Takie tam

[mgliste.marzenie]

przeczytałam sporo wątków z tego forum. Z większości bije koszmarna samotność,
ból, żal, świadomość straconych szans, błędnych decyzji, niepowodzeń. Z jednej
strony może nieco poprawia samopoczucie fakt, że nie tylko ja, tak czuję, to
przeżywam, ale z drugiej nieszczęście innych jakoś mnie nie pociesza.
I tak się zastanawiam, czy trudno jest przyznać się do własnej porażki.
Przyznać przed sobą.

[finka9]

Myślę ,że przyznanie się do porażki to pierwszy krok aby ruszyć z
miejsca,zacząć zmiany w swoim życiu a przy okazji wyciągnąć wnioski
na przyszłość.

[aglajaaa]

Jaka porażka(?)
Przede mną jeszcze całe piękne dłuuuuuugie życie (a na pewno weekend)
A że ktoś gdzieś kiedyś... coś... idziemy do przodu.. może za każdym kopniakiem od losu nieco trudniej się nam podnieść, trudniej zrobić krok na tej drodze, która trwa... wciąż... bo my jesteśmy nią.. kroczymy... nawet jeśli przysiadamy na przydrożnym kamieniu, by odpocząć... zawsze na nią wracamy...
Więc nie mówić mi tu o porażkach póki kresu drogi nie widać wszystko można naprawić...

[frip0]

Agla nie wszystko można naprawić Nawet ta cała droga wydaje sie
bez sensu bo na jej koncu jest tylko miejsce na cmentazru....

[aglajaaa]

Nie jestem misjonarzem... ale chyba cmentarz to nie koniec... drogi...

A iść dalej... muszę... Kiedyś nie chciałam ale kiedy pojawił się realny znak
pokazujący koniec drogi... zapragnęłam by nie kończyła się tak szybko, mimo tych
zakrętów, kolein... A teraz "muszę" jest konsekwencją tego "chcę"...

I tak nikt nie zrozumie, ale co mi tam...

[frip0]

Agla miałas wypadek, że widziałaś ten koniec drogi??? Jak Cie mamy
zrozumieć skoro w realu nikt z Tobą nie obcuje?? Przez net sie nie
da człeka poznać

[mgliste.marzenie]

Pewnie, że wciąż jesteśmy i dopóki jesteśmy to wszystko możemy, ale trzeba umieć
się przyznać, że coś nam nie wyszło, że popełniliśmy błędy, że z różnych powodów
jesteśmy, w tej chwili, w tym a nie w innym miejscu. Nie zawsze tym, w którym
chcielibyśmy być.

[frip0]

Ja wiem jakie błedy popełniłem, ale co mi da ta wiedza??? Czasu nie
da się cofnąć i tyle

[finka9]

Co Ci da ta wiedza? Może to żebyś w przyszłości nie popełniał tych
samych błędów.

[frip0]

heh musiałbym drugi raz narodzić się z tą wiedzą jaka mam teraz
Błędów popełninych w młodym wieku nie da sie naprawić a niestety
mają one wpływ na życie dorosłego człowieka

[mgliste.marzenie]

Frip, popełnisz jeszcze wiele błędów i z wielu nie wyciągniesz wniosków.
Zycie... Chociaż życzę, by tych było jak najmniej

[finka9]

Frip ,każy popełnia błędy.Najważniejsze to mieć ich świadomość,to co
się da- naprawić,to czego się nie da zmienić próbować zaakceptować.A
przede wszystkim dać sobie prawo do bycia omylnym.W końcu jesteśmy
ludżmi.

[frip0]

Niektóre błędy kosztują człowieka zmarnowane życie

[finka9]

Powiedział 27-letni facet...Oj, Frip gadasz jak jakiś dziadorzęch!

[frip0]

Ja mam dopiero 26 A pisze jak ......... realista

[finka9]

Ooo jeszcze lepiej . Moglibyśmy się policytować komu bardziej życie
dokopało,ale nie na forum.

[frip0]

Ja nie jestem poszkodowany przez los Zdrowy pracujący facet A,
że z kobietami nie idzie to inna bajka

[mgliste.marzenie]

Raczej nie chodzi o to, by się licytować, ale by znaleźć rozwiązania, wyjścia,
czy jak to nazwać.

[frip0]

Wyjścia czasem tak po prostu nie ma Trzeba sie tylko przystosowac
do zaistniałej sytuacji

[finka9]

Aga,Ty nigdy nie poniosłaś porażki,zawsze się uśmiechasz i bierzesz
wszystko na klatę? No cóż tylko pozazdrościć...

[aglajaaa]

Po tylu kopniakach ile ja juz od życia dostałam... jeszcze się podnoszę...
jeszcze mam nadzieję... jeszcze marzę... spełniam marzenia... i jeszcze się
usmiecham...
Rozpamiętuję porażki w chwilach przeróznych dołków i zakrętów życiowych...
ale... wracam i kroczę dalej... bo JUŻ wiem, że iść dalej muszę...

[frip0]

"... bo JUŻ wiem, że iść dalej muszę..."
Widzisz piszesz, że musisz iśc co dla mnie brzmi jakos dziwnie. Co
innego jeśli bys napisała , że chcesz iśc

[finka9]

Ano właśnie,ale zawsze potrzebna jest ta chwila na łzy,na życiowy
rozrachunek ,na uporanie się z demonami przeszłości.Nikt kto rozstał
się z partnerem nie mówi od razu -no,dobra nie ten to inny.Albo ktoś
kto stracił dach nad głową,lub bliską osobę.To wymaga czasu.

[mgliste.marzenie]

Finka9, dokładnie, wszystko wymaga czasu. Uporządkowanie życia tym bardziej.

[finka9]

Myślę ,że ta jednomyśność wzięła się z tego ,że wiele razy mieliśmy
okazję czytać o Twoich dołkach i smutkach.To trochę przeczy temu co
teraz piszesz.Ja to odbieram ,jakbyś nie dawała innym prawa by mieli
gorsze dni.

[gapuchna]

Na mnie już nie narzekajcie - mało kto jak ja próbował żartować, wprowadzać
frywolne, śmieszne wątki. I sporadycznie brało mnie na gorzkie żale )) No nie
)))?!

[mgliste.marzenie]

Nie miałam okazji przeczytać, ale uśmiech zawsze w cenie

[gapuchna]

Oj, wrzucisz do wyszukiwarki mnie i sama zobaczysz - duuuuuużo tego )))

[w_jak_wruda]

Ejj.... Stracone szanse, to zyskane szanse. Ja wiem, ze latwo tak pisac, ale
wiem co pisze, bo zycie mnie troszke przemaglowalo. I to nie jest tak, ze teraz
jestem w idealnym momencie zycia, ze wyglada ono tak, jakbym to sobie wymarzyla.
Ale wyglada tak jak wyglada i to jest OK.
Co do blednych decyzji - zeby wiedziec, ze naprawde byly bledne musialabym
przezyc zycie z inaczej podjeta decyzja i wtedy mnogla bym oceniac czy decyzja
byla dobra czy zla. Moze to, co wydaje Ci sie zla decyzja, bylo wlasnie dobra?
Moze Twoje zycie wyglada teraz lepiej, niz wygladaloby w przypadku innej
decyzji? Nie pisze tego z palca, wiele lat borykalam sie z problemem zle
podjetych decyzji. I moge powiedziec, ze wiecej czasu, energii i zycia
zmarnowalo mi to myslenie niz powinno.

Wiadomo, ze popelnia sie bledy, trzeba sie przyznac do nich i dac sobie prawo do
tych bledow! Jak inaczej nauczyc sie czegokolwiek, jak zyc nie popelniajac
bledow? Nie da sie. Tak jak dziecko uczy sie chodzic upadajac, tak my stajemy
sie dojrzalsi takze poprzez bledy.

Cale zycie ksztaltuje nas do tego, jaka jestesmy osoba w danym momencie. Moze
gdyby cokolwiek, mala nawet rzecz potoczyla sie inaczej nie bylabys teraz taka
osoba jaka jestes.

Dlatego, jak juz gdzies napisalam, moje motto to" ta chwila jest najlepsza
mozliwa chwila mojego zycia". A to, ze wolalabym teraz wtulic sie w cieple
meskie cialo, a mam tylko misia w lozku, coz . Ironia losu ;-D

[srebrnalza]

każda porażka jest szansą żeby spróbować jeszcze raz... tylko
mądrzej
pozytywny.wrzuta.pl/audio/1qo5NVmnS3H/