Rozstanie na dluzej

[madziulec]

Misiek dzis wyjechal na 1,5 miesiaca.
Za dokaldnie miesiac dolacze do niego.

Nie wiem, mozliwe, ze ja to zle widze, ale wydawalo mi sie, ze 5-latki czuja
cos takiego jak tesknota.
Ale nie moje dziecko z ZA, ktore zupelnie nie czuje tego, ze mnie zabraknie.

Juz dawno doszlam do wniosku, ze jestem traktowana w pewnym sensie
instrumentalnie. Jestem potrzebna, bo ktos musi zrobic kolacje, bo ktos musi
uprac, ktos musi kupic zabawke.
No i ktos musi zawiezc do przedszkola.

jestem zbedna przy zabawach i dzis.. jestem zbedna na wakacjach.


Czasem to dobrze, bo dzieki temu on tak bardzo nie bedzie przezywal rozstania.

[tijgertje]

Nie pocieszecie pewnie, ale to, ze rozstanie przebieglo bez
problemu, jeszcze nie znaczy, ze dziecko za toba nie bedzie tesknic.
Skoro wyjechal dzisiaj, to jeszcze nie zdazyl zbytnio odczuc twojego
braku. Moj mlody majac 3 lata kilka dni zostal z babcia, u ktorej
juz bylismy 2 tygodnie, potem babcia przyjechala do nas na tydzien,
bo musialam isc na operacje i nie bylam w stanie zajac sie mlodym.
po 3 dniach zaczal budzic sie z krzykiem, nie chcial spac, jesc, ani
na sekunde odejsc ode mnie. Dopiero po wyjedzie babci wszystko
wrocilo do normy. Dziecko z ZA czuje, inaczej niz norma przewiduje,
ale problem ma glownie z okazaniem uczuc, nie ich przezywaniem, co
wedlug mnie tylko utrudnia juz nielatwe zycie. Szczerze mowiac na
twoim miejscu bym sie tylko cieszyla, ze dzieco nie przezywa zbytnio
rozstania, bo mojego 5-latka nie moglabym na jedna noc komu innemu
zostawic:-/ Niby jest ok, cieszy sie, ze moze do kogos jechac, ale
tylko na zewnatrz, wewnatrz bardzo przezywa rozstanie i wiem, ze nie
jest na nie gotowy, miesiaca bez niego sama sobie nie jestem w
stanie wyobrazic:-/

[madziulec]

Misiek akurat jest z bardzo bliska mu osoba, z babcia.

Tez sie martwie, ale.. probowalam z nim rozmawiac dzis juz , ale delikatnie
mowiac jzu mnie olal.

[tijgertje]

Moj mlody wiecznie mi powtarza, ze mam go zawiezc do mojej
przyjaciolki, "cioci Kasi", uwielbia sie bawic z jej dziecmi i psem,
kaze mi przyjechac po siebie za tydzen:-/ Ale ja akurat znam go na
tyle dobrze, ze wiem, iz nic z tego by nie bylo. Zostal u niej
niespelna rok temu od poludnia do 22.00 wieczorem, wydawalo sie, ze
wszystko bylo ok, super sie bawil, ladnie jadl, sluchal i nawet o
nas nie zapytal, tam zna kazdy kat, bywamy tam przynajmniej raz w
tygodniu, czasem niemal codziennie. Dopiero jak po niego
przyjechala, to wyszlo szydlo z worka, zwymiotowal wszystko, co jadl
tego dnia poczawszy od sniadania:-( Robil nam kilka razy takie
numery wiec to, ze o mnie "zapomina" jeszcze nie swiadczy, ze
takjest faktycznie:-/

[madziulec]

No to o mnie zapomnial w zeszlym roku na 5 tygodni...
Nawet nei chcial rozmawiac ze mna, nie czul potrzeby, przy czym rok temu nie
wiedzialam, ze Misiek ma ZA i w ogole sposob postepowania i podejscia do niego
byl nieco inny.

[gemmavera]

madziulec napisała:

> Ale nie moje dziecko z ZA, ktore zupelnie nie czuje tego, ze mnie zabraknie.

Bzdura.
To, że nie okazuje uczuć w taki sposób, jaki jest dla Ciebie możliwy do
odczytania, jeszcze nie oznacza, że tych uczuć nie przeżywa.
Dokładnie tak, jak napisała Tijgertje.

I to jest problem, bo można wpaść w pułapkę postrzegania swojego dziecka jako
osobnika, któremu w relacjach z innymi wszystko jedno. A tymczasem w środku
dziecko przeżywa natłok niezrozumiałych dla siebie emocji, które nie znajdują
ujścia, więc tym trudniej dziecku sobie z nimi poradzić.

[yula]

To że nie pokazuje to nie znaczy że nie tęskni. Moja dwójka niedawno była na
2-tyg wakacjach z dziadkami. 6-latek z ZA już miał dość i chciał do domu a
zdrowa 4-latka woogule nie chciała wracać :)

[roseanne]

nawet nastolatki tesknia, choc nie objawia sie to klopotami zoladkowymi czy
placzem a zwyklym niepokojoem i podytywaniem sie o dokladne informacje co do
planow wyjazdowych, miesjca pobytu, mozliwosci kontaktu itp

i nie mowa tu o miesiacu tylko kilku dniach

[malzona1]

Mój mąż przed rokiem wyjechał. Na trzy miesiące. Dzieci, wtedy niespełna
trzyletnie,zostały ze mną w domu.
Na oko wyglądało, że w ogóle nie tęsknią za tatą. Tyle tylko, że nagle pojawił
się problem, bo nie chciały puszczać mnie do pracy i zostawać z nianią.
Wcześniej po bajce, przytuleniu i buzi same zasypiały, a kiedy mąż wyjechał
musiałam znowu przy nich siedzieć, aż zasną ( trwało to dłuuuugo czasami),
przedtem spały całą noc, a tu nagle zaczęły przybiegać w nocy do mnie..
Z drugiej strony, kiedy mąż dzwonił, w ogóle nie chciały z nim rozmawiać.