Nedza w Rosji

Drzewko
Od najstarszego
Od najnowszego

ignorant11 Wiecej z rp:)) 30.08.09, 13:24

Sława!
www.rp.pl/artykul/5,355804_W_Rosji_przybywa_biedakow.html
W Rosji przybywa biedaków
Iwona Trusewicz 29-08-2009, ostatnia aktualizacja 29-08-2009 16:26
Już 24,5 miliona Rosjan żyje poniżej minimum egzystencji. Norma
chleba dla rosyjskich biedaków jest ponad dwukrotnie mniejsza niż
dla niemieckich jeńców pod Stalingradem

autor zdjęcia: Rafał Guz
źródło: Fotorzepa
+zobacz więcejNajnowsze dane Rosstatu mówią o wzroście liczby
biedaków do 17,4 proc. obywateli Federacji.

W I kw. ich liczba w porównaniu w końcem 2008 r. wzrosła aż o ponad
8 proc. Wielkość koszyka żywnościowego dla minimum egzystencji
wynosiła 4745 rubli (148 dol. przy kursie 32 rubli/USD), a koszyka
usług 338 rubli.

Największym problemem społecznym Rosji jest dzisiaj pogłębiająca się
przepaść pomiędzy bardzo bogatymi, a bardzo biednymi. Choć w
ostatnim kryzysowym roku rosyjscy miliarderzy wyraźnie zbiednieli,
to prawdziwych biedaków przybywa jeszcze szybciej i co najgorsze
rosyjska bieda nie jest związana z bezrobociem.

W 2007 r poniżej minimum egzystencji żyło prawie 16 proc. Rosjan. -
Nasze minimum egzystencji nazywam minimum "bomża" (ros. bezdomny
włóczęga). Według tego minimalna norma ubrania dla dziewczynki 13-
letniej to jedna sukienka na trzy lata. Norma chleba na miesiąc to
11 kg, mięsa i ryby - 120 gr/dzień. Dla porównania niemieccy jeńcy
pod Stalingradem dostawali 26 kg chleba miesięcznie i 160 gramów
mięsa lub ryby dziennie - wyliczał w marcu na specjalnej konferencji
o rosyjskiej biedzie Aleksiej Szewiakow, dyrektor Instytutu
Problemów Socjalno-Ekonomicznych Ludności Rosyjskiej Akademii Nauk.
Ocenia o, że w rzeczywistości 50-60 proc. Rosjan egzystuje na lub
poniżej granicy biedy.

Rosyjską specyfiką jest to, że przed biedą nie chroni nawet
zatrudnienie. Według Szewiakowa 30 proc. pracujących Rosjan to
ludzie biedni.

Forum Słowiańskie
gg 1728585
swarozyc Nedza w Galicji 30.08.09, 13:44

"Nędza Galicji w cyfrach"

Nędzę Galicji w cyfrach opisał Stanisław Szczepanowski (1846-1900). Autor był
znakomicie wykształconym prawnikiem, inżynierem chemikiem i ekonomistą. Miał
dyplomy ukończenia kilku uczelni w Krakowie, Wiedniu, Paryżu i Londynie.
Świetnie znał kilkanaście języków. Był ekspertem rządu brytyjskiego od spraw
podatkowych, pracował w India Office (Urząd do Spraw Indii). Jednym słowem
człowiek znający świat i światową gospodarkę. Porzucił jednak intratną pracę w
Anglii, kraju najbardziej wtedy rozwiniętym gospodarczo na świecie, i przybył do
Galicji - kraju najbardziej zacofanego na świecie (to jego własne słowa), aby
budować tu przemysł wydobywczy ropy naftowej.

Pierwszą wersję głośnej swej książki opracował w 1873 r. Wydanie drugie, nieco
poszerzone, wyszło w 1888 r. Z niego będę niżej przytaczał cyfry i cytaty.

Moim zdaniem, książka ta powinna być lekturą obowiązkową, każdego polityka
interesującego się gospodarką. Precyzja i klarowność tez ekonomicznych, oraz
dobór odpowiednich danych statystycznych dla ich argumentacji, powinny również
służyć za wzór dla publicystów zajmujących się ekonomią, a piszących mało
zrozumiałym żargonem.

Galicja w 1888 r. miała 78,5 tys. km2 powierzchni i liczyła 6,4 mln ludności, w
tym 4,8 mln na wsi, czyli 75%. Gęstość zaludnienia była wysoka. Wynosiła 81
mieszkańców na km2, większa niż np. we Francji (71 m/km2).

Ale Szczepanowski stwierdził że: "Każdy Galicjanin pracuje za ćwierć człowieka,
a je za pół człowieka". "Każdy Polak w Poznańskiem jest wart dwóch Polaków w
Galicji".

Przeciętna długość życia w Galicji wynosiła 27 lat dla mężczyzn, 28,5 dla
kobiet. Dla porównania w Czechach odpowiednio 33 i 37 lat, we Francji 39 i 41, w
Anglii 40 i 42.

Mięsa w Galicji zjadano 10 kg rocznie na głowę, na Węgrzech 24 kg, w Niemczech
33 kg.

Przeciętny roczny dochód na głowę w Galicji wynosił 53 zł. reńskie, w Królestwie
Polskim (zabór rosyjski) 91 złr., na Węgrzech 100 złr., w Anglii 450 złr.

Podatków płacił Galicjanin 9 zł. rocznie na głowę, co wynosiło 17% jego
przeciętnego dochodu. W Prusach było to 5%, w Anglii 10%.

Galicja była krajem zadłużonym na kwotę 300 mln złr., czyli 60 złr. na głowę
mieszkańca.

Podatek od dochodu rocznego przekraczającego 600 złr. płaciło w Galicji 8 osób
na 1000 mieszkańców, w Czechach 28, w Dolnej Austrii 99 osób.

"Nie byłem w stanie - pisze Szczepanowski - wyszukać czy to w Europie czy w Azji
kraju, w którym by na głowę mniej produkowano, w którym by się gorzej i nędzniej
żywiono jak w Galicji".

Galicja, przez przeszło 100 lat, była dla monarchii austro-węgierskiej przede
wszystkim rezerwuarem tanich surowców i rekruta. Ważne też było jej terytorium,
oddzielające od Rosji. Nasuwają się na myśl pewne analogie dla czasów
dzisiejszych, ale dla całej Polski.

Czy taki los czeka nas też przez trzy pokolenia w Unii Europejskiej? Pesymiści
twierdzą, że nie jest to wykluczone.
- ignorant11 Re: Nedza w Galicji 30.08.09, 19:30
  
  Sława!
  Rozumiem, ze to w ramach tematu to Twoje info sprzezd 100 lat i nie
  z rosji?
  )
  Widac jak moskalofile beda bronic frfr az do upadłego nawet
  smiesznymi argumentami z braku jakichkolwiek sensownych))
  
  Forum Słowiańskie
  gg 1728585

Najnowsze z forum Forum Słowiańskie

Zaloguj się