Normalnie płakać się chce...

[mama_gromadki]

Ostatnio rzadziej tu zaglądałam, siedzimy z małą w nicości....ale chciałam komus polecić to forum i ku mojemu zdziwieniu go nie było. To forum to był poczatek mojej deski ratunkowej którą poleciła mi mama_k. i jestem jej wdzięczna za to. Teraz zaczęłam czytać posty przez które tu tak się nagromadziły złe emocje, krytyka pod adresem Rohatyny... Ale powiem to tak, ja jako matka dziecka szukająca odpowiedzi na temat jego zachowań, szukająca jakichkolwiek wskazówek, pomocy, nie chcę byc okłamywana, trzymana w nie wiedzy co może nas spotkać, czy moje dziecko ma szanse funkcjonować w tym świecie mając autyzm....chcę prawdy, choćby najgorszej. Chcę także słów otuchy i pocieszenia i myslę że to forum jest nie tylko po to by dawać innym na początku tej drogi, odwagi, wparcia ale trzeba też wiedzieć że zdarzają się porażki. Nie wierzę że wszystkie jesteśmy ciągłymi optymistkami... zawsze sa momenty lepsze i gorsze. I o tym chyba mamy prawo tu równiez napisać.
Ja miałam momenty zwątpienia, otrzymałam słowa otuchy i wsparcia, to dodało mi na nowo sił by walczyć o swoje dziecko..... za co dziękuję.
Rohatyna napisała swoje odczucia i ma do tego prawo. Czy jeśli zwątpię to czeka mnie tu lincz czy ktoś pomoże mi wyjsć z takiego toku myślenia?....
Nie wiem co o tym myśleć ale uwazam że to poszło za daleko....
Dopisałam się, że bardzo mnie cieszy powrót forum, bo co dzień są ludzie szukający wskazówek i trafiają właśnie tu............

[tijgertje]

Ech, nie wiem,ile bedziemy ten temat walkowac. Chocbym miala powtorzyc milion razy, to powtorze. Tu jest jak najbardziej miejsce do wylewania zalow i dzielenia sie porazkami, ale mozna to zrobic bez obrazania innych, wyzywania, ponizania i uwlaczania ich godnosci. Szanujmy sie nawzajem, nawet jesli sie ze soba nie zgadzamy i czytajmy ze zrozumieniem! Rohatyna przekroczyla zbyt wiele granic i zrobila to z wyrachowaniem. Wiele potrafie zniesc, ale ponizac w tak perfidny sposob juz sie nie pozwole i nie pozwole, by ktokolwiek w tak ohydny sposob ocenial moje dziecko, ktore mimo wszystkich swoich wad i ulomnosci ma swoja godnosc i wartosc.

[krawczykasia]

tak, Rohatyna z pełną premedytacją nas rani, troluje to forum, prowokuje do takich dyskusji.
Każdy ma prawo wylać swoje żale, a są pewne normy.
Ja kiedyś napisałam, że chyba lepiej byłoby żeby mój Kuba nie przeżył, gdy go na OIOMie ratowali. tak, nie wstydzę się tego. Bo takie były moje odczucia. Ale jest pewna różnica - pisałam o moim dziecku, którego przyszłości w tamtym momencie wcale nie widziałam. I tak, napisałam to. Straszne słowa. Ale zrobiłam to, nie generalizując na wszystkie "nienormalne" dzieci. Są pewne normy, zasady. I nie wiem jak bardzo bylibyśmy niezależni w swoich poglądach, chcąc być wśród ludzi, należy przestrzegać tych norm.
Czym innym jest żal, że np. poroniło się ciążę, a czym innym jest napisać na forum: "nie ma co się strać, i tak poronicie". Ja tu widzę drastyczną różnicę.

[kaskax25]

a ja znam dwójkę dzieci z autyzmem które po 2-3 letniej terapii prawie nie róznią sie od NT dzieci. Co by było gdyby tej terapii nie miały? Ja cudów nie oczekuje doskonale wiem ze autyzm bedzie mieć zawsze, ale napewno mozna bardzo poprawić funkcjonowanie dziecka a chowając problem do szafy napewno nie pomoze

[tijgertje]

Powiedz mi jedno, czy znajdziesz tu choc jedna osobe, ktora po diagnozie dziecka chowa problem do szafy??? szczerze watpie. Nikt tu nie neguje zaburzen dzieci i wcale nie o to tu poszlo. Normalnie mi czasem rece opadaja, bo czytanie ze zrozumieniem niestety czasem gdzies do lasu wybywa, a potem sie walkuje cos w nieskonczonosc, w koncu nawet nie pamietajac, od czego i kto w ogole zaczal.

[kaskax25]

znam osobiscie w realu taką osobę, 3 letnie dziecko z autyzmem trzyma całymi dniami w łozeczku, a ze rzecz dzieje sie w małej wsi, czego oczy nie widzą...

[tijgertje]

Pytalam o tych, co sa na forum. jeszcze nie tak dawno dzieci z niepelnosprawnosciami byly chowane przed swiatem i nie oszukujmy sie, takie sytuacje sie zdarzaja, a sama pochadzac z malej wsi wiem, ze mentalnosc tam nadal bywa w XIX wieku. Tutaj jednak przychodza ludzie po to, by znalezc pomoc dla siebie i dziecka i nie chodzi o pomoc w sposobie zmiecenia problemy pod dywan czy ukrycia dziecka przed swiatem. I kazdy, kto mysli inaczej baaaaardzo sie myli.