Psy.....

[listopad02]

Psychoterapia, tylko tak strasznie brzmi.
Moja samotność, poczucie że nie jestem potrzebny zaprowadziła mnie do mojej psychoterapeutki. I co... bardzo duzo mi to dało w zrozumieniu swoich emocji, rozumieniu relacji z innymi itd.
Dlaczego o tym pisze, może ktos rozważał takie spotkania, moze ktoś chodzil. Ja duzo się nauczyłem, duzo zrozumiałem, chyba z nikim tak szczerze nie rozmawialem jak z Nią.

[17lipiec1976]

bylam na 2 czy 3 spotkaniach, ale zrezygnowalam, to nie dla mnie, albo trafilam
na slaba psychoterapeutke...

[gapuchna]

Pomaga....

[17lipiec1976]

mam forumowa kolezanke, ktora jest psychologiem, to ona duzo mi pomogla..

[ewilan]

Ja ngdy nie byłam... szczerze, to zawsze byłam sceptycznie
nastawiona do tego typu pomocy. Ale jeśli działa... to chyba zależy
jednak od osobowości pacjenta.

[listopad02]

Ja wiem, różnie pewnie, ja poznałem w sobie wiele rzeczy, zrozumiałem wiele swoich emocji, reakcji innych, stałem się spokojniejszy.

[czarny.onyks]

tak z ciekawości?
a pomogło w rozwiązaniu podstawowych problemów?
coś zmieniłeś od tego czasu w swoim życiu?


sama nie poszłabym...zawsze sama męczę się ze swoimi problemami
może to strach...

ale wiem, że trzeba duzo odwagi, by pójśc
przełamać się
podziwiam więc....

[listopad02]

Powiem Ci tak, zacząłem chodzic i to zbiegło się równocześnie z tym, ze zacząłem mieć lepszy, intensywniejszy i intymniejszy kontakt z ludźmi, kobietami, emocjonalnie inaczej czułem, myslę ze te kilka miesięcy gdy chodziłem tam faktycznie mnie zmieniło.
Poznajesz po prostu siebie, swoje błędy, uswiadamiasz sobie rzeczy które Ci szkodzą itd.
Nie trzeba odwagi, ja chciałem coś zmienić, jeżeli robiłem różne próby i nic, pomyślałem to bedzie krok inny, niech ktoś obcy mnie "oceni"- oni nie moga oceniać, bez żadnych naleciałości zobaczy, a ja zobacze siebie.
Zmienilem to ze jestem bardziej odwazniejszy, wiem jak czuje, wiem jakie robie blędy, które pewnie nadal robie, nie jestem już uzależniony emocjonalnie od ludzi którzy mnie nie szanuja itd., sam ze soba duzo lepiej się czuje, różnie bywa.

[czarny.onyks]

no to teraz wypada zyczyć powodzenia w realizowaniu marzeń i nabywaniu wspomnień

fajnie, że tak to wspominasz
dzieki temu ludzie, którzy mają dylemat pójśc czy nie może sie odważą...

[listopad02]

Ha, wiesz emocje nie są proste, niektórzy maja instynkt, inni muszą sie uczyć, uświadamiać.
Cały czas cos w sobie odkrywam, trzeba próbować i robić to co się chce i dążyć do jakiegoś celu.
Nie namawiam, kazdy musi sam sie zastanowić

[rumunska_ksiezniczka]

tak na serio, to rozważam takie załatwienie sprawy. chyba mam jakieś stany
depresyjne, nie wiem co to jest ale ciągnie się od kilku lat. kiedyś tak nie
było. ale dużo tez słyszałam o złych psychologach, a jak sie człowiek raz zrazi
to potem ciężko drugi raz spróbować.

[aglajaaa]

Najlepiej popytaj wśród znajomych, mogą Ci polecić kogoś, kto nie ma większych
problemów z samym sobą niż jego pacjenci (bo i tacy się zdarzają).
Ja tak oficjalnie to nigdy nie byłam, ale mam znajomą, która jest psychologiem,
według mnie dobrym (ale mogę być mało obiektywna) i rozmowy z nią kiedyś
baaaaardzo pomogły

[rumunska_ksiezniczka]

wiesz, ja bardzo pracuje nad sobą na własna rękę, ale jak mnie złapie, to... mam
wrażenie, że to jest ponad mną. niezależne ode mnie. może farmakologia, nie
wiem. boję się iść do specjalisty, bo jeśli trafię na jakiegoś niedouczonego, to
mi zrobi większą krzywdę niż ja sama sobie ;-#

[aglajaaa]

"boję się iść do specjalisty, bo jeśli trafię na jakiegoś niedouczonego, to
mi zrobi większą krzywdę niż ja sama sobie"
dokładnie tak

"może farmakologia, nie wiem"
hmm.. nie wiem, leki uzależniają.. jeżeli mowa o stanach depresyjnych jedni
mówią, że leki są niezbędne, ale ja bym podchodziła do tego ostrożnie...
Księżniczko, a może ludzie.. bliscy ludzie i rozmowy z nimi. Wbrew pozorom one
więcej dają niż myślimy.

[rumunska_ksiezniczka]

łatwo powiedzieć, agłajo.

[aglajaaa]

Księżniczko, wiem że nie jest łatwe... Uwierz, że wiem o czym mówimy. Ten spleen, który czasami boimy się nazwać depresją (ale nią jest, tylko lepiej brzmi to pierwsze)... nie jest łatwo z tym walczyć. Ale pierwszym krokiem jest przyznanie się przed sobą, że ten problem jest i że chcesz go rozwiązać.

Co do leków, bałabym się. Wiem jakie mogą być konsekwencje, ale wiem też że są one coraz lepsze i czasami prawie nie ma odczuwalnych skutków ubocznych.

A ludzie... są w tym wszystkich baaaardzo potrzebni.
Widzisz, ja nawet z przyjaciółmi nie potrafiłam rozmawiać o moich problemach. Potrafiłam być, radzić, pomagać, słuchać kiedy oni tego potrzebowali, ale zupełnie nie odnajdywałam się w tej drugiej roli.
Do dziś nie potrafię prosić, ale oni nauczyli się dostrzegać kiedy jest źle.. szkoda tylko, że nie mam ich blisko

Zaufaj bliskim... wiem, że nie jest łatwo czasami. Ale naprawdę może sobie pomóc rozmawiając, otwierając się tak do końca.

[robert.83]

Myślę, że warto skonsultować się choćby z zaufanym lekarzem rodzinnym.
Czasem takie stany mają podłoże fizyczne... w jakiejś części przynajmniej. Znam
dobrze przypadek faceta, któremu przepisano lekkie proszki i wyraźnie zaczął
inaczej patrzeć na świat.

A kwestia szczerych rozmów i świadomość, że można powiedzieć wszystko lub
przynajmniej dużo - to bardzo ważne.

[rumunska_ksiezniczka]

lekarz rodzinny? o czym ty w ogóle mówisz? znasz dobrego lekarza rodzinnego w
państwowej służbie zdrowia?
a rozmowy, cóż - milczenie jest złotem jednak czasami.

[robert.83]

Mój lekarz rodzinny jest całkiem spoko. Dlatego to powiedziałem.
Milczenie? Ok. Możliwość rozmowy? Też ok.

[listopad02]

Samemu takich rzeczy, jeżeli meczą i bywaja powazne nie rozwiażesz.
Leki, czasem mogą bardzo pomóc.

[kynky]

imho, leki przynajmniej na początku nie są rozwiązaniem, to tak jak
z morfiną uśmierzy ból ale problemu nie załatwi; trzeba się niestety
lub stety przełamać i faktycznie najpierw pójść do terapeuty.

do rumuńskiej księzniczki - jak uznasz, że przyda ci się dobry
terapeuta to daj cynk; moi bardzo dobrzy znajomi są psychologami i
na pewno skierują do dobrego - choć to też pojęcie względne - bo czy
chodzi o to że dobrze pomaga wyciągając różne wewnętrzne brudy na
zewnątrz czy że np jest miły i przyjemnie się z nim gada ) nie
wiem jakie doświadczenia ma listopad02, ale wg mnie te rozmowy na
ogół nie są przyjemne ale w efekcie końcowym naprawdę dużo dają

[listopad02]

Moje rozmowy były raczej dobre, ale czasem uswiadamialem sobie wiele rzeczy smutnych itd. Rózie bywło, ale coś dobrego we mnie zostało z tych spotkań.

Jedna rzecz:))))

[listopad02]

Przypomniało mi się, ale tak to juz bywa w wiekszosci przypadków gdy to dziala, ze byłem w Niej "zakochany" - psychoteraputce, zabawne.
Może bylismy dla siebie stworzeni.

[gapuchna]

Ale tak nie można! To jest chyba niezgodne z przepisami lekarskimi czy innymi tam.

[listopad02]

Tak z etyka i ich kodeksem.
Ja mówię o zakochaniu, ono jest, i podobno to jest nawet norma, ze kochamy w jakiś szczególny sposób terapeute.
Ja nawet jej reki ani razu nie uscisnąłem, pod tym względem była bardzo profesjonalna.
W tym czasie to po prostu bardzo ważna osoba.

[gapuchna]

Chyba dziś jest nocą film, o kobiecie która zakochała się w swoim terapeucie

A tak w ogóle to już dawno chciałam powiedzieć, ze patrząc na tytuł twojego
wątku, do głowy przychodzi mi pies I za każdym razem wstrzymuje się, by o
mojej kochanej Niunce nie pisać ))