wyobcowanie

[claire.ampres]

Czy znane jest wam uczucie wyobcowania? Czy często macie wrażenie, że
jesteście z zupełnie innej bajki niż większość świata? Że jakoś tam nie
pasujecie?
Czy z takim poczuciem trzeba walczyć? Jeśli tak - w jaki sposób?

[finka9]

Czasami mam takie uczucie.Pomagają mi rozmowy z przyjacielem,który
uświadami mi ,że to tylko moje subiektywne odczucia .

[claire.ampres]

Finko, ostro Cię skrytykowałam wczoraj i powiedziałam, że wolę unikać szerokim
łukiem Twoje wpisy, ale jeśli rzeczywiście postanowiłaś to, co dziś napisałaś,
chętnie wycofam moje wczorajsze słowa.

Tak, masz rację, że chyba nie ma nic lepszego w takiej sytuacji niż rozmowa z
przyjacielem. Sęk w tym, że ostatnio moja przyjaźń z najbliższą mi przyjaciółką
przechodzi ostry kryzys. Przestałam rozumieć jej świat, ona mój. I nie wiem
nawet czy to jest do odkręcenia...

[madziulka_wawa]

mnie to już tylko psychoanaliza pozostała.
Może warto spróbować i Tobie?

[claire.ampres]

Co takiego?
Madziulka, to, że czasami się tak czuję to nie znaczy, że jestem jakoś
szczególnie nieszczęśliwa czy zagubiona albo że nie potrafię sobie sama ze sobą
i swoimi odczuciami poradzić Ale dzięki za sugestię Może to głupie, ale
mnie rozbawiłaś

[madziulka_wawa]

hm. to, że umiesz sobie poradzić - w to nie wątpię. Ja też umiem.
Jestem jednak zdania, że trzeba szukać przyczyn własnych
słabości/negatywnych uczuć.
Szkoda jednak, że większość osób (nawet tych wykształconych) na
hasło psycholog reaguje uśmiechem i traktuje wizytę jako oznakę
słabości.
A właśnie zdanie sobie sprawy z własnych słabych stron jest oznaką
siły (charakteru).

[claire.ampres]

Madzia, ale to nie był szyderczy śmiech, no co Ty. Uśmiechnęłam się ciepło do
Ciebie, naprawdę
W żadnym wypadku nie reaguję źle na pomysł o wizycie u psychologa. Sama wiele
osób do tego zachęcam. Sama się psychologią bardzo interesuję. Ja jestem bardzo
świadoma siebie, swoich emocji, odczuć, słabości i coraz bardziej mocnych stron.
Naprawdę. Z jedną psycholożką się przyjaźnię i znam kilka innych. Także wierz
mi, ja mam z tym totalny luzik.

[madziulka_wawa]

to przepraszam
aż sie we mnie troszkę zagotowało

[claire.ampres]

to ja przepraszam, głupio zareagowałam, taki czasem ze mnie osioł a że się
nie znamy, to tak wyszło...

[sorrento_8]

Tak. A czy trzeba walczyć, nie wiem.

[madziulka_wawa]

jeżeli utrudnia nam to życie, przeszkadza - trzeba walczyć.
Inaczej życie przecieka nam przez palce.

a na czym polega Twoje wyobcowanie?

[siamese67]

Całe życie byłam "odmieńcem". Z innej bajki. Na uboczu. Odrzucona. Z różnych względów.
Więc chodziłam sobie swoimi drogami.

Ktoś kiedyś powiedział, że nawet na tę alienację przez środowisko jest jakiś termin socjologiczny, ale już zapomniałam jaki.
Teraz przestała mi ta odmienność przeszkadzać. Jest moją wizytówką. I jestem z tego zadowolona.

[claire.ampres]

Siamese, ja też od zawsze żyję po swojemu i polubiłam się w końcu taką, jaką
jestem. Przynajmniej w dużej mierze. Ale nie wspomnę, ile dni i nocy
przepłakałam, bo czułam, że kompletnie nie pasuję do tego świata.
Teraz bardzo starannie dobieram ludzi mnie otaczających, staram się nie poddawać
złym emocjom. To tylko chwile, że znowu czuję, że nie pasuję do reszty świata.
Trochę mnie to gniecie, ale generalnie daję sobie z tym radę.

[finka9]

Poczucie wyobcowania zawsze przekadza.Trzeba z nim walczyć inaczej
człowiek krzywdzi sam siebie.Ale do tego potrzebna jest pomocna
dłoń...

[czarny.onyks]

doskonale znane....
jak kot, co chadza własnymi drogami..

ale chyba szczęsliwy....
czasem rozumiany przez innych, a czasem nie....
czasem wydaje mi się, że nie pasuję....
że jestem jakby z innej epoki...
a potem łatwo znajduję język z innymi..

kiedys próbowałam walczyć...
teraz polubiłam siebie.....
nie każdy musi byc klonem drugiego człwoeika
i zachowywać się, myślec jak wszyscy....

choc często jest trudno.....
a ludzie potrafią ranić....

[claire.ampres]

Onyksie, podoba mi się to porównanie do kota

Odnośnie innej epoki - zauważyłam, że jednak swobodniej się czuję w towarzystwie
starszych ode mnie osób. Starsze pokolenie jednak nie przywiązuje wagi do wielu
spraw, które są dla młodych priorytetowe i poszukiwane. Przebojowość, tupet,
powierzchowne ocenianie, elokwencja, błyskotliwość... a ja jednak wolę
serdeczność niż tę młodzieżową zajebistość... (ale zaznaczam, że to wszystko nie
dotyczy moich przyjaciół i bliskich znajomych)

wyobcowanie???

[frip0]

Jak Wy jesteście wyobcowane to ja jestem roy jones jr. Ja tu
czytam normalne zwykłe osoby jakich miliony w tym kraju

[claire.ampres]

Frippo, Ty wiesz, że to jest subiektywne odczucie, prawda? Mi się też zdaje, że
tutaj większość super fantastycznych osób jest, "wszyscy" odważni, przebojowi,
aktywni itd. Ale pewnie część osób by temu zaprzeczyła, okazałoby się, że sporo
ludzi jednak nie jest taka, jak się ich postrzega.

[frip0]

W necie mozna sie kreować na kogo sie chce... Tylko po co???

[claire.ampres]

Ja mówię o wrażeniach nt. innych, nie kreowaniu siebie.

[frip0]

Szczerze mówiąc to nie widze senu analizowania przeze mnie jaki kto
jest czy nie jest. I tak nikogo stąd osobiście nie poznam.
Cześć do następnego

[w_jak_wruda]

Czasem rzeczywistosc sprawia prawie bol, tak sie czuje zle z nia.
Czasem "maly" news potrafi rozwalic szklana sciane, za ktora nie
przepuszczam wielu rzeczy, bo mam wrazenie, ze ten swiat, taki jak
jest, nie jest na moja wrazliwosc. Malo kto mnie rozumie, i ja
przestalam oczekiwac ze ludzie beda mnie rozumiec. Tak jak ja nie
chce ich rozumiec w wielu kwestiach. Np.: dlaczego klamia, kradna
itp.

Przezwyczailam sie ze nie pasuje i mam to w nosie. Wole zyc w
zgodzie ze soba. I nie przejmuje sie tym. Norma jest usrednieniem, a
nie wiem czy ja chce zostac usredniona

[kawamija]

echh........ a ja się nie czuje wyobcowana.....częściej szukam
ciszy, chwil bez telefonu, nawet czasem bez drugiego
człowieka....chce się czasem wyobcować, chce sama pojechac na
Mazury, chce spędzić dzień tak totalnie po swojemu, chce zamknąć
drzwi i zasłonić rolety....jest mi to bardzo potrzebne....

a czy czuje się jakbym była z innej epoki......nie

nie znosze relatywizmu.....zrzucania winy na innych....nazywanie
gów.. cukierkiem, a zdrady drogą do szczęscia......ale to było w
innych epokach...to "ludzkie" i niezależne od epoki...

a zyc po swojemu....echh można ale...........chyba na bezludnej
wyspie....bo na co dzień musze się liczyć z innymi, chociażby ze
zdaniem Corki czy jej potrzebami.....a wiec jedynie czasem mogę tak
totalnie po swojemu....i byc może dlatego ze tych chwil nie ma za
wiele, tak je cenię....

[claire.ampres]

Wiesz Kawo, może to naiwne, ale mi się zdaje, że gdybym miała dziecko, to bym
nigdy się do końca nie poczuła samotna. Mieć świadomość, że jest ktoś, kogo
będziesz kochać bezwarunkowo do końca życia, będziesz go od małego kształtować,
pokazywać świat, i być może odwzajemni tę miłość... to jest chyba bezcenne.
Wiem, że trochę o czym innym pisałaś, ale tak mnie naszła taka poboczna
refleksja. Jako matka, jak myślisz, mam zbyt idealistyczne podejście w tej sprawie?

[raf.1]

"Czy z takim poczuciem trzeba walczyć? Jeśli tak - w jaki sposób?'

Uciekać? Walczyć?
Mnie to "buduje", choc czasem przyznam .. jest męczace.., ale umiem juz być i w stadzie..
Jestem "nietypowy", nieschematyczny", mało przewidywalny.. i .. mam to głęboko w dupie.. i nawet zostałem za to wyróżniony.. hehe..
oj..oj.. ciężkie życie: (powtarzam się i mnie powtarzano, ale to nic.. ):

Ani do gwiazd,do żadnej konstelacji nie należę
Pośród planet odbywam próby śpiewu i uczę się pieśni komet.
Soczewki z łez zbliżyły mnie do mlecznej drogi,
która mieni się i błyszczy pod dotknięciem ręki
rozedrganym,niepojętym zmysłem
bicia serca we mnie..

a tutaj: ":
Bliżej
Bogowie śpią na rusztowaniach "

[raf.1]

"Czy z takim poczuciem trzeba walczyć? Jeśli tak - w jaki sposób?'

Uciekać? Walczyć?
Mnie to "buduje", choc czasem przyznam .. jest męczace.., ale umiem juz być i w
stadzie..
Jestem "nietypowy", nieschematyczny", mało przewidywalny.. i .. mam to głęboko w
dupie.. i nawet zostałem za to wyróżniony.. hehe..
oj..oj.. ciężkie życie: (powtarzam się i mnie powtarzano, ale to nic.. ):

Ani do gwiazd,do żadnej konstelacji nie należę
Pośród planet odbywam próby śpiewu i uczę się pieśni komet.
Soczewki z łez zbliżyły mnie do mlecznej drogi,
która mieni się i błyszczy pod dotknięciem ręki
rozedrganym,niepojętym zmysłem
bicia serca we mnie..

a tutaj: ":
Bliżej
Bogowie śpią na
rusztowaniach "

[claire.ampres]

Dzięki Raf za te słowa:

"Jest mi
i zawsze było
bliżej do ludzi
z bagien
gdzie czarno i kraty

jest mi
i było zawsze
dalej do ludzi
z pierwszych stron ilustrowanych tygodników
gdzie biało
wśród wielobarwnych wymiotów (...)"

[raf.1]

Claire.. Prawda istnieje.. Jest.. i nikt, NIKT tego nie powstrzyma.. Nikt..
cytuje adekwatnie słowa z "matrixsa"?
oj.. chyba nie..
Toxic City

[claire.ampres]

Dla mnie prawda jest, istnieje i ma się dobrze. I nikt i nic nie jest w stanie
jej powstrzymać, we mnie będzie zawsze. Ale jak np. czytam teksty w wątku obok
("kobiety -materialistki, mężczyźni - istoty czystego serca"), to moje poczucie
wyobcowania mocno wzrasta. Przypomina mi to walkę z wiatrakami. Pierdzielę taki
świat. Nie jest mój.

[robert.83]

Częściej niż rzadziej.

W jednym czuję sie lepszy, w innym sto lat za murzynami. tak czy
siak pozostaje uczucie bycia niezrozumianym.

Jak z tym walczyć? Przyzwyczaiłem się. Może tak naprawdę wszyscy tak
mamy? Może każdy jest bardziej unikalny i specyficzny niż na to
wygląda? Może i my powinniśmy więcej słuchać innych?

[claire.ampres]

> Może i my powinniśmy więcej słuchać innych?

Staram się wsłuchiwać w ludzi. Ludzie mnie inspirują. Dlatego szukam mądrych i
ciekawych osób, żeby ich słuchać i słuchać i słuchać i się od nich uczyć.
Ale również prawdą jest, że nie chcę wsłuchiwać się w każdego. Unikam błota jak
tylko potrafię.

Ty też ze słuchaniem nie masz problemu. To widać.

[robert.83]

Mam czasem problem. Czasem szybko wyciągam wnioski. Za szybko.

Ale uczę się.