Praca we Francji

[campari9]

Hej Mam pytanko - orientuje sie moze ktos, jak wyglada rynek pracy we Francji? Ciezko jest znalezc prace Polakowi? Jestem po studiach - filologia germmanska, czy mam szanse znalezienia pracy adekwatnej do mojego wyksztalcenia? Np jako nauczycielka jezyka niemieckiego? Bede wdzieczna za kazda nawet najmniejsza informacje.

Pozdrawiam goraco
Marta (Wroclaw)

[wojtech451]

Hm. Z doświadczeń syna.
Jest po anglistyce (UJ), szukał we Francji zatrudnienia zgodnie z
wykształceniem. Wysłał 100 ofert wraz z CV do szkół językowych w
promieniu 100 km. Zareagowały: 3 (słownie: trzy). Spotkał się tylko z
dwoma właścicielami szkół. Na końcu rozmowy w której podkreślano, że
jego angielski jest bardzo dobry, że ma predyspozycje do nauczania
itp, itd, padało stwierdzenie: "wie Pan, jednak wolimy kogoś kto się
URODZIŁ w GB".
Wniosek? Źle mi się syn urodził bo w PL.
Podpowiadałbym raczej biura turystyczne, linie lotnicze, hotele. Nie
zniechęcam, spróbuj a będziesz mieć więcej szczęścia?

[reine_marguerite]

W szkolnictwie bez CAPES-u (co najmniej) ani rusz. W prywatnych szkolach
jezykowych preferuja raczej native speakerow, co w sumie nie dziwi...

Jesli znasz dobrze francuski (plus np. angielski) i masz troche doswiadczenia,
to mozesz sprobowac szukac pracy jako sekretarka, asystentka dyrekcji albo
tlumaczka. Z praca - jak to wszedzie - bywa roznie. W moim regionie
(Nord-pas-de-Calais) czesto pojawiaja sie oferty dla germanofonow (zwlaszcza
jesli dodatkowo znaja niderlandzki). Niemiecki najbardziej przyda sie zapewne w
Alzacji (na granicy francusko-niemieckiej), choc oczywiscie nie nalezy
generalizowac.
Cos mi sie wydaje, ze obco brzmiace nazwisko odstrasza pracodawcow, mimo ze
Polacy moga pracowac we Francji bez ograniczen od lipca zeszlego roku. A jesli
do tego dolozyc jeszcze kryzys ekonomiczny, to sytuacja sie nieco komplikuje.
Ale nie nalezy sie zalamywac, prace w swoim zawodzie (lub co najmniej
odpowiadajaca wyksztalceniu) da sie znalezc. Potrzeba jednak sporo cierpliwosci,
duzo samozaparcia, twardej skory na tylku i wytrwalosci w szukaniu pracy.

Wiele zalezy od tego, co sie wlasciwie umie. Najlatwiej zapewne tym, ktorzy maja
jakies konkretne wyksztalcenie - np. inzynier, lekarz itp. Humanistom moze byc
trudniej (wiem to z wlasnego doswiadczenia). Duze znaczenie we Francji ma
dyplom, co czesto moze wkurzac, w koncu liczy sie doswiadczenie i umiejetnosci,
a papier to sprawa drugorzedna. Warto miec za soba studia we Francji i tutejszy
dyplom, do ktorego pracodawcy podchodza z mniejsza nieufnoscia.

Inna sprawa to taka, ze bezrobotnym Polakom (zreszta dotyczy to tez innych
obcokrajowcow), ktorzy chca szukac pracy we Francji, nie przysluguje bezplatne
ubezpieczenie, tzw. CMU. A karta NFZ z ubezpieczeniem na ewentualne leczenie za
granica jest wazna tylko miesiac (w przypadku bezrobotnych). A jakies
zabezpieczenie nalezy miec (chocby prywatna polisa w razie czego).

[campari9]

Dziekuje bardzo za odpowiedz i niezbedne informacje, pozdrawiam serdecznie

[tomek854]

> Inna sprawa to taka, ze bezrobotnym Polakom (zreszta dotyczy to tez innych
> obcokrajowcow), ktorzy chca szukac pracy we Francji, nie przysluguje bezplatne
> ubezpieczenie, tzw. CMU. A karta NFZ z ubezpieczeniem na ewentualne leczenie za
> granica jest wazna tylko miesiac (w przypadku bezrobotnych). A jakies
> zabezpieczenie nalezy miec (chocby prywatna polisa w razie czego).

Niestety tutaj nie mogę się zgodzić. Zgodnie z regulacjami unijnymi przysługuje
obywatelowi Unii prawo wyjazdu do innego kraju w poszukiwaniu pracy. Wtedy przez
trzy miesiące (jeśli nie pół roku) ma zagwarantowane ubezpieczenie zdrowotne
oraz przez trzy miesiące może w kraju docelowym pobierać zasiłek dla
bezrobotnych (z tym że w wysokości kraju z którego przyjechał, czyli dostanie we
Francji ale w kwocie odpowiadającej zasiłkowi przysługującemu mu w Polsce). Aby
jednak załapać się na te warunki trzeba odstawić parę ton roboty papierkowej, w
czym już się nie czuję na tyle silnie żeby mówić o szczegółach, więc dalej
polecam poszukać samemu.

[reine_marguerite]

Tak, oczywiscie, bezrobotny moze wyjechac, aby szukac pracy. Ale we Francji nie
moze liczyc na to, ze dostanie - jako np. bezrobotny Polak - bezplatne
ubezpieczenie. Piszac "bezplatne", mam na mysli wlasnie CMU (francuskie
ubezpieczenie, a nie polskie). To francuskie przeznaczone jest docelowo dla
najubozszych, posiadajacych albo francuskie obywatelstwo, albo np. karte
rezydenta, albo obcokrajowcow (spoza Unii) w sytuacji uregulowanej (czyli z
papierami).
Jakis czas temu pomagalam kolezance z Polski zalatwiac sprawy ubezpieczenia we
Francji. Przyjechala z karta NFZ (wazna tylko miesiac), sadzila, ze moze uda jej
sie dostac CMU. Niestety, jako ze pochodzi z jednego z krajow Unii, CMU jej nie
przysluguje. Na jakis czas zostala bez ubezpieczenia...

Nie wiem, jak to wyglada z polskim ubezpieczeniem dla osob, ktore stracily
prace, ale otrzymuja zasilek i przebywaja np. we Francji. Jak sie domyslam, sa
ubezpieczane przez NFZ, ale nie przysluguje im ubezpieczenie francuskie.
Wklejam informacje na temat CMU:
Si vous êtes de nationalité étrangère, hors Espace économique européen (E.E.E.)
et Suisse, vous devrez justifier que vous êtes en situation régulière au moyen
de votre carte de séjour ou de tout document attestant que vous en avez fait la
demande auprès de la préfecture : récépissé en cours de validité, convocation,
rendez-vous en préfecture, etc.
Si vous êtes de nationalité étrangère, hors E.E.E. et Suisse, et en situation
irrégulière, vous ne pouvez pas bénéficier de la C.M.U. de base. Vous pouvez, en
revanche, demander à bénéficier de l'Aide médicale de l'État (A.M.E.).

Oto fragment dotyczacy sytuacji osob z jednego z krajow Unii:
Si vous êtes ressortissant de l'Espace Economique Européen (E.E.E.) ou de la
Suisse et que vous êtes « inactif », vous devez être couvert par une assurance
maladie et disposer de ressources suffisantes (équivalentes au montant du R.M.I.
ou de l'allocation de solidarité aux personnes âgées ASPA). Vous ne pouvez donc
pas bénéficier de C.M.U. de base ni de la C.M.U. complémentaire.
Attention : le terme « inactif » vise les personnes qui, n'ayant ni le statut de
pensionné (vieillesse, invalidité, rentiers accident du travail, maladie
professionnelle), ni celui d'étudiant (âgé de moins de 28 ans), s'installent en
France, sans y exercer d'activité professionnelle et sans pouvoir justifier
d'une protection sociale à quelque titre que ce soit. Les frontaliers suisses
bénéficiaires d'un droit d'option dans le cadre de l'accord du 21 juin 1999
entre la Communauté Européenne et la Confédération Suisse restent éligibles à la
C.M.U.

[campari9]

dziękuję

[campari9]

A jeśli mogę podpytać to jak udało się Wam wyjechać do Francji i znależ tam pracę? Gdzie pracujecie? I jakie miasta polecacie? Pozdrawiam bardzo gorąco i jeszcze raz baaaaardzo dziękuję za cenne informacje

[reine_marguerite]

Campari,
mieszkam na polnocy Francji, pracuje w Lille.
Nie polecam tego regionu (choc w sumie go lubie): z praca raczej ciezko, poza
tym trzeba sie przyzwyczaic do "angielskiej" pogody: ciagle pada, a lato
zazwyczaj bywa "pourri".
Jesli szukac pracy, to raczej w Paryzu.
Przyjechalam do Francji w 2002 roku jako studentka programu Erasmus. Mieszkalam
pare lat w Strasburgu, kilka miesiecy w Dijon i na Lazurowym Wybrzezu. Od
pazdziernika 2006 - na polnocy Francji (Lille, Valenciennes). Przyznam szczerze,
ze tesknie za Alzacja i Lotaryngia, nieco gorzej czuje sie tu, gdzie mieszkam.
Nie potrafie jakos przyzwyczaic sie do tutejszych krajobrazow, architektury etc.
- czuje sie troche jak w Anglii, a troche jak w Belgii. Tubylcy - zyczliwi,
pelni ciepla, otwarci... Mimo wszystko brakuje mi "prawdziwej" Francji. Moj
nie-malz chyba by mnie za to zlinczowal.
Poki co, przeprowadzam kampanie pod haslem: "Czy nie moglibysmy przeprowadzic
sie do Paryza lub pod Paryz?"

[iwonka55]

Rowniez spedzilam rok na Erasmusie, w Tuluzie, obecnie pracuje jako
inzynier, pod Paryzem.
Popieram przedmowczynie, najwiekszy rynek pracy to Ile de France
(Paryz i okolice).

Pozdrawiam
Iwona

[reine_marguerite]

Iwonko, a jak szybko udalo Ci sie znalezc prace w swoim zawodzie? I czy nie
sadzisz, ze osobom majacym konkretny zawod (wyksztalcenie w poszukiwanej
dziedzinie etc.) zdecydowanie latwiej poradzic sobie na rynku pracy niz humanistom?
Na lekarzy, inzynierow, specjalistow, pielegniarek itp. zawsze bedzie
zapotrzebowanie. A typowy humanista, jesli akurat nie ma nic ciekawego do
zaoferowania w swojej branzy (doswiadczenie, umiejetnosci, znajomosc kilku
jezykow), raczej bedzie sie meczyl, zanim znajdzie zatrudnienie odpowiadajace
swoim oczekiwaniom.

Jesli wiec doradzac komus wyjazd np. do Francji, to predzej tym, ktorzy ze swoim
dyplomem nie beda miec wiekszych problemow ze znalezieniem pracy. Ja sama jestem
humanistka, ale jako tlumaczka moge sobie tu poradzic. Nie wiem, czy dzis
zdecydowalabym sie na wyjazd "w ciemno". Chyba znacznie latwiej jest sprobowac
najpierw swoich sil na studiach (np. wyjezdzajac na stypendium), a dopiero
pozniej - w zyciu zawodowym (poprzez roznego rodzaju staze i praktyki).

Inna sprawa to nieciekawa sytuacja emigrantow na rynku pracy. Byla nawet o tym
mowa we wczorajszym wieczornym dzienniku (France2). Obco brzmiace nazwisko
niestety odstrasza pracodawce, nawet jesli kandydat ma za soba doskonale studia
i doswiadczenie. Ale to juz zupelnie inna bajka...

[iwonka55]

reine_margeurite, tak, ogladalam wczoraj wiadomosci i to prawda, ze
obce nazwisko odstrasza Ale uwazam, ze w przypadku Polakow to
odstrasza raczej nazwa ukonczonej uczelni, ktora nic nie mowi
potencjalnemu pracodawcy... Napewno zdazylas zauwazyc, ze we Francji
przyklada sie do tego ogromna wage.

Zgadza sie, ze majac konkretny zawod, poszukiwanie pracy jest
latwiejsze. Ale moje pierwsze podejscie bylo kompletna porazka.
Pracy zaczelam szukac zaraz po powrocie z Erasmusa, z Tuluzy, w
2006r, na odleglosc, z Polski. Wyslalam okolo 100 CV, dostalam kilka
zaproszen na rozmowe, ale w rezultacie nic nigdy nie wyszlo,
poniewaz ciagle obowiazywalo prawo, ze pracodawca zatrudniajac mnie,
musi udowodnic wczesniej, ze nie znalazl zadnego Francuza o tych
samych kwalifikacjach...
Sukcesem zakonczylo sie poszukiwanie pracy na jesieni 2007r., kiedy
pojawilo sie prawo, ze Polacy z dyplomem francuskim Master moga
podejmowac prace we Francji na takich samych zasadach, jak Francuzi.
Teraz, z tego co sie orientuje, juz chyba wszyscy Polacy, bez
wzgledu na rodzaj dyplomu, moga bez ograniczen podejmowac prace we
Francji.
Ja prace znalazlam po 3 tygodniach, mialam kilkanascie zaproszen na
rozmowy. To co moglam zaoferowac to dyplom inzyniera z Polski,
dyplom Master francuski, roczne doswiadczenie i bardzo dobra
znajomosc jezyka.

Podsumowujac, wedlug mnie najwazniejsze przy poszukiwaniu pracy we
Francji sa w kolejnosci: typ uczelni, zawod, znajomosc francuskiego,
determinacja, doswiadczenie.

Zgadzam sie, ze humanistom moze byc ciezej w poszukiwaniu pracy. Tak
jak piszesz, najlepiej jest zebrac jak najwiecej doswiadczenia w
postaci stypendium, stazu czy kursu.

Pozdrawiam
Iwona

[tomek854]

Ja się nie znam na prawie francuskim a już na pewno nie rozumiem tego co mi
powklejałaś. Ale sam mieszkam na emigracji i znam prawo unijne, nadrzędne wobec
prawa poszczególnych państw.

Czyli załatwiwszy wszystko jak trzeba przed wyjazdem z polski będzie się miało
ubezpieczenie. Nieważne kto będzie za to płacił, ważne, że przysługuje taka sama
opieka medyczna jak lokalesom

[koralka]

że przysługuje taka sam
> a
> opieka medyczna jak lokalesom
tu sie zgadzam: taka sama opieka, tyle, ze platna...z twojej
kieszeni.

[reine_marguerite]

Otoz to: nie ma nic za darmo. Jak juz wspomnialam, trudno sie dziwic, ze panstwo
(w tym wypadku Francja) chce pomagac "swoim". Jesli ktos nie pracuje, a chce
korzystac tutaj z ubezpieczenia, nie ma szans na uzyskanie pomocy od panstwa.
Mam na mysli obywateli panstw unijnych (ktorzy ubezpieczenie otrzymuja we
wlasnym kraju) czy tez obcokrajowcow spoza Unii (nie posiadajacych karty pobytu
we Francji).
Opieka medyczna kosztuje. Ktos na to musi lozyc. Ktos, czyli podatnicy. Pojecie
"za darmo" nie istnieje.

[tomek854]

Oczywiście, że to nie jest za darmo.

Francja, Wielka Brytania i tak dalej będzie FUNDOWAĆ opiekę zdrowotną jedynie
zatrudnionym w danym kraju ludziom, którzy płacą tam podatki.

Natomiast korzystając z tej możliwości o której mówię i wybaczcie, że nie chce
mi się googlać za takim nieistotnym dla mnie tematem który wyciekł jako
dygresja, jak kto ciekaw, to niech sam poszuka, w każdym razie wracając do sedna
informacji niesionej przez to przydługie nieco zdanie jeżeli jedziemy do Francji
spełniwszy warunki "wyjazdu do innego kraju UE w celu poszukiwania pracy" to o
ile Francuzi nie będą za nasze leczenie PŁACIĆ mają obowiązek POŚREDNICZYĆ,
Rozliczać bezgotówkowo czy jak to sobie chcesz.

Innymi słowy: zachce mi się szukać pracy w Paryżu, załatwiam wszystkie papiery i
jadę. Kiedy zachoruję, idę do lekarza i pokazuję mu mój stos papierów a on kiwa
głową i zaznacza odpowiednio w swoich rozliczeniach z francuską kasą chorych czy
co oni tam mają. A oni mu jego usługę pokrywają a następnie zwracają się o zwrot
tej kwoty do (w moim przypadku) NHS Scotland.

Jedynym kosztem jaki ponosi Francja jest koszt odstawienia roboty papierkowej,
koszt samego leczenia pokrywa za mnie Szkocja, bo ja jestem tutaj rezydentem.
Jeżeli któreś z Was mieszkające we Francji zamarzy sobie karierę w krainie
deszczowców wszystko odbędzie się analogicznie.

To jest dokładnie ta sama zasada, o której (w atmosferze skandalu) pisały
niedawno polskie gazety: emigranci z UK wracają i dostają 3000 złotych zasiłku
dla bezrobotnych i że to dyskryminacja tych, co nie wyjechali i że nasz biedny
budżet i tak dalej:

To nie jest tak. Oni po prostu po przepracowaniu kilku lat w UK dostają zasiłek
brytyjski i choć odbywa się to za pośrednictwem polskiego urzędu pracy zasiłek
ten idzie z kieszeni poddanych królowej Elżbiety. Dokładnie ta sama zasada - w
leczeniu i w zasiłkach.

Inna sprawa, że mało kto o tym wie, no ale to już inna para kaloszy.

Mam nadzieję, że wyjaśniłem

[iwonka55]

Jak idziesz we Francji do lekarza, to za wizyte placisz i dopiero
potem dostajesz zwrot z kasy chorych. Jak dla mnie, w przypadku
ktorym opisujesz, bezrobotny Polak zaplaci za wizyte, a potem bedzie
musial sie starac o zwrot kosztow w Polsce. Inaczej tego nie widze.

Pozdrawiam
Iwona

[tomek854]

Ano widzisz. To ja tego nie wiedziałem, że każdy za wizytę płaci bo we Francji
nie mieszkam. Jednak dalej się będę upierał, że ma on prawo do korzystania z
opieki zdrowotnej jak każdy inny francuski bezrobotny.

Jak więc rozumiem wyglądać to będzie tak, że Polak zapłaci za wizytę jak każdy
inny bezrobotny a potem zaniesie to do francuskiej kasy chorych wraz ze swoim
magicznym stosem papierów i oni oddadzą mu kasę a potem sobie to ściągną z NFZ
polskiego.

[reine_marguerite]

To jest dokładnie ta sama zasada, o której (w atmosferze skandalu) pisały
> niedawno polskie gazety: emigranci z UK wracają i dostają 3000 złotych zasiłku
> dla bezrobotnych i że to dyskryminacja tych, co nie wyjechali i że nasz biedny
> budżet i tak dalej:
>
> To nie jest tak. Oni po prostu po przepracowaniu kilku lat w UK dostają zasiłek
> brytyjski i choć odbywa się to za pośrednictwem polskiego urzędu pracy zasiłek
> ten idzie z kieszeni poddanych królowej Elżbiety.
>
> Inna sprawa, że mało kto o tym wie, no ale to już inna para kaloszy.

To akurat jest oczywiste i zrozumiale, choc - jak wspominasz - nie dla wszystkich.

[tomek854]

Otóż nie. Jeżeli załatwisz oficjalnie "wyjazd do innego kraju EU w celu
poszukiwania pracy" taka sama opieka będzie ci się przynależała, jak lokalesom
(jeżeli oni coś płacą z własnej kieszeni to ty też płacisz tyle samo) a rachunki
przesłane zostaną do polskiego NFZ.

[tomek854]

Teraz rozumiem: taka sama, tak samo płatna z własnej kieszeni i tak samo potem
refundowana przez kasę chorych (z tym ze w przypadku Polaka kasa chorych potem
ścignie nasz NFZ o tą kasę).

[reine_marguerite]

Nie zgadzam sie z Toba, Tomku. Bezrobotny Polak nie dostanie bezplatnego
francuskiego ubezpieczenia i tyle. Informacje na ten temat juz wkleilam
(sadzilam, ze znasz francuski, dlatego nie dalam tlumaczenia).
Nie twierdze, ze nie mozna skorzystac z polskiego ubezpieczenia, bedac we
Francji. Osoba pracujaca tutaj (obcokrajowiec) jest oczywiscie ubezpieczona, ale
niemozliwe jest uzyskanie tzw. CMU (czyli mozliwosci skorzystania z bezplatnej
opieki medycznej) w przypadku osoby bezrobotnej. Nie mam oczywiscie na mysli ani
Francuzow, ani osob majacych karte pobytu.
Nie dziwi mnie, ze panstwo chce pomagac wylacznie "swoim". Ja rowniez nie mam
ochoty z moich podatkow oplacac ubezpieczen wszystkim, ktorzy tylko tego
zapragna (mam na mysli obcokrajowcow). Jako studentka placilam we Francji za
ubezpieczenie i to calkiem sporo jak na studencka kieszen(takze za dodatkowa
polise), teraz rowniez oplacam - z moich skladek.
Wyjezdzajac z Polski do Francji w poszukiwaniu pracy trzeba sie po prostu
dodatkowo ubezpieczyc - leczenie kosztuje (i to niemalo), a poszukiwanie pracy
moze zajac wiele miesiecy.
Pozdrawiam.
PS. Nie znam sie na prawie wspolnotowym. Wiem natomiast, jak sprawy maja sie we
Francji i tylko na tej podstawie buduje swoje wypowiedzi.

[embeel]

Mieszkam od dwóch lat właśnie w IDF, na południe od Paryża. Do Francji
przyjechałam już jako żabia żona, bo chciałam poszerzyć spektrum umiejętności w
swoim zawodzie (terapeuta - medycyna naturalna) i teraz studiuje akupunkturę.
Mąż nie chciał wracać do swojego kraju, wolał jechać gdzieś dalej, ale
ostatecznie wybór szkoły, program i cena zaważyły.

Co do rynku pracy, to zgadzam się z poprzedniczkami - IDF jest nie do pobicia i
właśnie ta centralizacja to ogromny problem Francji - bo o pracę może łatwiej,
ale warunki życia już gorsze, bo mieszkania drogie, sieć transportu pięknie
rozwinięta, ale wszędzie tłumy - jeśli chcesz mieć większą przestrzeń życiową -
mieszkasz dalej - i spędzasz po 3h dziennie w środkach transportu.

Co do własnego doświadczenia - nie szukałam pracy w zawodzie, bo chciałam coś na
pół etatu, aby móc studiować - bez problemu znalazłam - dobrze znając
angielski i chowając dumę do kieszeni pracę 'hotesse standardiste' - to
doświadczenie przejściowe, nie byłabym w stanie jej wykonywać do końca życia ,
ale dla szukających pracy to dobre rozwiązanie aby się 'zaczepić' no i mieć
stały dochód a także podstawowe ubezpieczenie, a żadna praca nie hańbi.

Za chwilę i tak będę bezrobotna, bo za dwa tygodnie przeprowadzamy się na
południe kraju i mam nadzieję, że tam przestrzeń życiowa nam się polepszy (dla
przykładu - za tą sama sumę wynajmujemy teraz 42 m.kw. - w Marsylii znaleźliśmy
mieszkanie 75 m.kw a były i większe, w tym samym standardzie i podobnej
lokalizacji.)
Mimo kryzysu jestem optymistycznie nastawiona ad. znalezienia pracy, ale mam
'wolny zawód'

Małe słówko do Reine - uwielbiam Lille - a jeszcze bardziej 'tubylców' -
mogłabym się tam chętnie przenieść...gdyby nie pogoda...

[reine_marguerite]

Masz racje, embeel, czasami trzeba schowac ambicje do kieszeni i popracowac
przez jakis czas w innym zawodzie, a przy okazji robic swoje i dalej szukac tej
wymarzonej pracy.
Zycze powodzenia na poludniu Francji.

Co do Lille - faktycznie, ludziska sa tu ogromnie zyczliwi, otwarci i z taka
"slowianska dusza", do tanca i do rozanca. Ale tutejsza pogoda po prostu
dobija... Z utesknieniem czekam na odrobine slonca...

[tomek854]

> Nie zgadzam sie z Toba, Tomku. Bezrobotny Polak nie dostanie bezplatnego
> francuskiego ubezpieczenia i tyle.

NIe dostanie. To prawda.

Będzie mu jedynie udzielana pomoc medyczna W TAKI SAM SPOSÓB JAKBY TO
UBEZPIECZENIE MIAŁ a rachunek zostanie przesłany do Narodowego Funduszu Zdrowia.
Tak wynika z tych ustaleń unijnych.

Więc o ile w teorii takiego prawa mieć nie będzie, w praktyce będzie się to
odbywało tak, jakby miał (o ile wszystko się będzie odbywało zgodnie z prawem
unijnym).

Jeżeli pracujesz i mieszkasz we Francji koszta jego leczenia NIE BĘDĄ pokrywane
z Twoich podatków a z podatków polskich (czy skąd tam dany delikwent przybył).

Ja kiedy przyjechałem do Szkocji nie ubezpieczałem się dodatkowo. Znałem te
możliwości i o ile nie występowałem o zarejestrowanie jako bezrobotny, bo szkoda
czasu i zachodu, jeżeli ew. zasiłek w Szkocji to mi nawet nie starczy na waciki,
to miałem ze sobą baterię papierów z NFZ z której wynikało że w okresie trzech
miesięcy dopóki nie znajdę pracy będzie mi udzielona opieka medyczna. Na
szczęście nie musiałem z tego korzystać a pracę znalazłem w dwa tygodnie i
momentalnie z chwilą opłacenia pierwszej składki przeskoczyłem na garnuszek
królowej.

Jestem więc święcie przekonany, że tak samo dokładnie odbyłoby się to w
przypadku, gdybym emigrował do Francji, gdyż na papierach wystawionych mi w NFZ
nie było w żadnym miejscu wyszczególnione państwo do którego jadę - było tylko
napisane państwa UE (i nie jestem pewien czy nie Szwajcaria).

Fakt, że mało kto o tym wiedział i nawet urzędniczki w NFZ pierwsze o tym
słyszały i musiałem je dokładnie instruować jakie formularze i dokumenty są mi
potrzebne. A szkoda. Bo może jakby ludzie wiedzieli, to by wiele zaoszczędzili
na niepotrzebnych opłatach za ubezpieczenie.

[reine_marguerite]

> Będzie mu jedynie udzielana pomoc medyczna W TAKI SAM SPOSÓB JAKBY TO
> UBEZPIECZENIE MIAŁ a rachunek zostanie przesłany do Narodowego Funduszu Zdrowia

Tomku, pomoc medyczna bez uprzedniego uiszczenia oplaty moze otrzymac np. jako
ofiara wypadku itp. (nikt przeciez nie bedzie w tej sytuacji zajmowal sie
najpierw papierkowa robota zamiast ratowac ludzkie zycie). Co nie oznacza, ze
opuszczajac szpital, nie bedzie sie zobowiazanym do okazania stosownych
dokumentow a nawet do zaplaty za sam pobyt w szpitalu.

Jesli natomiast chodzi o zwykla wizyte u lekarza (np. z powodu grypy), to za
taka wizyte nalezy - przynajmniej tu we Francji - zaplacic, a dopiero pozniej
ubiegac sie o zwrot kosztow w odpowiednim urzedzie. Tak to po prostu tutaj
funkcjonuje.

Ja np. mam tutejsze ubezpieczenie (wraz z dodatkowym, ktore pozwala mi na 100%
zwrot kosztow), ale za wizyte i tak place z gory (np. 22 euro za wizyte u
lekarza rodzinnego). Podobnie jest u specjalisty albo u stomatologa. Kiedy
zmienialam prace, przez krotki okres czasu nie mialam tzw. mutuelle (tego
dodatkowego ubezpieczenia, na ktore lozy sie juz z wlasnej kieszeni): robiac np.
badanie krwi, musialam zaplacic koszty, ktore normalnie pokrywa owa mutuelle.

Osrodki (ale nie szpitale), ktore przypominaja nasze przychodnie (lekarze
rodzinni i specjalisci z roznych dziedzin w jednym miejscu) i ktore posiadaczom
ubezpieczen zdrowotnych (francuskich, rzecz jasna) nie kaza z gory placic za
wizyty, to w zasadzie rzadkosc tu we Francji. Z uslug podobnej "przychodni"
(nazywanej centre mutuel de soins) korzystalam swego czasu w Strasburgu, ale tu
- na polnocy Francji - nie spotkalam sie z czyms takim.

Moj jeszcze-nie-malz (Francuz) kupowal ostatnio okulary, za ktore zaplacil ponad
400 euro. Zwrot w wysokosci 350 euro otrzyma dopiero za jakis czas. U dentysty
bywa podobnie: nie masz kasy, cierp i placz. Albo szukaj dentysty, ktory
zaakceptuje tzw. tiers payant, albo sie zapozyczasz... Moze to dosc drastyczny
przyklad, ale zdrowie kosztuje (i to niemalo) nawet tubylcow...

Z kolei znajomy inzynier (Francuz) mieszkajacy na stale w Dublinie, na
powazniejsze leczenie (w tym u dentysty) przyjezdza do Francji, bo wychodzi mu
taniej...

[tomek854]

A no właśnie, bo nie pomyślałem o tym, że we Francji wszyscy płacą

Z tym ze 22 euro za wizytę to jakiś ryczałt po prostu jest, nie?

A co do Francuza w Dublinie - poziom usług dentystycznych na wyspach jest na
tragicznym poziomie - dotyczy to, z tego co wiem tak obu Irlandii, jak i
Szkocji, Anglii i Walii po równo. Ja do swojego dentysty łażę przy okazji wizyt
w Polsce, bo do publicznego nie idzie się dopchać, a jak już się dopchasz to na
kasę chorych to masz za darmo waciki i światło z żarówki a prywaciarze kasują
fortunę. Więc w sumie mu się dziwię że robi to samo

Wracając jednak do meritum: to w sumie nie zmienia faktu, że bezrobotny z Polski
z magicznymi papierkami korzysta z francuskiej opieki zdrowotnej na koszt Polski
ale na takich samych warunkach jak francuzi

Ja się czegoś dowiedziałem a i może jak ktoś się będzie wybierał do innych
krajów niż Francja to mu się to przyda.

[reine_marguerite]

Tomku, ja do dentysty tez wole jezdzic do Polski, bo moja ostatnia francuska
dentystka schrzanila mi zab. Skoro juz mam placic, to wole mojego polskiego
dentyste, ktory do najtanszych nie nalezy, ale za to jest fachowcem w swojej
dziedzinie.
Rowniez doszly do mnie sluchy, ze z opieka medyczna na Wyspach rozowo nie jest,
ale sie nie wypowiadam, bo z niej nie korzystam.

To 22 euro to taka stala oplata - ale dla doroslych hehhe. Za "przeglad
techniczny" dzieciaka nalezy sie pare euro wiecej.

Pozdrawiam.

[tomek854]

Na wyspach występują generalnie dwa rodzaje lekarzy "Ze wschodniej Europy" i "Dr
Paracetamol".

Oni mnie tu po prostu do łez doprowadzają swoją fachowością. Autentyczne
przypadki z mojej rodziny:
- Panie doktorze, miałem wypadek samochodowy, byłem w szpitalu w sobotę,
przysłali mnie do pana
- Proszę wziąć paracetamol, dwa tygodnie zwolnienia. Następny.

- Panie doktorze, od blisko tygodnia mam bardzo wysoką gorączkę, próbuję brać
leki przeciwobjawowe ale nic nie działa.
- E tam, paracetamol powinien wystarczyć.
- No ale nie wystarcza.
- Kto tu jest lekarzem?
- No właśnie! Jakbym chciał panadol to bym poszedł na stację benzynową a nie do
lekarza.
(wypisuje antybiotyk, obraża się).

Moja dziewczyna po pół roku bezskutecznej fizjoterapii dostała list z dokładnym
raportem i sugestią, że powinna dostać skierowanie do szpitala na badania. Lekarz:
- Oni i tak tam pani nie pomogą, proszę paracetamol brać i będzie ok.
- Ale to przecież jest coś źle, trzeba by jakieś prześwietlenie chyba zrobić czy coś
- Co pani wymyśla, chodzić pani może, to pani zdrowa jest.

Ręce opadają normalnie...

[zielka]

reine_marguerite napisała:

Jesli natomiast chodzi o zwykla wizyte u lekarza (np. z powodu grypy), to za
taka wizyte nalezy - przynajmniej tu we Francji - zaplacic, a dopiero pozniej
ubiegac sie o zwrot kosztow w odpowiednim urzedzie. Tak to po prostu tutaj
funkcjonuje.

Hmmm, no a carte vitale + karta mutuelle? Tzn. to nie ma nic wspolnego z tym, co
mowi Tomek, niemniej czemu placisz? U mnie wystarczy pokazac karte Vitale, i
mutuelle, i wychodzisz bez zostawienia grosza.

[reine_marguerite]

U mnie niestety nie - pokazujesz carte vitale (np. u rodzinnego), ale i tak
placisz. Przynajmniej tak jest, od kiedy mieszkam na polnocy Francji. Mutuelle
tez mam.
U dentysty ostatnim razem pokrywalam czesc kosztow. Zwrot z mutuelle dostalam
dopiero po jakims czasie.
A jak jest u Ciebie?

[embeel]

Zielko, nie wiem, gdzie mieszkasz, ale ja w IdF też płacę u lekarzy, nie
wspominając już o tych, którzy są leniwi i jeszcze nie mają terminali...tylko
wypisują feuille de soins...a carte vitalle ułatwia mi jedynie szybkość przesyłu
i skraca czas oczekiwania na zwrot kosztów.
W aptece, owszem, nie wydaję grosza, jeśli nie zapomnę naszej karty mutuelle .

[zielka]

No ja chodze zawsze do kliniki kolo Montparnassu, Arthur Vernes, i tam mam
wszystko (rodzinnego, optyka, etc), i nigdy nie place. Pokazuje tylko Vitale,
oni juz maja zarejestrowana moja mutuelle, ktora rozpoznaja, gdy wkladaja Vitale
do czytnika, i tyle. Nie wyciagam w ogole portfela.
Do dentysty chodze gdzie indziej, prywatny, i faktycznie placilam, i dostalam
feuille de soins, macie racje. Innemi slowy, polecam kliniki

[koralka]

instytut vernes dziala jak chyba kazdy szpital, czyli z carte vital
+ mutuelle sie nie placi za zwykla wizyte.