Dlaczego jestes samotny/a?

[dobrozloczynca]

Witam.
Jestem nowy na tym forum i tak sobie je czytam. Wszedlem tutaj z ciekawosci a
zainspirowal mnie do tego fakt z mojej przeszlosci...

Otoz na poczatku liceum rozstalem sie z dziiewczyna, rozstanie jakich tysiace
dziennie, zadna rewelacja. Kilka tygodni pozniej wchodze na forum mojego
miasta, wchodze z nudow, akurat tego wieczoru nie mialem duzo do roboty. Widze
dziewczyne wolajaca na forum cos w stylu "zawsze mogliscie na mnie liczyc!
Teraz jak ja potrzebuje odrobiny wsparcia to milczycie!" itp itd. No to
zagadalem o co chodzi, co sie stalo i z checia jej wyslucham. Zaproponowala,
zebysmy sie spotkali w pewna sobote na 'zlocie internautow' z mojego miasta.
Zostalismy dobrymi znajomymi, na tym zlocie jednak poznalem pewna dziewczyne.
Zaczelismy regularnie do siebie dzwonic (ja wyjechalem do liceum z internatem
oddalonego o 500km od mojego miasta), potem sie spotykac jak tylko wracalem do
mojego roodzinnego maista na weekend. Po 5 latach zareczylismy sie. Po 6
latach postanowilem przerwac studia i wyjechac na studia do anglii, pojechala
ze mna. Jednak po wakacjach postanowila wrocic do swojej matki do polski.
Zdecydowala, ze nigdy nie zamieszka w anglii, ze musi byc blisko swojej matki.
Ja powiedzialem, ze nigdy nie wroce do polski, to byl poczatek konca naszego
zwiazku.
Teraz od 3 lat jestem sam. Kazdego ranka wstajac zastanawiam sie, po co?
Zastanawiam sie, dlaczego nie wrocilem wtedy do Polski. Od 3 lat zadaje sobie
te pytania. I wiecie co? Nie potrafie znalezc odpowiedzi! Poznaje ludzi
roznych naradowosci, z calego swiata, poznaje duzo wspanialych, inteligentnych
i madrych dziewczyn i ciagle czuje, ze juz znalazlem swoja polowke, ale
zmarnowalem szanse. Poprostu nie potrafie sie zakochac, nie potrafie poczuc
nic wiecej niz przyjazn i sympatie.
Myslac co to milosc, czasami wydaje mi sie, ze nie ma takiego czegos, jest
tylko gra feromonow, beznamietna chemia wplywajaca na reakcje w naszym mozgu.

Ciekawe, jak wy staliscie sie samotni...
Pozdrawiam.
Daniel.

[kruz7]

Uczcuie miłości chyba już poznałeś. Chciałeś być często z kobietą, tęskniłeś za
nią, a może to była tylko namiastka miłości? Według mnie trzeba uwierzyć, że
istnieje miłość jako uczucie, którym my sami możemy kogoś odbarzyć i sami też
zasługujemy na takie uczucie. Nie można poddawać się jak pisałem niedawno. Mnie
też wiele razy opuściła nadzieja na uczucie szczęścia i ciepła od kobiety i
przychodzi to w najmniej oczekiwanym momencie. Kiedyś napisałem coś takiego
"wychodząc z domu musimy być otwarci na nowe znajomości". Sami przecież nie
wiemy gdzie spotka nas szczęście. Nie ma super reguły na takie miejsce. Może to
stać się wszędzie. Pisanie gdzie można poznać kogoś, uważam za pisanie bezcelowe.
Ty siedzisz już w Anglii kilka lat Danielu i wiem z opowieści, że jest nam
Polakom, bardzo ciężko poznać tam kobietę. Może kraj zamieszkania ma wpływ na
to, że Jesteś ciągle sam tam? Nigdy nie byłem na Wyspach, więc ciężko mi coś
konkretnie doradzić Tobie. W przyszłym roku planuję jeździć tam po towar, będę
rozwijał działalność swojej firmy. Może wtedy coś lepiej będę mógł poradzić
Tobie. Z drugiej strony może warto rozważyć zmianę miejsca zamieszkania?
Postaraj się wyskoczyć gdzieś do innego miasta. Zmiana otoczenia może wpłynie
pozytywnie na Ciebie i poznasz tam kogoś, kto spełni Twoje oczekiwania. Z
własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że to przychodzi w najmniej oczekiwanym
momencie. Sądzimy, że już do końca będziemy sami, załamujemy się, tracimy
nadzieję a tu nagle wyłania się z bardzo ciasnej mgły. Jeśli nastawieni będziemy
negatywnie do innych, bardzo nikła jest szansa na poznanie kogoś nowego. Szkoda,
że wiele osób samotnych zapomina o tym.
Życzę powodzenia i wytrwałości w poszukiwaniach.

[dzemtruskawowy]

ze strachu!

[anirat]

cześc Daniel
Witam Kruz
Jak stałam się samotna? Nie wiem, mam wrazenie, ze zawsze byłam, ale
myslę, ze jak nic jest w tym sporo mojej winy Nawet ni chce mi
sie tłumaczyc dlaczego. Jak patrze wstecz dzis mogłabym powiedziec,
ze nigdy nikogo nie kochałam, choc moze było i inaczej. W życiu
dokonałam wielu wyborów, a licho wie, czy dobrych. Jak mnie
postrzegają inni.... jak kobiete przedsiębiorcza, samodzielna,
uparcie dążącą do celu.... sukces ))))
Ostatnio zmieniam w swoim zyciu wiele, z nadzieja ze na lepsze. Moja
koleżanka traktuje to jak kolejny etap mojego misternego planu....
no nie do końca tak to jest, ale nawet teraz dzwigam głowe wysoko w
nadzieje, ze decyzje są słuszne. Mówi do mnie- to przeciez Twój
kolejny krok w dazeniu do celu, a ja jej na to, ze 2 lata temu
załozylam, ze wydam sie za mąż za fanatastycznego faceta i nici
Wiesz co mi powiedziała? Powiedziała, ze na pewno i tego dopne. A ja
wiem, ze to najtrudniejsze wyzwanie w moim życiu. Ze temu wyzwaniu
moge nie sprostac. Tak to jest,ze na to akurat nie mam mądrych.
Coś co mnie przeraza, to to, ze gasnie mój zapał, ze kolejne porazki
podcinają skrzydła , w końcu przejde na ulicy obok tego kogoś i nie
podniose zwroku, zeby go zauwazyc.
Tak to wygląda u mnie
Nie smucmy się, wszędzie słońce świeci
Wesołych swiąt

[wers-alik]

Kilkakrotnie rozwlekle o tym pisałem, więc teraz króciutko: poszukiwanie życiowego sukcesu opartego na związku z drugim człowiekiem jest pomysłem CAŁKOWICIE CHYBIONYM, nierealnym. Przedtem
trzeba pogodzić się z sobą, zaakceptować siebie, swój wygląd, image,
styl życia, dokonania, obraną drogę życiową itp.

Bez tego kiszka z grochem i wodą sodową. Podcinanie skrzydeł i gałęzi, na której się siedzi.

[dorti-one]

nikt mnie nie lubi.... nikt mnie nie kocha...

wers-alik napisał:
trzeba pogodzić się z sobą, zaakceptować siebie, swój wygląd, image,
> styl życia, dokonania, obraną drogę życiową itp.

coś w tym chyba jest
ja nie akceptuję siebie więc jak ktoś może zaakceptować mnie proste....

[zawsze_soledad]

Z wyboru (a może z braku wyboru?). Ale to nie tak do końca, nie chciałam nikogo,
bo uważałam, że w związkach uczucia szybko gasną i pozostaje tylko
przyzwyczajenie, czasem do tego dochodzi obowiązek bycia razem. Poza tym jakoś
nie pojawiali się żadni chętni, więc uznałam, że tak ma być, w końcu też
przysięgłam sobie, że NIGDY ...
Ale człowiek nie krowa i zmienia poglądy, zaczęło mi się odmieniać, ostatecznie
też zostałam "zwolniona z przysięgi". Powoli zaczęli się pojawiać jacyś
mężczyźni, którzy byli w stanie mnie zauważyć. Uznałam w końcu, że nie jest ze
mną źle skoro ktoś mi mówi, że jestem ładna - skrzydła rosną. Tyle mi wystarczy,
jeszcze nie chcę niczego więcej, a "terapia" trwaaaa. I wiecie co jest
najśmieszniejsze, że często na horyzoncie nikogo nie widać, a jak już się "Coś"
pojawi, to dwóch na raz. Pozdrawiam, trzymajcie się.

[lig-ia]

Czytając Wasze historie, postanowiłam również podzielić się swoja. Być może
będzie banalna w porównaniu do Waszych. A zatem trzy lata temu związałam się na
stale z pewnym chłopakiem, dzieliło nas kilka km, jednak to nie stanowiło
przeszkody, wkońcu miała to być „miłość” Wówczas poznałam również innego
chłopaka M. Najpierw byliśmy dobrymi znajomymi, jednak ze zbiegiem dni
przeradzało się to w cos więcej. Postanowiłam rozstać się z tamtym i zostałam z M.
Było cudownie, dwa lata może to mały staż, jednak dał tak wiele, ze teraz gdy M.
Zostawił mnie już jakieś 2miesiace temu nie potrafię normalnie funkcjonować, był
okres pozornego polepszenia się mojego samopoczucia jednak chyba nadal Go kocham
i nie umiem pogodzić się z obecną sytuacja. Okazało się, ze ma jakąś nowa, a tak
poza tym to odnalazł nowe koleżanki w swoim towarzystwie, a ja nadal nie umiem
zaakceptować tego. Boje się, ze to już zawsze będzie trwało, tak trudno
odnaleźć się w świecie bez Niego... To głupie, ale ja nawet czasem śledzę jego
„poczynania” np. na tym głupim portalu nasza-klasa, nie umiem uwolnić się od
tego wszystkiego.

Czy Wam też towarzyszy takie poczucie?
Czujecie czy może przeżyliście coś podobnego?
Paulina

[gapuchna]

Ligio - tak, znam. U mnie jest znacznie dłużej, dobrze ponad rok, a nie chce mi
minąć. Ale trochę się uspokoiłam. Mniej już boli. Myślałam, ze po kilu
miesiącach otworzę się na innych, zapomnę, zagłuszę. Jakoś się nie udaje. Jestem
na tyle rozsądna, ze nikomu nie wchodzę w życie i go nie psuję sobą. Bo naprawdę
nie mam nic do zaoferowania, nic prócz .... porównań. i myślę sobie, ze
widocznie muszę wytrwać ten jakiś określony czas, takiego smutku, braku, aż mi
minie. A uwierz, powoli odzyskuje siebie sprzed roku. Lubiłam siebie tamtą,
radosną, wesołą i nieustannie uśmiechniętą. Chciałabym już być znów taką, ale
jeszcze nie....

[zakochanyenzo]

Ufff... Już myślałem że tylko ja tak mam... Mogę się podpisać pod tym co
napisałaś wszystkimi odnóżami Pozdrawiam ciepło!

[lisciu1]

A nie chciałeś spróbować jeszcze raz z tamtą, która wyjechała?

Jestem sama i samotna w te święta.. Mamy kryzys. Zrozumiałam swoje błędy,
przeprosiłam, walczyłam, ale do tanga trzeba dwojga. On jest już do mnie
uprzedzony, mówi, że potrzebuje czasu. Widzi, że się staram ale w tej sprawie
decyzja należy do niego. Niestety chyba niezauważył swoich błędów - gdyby je
dostrzegł łatwiej byłoby nam się z powrotem odnaleźć. Zdaje się, że niemogę już
nic zrobić, więc czekam... Wspaniale byłoby gdybyśmy patrzyli razem w tą samą
stronę. Tymczasem to jego okropne nastawienie na "nie" stoi na drodze -
niepotrafię sobie z tym poradzić. Co będzie dalej?
Pozdrawiam...

[salsa13]

bo nikt mnie nie kocha

[wers-alik]

Salsusiu! A gdyby jakiś nieśmiały... Co Ty??? Podobno jest miasteczko
w którym połowa (czyli 100 tys.) zabiegałoby o Twoje względy!!! Tylko
jedź na Sylwestra... Real lepszy od biedronki.

[salsa13]

wers-alik napisał:

> Salsusiu! A gdyby jakiś nieśmiały... Co Ty??? Podobno jest miasteczko
> w którym połowa (czyli 100 tys.) zabiegałoby o Twoje względy!!! Tylko
> jedź na Sylwestra... Real lepszy od biedronki.

hmmm a gdzie to miasto?
real, biedronka ja tam wolę auchan

[wers-alik]

Salso z Miodem! Zasłuzyłaś na (delikatne) skarcenie. Nieuważnie czytasz kluja i gapuchnę. To oni mogą Cię zaprowadzić do krainy szczęśliwości.

[salsa13]

wers-alik napisał:

> Salso z Miodem! Zasłuzyłaś na (delikatne) skarcenie. Nieuważnie czytasz kluja i
> gapuchnę. To oni mogą Cię zaprowadzić do krainy szczęśliwości.

oj najwyraźniej coś Ci się pokręciło i to Ty mało wnikliwie czytasz forum
A moja kraina szczęśliwości - nie będzie miała z nimi nic wspólnego...

[drumla21]

Witajcie Wszyscy!
Ja właściwie też jestem nowa na tym forum; czytam je sobie z ciekawością od kilku miesiecy, ale jakoś nie mialam dotychczas potrzeby zabierania glosu (no może raz lub dwa...). A ten wątek jakoś bardziej mi się spodobał i pomyślałam, że też coś napiszę na ten temat.
Ja jestem samotna, bo tak wyszło... Częściej wolę nazywać nazywać jednak ten stan jako brak partnera, po prostu. Samotność kojarzy mi się z całkowitym odizolowaniem od ludzi w ogóle lub od bliskich nam istot. Ja mam rodziców, brata, jego rodzinę, a przede wszystkim dziecko. Dzięki niemu nie mam poczucia osamotnienia i bardzo mnie to cieszy. Ale też często doświadczam innego rodzaju samotności - samotości wśród ludzi. Czuję ją teraz, gdy nie mam partnera, ale czułam ją równie często, jak go miałam. Chcę w ten sposób podkreślić, że partner nie ukoi nigdy tego poczucia samotności i należałoby znaleźć odpowiedź na pytanie: czego oczekujemy, czego chcemy od partnera...
Ja myślę, że już (po wielu zawirowaniach losu) przestałam oczekiwać, że ktoś ukoi moją samotność. Pogodziłam się z nią. I wreszcie mogę z radością poczekać na Miłość... A wtedy zobczę jak to jest...

Nie wiem, czy ktoś mnie zrozumiał, bo po świątecznych degustacjach win z różnych stron Świata mogę wyrażać się w sposób bełkotliwy, co nawet w pisnie może się odzwieciedlać. Wybaczcie. Pozdrawiam samotnych i osamotnionych i wszystkich, którzy nie mają partnerów.

[moncherry]

Dlugo sie zastanawialam nad tym pytaniem. Bardzo dlugo. Teraz juz wiem. Jestem sama dlatego, ze nie spotkalam jeszcze takiego, z ktorym bym chciala byc. I nie sadze, ze jestem winna swej samotnosci. Niestety.

[sorrento_8]

pojedyńczość z niezgodny na przeciętność?
Zastanawia mnie jak długo da się tak wytrzymać, jak długo można
wierzyć, że ktoś taki z kim chciałoby się być istnieje i czeka
właśnie na ciebie?
Takie poświąteczne rozważania...

[moncherry]

a czy jest jakis inny wybor oprocz czekania? Ja innego nie widze...

[sorrento_8]

Ja też nie widzę innego.
Ale z drugiej strony tych dni, które mijają nie zwróci nam nikt.
Nie proponowano Ci nigdy innych wyborów? Pewnie tak, pewnie nie raz.

[moncherry]

Jezeli i tak, to pewnie ich nie zauwazylam

[amarylis8]

Bardzo długo byłam samotna w związku(lata świetlne)
i teraz nawet gdy kogoś poznałam to i tak to zawaliłam
bo jestem zimna jak góra lodu, nawet gadać z facetami muszę uczyć się od
nowa...Siedzę sama przed monitorem i wiem dzięki Wam że przynajmniej w tej
samotności nie jestem sama.

[robert_marsh]

Dlaczego samotny? W moim przypadku odpowiedź jest prosta: jestem wybitnie
nieatrakcyjny dla płci przeciwnej.

[malgosia.k75]

Co oznacza wybitnie nieatrakcyjny?
to ciekawe, bo nigdy takiego nie spotkałam...

[robert_marsh]

Nieatrakcyjny znaczy brzydki. Zaprzeczenie przystojnego faceta. Wizualnie
niemęski. I tak dalej. Facet na którego kobiety w ogóle uwagi nie zwracają,
całkowicie go ignorując.

[salsa13]

w każdym brzydalu zawsze jest jakieś piękno
wystarczy tylko je dostrzec

[wers-alik]

Nie ukrywaj dłużej - już dostrzegłaś? Czy jeszcze mam szanse?

[salsa13]

nie znam Cię

a dla mnie wygląd mało istotny jest, cenię inne wartości zdecydowanie bardziej...

[wers-alik]

Powiedz tylko słowo jakie to wartości, to pobiegnę do sklepu, żeby dokupić!

[salsa13]

wartości ma się w sobie
ich nie można kupić...

[czarodziejka_z_oz]

Jednym się udało i spotkali swoją druga połowę, a inni... wciąż szukają.

[wers-alik]

No, przestań mnie dręczyć! Rozebrałem się do rosołu, nawet wziąłem nóż, żeby w sobie poszukać i ciągle czekam na instrukcje! Pomożesz?

[salsa13]

Instrukcja


1. pukać w jajko.
2. pompować budyń,
3. blaszczyć pytonga,
4. pucować torpedę,
5. czochrać predatora,
6. czesać pafnucego,
7. młócić capa,
8. jechać jasia,
9. marszczyć freda,
10. bić wacława,
11. trzepać prącie,
12. smyrać gwoździa,
13. śmigać wala,
14. pstrykać pytę,
15. pienić rurę,
16. muskać pieniek,
17. drapać konara,
18. fałdować mutona,
19. męczyć pałę,
20. fasować szwunga,
21. tasować dżordża,
22. strugać rysia,
23. obierać parówkę,
24. trząchać kapcia,
25. brechtać serdla,
26. siekać wafla,
27. rąbać szkapę,
28. nękać jaszczura,
29. szlifować stalagmit,
30. strobilizować tasiemca,
31. ćwiczyć młodego,
32. musztrować jungsa,
33. heblować belę,
34. ciągać strzałę,
35. klepać banana,
36. ciskać kałasza,
37. stukać faję,
38. stroszyć bobra,
39. patroszyć śledzia,
40. gładzic węgorza,
41. drążnic byka,
42. iskać fistaszka,
43. łupać orzeszka,
44. łuskać kaczana,
45. polerować kolbę,
46. woskować lufę,
47. trenować wyciora,
48. kręcić tuleje,
49. oprawiać gnata,
50. dusić flaka,
51. studzić pręta,
52. grzać muła,
53. rypać źrebaka,
54. ryrać dzidę,
55. frezować trzonka,
56. pukać ćwieka,
57. plumkać wajchę,
58. kulać bobsona,
59. robić buta,
60. niańczyć smerfusia,
61. imać drąga,
62. wbijać smyka,
63. ciosać pala,
64. chapać organa,
65. wyrzymać pisiora,
66. gruchać frędzla,
67. dobruchać kata,
68. szturchać smoka,
69. błogosławić plebana,
70. stroić fleta,
71. cykać świerszcza,
72. rąbać kłodę,
73. podkręcać knota,
74. cyklinować klepkę,
75. cucić kapucyna,
76. szkolić majstra,
77. falować ogóra,
78. gnębić karminadla,
79. bzykać trzmiela,
80. klepać rynnę,
81. pędzić kaktusa,
82. urwać sopla,
83. targać wihajstra,
84. straszyć węża,
85. karcić prezesa,
86. tuczyć ephraima,
87. ciumkać bigosa,
88. karczować foresta,
89. toczyć majoneza,
90. szorować zbroje,
91. ubijać schaba,
92. tłoczyć galaretę,
93. ścinać tłoka,
94. pitrasić minoga,
95. czarować różdżkę,
96. łypać kłosa,
97. prężyć strunę,
98. walić konia,
99. skakać małysza,
100. pierdolnąć gołębia.
101. walić gruszkę.
102. zabijać koguta.
103. walić Niemca po hełmie

[salsa13]

sorki wkleiła się inna o cholerka))

[gapuchna]

Salsa!!!!!!!!!!!!!

[salsa13]

wstydzę się bardzo!!!
jestem złą dziewczynką
ale to na serio pomyłka, choć przyznaję w tej instrukcji punkt 100 jest moim
ulubionym

[wers-alik]

Naprawdę nie wiem jak Ci się odwdzięczyć!? Mam pewną (byłą) znajomą,
która robi doktorat. Myślę, że skorzysta!!!!!!!!!!!

[salsa13]

zawsze do usług

[wers-alik]

Nie jest wykluczone, że nawet rozwinie temat w drugą stronę!!!!!!!!

[wers-alik]

Trochę jestem zawiedziony, bo liczyłem na instrukcje dotyczące wnętrza! Ale od czegoś trzeba zacząć. Można od... kluja.

[wers-alik]

Ups. Przepraszam za literówkę. Przecież nie kluja.

[malgosia.k75]

Nie ma takich mężczyzn... może są mniej i bardziej przystojni, ale nie istnieją
brzydcy... a prawdziwa piękność i tak ukryta jest w sercu...
Pozdrawiam serdecznie

czemu ja jeszcze nie spie?

[muress]

moze rowniez dlatego, ze odpowiadam sobie na rozne pytania.

Moja samotnosc, hmm, kiedys była, pod jej znakiem było dziecinstwo.
Potem mnie porzuciła na jakieś 10-15 lat. W miedzyczasie było
dorastanie, liceum, studia, miłości i miłostki szczęśliwe i nie. Aż
do tej ostatniej, najszczęśliwszej i najpełniejszej, z którą nie
wyobrazałam sobie jednak życia. Rzuciłam go, wybrałam innego,
którego nie kochałam, ale za którego wyszłam - i tak zaczęła się
moja samotnosc, która już mnie opuscić nie chce... od wielu lat
O tyle najtrudniejsza, bo w rodzinie, bez żadnej już nadziei na
zmianę.

A w tym roku rozliczałam przeszłość, również w stosunku do tego,
którego rzuciłam, po wielu latach ponowny kontakt - ale też już się
skończył. Hmm, jeszcze za świeże to, zeby pisać i móc ocenić, jakie
to miało skutki, dobre czy złe. Ale samotność jest nadal, choć
czuję, ze tę zagubioną kiedyś w nim część serca odzyskałam. Teraz
jest spokojniejsze i bardziej kompletne, choć wcale nie mniej
samotne. I oczywiscie to rozliczenie ani łatwe, ani przyjemne, ani
bezbolesne nie było - wręcz przeciwnie...

Często myślę, ze są ludzie "zarażeni" wirusem samotności, nosiciele.
Nie czytałam tej książki "Wirus samotności" Kuczoka, stoi od dawna
na półce, nie wiem więc, czy jest o tym - ale jej tytuł wymyśliłam
na własny użytek już dawno: nie wiem czy to wada charakteru,
wychowania czy czegoś innego WE MNIE, ale są ludzie - i ja do nich z
pewnością należę - których samotność szczególnie lubi. Czy ja lubię
ją? No nie mogę jej polubić, mogę tylko bardziej lub mniej
akceptować, że jest jak jest. Pewnie nawet w jakimś stopniu
odpowiada moim potrzebom lub predyspozycjom, skoro tak mi
towarzyszy, choć przecież marzę o tym, zeby samotną nie być.

Niestety, nie potrafię Ci nic poradzić. Musiałabym znaleźć najpierw
radę dla siebie. Ale jakbyś znalazł tę wiedzę, jak NIE BYĆ samotnym -
to podziel się, ok?

[wers-alik]

No spójrzcie tylko: kolejna ofiara losu??? Z daleka pachnie dobrymi perfumami i erudycją. A na męża wybrała faceta niekochanego. Więcej!
Zrezygnowała z miłości "najszczęśliwszej i najpełniejszej". A teraz
pisze o... samotności! Zalatuje mi paranoją, albo jestem debilem nie
będącym w stanie tego pojąć.

Wers????

[salsa13]

wers-alik napisał:

> No spójrzcie tylko: kolejna ofiara losu??? Z daleka pachnie dobrymi perfumami i
> erudycją. A na męża wybrała faceta niekochanego. Więcej!
> Zrezygnowała z miłości "najszczęśliwszej i najpełniejszej". A teraz
> pisze o... samotności! Zalatuje mi paranoją, albo jestem debilem nie
> będącym w stanie tego pojąć.

Znowu zaczynasz swoje szopki wyczyniać?
Naprawdę aż tak bardzo sprawia Ci radość obrażanie innych?
Jeśli to Twoja jedyna radość w życiu - to skup się na mnie
Mogę robić za dziewczynkę do bicia

[zakochanyenzo]

Salsa nie przesadzaj! Znam taki przypadek dziewczyny może i pachnącej perfumami
ale na pewno nie erudycją, której należałyby się "słowa wyjaśnienia" wers-alika
Jednak podobna postawa nie jest tylko domeną kobiet. Jestem ciekaw jak się
czują partnerzy takich osób? To rzeczywiście musi być paranoja...

[salsa13]

zakochanyenzo napisał:

> Salsa nie przesadzaj! Znam taki przypadek dziewczyny może i pachnącej perfumami
> ale na pewno nie erudycją, której należałyby się "słowa wyjaśnienia" wers-alika
> Jednak podobna postawa nie jest tylko domeną kobiet. Jestem ciekaw jak się
> czują partnerzy takich osób? To rzeczywiście musi być paranoja...

nie przesadzam ale jakoś tak wkurza mnie nazywanie kogoś ofiarą losu...
znam różne dziwne przypadki w życiu niestety...

jak się czują? Raz lepiej, raz gorzej, z tego co

[muress]

widzę.

Ale bez złudzeń, przynajmniej mój mąż nie jest niewinną ofiarą
podłej intrygantki. Nie oszukiwałam go, nie wciągałam na siłę w
związek, przeciwnie - pokazywałam się z jak najgorszej strony. A
wychodząc za mąż robiłam to z przekonaniem, ze jednak się uda, nie
była to taka miłość, jaka być powinna, ale nie jest też tak, ze nic
nie czułam. On? Śmiem twierdzić, ze pewnie podobnie. Wart Pac
pałaca (albo pajaca, możesz sobie dowolnie to nazwać).

A teraz jesteśmy stosunkowo dobrym małżestwem, wieloletnim,
lojalnym, nawet się lubimy i szanujemy. A że jest samotność? No jest
i życzę, zebyś tej paranoi nie musiał rozumieć.

[wers-alik]

Salso przenajświętsza! To tragiczne nieporozumienie. Przeczytałaś dwa
słowa "ofiara losu", nie dostrzegłaś WAŻNYCH znaków zapytania i na tym zakończyłaś lekturę mojego postu. Co wystarczyło Ci do wkurzenia się. Trochę przymało. Nie dostrzegłaś słów NAJWYŻSZEGO uznania zawartych w określeniu "perfum i ERUDYCJI". Nie zobaczyłaś, że posądzam siebie o debilstwo. W sumie walnęłaś jak gołąb na parapet.

Używam często języka (dość) barwnego, różniącego się od sztampowego
"będzie dobrze". Bywa, że staje się to powodem quid pro quo. Tak, jak
i tym razem.

Zasmuciłaś mnie tym atakiem. Nieuzasadnionym.

[salsa13]

wers-alik napisał:

> Salso przenajświętsza! To tragiczne nieporozumienie. Przeczytałaś dwa
> słowa "ofiara losu", nie dostrzegłaś WAŻNYCH znaków zapytania i na tym zakończy
> łaś lekturę mojego postu. Co wystarczyło Ci do wkurzenia się. Trochę przymało.
> Nie dostrzegłaś słów NAJWYŻSZEGO uznania zawartych w określeniu "perfum i ERUDY
> CJI". Nie zobaczyłaś, że posądzam siebie o debilstwo. W sumie walnęłaś jak gołą
> b na parapet.
>
> Używam często języka (dość) barwnego, różniącego się od sztampowego
> "będzie dobrze". Bywa, że staje się to powodem quid pro quo. Tak, jak
> i tym razem.
>
> Zasmuciłaś mnie tym atakiem. Nieuzasadnionym.

wiesz ja debilem jestem
więc najwyższa pora zmykać na koniec świata...
pozdrawiam i aaaa dużo uśmiechów w Nowym Roku

[wers-alik]

Znów mnie zmartwiłaś. Tym razem nadmiarem auyokrytycyzmu. Nie zmykaj.
Na żaden koniec.

a czy ja piszę, że ofiara losu?

[muress]

raczej siebie samej, swoich decyzji. Nie użalam się, nikogo o
współczucie nie proszę, stwierdzam, że jest jak jest. I nawet nie
wiem, czy gdyby mi przyszło życ jeszcze raz, to nie popełniłabym
swoich błędów - pewnie bym popełniła, bo człowiek jest zawsze mądry
po fakcie, a nie przed.

(acha dla ścisłości - nie żałuję, ze kogoś tam rzuciłam, żałuję, że
się związałam ze złą motywacją. Gdybym tego nie zrobiła, może
byłabym równie samotna, ale jednak inaczej)

No i co z tego, że erudycja i perfumy (tak to wygląda?)? Kogoś mam
udawać, komuś się podlizywać, żeby sympatyczniejsza się wydać. Nie
próbuję się komukolwiek podobać

A jeśli nie możesz pojąć, że można zrezygnować z miłości a potem być
samotnym to ... może rzeczywiście coś z tym myśleniem na bakier?
(chciałeś sprowokować to bardzo proszę ) Jaka w tym paranoja? Po
prostu tak się zdarza.

Lepiej się ucz na cudzych błędach niż na swoich Czego Ci życzę z
perspektywy osoby popełniającej błędy i solidnie za to płacącej.

[wers-alik]

Et tu Brute, contra me? Dopiero teraz dałaś mi asumpt do atakowania.
Np. powątpiewając w zdrowie mojego umysłu. A rzeczywistość jest taka,
że rozumiem Cię być może bardziej, niż Ty samą siebie. Twój post mógłbym skwitować inaczej, uzywając słów powszechnie uznawanych na tym forum za jedynie słuszne i adekwatne: np. "jesteś bidula ale nie martw się, czas goi rany, wszystko się ułoży i będziesz jeszcze w pełni szczęśliwa..."

W pełni to chyba nie będziesz nigdy. Twoim przeznaczeniem jest takie
w miarę uładzone stadło jakich wiele, bardzo wiele. Czasami zrodzi się w Tobie odruch buntu - jak teraz - jednak potrafisz go stłumić.
Jak wtedy, gdy "kogoś tam rzuciłaś".

Na zakończenie: zaręczam, że ani przez chwilę nie zamierzałem Cię obrazić. I nie zamierzam. Pewnie nie przepadasz za wyrazami współczucia, które mi się cisną, więc zaniecham. Pozdrawiam.

eee Cezarze noża w plecy (bądź pod zebro-jak to

[muress]

tam było? nie pamietam) nie będę Ci wbijać

faktycznie, co do współczucia mam mocno mieszane uczucia

nie obrażam się, no skąd Wpadłam tutaj znienacka i na chwilę, w
ten jeden wątek, bo mnie pytanie przyciągnęło, czasem (rzadko)
zaglądam na to forum, kiedyś (dawno) jakiś post popełniłam czy
kilka - nie pamietam nawet, nie wiem, kim jesteście, nie znam
Waszych wypowiedzi i myśli - za wcześnie na ocenianie. Ale ja z tych
nieagresywnych raczej i jak mi ktoś dokucza to najpierw się bardzo
dziwię, potem tłumaczę, żartuję, a obrażam dopiero na koniec (no
dobrze, żartuję, ale to przecież sieć i forum, nie ma co być
śmiertelnie poważnym tak od razu i ciągle, prawda? Nawet jak sie
pisze o niewesołych rzeczach)

Mówisz, ze nie będę w pełni szczęśliwa? Może nie, pewnie nie... Nie
zastanawiam się nad tym, nic to nie da. Muszę brać życie takie jakie
jest, czasem coś tam do ziemi przyciśnie, ale trzeba się otrząsnać i
iść dalej. I uśmiechać się, śmiać się trzeba, o!

[wers-alik]

Napisałem do ciebie długi post i mi zżarło. Zły jestem. Więc krócej:

chciałbym usiąść z Tobą na przeciwległych końcach dlugiego stołu i
pijąc dobry alkohol (np. CHIVAS REGAL) słuchać Twoich opowieści.
O radościach i smutkach, o euforii i przygnębieniu, o śmiechu i płaczu, rozkoszy i bólu, raju i piekle, małmazji i cykucie, marazmie
i uniesieniach, żartach i sardonizmie, życiu i śmierci...

A potem, już nad ranem, pójść na długi spacer, na którym pokazałbym Ci, że sikorki lubią słoninkę, a gawrony zwykły chleb, że pozbawione
liści gałęzie tęsknią do wiosny, a smagane wiatrem i deszczem kamienie zastygły w oczekiwaniu lepszych czasów, że młode pary w parkowych alejkach przystają czasami i pocałunkami przekazują sobie
przysięgi o cudownej przyszłości, która ich czeka...

To wszystko zdarzyłoby się gdybyś była kimś innym , niż muress.

gdybym była kimś innym

[muress]

to może byś nie chciał usiąść ze mną przy stole?

Nie zdarzyłoby się Wers-aliku, bo nie piję chivasa, prawie wyłącznie
wino, najchętniej czerwone, wytrawne. Może być pinotage z
Południowej Afryki (pasuje do tych perfum i erudycji? )

Poza tym 99% moich rozmów z ludzmi w realu to bardzo konkretne i
rzeczowe rozmowy, zgoła o czymś innym niż o śmiechu i płaczu.
Własciwie o płaczu może trochę - bo o problemach najczęściej z
ludzmi rozmawiam. Ich problemach. Moze łez mi nie pokazują, ale
problemy owszem.

Raczej byś mi więc Wers-aliku opowiedział o niektórych swoich
problemach, zmuszony okolicznościami, a ja bym Ci odpowiedziała
rzeczowo i konkretnie. I nie myślałbyś wtedy o sikorkach. Jeśli byś
się znalazł w tej 99% przytłaczającej większości. Dla wyjątkowych
osób (o, np. dla zaprzyjaźnionego doktora, który leczy moje dzieci)
zaparzam na taką okoliczność herbatę.

Ale zdarza mi się, a raczej zdarzało, pisać o wiewiórkach, śniegu,
muzyce, kolorach i smakach nocy, lampce błyszczącej na kieliszku
wina, tęsknotach, marzeniach i radościach - ale tylko pisać, nie
rozmawiam o tym. Tę część mojego świata pokazuję w pisaniu,
własciwie pokazywałam bo to też przeszłość, ale owszem, zdarza się i
teraz, choć rzadko - w listach do przyjaciela.

Bo na szczęście jest jeszcze przyjaźń, która bardzo pomaga, gdy
rzeczywistość przygniata. I w przyjazni mogę być sobą - bez względu
na nick czy imię, jakim się podpisuję

Pozdrawiam

Jeśli byłabyś nijaka

[wers-alik]

nie odezwałbym się do Ciebie. Upodobanie trunków jest pewnie nie ostatnią kwestią, która nas różni. Choć pochwalam Twój gust. Jesteś
psychologiem, psychoterapeutką?

Opowiedziałbym o swoich problemach ZMUSZONY OKOLICZNOŚCIAMI??? Nikt
do niczego mnie nie zmusi. Okoliczności też. Chyba, że zaparzyłabyś dla mnie herbatę - jak dla wyjątkowej osoby.

Operujesz przepięknym językiem. Nieskazitelnie poprawnym. Po mistrzowsku ukrywającym treść, sedno. Choć częściowo do rozszyfrowania, mimo enigmatyczności. Czytam Cię jak Agatę Christi, choć nie przepadam za nią.

Szkoda, że nie jestem przyjacielem, do którego pisujesz. Z rozkoszą
poczytałbym, cokolwiek byś napisała. Ale wydaje mi się, że pozostanie
to w sferze marzeń.

Szkoda, Muress. Ukłony.

a tam, naplotłam

[muress]

to tylko część tego, co pomyślałam po Twoim poście. Pozostała część
znacznie prostsza i zupełnie pozbawiona "perfum".

ups,symultanicznie zdaje się, nam się napisało :-)

[muress]

poprzedni post nie był w każdym razie odpowiedzią na to, co
napisałeś, to było post scriptum do mojego.

Coś miałam jeszcze dodać, ale przeczytałam Twój kolejny post i mnie
to wytrąciło z rytmu.

Acha, już wiem: na szczęscie na świecie jest wiele osób, z którymi
chciałoby się rozmawiać. Choć faktycznie czasem ciężko je wyszukać,
ale są.

[wers-alik]

Dlaczego drażnisz się ze mną? Czym Cię wytrąciłem? DODAJ TO, CO MIAŁAŚ W ZANADRZU!

[wers-alik]

Przypuszczam, że napisałaś to przed przeczytaniem mojej odpowiedzi?
NIE, NIE NAPLOTŁAŚ!!!

teraz się już rozesmiałam

[muress]

ciekawy sposób prowadzenia rozmowy, tylko zdaje sie mówimy
jednocześnie

Dziękuję, pisanie to część mojego zawodu (nie jestem psychologiem
ani psychoterapeutą, ale nie będę się publicznie spowiadać z tego,
co robię zawodowo), poza tym pisałam czasem dla przyjemności, więc
operowanie słowem mi łatwo przychodzi, choć bardzo często mam
poczucie niedosytu, ze ciągle nie to napisałam, co naprawdę chcialam
powiedzieć. Agaty Chrisie coś tam czytalam ale to nie jest ten typ
literatury, który by mnie wciągał, nie pamiętam jej ksiażek, więc
nie mogę się porównać.

Przyjaźń, pisanie nawet, wymaga otwarcia. Ja... nie wiem, czy
potrafię tak. Na wszystko potrzeba czasu.

[wers-alik]

Mówienie równoczesne jest mało ciekawe. Moze nawet faux pas. Choć to przypadek, przepraszam.

Jestes dostatecznie rozgarnięta, aby skonstatować, że bez otwartości
można pogadać o pogodzie. Jeśli nie potrafisz, nie chcesz(?) inaczej,
to kiepsko wróży rozwojowi dyskursu. Ośmielę się zaproponować przejście na priv. Mam pocztę gazetową - na początek. Ja także nie
mam ochoty upubliczniać info o sobie. Więc może...?

[wers-alik]

ŻAL, że zmilkłaś. Za chwilę skończy się stary rok. Wszystkiego najlepszego, Muress.

nie zdażyłam

[muress]

w starym roku. W nocy jednak sypiam, staram się, bo niespanie nie
pomaga, więc wyganiam sie sama spać) a ostatni dzień roku był
zabiegany. Teraz wrocilam z sylwestrowych szalenstw (nazwijmy to i
tak) i absolutnie nie w formie do pisania (sprawdzam dwa razy, czy
literek nie zmieniam na klawiaturze). Wers-aliku i wszyscy samotni -
dobrego roku Wam życzę.
A teraz muszę iść spać, bo .. do niczego innego się nie nadaję. Po
prostu.
Grrr, gorzkie to żegnanie starego roku było też. Ale się nie
roztkliwiać nad tym, nie ma co. Dobranoc

[wers-alik]

Wyspałaś się wreszcie? Bo jakoś... pusto bez Ciebie. "Gorzkie to żegnanie (...) było też"?

Nie wyjdę z tego pokoju, dopóki nie znajdę idei! - trawestując Mrożka.

napisalam tyle, ile moglam dzisiaj

[muress]

prosze o potwierdzenie, ze doszło.

Gorzkie, bo to był rok rozliczeń, które nie były radosne - tym samym
mimowolne podsumowanie, ktore się w takich sytuacjach pojawia, też
nie mogło być radosne. Plus inne nieprzyjemnosci.

Ale poza tym jak się uprę, to się zawsze dobrze bawię - co robiłam i
tym razem, na przekór wszelkim molom, które uparcie podgryzały. Nie
będą mole pluć..tfu.. psuć ..oj, muszę jednak iść spać

Muress

[gapuchna]

Jeśli możesz i chcesz - to pisz więcej i częściej. Dobrze jest ciebie poczytać ))

dzięki :-) n/t

[muress]

[pola782]

Nie wiem a gdybym wiedziała to starałabym sie coś zmienić i pewnie
nie byłabym sama.

[menn69]

Pogoń za sukcesem zniszczyła mój związek. Teraz pozostali mi tylko kumple i
sukces. Panna wyrwała innego. A mnie nie kuszą knajpkowe uciechy i swawole, to
są tylko krótkotrwałe chwile "szczęścia".

[katarzynka.30]

ponieważ...za bardzo kochałam, zagłaskałam kotka na tzw. śmierć

[mariaeva]

dokladnie - chwilowe szczescia
...

[marek_238]

bo tak chcial los i przeznaczenie.

[mariaeva]

a ludzie gdzie w tym wsystkim?

[harry_p_otem]

Jestem - tz. zyje jako singiel bo tak chce. To proste!
Gdy zechce byc z dziewczyna w dzien czy wieczorem czy nawet w nocy -
nic trudnego! Zawsze moge - ale, po podaniu Jej "jajecznicy na
boczku" do lozka rano i gdy Ona wezmie shower i nadal ociaga sie z
pojsciem do siebie - to, ide do szafy i wyciagam moj ogromny
nesseser w ktory pakuje koszule, gacie i wiecej odziezy - by
zrozumiala (jesli inteligetna) ze czas pojsc sobie i poprosic bym
wezwal taxi...

Tak lubie i... inaczej zyc nie zamierzam.

[mariaeva]

bo sie kiedys idiotycznie zakochalam


a tak powaznie?
pewnei dlatego ze nie spotkalam tej swojej poliwki ktora po prostu
PASUJE
nie bedzie wtedy gierek
udawania klamstw i aktorstwa ani zadnych manipulacji

ja chce zyc po prostu normalnie z kims kto jest soba i potrafi
kochac tak po prostu
za to ze ktos jest a nieza to ze ma byc jakis tam