Potomkowie Wikingów szukają swoich korzeni w Iranie
Nauka
PAP, MFi /2005-01-31 00:46:00
64.233.179.104/search?q=cache
uKnjmF9atsJ:www.pradzieje.pl/index.php%3Foption%3Dcom_weblinks%26task%3Dview%26Itemid%3D4%26catid%3D13%26id%
3D234+Potomkowie+Wiking%C3%B3w+szukaj%C4%
85+swoich+korzeni+w+Iranie&hl=de&lr=&strip=1
W poszukiwaniu śladów Wikingów na południowe wybrzeża Morza Kaspijskiego
wyruszą wkrótce duńscy archeolodzy.
W prowincji Mazandaran będą szukali śladów powiązań swoich przodków z
kulturami Azji Centralnej - informuje serwis internetowy "Payvand".
Azjatyckich korzeni europejskich Wikingów będzie poszukiwała duńska wyprawa
archeologów z Muzeum Kopenhagi, która wkrótce rozpocznie prace na północy
Iranu. Badania powierzchniowe w irańskiej prowincji Mazandaran obejmą przede
wszystkim stanowiska na nizinie rozciągającej się wzdłuż południowego
wybrzeża Morza Kaspijskiego.
Dla duńskiej misji archeologicznej, kierowanej przez dr Nadię Haupt, prace w
północnym Iranie będą kontynuacją wcześniejszych badań prowadzonych na
rosyjskich brzegach Morza Kaspijskiego. Zdaniem duńskich badaczy, wiele
wczesnych znalezisk kultury Wikingów z terenów Skandynawii wskazuje na ścisłe
kontakty, jakie utrzymywali wojowniczy żeglarze z kulturami Wschodu.
Ali Mahforouzi, szef centrum badawczego Departamentu Dziedzictwa Kulturalnego
prowincji Mazandaran potwierdził, że zaplanowano prace ekspedycji duńskich
archeologów na co najmniej dwa tygodnie. Strona irańska wiąże duże nadzieje z
wynikami badań. Mogą one pozytywnie wpłynąć na zainteresowanie regionem na
świecie, ożywić ruch turystyczny i współpracę naukową.
Germanie, do których należą również Wikingowie, są ludami pochodzenia
indoeuropejskiego. Wyodrębniły się one na przełomie II i I tysiąclecia p.n.e.
Ich kolebką na terenie Europy stały się tereny wysp duńskich, Półwyspu
Jutlandzkiego, północnych wybrzeży dzisiejszych Niemiec oraz południowej
Skandynawii. Stąd różne grupy Germanów rozpoczęły ekspansję w I tysiącleciu
p.n.e.
Obecny stan badań pozwala na stwierdzenie, że Wikingowie, którzy pierwotnie
zamieszkiwali Półwysep Jutlandzki i południową Szwecję, od początków VIII w.
n.e. zaczęli kolonizować coraz to odleglejsze rejony, poczynając od wybrzeży
Morza Północnego.
Po zasiedleniu południowych wybrzeży, brzegów dzisiejszych Niemiec i Francji
skierowali się ku Wyspom Brytyjskim, Orkadom, Wyspom Owczym i Islandii.
Osiedlili się również na Grenlandii. Naukowcy podejrzewają, że byli obecni na
Spitsbergenie. Coraz więcej dowodów wskazuje także na dotarcie Wikingów do
wybrzeży Ameryki Północnej ok. X w.
Równocześnie Wikingowie - znani w Europie jako Normanowie - w XI w. dotarli
nawet na Sycylię i do południowej Italii. Znani we wschodnich rejonach Europy
jako Waregowie, przedsiębrali rabunkowe wyprawy w głąb kontynentu, żeglując w
górę dużych rzek. Od IX w. wyprawy te nabrały również charakteru handlowego i
osadniczego.