Dodaj do ulubionych

Xiadz Benedykt Chmielowski

05.06.04, 07:52
Kim byl i skad czerpal swa wiedze?

O POLSKIM KRÓLESTWIE

Nie chcę być w Ojczyznie mojej Kretem ciemnym, będąc w cudzych Krajach
Ostrowidzem; ani jednak będę Długoszem...

W SARMACJI jako Perła kosztowna wydaje się POLSKIE KRÓLESTWO, z Słowieńskich
Narodów najsławniejsze, o którym tu essencyalne tylko rzeczy enarro, żebym
nie był, Polskę Ojczyznę swoję opuściwszy censurowany, że jestem foris Lynx,
Domi talpa. POLSKA ta nazwała się od Pola, na którym żyć i umierać lubili
Polacy; albo też a Polo Arctico, to jest od Północnej gwiazdy, ku której,
nadało się Królestwo Polskie, jako Hiszpania nazwana Hesperia od gwiazdy
zachodniej Hesperus. Innym się zda, że imię to nadano Polakom od Zamku Pole
olim na granicach Pomorskich będącego. Inni rozumieją, że od Miasta
Kolchickiego Pola, skąd originem prowadził Lechus, Monarcha Polski. Może też
być, że Poloni per corruptionem kilku liter ciż są, co i Bulanes Nacja w
Sarmacji nad Wisłą, według Ptolemeusza, mieszkając. Jest i to zdanie Autorów,
że Polacy niby Polachy, to jest po Lechu potomkowie zwać się powinni, jako
dotychczas Lachami nas Ruś zowie. Paprocki zaś ingeniose racjocynuje, że za
Mieczysława I Xiążęcia Polskiego, gdy Polacy Wiarę Ś. przyjmowali i wielkiemi
do Chrztu Ś. kupami przystępowali, tedy Kapłani z Czechów na to wokowani,
kupy od kup distinguendo, pytali się: Czy jesteście polani? id est już
ochrzczeni? tedy ci co byli ochrzczeni, odpowiadali: Jesteśmy polani, stąd
Polani, czyli Poloni poszło Polakom in nomen gloriosum. Polska innym imieniem
nazywa się LECHIA od Lecha Fundatora, z Słowieńskiej Nacji obszernie
panującej, tu zachodzącego. O Zacności POLSKJEJ Nacji dość mówić z Gwagnina i
innych Autorów, że idzie per longas Generationes od Japheta Syna Noego, który
swemi Potomkami wszystkie kraje, zacząwszy od Medii, aż do Insuł Brytańskich,
Północne kraje osadził, zaczym es te precor memores, qua sitis Gente creati.

Polskiej Monarchii rzucił fundamenta LECHUS, z Kroacji oriundus, który
tamecznej domowej wojny impatiens, z Bratem Czechem i z liczną ludu wyszedł
kwotą; Brata Czecha w kraju tym, który się od niegoż Czechami nazwał,
zostawił, a sam aż tu, gdzie Polska teraz, zawitał Roku po Narodzeniu
CHRYSTUSOWYM według Hageka 644, według Wapowskiego Roku 550, według innych
555. Wtenczas właśnie słońce było w Niebieskim Znaku Byka, który od Pogan
jest Marsowi i Wenerze konsekrowany, z tej racji Venus Wielkiej, a Mars Małej
Polszcze są Panami, według ratiocinium Astronomów.

WIARĘ Świętą przyjęli Polacy około Roku Pańskiego 965 z instynktu Ducha
Świętego, i starania Dąbrówki, Córki Bolesława Xiążęcia Czeskiego, a żony
Mieczysława I Xiążęcia Polskiego; który i Bożków zaraz Polskich wszędzie
obalać kazał, Jowisza, Marsa, Plutona, Cererę, Dyanę, po swemu ich nazywając
Lessą, Ładą, Lią, Marzaną, Zizilą, Ziewaną, Lelum Polelum, podobno Kastora i
Polluxa, Ziewią, Pogodą, Świst, Poświst, &c. których i Czechowic wenerowali.
Tenże Xiążę i Biskupów fundował 9, według Łubieńskiego.

SERIES, Sukcessya XIĄŻĄT i KRÓLÓW Polskich.
Pierwsza Classis Monarchów Polskich.

LECHUS, pierwszy Monarcha Polski, z Kroacji Oriundus, Monarchii Polskiej
Fundator i Gniezna pierwszej Stolicy; od którego Polacy Lachy, albo Lechi
nazwani. Familia jego jak i w których panowała osobach, non constat, to
jednak piszą, że początek panowania jego incidit in annum 550.

WIZIMIR od wielu nie położony w Królów Sukcessji. Dwunastu Wojewodów, alias
Wojny Wodzów, niezgodnie rządzących.

KRAKUS, czyli Gracchus, jedcn ze dwunastu Wojewodów obrany, Krakowa fundator
Roku 700 na górze Wawelu, i Znosiciel smoka przez Skubę.

LECH II, na łowach Bratobójca, dla tego złożony z Państwa: Krakusa do grobu
gdy składa, siebie z tronu złożył.

WENDA czyli WANDA, Córka Krakusa, od łowienia serc urodą tak rzeczona,
Ritygiera Niemca, zwyciężonego wprzód swoją miłością, Victrix, w Wisłę
skoczyła na Ofiarę Bogów, w Mogile pochowana. A że Damy jej Froncymeru za
Panią żałując wodą się polewały co rok, stąd w Polszcze zwyczaj polewania się
na Wielkanoc wniesiony, teste Carolo Barthold. Żyć przestała Roku 750.

Dwunastu Wojewodów znowu, nie tak panowało, jak rujnowało Polskę.

PRZEMYSŁAW I, czyli LESZEK I, od Złotniczej Kondycji Faber Fortunae Polaków,
pozłocistemi pniakami Węgrów i Morawów nie tak poraził, jak strachem
przeraził i odraził od Polski. Żył około Roku 760. On pod swoim imieniem
fundował Przemyśl.

LESZEK II Chytry, Revelator zdrady Leszka, który do korony i berła, na słupie
pod Krakowem położonych i najprętszemu Kursorowi destynowanych, aby był
dobiegł, swego ukował konia (oto pierwszy Inventor podkowy), a dla drugich
drogę ostrym nabił żelazem; tę zdradę odkrył Polakom prostak jeden, za to
Xiążęciem obrany Polskim, imieniem tez Leszka Poradliwego nadany; a ów
zdrajca końmi rozszarpany. Pamiętny swojej kondycji podłej, Leszek przy
Tronie siermięgę albo kożuch wieszał; jako Kadłubek i Pastorius świadczą. Żył
około Roku 804.

LESZEK III, Leszka II Syn, Prusaków i Morawów Zwycięzca, sam od Wenery
zwyciężony, aby tak etiam a magnis virtutibus, parum absint vitia, gdyż z
nierządu Synów miał 20; jednego Popiela legitimum. Sasów Victor, tam też
pochowany, około Roku 810.

POPIEL I, Syn Leszka III ex thoro legttimo. To w Krakowie, to w Gnieźnie,
tandem w Kruszwicy Stolicę mający, tam też lat 15 panowawszy, umarł Roku 815.

POPIEL II, Syn Popiela I, według Długosza Pompil zwany, Stryjów swoich 20,
owych Leszka III Synów, wizytujących zmyślnie chorego, trujący, ex consilio
żony, i w jeziorze Gople topiący; z trupów zrodzone myszy, z Żoną, z Dziećmi,
w Zamku Kruszwickim zjadly go i pokazały, ze Quicumque alterius sangvinem
sitit, suum effundit. Stał się ten pogrzeb w myszach Roku 830, czyli 840.

DRUGA CLASSIS MONARCHÓW PIASTEJSKA

PIAST od Piasty w kole, gdyż był kołodziejem Kruszwickim, nazwany, za
ludzkość podczas elekcji ku Polakom, Xiążęciem obrany, a Securibus ad Fasces
Imperii elevatus mający lat 70, a żyjący całego życia lat 120, Pokoju i
Polaków amantisimus, umarł w Kruszwicy koło Roku 890. Żona jego była
Rzepicha. Piastejska Familia aż do Kazimierza Wielkiego inclusive panowała
Polakom lat circiter 500, a według Kromera 900.

ZIEMOWIT, Piasta Syn, pierwszy porządku w Polskim wojsku artykuły napisawszy,
czyli ustawy pewne, wodzów postanowiwszy, Autor. Wojował z Morawczykami,
Węgrami, Niemcami, Prusakami, Pomeranią, Kaszubami, namienione do Polski
przywróciwszy kraje, za obóch Popielów Polakom wydarte. Był to Pan bardzo
wojenny i sprawiedliwy, w Gnieźnie umierający po pięciu leciech Panowania
Roku 895.

LESZEK IV, Ziemowita Syn krótko panujący, oleae quam palmae studiosor około
Roku 900.

ZIEMOMYSŁ I, Leszka IV Syn, to tylko chwalebnego uczynił, że Syna
Mieczysława, długo bezpotomny, zostawił, pogrzebiony w Gnieźnie około Roku
904.

MIECZYSŁAW I, Syn Ziemomysła I, ślepo urodzony, podczas ceremonii Pogańskiej
Postrzyżyn & nominalium alias Mianowania w lat siedm po urodzeniu przejrzał.
Wziąwszy za Żonę Dąbrówkę, Bolesława Króla Czeskiego Córkę, z nią Świętą
Chrześcijańską przylał Religią, Roku 964; która w wieńcu za to chodziła do
śmierci. Podczas ich wesela pogrzeb był Bożków Pogańskich w sobotę, w którą
Wigilia Ś. Jana przypadała, w ogień wrzuconych, skąd sobótki origo w Wigilią
Ś. Jana, alias ognie palić, in memoriam spalonych Bożków; lubo innych zdanie,
że pod Gnezną, w Jezierze Święte imieniem, potopione są.

O XIĄŻĘTACH i KRÓLACH Polskich to notandum, że Leszek III, Xiążę miał z
nałożnic Synów 20, a ci byli Xiążętami Pomeranii, Magdeburskiemi,
Mekleńskiemi, Pomorskiemi, Bremeńskiemi &c. poczynieni. Popiel I Syn legitimi
thori, był Successor Throni. Ten Stolicę z Gniezna przeniósł do Kruszwicy, a
iż się łatał: Bogdaj mię myszy zjadły, spełniło się na Synu jego, zabójcy
przez truciznę 20 Stryjów, bo go myszy zjadły. Semowit, Syn Pi
Obserwuj wątek
    • hetero_sapiens Xiadz Benedykt Chmielowski cz.2 05.06.04, 07:57
      O POLSKIM KRÓLESTWIE

      Nie chcę być w Ojczyznie mojej Kretem ciemnym, będąc w cudzych Krajach
      Ostrowidzem; ani jednak będę Długoszem...

      W SARMACJI jako Perła kosztowna wydaje się POLSKIE KRÓLESTWO, z Słowieńskich
      Narodów najsławniejsze, o którym tu essencyalne tylko rzeczy enarro, żebym nie
      był, Polskę Ojczyznę swoję opuściwszy censurowany, że jestem foris Lynx, Domi
      talpa. POLSKA ta nazwała się od Pola, na którym żyć i umierać lubili Polacy;
      albo też a Polo Arctico, to jest od Północnej gwiazdy, ku której, nadało się
      Królestwo Polskie, jako Hiszpania nazwana Hesperia od gwiazdy zachodniej
      Hesperus. Innym się zda, że imię to nadano Polakom od Zamku Pole olim na
      granicach Pomorskich będącego. Inni rozumieją, że od Miasta Kolchickiego Pola,
      skąd originem prowadził Lechus, Monarcha Polski. Może też być, że Poloni per
      corruptionem kilku liter ciż są, co i Bulanes Nacja w Sarmacji nad Wisłą,
      według Ptolemeusza, mieszkając. Jest i to zdanie Autorów, że Polacy niby
      Polachy, to jest po Lechu potomkowie zwać się powinni, jako dotychczas Lachami
      nas Ruś zowie. Paprocki zaś ingeniose racjocynuje, że za Mieczysława I Xiążęcia
      Polskiego, gdy Polacy Wiarę Ś. przyjmowali i wielkiemi do Chrztu Ś. kupami
      przystępowali, tedy Kapłani z Czechów na to wokowani, kupy od kup distinguendo,
      pytali się: Czy jesteście polani? id est już ochrzczeni? tedy ci co byli
      ochrzczeni, odpowiadali: Jesteśmy polani, stąd Polani, czyli Poloni poszło
      Polakom in nomen gloriosum. Polska innym imieniem nazywa się LECHIA od Lecha
      Fundatora, z Słowieńskiej Nacji obszernie panującej, tu zachodzącego. O
      Zacności POLSKJEJ Nacji dość mówić z Gwagnina i innych Autorów, że idzie per
      longas Generationes od Japheta Syna Noego, który swemi Potomkami wszystkie
      kraje, zacząwszy od Medii, aż do Insuł Brytańskich, Północne kraje osadził,
      zaczym es te precor memores, qua sitis Gente creati.

      Polskiej Monarchii rzucił fundamenta LECHUS, z Kroacji oriundus, który
      tamecznej domowej wojny impatiens, z Bratem Czechem i z liczną ludu wyszedł
      kwotą; Brata Czecha w kraju tym, który się od niegoż Czechami nazwał, zostawił,
      a sam aż tu, gdzie Polska teraz, zawitał Roku po Narodzeniu CHRYSTUSOWYM według
      Hageka 644, według Wapowskiego Roku 550, według innych 555. Wtenczas właśnie
      słońce było w Niebieskim Znaku Byka, który od Pogan jest Marsowi i Wenerze
      konsekrowany, z tej racji Venus Wielkiej, a Mars Małej Polszcze są Panami,
      według ratiocinium Astronomów.

      WIARĘ Świętą przyjęli Polacy około Roku Pańskiego 965 z instynktu Ducha
      Świętego, i starania Dąbrówki, Córki Bolesława Xiążęcia Czeskiego, a żony
      Mieczysława I Xiążęcia Polskiego; który i Bożków zaraz Polskich wszędzie obalać
      kazał, Jowisza, Marsa, Plutona, Cererę, Dyanę, po swemu ich nazywając Lessą,
      Ładą, Lią, Marzaną, Zizilą, Ziewaną, Lelum Polelum, podobno Kastora i Polluxa,
      Ziewią, Pogodą, Świst, Poświst, &c. których i Czechowic wenerowali. Tenże Xiążę
      i Biskupów fundował 9, według Łubieńskiego.

      SERIES, Sukcessya XIĄŻĄT i KRÓLÓW Polskich.
      Pierwsza Classis Monarchów Polskich.

      LECHUS, pierwszy Monarcha Polski, z Kroacji Oriundus, Monarchii Polskiej
      Fundator i Gniezna pierwszej Stolicy; od którego Polacy Lachy, albo Lechi
      nazwani. Familia jego jak i w których panowała osobach, non constat, to jednak
      piszą, że początek panowania jego incidit in annum 550.

      WIZIMIR od wielu nie położony w Królów Sukcessji. Dwunastu Wojewodów, alias
      Wojny Wodzów, niezgodnie rządzących.

      KRAKUS, czyli Gracchus, jedcn ze dwunastu Wojewodów obrany, Krakowa fundator
      Roku 700 na górze Wawelu, i Znosiciel smoka przez Skubę.

      LECH II, na łowach Bratobójca, dla tego złożony z Państwa: Krakusa do grobu gdy
      składa, siebie z tronu złożył.

      WENDA czyli WANDA, Córka Krakusa, od łowienia serc urodą tak rzeczona,
      Ritygiera Niemca, zwyciężonego wprzód swoją miłością, Victrix, w Wisłę skoczyła
      na Ofiarę Bogów, w Mogile pochowana. A że Damy jej Froncymeru za Panią żałując
      wodą się polewały co rok, stąd w Polszcze zwyczaj polewania się na Wielkanoc
      wniesiony, teste Carolo Barthold. Żyć przestała Roku 750.

      Dwunastu Wojewodów znowu, nie tak panowało, jak rujnowało Polskę.

      PRZEMYSŁAW I, czyli LESZEK I, od Złotniczej Kondycji Faber Fortunae Polaków,
      pozłocistemi pniakami Węgrów i Morawów nie tak poraził, jak strachem przeraził
      i odraził od Polski. Żył około Roku 760. On pod swoim imieniem fundował
      Przemyśl.

      LESZEK II Chytry, Revelator zdrady Leszka, który do korony i berła, na słupie
      pod Krakowem położonych i najprętszemu Kursorowi destynowanych, aby był
      dobiegł, swego ukował konia (oto pierwszy Inventor podkowy), a dla drugich
      drogę ostrym nabił żelazem; tę zdradę odkrył Polakom prostak jeden, za to
      Xiążęciem obrany Polskim, imieniem tez Leszka Poradliwego nadany; a ów zdrajca
      końmi rozszarpany. Pamiętny swojej kondycji podłej, Leszek przy Tronie
      siermięgę albo kożuch wieszał; jako Kadłubek i Pastorius świadczą. Żył około
      Roku 804.

      LESZEK III, Leszka II Syn, Prusaków i Morawów Zwycięzca, sam od Wenery
      zwyciężony, aby tak etiam a magnis virtutibus, parum absint vitia, gdyż z
      nierządu Synów miał 20; jednego Popiela legitimum. Sasów Victor, tam też
      pochowany, około Roku 810.

      POPIEL I, Syn Leszka III ex thoro legttimo. To w Krakowie, to w Gnieźnie,
      tandem w Kruszwicy Stolicę mający, tam też lat 15 panowawszy, umarł Roku 815.

      POPIEL II, Syn Popiela I, według Długosza Pompil zwany, Stryjów swoich 20,
      owych Leszka III Synów, wizytujących zmyślnie chorego, trujący, ex consilio
      żony, i w jeziorze Gople topiący; z trupów zrodzone myszy, z Żoną, z Dziećmi, w
      Zamku Kruszwickim zjadly go i pokazały, ze Quicumque alterius sangvinem sitit,
      suum effundit. Stał się ten pogrzeb w myszach Roku 830, czyli 840.

      DRUGA CLASSIS MONARCHÓW PIASTEJSKA

      PIAST od Piasty w kole, gdyż był kołodziejem Kruszwickim, nazwany, za ludzkość
      podczas elekcji ku Polakom, Xiążęciem obrany, a Securibus ad Fasces Imperii
      elevatus mający lat 70, a żyjący całego życia lat 120, Pokoju i Polaków
      amantisimus, umarł w Kruszwicy koło Roku 890. Żona jego była Rzepicha.
      Piastejska Familia aż do Kazimierza Wielkiego inclusive panowała Polakom lat
      circiter 500, a według Kromera 900.

      ZIEMOWIT, Piasta Syn, pierwszy porządku w Polskim wojsku artykuły napisawszy,
      czyli ustawy pewne, wodzów postanowiwszy, Autor. Wojował z Morawczykami,
      Węgrami, Niemcami, Prusakami, Pomeranią, Kaszubami, namienione do Polski
      przywróciwszy kraje, za obóch Popielów Polakom wydarte. Był to Pan bardzo
      wojenny i sprawiedliwy, w Gnieźnie umierający po pięciu leciech Panowania Roku
      895.

      LESZEK IV, Ziemowita Syn krótko panujący, oleae quam palmae studiosor około
      Roku 900.

      ZIEMOMYSŁ I, Leszka IV Syn, to tylko chwalebnego uczynił, że Syna Mieczysława,
      długo bezpotomny, zostawił, pogrzebiony w Gnieźnie około Roku 904.

      MIECZYSŁAW I, Syn Ziemomysła I, ślepo urodzony, podczas ceremonii Pogańskiej
      Postrzyżyn & nominalium alias Mianowania w lat siedm po urodzeniu przejrzał.
      Wziąwszy za Żonę Dąbrówkę, Bolesława Króla Czeskiego Córkę, z nią Świętą
      Chrześcijańską przylał Religią, Roku 964; która w wieńcu za to chodziła do
      śmierci. Podczas ich wesela pogrzeb był Bożków Pogańskich w sobotę, w którą
      Wigilia Ś. Jana przypadała, w ogień wrzuconych, skąd sobótki origo w Wigilią Ś.
      Jana, alias ognie palić, in memoriam spalonych Bożków; lubo innych zdanie, że
      pod Gnezną, w Jezierze Święte imieniem, potopione są.

      O XIĄŻĘTACH i KRÓLACH Polskich to notandum, że Leszek III, Xiążę miał z
      nałożnic Synów 20, a ci byli Xiążętami Pomeranii, Magdeburskiemi, Mekleńskiemi,
      Pomorskiemi, Bremeńskiemi &c. poczynieni. Popiel I Syn legitimi thori, był
      Successor Throni. Ten Stolicę z Gniezna przeniósł do Kruszwicy, a iż się łatał:
      Bogdaj mię myszy zjadły, spełniło się na Synu jego, zabójcy przez truciznę 20
      Stryjów, bo go myszy zjadły. Semowit, Syn Piasta, znowu Stolicę przeniósł z
      Kruszw
    • hetero_sapiens Xiadz Benedykt Chmielowski cz.2 05.06.04, 07:58
      O XIĄŻĘTACH i KRÓLACH Polskich to notandum, że Leszek III, Xiążę miał z
      nałożnic Synów 20, a ci byli Xiążętami Pomeranii, Magdeburskiemi, Mekleńskiemi,
      Pomorskiemi, Bremeńskiemi &c. poczynieni. Popiel I Syn legitimi thori, był
      Successor Throni. Ten Stolicę z Gniezna przeniósł do Kruszwicy, a iż się łatał:
      Bogdaj mię myszy zjadły, spełniło się na Synu jego, zabójcy przez truciznę 20
      Stryjów, bo go myszy zjadły. Semowit, Syn Piasta, znowu Stolicę przeniósł z
      Kruszwicy do Gniezna. Jest niektórych opinia, że Leszek II wojował z Karolem
      Wielkim Cesarzem, według Autorów przez Długosza cytowanych. Że Leszek III dodał
      Wojska Sasom i Węgrom przeciw temuż Karolowi; ale jest zniesione, a Polacy do
      haraczu przymuszeni, teste Kromero. Bolesław Chrabry Król od Ottona III od
      trybutu Cesarzom winnego uwolniony.

      Pierwsi Lechów MONARCHOWIE jak od Wiary, tak od miejsc Świętych dalecy byli.
      Lech Poganin w Gnieźnie umierał, tam ma być albo spalony, more Pogan, albo w
      Polu, jako Polanów Patriarcha, pochowany. Wizimir nie wiedzieć gdzie spoczywa
      Poganin. Krakus pod Krakowem na górze Lassocinskiej, za Wisłą w mogile Rękawka.
      Wanda, czyli Wenda córka jego, także w Mogile o milę od Krakowa blisko Dłubny
      rzeki. II Krakus Bratobójca gdzieś na wygnaniu. Leszek III w Saxonii, tam
      wojując, pogrzebiony. Popiel I w Kruszwicy. Popiel II tamże w brzuchach myszów
      pochowany. Piastus w Kruszwicy. Ziemowit w Gnieźnie. Ziemomysł I w Gnieźnie. Ci
      wszyscy Poganie byli.

      HERB KORONY POLSKIEJ

      HERB KORONY POLSKJEJ nie Mury lub Wieże, bo na gołym polu Polacy piersiami
      swoje i Ojczyzny swojej zasłaniali zdrowie. Nie GRYFA wzięli sobie pro Insigni,
      bo nie grypsają niesłusznie Państw cudzych będąc paucis contenti. Nie Jeleniem
      insigniuntur, bo z pola umykać mieli zawsze za rzecz sromotną. Nie sową: gdyż
      są in splendore żelaza educati. Lecz ORZEŁ BIAŁY o jednej głowie Korony jest
      INSIGNE na polu czerwonym, któremu przypisz: Elementum meum Libertas. Wysoko i
      z samemi Imperialnemi chce bujać Orłami. Wielkiego zaś XIĘSTWA LITEWSKIEGO HERB
      POGONIĄ, to jest Jeździec zbrojny z mieczem i Tarczą, na której dwa Krzyże na
      polu błękitnym.

      BRYLANT NIEOSZACOWANY,
      KORONY POLSKIEJ
      WOLNOŚĆ ZŁOTA

      Wolność wspaniałym Geniuszom jest najsłodsze Imię; miło go słyszeć, w nim żyć i
      w nim bez żadnej niewolnictwa umbry smakować sobie. Jeżeli ptastwu i wszelkim
      sublunaribus bestiom, tylko ductu natury i instynktem żyjącym, miła Wolność,
      stąd siatek, klatek tak cierpieć nie mogą, że na śmierć nie na wydarcie sobie
      wolności wolą się rezolwować. Szczygieł u Abstemiusza Autora, choć wyśmienitemi
      w klatce był karmiony specjałami, nie chciał się, wyleciawszy, i na prośbę
      wrócić ptasznika, swobodę nad wygodę preferując i nad łakotki. Dopieroż Człek
      rozumne stworzenie, a jeszcze ów sensatus i cordatus BOGA Stwórcy ni od kogo
      independentis będąc Obrazem, Wolność szanuje często z życia utratą. Dlatego
      Najwyższy Świata Monarcha BÓG, nie chcąc Panem być despotycznym, Ojcem nie
      tyranem prezentując się, rozumnej człeka kreaturze liberum nadał arbitrium, ut
      possit quae, vellet, & vellet rationi consentaneum; kilka tysięcy lat z
      dzieciństwa wyrastającemu Światu żadnego nie dał Prawa, lege naturae tylko
      żyjącemu, aby człek był liberrimus na swobodzie u dobrego Pana Niebieskiego.
      Prawem potym przez Mojżesza podanym swawolnego coercuit Człeka, jednak nie
      prywował raz nadaną wolnością, którą nam na ostatek, krwie swojej świata całego
      pretium przechodzącej nabył Chrystus, qua Libertate nos Christus liberavit,
      Gal. 4.. Ciężko na mnie długi indukować katalog różnych Narodów, które
      osobliwie Japheta Szlachetnego progenies szczupłość, bo kilka mil mając gruntu,
      wolność mierzyli Świata całego granicami, aequali lancea ważąc ją z życiem,
      niewolniczego jarzma cierpieć nie chcąc; bo to nierozumnego woła, nie Człeka
      rozumnego onus & honos. A dopieroż tyle było Atheńskich, Lacedemońskich,
      Rzymskich latissime panujących Rzeczypospolitych, które rządziły władzą,
      zwyciężały Orężem, żyły wolnością. A jak tylko umbra, a bardziej larwa niewoli
      w Senat Rzymski (mówiąc in particulari zazierać poczęła, katem się stała na
      Katona Wolności Rzymskiej Obrońcę, jako przyznaje wielki Sensat, bo Seneka:
      Simul ista extincta sunt & Libertas & Catos, neque enim Libertas sine Catone,
      neque Cato sine Libertate stare potuit. Wielki szacunek Wolności daje Plautus,
      że naturalnie wolnemi a nie niewolnikami być i żyć lubiemy: Omnes libentius
      liberi sumus, quam sermmus. U Ateńczyków wolność malowana siedząca na Orle, nie
      na wole albo Ośle, zwierzętach niewolą symbolizujących. Aegystus Spartańskiej
      Rzeczypospolitej wolny Syn, u Rozina Autora wolność (w niej złoty wiek pędząc)
      nazwał animae suae animam, wyrażając, że jak Rajski ptak Manukodiata wiatrem,
      tak wolne Narody nie oszacowanej wolności tchną elementem. Nieśmiertelną żyje
      sławą ów Lakończyk, który w niewolą dostawszy się, o Kamień głowy biciem wydarł
      sobie życie, aby na wolności łonie natus & educatus niewoli był nie cierpiał,
      ostatnie uczyniwszy przed śmiercią effatum za Testament: ne serviam. Drugi
      tejże Ojczyzny Patriota dostawszy się w niewolą, gdy od kupca był pytany, co by
      umiał, rezolutnym odpowiedział sercem: liber esse: ta moja umiejętność, znać
      się być wolnym, jako świadczy Plutarchus. Krates Filozof żeby się nie zdał był
      siedzieć za kratą swoich chciwości, mając wiele srebra, złota, utopił je w
      morzu, a przez to serce przykute do złota na swobodę wszytkim miłą wyprowadził,
      piękny o tym wydany sentyment: Crates Cratem libertate donavit. Raczej obrał
      sobie żyć w nędzy bez pieniędzy, a złotej wolności bogacąc się konserwacją.
      Starożytność chcąc Portret wolności wystawić Światu, wyrażała, jako to na
      monecie Heliagabala, Cesarza Rzymskiego, Matronę trzymającą czapkę w prawej
      ręce, którą dawano sługom i Niewolnikom darowanym wolnością, a w lewej ręce
      Cornucopias, alias obfitość naturalnie wiążącą się przy swobodzie. Na monecie
      Antonina Cesarza Karakalli wolność trzymała czapkę, i rózgę, i gwiazdę przed
      sobą. Inni wyrażali Młodziana honeste ustrojonego, a ten czapkę i jarzmo
      pokruszone piastował. Hollandia gdy się konfederowała, kapelusz, czyli czapkę
      na laskę założywszy, do wolności się animowała.

      Partykularnie mówiąc o Wolności Polskiego Narodu, klejnotem takim ją nazywam,
      któremu żaden Jubiler nie znajdzie szacunku. Nad Arabskie, Amerykańskie ją
      preferuje złoto, omne aurum in comparatione ejus, quasi arena est. A Poeta:
      Libertas auro pretiosior omni. Jest to złote Runo, którego Antenaci nasi
      szukali, Jasones przez morze krwie swojej, i dostali odważnie. Jest to korona
      szacowniejsza niż na Olimpijskich gonitwach zwycięzcom Grekom preparowana. Jest
      Vena Vitae, wszelkich nie oszacowanych rzeczy compendium. Jest to Perłą
      wszelkie excedens pretium, która się urodziła inter bellorum fulmina, które jak
      były częste, tak tryumfalne przy zgodzie dla naszych Antenatów. Kossiolus,
      Wenet Cudzoziemiec, libr: II Politic. Lechidów primis labris skosztowawszy
      wolności, nazywa Polskę Pierścieniem, a w nim osadza za drogi klejnot wolność,
      tytułuje Polskę Świata okiem, a w oku tym wolność czyni źrzenicą; tytułuje
      Niebem, a na nim wolność lokuje za Słońce. Niech tam Arsinoi, Żonie Ptolemeusza
      Filadelfa Regnanta Egypskiego, z Topazu czterołokciowego wyrabia antiquitas
      Statuę, a Jowiszowi posąg z winnej macicy w Populonii. Nasi Sarmatowie złotą
      Wolności Statuę wystawili w Gnieźnie, suorum natalium gnieździe, jawnie
      pokazując Światu, że zaraz jeszcze in ipsa Infantia, dopieroż in adultiori
      aetate równo z złotem szacowali Lechowie Libertatem: w której a tot saeculis
      vivimus beati, violentiae tyrannicae metusąue expertes, mówi Łukasz Opaliński.
      Inne Gentes to barbarae, to trochę politiores, chcąc z siebie excutere
      niewolnicze iugum, albo z iakiej wyłamać się tyranii jako Hollandowie niedawno,
      długą wojną, fortun wszytkich azardem, kr
      • hetero_sapiens Xiadz Benedykt Chmielowski cz.3 05.06.04, 08:01
        Nasi Sarmatowie złotą Wolności Statuę wystawili w Gnieźnie, suorum natalium
        gnieździe, jawnie pokazując Światu, że zaraz jeszcze in ipsa Infantia, dopieroż
        in adultiori aetate równo z złotem szacowali Lechowie Libertatem: w której a
        tot saeculis vivimus beati, violentiae tyrannicae metusąue expertes, mówi
        Łukasz Opaliński. Inne Gentes to barbarae, to trochę politiores, chcąc z siebie
        excutere niewolnicze iugum, albo z iakiej wyłamać się tyranii jako Hollandowie
        niedawno, długą wojną, fortun wszytkich azardem, krwie obfitej wylaniem, tandem
        kupili sobie Wolność; a tak im turpissima Mater niewola, pulcherrimam genuit
        Filiam libertatem. U nas w Polszcze Libertas coaeva Polonis, ledwo się na
        Polskim zjawili z Lechem polu, in Liberiori Aura, zaraz złotej swobody rzucili
        fundamenta, ugruntowali mieczem, ale bez tynku pięknej politury. Aż za
        Mieczysława I Chrześcijanina; który z Dąbrówką przez Chrzest Święty na wolność
        Synów Boskich nas pierwszy wyprowadził, swobodę naszą zbawiennie ugruntował.
        Którego successores stupenda praemiando acta, coraz w dystyngwowane Polaków
        ozdobili decora, w Przywileje wolności. Ale Kazimierz Wielki, Praw różnych
        Conditor, swobód Polakom mocniejsze niż jego praedecessores uczynił Munimentum,
        nie tylko wiele w Polszcze namurował Zamków, ale też dla wolności przez różne
        prerogatywy inconcussam uczynił Tarpeiam Arcem, Ludwik Węgrzyn jakąś jeszcze
        servitutis speciem, trybut sobie należący Poradle darował Polakom, a co
        większa, jus liberae Electionis im oddał w ręce. Za Kazimierza III na Wiślickim
        Sejmie żołdu na Wojsko Małopolanie dać zbraniali się, na Króla postulata i
        memoriał, aż się z Wielkopolanami wprzód chcieli naradzić, co samo Libertatis,
        non servitutis jest dokumentem. Zygmunt August z Rzymskim comparandus Augustem,
        najwięcej swobód, Przywilejów ponadawał Koronnym Synom, a co większa z tytułu
        haeredis wyzuł się, non terrore jako tyran, ale amore Civium jako łaskawy Pan,
        respektem niektórych dominiów. Henryk Walezjusz na swojej Elekcji tegoż wyrzekł
        się solennie tytułu, a Stefan Batory de Jure antiquo na Fortunę i życie Polaków
        sibi competente, cale cedendo, Trybunału Głównego z Zamoyskim Kanclerzem stał
        się Autorem, tę na Szlachtę Polską zlewając potestatem, żeby Cives Patriae
        civilia & criminalia sądzili sami, karali facinora, a nie Król sam Pater
        Patriae, despotycznej w tym władzy unikając speciem. Tej Wolności naszej
        pierwszy jest Fundament i Matka aequalitas, to sprawująca, aby Szlachcic na
        Zagrodzie był równy Wojewodzie. Tęczyński mówi: Haec est vera Libertas, in qua
        aequali jure omnes inter se continentur imperantes sibi, ut prosint aliis. U
        Rzymianów dość było na tym, że kto Civis Romanus, u Polaków dość, że Szlachcic
        Polski, a ten si fata volent, do Berła, Buławy, Krzesła Kandydat i Seminarysta.

        A jak tylko Cudzoziemskich tytułów, Hrabiów, Xiążęcych mitr, Kardynalskich
        Biretów na Polskiej Osobie konstytucjami zakazana zajaśnieje preeminencja, już
        owa aequalitas zamienia się in inaeąualitatem, Wolności Polskiej Macochę, od
        Polaków zawsze nie lubianą; a stąd rodzi się diffidentia, inaequalitatis Filia.
        Jako się dało widzieć całej Europie z affrontem Polaków, kiedy w Francji za
        Henryka Walezjusza Posłowi Polakowi Cudzoziemski tytuł mającemu, to jest
        Comitis a Górka, pierwsze dawano miejsce, niż drugim Polakom, Posłom,
        Kasztelanom i Starostom, a w Berlinie Comitem a Łabiszyn, także Polaka bardziej
        respektowano na Akcie weselnym Radziwiłłowskim, niż Podkomorzego Poznańskiego
        Principem Nobilitatis. Co oboje na obóch miejscach z wielką agitowało się
        kontrowersją. Tak jest Polski humor i Honor impatiens nierówności. Drugi
        dyamentowy fundament Wolności Polskiej Libera Regum Electio, z której, jak ze
        źrzódła, & ex aurifodina Polskie Prawa, Przywileje, Immunitates &c. biorą
        Originem; którzy bowiem konkurrenci w Polszcze chcą dobieżeć Korony, drogę
        sobie nadaniem swobód, Przywilejów, Prerogatyw Polakom ścielą zwyczajnie.
        Trzeci fundament Libertatis Lechicae liberum VETO, alias NIE POZWALAM; gdyż te
        wolne mówienie na Sejmikach i Sejmach jest Matką i Duchem Wolności, jest nie
        konającej Ojczyzny status i znak, gdy jeszcze gada. U Katona Wolność mówić nie
        mogąca gdy trzeba, jest gemma plumbo inclusa. Dobrze, choć ore malevolo
        Tiberiusz powiedział: In Republica liberas esse lingvas oportet: quia nihil ibi
        liberum est, cui lingva libera non est. Tyran jeden gdy w Państwie swoim pod
        gardłem Poddaństwu gadać zakazał, a oni miganiem i mruganiem na siebie leszcze
        się rozmawiali, rąk ucięciem, oczu wyłupieniem ukarał, ale im nie zabroniwszy
        legem naturae płakać i ryczeć aż pod Niebiosa (lachrymae pondera vocis habent)
        dał okazją, że viritim skonfederowawszy się, na Tyrana vindicem manum podnieśli
        i zabili. Tę prerogatywę Sacro-sancte zawsze obserwowali Polacy; którzy są
        potentes sermone & opere.
    • eliot Cóś piknego! Jak znajdziesz wolniejszą... 07.06.04, 14:53
      ..chwilkę daj jeszczę trochę tej scyencyi!
      wink
      pozdr.
      • pawelekok1 Re: Cóś piknego! Jak znajdziesz wolniejszą... 13.06.04, 21:01
        Dla mnie autor definicji: "koń, jaki jest, każdy widzi" na wieki pozostanie
        niepodważalnym autorytetem.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka