ach ci teściowie (!!!)

[bursztyn3]

Witajcie Młode Mężatki! Jaki jest Wasz stosunek do teściów. Czy zmienił on
się po legalizacji Waszych związków w porównaniu do tego ... (lukrowania)
przed ślubem? Wyobraźcie sobie, że ja z mężem (4 m-ce po ślubie) coraz
częściej słyszymy wzmianki o oddaniu "długu" (!!!). Fakt, że mąż na 1,5 roku
przed ślubem dostał mieszkanie a jeszcze za czasów szczeniackich samochód
(stary:)). Obecnie oboje mamy pracę (ja jestem na zwolnieniu "ciążowym"), ale
nasze pensje (zwłaszcza moja) przy gorliwym oszczędzaniu wystarczają na
opłaty i odłożenie niewielkiej sumy "na czarną godzinę" (a może się takowa
nadarzyć chociażby w związku z tym, ze za kilka m-cy będziemy rodzicami).
Ponieważ wzmianki o długu (a może jeszcze drobnej pomocy finansowej dla
teściów) są coraz bardziej śmiałe, chcemy jak najszybciej oddać przynajmiej
część kwoty. Co Wy o tym sądzicie? Wiem, że to byłoby złe, ale momentami chcę
nawet doprowadzić do "znacznego poluzowania" stosunków my-teściowie, tylko
szkoda mi męża (on jest za bardzo uczuciowy). Czy to wszystko jest
normalne???? Czy takie sytuacje się zdarzają??

[titicaka]

Nie rozumiem tej sytuacji ,jesli maz dostal mieszkanie ,ale obiecal oddac za
nie pieniadze i byly o tym wzmianki te 1,5 roku przed slubem to ja bym oddala
jak najszybciej i nie dziwila sie teraz. Mozna dojsc do porozumienia z tesciami
jak zwrocic dlug. Jesli natomiast to byl 100% prezent i nagle tesciowie chca
pieniedzy ,to porozmawialabym z nimi szczerze i powiedziala ,ze nie stac was
teraz na taki wydatek ,bo dziecko itd ... a poza tym to byl PREZENT i nie
liczyliscie sie ze zwrotem pieniedzy.
Beata

do ..."Titicaka"

[bursztyn3]

Beato!
Masz całkowicie rację! Dowiadując się o długu też tak natychmiast zareagowałam
(oddać!!!). Od męża dowiedziałam sie wcześniej, ze miała być to dwa razy
mniejsza suma, ale nic to...Problem polega na tym, ze teściowie nie pomogli nam
finasowo w czasie ślubu i wesela (ok, nie mogli, nie ma sprawy). Całą kwotę
pokryli moi Rodzice (którzy w pewnym stopniu z własnej nieprzymuszonej woli i
teraz nam pomagają)i Mąż (niewielkie oszczędności). Jest kilka m-cy po weselu,
a oni zażyczyli nagle dużo wyższą kwotę, niż ta o której była mowa (przynajniej
o której Mąż mi wspominał), samochód, który dostał Mąż jeszcze w czasie studiów
i dodatkowo wsparcie finansowe (kupno leków)! Na razie nie mają odwagi
powiedziedzieć tego otwarcie mnie, tylko podpuszczają i gnębią tego mojego
Chłopinę... Nie chcę być złośliwa, przede wszystkim nie chcę się negatywnie
nastawiać do teściów (bardzo nad sobą pracuję) ale obawiam się, ze "wyczuli
koniunkturę", że jest od kogo wyciągać (niekoniecznie chodzi tu o nas ale o
moich Rodziców). Sytuacją z biegiem czasu może się pogorszyć a oni rozkręcić w
tym całym swoim postępowaniu... Chyba muszę się odsunąć póki czas :( Pozdrawiam!

[titicaka]

Ciezka sytuacja , ja jednak bym nie rozluzniala za bardzo kontaktow z tesciami
ze wzgledu na meza i w przyszlosci dziecko. Oddalabym (kiedy bym mogla) sume o
jakiej byla mowa na poczatku tzn. o jakiej wspominal maz . Jedynie co NIE
przyjelabym od nich/ani bym im juz nie zrobila zadnego prezentu (bez
wyjatkow!)!!!
Beata

[olutek_m]

Mam troche zbliżony problem. Rok temu miałam operacje. Mój teśc obiecywał nam,
że jak skonczy się cały koszmar to wysle nas na wakacje. Mineło kilka miesięcy,
posnanowilismy skorzystać z oferty tescia. Wyjechalismy. Po wakacjach, on zaczą
to traktowac ja dług. Oboje byliśmy w szoku. Bo co innego nam mówił. Mojego męża
troche to zabolało. Stać by nas było na wakcje, tylko nie za granicą, a w Polsce.
Do tego teraz mamy mały kryzys finansowy. W okresie starszych ulew stracilismy
samochód. Ubezpieczyciel nie zwrócił nam całej kwoty, na jaką samochód był
ubezpieczony. Musielismy kupic nowy.
Tak więc cała sytuacja jest potwornie głupia. Nie wiem jak się mam zchować.

[amelia791]

Ja bym honorowo oddała pieniądze ale w ratach, takich na jakie was stać.
Najgorsze co może być to słuchać ile to człowiek zawdziecza teściom. Piszesz że
Twój mąż jest uczuciowy, mój też był, piszę był bo po ślubie też słyszeliśmy
różne przykre docinki i czas był odciąć pępowinę. Fajnie jest się czasem
spotkać z rodziną, porozmawiać, pośmiać się itp. ale gorzej gdy nasi rodzice
zaczynają rządzić naszym życiem, rozporządzać naszym czasem i stale krytykować
nasze decyzje. Wtedy stosunki trzeba trochę poluzować i dać rodzicom do
zrozumienia że jesteście już rodziną i sami podejmujecie decyzje, które oni
powinni uszanować. Ale tak naprawdę to nigdy nie przestaniecie być traktowani
inaczej jeśli będziecie korzystać z pomocy finansowej rodziców i oni to będą
wypominać, to najgorszy z możliwych układów i prowadzi tylko do sporów i
wzajemnej pogłębiającej się niechęci.

[stookkrootkaa]

coz, moze nikt sie ze mna nie zgodzi, ale uwazam, ze rodzice sa po to, zeby
pomagac dziecim, kiedy one tego potrzebuja i oczywiscie, jesli sa w stanie
pomoc. a dzieci sa od tego, zeby pomagac rodzicom, gdy tego potrzebuja i gdy
dzieci maja mozliwosc niesienia tej pomocy. troche nieladnie jest u[pominanie
sie rodzicow o zwrot pieniedzy. rozumiem raz w powaznej rozmowie rodzicie
zaznaczaja, ze to nie byla darowizna tylko pozyczka i oczekuja, ze dzieci
oddadza te pieniadze, gdy beda w stanie.
moja mama wile razy pozyczala mi pieniadze, gdy tego potrzebowalam (zaznaczam,
ze byly to wyjatkowe sytuacje, gdy np. bylam chora i nie mialam pieniedzy na
leki), nie upomminala sie o te pieniadze, a ja je zwracalam, gdy tylko moglam
(choc do dzisiaj nie oddalam wszystkiego). mama cierpliwie czeka, za bede w
stanie oddac wszystko, choc i ona czasami boryka sie z klopotami finansowymi.
dlatego nie rozxumiem rodzicow, ktorzy znajac sytuacje finansowa dzieci sa tak
nietaktowni, ze sie upominaja.

[molly20]

A co powiecie na taka sytuacje??? Gdzie rodzice dwoja sie i troja zeby
pomoc,spłacaja kredyt mieszkaniowy synowi,ubieraja wnuczke,zawsze gdy to mozliwe
i bardzo czesto opiekuja sie mała,dali meble,pralke,komputer ,telewizor,kanapy
itd.itd mogłabym wymienić jeszcze bardzo duzo bo temat znam od podszewki bo to
moi rodzice a synowa ciagle obrazona nie utrzymuje kontaktow z moimi rodzicami
bo mama moja nie chciala zabrac po porodzie wnuczki do siebie i zostac
niania.Bratowa rodzac w wieku 30 lat powiedziała ze sobie nie poradzi a mama jej
mieszka daleko.Wszyscy pomagalismy jej jak tylko moglismy a ona i tak wypięła na
nas dupę.Pewnie uważała ze to za mało.A to co dostali i nadal maja wpłacane na
konto to pewnie sie należy.Czy takim ludziom nalezy pomagać.????Czy moi rodzice
sa normalni ??dla mnie osobiście nie.

[molly20]

i co nie ma takich co to współczuja takim właśnie rodzicom.Zazwyczaj wspólczuwa
sie osobom rozczeniowym typu synowa,zięć.Jedni biora drudzy maja pisany
obowiazek dawac.

[annb]

molly20 a jaki problem zakręcić kranik z pieniędzmi?

[molly20]

Wiesz jaki??a taki ze gdyby rodzice przestali wpłacać na kredyt mieszkaniowy to
bank zabierze chałupe i pójda pod most.Zadna matka nie zrobi to swojemu dziecku
a juz przynajmniej nie moja,i bratowa dobrze o tym wie.Ich nie stac spłacac tego
kredytu.

[molly20]

A moim rodzicom tez sie nie przelewa.Bardzo sie dziwie mamie bo ja bym dawno
przestała płacic i musieli by wiac w jej strony.A tam wiocha niesamowita.Zadnego
w promieniu 50 km zakładu pracy.