Naduprzejmość

[mallard]

Moim zdaniem naduprzejmość wszelkiej maści również może być brakiem
kultury, tak samo, jak brak uprzejmości. W firmie, w której pracuję,
do białej gorączki doprowadza mnie pani, która mnie - facetowi,
nachalnie pierwsza się kłania (wiekowo mniej - więcej z
mojej "półki") Naprawdę muszę się spieszyć, lub ukłonić się
jej "z zaskoczenia", bo inaczej kaplica!

Co sądzicie - mam rację, czy może jestem jakiś "inny"?

[pitahaya1]

A ja myślałam, że cierpimy na brak uprzejmości

[nm.buba011]

> Co sądzicie - mam rację,

-słusznie prawisz, >nad< ma znaczenie pejoratywne:
nad-waga, nie mówiąc o nad-gorliwości.

- wyjatkiem może być - nad-inspektor.

[mallard]

nm.buba011 napisał:

> - wyjatkiem może być - nad-inspektor.

No i nad-przestrzeń (to dla fanów "Gwiezdnych wojen")

Nadproże. Nad ranem. Nad podziw. Nadrenia.

[remez2]

[nm.buba011]

wyjatkiem może być - nad-inspektor.

Tak napisałem, a więc lista ... otwarta.

Poprawniej byłoby:
wszelka -> nadoptymalność, ma znaczenie ujemne,
ale to byłoby całkiem ... nowe słowo, choć zamykałoby,
miesce dla ... wyjątków. Chyba.

Zwroty takie:
- zdrowo-rozsądkowy,
- uprzejmie, bardzo-dziękuję,
- szczera-prawda,
- ... a teraz będę mówił prawdę,
- akwen-wodny, itp. świadczą o:
fałszu, niewiedzy, manipulacji lub uwypukleniu zwrotu.
Ostrożność w takim wypadku, nie zaszkodzi.

[mallard]

nm.buba011 napisał:

> wyjatkiem może być - nad-inspektor.
>
> Tak napisałem, a więc lista ... otwarta.
>
> Poprawniej byłoby:
> wszelka -> nadoptymalność, ma znaczenie ujemne,
> ale to byłoby całkiem ... nowe słowo, choć zamykałoby,
> miesce dla ... wyjątków. Chyba.
>
> Zwroty takie:
> - zdrowo-rozsądkowy,
> - uprzejmie, bardzo-dziękuję,
> - szczera-prawda,
> - ... a teraz będę mówił prawdę,
> - akwen-wodny, itp. świadczą o:
> fałszu, niewiedzy, manipulacji lub uwypukleniu zwrotu.
> Ostrożność w takim wypadku, nie zaszkodzi.


Bubuś, TY znów po swojemu, ale tym razem chyba załapałem o co Ci
chodzi i dorzucę coś od siebie:
Znam dwóch ludzi, którzy mówią "być możliwe"

Jeszcze jeden przykład

[mallard]

Może nie tylko naduprzejmości, ale też. Otóż mój serdeczny skądinąd
kolega z tejże samej pracy, też takowy bywa. Na przykład gdy coś
czasem wypadnie mi z ręki, to mogę być pewien, że schyli się
gwałtownie, aby mi to podać - robiąc ze mnie w ten sposób inwalidę
Ale do konkretów: Jestem zapalonym rowerzystą i latem (jak też
wiosną i jesienią) jeżdżę do pracy rowerem. Ostatniego lata bywało
tak gorąco, że zmuszony byłem jeździć w samych tylko krótkich
spodenkach, natomiast hmm... tzw. figi, na wszelki wypadek woziłem w
plecaku . wychodząc z pracy spotkałem na dole owego kolegę, z
którym wdałem się w rozmowę, w czasie której coś tam przekładałem w
plecaku. Robiłem to na tyle nieudolnie, że wspomniana część
garderoby po prostu wypadła mi! Szybciutko więc schyliłem się, aby
dyskretnie ją pozbierać... ale nieee! Kolega był szybszy!
Dlatego osobiści uważam, że zawsze trzeba pilnie przyjrzeć się CO
wypada, aby nie popełnić gafy, np wobec damy, gdy wupadnie jej
przypadkiem... nnno coś tam z torebki (panie czasem noszą)

Pozdrawiam

[kol.3]

Jeśli ta pani kłaniająca się jako pierwsza jest nadgorliwa (nachalna
jak to niefajnie określasz) i nie daje Ci szans abyś się ukłonił
jako pierwszy, to może to być stresujące,ale brakiem uprzejmości bym
tego nie nazwała. Rozumiem, że się z nia ścigasz, kto kogo wyprzedzi
w mówieniu dzień dobry?
Generalnie to nie ma się czym denerwować. Kiedy koleżanka widzi w
pracy zdenerwowanych, zestresowanych kolegów, którzy suną
półprzytomni po korytarzu z obłędem w oku,nie widząc nikogo i
niczego (mają gorszy dzień), to może pierwsza powiedzieć dzień dobry
i zagadać sympatycznie.
Sprawę z tą panią z pracy można jakoś rozwiązać używając poczucia
humoru, ale zdaje się, że jej po prostu nie lubisz.

[e._]

Lubi ją czy nie, sytuacja zwyczajna nie jest.
Ale zgadzam się z opinią, że można z nią pożartować. Nie znam jej
ani Ciebie, ale ciekawa jestem, co ona powiedziałaby o tej samej
sytuacji.

[mallard]

kol.3 napisała:

> Jeśli ta pani kłaniająca się jako pierwsza jest nadgorliwa
>nachalna jak to niefajnie określasz) i nie daje Ci szans abyś się
> ukłonił jako pierwszy, to może to być stresujące,ale brakiem
> uprzejmości bym tego nie nazwała.

No ja też nie nazywam. Nazwałem to przecież "naduprzejmością", czyli
w moim rozumieniu uprzejmością przesadną, która też jest błędem

> Rozumiem, że się z nia ścigasz, kto kogo wyprzedzi w mówieniu
> dzień dobry?

Tak właśnie jest

> Generalnie to nie ma się czym denerwować.

Nie, ja się zasadniczo nie denerwuję, -tylko czasem, jak mnie
mocniej kryzys wieku średniego dopadnie


> Kiedy koleżanka widzi w
> pracy zdenerwowanych, zestresowanych kolegów, którzy suną
> półprzytomni po korytarzu z obłędem w oku,nie widząc nikogo i
> niczego (mają gorszy dzień), to może pierwsza powiedzieć dzień
> dobry i zagadać sympatycznie.

Nie, to tak nie jest. Ta pani jest bardzo prostą miłą osobą, ona
chyba uważa, że tak trzeba, bo ona jest panią od porządków, a my
jesteśmy "kadra" (buhahaha!)

> Sprawę z tą panią z pracy można
> jakoś rozwiązać używając poczucia humoru, ale zdaje się, że jej po
> prostu nie lubisz.

Eeej! No bez przesady, -zaraz "jej nie lubisz"! Ja po prostu nie
lubię, jak ktoś uniemożliwia mi bycie eleganckim wobec dam!

Dziękuję a wpis i pozdrawiam.

[plisowanka]

Mallard, mam rozumieć, że ta pani z pracy jest brzydka, bo jakby była ładna, to jej "nachalność" by ci nie przeszkadzała.

[mallard]

plisowanka napisała:

> Mallard, mam rozumieć, że ta pani z pracy jest brzydka, bo jakby
> była ładna, to jej "nachalność" by ci nie przeszkadzała.

Ażesz Ty! To Ty mnie od tej strony tu?!
Nie Plisowanuś, nie trafiłaś - ta pani brzydka nie jest, choć jej
uroda na kolana też nie rzuca, ale gdyby była nawet ładniejsza od
mojej żony, co właściwie nie jest możliwe, to też by mi to się nie
podobało, o!

[nm.buba011]

Z tego co napisałeś wynika, że ta pani, was wszystkich
uważa za przełożonych. Upraszczając, obawia się o pracę,
premnie lub podwyżkę. Być może podświadomie uważa,
że będąc "grzeczna", nikt w obecności właściwego decydenta
(ona nie wie, kto nim jest), nie skrytykuje jej pracy.

Może być, też inaczej.

Wiesz Buba,

[mallard]

Nie patrzyłem na to w ten sposób, ale rzeczywiście to może tak być.

Może być, też inaczej.

Pozdrawiam

[nataasha]

witam, tez sie spotkalam z taka uprzejmoscia do bolu...
Cierpie na alergie na pylki wiec wiosna kicham doslownie co piec
minut, a moja kolezanka ze studiow za kazdym razem czuje sie w
obowiazku zyczyc mi sto lat... Poprosilam ja delikatnie zeby tego
nie robila, ale niestety nic z tego, ktos musi mi przypominac, ze
przez dwa miesiace w roku wygladam jak czerewiak z lejacym sie
katarem, zapuchnietymi lzawiacym oczami itp.
A druga sytuacja, tyczy sie wspollokatorki z ktora od miesiaca
dziele pokoj. Dziewczyna czuje sie w obowiazku poczestowac pozostale
mieszkanki doslownie wszystkim co akurat je. Niby mile, ale
groteskowo sie czuje gdy rano otwieram oczy a ona stoi nademna z
kanapka i sie pyta czy mam ochote,Rozumiem poczestowac sie czyms
czasem, ale kazda z nas ma wlasny prowiant.

[plisowanka]

Mallard, a może ta pani jest po prostu nowoczesna i nie uważa, że trzeba ściśle przestrzegać zasady, kto komu pierwszy mówi "dzień dobry"; ważne jedynie żeby sobie w ogóle mówić. Ja też uważam, że jak np. starszy powie pierwszy młodszemu, przełożony podwładnemu, czy kobieta mężczyźnie, to im korona z głowy nie spadnie.

Wg. mnie najpraktyczniejsza reguła powinna brzmieć - pierwszy mówi "dzień dobry" ten, kto pierwszy zauważy znajomą osobę.
Jak przestrzegamy hierarchii kto komu powinien pierwszy powiedzieć, to dochodzi do takich wg. mnie głupich sytuacji, że idzie sobie człowiek starszy, widzi idącego młodszego i ze wzrokiem wbitym w niego czeka aż ten młodszy powie pierwszy; a ten młoszy może być krótkowidzem albo być zamyślony.

Plisowanka

[mallard]

Sporo racji w tym, co piszesz. Uświadomiłem sobie, że ja również
często kłaniam się pierwszy, osobie sporo młodszej, nawet przy
równoczesnym nawiązaniu kontaktu wzrokowego, jednakże to w obrębie
mojej płci.
Niechciałbym więcej "wałkować" tej pani, ale naprawdę odnosi się
wrażenie, że mnie i innym panom nie chce ona dać cienia szansy - nie
jest to jednak problem. Teraz myślę, że opisując tę sytuację na
początku wątka, użyłem przesanych okresleń (biała gorączka,
nachalnie itp.), co mogło zostać (i zostało) odebrane tak, że mam
wielki problem, a tak przecież nie jest.

Pozdrawiam.