Data śmierci...

[bacha67]

Witam serdecznie!
Czy Astrolog może odczytać choćby w przybliżeniu datę śmierci?

Bacha

[foudre]

na szczęście nie :)

[allija]

może daty co do dnia i godziny to nie ale sa techniki pozwalające
określic lata życia. A w konkretnej sytuacji można okreslić także co
do miesiąca. Sama nie podjęłabym sie powiedzieć komuś, że zejdzie za
miesiąc czy dwa ale mój wykładowca p. Weres podawał przykład kiedy
to człowiek w chorobie pytał go czy umrze i on mu podał ile ma
jeszcze czasu dla siebie.

[mii.krogulska]

Witam serdecznie,

allija napisała:
> może daty co do dnia i godziny to nie ale sa techniki pozwalające
> określic lata życia.

Są takie techniki, ale one nie działają. Być może działały dawniej, ale teraz
nie działają w rozwiniętym świecie z tej przyczyny, że medycyna rozeszła się z
astrologią dość dawno i poczyniła znaczące postępy. Techniki te są mętnie
opisane w źródłach, nie wiadomo zwykle co autor miał konkretnie na myśli. Czy
był to opis wzięty z jednostkowego przykładu? Musimy zawsze pamiętać, że dawne
podręczniki to taka nasza dzisiejsza "Konaszewska" - bez urazy do doskonałej
autorki, ale to zbiór inspirujących regułek, który może się mieć nijak do
konkretnego horoskopu.
Nawet jeśli zaczniemy rozprawiać o zgonie naturalnym, to i tak nie znajdziemy
ich potwierdzenia.

> A w konkretnej sytuacji można określić także co
> do miesiąca. Sama nie podjęłabym sie powiedzieć komuś, że zejdzie za miesiąc
czy dwa ale mój wykładowca p. Weres podawał przykład kiedy to człowiek w
chorobie pytał go czy umrze i on mu podał ile ma
> jeszcze czasu dla siebie.

Tak, ale tu mowa o sytuacji, kiedy ktoś już był ciężko chory i byle tranzyt
Marsa mógł spowodować pogorszenie. Znam Leszka i jakoś nie wierzę, że dobija w
ten sposób chorych ludzi. Kiedy podajesz informację "zostało ci tyle i tyle
czasu", konsekwencje mogą być straszne. Oczywiście rodzi się pytanie "czy tak
miało być"... ale jest to klątwa, nie astrologiczny wniosek. Wyobraźmy sobie, że
ktoś dowiedział się, że ma czas tylko do czwartku. I potem koniec. Niby OK, ale
teraz wyobraźmy sobie tego samego człowieka w środę wieczorem...
Prognozowaniu śmierci moje stanowcze nie - bo to nie działa.

Pozdrawiam, Mii

[felutka]

Witam. Zajmuję sie astrologią wyłącznie dla własnych potrzeb i muszę
przyznać, że w dwóch przypadkach na dwa udało mi się przewidzieć
termin (chodziło o osoby z rodziny)w granicach 2 miesięcy.Bardzo mi
to pomogło bo mogłam psychicznie przygotować najbliższych na ten
moment i uporządkowac wszystkie sprawy. Osoby które zmarły
oczywiście nic nie wiedziały o moich przypuszczeniach i nigdy nie
zamierzałam ich o tym informować. Ale cała reszta była
przygotowana.Tranzyty i progresje obydwu osób wyrażnie wskazywały na
tę "ostatnią podróż".Najbardziej zaintrygował mnie w obu przypadkach
trygon tranzytującego Jowisza do natalnego Słonca co odebrałam w
kategorii "to najlepsze co mogło się przydarzyć w tym momencie,ulga
w cierpieniu i odpoczynek".Obie osoby po prostu gasły w oczach w
zasadzie bez wyraznej medycznej przyczyny,ale rzeczywiscie kazda z
nich bardzo cierpiała,choć być może nie odbierały tego w ten
sposób.Sytuacja wogóle była bardzo specyficzna i w zasadzie zostałam
niejako "zmuszona" przez nią do próby postawienia prognozy.Dzięki
temu zaspokoiłam swoja astrologiczną "żądzę wiedzy" i już nie mam
najmniejszej ochoty na takie wycieczki w przyszłość(i pewnie już by
mi sie nie udało).Pozdrawiam

[mii.krogulska]

Witam,
tak, ale tu zapewne miałaś do czynienia ze schorowanymi osobami, zapewne
starszymi. Po 80-tym roku lub w chorobie terminalnej życia byle kwadratura może
być ostatnia, szczególnie jeśli ktoś już jest gasnący. Inaczej sprawa wygląda w
przypadku zdrowo odżywionego, radosnego i zdrowego jak rybka 30-to latka.

Pozdrawiam, Mii

[felutka]

Witam.Obie osoby miały po 70lat.To nie były osoby bardzo
schorowane,raczej podatne na sploty nieszczęsliwych okoliczności np
odmrożenie stóp nie wychodząc z ciepłego domu,złamanie nogi,śpiączka
cukrzycowa z której w ostatniej chwili wybudzaliśmy itp.Jedna z tych
osób wracała do domu ze szpitala tylko po to ,żeby znowu coś się
stało.Ta sytuacja trwała 2 lata,nie było w zasadzie żadnego
ciężkiego schorzenia. Druga osoba miała kilka lat wczesniej
amputowaną nogę i zaczęła tracić wzrok.Pisząc o cierpieniu
i "gaśnięciu" miałam na myśli wewnętrzny stan psychiczny.Od kiedy
interesuję się astrologią ciągle łapię się na tym,że uważnie
obserwuję innych,ich zachowania,reakcje itp, a w astrologii szukam
uzasadnienia,wytłumaczenia.
A kwadratura wcale nie była takia "byle" - tranzyt 3krotny(retro)
Saturna do natalnego Marsa i prog Marsa plus Uran pakujący sie na
Słońce,ze o Plutonie i innych nie wspomnę.Brr...Pozdrawiam serdecznie

[allija]

Moze p. Weres dwadzieścia lat temu /mniej wiecej wtedy o tym
opowiadał / miał inne spojrzenie na te sprawy, sytuacja mogła byc
jednostkowa, człowiek wyraźnie prosił i miał powody aby taka wiedzę
uzyskać. Zresztą podobno dziękował tuż przed śmiercią za
najpiekniejsze miesiace swego życia.
Dzis lekarze czasem mówia o złych rokowaniach, kiedys z założenia
choremu nie mówili, osobiscie czułabym sie jak np zdradzona żona
kiedy to wszyscy za plecami cos szepczą a ja jak we mgle i zupełnie
nie rozumiem głupawych usmiechów w mojej obecnosci. Jeśli mówisz, ze
nie wierzysz aby p. Leszek tak właśnie zrobił to znaczy także że
posądzasz mnie o kłamstwo? nie mam tego w zwyczaju, szczególnie
jesli chodzi o cytowane czyjes wypowiedzi, zresztą jeśli znasz go
tak dobrze to łatwo tę informację zweryfikować.
Dlaczego techniki pozwalajace przewidzieć śmierć, długość zycia,
maja nie działać w rozwinietym swiecie? W ten sposób mozna podważyc
w ogóle całą astrologię ponieważ obecnie i narodziny często nie
maja naturalnego przebiegu i to lekarz czy nawet rodzice decydują
kiedy dziecko ma sie urodzić, co zatem myśleć o jego dacie czy
godzinie urodzenia?
Osobiscie też jestem rozczarowana p. Konaszewską ale co do innych
autorów, no, najlepiej jest samemu popatrzeć w horoskopy bliskich
czy znajomych zmarłych i pewne prawidłowosci znaleźć mozna.
Zas co do samej smierci, kazdy dorosły czlowiek wie, że umrzeć musi
a my, w obecnym swiecie, zachowujemy sie jakby smierć nie istniała.
Nie wolno o niej mowić, nawet myśleć, grzechem jest mieć wiecej niz
30 lat a umieraja tylko pechowcy, nie my.

[lwi2]

Ja słyszałam na wykładach, że nie należy tego robić w żadnym
przypadku. Taka jest współczesna astrologia, powinna taką być.
Uzasadnienie jest dość skomplikowane. W ogóle jest to jedna z
przyczyn dlaczego ludzie obawiają się astrologów i wróżbiarzy, po
prostu boją się, i mają rację jak widać z tego wątku.
Lwi

[mii.krogulska]

Witam,
absolutnie nie posądzam Cię o kłamstwo, może raczej Leszka podejrzewam o
wspaniałe ubarwienie jego opowieści. Diagnoza medyczna różni się tym od werdyktu
astrologicznego, że została postawiona w oparciu o techniki, których działania
dowiedziono w trakcie praktyki lekarskiej. Wykonali badania, oparli się na
swojej wiedzy i doświadczeniu, naradzili i rzekli: "jeszcze ze cztery miesiące,
tak to widzimy". Werdykt astrologiczny w dziedzinie śmierci polega na tym, że
nasze "badania" opieramy o techniki, których praktycznie NIE ZNAMY. Mamy
okruszki technik, źle przetłumaczone wersy, własne spostrzeżenia i to jest
wszystko. Pytanie jest takie: czy ten aparat astrologiczny do przewidywania
śmierci działa? Jeśli masz powiedziane "tranzyt X do Y - pokąsany zostanie przez
wściekłego psa" - to dawniej oznaczało to śmierć, dziś pogryzienie przez psa ale
nadal śmierć tam, gdzie szczepionka Pasteura nie dotarła. W tym sensie piszę, że
medycyna wyprzedziła astrologię i astrologia musi się do niej od nowa dopasować
- zamiast odrzucać, trzeba to wszystko odkurzyć, przewietrzyć, przetłumaczyć od
nowa i sprawdzić.

Pozdrawiam, Mii