praca we Francji

[sullivan1]

O pracy we francuskich firmach krazy wiele mitow, chocby ten, ze przerwa
obiadowa trwa dwie godziny, i ze glownym zajeciem pracownikow sa pogaduszki
przy kawie. Troszke prawdy w tym jest, ale trzeba takze wiedziec, ze :

- typowe godziny pracy we francuskiej prywatnej firmie to 9.00 do 19.00, z
godzinna przerwa na obiad. praca wieczorem to wielka francuska specjalnosc,
wiele osob pracuje do 20. lub dluzej

- za nadgodziny nikt nie placi, za to jest sporo dodatkowych dni wolnych
(tzw. RTT)

- pracownika na umowie bezterminowej (CDI) prawie nie da sie z pracy legalnie
wyrzucic. Z tego powodu firmy coraz wiecej stosuja umowy terminowe (CDD),
prace na umowe-zlecenie (prestataire extérieur), przedluzajace sie okresy
probne itp. Z tego co sie moglem zorientowac, podobnie dzieje sie obecnie w
Polsce (ale w Polsce chyba chodzi raczej o oszzcedzanie na ZUS-ie ?).

Wszystkim chetnym zycze quand même powodzenia. Jesli ktos ma pytania lub
wlasne doswiadczenia, prosze smialo !

[jezdodomu]

Ja chciałabym pracować we Francji jako naukowiec. Czy chętnie Francuzi
zatrudniają Polaków na tego typu stanowiska?Dodam, że skończyłam dość dobre
studia (UJ) i dyplom mojego kierunku jest honorowany na świecie. Czy godz pracy
w takim przypadku sa inne? Pozdrawiam.

[sullivan1]

jezdodomu napisała:

> Ja chciałabym pracować we Francji jako naukowiec. Czy chętnie Francuzi
> zatrudniają Polaków na tego typu stanowiska?Dodam, że skończyłam dość dobre
> studia (UJ) i dyplom mojego kierunku jest honorowany na świecie. Czy godz
pracy w takim przypadku sa inne? Pozdrawiam.

chetnie raczej nie, bo walka o miejsca jest zazarta nawet miedzy Francuzami.
problem w tym, ze na uczelniach, czy w instytutach naukowych, malo jest
pracownikow kontraktowych typu "visting professor" czy "postdoc". wiekszosc to
etaty stale, tzw. "titulaire", a zeby dostac taki etat, to dla cudzoziemca
niemal niemozliwe.

to tak ogolnie - ale konkretnie moze byc rozmaicie.

a jaka specjalnosc, jesli wolno spytac ?

[jezdodomu]

Skończyłam chemię bilogiczną, zajmowałam się lekami a konkretniej
oddziaływaniem leków na błony biologiczne. Krystalizowałam takie kompleksy typu
lek-błona i badałam je pod wzgledem krystalicznym, jeste to proces niezbędny do
projektowania leków.Dziękuje za zainetresowanie sie moim listem. Pozdrawiam

[szpulkaa]

o stala pozycje we Francji na uniwersytecie jest trudno. panuje tu jednak
przekonanie, ze dla rozwoju nauki wskazana jest migracja umyslow znam dosc
dobrze sytuacje w przypadku wydzialow matematycznzych. chetnie przyjmowani sa
naukowcy z innych krajow, ktorzy potrafia sie czyms wykazac, maja jakis
interesujacy program badan. to co moge ci radzic, to skontaktuj sie z ludzmi,
ktorych nazwiska znasz ze swoich poszukiwan badawczych. jesli znajdziesz ludzi,
ktorzy robia to samo, co ty i zainteresujesz ich soba, to masz duze szanse, ze
cie zaprosza do siebie w celu prowadzenia dalszych wspolnych badan. bardzo
wskazane jest uczestnictwo we wszelkich konferencjach tematycznych - to ulatwia
nawiazanie kontaktow powodzenia!

[jezdodomu]

Dziękuję za dobre rady. Właśnie wybieram sie na uczelnie, gdzie pisałam
magisterkę, żeby zdobyc dokładne maile osób z którymi pracuje mój promotor, bo
mam nadzieję, że współpracujące uczelnie chętniej mnie zatrudnią. Pozdrawiam

[la_belle_au_bois_dormant]

Z twojego listu wynika, że nie masz jeszcze doktoratu.
Według mnie (sama robię doktorat "po godzinach") doktorat jest przepustką do
zatrudnienia na uczelni.
Dlaczego nie zdecydujesz się na doktorat we Francji i np. stypendium rządu
francuskiego?

[cellea]

jezdodomu napisała:

> Ja chciałabym pracować we Francji jako naukowiec. Czy chętnie Francuzi
> zatrudniają Polaków na tego typu stanowiska?Dodam, że skończyłam dość dobre
> studia (UJ) i dyplom mojego kierunku jest honorowany na świecie. Czy godz pracy
>
> w takim przypadku sa inne? Pozdrawiam.
Jeśłi chcesz pracować jako naukowiec w jakiejś firmie, to nie powinnaś mieć większych kłopotów, pewnie gorzej jeśli chodzi o instytuty badawcze zależne od państwa

[prevostiere]

Potwierdzam to co napisales nt godzin pracy. Ja pojawiam sie najczesciej jako
pierwsza z calej mojej dyrekcji a jest to zazwyczaj pomiedzy 08.15 - 08.30,
kolo 18 za to wychodze jako pierwsza.
Czasami mam wrazenie, ze dlugie siedzenie w pracy jest tu synonimem dobrze
wykonanej pracy i wielkiej odpowiedzialnosci za rozwoj firmy...

Co do przerwy na obiad to u nas malo kto rzeczywiscie respektuje godzinna
przerwe (chyba tylko sekretarki a i to nie zawsze). Do normy nalezy fakt ze
miedzy 12 a 14 lepiej nawet nie nalezy zaczynac propowac szukac kogokolwiek.

Jesli sie ma statut cadre to sie nie ma placonych nadgodzin, dlatego teraz
nawet asystentki maja "fikcyjny" statut cadre aby im nie placic za wieczorne
siedzenie.

Jesli ma sie CDD to tez wcale nie jest tak latwo zwolnic pracownika przed
koncem zawartej umowy. Sa trzy mozliwosci: za porozumieniem stron, grave faute
professionnelle lub tzw sila wyzsza (pozar zakladu itp...) Jesli sie zwolni
pracownika przed koncem umowy to trzeba mu zaplacic odszkodowanie w wysokosci
zarobkow do konca okresu umowy.

[leonn]

A ja nie wiem czy zamienilbym zycie jakie teraz mam na zycie typowego
pracownika.Jestem wlasnie "prestateur" i dobrze mi z tym, firma zarejestrowana
w Pl, wspolpracuje z Francja,Belgia. Mam tak ustawione sprawy ze nie martwie
sie o zycie i zus, jak jade za granice wszystko wrzucam w koszty. Mam zamiar
byc troche bardziej ekspansywny.
Mam pare pytan i przemyslen:
Dlaczego Polacy sa malo ambitni,nie celuja do prac o poziomie bts lub wyzej,
wg mnie czlowiek jest tym za kogo sie uwaza wiec lepiej byc ambitnym.
Po drugie: nie uwazacie ze przez patologiczne zachowania sami szufladkujemy sie
w oczach Francuzow?
Po trzecie, czemu niektorym z rodakow trudno jest sie zasymilowac?
Dla mnie praca we Francji jest bez sensu w wymiarze jej szukania w sposób
typowy.Owszem jakbym mial pracowac za dajmy na to 10000 ff (wiem juz jest
euro, ale dla mnie bardziej przemawiaja ceny w ff) no juz 8000 a nie jakis smic
to moze bym popracowal, a tak to chyba nie. Tylo dlaczego Francuzom trudno
zrozumiec ze w Pl sa ludzie wyksztalceni, mowiacy po francusku i jeszcze w
kilku innych jezykach. Bo sami chyba nie wiele potrafia. Ja w ogole najczesciej
sie teraz spotykalem z takimi co edukacje konczyli na maturze i uwazaja sie za
geniuszy.... Ale to inna para kaloszy. A na jakie stanowiska moze aplikowac
Polak wedlug Was?
Ja uwazam ze wszystko zalezy od sily przebicia i nie ma znaczenia paszport
starej Unii czy nowej czy jakikolwiek inny bo czym wzyej to mozna spotkac ludzi
z zagranicy niekoniecznie bliskiej ktorzy po karte pobytu wala jak w dym.Czemu
nam brakuje kosmopolityzmu w dobrym tego slowa znaczeniu. Pzdr. Uciekam do
pracy, choc tu dlugo nie zagladalem musze sie jakos wypowiedziec.

[prevostiere]

> Dlaczego Polacy sa malo ambitni,nie celuja do prac o poziomie bts lub wyzej,
> wg mnie czlowiek jest tym za kogo sie uwaza wiec lepiej byc ambitnym.

Nie zgadzam sie z tym uogolnieniem : mam szczescie obracac sie zawodowo wsrod
grupki Polakow, ktorzy maja bac + 5 i wiecej, znaja jezyki i zdecydowanie
szukaja ogloszen o prace odpowiadajacych ich kwalifikacjom i doswiadczeniu
zawodowemu.
W niczym nie zmienia to faktu, ze pracy znalezc nie jest latwo i trwa to troche
czasu.
Pewnie jednak nie jestesmy zbyt reprezentacyjni jako srednia krajowa.

> Po trzecie, czemu niektorym z rodakow trudno jest sie zasymilowac?
Ja nie wiem czy chce sie tu calkiem zasymilowac. Na pytania czy jestem
d'origine polonaise mowie zawsze ze nie i ze jestem poprostu Polka z Krakowa z
nie zadna "d'origine" (tym bardziej ze jestem tu niewiele ponad 3 lata).
Akceptuje i lubie u Francuzow wiele rzeczy, wiele mnie jednak denerwuje i za
zadne skarby nie zamierzac udawac ze mi sie podoba tylko dlatego ze francuskie.
Pozdrawiam Prevo

[kaspera]

Mam pytanie. Jadę na Sokratesa do Paryża na 4 miesiące. Czy jeśli otrzymam
czasowy pobyt we Francji mogę po godzinach gdzieś dorabiać, np. wieczorami, ale
rzecz jasna legalnie? Nie ważne co. Paryż jest strasznie drogi, a moje
oszczędności i stypendium ledwo starczają na utrzymanie.

[melmire]

Mozesz. Musisz tylko znalezc prace i z promesa/umowa o prace udac sie do
Direction Departamental de Travail po wydanie pozwolenia. Masz prawo do pol
etatu w skali roku, czyli teoretycznie przez cztery miesiace nawet na caly
etat

[la_belle_au_bois_dormant]

A niby dlaczego miałabym pracować we Francji, a nie w Polsce?
Czy to, że pracuję w Polsce to znaczy, że jestem mniej ambitna i mam mniejszą
siłę przebicia?
Wszystko co na zachodzie to "lepiej"?
Mnie w Warszawie dobrze, z moją pensyjką inżyniera, ze znajomością dwóch
języków i MBA.
Z tego co widziałąm to ludzie w Paryżu (nie tylko Polacy, ale i Francuzi
rodowici) wcale lepiej nie żyją od naszych młodych, wykształconych z Warszawy.
A nawet powiedziałabym, że często gorzej. Cóż u nas w wieki 35 lat zazwyczaj ma
się już własne mieszkanie, a w Paryżu Cha, cha, cha... wynajęte 50 m2 dla
rodziny czteroosobowej (przypadek francuskiego managera)!
Wiem, wiem Warszawka to nie Paryż, pewnie.
Prosze podać mi argumenty za wyjazdem za granice, bo takie propozycje mi
ostatni szef składał (pewnie myślał biedny, że sie Polka posika z radości).

Tym o to, może ździebko agresywnym postem debiutuję na tym forum.
Dzień dobry wszystkim!

[sullivan1]

Odpowiadasz na :
la_belle_au_bois_dormant napisała:

> A niby dlaczego miałabym pracować we Francji, a nie w Polsce?

przeciez nikt Ci nie kaze ...

> Z tego co widziałąm to ludzie w Paryżu (nie tylko Polacy, ale i Francuzi
> rodowici) wcale lepiej nie żyją od naszych młodych, wykształconych z
Warszawy.
> A nawet powiedziałabym, że często gorzej. Cóż u nas w wieki 35 lat zazwyczaj
ma się już własne mieszkanie, a w Paryżu Cha, cha, cha... wynajęte 50 m2 dla
> rodziny czteroosobowej (przypadek francuskiego managera)!

chyba slaby manager... albo bardzo skapy. serio - pewnie tzw. japiszony zyja
podobnie i w Warszawie, i w Paryzu i w Londynie. ale dla przecietnego
inzyniera, czy nauczyciela, czy lekarza, warunki francuskie sa bez porowniania
bardziej komfortowe. we Francji nie trzeba koniecznie byc wielkim "fighterem",
zeby zarabiac przyzwoite pieniadze.

[la_belle_au_bois_dormant]

Dziekuję za odpowiedź.
Moje pytanie jest tylko, czy polski inżynier (czy ktokolwiek inny) ma szansę
zarabiać tyle samo co francuski inżynier na tym samym stanowisku?
Proszę mi tylko nie mówić o 10 000 FF, bo to nie jest pensja inżyniera we
Francji.

Pozostają inne problemym których pieniądze nie zrekompensują: zerwanie więzi z
rodziną, przyjaciółmi, konstruowanie od nowa swojego życia w innym kraju (nawet
jeżeli jest nam bardzo bliski).

[sullivan1]

la_belle_au_bois_dormant napisała:

> Dziekuję za odpowiedź.
> Moje pytanie jest tylko, czy polski inżynier (czy ktokolwiek inny) ma szansę
> zarabiać tyle samo co francuski inżynier na tym samym stanowisku?
> Proszę mi tylko nie mówić o 10 000 FF, bo to nie jest pensja inżyniera we
> Francji.

trudno mi powiedziec, bo konczylem studia we Francji, wiec mam taki sam dyplom
jak Francuzi. mysle, ze inzynier z polskim dyplomem bedzie traktowany na
poczatku jak Francuz, ktory ukonczyl malo renomowana uczelnie. pensja swiezo
upieczonego absolwenta szkoly inzynierskiej waha sie miedzy 25 a 40 tys euro
brutto rocznie, czyli rozrzut jest spory. netto przed podatkiem to wychodzi
srednio jakies 15 tys frankow miesiecznie (troche ponad 2 tys euro). w sektorze
prywatnym mozna liczyc na to, ze po pieciu latach pracy placa wzrosnie o ok.
50% (czy to przez podwyzki, czy przez zmiane firmy). trzeba tez pamietac o
podatkach, ale to jeszcze inna historia.

nie twierdze wcale, ze sa to kokosy. nie chodzi zreszta o namawianie
kogokolwiek do wyjazdu do Francji, tym bardziej, ze francuski rynek pracy jest
nadal dla Polakow raczej zamkniety. ale jezeli ktos ma np. propozycje wyjazdu,
dobrze, zeby mial mozliwosc uzyskania praktycznych informacji, co nie zawsze
jest latwe. dlatego zaproponowalem ten watek.

[dziunia11]

Nie wszystko da sie przeliczyc na pieniadze.
Czy myslisz, ze mieszkac na Ursynowie w nowym bloku nawet jezeli to bedzie
150m2 to szczyt szczescia ? Wole moja kamienice z kominkiem i widokiem na
wieze Eiffle'a i wiele, wiele innych rzeczy, ktore sprawiaja, ze dla mnie zycie
w Paryzu jest o wiele ciekawsze niz twoj pseudo dobrobyt w W-wie.

[la_belle_au_bois_dormant]

To fantastycznie, że jesteś szczęśliwa we Francji.
Wiem dokładnie o co Ci chodzi w Twej wypowiedź.
Zgodzę, się w 100 %, Francja jest 10 razy ładniejsza od Polski. Paryż napewno,
choć ja jestem miłośniczką francuskiej prowincji.
Pod tym względem nie ma nawet porównania między Polską a Francja, niestety.

Emigracja ma niestety swoje negatywne konsekwencje nie do nadrobienia:
zerwanie więzi z rodziną w Polsce, z przyjaciółmi, życie w obcym kraju (we
Francji nigdy nie będziesz u siebie, nawet gdy będziesz miała obywatelstwo
francuskie i urodzisz pięciro dzieci jakiemuś francuzowi. Zawsze będą o Tobie
mówić " ta Polka ". To nie jest nawet kwestia znajomości języka. To
społeczeństwo jest bardzo zamknięte na cudzozimców. Znam je za dobrze...),
problemy językowe (nawet jeśli Ci się wydaje, że ich nie masz) itd.

Jeżeli Ty nie tęsknisz do Polski to super. Życze Ci, aby tak pozostało zawsze
i abyś nigdy, ale to przenigdy nie powróciła do Polski.

[lodium]

Wcale nieprawda. Mieszkam we Francji od 10 lat, pracuje tak samo jak Francuzi,
mam przyjaciol tylko Francuzow, gdyz na Polakach juz nie raz tu
sie "przejechalam", chcac im pomoc... Jestem po prostu u siebie,I nikt mnie nie
nazywa " ta polka". Fakt, wolalabym widziec sie czesciej z rodzina w Polsce ale
za samym krajem wcale nie tesknie. No i jest to forum gdzie mozna spedzic mile
czas dyskutujac w jezyku polskim. Co do francuskich, nie znalazlam jeszcze
takiego ciekawego.

[angieblue26]

Widzisz Lodium, masz szczescie, bo wielu Polakow zatrudnia sie tylko sezonowo,
jako au pair, czy przy zbiorze winogron....

[la_belle_au_bois_dormant]

Moje doświadczenia z pobytu we Francji są nieco odmienne, choć oczywiście muszę
przyznać, że kilkoro z moich najbliższych, najwierniejszych przyjaciół to
Francuzi.

[lodium]

Faktem jest, ze jak mieszkalam w Lyonie, przez3 lata, bylam sama, nie latwo
bylo nawiazac jakikolwiek kontakt przyjacielski, nie tylko z Francuzami, bo i
tutejsza polonia od razu mi dala znac, "ze tu trzeba wiedziec z kim sie
trzymac!", a mianowicie z kosciolem polskim! co wcale mi nie odpowiadalo, wiec
zerwalam z nimi kontakt. zreszta oni tez zyja swoim polskim zyciem, nie maja
zbytnio przyjaciol francuskich, nie chca sie zintegrowac. Teraz mieszkam w
malym miasteczku, gdzie prawie wszyscy sie znaja, nie ma roznicy, czy to polak,
portugalczyk , wloch czy francuz; nawet nasi arabi sa co nieco zintegrowani, bo
przynajmniej pracuja

[ritaskita]

zalezy dokad ta emigracja...


Tak sie zlozyla ze ze wzgledu na rodzaj pracy( kontrakty) i studia mieszkalam
w Szwecji rok, we Francji rok, w Wielkiej Brytani 4 lata, a od ostatnich 5
mieszkam w USA(Kalifornia) i wyglada na to ze przeniose sie do Kanady na
kolejny kontrakt. Mam wiec jakies doswiadczenie co do emigracji..
W Szwecji nie ma takiego problemu z asymilacja, Londyn tez byl do niedawna
BARDZO przyjazny dla Polako az do najazdu Polakow od maja....
W USA,Australii kazdy pochodzi skas wiec nie ma takiego problemu, bo nie mam
nacji dominujacej. Jest tylko 1 czy 3 pokolenie emigracyjne itd. W Kanadzie to
co 4 osoba to emigrant w pierwszym pokoleniu wiec w ogole problem nie
istnieje...
Francja to dosc specyficzne miejsce do emigracji. Francuzi sa rozzaleni, ze
rzad pozwala na masowy naplyw emigrantow, zyjacych na koszt panstwa lub
naduzywajacych system i to poglebia ich rozzalenie i sa tym bardziej
arogantami. Gorzej chyba jest tylko w Niemczech...
SPotkalam przez lata tylko 2-3 razy ludzi ktorzy mieli jakies poczuce wyzszosci
wobec Polakow i cos palneli.... Zdarzylo sie to w Europie tylko. Zycie
nauczylo mnie nie cackac sie z nimi i po paru minutach musieli to odszczekiwac
z rumiencem wstydu na twarzy. Heh... przy dobrej znajomosci jezyka, kazdemu
mozna wytknac wady narodowe i pokazac jaka GLUPOTA jest ocenianie na tej
podstawie.Czasem tzreba byc bezwzglednym.
Ja osobiscie nigdy bym nie zamienila sie na siedzenie w Polsce.Polska jest
rowniez krajem o wspanialej kulturze, ale dla mnie bycie Polakiem to za malo.
Nie czuje sie Polka, czuje sie obywatelka swiata, chce zrozumiec i nauczyc sie
co uznam za dobre z kazdej kulture z jaka mama stycznosc, a polska kultura jest
tylko jedna z wielu w koncu... Zadne wyksztalcenie, NIC nie poszerzylo mi
horyzontow myslenia jak emigracja i zglebianie obcej kultur...

[ritaskita]

MBA aaaano tak. Takie Polskie MBA szkolki sa na kazdym rogu.Moj kolega skonczyl
jedna na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu i pracy w Londynie nie dostal a stara
sie od 2 lat! Trwa rok i spotykaja sie 2 razy w miesiacu w sob- niedziele na
zajecia i AMBA ( Association of Master of Business of Administrations) nie
honoruje zadnego z Polskich. Najblizsze honorowane to INSEAD i w w Szwajcarii
jedno. Nie dziwota zreszta skoro MBA acredited trwa 2 lata i jest to 55 units
tzn ok 15 godz przez 4 semestry i MASA PRACY......
No wlasnie kwestia jakie sie ma ambicje w zyciu. Skoro ktos sie
psychicznie "masturbuje" mieszkaniem na Ursynowie, poslednia znajomoscia
jezykow i MBA jakich produkuja w dziesiatkach w Polsce....

ehhhh ta znajomosc jezykow tych mieszkajacych w Polsce......

tym sposobem jakbym liczyla to bym naliczyla sie z 5 jakie znam... no bo
przeciez jakos sie dogaduje w 5ciu hahahahhahahaha!!!!! Poza angielskiem ,ktory
faktycznie znam prawie jak polski to.... Jakby nie bylo 8 lat niemieckiego w
szkolach, DELF z francuskiego, polski)))) Lacina! Rosyjski ( nic nie pamietam
a mialam wiele lat! ale duzo po rosyjsku piosenek pamietam hahahahaha) itd itp
I jakies dyplomiki tam mam... ponoc...
Ale bez przesady.. Zartuje tutaj sobie: Bo chodzi mi o to, nie sposob znac
biegle jezyka mieszkajac poza krajem w ktorym sie nim posluguja!!!

[la_belle_au_bois_dormant]

Nic to w porównaniu do psychicznego masturbowania się widokiem Wieży Eiffel'a z
okna swojego "chambre de bonne" w Paryżu i pracą niani do dzieci, czy
pomywaczki w którymś z paryskich barów. Zwłaszcza jeśli posiada się wyższe
wykształcenie... cóż za kariera, cóż za awans!

[leonn]

Witam poczytaj moj post wyzej, mam dylemat osobisty.
Nie robmy tutaj agresji na forum a wymieniajmy poglady i dosiwadczenia,
pozdrawim

[la_belle_au_bois_dormant]

Przeczytałam ponownie Twój post.
Mam podobny problem w relacjach z Francuzami.
Przed kilku laty,w jednym z większych miast francuskich kończyłam studia (był
to pobyt stypendialny).
Może nie należę do osób zbyt odpornych psychicznie, ale arogancja Francuzów
sprawiała i sprawia mi przykrość.
Francuzi generalnie uważają się za lepszych od innych nacji (a od tych z
l'Europe de l'Est zwłaszcza), są ksenofobami i nacjonalistami.
Wkurzały mnie ich uwagi na temat naszego zacofania, biedy i barbarzyństwa
(takiego słowa używają).
Podziwiam ludzi, którzy po których takie rzeczy "spywają" i nie zaburzają ich
równowagi psychicznej, są szczęśliwi i kwitnący mieszkając w tym pięknym kraju.
Zauważyłam jednak, że wielu polskich emigrantów używa innych mechanizmów
psychicznych do radzenia sobie z tego rodzaju sytuacjami. Są to
mechanizmy "wypierania", czyli mówienia, że problemu nie ma. Choć pewnie on
jest, bo wiele innych osób to zauważa.
Drugi sposób to gloryfikacja Francji i maksymalne opluwanie swojej "dawnej"
ojczyzny.
Pyskowanie na Polskę, to zresztą rzecz, której bardzo nie lubie u polskich
emigrantów. Głównie z tego powodu nie utrzymuję z nimi żadnych kontaktów. Już
wolę Francuza, niż pyskującego na Polskę Polaka.
Nie wydaje mi się, aby była to oznaka dobrego radzenia sobie z problemami jakie
napotyka się na emigracji w ogólności i we Francji w szczególności.
Kolejny peudosposób radzenia sobie na emigracji to tworzenie getta.
Znam Polaków, któjąc tam 30 lat nie mieli żadnych znajomych Francuzów. A Nie
mieli powodów do kompleksów: mieli obywatelstwo francuskie i dobre prace w
swoim zawodzie.
Osobiście wydaje mi się, że wszystko zależy od motywacji. Jeśli jesteś bardzo
zmotywowany do mieszkania za granicą to wszystko zniesiesz. Jeśli widok wieży
Eiffel'a za oknem i dobra kuchnia jest w stanie Ci zrekompensować straty
moralne jakich ewentualnie możesz doznać.
Wierzę, że prawdziwa adaptacja w obcym kraju jest możliwa, tylko pewnie wymaga
ogromnej pracy nad swoją psychiką.
Ciekawa byłaby opinia osób, którym taka prawdziwą asymilację udało się uzyskać.
Pozdrawiam

[leonn]

witam ponownie, mam chwilke wolnego wiec odpisuje. Podzielam Twoja opinie. Ale
ja: nie zamykam sie w gettie, nie oplowam Pl. A moi znajomi Ua , czasem jada 2
dni zeby byc u siebie...
Ja jadac do francji chcialbym utrzymac ten sam standard co mam w Polsce wlasnie
bez opini barbarzyncy ze wschodu tylko partnera w interesach lub
wspolpracownika. Mowie Ci ze takie opinie to plota osby ktore nigdy w Polsce
nie byly, a o Francji zachwycjaja sie osoby ktore tylko zaliczyuy Paryz,
disneyland itp w autokarze. Ja mieszkalem ponad rok we Francji, bylem na
stypendium, w Polsce gdyby nie dzialanosc to bymnie wykorystalkwalifikacji, ja
juz na etapie po przyjezdzie bez studiow bylem uznany za overqualificated, wiec
nie mialem wyboru. Teraz chce wyjechac do francji z przyczyn osobistych.
Potrafie duzo i chce sie realizowac. Wszyscy mowia zebym przyjechal do
Warszawy, ael ja nie znosze stosunkow pl/fr w wawie, gdzie czasem po ukladach
pracuja ludzie bez kwalifikacji. Mnie stac na normalne zycie nawet poza wawa,
ale chodzi o samorealizacje. Jak skladalem aplikacje do agencji doradztwa
personalnego to odrzucili mnie pisze powaznie z powodu plci, uwazam ze kontakty
miedzy naszymi krajami kuleja bardzo poniewaz sa skazone patologia, zlym
wzajemnym wizerunkiem, nierspektowaniem siebie samych oraz na wzajem. Ps.Belle
gdzie bylas ( miato)? Pozdrawiam

[la_belle_au_bois_dormant]

Byłam na stypendium w Nantes.
Cóż, ewentualna zła opinia jaką Francuzi mają o Polakach jest po części
zasłużona. Zgodzisz się ze mną.
Ale zasłużona tylko po części. Reszta to uprzedzenia wynikające ewentualknie z
tego na przykład, że jesteśmy krajem postkomunistycznym.
Nie mogę nic radzić jak chodzi o szukanie pracy we Francji.
Jak chodzi o działalność gospodarczą to też nie mam żadnych doświadczeń, ale
tak sobie myślę, że jeśli już masz obmyślony co chciałbyś robić, to może
spróbuj dać ogłoszenie w Le FIGARO albo Le Monde w celu znalezienia kontaktów.
Może to mogłoby być skuteczne. To jednak tylko moje spekulacje.
Pozdrawiam

[leonn]

la_belle_au_bois_dormant napisała:

> Byłam na stypendium w Nantes.
> Cóż, ewentualna zła opinia jaką Francuzi mają o Polakach jest po części
> zasłużona. Zgodzisz się ze mną.
> Ale zasłużona tylko po części. Reszta to uprzedzenia wynikające ewentualknie
z
> tego na przykład, że jesteśmy krajem postkomunistycznym.
Dzieki za porade,A Nantes to super miasto, szczególnie glowna ulica. Pozdrawiam.
Dzissiaj w firmie do 23, to moze sie odezwe
> Nie mogę nic radzić jak chodzi o szukanie pracy we Francji.
> Jak chodzi o działalność gospodarczą to też nie mam żadnych doświadczeń, ale
> tak sobie myślę, że jeśli już masz obmyślony co chciałbyś robić, to może
> spróbuj dać ogłoszenie w Le FIGARO albo Le Monde w celu znalezienia
kontaktów.
> Może to mogłoby być skuteczne. To jednak tylko moje spekulacje.
> Pozdrawiam
>
>

[ritaskita]

la_belle_au_bois_dormant napisała:
> Pyskowanie na Polskę, to zresztą rzecz, której bardzo nie lubie u polskich
> emigrantów
Ja tes nie lubie typu wiecznego Polaka-narzekacza, ale nie mozna byc wiecznie
zarozumialym ksenofobem. Trzeba byc swiadomym wad i zalet swego narodu jak i
innych.
Jeśli widok wieży
> Znam Polaków, któjąc tam 30 lat nie mieli żadnych znajomych Francuzów. A Nie
> mieli powodów do kompleksów: mieli obywatelstwo francuskie i dobre prace w
> swoim zawodzie... Eiffel'a za oknem i dobra kuchnia jest w stanie Ci
zrekompensować straty moralne jakich ewentualnie możesz doznać.
Mieszkalam we Francji przez rok i mam tam przyjaciol... Jeden jest muzykiem
regge, Nicole ma restauracje, a jeszce jeden kolega pracuje w bibliotece.
Normali fajni ludzie. Wszytsko zalezy od ludzi i co was laczy, licza sie
wspolne zainteresowania. W Anglii tez mam bardzo wielu przyjaciol, moj maz
zrestza jest Anglikiem. Ciagle mam gosci w domu z Europy) dostaje emaile
listy...moje przyjazni z Polski z ktorej wyjechalam 10 lat temu nadal trwaja!
Wszytko zalezy od ludzi i na ile potrafia sie przyjaznic!!! Prawdziwa przyjazn
nie wymaga nieustanego trzymania sie za reke i patrzenia w oczy. Prawdziwa
przyjazn to taka ze nawet gdyby zdarzylo sie ze sie i 3 lata nie widzieliscie,
to czujesz sie z ta osoba tak dobrze jakby dzien nie minali nic sie nie
zmienilo...
Zgadza sie ze wielu Francuzow bywa dosc zarozumialych, ale heh... dlaczego
akurat z takimi nalezy sie przyjaznic??

[ritaskita]

Mieszkalam w zyciu w kilku krajach i wiem doskonale ze STUDENCI ZAWSZE PRACUJA
w roznych fizycznych zawodach; wiekszosc babysitterow jakie ja wynajmuje jak
wychodzimy to wlasnie studentki amerykanskie (mieszkam w Kalifornii). To tylko
w Polsce studenci sa w pelni utrzymywanie przez rodzicow!!! I niby tak zle w
Polsce hahaha!
A po studiach Polacy oczekuja zaraz wielkiej kariery...
Coz... na swiecie jest tak ze po studiach czeka entry position czyli praca
nader nudna i odtworcza: np mechaniczne wpisywanie cyferek w Excelu. Praca
nianki to pzry tym pasjonujace wyzwanie!!! STudiowalam MA w Londynie a potem
tutaj na Berkeley MBA i troche sie orientuje jak wyglada zycie studenta...
Tylko dzieci milionerow maja od razu oplacone $$40,000 tution fees)Reszta
pracuje FIZYCZNIE, bo pracy dla intelektualistow znowu tak duzo nie ma, a ci
juz z dyplomem i doswiadczeniem zawodowym maa na nia wieksza szanse. Sama jako
studentka koperty zaklejalam i nieraz rozwazalam czy spacerki w parku jako
babysitter nie sa ciekawszym rozwiazaniem...

W Polsce jest takie archaiczne pojecie oparte o jakas wizje meritokracji ze jak
wyzsze wyksztalcenie to wyzsza kasta i fizyczna praca to dla "padalcow z
nizin")))) hahahah! ZADNA PRACA NIE HANBI I KAZDA UCZY ZYCIA tak samo. Tak
naprawde praca lekarza to tez papranie sie fizyczne w brzuchu, a archeolog
kopie w blocie.... Zycie pod kloszem nie nauczy szacunku dla ludzi pracy
niestety... I dlatego jak odwiedzam Polske to uderza mnie ze na ulicy nikt sie
nie usmiacha i kazdy uwaza sie za cos lepszego i patrzy na tych zamiatajacych
ulice z pogada... OHYDA

[ziranka]

Po wypowiedzi Ritaskity naszła mnie taka refleksja: we Francji większość ludzi
pracujących na przeróżnych stanowiskach jest pogodzona z tym faktem i DOBRZE
wykonuje swoje zadania. A w Polsce? żenada...anglista w szkole źle uczy, bo
nie został tłumaczem, pielęgniarz pomiata pacjentami bo nie udało mu się zostać
lekarzem, kasjerka w okienku syczy na ludzi bo chciała być
sekretarką....przykłady dobrze znamy...U nas wiekszość ludzi czuje się
pokrzywdzona wykonując swoją pracę.
Niezrealizowane marzenia, zbyt wygórowane ambicje i narodowe dążenie
do "kombinowania i ulepszania"- tego nie zauważyłam we Francji...
Ale może za krótko tam byłam i idealizuję? Jedno jest pewne - po powrocie czuje
się źle i chcę tam wracać...))))

[ritaskita]

swieta prawda. nic dodac nic ujac

[leonn]

dawno nie bylem, siedze sobie w firmie, patrze na to wszystko dookola i chyba
bym tego nie rzucil za duzpo satysfakcji dawalo mi urzadzanie tego, kierowanie
ludzmi, sprawami bym mial myslec o wyjezdzie na stale do Francji, wszystko
zalezy oczywiscie od warunkow. Ja mam okreslone wyksztalcenie i ponize j
pewnych warunkow nie zejde. Obojetnie Polska czy francja. Ja we francji,
chociaz kocham ten kraj i to szczerze jestem zbyt agresywny.Dla mnie po prostu
pytania dotyczace naszej czesci Europy w zakresie cywilizacyjnym sa debilne.
Tak, mamy pewne zpoznienia, ale ja mam firme i musze byc na biezaco.Ale jak
Francuz widzi moich rekach komorke i to dla niego jest szok cywilizacyjny- to
u was to jest? Nie dziwe sie tez ze po wystepach goscinnych niektorych rodakow
odrzucaja oferty cv bo mja zle doswiadczenia. Bo z czym kojarzy im sie polak
nawet jak ma bogate doswiadczeni i dyplomy? Ja ogolnie planuje zmienic
kierunek, moze benelux, ludzie jacys bardziej otwarci i lepiej sie zarabia.
Mowie mozna mioec paszport nawet wnp a miec wiedze, wyksztalceni e i
doswiadczenie, co z tego kiedy w oczach Francuzow malo sie znaczy a oni sa
dodatkowo ograniczeni. Wiem, bylem u nich. A malo kto z nich byl u nas. Bylem
tez w innych krajach europy,afryki i azji.A oni gdzie byli? Wielu to nawet 30
km zrobic nie chce. Pisze paszport wnp, bo mam znajomego we Francji ktory ma 2
firmy a to on jedzie z Francuzami anie oni z nim. całym szacunkiem, bo kocham
Francje i niektórych Francuzów.W zwiazku z tym, ze nie wiem kto sie
znajdujacych tu zajmuje sie zarzadzaniem, ale uwazam ze ludzie z naszej czesci
europy sa o wiele bardziej otwarci, obyci i dynamiczni. Maja po prostu otwarte,
szerokie spojrzenie.We Francji sa ograniczenie durnymi schematami wyniesionymi
ze szkól.Jak nie mial w szkole to od razu boi sie zrobic. A propos, ja moze
niedlugo wyjade do Francji ale tylko i wylacznie dla kogos, kogo kocham, i bede
raczej tam instalowac biznes iniz szukac pracy bo tak mam nature.Pzdr

[brombeer]

Jestem we Francji od dwoch lat. Przyjechalam z francuskim paszportem, co bardzo
ulatwilo mi zycie, nie da sie ukryc. Nie musialam wystawac po wizy i karty
pobytu. Pare miesiecy trwaly kolowrotki z uznaniem mojego dyplomu z Polski
(lekarz). Pracuje od prawie poltora roku, obecnie na samodzielnym stanowisku i
panstwowym szpitalu.
Mysle o otwarciu wlasnego gabinetu. Pracuje mi sie dobrze. Na pewno pierwsze
miesiace byly stresujace. Ale udalo sie i idzie do przodu. I ciesz sie, ze moi
pacjenci czesto domagaja sie RDV z ta lekarka co ma akcent

[lodium]

mozna dowiedziec sie w jakim regionie pracujesz?

[brombeer]

Nord, czemu pytasz?

[lodium]

bo mieszkam w Burgundii i fajnie by bylo miec polskiego lekarza!

[sylklu]

brombeer, ciesze sie bardzo, ze tak dobrze Ci sie w koncu wszystko poukladalo

[lucum]

mieszkam we francji od 2 lat... przyznaje ze pierwszy rok jeszcze w czasie
mojego pobytu stypendialnego byl dosc ciezki i trudno bylo sie zaaklimatyzowac,
ale w srodowisku studenckim bylo wielu obcokrajowcow wiec trzymalismy sie
razem... obecnie mieszkam w prowansji i musze powiedziec ze choc dopiero jestem
w trakcie aklimatyzacji to nie spotkalam sie nigdy z arogancja francuzow wobec
mnie tylko dlatego ze jestem polka... mysle ze wielu z tych piszacych posty o
nacjonalizmie i ksenofobii francuzow po prostu sa zbyt przewrazliwieni jak
zreszta wszedzie na swiecie polacy i ich "polska duma narodowa" ktora przemawia
bardziej niz rozsadek... ja poznalam wielu naprawde bardzo zanteresowanych
kultura polska... polityka... historia... bzdura ze francuzi mysla ze jestesmy
barbarzynskim i zacofanym krajem...oni po prostu niewiele znaja historie polski
pewnie jak polacy historie bulgarii...a po za tym.. jesli zapytam czy widzial
ktos z was albanczyka z laptopem to tez arogancja? ksenofobia? nacjonalizm?
pogarda?