Chorwacja...

[hansen]

Dlaczego w języku polskim piszemy "Chorwacja", mimo, że
oryginalna nazwa tego państwa w języku
serbsko-chorwackim brzmi "Hrvatska". Co stoi na
przeszkodzie (opócz przyzwyczajenia), by pisać,
bardziej zgodnie z oryginałem: "Horwacja"?

[reptar]

Na chorwackim (serbo-chorwackim?) to ja się nie znam, ale podobna sytuacja jest
przy przechodzeniu na polski z rosyjskiego, gdzie odpowiednikiem rosyjskiego
bezdźwięcznego H jest polskie - również bezdźwięczne a więc - CH,
a odpowiednikiem rosyjskiego G (dźwięcznego) jest polskie dźwięczne H.

Przykład transponowania rosyjskiego G w polskie H:
Bułgakow (ros.) = Bułhakow (pol.).

Kiedyś różnica między dźwięcznym H i bezdźwięcznym CH była słyszalna, dziś
dźwięczne H w mowie prawie zanikło.

[hansen]

Jeśli chodzi o rosyjski, to zgoda. Wiem, że tak jest
(German=Herman, Gitlier=Hitler). Ale przecież i w
serbo-chorwackim, i w polskim występuje głoska "h", a
przynajmniej istnieje zróżnicowanie w zapisie: "h" i "ch"
- skąd więc nagle w polskim - "ch" zamiast chorwackiego
"h"?

[ja22ek]

Jesli chodzi o nagle, to najpierw w polskim była Chorwacja (choć też Charwaci i
Kroacja, no i krawat), a potem nagle Chorwaci (a właściwie bośniacki Serb
Karadżić) doszli do wniosku, że skoro nie mają dźwięcznego 'h', to mogą użyć
tej litery do zapisu dźwięku 'ch'.

Skąd się jednak wzięło 'ch'? Otóż łacinnicy mieli tylko przydech,
oznaczany 'h'. Gdy jednak ulegli wpływom helleńskim, zaczęli importować wyrazy
greckie, gdzie było sporo gardłowej głoski 'chi'. A ponieważ w ich uchu głoska
ta brzmiała jak 'k' (tzn. ichnie 'c') z przydechem 'h', zestawili te dwie
literki i powstało 'ch', zapozyczone przez Słowian. Także do zapisu
głoski 'theta' użyli analogicznej metody ('t' + 'h').

Podobnie zresztą postępują obecnie Anglowie i im podobni, gdy chcąc oddać np.
wschodniosłowiańskie 'ch', używają złączenia liter 'k' i 'h' (nie mogą
użyć 'c', bo dwuznak 'ch' ma już inne znaczenie).

Pozzdrawiam
Jazzek

--
Detur pro penna scriptori pulchra puella