Uklad moczowy

[sun-1]

Od dłuższego czasu mam problem z pęcherzem moczowym. Pierwszy raz zachorowalam
z maju i caly czas to sie ciagnie. Bylam juz kilka rzy u urologa i bralam
rozne tabletki,antybiotyki ale nadal odczuwam bol. Badanie USG nic nie
eykazalo i posiew moczu takze. w tym roku zaczelam wspolzycie,czy to moze byc
od tego..?w badaniu cytologicznym okazalo sie ze mam stan zapalny i biore
Albothyl.Czy to ma zwiazek z pieczeniem pecherza..?? prosze o pomoc bo jestem
w klasie maturalnej i nie chce opuszczac szkoly przez bol pecherza..;( co
robic..?

[jacek_tomaszewski]

Ze względu na budowę anatomiczną obszaru anorektalnego kobiety, zakażenia
dolnego odcinka dróg moczowych występuje czternastokrotnie częściej u kobiet niż
u mężczyzn. Etiopatogeneza ma zazwyczaj charakter wieloczynnikowy. Często
związana jest z aktywnością seksualną. Blisko 75% infekcji zostało
udokumentowanych w ciągu 24 godzin od odbycia stosunku płciowego. W 90%
przypadków objawowego i bezobjawowego zakażenia dróg moczowych odpowiadają za
nie bakterie: E.coli, Klebsiella, Enterobacter, Pseudomonas, Streptokoki grupy
B, Enterokoki oraz Proteus mirabilis. Pozostałe 10 % to Staphylococcus
saprofiticus. Ponad 95% infekcji jest monoetiologiczna. Biofilmy kolonii
bakteryjnych przywierają do powierzchni zainfekowanego narządu tworząc skupiska
patogenów o wysokiej odporności na czynniki środowiskowe i chemioterapeutyki.
Nieaktywne ogniska bakterii mogą pozostawać w stanie „uśpienia” nawet przez
wiele miesięcy po leczeniu, by w sytuacji pogorszenia stanu zdrowia pacjentki,
ponownie wywołać zakażenie. Z tego powodu co czwarta kobieta zgłosi się w ciągu
roku po poradę z powodu nawrotu infekcji układu moczowo-płciowego.
U młodych kobiet stosujących długotrwale złożoną antykoncepcję hormonalną,
częściej obserwuje się nawrotowe infekcje dolnego odcinka dróg moczowych. Nawrót
dolegliwości, często zgłaszany po współżyciu, wymaga stałego przyjmowania
antybiotyków lub chemioterapeutyków, co często prowadzi do zjawiska
lekooporności i braku poprawy po zastosowanym leczeniu. Obrazy cystoskopowe
cewki i pęcherza moczowego są zbliżone do obserwowanych u kobiet po menopauzie
a zgłaszających dolegliwości dyzuryczne. Potwierdzono korzystny efekt
adiuwantowej terapii miejscowej opartej na estriolu na zmniejszenie częstości
nawrotów infekcji dróg moczowych, poprawę ukrwienia szyi pęcherza moczowego i
obrazów cystoskopowych okolicy trójkąta pęcherza moczowego u kobiet stosujących
antykoncepcję hormonalną. Aż 80 % kobiet leczonych miejscowo estriolem zostało
wyleczonych, u 17 % odnotowywano jeden, a u 3% dwa epizody nawrotu infekcji dróg
moczowych przez okres 11 miesięcy od zakończenia terapii.[62] Korzystny efekt
terapeutyczny miejscowej estrogenoterapii może być potencjalizowany
zastosowaniem doustnych probiotyków ginekologicznych zawierających specjalnie
wyselekcjonowane bakterie probiotyczne (Lactobacillus rhamnosus GR-1)
zasiedlających dolny odcinek cewki moczowej – np. Lacibios Femina. Bolesny
pęcherz (a właściwie: zespół bólowy pęcherza moczowego) to choroba o nieznanej
przyczynie, której dominującym objawem jest ból narastający wraz z napełnianiem
się pęcherza. Ból ustępuje po opróżnieniu pęcherza. Aby zapobiec silnemu bólowi
kobiety (bo zwykle one są dotknięte tą chorobą) starają się jak najczęściej
opróżniać pęcherz. Choroba jest przewlekła, ma okresy zaostrzeń i remisji. Bywa,
że ustępuje i nie nawraca, u innych pacjentek zaś dolegliwości stale narastają,
a pojemność pęcherza ulega takiemu zmniejszeniu, że organ przestaje spełniać
swoją funkcję. Inna nazwa tej choroby to śródmiąższowe zapalenie pęcherza. Jest
wciąż popularna, chociaż wiadomo, że w jej przebiegu nie stwierdza się cech
stanu zapalnego ani w badaniach moczu, ani w biopsji ściany pęcherza moczowego.
Aby rozpoznać zespół bólowy pęcherza moczowego należy wykluczyć typowe przyczyny
takich dolegliwości czyli: zakażenie bakteryjne, kamicę moczową, nowotwór. Tak
jak nieznana jest przyczyna choroby, tak również nie do końca wiadomo jak ją
skutecznie leczyć. Nie zawsze terapia skuteczna u jednej osoby będzie działać
równie dobrze u innej. Stosuje się różne leki doustne oraz wlewki dopęcherzowe,
ostrzykiwanie ściany pęcherza toksyną botulinową, a także rozciąganie pęcherza
płynem. Należy zwrócić uwagę na dietę, zalecane jest unikanie m.in. potraw
ostrych, alkoholu, kawy, mocnej herbaty, napojów gazowanych, warzyw i owoców
bogatych w potas.