DOBRE BO POLSKIE

[witomir]

Jak pisze „Gazeta Prawna”, polskie wyroby mięsne i wędliniarskie robią furorę
na rynkach państw Europy Zachodniej. Po wstąpieniu do Unii Europejskiej,
kiedy to znikło wiele opłat i regulacji celnych, eksport polskich mięs i
wędlin do krajów Piętnastki wzrósł w okresie maj – lipiec o 100 procent
wporównaniu z rokiem ubiegłym!
Tendencja ta pojawiła się już przed formalnym wstąpieniem do UE i trwa od
początku roku. W pierwszym półroczu br. z eksportu mięsa i wędlin uzyskano
147 milionów złotych, czyli więcej niż w całym roku poprzednim, a prognozy na
cały rok mówią o poziomie ok. 300 milionów złotych.
Polskie wyroby są na Zachodzie poszukiwane z dwóch powodów – ceny i jakości.
Są one tańsze niż w krajach unijnych i dla tamtejszych handlowców stanowią
łakomy kąsek, podobnie jak wiele innych naszych produktów spożywczych. Ale
nie tylko o to chodzi – uznanie zdobywa także jakość, niewspółmiernie wyższa
niż w przypadku większości zachodnich produktów mięsnych.
Wnioski są interesujące: otóż okazało się, że nasz przemysł spożywczy oraz
rolnictwo nie są aż tak bardzo zacofane, niewydajne i złe, jak to przez lata
przedstawiano. A przede wszystkim produkują wyroby smaczniejsze i lepsze
jakościowo niż na Zachodzie, gdzie masowo robiona, zestandaryzowana, nasycona
chemikaliami żywność przegrywa w porównaniu z wyrobami polskich wielkich firm
(bo takie są w czołówce eksporterów). A co dopiero byłoby, gdyby europejski
konsument mógł spróbować produktów nie z naszych mięsnych molochów, lecz z
mniejszych, bardziej tradycyjnych zakładów?
Jest niestety także druga strona medalu – otóż w przemyśle mięsnym, który
teraz tak dobrze sobie radzi z eksportem, spora część rynku została przejęta
przez przedsiębiorstwa zagraniczne. Choć produkuje się w nich wedle polskich
norm i receptur i z polskiego mięsa, to właścicielami są często duże firmy z
USA (Smithfled), Skandynawii itd. Czyli jak to zwykle bywa – sprzedaliśmy
kurę znoszącą złote jajka, czy raczej – złote kabanosy i szynki.