dużo zabawek, przytulanek, ja tylko
      chce spróbowac do spania jej to wzią; nie chce jej faszerowac żadnymi lekami,
      chciałam poznac zdanie naurologa; nic nie rozumiesz widze z tego co tu piszemy;
      baba to baba
      malinka
    - kropka271 Re: propozycja 24.02.06, 20:41
      
      Ciekawa jestem co byś powiedziała, albo jak zareagowała, gdyby twoje dziecko
      miało podobny problem. Przepraszam - w końcu to dla ciebie naturalne.
      Ale chciałabym zobaczyc miny np. znajomych u których twoje dziecko zaczęłoby
      się onanizować w obecności innych. Tak właśnie sprawa się miała z dwuletnim
      synkiem naszych znajomych. Rytmicznie sapał i woził się na brzuchu podczas
      kiedy inne dzieciaki jak gdyby nigdy nic bawiły się obok. Też z uśmiechem
      stwierdziłabyś, że to wszystko przejdzie z czasem i żeby na dzieciątko nie
      zwracać uwagi?
      To że córeczka malinki robi to w nocy- to pół biedy. Ale jak zacznie w ten
      sposób zachowywać się również podczas zabaw z rówieśnikami, czy rodzinnych
      wizyt? Oczywiście liczysz na pełne zrozumienie otoczenia. Ale zapewniam cię,
      najczęściej jest zupełnie odwrotnie.
      I jeszcze jedno- moja mama jest nauczycielką. Bardzo często spotykała się z
      przypadkami onanizmu (np. podczas lekcji wf kiedy dzieci ćwiczą na brzuchu). I
      wtedy juz na pewno nie jest śmiesznie i naturalnie. Takie zaochowanie obserwują
      inne dzieci, szydząc bezlitośnie z wożących się rówieśników. Bezpardonowo
      nazywając ich zboczeńcami.
      
      Jeżeli sama nie miałaś nigdy z onanzmem dziecięcym do czynienia- proszę, nie
      zabieraj na ten temat głosu, bo to jest doprawdy powazny problem. Zjadliwe
      komentarze o neurologu nie są na miejscu, bo tak naprawdę w takiej sytuacji
      rodzic który chce dogłebnie poznać podłoże emocjonalne takich zachowań myśli
      najczęściej o psychiatrze dziecięcym albo neurologu. I nie w kwestii tabletek-
      tylko postępowania w taki sposób, żeby emocjonalnie nie skrzywdzić dziecka.
      
      Ale najlepiej machnąć ręką i idiotycznie sobie poszydzić.
      Brak słów
      - mama_kotula Kropka... 24.02.06, 20:47
        
        A ja myślę, że wyolbrzymiasz problem, czyniąc z onanizmu coś niesamowicie
        wstydliwego, temat tabu, a zwykle jest to normalny etap w rozwoju dziecka
        (odkrywanie własnego ciała) bądź forma radzenia sobie z problemami, która
        owszem wymaga terapii, ale nie siania panikim jak ty to czynisz.
        BTW, wiesz, że 90% dorosłych ludzi się masturbuje?
        
        kropka271 Re: Kropka... 24.02.06, 21:08
        
        Nie chodzi mi o sianie paniki. Tak jak napisałam wcześniej- niektóre dzieciaki
        wychodzą po jakimś czasie z onanizmu, niektórym się to nie udaje. Mnie się
        niestety nie udało i dlatego chciałam bardzo osobiście napisać o tym problemie.
        To moje zdanie że onanizmu nie nalezy bagatelizować- bo w moim życiu ta
        przypadłość stała się problemem. Dlatego odciągałam jak mogłam od tego moją
        córeczkę, bo chcę, żeby w przyszłości inaczej rozładowywała swoje emocje i nie
        miała problemów z odmiennym odczuwaniem seksu.
        Odkrywanie własnego ciala to coś zupełnie innego- co innego kiedy dziecko
        odkrywa swoje strefy erogenne, dotyka rówieśników - co innego gdy traktuje
        onanizm jako sposób na zabicie nudy, przyjemne zakończenie dnia.
        
        > BTW, wiesz, że 90% dorosłych ludzi się masturbuje?
        Jasne że wiem, tylko u większości z nich nie wpływa to później na jakość życia
        seksualnego, bo onanizują się powiedzmy w granicach "normy", którą znacznie
        przekracza ktoś, kto masturbował się od dziecka.
        
        mama_kotula Re: Kropka... 24.02.06, 22:34
        
        Widzisz, nie zawsze "tłumienie w zarodku" (słynne: rączki na kołderkę) da
        efekt, skąd wiesz, co będzie za lat kilka, kilkanaście?
        Wydaje mi się, że nieco wystraszyłaś autorkę wątku, po lekturze twojego
        pierwszego postu odnoszę wrażenie, że onanizm to niemalże dzieło szatana, zło
        najgorsze z możliwych i takie dziecko koniecznie trzeba leczyć, bo jest
        nienormalne. Chodzi mi tu o ton wypowiedzi, a nie treści merytoryczne,
        jakkolwiek też daje się odczuć twój stosunek emocjonalny do tego problemu (i
        jest to dla mnie jak najbardziej zrozumiałe). Pisząc jednak przez pryzmat
        emocji, można wzbudzić niepotrzebne lęki u odbiorcy. Nie zrozum mnie źle,
        onanizm dziecięcy jest problemem, ale przeważnie nie na taką skalę, o jakiej
        piszesz.
        Aha, dla mnie masturbacja może być przyjemnym zakończeniem dnia zależy
        jak na to spojrzeć
        
        kropka271 Re: Kropka... 25.02.06, 00:00
        
        Z tego co widzę ciągnięcie dalej tej dyskusji nie ma sensu.
        To moje ostatnie odpowiedzi specjalnie dla mamy_kotula i innych w tym klimacie,
        potem znikam.
        
        Droga "mamo"- pisałam na własnym przykładzie. Chętnie posłuchałabym w
        przeciwieństwie do ciebie osób, które nie zlekceważyły onanizmu swojego
        dziecka, tylko spróbowały mu zaradzić.
        
        Równie dobrze straszenie- to może być mówienie o infekcji. Ja przecież nikogo
        nie straszę, tylko mówię co sama przeszłam- a wierz mi niewiele osób chętnie o
        tym napisze. Robię to tylko dlatego, żebyście wiedziały co czuje dziecko. I to
        nie niemowlę, tylko dziecko w wieku kilku lat.
        I to własnie jako dziecko czułam się tak fatalnie, bo choć moja mama rozumiała,
        to cięzko było mi wytłumaczyć się z tego przed innymi (np. na koloniach).
        Rodzic może być najbardziej nowoczesny, tolerancyjny i wyrozumiały- za to
        otoczenie osądza najczęściej pochopnie,złośliwie i bezlitośnie. A dla małego
        dziecka to dramat jeżeli jego osoba jest przedmiotem niewybrednych żartów.
        Czasami tak bywa, rodziców boli to również.
        
        > Wydaje mi się, że nieco wystraszyłaś autorkę wątku, po lekturze twojego
        > pierwszego postu odnoszę wrażenie, że onanizm to niemalże dzieło szatana, zło
        > najgorsze z możliwych i takie dziecko koniecznie trzeba leczyć, bo jest
        > nienormalne.
        Wybacz- ale to co mi zarzucasz to totalna bzdura. Nikogo nie straszę, nie
        szerzę ciemnogrodu, nie epatuję dziełem szatana. Pisałam co czuje kilkuletnie,
        nawykowo onanizujące się dziecko. I to własnie jako dziecko czułam się tak
        fatalnie, bo choć moja mama rozumiała, to cięzko było mi wytłumaczyć się z tego
        przed innymi (np. na koloniach). Rodzic może być najbardziej nowoczesny,
        tolerancyjny i wyrozumiały- za to otoczenie osądza najczęściej
        pochopnie,złośliwie i bezlitośnie. A dla małego dziecka i jego rodziców to
        dramat, jeżeli jego osoba jest przedmiotem niewybrednych żartów.
        
        > onanizm dziecięcy jest problemem, ale przeważnie nie na taką skalę, o jakiej
        > piszesz.
        O jakiej skali ja piszę? O własnym przypadku.
        I tylko proszę, żeby też ten drobny epizod wziąć pod uwagę.
        
        Zreztą co ja mówię- niech malinka sama powie, czy ją przestraszyłam, czy
        doradziłam. Po prostu - inteligentny, emapatyczny i rozumiejący rodzic sam
        wyciągnie z tego wszystkiego wnioski.
        
        > Aha, dla mnie masturbacja może być przyjemnym zakończeniem dnia
        no cóż, jak kto woli- ja wolę w tej roli jednak męża :o) na zakończenie dnia
        
        malinka255 odp 25.02.06, 08:31
        
        Dziękuję za liczne odpowiedzi; najbardziej jednak dziękuję mamie o
        nicku "kropka271", która wcale sie wyolbrzymia, tylko stara się mi pomóc;
        Kropka-napisz do mnie maila, jesli moge Cie o to prosic, popuiszemy dalej
        mailowo-nikt nas wtedy nie skrytykuje czy nie wyśmieje, tak jak tamten Pan-bo
        nie wiem czy zauwazyłas, ale to facet tak szydził.
        
        malinka
        
        acorns Re: odp 25.02.06, 13:10
        
        > nikt nas wtedy nie skrytykuje czy nie wyśmieje, tak jak tamten Pan
        
        Wyśmiewam bo to wszystko się głównie do wyśmiania nadaje. Takie zachowania
        muszą być wyśmiewane i piętnowane w XXI wieku. Czas najwyższy wyzwolić się od
        ciemnoty i zabobonu.
        
        > najbardziej jednak dziękuję mamie o nicku "kropka271"
        
        Kropka ma skrzywioną psychikę dzięki swoim rodzicom, którzy nawet sześcioletnią
        dziewczynkę potrafili wpędzić w poczucie winy i teraz się to na niej odbija i
        przenosi swoje fobie na córkę, tak jak jej matka przeniosła swoje fobie na nią.
        I teraz nawet potrafi wrzeszczeć na córkę, żeby przestała. Kropka powinna iść
        do seksuologa albo psychologa i uwolnić się od tego co zafundowali jej rodzice.
        Dla dobra swojego i swojej córki.
        
        Gdy moja córka była niespełna dwuletnią dziewczynką, zabierałem ją ze sobą do
        pracy na budowę. Byłem kierowcą wywrotki. Między fotelami w Kamazie
        przyspawałem taką rurkę - stelaż do mocowania fotelika dziecięcego dla Młodej i
        ona tak ze mną jeździła. Jak tylko jej odpinałem pasy, one siadała okrakiem na
        rurce, bo wibracje od silnika i wiadomo o co chodzi. Nie robiłem z tego
        problemu bo w końcu to jest jej ciało i jeśli natura dała jej możliwość
        odczuwania takiej przyjemności, to ja nie będę walczył z naturą. Oczywiście
        było potem tłumaczenie, że nie robi się tego przy ludziach, ale to dopiero
        wtedy jak już więcej rozumiała. Nie przerywałem jej tego, bo nie chciałem, żeby
        uważała to za coś złego i żeby nie miała poczucia winy tak jak Kropka.
        
        Zacytuję Ci teraz fragment "Encyklopedii Wychowania Seksualnego 10-13 lat".
        "- Czy z dzieciństwa zapamiętuje się tylko rzeczy przyjemne?
        - Oczywiście, ze nie. Pamięta się wszystko kochanie... Na przykład, jeżeli
        rodzice krzyczą na dziecko podczas jego pierwszych zabaw seksualnych, może ono
        zachować w podświadomości niemiłe odczucia, a kiedy będzie dorosłe, te odczucia
        mogą się odezwać. W chwili aktu miłosnego bez żadnej przyczyny taki człowiek
        będzie się bał, tak jakby robił coś złego i mógł za to ponieść karę. To
        odczucie może tkwić w nim długo"
        
        mama_kotula Re: odp 25.02.06, 15:25
        
        acorns napisał:
        
        > Kropka ma skrzywioną psychikę dzięki swoim rodzicom, którzy nawet
        > sześcioletnią dziewczynkę potrafili wpędzić w poczucie winy i teraz się to na
        > niej odbija i przenosi swoje fobie na córkę, tak jak jej matka przeniosła
        swoje
        > fobie na nią. I teraz nawet potrafi wrzeszczeć na córkę, żeby przestała.
        > Kropka powinna iść do seksuologa albo psychologa i uwolnić się od tego co
        > zafundowali jej rodzice. Dla dobra swojego i swojej córki.
        
        Wyjątkowo - zgadzam się w 100%. To właśnie miałam na myśli: demonizowanie
        masturbacji wieku dziecięcego. Utwierdza mnie w tym zwłaszcza jedna z
        wypowiedzi Kropki "pamiętaj, są jeszcze rączki". I co - jak nie pomogą metody
        zaprezentowane wcześniej, uciąć?
        
        melmire Re: odp 25.02.06, 15:31
        
        a tam, nie latwiej mala obrzezac? Co ma sie masturbowac, zepsuta dziewucha!

milannn Re: Zasypianie dziecka "na misiu"...onanizm? 26.02.06, 12:26

Malinko pracuję z dziećmi które mają różne problemy emocjonalne,(nie jestem
nauczycielem- i przeważnie nie zgadzam sie z ich sposobami radzenia sobie z
dziecmi smile

Prosze żebyś zwróciła uwagę ma kilka aspektów..
Mama o nicku Kropka może Ci służyc pomocą , niemniej jej obraz masturbującego
sie dziecka jest oparty na własnych doświadczeniach i według mnie przepełniony
zbyt duża dozą destrukcjyjnych emocji-jeśli dziecko się onanizuje i to w
szczególny sposób rzutuje na jego dorosłe życie to onanizm najprawdopodobniej
jest konsekwencja innych deficytów-braku więzi z rodzicami, piętnowania
onanizmu przez rodziców, samotności i pustki emocjonalnej, fantazji dziecka na
swój temat, o których z nikim nie rozmawia, a które ostatecznie prowadzą do
narastającego poczucia winy....wszystkie te nie[pokąjące odczucia i stany
nasilają masturbację...Pamiętajmy jedank, że sferą seksu nie rzadzą narządy ale
mózg...
W przeważającej liczbie przypadków dziecko się onanizuje ponieważ ma zbyt mało
bodźców, potrzebuje stymulacji, jest zwyczajnie znudzone,jest samotne,
potrzebuje kontaktu z drugim człowiekiem..Twoja córka nie musi spać z Tobą, ale
możesz jej towarzyszyć przy usypianiu, możez ja wyciszyć i utuilić..oczywiście
nie daje to gwarancjii,że dziecko nie bedzie sie nigdy onanizowało- dziecko
jest istotą seksualną...małe dziecko jest jednak przede wszystkim osobą
potrzebująca uwagi, akceptacji, czułości- czułość rekompensuje potrzebę
onanizowania sie-jedno dziecko potrzebuje tej czułości mniej inne więcej, może
Twoja córa nalezy do tych dzieci, które portrzebują jej bardzo dużo..
Dobry psycholog nie będzie szukał problemu w dziecku ale w waszej wzajemnej
relacji- poznawaj swoje dziecko, nie szukaj w niej chorób, przypatruj
się ,słuchaj i wychodź na przeciw jej potrzebom-a będzie dobrze smile

)
Zycze Ci powodzenia smile

bambusska Re: Zasypianie dziecka "na misiu"...onanizm? 27.02.06, 08:12

sprawdz pasozyty, wejdz na alergie tam sie wszystkiego dowiesz pozdrawiam..

Najnowsze z forum Małe dziecko

Zaloguj się