watek romantyczny;-)

[a_dassuj]

Jestem w jakims dziwnym nastroju ;-)Proponuje zalozenie podobnego watku , jaki
jest na kobiecej poloni(historie milosne)Jak poznalyscie swoja wielka milosc
!?opissze swoja wieczorem, jak znajde wiecej czasu ;)mam nadzieje,ze watek sie
przyjmie;-)

Co masz na mysli, ze jestes w dziwnym nastroju?

[rhodeisland]

Czy Twoj maz to nie jest Twoja wielka milosc?

Pamietam jak pisalas, ze czujesz sie tu samotnie

[rhodeisland]

i masz dola. Czy nadal jest tak zle?

[a_dassuj]

W dziwnym a mianowicie wscibsko romantycznym , bo pytam o historie innych
osob.DO RI-moj maz JEST moja najwsieksza miloscia i co ma oznaczac czy nadal
jest zle???Nigdy nie bylo zle i mam nadzieje ,ze nie bedzie .

"zle" bylo a propos "dola", o ktorym pisalas

[rhodeisland]

Ciesze sie, ze to juz przeszlosc

[artremi]

Ja mam 2 romantyczne przyklady z wlasnego zycia. Poprzedniego narzeczonego
zapoznalam na Kubie i nawet sie zareczylismy w Havanie, gdy Francja wygrala
mistrzostwo swiata w futballu (bylo to w latach 90tych). Niestety do slubu nie
doszlo, pomimo znajomosci z wielka pasja.
Obecnego narzeczonego poznalam w Buenos Aires. Piescionki kupila babcia, ale
slubu tez jeszcze nie bylo (i moze nie bedzie). Mam szczescie (?) poznawac
przystojnych mezczyzn na wakacjach.

[gocharynka2]

artremi napisała:

> Mam szczescie (?) poznawac
> przystojnych mezczyzn na wakacjach.

Na miejscu twojego narzeczonego balabym sie Ciebie sama na wakacje puszczac. :))

[adriannna1]

To ten Apollo (z Bulgarii? bo sie gubie, raz piszesz ze sie rozwiodlas, raz ze
nie bylas nigdy mezatka?) juz nie taki Apollo? ;)

[artremi]

Fajnie ze pamietasz wszystkie szczegoly! :-)
Otoz juz raz bylam mezatka (nie pisalam nigdy ze nie bylam mezatka, moze
najwyzej ze jestem wolna/singielka) i dlatego boje sie drugiego malzenstwa.
Tego Apollo wlasnie zapoznalam w Buenos Aires.
Apropos zazdrosci, to Apollo jest zazdrosny i nie chce mnie puszczac sama na
wakacje, gdyz wie czym to grozi. Kilka lat temu wybralam sie na 800-km wedrowke
przez polnocna Hiszpanie i Apollo uparl sie ze pojdzie ze mna, zeby mnie w
razie czego bronic. Bardzo sie biedak umeczyl. :-)

adriannna1 napisała:
> To ten Apollo (z Bulgarii? bo sie gubie, raz piszesz ze sie rozwiodlas, raz
ze nie bylas nigdy mezatka?) juz nie taki Apollo? ;)

[a_dassuj]

Egzotycznie;-)Ja poznalam swojego meza pod koniec wakazji i mojej studenckiej
wymiany.Pracowalam wtedy sprzedajac systemy bezprzewodowe do tel.komorkowych;-
))))Glupia wakacyjna praca ;-)Tak sie zlozylo ,ze stoisko bylo na przeciwko
sklepu ,ktory prowadzil M.No i ...zaczalismy sie w siebie wpatrywac dlugie
godziny......i wyjechalam dopiero w zimie....Z ciezkim sercem wrocilam do
Polski,gdzie pierwszy telefon jaki otrzymalam po wlaczeniu komorki byl od
M.Zaczely sie dlugie rozmowy , spotkania , maile itd.Teraz jestesmy 18 mies po
slubie i mamy 6,5 mies dzidzie.Ciezko bylo wierzyc w zwiazek na odleglosc i
ciezko bylo mi sie zaklimatyzowac w nowym kraju , choc byl on czescia mojego
studenckiego zycia.....Na szczescie to juz poza mna, w koncu czuje sie u siebie
i po raz pierwszy wracajac ostatnio ,z krotkich wakacji czulam ,ze wrocilam do
domu, bo teraz tu jest moj dom.

[artremi]

Nie jest Ci szkoda ze zostawilas swoja rodzine, swoje miasto i kraj? Ja jeszcze
dla nikogo nie zmienilam miejsca zamieszkania... Chociaz z facetem #1 (Francuz)
juz przymierzalam sie do przeprowadzki do Francji. Nawet moja przyjaciolka
chciala rzucic prace i jechac za mna do Francji. Nie wiem jak by to bylo,
gdybysmy zamieszkali razem w Toulouse... Raczej nie zaluje.

[a_dassuj]

NIe mam duzej rodziny w Polsce i w dodatku jestem jedynaczka.Wiem ,ze to byla
najlepsza decyzja w moim zyciu i czasem mysle sobie , czym zasluzylam na takie
szczescie.Wszyscy sie pukali w glowe i mowili dziewczyno co ty robisz ,
poswiecasz wszystko dla jednego czlowieka i nie wiesz co cie czeka.teraz mam
szxczesliwa rodzine i choc kariery w polityce juz nie zrobie mam to w nosie;-) i
coraz mniej chce mi sie ogladac polskie wiadomosci,mimo ,ze Polske uwielbiam.

[artremi]

Wiadomo, ze jak sie w kims zakochasz, to wszedzie jest super. Mam nadzieje ze
to uczucie bedzie niezmienione dlugo. Ale tez nie zapominaj o sobie. Nigdy nie
za pozno zeby zdobyc zawod/zrobic kariere. Warto sie zabezpieczyc, gdyby to
uczucie wielkiego szczescia kiedys minelo i sytuacja sie zmienila (oby nie,
oczywiscie).

[a_dassuj]

studia wyzsze juz mam za soba, a "kariera polityczna" juz mnie nie
interesuje.Wlasnie w USA nauczylam sie ,ze wszystko mozna zrobic jak sie tylko
chce ...rodzina nie wyklucza realizowania sie na innych plaszczyznach.Wydaje mi
sie ,ze teraz dopiero mam motywacje.Wlasnei tu nauczylam sie myslec o sobie;-)i
robic to daje mi satysfakcje

[aniutek]

fajny watek, dopisze swoje wspomnienia jak tylko skoncze pisac paper o tasiemcu ;)

[maruda78]

Moj mezus - poznany w Polsce, wystawa w galerii, on artysta, ja studentka-tlumaczka.
Baaaardzo bylo romantycznie :-D.

M.

[aniutek]

Maruda- Ty chlopa swego w Pl poznalas????

[macsue]

Hej, to ja tez sie dolacze z opowiescia jak to ja mojego chlopa poznalam.
Bylo to 7 lat temu na obozie dla dzieci z Manhattanu w gorach Catskills. On
byl opiekunem najmlodszej grupy chlopcow a ja kelnerka i serwowalam mu
posilki. Mialam 5 duzych stolow do obsluzenia i jak to amerykanskie dzieci, co
by nie bylo do jedzenia, one zawsze sobie zyczyly cos innego wiec biegalam w ta
i z powrotem. Jemu bylo glupio ciagle mnie o cos prosic i w efekcie jego stol
byl zawsze najgorzej przez mnie obsluzony. W koncu zaczelismy chodzic na
randki, spedzac wiecej czasu i tak to sie zaczelo. Po obozie zdecydowalam sie
dac zaprosic do Miami i poznalam jego rodzine(ale bylam tam z kolezanka w razie
jakby trzeba bylo uciekac), potem on spedzil ze mna ponad pol roku w Polsce (ja
konczylam studia)no i ciagle jestesmy sobie razem-w lipcu 6 rocznica slubu!