Instynkt maciezyński

[moniqueee]

Witam, :-)
Mam 20 latek i chyba mój instynkt macirzyński się obudził. Tylko nie wiem,
czy to dobrze, czy źle, czy to normalne??? Kocham dzieci, wariuję na ich
punkicie. Wiele znajomych rodziców widząc jak się bawię z ich maluchami
stwierdzało, że chyba powinnam iść na inne studia i zostać panią
przedszkolanką ;-) W sumie to dobry pomysł, tylko żę to są studia bardziej
humanistyczne, a ja humanistą nie jestem, poza tym stduiuję już na 2 roku
innego kierunku. A dzieci uwielbiam! Na ulicy się za nimi oglądam, macham do
nich, uśmiecham itp itd. Na forum "Zobaczcie" oglądam fotki maluchów. Mam 6
letnią chrześnicę i wszyscy mi mówią, ze też by chcieli mieć taką ciocię jak
ja. Po prostu uwielbiam dzieci i sama chyba chciałabym mieć własne... Ale czy
to jest normalne? Dziewczyny proszę powiedzcie, kiedy Wasz instynkt na dobre
się w Was obudził, bo ja już nie wiem co mam myśleć :-(
Pozdrawiam

Moniqueee

[plomyk]

Witaj,
ja mialam straszne cisnienei na dziecko okolo 20-21 roku zycia, ale potem mi
jakos przeszlo i wrocilo ze wzmozona sila okolo 28.
Teraz mam 29 lat i jestem mam niespelna 7- miesiecznego Macka:))
Ale kazdy ma inaczej:)
powodzenia,
Ania

[moniqueee]

Płomyczku :-)
dzieki za odpowiedz :-))) Ufff to nie jestem sama.

Hmm... ja chyba zawsze bylam powazniejsza niz moje rowiesniczki. Moze w tym tez
lezy przyczyna?

Pozdrawiam cieplutenko

Moniqueee

[agadd02]

jeśli tylko masz mozliwość wychować malucha i masz partnera który podziela
twój optymizm i ufasz mu to nie ma się nad czym zastanawiać , ja tez tak
miałam, a teraz to już w ogóle bajka jak mały się urodził jesteśmy nim
zachwyceni, nie spodziewałam się że tak się kocha własne dzieci, ja tez zawsze
lubiłam dzieci ale swoje to zupełnie co innego , bo jesteś przy nim stale
patrzysz jak się rozwija jak zaczyna się uśmiechać itd itp mogłabym pisać i
pisać, ja mam 24 lata ale o dzidziaku myslałam juz dawno jak byłam jeszcze w
średniej szkole, no ale dziecku potrzeba obojga rodziców i trzebało znaleźć
odpowiedniego tatusia, na szczęście się udało, czego i Tobie życzę

pozdro
Daga i Sebastian (09.05.2003)

[moniqueee]

Aguś!

Dzieki za wypowiedz :-)
Mam chłopaka, jesteśmy już dość długo, rozmawialiśmy już wiele razy na ten
temat. On w sumie też by chciał mieć dzidziusia. Tylko niestety jest 1 "ale".
Oboje studiujemy dziennie, nie pracuejmy, wiec na razie nie moglibyśmy zapewnić
żadnych warunków maluchowi :-( A poza tym najpierw ślub, nio a na niego też
trzeba mieć choć troszkę pieniążków :-( Wiec jeszcze minimum 2 latka. Ale one
wydają mi się wiecznością? Bo uwielbiam dzieciaczki, a już swoje to nie
wyobrażam sobie jak można mocno kochać!
Dziękuję za życzenia. Ja również życzę wTobie wszystiego dobrego i zdrowo
rosnącego Sebastianka!
Pozdrawiam

Monika

[ann.k]

Powiem tak. To normalne w Twoim wieku. Ale nie martw się. W 90% przypadków mija
ok 21-22 roku życia, a potem wraca po 25.

[moniqueee]

Ann,

normalne? Tylko czemu zadna z moich kolezanek tak nie mysli, nie czuje tego? Bo
jakby chociaz czesc z nich tak uwazala, to bym sie nie martwila...
Juz nei wiem co myslec...
Pozdrawiam

Moniqueee

[ann.k]

No akurat ja i moje wszystkie koleżanki właśnie okolo 20 chciałyśmy już być
matkami. A potem wszystkim minęło :) Więc ja mówie po swoich znajomych.
Obecnie jestem już przy tej drugiej checi posiadania dziecka :)

[moniqueee]

Hm... Nio ja doszukałam się 1 kolezanki rowiesniczki, ktora tez by chciala miec
dzidziusia. To jestesmy 2, ale to chyba nie jest duzo?
Ostatnio, to nawet codziennie mysle o tej checi posiadania swojego skarbka...
Pozdrawiam i wszystkiego dobrego w Nowym Roku Zycze

[moniqueee]

Napsizcie prosze kiedy Wasz instynkt na dobre się w Was obudził???

[sara82]

wiesz .... ze mna dzieje sie cos podobnego... naokraglo mysle o dzieciaczku...
juz od dwoch lat!!! mam teraz 21 lat.... w marcu 22.... wiec obudzil sie u mnie
mniej wiecej w tym samym czasie, co u Ciebie :)))))

[moniqueee]

sara82,

nio wlasnie! Przeciez nawet to, ze zagladam na takie fora o czyms swiadczy. Ale
wiesz, ciesze sie ze jest jeszcze ktos w podobnym wieku kto tez mysli o dzidzi
bardzo czesto. Ja w czerwcu 21...
Serdecznei pozdrawiam.

Moniqueee

[burza4]

We mnie tez się instynkt obudził gdzieś tak mniej więcej w tym wieku. Tyle, że
ja ten instynkt zrealizowałam. I powiem ci, ze żałuję - nie tego, że mam
dziecko sensu stricte, ale tego, że urodzilam je nie będąc do tego emocjonalnie
przygotowana. To, co nazywałam instynktem, było zwykłym "chciejstwem" a do
odpowiedzialnego macierzyństwa to po prostu za mało.

Nie dojrzałam wtedy do tego. Owszem, kochałam córkę, ale też żal mi było chwili
dla siebie - takiego momentu, kiedy można pomyśleć o swoich potrzebach. U mnie
był przeskok w zasadzie z domu rodzinnego wprost w rodzinę. Nie miałam szansy
pomyśleć o sobie - z siebie musiałam zrezygnować na wiele lat. Radość
macierzyństwa była zatruta problemami finansowymi i docieraniem się z męzem. On
nie dorósł do roli w której chciałam go widzieć. I rzadko który facet w tym
wieku dojrzał do tej roli... Życie nas przerosło. Dostrzegasz to, jak fajnie
być z dziećmi, ale nie musisz być za nie odpowiedzialna - to kolosalna różnica!
Żałuję, że miałam dziecko tak wcześnie. Żałuję, bo mogłabym jej dać z siebie o
wiele więcej, gdybym z tym zaczekała. Nie tylko finansowo, także emocjonalnie.

Ta ciągła szarpanina o kazdy grosz i zamartwianie się o rachunki sprawiły, że
nie potrafiłam się w pełni cieszyć z dziecka. Pomijając już to, że musiałam
szybciutko wrócić do pracy. I że młodość spędziłam w kieracie "praca,
prowadzenie domu, draka z mężem, itd." Ja niestety z tamtych czasów pamiętam
głównie kłopoty i mój ciągły stres. A chciałabym wspominać je ciepło! Na
zdjęciach z tamtych lat wyglądam 10 lat starzej niż mam teraz! Podświadomie
miałam tez pewnie poczucie krzywdy - bo wszystko spadło na mnie i moje barki.
Bo ludzie obok korzystali z życia, a ja w głupim kinie nie byłam chyba z 5 lat,
ze już o reszcie nie wspomnę. Kiedy moi znajomi cieszyli się młodością, ja
walczyłam o przetrwanie naszego małżeństwa. Kiedy oni zakładali rodziny - po
przemyśleniu, rozsądnie, nie "hurraoptymistycznie" - ja właśnie się rozwodziłam.
To jest ta druga strona medalu.