Drodzy forumowicze, doradzcie

[uli]

Witam,

Przeczytałam Wasze forum w miarę skrupulatnie. Proszę - doradzcie.
Mieszkam teraz z rodziną na południu Francji. Wydawałoby się - raj. Żyje się
tu wygodnie, jedzenie dobre, klimat łagodny, ludzie - na pierwszy rzut oka -
usmiechnięci.
Ale przyznam szczerze - to chyba nie jest miejsce dla nas Francuzi są "za
bardzo poukładani", po skończeniu podstawówki decydują się na zawód, którego
się uczą, a potem pracują w nim do końca życia. Całe dnie od 9 do 18 - od
niemowlęctwa do emerytury - spędzają w żłobku, przedszkolu, szkole, pracy.
Praktycznie nie widzą swoich dzieci. Dziećmi zajmują sie wyspecjalizowane
instytucje. Wszystkim tutaj zajmują się specjaliści.
Francuzi nie przepracowują się, nie są też specjalnie ambitni - ale całe dnie
spędzają w pracy. Całe życie odbębniają. Nie ma tu raczej miejsca na kulturę,
prócz kultury jedzenia (która jest fantastyczna .
Prócz tego średnio lubią emigrantów. Uważają, że Francja to jest najlepszy
kraj na ziemi, a oni sami - obywatele nr 1, z którymi nikt się nie równa. Nie
są też zbyt ciekawi innych kultur...
I jeszcze jedna zabawna rzecz - Francuzi nie lubią chodzić. Jeżdzą wszędzie
samochodem. Czasem nawet nie budują chodników - bo po co. Mają piękne lasy,
ale nikogo nigdy tam nie spotkaliśmy. To oczywiście ich kraj i ich wybór. Ale
dla nas są jednak chyba zbyt odlegli kulturowo.

Z drugiej strony to naprawdę pogodni ludzie, umieją ze sobą żyć w zgodzie,
pomagają sobie, uśmiechają się do siebie na ulicach, rozmawiają w korkach -
to, czego zupełnie nie umieją Polacy. Mają też niezłą opiekę zdrowotną. No i
te ich ryby i reszta jedzenia - coś wspaniałego.

Przyznam szczerze - nie chcę, żeby moje dziecko wyrosło na Francuza To nie
jest nacjonalizm, cenię Francję, ale jak już wspomniałam - to chyba nie to.
Mamy jeszcze jakiś rok-1,5 na podjęcie decyzji, czy tu czy w Czechach - moment
graniczny to pójście dziecka do przedszkola. O powrocie do Polski raczej nie
myślimy...Mamy wrażenie, że nikt ani nic tam na nas nie czeka

Myślicie, że Czechy mogły by nam się spodobać?

[gambriunus1]

Na podstawie osobistego doswiadczenia odpowiem krotko: Czechy to
dobre miejsce do zycia dla Polaka i uwazam, ze nie bedzie to zla
decyzja gdy zechcecie tutaj zamieszkac.
Dziwi mnie to co piszesz na temat Francji, ale chyba wypada Ci
wierzyc skoro tam mieszkacie

[uli]

Dzięki za odpowiedzi

Hehe, nas też wiele rzeczy tu zdziwiło i nadal dziwi Dlatego teraz
przymierzamy się bardzo pomału i z zimna krwią do kolejnej przeprowadzki - nie
tak jak ostatnim razem
Co do Francji - oni to skrupulatnie maskują, że tacy są np mit 35
tygodniowego tygodnia pracy. Siedzą od świtu do zmierzchu w robocie, piją z 8
kaw dziennie i mają 2-godzinny obiad w środku dnia - tak, wykroi się z tego max
7 godzin pracy dziennie Przy 10-11 godzinach w pracy. Rewelacja
Mój mąż widuje dziecko głównie w weekendy. Dziwi się, że tak się rozwinęło przez
tydzień, a on tego nie zauważył

A południe i tak jest ponoć luźne jeśli chodzi o pracę. Co do znajomości
francuskiego - trudno powiedzieć. Ja znam, mąż nie i radzi sobie, ale pracuje w
firmie, w której obowiązuje angielski. Na południu brak znajomości francuskiego
to chyba nie taki problem, wiadomo - turyści itd.
Czy czeski jest trudny? Wydaje mi się, że nie, w końcu czeski i polski to był
przecież kiedyś jeden język. Dobrze mi się wydaje ?

[gambriunus1]

Wedlug mnie czeski nie jest trudny dla Polaka jesli poprzestaje sie
na zwyklej, codzienej komunikacji, bez zbytniego kontrolowania
poprawnosci itd.. Trudnosci moga sie pojawic gdy chcesz sie
poslugiwac czeskim perfekt w mowie i pismie. Tutaj takie
zwykle "samouctowo" nie wystarcza, mimo tego ze polski i czeski sa
podobne.

[aniiiah]

Powiedziałabym nawet, że "samouctwo" nie wystarcza właśnie DLATEGO,
że czeski i polski są podobne. To podobieństwo na pewno
pomaga "załapać" podstawy, rozumieć gramatykę i rozumieć, co inni
mówią, ale problemem jest mieszanie końcówek polskich i czeskich,
odmian itd.

[daghda.irish.pub]

Jakoś mnie nie dziwią Twoje (Uli) wypowiedzi - Francuzi są mało gościnni jeżeli
chodzi o obcokrajowców. Ich kraj jest we wszystkim "naj", bez znajomości
francuskiego to lepiej się (podobno) nie ruszać...

Może nie będzie tak pięknie, jak na południu Francji, ale Czechy też się mogą
podobać. Jedzenie, kulruta, ludzie... coś się znajdzie

[aniiiah]

Mój kamyczek do Twojego ogródka:

-Czesi obcokrajowców też nie kochają i z tego, co obserwuję, średnio
interesują ich inne kultury. Oczywiście, podejście do osoby mówiącej
w języku czeskim jest zupełnie inne i nawet całkiem przyjazne. Poza
tym - przynajmniej w Pradze - nie mają wyboru i musieli się
przyzwyczaić

-Czesi chodzą i w ogóle dużo sportują. Pod tym względem nie są nam
bliscy kulturowo, ale to chyba na plus

-Czesi nie uśmiechają się do obcych na ulicach i nie rozmawiają w
korkach, czyli zupełnie jak my Polacy, ale dla odmiany są zgodni i
opanowani;

-jeśli lubisz kuchnię francuską (czyli innymi słowy, jeśli cenisz
dobrą kuchnię), niestety spotka Cię zawód, chyba że planujesz Pragę,
gdzie jest duży wybór restauracji kuchni światowej.

[uli]

O - chodzą, świetna wiadomość
Nie uśmiechają się - trudno, byleby się nie wykrzywiali
Co do kuchni francuskiej - to nawet nie chodzi o restauracje czy konkretne
przepisy. Oni tu mają świetne żarcie w sklepach, mało dodatków i konserwantów,
chleb jest pyszny, jedzenie świeże. Nie zdarzyło nam się kupić niczego starego
(np zamazana data, stare, fuj, ryby), co nam się notoryczne zdarzało w
Katowicach czy Krakowie, gdzie mieszkaliśmy przed wyjazdem. W ogóle, tak
odbiegając od tematu, to oni tu nie mają w zwyczaju się oszukiwać (dziwne bardzo
. Może dlatego się do siebie usmiechają - bo nie muszą się wzajemnie
podejrzewać - taka umowa społeczna.

[aniiiah]

Myślę, że Czesi też są bardzo uczciwi, przynajmniej takie mam
doświadczenie
Jakość produktów żywnościowych w sklepach raczej ok (pomijając
warzywa, o których dyskusję pewnie już widziałaś

[kropkacom]

> Jakość produktów żywnościowych w sklepach raczej ok (pomijając
> warzywa, o których dyskusję pewnie już widziałaś

No i ze świeżymi rybami krucho

[aniiiah]

Na szczęście w puszkach importują z Polski

[daghda.irish.pub]

...a w Tesco to i żywiecką czy krakowsą można kupić (Kania).

[cypron]

aniulka jeszcze bolsa importuja. wodka wodka leczy, zawsze slowaczkom wegierskim
polecam pol na pol z czajem na rime, ale jak to mowi Milan wodke pija dzieci i
polacy . przyjezdzajcie do Czech tutaj cos fajnego zawsze sie znajdzie, ja
naprzyklad lecze czechow w bilarda (FAJNIE) i ta mina Damianie jest bezcenna jak
czarna wpada i musza krzysiowi czapowane postawic. aaaaaaaaa jest pieknie

[daghda.irish.pub]

Brno je zlatá loď - może ja jestem zbyt zauroczony Morawami, ale ludzie
są tutaj trochę inni, niż te tłumy w Pradze. Fakt, jeżeli się mówi po czesku, to
traktuja cię jak "prawie swojego". Gorzej mają się Hindusi czy Rosjanie, których
to jakoś jakby unikają... ale to tylko moje własne obserwacje

Czesi dzielą się na tych, co sportują albo siedzą w knajpie Czyli zawsze ma
się dwa wyjścia

Ja nie wiem, ale z tym uśmiechaniem się u mnie to działa inaczej... zawsze ktoś
do mnie zagada, przywita się, pozdrowi. Jak odkrywają, że nie jestem z CZ/SK -
mina bezcenna ;D

Z tym dobrym jedzeniem to bym tak nie przesadzał i nie stawiał wiecznie Pragi na
piedestale - w Brnie też można smacznie i dobrze zjeść.

Jednym słowem, co "kraj" to obyczaj

[uli]

Ale miło piszecie o tych Czechach, dzięki wielkie za odzew
Bardzo miło piszecie i nowa nadzieja pojawia się w naszym życiu tułaczy -
poszukiwaczy

Pozdrawiam i zabieram się za dalszą lekturę forum.

Taaa

[wislok1]

Jak wam się we Francji nie podoba, to w Czechach dopiero wam się nie będzie podobać

[wislok1]

Przygotujcie się na skokowy spadek realnych zarobków.
Fajnie się wybrzydza na Francję. Ale bez znajomości czeskiego
kokosów finansowych nie będzie.
Trudno żeby Francuzi was uważali za swoich, skoro nie mówicie na co dzień po
francusku.
I stąd wasze problemy.

Czech akceptuje Polaka czy Słowaka, bo wszyscy mamy prawie taką samą mentalność
( bajki o tym, że Czesi są inni, mnie śmieszą ).
Inność ta poza wyborem wódka zamiast piwo, jest iluzoryczna.
Po prostu ja mieszkając na pograniczu nie widzę realnej różnicy między PL a CZ.
Może kiedyś Polacy byli wielkimi romantykami, ale teraz to historia.
Śląsk polski czy czeski - te same blokowiska, kopalnie, zadbane domy
jednorodzinne, hipermarkety, odnowione starówki, te same auta na ulicach, nowe
drogi,itd.
Współcześni Polacy i Czesi różnią się językiem

[uli]

Ale ja mówię po francusku na codzień. Nie mamy żadnych problemów prócz (sic!)
tego, że coś nam tu kurcze nie pasi Może o prostu nie nadajemy się do raju.

[uyu]

hm... od mojego wyjazdu z kraju minelo prawie cwierc wieku z czego
21 lat spedzilam we Francji. Dwa lata na poludniu, a reszte w Lille
do ktorego do dzis 'przynaleze' administracyjnie (bank, Trésor
public, Sécurité sociale). Pozostale kilka lat spedzilam
pomieszkujac w roznych miejscach na ziemi, w tym ostatnie pol roku w
Czechach. Dokladniej na Morawach, i bardzo sobie to chwalimy oboje.

Wbrew temu co pisze wislok najwieksze roznice widze pomiedzy Polska
a Czechami - na korzysc Czechow. Jest to moje subiektywne odczucie
ale mam prawo je wyrazic tym bardziej dlatego, ze mam skale
porownawcza po 20 miesiacach spedzonych w Polsce.
Pogranicze to nie caly kraj, a poludniowe Morawy to nie polnocne.
Roznica jest widoczna i bardzo wyraznai.

Czujemy sie tu tak dobrze, ze postanowilismy sie juz stad nie
ruszac. Nasze podrozowanie po swiecie ograniczy sie do kilku
wyjazdow, bez potrzeby migrowania od kraju do kraju.

Oponentom z gory odpowiadam, ze nie twierdze ze w Czechach zamiast
deszczu pada wino lub piwo a ptasie guano zmienia sie w zloto.
Ale nikt nie zaprzeczy, ze relacje miedzyludzkie sa prostsze. No i
nie ma tego paskudnego klucia w oczy "patrzta ludzie co ja mam i kim
ja jestem".
Od pieciu miesiecy naleze do klubu Nording Walking i dopiero
przedwczoraj zupelnym przypadkiem (dyskusja o sponsoringu klubu)
dowiedzialam sie, ze jedna z kolezanek jest radna, ktos inny
wlascicielem wielkiej firmy, jeszcze inny lekarzem itp.
Najwazniejsze jest wspolne chodzenie i dobra zabawa oraz udane
zakonczenia naszych rajdow w hospodkach, a nie kto co robi i ile
zarabia. Wszyscy sa na ty i wszyscy tak samo dogorywaja pod koniec
rajdu.

No i trafilismy na mieszkanie perelke. Mury 70 cm grubosci, ale
chocby mialy tylko 5 cm to i tak sasiadow wcale nie slychac.
Kultura

[uli]

To bardzo ciekawe co piszesz, Uyu. Twoje doświadczenie jest imponujace,
podziwiam. Jak zniesliscie te wszystkie przeprowadzki?? Jak rozwiązujesz problem
ubezpieczenia, emerytury itd? Ubezpieczacie się w dwóch państwach??

Przynam szczerze, że i ja marzę o tym, żeby znaleźć takie miejsce, z którego nie
będzie nam się chciało ruszać. Na razie mam wrażenie, że cały czas jestem na
takich długich, dziwnych wakacjach. Może to jakas choroba przeprowadzkowa. A
może nie wszyscy sa stworzeni do emigracji, a Czechy to taka "tylko trochę"
emigracja?

To co piszesz o ludziach z Nording Walking - i o tym, że nieistotne, jakie kto
zajmuje stanowisko, to chyba najlepszy dowód na klasę człowieka. Że widzi w
innych ludziach tylko ludzi, a nie potencjał, jaki może dana znajomość nieść.
Francja (a może jeszcze bardziej Polska?) jest niestety antyprzykładem.
Jakie są Twoje wspomnienia z Francji?

Pozdrawiam

U

[uyu]

Jestesmy ubezpieczeni w Sécurité sociale. Skladki odciagaja nam od
dochodow we Francji. Za pomoca unijnego formularza w
zarejestrowalismy sie czeskiej w ubezpieczalni. W ten sposob koszty
naszego leczenia automatycznie pokrywa Séc.Soc.
Poza Europa placilismy wazne na caly swiat specjalne dodatkowe
ubezpieczenie dla wychodzcow.

Nie wszyscy sa stworzeni do migracji. Znam wielu ludzi, ktorzy z
pewnoscia lepiej czuliby sie zostajac w rodzinnym kraju. I nie
dotyczy to tylko Polakow.

[wislok1]

No, ale wy jako para nie mówicie po francusku z Francuzami.
Francuzi mają fioła na punkcie swojego języka

[uli]

Nie wiem jak Ci to wyjaśnić, ale problemem nie jest język.

[gambriunus1]

He he, mysle, ze taki wewnetrzny dyskomfort polegajacy na tym, ze
niby wszystko jest OK, ALE JEDNAK COS NIE TAK (i czasem trudno
powiedziec nawet co...) sa bardzo dobrym wskaznikiem na to czy
idziemy w dobrym czy zlym kierunku....powodzenia!

[uli]

Co do zarobków, mój mąż jest w tej szczęśliwej sytuacji, że to właściwie zawsze
praca jego szukała, pracował dla Holendrów bez znajomosci holenderskiego, teraz
pracuje dla Francuzów bez znajomosci francuskiego - za godziwy piniądz. Tak to
już jest w branży IT, na razie. Robilismy research płacowy, szczerze mówiąc
wyszlibysmy na tym chyba lepiej, bo tu nie jestesmy w stanie odkładac zbyt wiele
- mieszkanie jest drogie. A wkrótce bedziemy potrzebowali osobnego pokoju dla
dziecka, mieszkanie z dwiema sypialniami to jest tutaj minimum 1000 e
Podejrzewam, że to ze mną byłby większy problem w Czechach. Zakładam jednak, że
czeski to nie chiński...
Moim zdaniem Czesi i Polacy róznią się - widać to choćby w kinematografii.
A z realnych różnic między naszą ojczyzną a Czechami - to służba zdrowia jest
jednak wielkim nieodrobionym zadaniem domowym Polaków.

[wislok1]

W kinematografii ?!
Zdaniem Czechów ich kino jest teraz do d... i dziwią się zachwytom Polaków

[uli]

Skończyłam szkołę filmową, trochę tych filmów pooglądałam. Uważam, że czeska
kinematografia jest świetna. Współczesna wcale nie gorsza. To moje prywatne
odczucie...Dla mnie to jest ważne, że oni się nie snobują.

[aniiiah]

Będę się upierać, że różnice w mentalności są spore i że nie są to
bajki.

Na przykład, "współczesny" Polak, taki powiedzmy 25-letni lub
starszy, na 90% został ochrzczony, prowadzany od małego na religię
do domu katechetycznego, uczony "Aniele Boży Stróżu mój" itd. Moim
zdaniem ma to ogromny wpływ na to, jak widzi rzeczywistość, nawet
jeśli deklaruje się jako osoba niewierząca (już sama taka deklaracja
w ustach Polaka to spory wyczyn na płaszczyźnie społeczno-
rodzinnej). Przeciętnego Czecha transcendencja nie dotyczy i nie
porusza. "Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową"
to dla nich taka trochę niezrozumiała, abstrakcyjna komedia.

Taki przykład mi się z rana nasunął...

[gambriunus1]

Chcialas powiedziec: "przecietnego Czecha w Pradze..." Inaczej sie
te sprawy maja juz chociazby na Morawach gdzie wrazliwosc na
transcendencje wydaje sie byc znaczenie wieksza.

A ten brak wrazliwosc na sprawy niematerialne (przesuniecie punktu
ciezkosci z byc na miec) to niestety nie tylko problem Czechow, ale
generlanie Europy Zachodniej i, tak jak napisala Uli, nawet w raju
typu poludniowa Francja moze byc trudno odnalezc sie komus w kim juz
kiedys jakas wrazliwosc bedaca czyms wiecej niz potrzeba fajnego
zycia i powierzchownego dobrobytu byla choc troche zaszczepiona
(moze moje wniski sa zbyt dalekosiezne; nie wiem tak naprawde co
doskwiera Uli w poludniowej Francji, ale skoro tam taki raj a jednak
jest cos nie ok to domyslam sie ze moze chodzic wlasnie o cos
takiego).

[aniiiah]

Masz rację, w dużej mierze dotyczy to właśnie Prażaków. I masz też
rację, że jest to problem nie tylko Czechów (choć to Czechy są
najbardziej ateistycznym krajem Europy). To, co piszesz o
wrażliwości i potrzebie czegoś więcej, w Czechach spotyka się z
zimnym prysznicem.

[gambriunus1]

Tak, tylko ze w moim odbiorze ten zimny prysznic jest znacznie
lagodzony przez bliskosc kulturowa, historyczna, jezykowa itd.
miedzy Polska a Czechami (ktos tu nawet napisal ze emigracja do
Czech to taka tylko troche emigracja i ja sie z tym zgadzam)
Uwazam, ze jesli jakis Polak odbarzony wrazliwosci i majacy potrzeby
trancendencji przyjezdza do Czech to moze je spokojnie tutaj
realizowac jesli tylko chce. Obawiam sie, ze w innym kraju Europy
Zachodniej polskosc moze zostac konkretnie stlumiona ze wzgledu na
duze roznice na wielu poziomach. Ale zalezy to oczywiscie od danego
przypadku i determinacji danej osoby w walce o swoja tozsamosc.
Wydaje mi sie jednak, ze latwiej zostac Polakiem i czuc sie dobrze w
Czechach niz w innym kraju Europy Zachodniej. Po prostu jestesmy do
siebie bardziej podobni.

[aniiiah]

Pewnie, że tak. Oczywiście to banał, ale mamy wspólną przeszłość
(komunizm i wszystko, co za tym idzie), łączy nas "wschodniość"
itp. Polakowi w Czechach nie grozi raczej poczucie wyobcowania.

[uli]

Hehe, wydaje mi się, że może chodzić właśnie o tą transcendencję. Jest takie
opowiadanie Nikolaja Gogola ("Wij"), w którym jest opisane, jak kozacy wiozą
jednego studenta, mają go dowieźć na miejsce i nie wypuszczać za żadne skarby.
Po drodze w karczmie się upijają, i te groźne chłopy płaczą nad swoim losem,
zwłaszcza nad losem jednego kolegi, który jest sierotą. student chce uciekać,
ale sam też w końcu uznaje, że jest nie w nastroju, no i poza tym jest za bardzo
pijany, żeby to zrobić. Więc kozacy i nad nim się litują i opłakują jego los.

Nie chcę pisać, że tego mi brakuje, ale coś w ten deseń Że są jednak jakieś
uczucia, mimo, że sprzeczne, to jednak są

[uyu]

uli,
naprawde sadzisz, ze francuska literatura i sztuka jest pozbawiona
glebszego sensu?
A propos, zauwazylam, ze francuskie kino, sztuka, architektura i sam
kraj ciesza sie tu wielkim zainteresowaniem i sympatia.

[uli]

Uyu,

Gdzie ja to napisałam, wskaż mi proszę.
Uwielbiam literaturę i sztukę francuską.
Nie uwielbiam we Francji oddawania dziecka do żłobka od poniedziałku do piątku w
3 mies życia. A na sobotę do opiekunki. Nie uwielbiam wybielania spraw Algierii
(kulturalne kolonie).
Lubię Francję ale słabo mi się robi na myśl, że miałabym tu przeżyć całe życie.

[daghda.irish.pub]

Eee, Ania - ja tak miałem, znamy się - czy ja pasuję w te ramy?

[wislok1]

Na Zaolziu procent wierzących sięga w wielu miejscowościach 90%
Poza tym Polsce mamy rytuał, tradycję chodzenia do Kościoła, a nie wiarę.
To chodzenie spływa po ludziach i śladów w mentalności nie widać poza moherami

[uli]

Skąd ta analogia?? Czy Czechy są podobne do Francji??

Czy Czechy są podobne do Francji??

[uyu]

Zeby bylo obiektywnie spytalam meza, ktory stwierdzil, ze pod
wzgledem zyciowego tempa Czesi zyja lepiej i starannie unikaja
niepotrzebnych stresow. Oboje uwazamy, ze sa troche jak ostrygi,
trzeba ich poznac zeby sie otworzyli. Sa o wiele spokojniejsi od
Francuzow, no chyba, ze sa w hospodce

Tak, mają nawet wieżę Eiffla

[wislok1]

Co prawda mniejszy typ. Ale zawsze.
A tak na serio:
Francuzi są przeświadczeni o własnej genialności,
a Czesi tak jak Polacy i Słowacy wyznają zasadę:
tam dobrze, gdzie nas nie ma i na swój kraj psioczą, a cudzy chwalą.
Generalnie zawsze chwalą kraje na zachód od siebie, hehe

[uli]

Ano chwalą Póki nie wyjadą...

[uyu]

wislok,
mozesz mi powiedziec gdzie i w jaki sposob tak doglebnie poznales
Francuzow ?

Nie sadzisz, ze rozsadniej jest pisac o tym co sie zna?

Z mojej strony nie wydaje opinii o, np. Wietnamczykach, bo znam ich
tylku kilkoro, i w tych kilkoro jest pazerna idiotka, doskonaly i
bardzo ludzki lekarz, byla portowa dziwka i farmaceuta. I dlatego,
ze tych kilkoro oceniam jako ludzi, a nie jako narod, nigdy nie
powiem, ze wszystkie Wietnamki to pazerne idiotki i portowe dziwki a
Wietnamczycy to wspaniali lekarze i farmaceuci.

Kazdy narod ma swoj wlasny odsetek durniow i medrcow, wiec bez
przesady.

[slavko2]

w 21 wieku w świecie mediów elektronicznych nie trzeba jechać do
Francji aby mieć pogląd na temat tego kraju i ludzi. A ze ten obraz
jest pesymistyczny to nie miej pretensji do wiśloka czy innych ze
tak oceniaja Francuzów. Oni tacy są i te twoje zaklęcia na nic sie
nie zdadzą

[uyu]

Postrzeganie innych w duzym stopniu zalezy od tego w jaki sposob
widzimy sami siebie.
Kompleks nizszosci leczy sie ale to trudna i dlugotrwala kuracja.
Tym bardziej, ze czesto przeksztalca sie w niezdrowa niechec.

To czy ktos lubi Francuzow, Czechow, Polakow i innych jest mi
doskonale obojetne, a programowa niechec do kogokolwiek uzasadniona
tylko tym co ktos gdzies tam wyczytal cos swiadczy tylko o braku
wyobrazni i ograniczonych horyzontach.
Nie lepiej to myslec samodzielnie ?
No tak, ale to boli.


PS. Jesli ktokolwiek opiera swa wiedze o Francji na relacjach pani
Tadeusiak z TVP 1, to mi go sterdecznie zal. Owa pani ma niezdrowa
tendencje do mylenia rzeczywistosci z tym co sie jej zdaje. Zalosna.

[uli]

A co to za Pani Tadeusiak? i co mówi o Francji?

Jak dla mnie to słowa takie jak niechęć do Francuzów czy Polaków są za duże.
Lubię Francję, lubię i Polskę. Ale to tak jakby przekonywać jarosza, że bitki i
szynka parmeńska są najsmaczniejsze. Może i są, ale jak ktoś z zasady nie je
mięsa to i tak na nic mu bitki i szynka, tylko się zniesmaczy.
Tako jak i to nasze Lazurowe. Myślę, że Lazurowe jest w sam raz na późną
emeryturę

[slavko2]

a wiec Twoim zdaniem szukając info o Francji i Francuzach jesteśmy
skazani na panią Tadeusiak?) smieszniutkie to co piszesz, nie wiem
skad to zacietrzewienie, zrobiła Ci coś. Ja w ocenie kraju zdaje sie
na fakty. Jeśli w 2002 lub 2003 prezydent Francji, a wiec osoba
numer 1 w państwie zwraca sie do Polski z obelgami nota bene nie
przyjętymi w świecie dyplomacji ,,macie siedzieć cicho'' czego nawet
publicznie Brezniew za głebokiej komuny nie osmielił sie powiedzieć
to chyba cos jest nie halo. Ja nie wiem jak Ty to nazwiesz, dla mnie
to jest chamstwo w największym wydaniu i nic nie zmienią Twoje
zapewnienia ze kazdego człowieka trzeba oceniac indywidualnie. Nie
wim równiez o jakich kompleksach byłas miła napisać, czy to
jesytmoze prztyczek do mnie? jeśli tak to powiem krótko jestes
załosna

[gambriunus1]

Niestety: 10/10 slavko2.

Tak sie rozgadalismy na temat jedzenia, stosunku do chodzenia i do
pracy Francuzow, ze pewnie Uyu zapomniala o polityce... ale
tamtego incydentu nie sposob zapomniec. To chyba jeden z kolejnych
argumentow dla Uli zeby jednak wybrala Czechy. Chyba nie jest milo
zyc w panstwie gdzie maja nas za cos gorszego i jawnie daja to do
zrozumienia......

[uli]

Francuzi się strasznie nabijają z Sarko On też jest przecież półwęgrem i
półgrekiem (zdajsie) - więc nie jest to chyba rdzennie francuski konserwatyzm.
Czy to z resztą jest powazne pobierać się z topmodelką i chodzić w butach na
obcasach?
Co nie zmienia faktu, że ktoś przecież na niego głosował. Ale to chyba nie tylko
problem Francji, tylko wielu państw europejskich, w których wybory wygrali
radykałowie.
Abstrahując jednak od polityki - gdzieś tam między słowami jest taki bardzo
słaby cień podejrzenia, że jesteśmy troglodytami Może z resztą i słuszny

Na rozładowanie atmosfery - dowód na to, że Francuzi mają poczucie humoru
www.youtube.com/watch?v=GAONkS06LFU
Pozdrawiam

[bohemian1]

...mhm, moje nedrazsi, blondate slunicko je z Nimes, a Provence i
Moravu milujeme shodne a ty vina, tam i tu...

[uli]

Skąd ten wniosek? Doceniać to co innego niz miłowac

[uli]

Gdyby chodziło tylko o jedzenie, to chyba nie miałabym żadnych wątpliwości, co
wybrać Nie byłoby tego wątku.

[daghda.irish.pub]

uyu napisała:

> Kazdy narod ma swoj wlasny odsetek durniow i medrcow, wiec bez
> przesady.
>

AVE - święte słowa.

[daghda.irish.pub]

wislok1 napisał:

> Co prawda mniejszy typ. Ale zawsze.
> A tak na serio:
> Francuzi są przeświadczeni o własnej genialności,
> a Czesi tak jak Polacy i Słowacy wyznają zasadę:
> tam dobrze, gdzie nas nie ma i na swój kraj psioczą, a cudzy chwalą.
> Generalnie zawsze chwalą kraje na zachód od siebie, hehe

Chyba jest trochę na odwrót - więcej to marudzimy my i Słowacy. Czechom się u
siebie podoba (przynajmniej na Morawach i Śląsku), z moich znajomych Pepików,
którzy mogą marudzić - na palach jednej ręki mogę policzyć. Dwóch uwielbia
Niemcy i wszystko tamtejsze jest lepsze a jeden dla przykładu... woli Chorwację.

[uyu]

uli napisala:
"Francuzi się strasznie nabijają z Sarko On też jest przecież
półwęgrem i półgrekiem (zdajsie) - więc nie jest to chyba rdzennie
francuski konserwatyzm."

Bo Francuzi maja poczucie humoru i ogromna tradycje satyry
politycznej. O tym, ze Sarkozy jest konserwatysta slysze po raz
pierwszy w zyciu. Moze cos umknelo mojej uwadze, bo od zawsze
wystepowal w barwach partii gaullistowskiej. Tego, ze gaullisme nie
ma nic wspolnego z konserwatyzmem, wrecz przeciwnie, jest
powszechnie znane na calym swiecie.

"Czy to z resztą jest powazne pobierać się z topmodelką i chodzić w
butach na obcasach?"
To z kim spi Sarkozy, legalnie czy nie, oraz jak sie ubiera tak
naprawde nikogo nie interesuje. Choc przyznac trzeba, ze pod wplywem
szmatlawej prasy dla gawiedzi, dobry obyczaj nieinteresowania sie
zyciem prywatnym politykow zdaje sie odsuwac na dalszy plan.

"Co nie zmienia faktu, że ktoś przecież na niego głosował. Ale to
chyba nie tylko problem Francji, tylko wielu państw europejskich, w
których wybory wygrali radykałowie."

Prezydentury Sarkozy'ego nie nazwalabym problemem. Wole miec
dynamicznego prezydenta na obcasach i zona top modelka od
zapyzialego paranoika cierpiacego na manie przesladowcza.
Sarkozy radykalem? A od kiedy to?
Kto na niego glosowal? 53 % Francuzow, ktorzy pomimo tego, ze od
dwoch kadencji socjalistycznej prezydentury Mitterand'a dzielily
dwie kadencje gaullisty Chirac'a, nie zapomnieli balaganu jaki
pozostawili po sobie socjalisci.
Ja takze glosowalam na Sarkozy'ego i nie zaluje choc nie we
wszystkich punktach sie z nim zgadzam.

"Abstrahując jednak od polityki - gdzieś tam między słowami jest
taki bardzo słaby cień podejrzenia, że jesteśmy troglodytami Może
z resztą i słuszny "
Sformulowanie ktorego swego czasu uzyl Jacques Chirac w stosunku do
polskiej polityki europejskiej elegancja dorownywalo tejze polityce,
ktora mozna zreasumowac jednym zdaniem: Europa jest be, europejski
szmal jest cacy.


"Na rozładowanie atmosfery - dowód na to, że Francuzi mają poczucie
humoru www.youtube.com/watch?v=GAONkS06LFU
Pozdrawiam"

Jako dodatkowe dowody francuskiego poczucia humoru wymienie takie
postacie jak: Guy Bedos, Michel Audiar, Couluche, Alphonse Allais,
Jean Amadou, Philippe Bouvard, Stéphane Collaro, Jacques Marti,
Audiar, Devos, Desproges i wielu, wielu innych z pokolenia Canal+.


PS. O tym, ze sie zna i rozumie jakis kraj, jego jezyk, zwyczaje i
kulture mozna powiedziec wtedy gdy rozumie sie jego komikow i poetow.

[mateuszkrzeszowiec]

Podoba mi się na lazurowym wybrzeżu. Znajomi z pracy nie traktują mnie (chyba)
jak zadżumionego, staram się interesować tym co się dzieje we Francji. To tak
gwoli wstępu żeby rozwiać ewentualne wątpliwości o mojej złej woli czy niechęci
do Francuzów.

O Sarko:
Sugeruję poczytać wypowiedzi Nicolasa, tak nie wypowiada się socjalista. Może
trafiłem na jakichś dziwaków ale raczej wstydzą się swojego prezydenta. Jest za co.

Nie twierdzę że nie jest skutecznym politykiem!

i jego życiu prywatnym:
zmiana partnera na nowszy i lepszy model po zdobyciu większej władzy jest
żałosna niezależnie od pozycji i płci.

o woli wyborców:
Jarosława Kaczyńskiego również ktoś wybrał.

i troglodytach:
Nie mówimy o polityce zagranicznej tylko stosunku do obcokrajowców. Ludzie z
którymi pracuję bez żenady naśmiewają się z Tunezyjczyków ale może brak mi
poczucia humoru. Firmę sprzątają emigrantki z afryki.
Zdanie wypowiedziane w trakcie szkolenia przez prowadzącego szkolenia. Francuza.
"Jednym z powodów dla których korzystamy z tego rozwiązania jest problem z
naszymi partnerami w Indiach. Ich developerzy są niedouczeni i nie poradziliby
sobie z bardziej skomplikowaną technologią"
Dla tych którzy nie złapali: jak poczułby Hindus siedzący na sali?

...

[uli]

Zaczynając wątek o Sarkozym, odpowiadałam na posta Slavko - chodziło o wypowiedz
Sarko "macie siedzieć cicho" (o tym jakoś nie piszesz, ciekawe czemu). I o to,
że jednak nie należy oceniać całego kraju po osobie prezydenta. Może jednak
Slavko ma rację, że należy.

Skoro jednak tak się skupiłaś na prezydencie Francji i jego żonie, to odpisuję.
1 dama jest osobą publiczną, nie tylko kimś, z kim sypia prezydent. Jest w
dobrym zwyczaju, żeby nie powiedzieć, obowiązku pierwszej damy, zajmować
stanowisko w ważnych kwestiach społecznych. U niej to moim zdaniem miałko
wygląda, moda i miauczące piosenki to jednak mało jeśli chodzi o zainteresowanie
kwestiami społecznymi. Ale dla mnie to naprawdę nie jest problem, nie ma to
żadnego wpływu na mój obraz Francji. W ogóle chyba Carla nie usiłuje na nic
wpłynąć, a przecież mogłaby zrobić dla świata coś dobrego. Taka współczesna
Antonina. Tyle.

Zwątpiłam w Sarko, jak pojechał na olimpiadę w Chinach. Prawa człowieka prawami
człowieka, a interesy interesami. A Francja to duży kraj i MOŻE, w odróżnieniu
od Polski. Ale rozumiem, że Francja to kraj postkolonialny, z ciągle silnym
wspomnieniem bycia imperium, stąd może charaker ich polityki. Nota bene wiesz,
że Francja nie zamierza wypłacić odszkodowań mieszkańcom atolu Mururoa z
chorobą popromienną? Brzydko, jak dla mnie. Powinni przynajmniej spróbować po
sobie posprzątać.

Co do komików i poezji - poezja, literatura, film, mysl francuska są mi o wiele
bliższe, niż francuska codzienność.
Wolność, równość, braterstwo, ale tylko między nami, nistety.
W teorii równe prawa kobiet i mężczyzn, w praktyce Mme [Imię i Nazwisko męża].
Dodam, ze mamy różne nazwiska i jest to dla mnie podwójnie bezsensowne. Bo
jestem sobą, nie moim meżem, po drugie - bo naprawdę nie każda kobieta chce
zmieniać nazwisko. Pewnie zetknełas się z Luce Irgaray, skoro tak długo
mieszkałas we Francji. Zdziwiło mnie to że korespondencja do mnie przychodzi na
nazwisko mojego męza.
Chociaż o tak jest o niebo lepiej niż w Polsce, Polska jest poza konkursem jeśli
chodzi o prawa kobiet, urlopy macierzyńskie (np posiadając firmę nie mogłam iść
na urlop wychowawczy. Jak się ma firmę i niemowlaka NIE MOZNA ISC NA URLOP
WYCHOWAWCZY). Ale nie będę się już wytrząsać nad Polską i Francją, w sumie kogo
to obchodzi, to przecież forum Czechy.

A jak jest w Czechach jeśli chodzi np o stosunek płac kobiet i mężczyzn?

[slavko2]

uli pamiętaj ze slavko ma zawsze racje)
a co do uyu sama widzisz, nie ma co komentować

[slavko2]

a co do Twego zapytania, Czechy mogą sie pochwalić obok Szwecji
najniższą rozpiętością społeczną, relacje w firmach są bardziej
partnerskie niz np w Polsce. Na pewno nie miałbys prawa narzekać,
choć kobiety zarabiają mniej niz mężczyźni, no ale to jest problem
ogólnoswiatowy

[uli]

Zapamiętałam - Slavko zawsze ma rację

To co piszecie o Czechach brzmi bardzo zachęcająco. Pozostaje nauczyć się
czeskiego, przyoszczędzić trochu i zaplanować przenosiny.
Odezwę się za jakiś rok

Danke za rozmowę

Pozdrawiam serdecznie

Uli

[slavko2]

tres bien, ale dlaczego masz sie odzywać za rok? tu sais c;est la
folie)

[uli]

Ha, no tak z grzeczności napisałam, nie mam zbyt wiele do napisania o Czechach,
póki co mogę głównie czytać Chociaż zaczełam się dopisywać do starszych
wątków, trochę bałaganu Wam tu zrobię, ale niedużo

[slavko2]

tu vois ca ce mieux) spoko z tym balaganem , poczytaj troche
popisz- juz jesteś mundra, ale jaka mundra będziesz juz za chwile to
sie w głowie nie mieści)

[uyu]

Co do roli pierwszej damy pomylilas kraje. Francja to nie USA.
Vide Madamme de Gaulle.

"Nota bene wiesz, że Francja nie zamierza wypłacić odszkodowań
mieszkańcom atolu Mururoa z chorobą popromienną? Brzydko, jak dla
mnie. Powinni przynajmniej spróbować po sobie posprzątać."

Piszesz o czyms o czym nie masz pelnej informacji. Atol jest
oczyszczony z odpadow radioaktywnych juz od dawna. Sprawa o ktorej
mowisz dotyczy ludzi ktorzy pracowali przy oczyszczaniu oczyszczaniu
bunkra w ktorym skladowano wszystko co bylo promieniotworcze, i
ktorzy na wlasna odpowiedzialnsc nie zakladali ubran ochronnych, co
sami potwierdzili w tahitanskiej telewizji w programie ktory mialam
okazje ogladac na zywo. Ci ktorzy ja zakladali nie maja zadnych
problemow ze zdrowiem
Spedzilam w Polinezji 2 lata, moj maz 4 w tym 18 miesiecy na
Mururoa. Zyje i cieszy sie doskonalym zdrowiem.

"W teorii równe prawa kobiet i mężczyzn, w praktyce Mme [Imię i
Nazwisko męża].
> Dodam, ze mamy różne nazwiska i jest to dla mnie podwójnie
bezsensowne. Bo
> jestem sobą, nie moim meżem, po drugie - bo naprawdę nie każda
kobieta chce
> zmieniać nazwisko. Pewnie zetknełas się z Luce Irgaray, skoro tak
długo
> mieszkałas we Francji. Zdziwiło mnie to że korespondencja do mnie
przychodzi na
> nazwisko mojego męza."

Mieszkasz we Francj trzy kwadranse? Nie wiesz o tym, ze kobieta
zawsze i wszedzie, w kazdej administracji wystepuje pod panieniskim
nazwiskiem? Ja mam w paszporcie: urodzona Iksinska malzonka
Ygrekowskiego. Mezow mozna zmieniac, a nazwiska panienskiego nie.
To na czyje nazwisko przychodzi twoja poczta zalezy tylko od ciebie.
Karty wizytowe w rodzaju Mr et Mme Thierry Iksinski nie maja nic
wspolnego z degradowaniem kobiety tylko wynikaja z obyczaju.
Gdyby bylo tak jak mowisz Sklodowska nie mialaby podwojnego Nobla
tylko do zakichanej smierci bawilaby szlacheckie bachory na zapadlej
wsi.

[wislok1]

No to masz innych znajomych niż ja

Koszty życia

[uli]

No i może się uda z tą naszą emigracją z emigracji

Jakie są koszty życia w Pradze? chodzi nam o 3 pok mieszkanie nie-w-centrum (w
jakimś spokojnym miejscu), ile będziemy musieli wydać na życie (3-os + kot):
jedzenie, telefon, internet, bilet mies, przedszkole itd.

No i jakie są zarobki w branży IT??
Przejrzałam starsze wątki, ale mąż twierdzi, że to się pozmieniało, bo inflacja itd.

PS. Jak jestem garncarką/ceramiczką, to mam tam w ogóle po co jechać? (mam też
bardziej strawne dla potencjalnego pracodawcy wykształcenie i 2-l doświadczenie
w reklamie, ale idealnie by było zostać przy ceramice). Nie chcę zakładać firmy,
dopóki nie nauczę się biegle czeskiego. Czy w Czechach popularne są internetowe
galerie typu www.etsy.com/ ??

Pozdrawiam

U

[uli]

Myślicie, że Praga to jest dobre miejsce do życia z małym dzieckiem? Tam jest
bezpiecznie? Czy poczekać jeszcze na coś w innym miejscu?

Czy ceny w tym wątku

[uli]

Czy ceny w tym wątku są aktualne??
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=12607&w=65756579&a=66003667

[bw-k]

Mieszkam w Pradze od dwóch lat, mąż od pięciu, syn od czterech. Moja
opinia, to moje doświadczenia. Zakładam, że inni widzą Pragę z
innej perspektywy
Ceny mieszkań, bywają horrendalne np.80 do 45 tys. w River Diamond
na Karlinie ( Praha 8) + 12 tys. opłat , wysokie np. 35 tys. + 6,
normalne np. 25 tys. + 4 i niskie 14 tys. + 4 opłaty. W mojej ocenie
mieszkanie wielkości do 100 m2 za 20 – 22 tys. koron miesięcznie z
opłatami jest atrakcyjne.
Warto zaglądnąć np. tu www.prazskereality.cz , by zobaczyć
i ceny, i jakoś proponowanych mieszkań.
Praga jako miasto jest bardzo bezpieczna i dobrze skomunikowana.
Mieszkanie od Centrum jest zaletą - nie wadą. Zwłaszcza, gdy chce
się uniknąć codziennego przedzierania się przez rozbawiony tłum
turystów. Pomimo, iż mam znajomych mieszkających na Żiżkovie, tego
miejsca bym nie wybrała.
W Centrum (np. Mala Strana) funkcjonuje wiele galerii z ręczne
wykonaną ceramiką, ale jaki jest ich status, kto ją wykonuje i jak
w tym obszarze jest z pracą – nie wiem.
Specjalista w branży IT może zarabiać koło 35 tys. koron
miesięcznie, ale jeśli jest wysokiej klasy ekspertem może liczyć na
dużo więcej .Gdyby się okazało, że istnieje możliwość aplikowania do
firmy prowadzącej program dla expatów, to koszty wynajmu mieszkania
pokryje firma. Poszukaj ofert na czeskich portalach typu
WWW.jobs.cz . Podobnie jak w Anglii, często i tu, do oferty
dołączona jest informacja o zarobkach.
W mojej ocenie koszty życia są trudne do porównania. To, co
zauważyłam:
- sprzęt elektroniczny i agd– ceny niższe w Polsce
- CD, DVD – ceny niższe w Polsce
- kosmetyki ( zachodnie marki) i środki czystości – ceny niższe w
Polsce
- ubrania ( marki takie jak np. Esprit, Levis, itd. ) – ceny
niższe w Polsce
- meble – ceny niższe w Polsce,
- słodycze – ceny niższe w Czechach,
- alkohole – ceny niższe w Czechach,
- pieczywo, wędliny –nie zauważam istotnych różnic,
- antyki – ceny niższe w Czechach,
- samochody ( ale nie skoda) – ceny niższe w Czechach
Itd., itd. ….
Od dwóch lat prowadzę własną firmę ( sp. z.o.o).Wierz mi, biegła
znajomość czeskiego nie jest konieczna. Założenie firmy i jej
prowadzenie, nie jest tu żadnym problemem.
Powodzenia

[uli]

Wielkie, wielkie dzięki.
A jak w praktyce wygląda ten podatek liniowy ??

Pozdrawiam

U

[bw-k]

O ile mi wiadomo,stawka 15% podatku liniowego od osob fizycznych nie
zostala jeszcze wprowadzona...
Ponizej garść podatkowych ( w miare aktualnych ) informacji o
podatkach w Czechach.
"Podatek dochodowy od osób prawnych, który muszą płacić w Czechach
przedsiębiorcy, wynosi 24 proc. W podatku dochodowym od osób
fizycznych obowiązują stawki progresywne, rosnące wraz z
podnoszeniem się podstawy opodatkowania. Od dochodu do 121 200 koron
trzeba zapłacić 12 proc. podatku. W przedziale od 121 200 do 218 400
koron podatek wynosi 14 544 korony plus 19 proc. od nadwyżki ponad
121 200 koron. Od 218 400 do 331 200 koron jest 33 012 koron plus 25
proc. od nadwyżki ponad 218 400 koron. Od kwoty przekraczającej 331
200 koron trzeba zapłacić 61 212 koron plus 32 proc. od nadwyżki
ponad 331 200 koron.
Natomiast podstawowa stawka czeskiego VAT (DPH) wynosi 19 proc.,
stawka obniżona zaś już 9 proc. Preferencyjne opodatkowanie
obejmuje: niektóre artykuły żywnościowe, książki, farmaceutyki,
sprzęt dla niepełnosprawnych, foteliki dziecięce, usługi w zakresie
zakwaterowania, w dziedzinie kultury i sportu.
Przedsiębiorca musi zarejestrować się na potrzeby VAT, jeżeli jego
obroty roczne przekroczą 1 mln koron, czyli równowartość ok. 35 tys.
euro. Przy dostawach wewnątrzwspólnotowych próg ten wynosi 326 tys.
koron, czyli ok. 11 400 euro. Deklaracje VAT muszą być składane do
25. dnia miesiąca następującego po tym, w którym powstał obowiązek
podatkowy (przy rozliczeniach miesięcznych) albo do 25. dnia
pierwszego miesiąca kwartału następnego po tym, w którym powstał ów
obowiązek (przy rozliczeniach kwartalnych)".

[uli]

Danke za informacje.
Damy tam radę za 55K na początek?

[bw-k]

Jesli to 55 ma tez tys. - to dacie

[uli]

No to spróbujemy się za to zabrać.
Jak nam wyjdzie to zapraszam na kawę/piwo/wino
I jeszcze raz dziękuję za informacje.

[mateuszkrzeszowiec]

Hm... no ale od tych 55 tysięcy czeba zapłacić podatek dochodowy i socjal, ile z tego zostanie tak mniejwiącej?

[jb1602]

dołączając się do dyskusji na temat kosztów życia w Pradze muszę
stwierdzić, że średnie koszty życia w Pradze są wyższe niż w
Warszawie. Porównanie cen z którym się generalnie zgadzam było też
przedstawione.
Co do bezpieczeństwa - to chyba jedno z najbezpieczniejszych miast.
Ok za małymi wyjątkami + pijani turyści.
Żyje się tutaj bardzo dobrze - nie czujesz, że mieszkasz w dużym
mieście.
Ceramika - to narodowe "hobby" tego kraju. Każde dziecko ma zajęcia
z ceramiki - więc duża konkurencja ale i duże możliwości -
chyba
55 kKc brutto czy netto? Jeśli brutto - to około 40 netto (plus
koszty mieszkania - całkowite do 30 tys) więc nie pozostaje zbyt dużo
www.finance.cz/dane-a-mzda/financni-kalkulacky/mzdovy-kalkulator/
mieszkania koszty to:
www.sreality.cz/
Porównajcie i podejmnijcie dobrą decyzję.

[bw-k]

Sluszna uwaga jb.
Piszac post o tym, czy 55 to dosc na zycie,czy nie jakos z automatu
widzialam kwote netto. To chyba jakies zwichrowanie biznesowe.
55 tys. brutto - to oszczedne,ale wciaz mozliwe, zycie.

[uli]

Ha, zobaczymy czy netto czy brutto, a jak brutto, to chyba zaczekamy na taką
pracę, żeby jednak było netto (co może wymagać trochę czasu, pracy i nowych
projektów w CV na co mój mąż się już przygotował).

A ile Wam zajęła nauka czeskiego ?

Miłego dnia

Uli

[bw-k]

Masz racje - poczekac lub moze ponegocjowac,by firma placila za
mieszkanie
Co do czeskiego. Cala nasza rodzina nie posluguje sie nim na co
dzien. Maz uczyl sie na kursie dwa lata - mowi biegle, ja - radzilam
sobie sama - rozumiem swietnie, czytam ksiazki - w mojej ocenie
mowie fatalnie, ale w urzedach sobie radze. Jak zawsze tempo zalezy
od motywacji
Pozdrawiam,B.

[uli]

Noo, koniec roku to chyba nie jest dobry moment na szukanie pracy.
Swoją drogą głupio, że od razu nie przeprowadzilismy się do tych Czech (bo tak
żeśmy chcieli zrobić, to się przewijało ze 2 lata), tylko jakąś dziwną trasą
przez Francję, no ale cóż... jak kto głupi, to go bieda łupi !

Pozdrawiam również

U

[daghda.irish.pub]

Proponuję jeszcze rzucić okiem na jedną z wypowiedzi Dariusza Sieczkowskiego (znanego tutaj jako Sieczu) odnośnie "życia" w Czechach i jego opinii nt. Polaków tutaj żyjących:

99% młodych Polaków w Czechach ma następujące wyobrażenie o Polsce i o Czechach:

Czechy:
- każdy Czech jest miły, przyjazny
- ludzie nie mają żadnych kłopotów
- nikt nikomu nie zazdrości
- wszystko jest tanie i dobre
- czeskie koleje są najlepsze na świecie
- czescy politycy są wzorem moralnych cnót
- większość Czechów jest ateistami, więc dzięki temu nie ma przestępczości i przemocy

Polska:
- kraj faszystowski
- kraj, gdzie łamane są podstawowe prawa człowieka
- homoseksualiści są prześladowani
- politycy są zniszczeni do spodu, za wyjątkiem PO
- w Polsce wszystko jest najgorsze

To tylko podstawowe wnioski. 99% Polaków w Czechach to wielbiciele telewizji TVN i "Gazety Wyborczej", którzy na siłę chcą być nowocześni i postępowi, więc niestety - obraz Polski i Czech jest taki, jaki jest.

Słowem: raj i piekło

[uli]

Cóż zrobić, spróbujemy dołączyć do tych 99% i żyć jakoś z tą świadomością, że
ktoś zna o nas jedyną, słuszną prawdę

[eliska41]

Miła Uli
Od desky do desky przeczytałam posty i mimo nocnej godziny nie chce się mi spać , wiele ciekawych rzeczy się człowiek doczyta.
O ile dobrze zrozumiałam już się zdecydowałaś ?
Mam małą uwagę, jeśli będziesz decydować o miejscu zamieszkania w Czechach myślę że jest wielka różnica między życiem w Pradze a resztą Czech. Jeśli chcesz naprwdę poznać i pokochać Czechy nie wybieraj Pragi. To miasto jest urocze / ale życie tam jest bardzo męczące, pełne turystów. Stare miasto jest pozbawione normalnego życia , gdzie są biegające dzieci i sąsiedzi.
Lubie Pragę ale tylko na wycieczce. Jest mnóstwo w okolicy pięknych miast (np. na pólnocy Litoměřice) swietne są też południowe Czechy, bogate w starą architekturę, swietne lasy , przystosowane dość dobrze dla cyklistów. W Czechach mieszkam 13 lat, z czeskim meżem i s każdym rokiem jest mi tu lepiej.Choć początki były dla mnie trudne.
Mam tu 3 dzieci i nie chciałabym się wrócić. Napewno czas kiedy oddasz dzieci do szkoły pomoże Ci w pełni nanowo zapuścić korzenie, zangarzować się w życie tutaj a ewentualnie pokochać ten kraj. Myślę że jest do tego potrzebnz czas. Nie wiem jak długo jesteś we Francji. Ale myślę żeby się poczuć w pełni integrowanym potrzebujemy kilka lat. Ja potrzebowałam 6 lat. Ciekawa jestem jak to mają inni?

Lubię czeską kulturę , aż poznasz czeski fenomen Jaru Cimermana, masz o śmiech postarano. Czechy to świetny kraj. Poczułam tu wolność ,której w Polsce nigdy nie mogłam poczuć. Wolność od tej katolickiej tradycji granicząecej z kultem i tego wszystkiego co muszę ... Dopiro tutaj na nowo ynalazłam tego sens. (Ale nie wiem może to nie od miejsca żależy ale pokroczyłego wieku
Polecam ciekawą książkę o Czechach Mariusza Szczygła z trochę prowokacyjnym tytułem: Gottland.
Popatrz tam:mariuszszczygiel.com.pl/284,ksiazki
Pozdrawiam

[kanapony]

eliska41 napisała:

> Polecam ciekawą książkę o Czechach Mariusza Szczygła z trochę
prowokacyjnym tyt
> ułem: Gottland.
> Popatrz tam:mariuszszczygiel.com.pl/284,ksiazki
> Pozdrawiam
>
>


a ja jestem ciekawa osobistego przewodnika po Pradze, oczywiście
autorstwa pana Szczygła
(swoją drogą - bardzo się zmienił ostatnio, zmizerniał jakby???)

[eliska41]

Ahoj Kanapony
a Ty go znasz osobiście? Co masz na myśli że zmizerniał? dojem z fotek, czy też
masz na myśli coś innego.
Ale to już inny wątek.

[slavko2]

na fotkach strasznie zmizerniał

[kanapony]

eliska41 napisała:

> Ahoj Kanapony
> a Ty go znasz osobiście? Co masz na myśli że zmizerniał? dojem z
fotek, czy też
> masz na myśli coś innego.
> Ale to już inny wątek.

ups... jak wyslałam post, to zrozumiałam, że gafę popełniłam
[rumieniec]
spojrzałam na fotki (nie znam osobiście pana Szczygła - Slavko ma
rację w poście powyżej) i napisałam, co pomyślałam
to, pozwolisz, nie będę się pogrążac i wyjaśniac, co rozumiem
pod "zmizerniał"

ale ta broda, hmmmm
[rumieniec]

[uli]

Droga Elisko,

Dzięki za odpowiedz.
Właśnie jestes 3 osobą, która chyba w najbardziej bezpośredni sposób odradza nam
Pragę. Praga to centrum dużych firm na wschodnią Europę więc najłatwiej tam
znaleźć pracę, nie wiem czy gdzie indziej nam się uda.

Wszyscy tak dobrze piszecie o tych Czechach, że to aż podejrzane Żartuję. Czy
te Czechy to jest jakieś ostateczne miejsce??

Mam nadzieję, że nam się uda przenieść w to lato/jesień...Mam nadzieję, że w
ogóle kiedyś nam się uda stąd wydostać !!!

Człowiek jest jednak głupi, chcieliśmy do Czech a wylądowaliśmy we Francji, a
czemu - bo się nadarzyło. Jestem przykładem na to, że naprawdę lepiej jest długo
i dobrze pomyśleć zanim się coś zrobi

Mariusza Szczygła kupiłam ojcu w zeszłym roku od choinkę, może mi kiedyś pożyczy
. Aczkolwiek pamiętam jego reportaże z Dużego Formatu. Mariusz Szczygieł
powinien być chyba ambasadorem Czech w Polsce.

Pozdrawiam serdecznie z obcego piachu (obcej ziemi)

Uli

[uli]

Niesamowity ten wywiad:

mariuszszczygiel.com.pl/377,-gottland-(wersja-polska)/jestem-krypto-czechem-rozmowa-agnieszki-hamkalo
Bardzo podoba mi się ten fragment:

"Jak się zagłębić w Hrabala to myślę, że porażające może być dla polskiego
czytelnika, że on się nie wstydzi przyznać do własnego strachu. Na przykład
mówi, że jeździł po Pradze bez celu autobusami, żeby go służba bezpieczeństwa
nie mogła zastać w domu. I tak się bał, że aż sam siebie trzymał za rękę. "

[eliska41]

Ja myślę Uli że na to forum piszą głównie ludzie którzy Czechy lubią. Znam
wiele Polek , które i po bardzo długim pobycie tutaj nie są w stanie się tu czuć
dobrze. Moja blizka koleżanka (maluje obrazy, miała tu swoją galerię)po 25 życia
tutaj , ciągle mówi o tym jak życie w Czechach jest straszne.Ona nie znosi
Czechów twierdzi że są zazdrośni i bardzo zakompleksieni.

[kanapony]

jeżeli mówi tak o wszystkich Czechach - dla mnie to sygnał - że sama
taka jest

aż dziw... zawsze wydawało mi się, że artyści są otwarci i
tolerancyjni, poszukują nowych wrażeń...
a tu - klapki na oczach i sądzenie po sobie???

[eliska41]

możliwe że to tak z nią jest jak piszesz ? Ona bardzo chce odjechać do Kanady. A
ja w duchu zastanawiam się jeśli tam jej znowu nie będzie żle.
Nie wiem na ile nasza nieumiejętność przystosowania się do życia w innym kraju ,
zależy od nas samych a na ile od specyfiki tego konkretnego kraju.
Odnośnie Uli a jej planów związanych z Czechami jestem prawie pewna że odkryje
tutaj w Czechach rzeczy z którymi jej będzie trudno żyć czy się pogodzić, ale to
mamy wszędzie bez względu na to jeśli mieszkamy w Polsce czy też w zagranicy.

A jeśli chodzi o artystów (pseudoartystów) to ja z koleji mam wrażenie że są to
zazwyczaj dość egocentryczni ludzie, którzy umieją widzieć świat obok siebie
tylko z własnej perspektywy. Ale zbyt wielu ich nie znam

A Tobie Kanapony tutaj w Czechach się wszystko podoba ????

[kanapony]

ja zbyt krótko byłam w RC
i zbyt wielu Czechów jeszcze nie znam
więc nie wiem
ale znając siebie, nawet jeśli coś mi odpowiadac nie będzie to
problemu z tego nie zrobię
i na pewno nie będę myślała o problemach, że "to oni"
bo byc może "to ja"?
tylko jakieś ograniczenia rozumkowe nie pozwalają mi tego dostrzec?

pal licho

ale, tak!!! jest jedna rzecz, która mnie strrrrrrrrrrasznie wkurza w
RC - tabliczki na domach
jest dzielnica, a nawet dwa numery są na nich
ale za cholerę nie chce się Czechom dodac tam nazwy ulicy
tabliczki z nazwami ulic są zwykle dwie:
u wlotu i wylotu ulicy
a ja mam to szczęście, że zwykle wchodziłam na daną ulicę gdzieś
pośrodku...

[uli]

Telefon z internetem jest jakimś rozwiązaniem. Google maps ma taki lokalizator,
który pokazuje mniej więcej gdzie jesteś Wiem, bo sama miewam takie
przygody...Zawsze to jakiś dreszczyk emocji

[kanapony]

ach, jak ja lubię takie przygody
nie ma to jak papierowy plan miasta w łapie i łażenie po nieznanym

o! przypomniało mi się
jak była w Pradze to musiałam się z tym planem kryc, bo mi zbyt dużo
ludzi chciało pomagac z znalezieniu ulicy

a zwiedzanie z telefonem z guglem w środku...
jakoś sobie nie wyobrażam
jednak staroświecka jestem?

[uli]

Zastanawiałam się kiedyś nad tym, czego ludzie w zasadzie szukają podróżując po
świecie. I to jest tak, że w pierwszych miesiącach po przenosinach chyba
wszędzie jest jak na zbyt długich wakacjach, z których chciałoby się wrócić do
domu, którego już niestety nie ma, który trzeba sobie zbudować od nowa
(urządzić, poznać otoczenie w okół, ludzi, parki, kina, knajpy, sklepiki itd). I
jednak są miejsca, w których łatwiej się urządzić. Tutaj we Francji naprawdę nie
doświadczyliśmy żadnych większych przykrości. Francuzi fajnie sobie tutaj
urządzili, ale dla mnie to za wysoka cena jak za komfortowe życie. Legia
cudzoziemska, która załatwia niewygodne sprawy w naprawdę paskudny sposób - no
ale przecież legia to zawodowe wojsko składające się z obcokrajowcó, nie
Francuzi Tak samo z koloniami - chodzi mi np o Algierię, w której Francja
zrobiła krwawą jatkę, parę milionów ofiar (rózne liczby są podawane),
wywłaszczanie ludzi z ziemi, i co Francja chce teraz zrobić? Uznać wersję, że
kolonizacja była wyłącznie w celu krzewienia kultury, to już był przegłosowany
projekt. Oczywiście Algieria zaprotestowała, ale sam pomysł, żeby w tak
bezczelny sposób wymazywać swieżą jeszcze historię jest dla mnie nie do
zaakceptowania. Ja wiem, że zwykli ludzie nie są temu winni, podoba mi się tu,
ludzie naprawdę dobrze sobie tutaj zyją, uśmiechają się do siebie i sobie
pomagają, a sąsiad to jest przyjaciel a nie największy wróg i rywal. I taki
obraz Francji miałam jak wyjeżdżałam z Polski (w której też wcale mi źle nie
było, ale zachciało nam się podróży) - jako kraju równych praw. Szacunku dla
praw człowieka. A tu niespodzianka. Myślicie, że przesadzam?

[uli]

I skończę jak ta koleżanka - malarka ?

[kanapony]

skończysz jako malarka?

jeszcze karierę zrobisz

[slavko2]

bonjour ca va? je pense oui.Allors ok przejde na polski bo przeca my
Poloki Nie nie przesadzasz. Masz rację. Nie wnikam w osobiste
wątki, ale Algieria i to co zrobili Francuzi tam to była rzź
niewiniątek. Tu na forum była jedna taka nawiedzona, która uważa ze
wszytko było ok, ale mam nadzieję ze sie juz na zawsze zmyła
frustratka. Pozdrawiam normalną )a bientot a Prague

[uli]

Ca va, et toi?

Ja myslę, że chyba każdy kraj ma coś na sumieniu, coś naprawdę paskudnego.
Ludzie aż tak się nie różnią przecież. Nie chcę się jakoś specjalnie wywyższać,
że niby mój kraj lepszy, bo czy aby na pewno?
Mnie się tylko nie podobają pomysły typu wymazywanie historii. Swoją drogą
dziwne, że tą Algierią zainteresowałam się naprawdę dopiero po spacerze na
cmentarz. Był tam pomnik dla bohaterów którzy zginęli
podczas wojen kolonialnych, cały w kwiatach (to było we Wszystkich Św). I to
mnie trochę ruszyło, bo
kurcze, nie przesadzając to tak jakby Niemcy zbudowali sobie pomnik dla
bohaterów II wojny światowej. O tym, co się działo w Algierii (a przecież
ostatni zamach w metrze paryskim to był 95 rok bodajże, a to przecież też trzeba
wpisac na rachunek wojny kolonialnej) jakoś dziwnie się w Europie milczy, tzn
jest wersja soft której uczą w szkołach i wersja hard, którą się zna, jak się
samemu poszuka. Czy może tylko ja taka ciemna i niedouczona byłam. No
nieistotne. We Francji na pewno są ludzie, którym to wszystko się nie podoba,
tak jak i w Polsce są ludzie, którzy mają inny pomysł na Polskę. Francja ma też
mnóstwo plusów. Np Francja daje azyl ludziom, którzy w swoim kraju by marnie
skończyli (np Marjane Satrapi). Albo przyziemnie - Francuzi naprawdę potrafią
uczynić swoje życie przyjemnym - to też jest jakas sztuka. Ale jak juz
wspominałam, cena jest czasem za wysoka, i do tego to zadzieranie nosa.

PS> Nie ma żadnych osobistych wątków, prócz tego, że mamy chyba piórko w dupie i
musimy się nieustannie przemieszczać

[uli]

Slavko czemu AŻ TAK nie cierpisz tej Francji? Jeśli mogę spytać

[kanapony]

czy Wy musicie wstawiac tu te okropne francuskie słówka?
nie dośc, że mało (czytaj: nic) nie kapuję
ale jak czytam, to mnie trzęsie
i bynajmniej bez przyjemności - francuski to okropny język

[uli]

Ja nie muszę Slavko mnie prowokuje

[slavko2]

uli tranquille ) ca marche quelle est le temps a Midi de la
France?On fait froid? Tu habite a Nice. Ciao slavko

[uli]

No Slavko, zdradz odrobinę tajemnicy - czym Ci się narazili bracia i siostry
Żabojadowie? To tylko na złość Uyu czy...

Nie, nie w Nice, Nice-tety nie tam Ale blisko.

Ciao

U

[slavko2]

Francuzi to wredni ludzie, chociaz Ty mieszkajac na południu mozesz
to inaczej widziec, słońce plaza itp, Ci z Poludnia są
sympatyczniejsi) nas Polaków mają za nic, no moze prawie za nic. W
Polsce pracodawcy z Francji sa uwazani za jednych z najgorszych, nie
dbaja o ludzi, czesto szykanuja ich itp. Był jeden głosny przypadek
z firma Lafarge moze ci znana (cement) gdzie jeden z członków
zarzadu Polak oskarzył swojego przełozonego Francuza o mobbing.
Ponoc ten Francuz publicznie wyzywłl go od imbecyli,bo Polak to
gorszy. Drugiego takiego przypadku aby na takimm szczeblu doszło do
konfliktu na takim szczeblu w wawie nie było. Sprawa była głośno w
srodowisku biznesowym komentowana. A na tym forum pojawiła sie
niejaka uyu, ktoraw moim przekonaniu stara sie okazac swoja
wyzszosc. bo 25 lat we Francji mieszkała, a wiec usprawiedliwia ja
to w pouczaniu wszystkich Poczytaj jej posty na temat Polski i
Polaków. Zero klasy. dno siegneło zenitu. Jakos pieknie jej postawa
wpisuje z zachowaniem Francuzów w Polsce. Jesli do tego dołozymy
opinie tego dziada chiraca na temat Polski i w mniejszym, stopniu
Sarko to obraz mamy dopełniony.a plus tard)

[uli]

Tzn na pewno jest coś takiego, co zostało im z kolonii. Imperialne myślenie -
tzn że inne nacje można gorzej traktować. W firmie mojego męża nie są to może
Polacy (lub inaczej - w mniejszym stopniu), ale Brazylijczycy czy Hindusi już np
sa jawnie gorzej traktowani...
Co do Uyu - czytałam jej posty o Polsce, odpisałam na jednego czy dwa, ciężko mi
się z nią zgodzić czy nawet zrozumieć. Lub inaczej - zrozumiałam, że w Polsce
wydarzyło się jej coś, co jej bardzo nie pasuje i rzutuje to na obraz wszystkich
Polaków, jako współwinnych jej złych wspomnień.
Wydaje mi się, że we Francji można całkowicie zatonąć w ich kulturze (tzn
całkowita afirmacja), albo całe życie być odmieńcem (bo tu nie ma miejsca dla
kogoś pół na pół). Ona wybrała to pierwsze - mimikrę - jej prawo. Dziwi mnie, że
Uyu nie rozumie, że można Francji nie lubić. Ale to chyba też cecha nabyta we
Francji.
Takie koktajle międzynarodowe są najbardziej kopiące

[slavko2]

całkowita zgoda. kolonializm jak najbardziej, narcyzm tych ludzi
kolejna rzecz. Moim zdaniem perfidia Francuzów polega na tym, ze
staraja sie byc na pierwszy rzut oka przyjacielscy aby w odpowiednim
dla nich momencie powiedzieć gdzie jest nasze miejsce w szeregu. u
Anglików tez kolonialiści wygląda to inaczej. Oni nawet nie udaja
przyjaciół tylko od razu ,ze sie tak potocznie wyraze. Czy
zauwazyłaś ze Francuzi nie zawiazuja głębszych więzi
przyjacielskich?
a co do uyu, to jest oczywiste, ze spotkało ja w Polsce
niepowodzenie. Reakcja obronna jest negacja polskosci, niechec do
Polski i Polaków. Jestem w stanie to zrozumiec ale zaakceptować nie

[uli]

Ahoj Slavko,

Z tymi przyjaźniami - masz rację (zapamiętałam - "Slavko ma zawsze rację").
Wiesz, wydaje mi się, że Francuzi mają po prostu inną umowę społeczną. Nie chcę
już o tym pisać, bo to czcze pisanie. Mamy różne wartości, tak różne, że trudne
czasem do pogodzenia. A nacjonalizm - każde państwo ma pewnie swój
nacjonalizm...Poza tym wszyscy jesteśmy Europejczykami i więcej nas ciągle łączy
niż dzieli, i łączą nas też niestety złe cechy - z ksenofobią i przekonaniem o
własnej wyjątkowości włącznie. To jest taki specjalny antropocentryzm -
europocentryzm, niestety nic nowego, nic nowego się nie wydarzyło w myśleniu.

Ex oriente lux

Co do tego, co pisze Uyu o Polsce - też nie potrafię tego zaakceptować, dla mnie
to nie jest żadne bohaterstwo tak pisać o Polsce, bądź co bądź na polskim forum
(tego podwójnie nie rozumiem - tak na logikę to przecież rzucanie pereł przed
wieprze). Nie wiem, emigracja to nie jest dla mnie zaden powód do dumy, ani
żaden awans. Ot, życie, ani lepsze ani gorsze, może tylko spokojniejsze, ale też
nie za darmo (nie piszę o pieniądzach).

Miłego dnia Slavko, ciao

U

[kanapony]

uli napisała:

> Zastanawiałam się kiedyś nad tym, czego ludzie w zasadzie szukają
podróżując po
> świecie. I to jest tak, że w pierwszych miesiącach po przenosinach
chyba
> wszędzie jest jak na zbyt długich wakacjach, z których chciałoby
się wrócić do
> domu, którego już niestety nie ma, który trzeba sobie zbudować od
nowa
> (urządzić, poznać otoczenie w okół, ludzi, parki, kina, knajpy,
sklepiki itd).
> I
> jednak są miejsca, w których łatwiej się urządzić.

to chyba zależy od człowieka...
nie, to napewno zależy od człowieka i jego stosunku do miejsca,
ludzi, zjawisk, które napotyka w nowym miejscu

chyba rozumiem, co myślisz
wyjeżdżając w jakiekolwiek nowe miejsce zawsze czuje się obawę -
właśnie przed nowym: ludźmi, sytuacjami... ale jednocześnie ta
nowośc jest pociągająca - bo może coś nowego wnieśc w życie,
nauczyc, itp

tylko nie nazwałabym tego wakacjami, raczej 'zesłaniem'
i mimo, iż niejednokrotnie jest ono dobrowolne to i tak ciężko jakoś
chce się rzucic wszystko w diabły i wrócic do czegoś, czego nie ma -
tak, ale i jest się ciekawym, co będzie jutro w tym nowym miejscu

[eliska41]

Uli oczywiście że nie przesadzasz.
W każdym kraju natrafisz na trudne rzeczy.Zagraniczna polityka Czech (np.Klausa)
pewnie tez by Ci się nie podobała. Kolejny problem w Czechach to Cyganie których
jest tu dość dużo...państwo ma z nimi mnóstwo problemów a zwykli ludzie
również....atd.

Dla mnie osobiście było np. problemem pogodzić się (nic innego nie zostaje) z
tym że dzieci się tu wychowuje bardzo rygorystycznie w tzw niemieckim drylu. A
znalazłabym pewnie więcej rzeczy, z którymi się nie utożsamię. Ale to nie
zmienia faktu że ten kraj lubię, czuję się tu w domu. Choć wiem że mam jeszcze
jeden ,w którym coraz częściej się czuję jak obcokrajowiec.
Ale myślę że Cie rozumiem dlaczego we Francji nie czujesz się dobrze. Byłam
przez dwa lata W USA a 8 msc w Japonii / wiem że nie wybrałabym żadnego z tego
kraju na stały pobyt. W USA mi brakowało historii, starych miast i jeszcze
czegoś co się ani porządnie nie da wyrazić, w Japonii czułam że nasze kultury
się tak różnią że chyba nigdy się tam nie poczuję w domu.
Nie wiem czemu mi jest w Czechach dobrze, w pewnym sensie nawte lepiej niż w
Polsce? Czasami mam wrażenie że Polska i Czechy to jak rodzeństwo, różnimy się
ale mamy tych samych rodziców.
Mamy te same korzenie. A łączy nas to, że byliśmy 40 lat tzw East Europe. A i
nasze pozycje teraz w EU są podobne.

A jeśli chodzi o podróże to fantastyczne dla mnie jest to że nic konkretnego nie
poszukuje kiedy jadę gdzieś na nowe miejsce . Najlepsze jest to poznawanie,
odkrywanie tych niesamowitych różnic które istnieją miedzy np. potrzebami które
ludzie mają. Ale myślę że na to jest głównie czas studiów, kiedy jeszcze nie
mamy dzieci. Później jest dobrze mieć stałe miejsce, swoje miasto, dom,
sąsiadów, rzeczy o które się troszczymy.
Ja myślę że i tak nam to życie samo przynosi, a złe wybory / czasami mam
wrażenie że takich nie ma. Wszystko nas może czegoś nauczyć. Z pewnością byś nie
wiedziała o Francji tego co teraz wiesz kdybyś tam nie żyła. A tak hurra do Czech.

[kanapony]

"dzieci się tu wychowuje bardzo rygorystycznie w tzw niemieckim
drylu"

jak się ostatnio przekonuję na każdym krogu - rygor jest niezbędny w
wychowaniu dziecka na porządnego człowieka
oczywiście rygor to nie znaczy stawianie zawsze na swoim,
pokazywanie że się jest mądrzejszym, przesadna surowośc i brak
miłości

może dzięki temu w Czechach jest mniejsza przestępczośc i ludzie nie
wtykają wiecznie nosa do cudzych spraw?
czyli odwrotnie niż w Polsce
i nie ma tego przerażającego i wszędobylskiego kultu dla pieniądza

nie lubię, jak ktoś mówi że Polska i CR są krajami podobnymi,
jak "rodzeństwo",
my (Polacy i Czesi) może tylko mówimy podobnie
i w pewnych warunkach podobnie reagujemy, ale zwykle na podsawie
zupełnie innych myśli

[kropkacom]

> jak się ostatnio przekonuję na każdym krogu - rygor jest niezbędny w
> wychowaniu dziecka na porządnego człowieka

Absolutnie nie rygor robi z nas wartościowych, porządnych ludzi. Zasady i
stawianie granic to nie musi być niemiecki dryl, który kojarzy mi się z pewnego
rodzaju ubezwłasnowolnieniem jednostki i surowością. Co do Czeskich rodziców to
mam wrażenie że młodsze pokolenie już zupełnie inaczej podchodzi do wychowania.
Ale faktem jest że tutejsze dzieci często robią wrażenie takich lekko zahukanych.

[eliska41]

"może dzięki temu w Czechach jest mniejsza przestępczośc i ludzie nie
wtykają wiecznie nosa do cudzych spraw?
czyli odwrotnie niż w Polsce
i nie ma tego przerażającego i wszędobylskiego kultu dla pieniądza"

mysle ze nie rygor w wychowywaniu dzieci decyduje o tym že beda lub nie beda z
nich przestepcy. Co np. Skandynawia , dzieci tam nie maja rygor prawie zaden , a
przestepczosc - nizka.
A to ze Czesi nie wtykaja nosa w cudze sprawy to wynika z zupelnie czegos innego
niz rygor w wychowywaniu dzieci.

[kanapony]

owszem, macie rację

ale ja słowo "rygor" zrozumiałam, jako założenie pewnych zasad i
trzymanie się ich

jeśli ktoś jest "z natury" porządny to go rygor nie zepsuje
wychowanie rozsądne choc surowe to powiedzmy 70% sukcesu
a pobłażanie ... ci, którzy mogliby wyjśc na ludzi, staczają się

przykład ze Skandynawią czy nawet wtykaniem nosa w nie swoje sprawy -
tak nie robią rodzice i tak nie będą robiły ich dzieci
a gdyby spróbowały - miałyby kłopoty, w sensie społeczeństwo
przestałoby ich akceptowac
to też jest jakiś rodzaj rygoru
w Polsce tego nie ma

mam nadzieję, że to nowe pokolenie w Czechach nie zacznie wychowywac
swoich dzieci na wzór polskiego młodego polokenia

[uli]

Elisko, fantastycznie się czyta Twoje posty.

Właśnie to Twoje: "Nie wiem czemu mi jest w Czechach dobrze" jest dla mnie
przekonywujące. Może dlatego, że nie wiem czemu nie wyobrażam sobie, że na
zawsze zostajemy we Francji.

To prawda, że podróże są przyjemne i to prawda, że w którymś momencie trzeba
gdzieś osiąść, zwłaszcza gdy nadchodzi taki moment, że trzeba posłać dziecko "do
ludzi" (tzn do przedszkola). Potem chyba można od nowa, jak dzieci wyfruną. Nie
ma się co łamać

Co do drylu i dzieci - hmm...No ale to jak, w szkole jest ten dryl? Czy rodzice
musztrują swoje dzieci? I jakie są te dzieci takie musztrowane?

Pozdrawiam

Uli

[kanapony]

rany, co z tymi przedszkolami?
czy w Czechach też takie świrnięte myślenie jest?
kilka moich kuzynek i znajomych nie posłało swoich dzieci do
przedszkola, by im dzieciństwa nie zabierac, by przedłużyc
dzieciństwo i w jednym przypadku, by mu w przedszkolu krzywdy nie
zrobiono...
:o

[eliska41]

> Co do drylu i dzieci - hmm...No ale to jak, w szkole jest ten dryl? Czy rodzice
> musztrują swoje dzieci? I jakie są te dzieci takie musztrowane?
>
> Pozdrawiam
>
> Uli
Mam wrażenie że tutaj się obcina dzieciom skrzydla. A to musztrowanie wygląda
tak niejak :
To nie wolno tamto nie wolno, to sie nie robi, ....nie wstaje sie od stolu,
jedzenie z talerza sie musi dojeść ... a jesli nie dojesz obiadku maleństwo
...dostaniesz to na kolacje atd.. a jesli nie zjesz na kolacje dostaniesz to
kochanie na sniadanko atd

Od dzieci sie zbyt dużo wymaga ale nie dla ich dobra, ale po to aby sie rodzice
mogli nimi przed innymi pochwalić. Nie wiem jak to jest w innych krajach
A szkoła o tym raczej pisać już nie będę. Wyobraż sobie że dla nich niesamowitym
przestępstwem jest iść na wagary. Ja w LO chodziłam na wagary ciągle, a mój mąż
nie mógł w to uwierzyć On nie był na wagrach ani raz. Poprostu lojalni,
zdyscyplinowani (może trochę zastraszeni?)Czesi/słodke Pepiczki.
Kanapone a tym co tu piszę już się u ciebie odpisałam co
Tak zatim nazdar.

[kropkacom]

> Mam wrażenie że tutaj się obcina dzieciom skrzydla. A to musztrowanie wygląda
> tak niejak :
> To nie wolno tamto nie wolno, to sie nie robi,

Nasza sąsiadka mieszka z wnukiem. Chłopak jest układny i na każde skinienie. W
lany poniedziałek wypchnęła go na przykład żeby mnie, obcą dla niego babę, rózgą
"obił". Widziałam że to było wymuszone ale babcia stała mu za plecami więc co
miał robić. Babka go strasznie ogranicza. Wołała mojego męża żeby mu drukarkę
podłączył. Mam wrażenie że w Polsce średnio zaradny nastolatek dałby sobie z tym
sam radę i ten wnuk sąsiadki pewnie też by dał ale babcia kazała zawołać
specjalistę Zdziwiliśmy się przy okazji że jest pełnoletni

[uli]

To ciekawe, bo Francuzi pozwalają swoim dzieciom na wszystko (jak np wieksze
dzieci biją mniejsze, to ich mamy udają, że nie widzą, może to taki styl
chowania), a też wyrastają na bardzo ułożonych, "wzorowych obywateli".

A w szkole też ich musztrują, czy to "tylko" rodzice tacy są? Kanapony o co
chodzi z tymi przedszkolami? O Pl piszesz czy o Czechach? Chciałabym posłać
dziecko do przedszkola, nie wyobrazam sobie, że nie - ale co, musztrują tam dzieci?

[kanapony]

nie martw się, to w Polsce tak jest

ja jestem akurat w takim wieku, że moje koleżanki od kilku lat
wzbogacają polskie społeczeństwo w nowych obywateli
tak więc widząc to wszystko dochodzę do wniosku, że ktoś tu zwariował
a może to lansowany w Polsce styl "dzieci nasz skarb i przyszłośc"
dodam, że źle rozumiany przez 90% płodnych Polaków
kórzy wychowując "bezstresowo" tworzą potwory

durne baby "zostają z dzieckiem w domu"
i czują się przez to jak ... [niestety, nie jestem w stanie wymyślec
jakiegoś obrażającego, a nie wulgarnego słowa]
bo tak się im trąbi z telewizora
bo to dobrze widziane wśród znajomych
bo wierzą, że jak w reklanie - wrócą do pracy z nowymi
doświadczeniami... hehehehehehehe
i tak bzdurniej dalej - takie święte krowy

tylko, że te baby siedzą z dzieckiem w domu i tyle
mają po prostu wakacje dla siebie
a dzieciak siedzi i nic nie robi, poza bawieniem się klockami np.
w przedszkolu w tym czasie inne dzieci mają zabawy usprawniające
motorykę, mięśnie dłoni
rozwijające zdolności interpersonalne, itd (nie moja działka, nie
znam terminologii)

ja już nawet nie reaguję, jak mi koleżanki,
których urlop macierzyński się kończy,
mówią, że będą miec następne dziecko
wtedy to pierwsze może zostac w domu, nie będzie musiało (!) iśc do
przedszkola

[kropkacom]

kanapony to chyba nie jest post na to forum.

Owszem, w Republice Czeskiej większość dzieci chodzi do przedszkoli ale matki i
tak nie pracują częściej niż Polki. No i Czeszki więcej dzieci płodzą

[kanapony]

nasz świętą rację - nie na to

więc już się przymykam

swoją drogą
pewne poglądy pewnego dnia pewnie mi się zweryfikują

[kropkacom]

Oczywiście też myślę że więcej dzieci w Polsce powinno mieć możliwość
uczęszczania do przedszkoli. Jednak jak jest dobry dom to brak przedszkola nie
zaszkodzi ale jak kiepski to wczesna edukacja jest jakąś szansą. Podobnie z
matkami które chcą lub muszą pracować Dla nich pozostawienie dziecka w tej
placówce to szansa na realizację zawodową.

[kanapony]

no otóż to!

Ty masz dar mówienia zwięzłego i na temat

ja bym mogła napisac epopeję i guzik by z niej wynikało
a tu w 4 zdaniach wystarczy!

[uli]

Tu np jest przedszkole obowiązkowe od 3 r.ż. i myslę, że to jest dobry pomysł.
Dziecko wtedy rozwija swoje umiejętnosci społeczne. Córką kolezanki zajmowała
się babcia, dopóki Alicja nie zaczęła wychodzic codziennie na balkon i mówic
"dzieci! dzieci!" Po tym można się chyba zorientować, że towarzystwo
dorosłych nie wystarcza

[kropkacom]

> Zastanawiałam się kiedyś nad tym, czego ludzie w zasadzie szukają podróżując po
> świecie. I to jest tak, że w pierwszych miesiącach po przenosinach chyba
> wszędzie jest jak na zbyt długich wakacjach, z których chciałoby się wrócić do
> domu, którego już niestety nie ma,

Nie miałam uczucia że chce wrócić

> Francuzi fajnie sobie tutaj
> urządzili, ale dla mnie to za wysoka cena jak za komfortowe życie.

No cóż, nie ma chyba kraju gdzie byłoby idealnie. Jak rozumiem rozpatrujesz
wszystko przez pryzmat historii a ważne jest to co jest tu i teraz. NIe chodzi o
to żeby zapomnieć ale żeby nie rozpamiętywać. Umiałabyś żyć w Niemczech? Tam to
dopiero była historia. Każdy kraj ma na swoim sumieniu rzeczy, o których nie
chciał by pamiętać. Nawet Watykan

[uli]

> Nie miałam uczucia że chce wrócić

Nigdy? Szczęściara

> No cóż, nie ma chyba kraju gdzie byłoby idealnie. Jak rozumiem rozpatrujesz
> wszystko przez pryzmat historii a ważne jest to co jest tu i teraz. NIe chodzi
o to żeby zapomnieć ale żeby nie rozpamiętywać. Umiałabyś żyć w Niemczech?

Wiesz, dla mnie jest różnica między nierozpamiętywaniem a zamazywaniem. Wyobraź
sobie, że np polski rząd przegłosował ustawę o tym, że o Jedwabnem ma się w
ogóle nie mówić, nie było tam żadnego mordu, może i byli Żydzi, ale nie podobało
im się tam za bardzo, ale Polacy im pomogli spakowac walizki i dali na bilet do
Izraela i wszyscy żyli długo i szczęsliwie.

Czy umiałabym żyć w Niemczech - Niemcy nie udają baranków bożych, to uczciwe. I
chyba o to chodzi. Tzn są tam różne Eriki Steinbach, ale gdzie ich nie ma? Póki
nie są większością parlamentarną, to chyba znaczy, że ludzie sobie jakoś radzą.

Nie wiem. Wydaje mi się, że skoro możemy wybrać, to czemu by tego nie zrobić.
XXI wiek to trochę czas "wolnych najmitów" (tylko teraz jest jednak łatwiej nie
umrzeć z głodu i zimna). Historia wróciła chyba do tego punktu sprzed
państwowości, w którym ludzie sami wybierali sobie dla kogo będą pracować.
Myślisz, że to naprawdę wszystko jedno gdzie się mieszka?

[kropkacom]

> Czy umiałabym żyć w Niemczech - Niemcy nie udają baranków bożych, to uczciwe.

Czyli mam rozumieć Francuzi udają? Może masz rację nigdy nie mieszkałam w tym
kraju.

> Myślisz, że to naprawdę wszystko jedno gdzie się mieszka?

A ja tak powiedziałam?

[uli]

> Czyli mam rozumieć Francuzi udają? Może masz rację nigdy nie mieszkałam w tym
> kraju

Ha. Ja tego nie napiszę Mój mąż angażuje się w takie rozmowy, ja raczej nie
(jestem w gościach i jestem tchórzem ). Z tego co opowiada mój mąż po tych
rozmowach, to F. generalnie uważają, że nie było nic niestosownego w koloniach.
A czemu wyrżnęli Algierczyków? Bo też na nich napadali. Nie wiem, nie osądzam.
Sama osądź

Pozdrawiam

[uyu]

uli,
odloz lepiej program wyborczy Ségolène Royal i pisz od siebie.
A zanim zabierzesz sie do pisania poznaj historie tego o czym
piszesz. Zaden zachodnioeuropejski kraj, w przeciwienstwie do Europy
Srodkowej, nie mial warunkow do innej ekspansji niz kolonialna.
Myslac twoimi kategoriam, jesli mozna to nazwac mysleniem, to do
Holendrow i Niemcow nie nalezy sie odzywac za stworzenie w oparciu o
Biblie apartheidu. Belgowie tez sa beeeeee, wstretni kolonialisci. O
Hiszpanach i tym, ze wycieli w pien poludniowoamerykanskich
autochtonow lepiej nie wspominac. Portugalczycy to dranie, ktorzy
niewolnikami zaludnili pol kraju. No a anglosasi to juz kompletne
dno z tym co jeszcze do niedawna robimi aborygenom, a od dawna
Indianom Ameryki Polnocnej.
Proponuje podlozenie beczki prochu pod Europe i sruuuuuuuuuuuuuu!

[kanapony]

zwłaszcza Watykan!

lecę na czeski
i pomyslę sobioe o tych dzieciach i krajach, w których nam dobrze

o Klausie, ODS i Topolanku nie będe myślec

[uli]

Ojej Ale jej się narazili

[kanapony]

miałam mieszane uczucia podczas lektury
taką sinusoidę - od "bufon" po "o! ja też tak mam"

[julicik]

Ja mam troszeczke podobny lub moze nie problem.
Otoz jestem Polka, a moj chlopak (jak mozna zgadnac) Czechem, razem
mieszkamy w UK ponad 6 lat. W czym problem? Oboje mamy ten sam
poglad na temat UK, nie chcemy tu zostac. Chodzi o to, ze kraj jest
totalnie niszczacy wartosci, ktore sa w nas. Doszlismy do wniosku,
ze nic nas tu nie trzyma (oprocz pracy i nas samych), ze nic nie
mozna zamienic tesknoty za wszystkim co zostalo w naszych krajach
pare lat temu.
Jest cos czego nie mozna dokladnie wyrazic, opisac, podobnie jak u
Uli. To cos, za czym sie teskni i potrzebuje do spelnienia.
Mamy siebie i bardzo sie kochamy, ale ani jedno, ani drugie nie
moglo podjac decyzji o zmianie, az do przedwczoraj, kiedy moj
chlopak stwierdzil, ze to nie ma sensu i ze wyjezdza za 3 miesiace
do Czech. Pytam co z miloscia, co z czterema latami spedzonymi
razem...
Rozwazalismy oboje chec zalozenia malej firmy w Polsce, tak aby nie
bylo problemu z jezykiem dla niego podczas poszukiwania pracy.
Myslelismy nad roznymi opcjami. Ja boje sie jechac do Czech, boje
sie rozpoczynania ponownie wszystkiego od poczatku (tak jak w
Anglii) nie znajac jezyka. Boje sie wielu rzeczy, boje sie
przyszlosci w innym kraju. On stwierdzil, ze nawet gdyby pojechal ze
mna, to zawsze bedzie musial byc ciagany za reke, gdziekolwiek. Ale
tak moze byc tez i ze mna w Czechach...
W planach nie ma miejsca na zmiane kraju na kolejny anglojezyczny.
Porozumiewamy sie mieszanka polskiego, czeskiego, ale przede
wszystkim angielskim. Nie mamy dzieci, nie jestesmy malzenstwem, ale
kochamy sie niezmiernie.
Oboje wiemy, ze decyzja rozstania moze byc bledem na cale zycie. To
juz nie sa lata, w ktorych wyjezdzalo sie, aby zarobic i wracac. To
jest czas na ukladanie zycia (jesli nie za pozno?) i bycie z kims
bliskim, starzec sie z nim lub nia...
Czy ktos z Was moglby wyrazic swoja opinie?
Czy jest ktos z Was, kto mial choc troche podobny problem i
rozwiazal go?
Targam sie z myslami i nie moge sobie miejsca znalezc.

Pozdrawiam Was wszystkich.

[ondrys]

Uli:
Obawiam sie, ze nie ma na swiecie panstwa, w ktorym prawie 100,00% bede sie upodobnialo do waszych snow. Fakt, ze tu i owo nie podoba sie wam w Francji nie koniecznie musi byc powodem do ucieczki z kraju. W Czechach moze w tej dziedzinie bede lepiej, zas w innych gorzej od Francji. Pod wzgledem ekonomicznym jak najprawdziepodobniej w Czechach lepiej nie bede (choc place w IT sa niezle). Bede blizej, moze wiecej swojsko a moze i inne fajne rzeczy znalazniecie. Ale tego nikt nie zagwarantuje. Oczywiscie fajnie jest, ze moj kraj moze byc dla kogos atrakcyjny do zamieszkania, jednak zastanowilbym sie ze dwa razy, niz zrobilbym decyzje. Btw pamietajcie, ze ludzie tutaj raczej dobrze do Czech sa nastawieni i ze nie chodzi o reprezentacyjny zbior opinii .

wislok:
Jezli smieszy cie ludzie, ktorzy mentalnosc polska i czeska rozni od siebie, to raczej zastanow sie nad swoja usmiechnieta reakcja. Slask Cieszynski miedzy Frydkiem i Bielskeim moze sie w tej sprawie widac podobny. Roznica Domazlice - Siemantycze moze zostac jak najbardziej oczywista...

julicik:
Ciezki wybor . Zastanowujac sie nad tradycyjna pozycja mezczyzny i pozycja kobiety, mniej zlym rozwiadzaniem byloby, gdyby Ciebie wodziono za reke, nie jego... PS: Co to za wartosci, ktorych wam w UK brakuje?

[julicik]

Dzieki za przeczytanie moich wywodow!
Brakuje nam spokoju, ciszy, lasow, mniejszej ilosci ludzi,
mozliwosci wyjscia z domu i zagubienia sie bez wsiadania do metra
(jestesmy w Londynie) czy autobusu, normalnych sasiadow (nasi sa
glosni), niemoznosci znalezienia normalnego (czyt. czystego)
mieszkania, dobrego jedzenia, dobrych lekarzy, praktycznie nie
istnieje tutaj sluzba zdrowia - lekarze szukali rozwiazania na
internecie, przy mnie. Dlugo mozna by jeszcze wymieniac.
Londyn jest bardzo niebezpieczny, dzieci sztyletuja sie nawzajem na
ulicy, lek przed wybuchem bomby podrozuje ze mna kazdego dnia jadac
metrem.

[uli]

Julicik,

Widziałaś taki film Idiokracja ? On jest trochę głupi, ale taki obraz mi się
wyłania jak piszesz o tym Londynie. To ciekawe z tymi lekarzami szukającymi
rozwiazania w internecie, może to nie byli lekarze?? Może to była ukryta kamera?

Myslę, że dobrze by było, gdybyście mieli jakąś firmę (albo pracowali w
jakiejś), która działałaby i w Polsce i w Czechach, wtedy żadne z Was nie
czułoby się ubezwłasnowolnione. Albo faktycznie zamieszkajcie w Cieszynie. Nie
wiem jak tam jest z pracą, ale to pewnie nie jest niemożliwe zadanie. Ja wiem,
że ten wieczór pewnie był dramatyczny, jak żescie o tym rozmawiali, ale mnie się
wydaje, że to nie jest aż taka tragedia. Skoro obojgu Wam się nie podoba w
Londynie - to już Was łączy podstawowa sprawa - chęć zmiany. Poszukajcie ze
spokojna głową pracy, mieszkania...Przecież na obszarach przygranicznych siłą
rzeczy ludzie lepiej znają języki sąsiadów. Jest coś takiego jak bierna nauka
języka - słuchasz ludzi naokoło nawet mimowolnie, radia, rozmów - i Twój umysł
sam się uczy Naprawdę tak jest. Widzę to po sobie, a naprawdę nie mam jakichs
ozywionych kontaktów towarzyskich bo zajmuję się małym dzieckiem. I jakoś ten
francuski sam wchodzi do głowy. Język to tylko narzędzie, ktorym, tak jak kazdym
innym narzędziem, mozna nauczyc się posługiwać. Jak już się pewnie zorientowałaś
- namawiam Cię na Czechy. Czechy wydają mi się Polską, która się nie zapuściła
mentalnie, i to jest w nich pociągające. Ja się też boję w Polsce służby
zdrowia...I chyba mam powody.

Powinniście się najpierw rozejrzeć i w Czechach i w Polsce, poszukać jakiegoś
realnego miejsca do życia, które obojgu by Wam pasowało. Jesli chcecie się
dogadać, to na pewno się dogadacie. Nie wiem, znałam paru Czechów, którzy mówili
po polsku bez żadnego akcentu, nawet nie wiedziałam, że są Czechami dopóki mi
nie powiedzieli. Jesteście razem - na pewno się nauczycie czy polskiego, czy
czeskiego. 800 lat (dobrze piszę?) temu to był jeden język.

Co do psychicznych kosztów przeprowadzek - no to jest ciężka sprawa, np życie na
kartonach a potem w ogole brak rzeczy przez jakieś 2 tygodnie bardzo mnie złości
(nie wspominając o kosztach), ostatnio sobie obiecałam, że już nigdy więcej. No
ale jakby ten miesiąc niewygody jest chyba łatwiejszy do przełknięcia niż cały
czas takie uczucie, jakby Cię chciano wydac za mąż za jakiegoś obcego człowieka
(to taka metafora mieszkania w kraju który Ci nie pasuje).

Trzymam kciuki, nie podejmujcie pochopnych decyzji, lepiej to sobie wszystko
zaplanować.

Uli

Ondrys

[uli]

Ja wiem, że nigdzie nie jest idealnie, to nie tak, że szukam takiego miejsca.
Tylko wiesz, sam fakt, że potrafisz napisać - Czechy nie są 100% fajne jest dla
mnie taki nie wiem, swieży, po pobycie we Francji, gdzie wszystko jest 100%
fajne, wszędzie są flagi Francji, nawet na pralni chemicznej. Tacy są świetni,
że to już nosem wychodzi. O to właśnie chodzi - żeby było jakieś powietrze,
jakiś luz umysłowy, jakaś skromność (inne kultury też są przecież wartościowe) i
szacunek dla inności. Może każdy inny naród prócz Polaków uważa ze jego kraj
jest najlepszy? Co ciekawe, znałam jednego Francuza, Sebastiena, który
przyjeżdzał do Krakowa, bo mówił, że Polacy mają w sobie taki bunt i wolność. To
chyba nie jest tak, że tylko ja nie lubię "jedynej słusznej drogi". Nie
wiedziałam wtedy o co mu chodzi. Tu jest jak w ZSRR tylko wygodniej (jakieś 100
razy wygodniej). A ten ich pokazowy, przeinwestowany samolot co to i tak nie
lata (Concorde) to jest tego jawny przykład. Co nie znaczy, że wszystko co
francuskie jest niefajne. Wszystko jest fajne ino atmosfera nie ta.

Ciekawe że wyście tak dobrze wyszli z komunizmu, mimo, że u Was było znacznie
gorzej, a Polska popadła w taka nędzę mentalną. Zazdroszczę

Pozdrawiam

U

[uyu]

Wybacz szczerosc ale klepiesz jak potluczona!
Jesli alisz, to zwracaj uwage na siano, bo kiepska jakosc tobie
sprzedali.

[kanapony]

julicik napisała:

> juz nie sa lata, w ktorych wyjezdzalo sie, aby zarobic i wracac.
> To
> jest czas na ukladanie zycia (jesli nie za pozno?) i bycie z kims
> bliskim, starzec sie z nim lub nia...

co za bzdury piszesz
na ułożenie sobie życia i wyjście nawet z najgorszej matni czy
depresji
NIGDY nie jest ani za późno, ani NIGDY to "już nie są te lata"
są ludzie, którzy całe życie gonią za mrzonkami
są ludzie, którzy jeszcze nie są pełnoletni a przykuwają się gdzieś
kajdanami
ocena, co lepsze zależy od człowieka i tego, co po sobie zostawia
i to nie Ty nasz to oceniec

ja myślę, że Twój problem jest tu:

> Ja boje sie jechac do Czech, boje
> sie rozpoczynania ponownie wszystkiego od poczatku (tak jak w
> Anglii) nie znajac jezyka. Boje sie wielu rzeczy, boje sie
> przyszlosci w innym kraju.

i drugi problem, choc nieco zawoalowany:

> On stwierdzil, ze nawet gdyby pojechal ze
> mna, to zawsze bedzie musial byc ciagany za reke, gdziekolwiek.


teraz trochę ostrych słów:

jesteście dosyc dlugo razem - żadne z was nie nauczylo się jeszcze
języka drugiej osoby?
to dziwne - polski i czeski są dosyc podobne, a Wy wybraliście
angielski...(no, plus ta "mieszanka")

jeśli się Wam w UK nie podoba
(czemu wcale się nie dziwę i Twoje obawy rozumiem bardzo dobrze -
tam po prostu za dużo jest kultur, w tym Londynie, i nie ma się o co
zahaczyc)
to po prostu wrócie - tak jak już chyba zaplanowaliście

wszystko jedno gdzie - do Polski, czy do Czech
przecież zawsze można zmienic Polskę na Czechy, to nie jest inna
planeta, i niemal żadne zaczynanie od nowa - za blisko

albo zamieszkajcie w Tesine

trzymam kciuki i życzę, aby się wszystko ułożyło po Waszej myśli

[julicik]

kanapony napisała:
> ocena, co lepsze zależy od człowieka i tego, co po sobie zostawia
> i to nie Ty nasz to oceniec

ale mam na to ogromny wplyw

> teraz trochę ostrych słów:
>
> jesteście dosyc dlugo razem - żadne z was nie nauczylo się jeszcze
> języka drugiej osoby?

nasza znajomosc jezykow wyglada dobrze, poniewaz rozumiemy sie w
czeskim i polskim. mialam na mysli taka znajomosc, aby pisac i mowic
bezblednie podejmujac prace lub radzic sobie ze sprawami
codziennosci. angielskim musimy sie poslugiwac w wiekszosci dnia
spedzonego w pracy (a jest to jednak caly dzien), a czeskim lub
polskim kiedy sie widzimy wracajac z niej.

> albo zamieszkajcie w Tesine

kto wie...


> trzymam kciuki i życzę, aby się wszystko ułożyło po Waszej myśli
>

dzieki wielkie

[eliska41]

Juliciku
Prosisz o opinie, a tak bedziesz miała o jedną więcej.
Chyba rozumiem Twoim obawam. Ale jesli dobrze rozumiem tak masz 3 ewentualne
możliwości.
1. Zostać nadal w Angli, w której ale nie czujesz sie dobrze,
2.Odjechać do Polski za którą tęsknisz ale sama
3. Zdecydować się odjechac do obcego Ci znowu kraju z człowiekiem którego
kochasz, a którego miłości jestes pewna.

Wybrałabym 3.
Strach nie miałby być silniejszy niż miłość. Jeśli się kochacie , to jest to
najważniejsze. A tak nawiasem mówiąc podziwiam zdecydowanie Twego chłopaka.
Gorsze by było gdyby tam sie dreczył a nie miał odwagi podjąć decyzji o powrocie
do własnego kraju. Umiejetność decydowania to bardzo dobra cecha u partnerów.
Kdybyś Go wzięła do Polski na Tobie byłaby większa odpowiedzialność. a zdaję się
że On jest tego świadomy. Może dlatego chce do Czech, że jest odpowiedzialny.
Oczywiście, to zrozumiałe że się boisz, będziesz znowu w obcym środowisku ,
będzie to trudniejsze dla Ciebie niż dla Twego chłopaka. Dla Ciebie to jak skok
do nieznanej rzeki. To piękne że sie kochacie, ale życie często nam robi różne
niespodzianki.Prawdopodobnie jego powrót do własnego kraju wpłynie i na waszą
relację. On już nie będzie miał tylko Ciebie, pytanie jeśli będzie wstanie
rozumieć Twojej sytuacji??? Jeśli przyjdzie kryzys w waszym związku,a to jest
więcej niż prawdopodobne, z pewnością bedzie to dla Ciebie trudniejsze niż dla
Niego. Nie chce cie absolutnie straszyć , piszę to z wlasnego doświadczenia.
Byłam w podobnej sytuacji. Być może ta Twoja będzie zupełnie inna.

Z powodu tej miłości odjechałabym z nim ale ja prawdopodobnie chciałabym od
niego na Twoim miejscu jakiejs formy zobowiązania, jesli jest rzeczywiscie
gotowy z Tobą być /np. wziąć z Tobą ślub. Ja wiem że teraz śluby nie są w
modzie. Mężczyzni niechcą się wiązać. Ale normalne kobiety chcą mieć dzieci i
pewnego rodzaju pewność że mimo wszystko ich partner będzie z nimi.
No mam nadzieję że nie mówię jak stara baba albo ksiądz na ambonie.

Zdecydowanie jesli kochasz swego chlopaka pojedz z Nim. Czesi są porządni. Ja
tego swego dla ktorego opuściłam USA, karierę...a już ani nie wiem co...za
nikogo bym nie wymieniła. Kocham ten kraj ponieważ kocham swego czeskiego męża.
Nie bój się, jeśli się zorientujesz że tu nie dajesz rady, za miedzą masz
Polskę. Ale ja zazwyczaj wracam się jeszcze szybciej niż wyjadę.

Miłości nie wymieniaj za nic / to jest to najlepsze co w zyciu mamy i kdyby nie
była na zawsze. Dobrou noc a sladke sny, pozdrowienia dla Twego Czecha.

[kanapony]

strasznie kiczowato Twój post brzmi... ale chyba masz rację
podobno miłośc najważniejsza

ale z tym poświęceniem to bym uważała - za dużo prawie zawsze obróci
się przeciwko osobie poświęcającej
i czy Polak, czy Czech, czy Anglik będzie chciał odejśc, to
odejdzie, czy jako chłopak, czy mąż
a wtedy rezygnacja może byc użyta jako argument "przeciw"

[eliska41]

Z tym argumentem przeciw - zabardzo Cie nierozumiem.
A fakt ze ludzie sie rozejda i po latach milosci nie ma nic wspolnego z tym
jakiej sa narodowosci.
Mowilam o slubie, dlatego ze kdyby przypadkiem Julicik zostala v CR, miala
dzieci a ich partnerstwo przestalo dzialac. Zostala by bez niczego, oprocz
dziecka. A ten slub jest pewnego rodzaju gwarancja ze przynajmniej miala by
prawne finansowe zabezpieczenie. To brzmi strasznie, zazwyczaj ludzie o tym nie
mysla kiedy sie kochaja. Ale ...widze jak to czasami bywa.
A jesli chodzi o to poswiecenie, w tym nie ma miejsca na kalkulacje. Tyle , a
tyle sie Ci dam ale reszta jest moja. Albo kogos kocham albo boje sie o siebie.
I jesli ci to brzmi kiczowicie czy nie nie zmienia to faktu ze tak porostu jest.

[julicik]

Zgadzam sie co do slubu, ja od poczatku bylam i jestem za tym. Mam
wrazenie, ze Czesi nie sa skorzy to tego. Z czego to wynika? Ze
zlego doswiadczenia znajomych, przyjaciol czy rodziny? Z wychowania
przez rodzicow?
Dlaczego faceci boja sie tego? Bo to zobowiazanie na reszte zycia?

[eliska41]

No mam nadzieje ze ci na to odpowie jakis rodowity Czech.
Ja mysle ze tych powodow jest wiele.
Jednym z nich jest fakt ze jest tu wysoky procent rozwodow ok. 50% a wiec brak
zaufania do tzw "Slubu" Mam wrazenie ze czesto ludzie niechca slubu bo to niby i
tak nic nie znaczy.
Druga rzecz: spoleczenstwo czeskie jest ateistyczne nie maja zabran w stylu ja
to przysiegalem przed oltarzem. Tutaj ludzie tak nie mysla.
Kolejne zjawisko to chyba to ze boja sie zobowiazan. A kobiety skoleji chetnie
biora takich swobodnikow pod swe skrzydla bo samotnosc jest dokuczliwa. A wiec
do tego typu wolnych zwiazkow sluby sa nie potrzebne. Kobiety (te wykszatlcone i
niezalezne) maja dzieci coraz pozniej.
Mezczyznom jest wygodniej zyc bez slubu, bo zawsze maga odejsc bez wiekszej ujmy.

[eliska41]

a jeszce maly dodatek. Twoj pobyt W czechach bedzie mial mnostwo plusow i kdyby
nie daj Boze cos sie stalo z twoim chlopakiem.
Poznasz nowy kraj z pewnoscia nauczysz sie jezyka. Nie wiem jakie masz
wykszatlcenie, zawod. O ile masz dyplom mgr (atp) masz wiele mozliwosci.Znasz
angielski to wielki plus. Ja po przyjezdie tutaj mialm dosc szybko po sobie 2
dzieci bylam w domu (przyznaje nie bylo to latwe) ale kiedy mlodszy syn poszedl
do przedszkola znalazlam prace ,zaczelam sie intensywnie uczyc nowych rzeczy.
Zaczelam kurz na UK . Zalezy od Ciebie na ile bedziesz aktywna. Bedziesz powoli
budowac tu swoje wlasne zycie, poznawac ludzi.Zyje sie tu naprawde dobrze, jest
tu spokoj. Wyobraz sobie ze jest tu dosc duzo ludzi np. z Holandií a innych
zachodnich krajow ktorzy sie tu przeniesli bo chcieli uciec przed tym o czym
piszesz.

[julicik]

Mam dyplom mgr i spore doswiadczenie zawodowe. Ale to moze nie
wystarczyc, bo nauka jezyka zabralaby mi sporo czasu, aby poslugiwac
sie nim w pracy. Jest wiele za i przeciw.
Jestem pewna, ze zyje sie lepiej niz w zachodniej czesci Europy lub
na Wyspie. Zycie plynie wolniej niz w zgielku.

[kanapony]

eliska41 napisała:

> Mowilam o slubie, dlatego ze kdyby przypadkiem Julicik zostala v
CR, miala
> dzieci a ich partnerstwo przestalo dzialac. Zostala by bez
niczego, oprocz
> dziecka. A ten slub jest pewnego rodzaju gwarancja ze przynajmniej
miala by
> prawne finansowe zabezpieczenie.

strasznie typowe polskie myślenie
to nie te czasy
teraz ślub nie jest gwarancją praktycznie niczego
a facet nie wykręci się od bycia ojcem (a często wcale nie chce się
wykręcac)
zwłaszcza finansowo

a pozatym, dlaczeg zakładac, że zostałaby bez niczego tylko z
dzieckiem?
dalszy ciąg polskiego myślenia
dziecko to nie jest jakiś ciężar czy kula u nogi, a tu tak brzmi
jakby nic tylko iśc i utopic (się)
i przecież dzieciak równie dobrze może zostac z ojcem!

[eliska41]

Mam wrazenie ze zyjemy w roznych swiatach Kanapony.

Jesli moje myslenie jest typowo polskie(niezaprzeczam wiekszosc swego zycia
spedzilam w Polsce)
a twoje myslenie jest jakie... czeskie?

[kanapony]

a i tu mnie masz

na światy się zgadzam
ale - to bardzo dobrze
jeden świat dla wszystkich - to by było nudno bardzo

a moje myślenie - klina mi zabiłaś
czeskie to na pewno (jeszcze?) nie
bo za dużo spraw mnie jeszcze porusza
nie potrafię przejśc spokojnie (i bez reagowania) obok

jak sama zauważyłaś


miłego dnia

[julicik]

Dlatego wlasnie napisalam do Was. Ale decyzja musi byc podjeta.

Zawsze instnieje mozliwosc, ze napotka sie inna dziewczyne (bo w
soim kraju) i bedzie po wszystkim dla mnie.

[kanapony]

pewnie, że spotka inne
i to całe tłumy
na szczęście
bo Ty nasz się starac, by byc ciągle dla niego atrakcyjna
ciągle czymś zaskakiwac, nie dac się poznac tak "zupełnie" do końca
(w negatywnym odczuciu)
wydaje mi się, że to nas - kobiety - (też) napędza do działania i
dbania o siebie (psychikę zwłaszcza)
i już tłumaczę o co mi chodziło z tą rezygnacją - najpierw facet
może czuc wdzięcznośc, ale potem - to się robi nudne!
pomysl, czy chciałabyś, aby on zrezygnował ze swoich pasji, zajęc,
kolegów, itp... jaki by się zrobił wkrótce?
stary kapeĆ, którego chce się wyrzucic
ale jakiś tam papier często nie pozwala

a jeśli nawet odejdzie, to czym się martwisz?
mało wartościowych na świecie?

[julicik]

Ale ja to wiem, jestem swiadoma tego, ale to nie to.
Jest cos co sie zmieni diametralnie miedzy nami i nie bedzie to to
co bylo. On bedzie sie czul u siebie zawsze i ja zawsze bede musiala
nadganiac ze wszystkim, nie tylko z atrakcyjnoscia i takimi tam.

[uli]

Wiesz co, życie się cały czas zmienia, nie ma co oczekiwać, że świat,
pragnienia, ludzie zatrzymają się choćby na chwilę. Pewnie, że teraz macie równy
status społeczny - ale czy tylko to Was łączy? Czemu zakładasz, że będzie
gorzej? Skoro Ci się nie podoba, to po co zatrzymywać tą chwilę. Może warto
czasem podjąć ryzyko, skoro nie wyobrażasz sobie starości tam. A że on będzie u
siebie a Ty nie u siebie - musisz zawsze mieć kontrolę nad wszystkim? Czasem
przyjemnie ją stracić To się nazywa przygoda.

[uli]

Wiesz, ja myślę, że to jest atut, że Twój chłopak jest Czechem. Znacznie łatwiej
poznac jakiś kraj, język, kulturę i w ogóle gdzieś się zaadaptować, kiedy znasz
kogoś, kto już umie się tam poruszać. Popatrz - np Uyu, ona uwielbia Francję,
jest bardziej francuska niż sami Francuzi. Gdyby nie jej mąż, pewnie nigdy by
tej Francji nie miała szansy pokochać.
Może pokochasz Czechy - przecież nie możesz z góry założyć, że nie?

[julicik]

Oczywiscie, nie zakladam, ze mi sie nie spodoba, ale ja nie chce
robic bledow, ktorych efekty beda nie do przejscia i dla mnie i dla
niego. To bez sensu jest. Dlaczego wybory sa tak trudne...

[eliska41]

Tez tak mysle ze najgorsze są w zyciu momenty kiedy musimy dokonać wyborów. Boli
to, rodzi strach, człowiek traci grunt pod nogami nie wie co go czeka. Ale bez
tych wyborow sie nie da zyc. Jesli sami się nie zdecydujemy, to zazwyczaj ktos
inny to zrobi za nas.

A błędy... tych również nie unikniesz , albo nas uczą albo nas dołują. Ja myślę
ze błędy jako takie nie są wcale niczym strasznym, mnie zazwyczaj przeraża
kiedy widzę że popełniam te same bez tego zebym się z nich czegoś nauczyła.

[julicik]

Tak, to prawda.
I juz to zrobil. Wybral i teraz rowniez wybor nalezy do mnie...
Najlepiej sie uczyc na cudzych bledach, ktos kiedys powiedzial.
Ciekawe czy ten ktos nauczyl sie czegos z cudzych bledow

[eliska41]

jak tak patrzę na siebie i wokół siebie a na historię mam wrażenie że są z nas
głowy kapuściane. Nie uczymy się ani z własnych ani cudzych błędów. Ciągle to
smo dokoła te same ludzkie cechy akurat w innym podaniu

[uyu]

"Popatrz - np Uyu, ona uwielbia Francję, jest bardziej francuska niż
sami Francuzi. Gdyby nie jej mąż, pewnie nigdy by tej Francji nie
miała szansy pokochać."

uli,
badz tak mila i w dziedzinie tworzenia portretow psychologicznych
ogranicz sie do swojego. Co i dzieki komu w zyciu widzialam to tylko
i wylacznie moja sprawa. Wierz mi, ze do tego aby zobaczyc swiat
nie potrzebuje zadnego wyrobnika, ktory by mi na to zapracowal.
Umiem to zrobic sama.

W ramach rewanzu pozwole sobie takze na maly portret
Niby mila, niby kulturalna, niby myslaca ale... marudna, operujaca
sloganami i z wielkim zapalem mowiaca o czyms, co zna tylko
powierzchownie, bo dopiero od kilku miesiecy.
Niby przystepna i komunikatywna ale... bardzo panciowata pancia
slodko paplajaca o tym co jej slina na jezyk przyniesie.
Mow o niczym! Bedzie szczerzej i ciekawiej.
A ty co sobie wypracowalas, ze pozwalasz sobie innych mierzyc twoja
miarka?

Uyu

[uli]

Uyu,

Przeczytałam Twoje posty. Pominę kwestię chamstwa i jadu jaki sączysz w swoje
wypowiedzi pod moim adresem. Mnie uczono kulturalnego odnoszenia się do ludzi,
Ciebie widać nie. No comment. Wydaje mi się, że ta dyskusja nie ma większego
sensu bo różnią nas wartości, a nie Francja i jej miejsce w świecie. Może to
jest konflikt pokoleń, żyjesz bowiem grubo ponad 2 razy niż ja, i niestety
widzę, że kompletnie nie rozumiesz tego o czym piszę. Mądrzysz się, żeś taka
światła, a ja żyję we Francji 3 kwadranse i co ja tam wiem. Widzisz, młodzi
ludzie wbrew pozorom widzą czasem rzeczy, to których starzy przywykli. Wiedz, że
pochodzę z rodziny filologów, moja matka jest romanistką i znam Paryż lepiej niż
Warszawę (niestety, wierzę, że w końcu znajdę czas żeby ją lepiej poznać), więc
te 3 kwadranse we Francji to Twoje blade pojęcie na mój temat. Mój obraz Francji
to był tak naprawdę jej obraz Francji. A dostrzegam w Waszym myśleniu pewne
podobieństwa (moja mama oczywiście jest mniej ordynarna w konwersacjach i
potrafi wymieniać poglądy nie obrażając rozmówcy czego i Tobie życzę), stąd
jasne jest dla mnie, że stary młodego nie zrozumie. Ona jechała do Nicei 3 dni,
pociągiem przez Wiedeń. Ja leciałam 3 godziny. Emigracja i podróżowanie dla
młodych Polaków to nie jest jakaś ucieczka z kołchozu - jak Ty to gdzieśtam
przedstawiłaś - niemal jako akt bohaterstwa. Dla mnie i ludzi w moim wieku to
jest przygoda. Wyjechałam z Polski jako ktoś, miałam już poukładane życie - na
każdym poziomie, inaczej niż Ty 30 lat temu. Dla mnie Francja to nie było
wybawienie od kołchozu, tylko telefon - chcecie jechać? Chcemy. I widzę po
rozmowach z Tobą właśnie, że łatwiej mnie i mojemu mężowi porozumieć się z
ludźmi w naszym wieku - z Francji, Belgii, Anglii, Egiptu czy choćby Polski, niż
z Tobą. Bo nie mamy takiej presji na mózg, nie wiem jak to inaczej nazwać - to
coś, co Ty reprezentujesz. A może dlatego, że dla naszego pokolenia I dama to
nie jest już osoba, która leży i pachnie, bo zmieniła się rola i pozycja kobiety
w Europie. Może dlatego, że świat pomału się zmienia i gospodarka rabunkowa
(choćby własnie próby atomowe na atolu Mururoa - skoro to takie niegroźne, to
czemu Francuzi nie zrobili tego na swoim wybrzeżu oceanu?? skoro przekraczają
intelektualnie polinezyjczyków i na pewno nie zapomnieliby założyć kombinezonów)
nie jest już normalnym robieniem interesów ani badań naukowych. Nie będę Ci tego
tłumaczyła bo to bez sensu, masz już swój wiek i uważasz się za krynicę
mądrości. Uważaj sobie, na zdrowie. Pytałam o Czechy, a Ty mi zaserwowałaś
wykład pod tytułem "milcz pętaku gdy stoisz przed moim obliczem". Dziękuję, nie
o to prosiłam. Ciao.

[uyu]

Ot, i nadete ego peklo z hukiem
Zarzucasz mi chamstwo? Mylisz sie, w przeciwienstwie do ciebie
unikam eufemizmow.
Jesli uwazasz sie za kogos o wyjatkowo wysokiej kulturze to takze
sie bardzo mylisz, bo kulturalni ludzie nie daja innym "niechcacy"
do zrozumienia, ze mam to, a robie tamto, zarabiam tyle, pochodze z
takiej a nie innej rodziny, studiowalam to i tamto, itp.
czyli "milczcie petaki, bo stoicie przed moim obliczem". I to zaraz
na wstepie, zeby wiedzieli z kim maja do czynienia. Dziecinada.
Cierpisz takze na syndrom "czerwonego dywanu", ktorego nikt przed
toba nie rozlozyl, bo i niby z jakiego powodu. Sadze, ze w Czechach
takze nikt go nie rozlozy, bo i po co.
Nastepnym przejawem chamstwa jest nazywanie Polski kolchozem. Miej
odwage i nazwij jej mieszkancow parobkami, jasnie panienko. No i ja
nie uciekalam - po prostu wyjechalam do meza. Gdyby nie on, sadze,
ze nigdy nie wyjechalabym z kraju.
Presji na mozg tez nie masz, bo presja na pustke jest fizycznie
niemozliwa.
Co do wieku, to z pewnoscia urodzilas sie pozniej. Nie zmienia to
jednak w zaden spoob tego, ze zachowujesz sie jak pretensjonalna
stara kobieta z zachwiana zdolnoscia postrzegania. I im dalej w
lata, tym bedzie gorzej. Juz to widze

To juz koniec tego cyrku. Szkoda na ciebie czasu.
Adieu.

[uli]

Zatem rozmawiasz z pustką Nie o pustce to źle świadczy ale wyłącznie o tym,
kto z pustką rozmawia.

[eliska41]

" - musisz zawsze mieć kontrolę nad wszystkim? Czasem
przyjemnie ją stracić smile To się nazywa przygoda."

Uli cudownie to napisalas - zauwazylam ze im bardziej sie tej kontroli dobrowolnie pozbawiam , tym bardziej czuje sie wolna i oczarowana zyciem jak male dziecko.

PS: po przeczytaniu Twych postow ostatnie 2 dni ciagle mysle o Francji

[uli]

Elisko, właśnie miałam taki przełomowy moment, że wiem już co Polakom może nie
pasować w FR. Nie wierzymy w takie pokazowe rzeczy jak flagi narodowe wszedzie i
wiarę w to, że wszystko co francuskie jest najlepsze, bo kojarzy nam się to z
propagandą (np sowiecką propagandą ), do której nie mamy jako naród zaufania.
Moja mama tego nie widzi we Francji, jest zachwycona, że oni tacy patrioci, ale
ona jest z innego pokolenia. Moja mama nie uważa np że jest coś niestosownego w
tym, że Chiny okupują Tybet, Rosja Czeczenię itd itd - uważa, że to wewnętrzne
sprawy tych państw. Moje pokolenie już tak chyba nie powie, to jest już inny chów...

[eliska41]

tak tak jestesmy dziecmi globalizacji,(takim ubocznym efektem) ludzmi ktorzy
widza szerzej niz panstwowe granice. Te granice nam raczej przeszkadzaja niz nas
chronia. ...
cd nastapi pozniej, koncze prace ide do domu. Dzis bylam psychiczniej bardziej z
Wami na forum niz w biurzue.
Pa

[kanapony]

my jesteśmy jak narkotyk

[julicik]

Bardzo dziekuje Eliska41. Dodalas mi otuchy, ktora jest u mnie
znikoma.
Dziekuje

[marchewa69]

Julcik, temat jest już solidnie przewałkowany przez mądre niewiasty powyżej
postujące. Ja dodam tylko słówko w kwestii języka. Czeski jest naprawdę
łatwiejszy niż inne języki, przynajmniej dla nas Słowian. Przecież Ty rozumiesz
swojego Czecha i to nie tylko przez pryzmat Waszej miłości ;o)) ale uchem,że tak
powiem . ROZUMIESZ, a to podstawa. Ośmiel się i zacznij mówić po Czesku. Już
teraz, w Londku. Masz privet teacher :o)i to zdarma, korzystaj więc. Pisownia,
czyli pravopis. Ej, i Czesi mają z tym problem, bo jest pogięta jak nasza
ortografia. Ale Bóg dał nam komputery! Nie bój się. Przecież możesz na początku
przepuścić swoją ewentualną korespondencję pracowniczą przez google dictonaire,
ABC w wordzie czy coś w tym stylu. No a w CV jasno wpisujesz comunicativ czech
więc potencjalny szef nie oczekuje, że mu z marszu zredagujesz bezbłędne ekspoze
w cestine. Na razie twoim atutem jest anglicky a polsky jazyk. No a wieczorami
szlifujesz pravopis czy uczęszczasz na kurs.

RELOKACJA. Wiesz, gdy mój mąż nagle ogłasza, że może za 3 miechy przeprowadzimy
się do kraju X ja zawsze popadam w popłoch. Mamy dwoje dzieci a im są starsze,
tym trudniej to znoszą. Ale ja wiem, że mój strach przed zmiana mogę przegonić
tylko w jeden sposób. Reaserching.
Siadam przed kompem i czytam, czytam. Oficjalne raporty - standard of leaving,
cost of leaving, no i posty na forach expatskich. www.expats.cz/
Im więcej czytam tym więcej wiem... tym mniej się boję, tym łatwiej jest mi
podjąć decyzję.

Jeśli chodzi i bezpieczeństwo i swobodę poruszania - tu jest jak u nas w Polsce.
Nie ma prywatnych lasów i parków. łazisz, dopóki nie trafisz na płot.
Bezpieczeństwo - zależy od dzielnicy, czyli bardziej od lokalsów - np. w Pradze
od zagęszczenia na danej ulicy lombardów lub hern non-stop otwartych. Tu dzieci
8-10 letnie same podróżują do szkoły i na zajęcia - metrem czy innymi środkami
lok. To o czymś świadczy.

Służba zdrowia - jak opisywano w innych wątkach - lepsza niż w PL - dla osób
ubezpieczonych. CZyli masz pracę - masz ubezpieczenie i prawo do szeregu badań i
dostęp do specjalistów bez czekania na wizytę pół roku. Gdy nie pracujesz - ale
jesteś w związku z osobą pracującą -a pro pos wątku ślub)jesteś dolepiona do
ubezpieczenia tego drugiego. Możesz oczywiście korzystać ze służby zdrowia jako
niepracujący singiel, posiadacz jedynie tej polskiej europejskiej karty
ubezpieczenia, ale tylko w nagłych przypadkach - choroba, dentysta.

Jak już pisano na tym forum. Czechy dla nas Polaków to taka pół-emigracja.
Więcej tu podobieństw z żywotem w PL niż w GB.
Ponadto - do PL masz 3,5 - 4 godziny autem. Już wkrótce znów puszczą pociągi na
trasie Poznań-Praha, więc w razie tęsknoty, czy poczucia przegranej - pakujesz
się i wracasz do kraju rodzinnego. To nie lot do Stanów i strach, że jak
wyjedziesz to nie możesz wrócić, bo wiza wygaśnie.

Siadaj do kompa i rozejrzyj się czy byłaby praca dla Ciebie w CR. Zobaczysz
jakie są tu warunki płacowe, jakie ceny wynajmu. Może wówczas będzie łatwiej
zaryzykować.
Trzymam kciuki/drim palce

[julicik]

Dzieki Marchewa!
Wiem, ze ten temat to jak rzeka i pewnie wiecej takich jak ja
niedlugo sie zjawi na tym forum i bedzie pytac o to samo. Ale to
forum to super sprawa.
Siedze juz jakis czas na kompie i czytam, sledze, czytam sledze itd.
Moze musze wiecej poczytac, aby sie upewnic. Ale wielkie dzieki za
naprowadzenie.
Dam Wam znac jaka decyzja bedzie.
Buziaki slodziaki.

[slavko2]

julicik skąd pochodzisz? Opole? K-koźle? Nysa?, Brzeg?)

[julicik]

Slavko z Brzegu jestem Byles tam?

[uli]

Slavko pewnie nie był w Brzegu, ale ma za to coś wspólnego z branżą IT, coś mi
się widzi

[julicik]

Slavko gdzie Ty nie byles jeszcze...

[slavko2]

julicik ja wszedzie byłem ), ja pochodze z K-K? byłaś tam?
Brzeg oczywiscie znam, ładny ale nieco zapuszczony troszke bidny ale
zamek godny uwagi. chciałbym kiedys kupic złote dukaty brzeskie
drogie sa ale zrealizuje to)

[julicik]

jak ja malo wiem o tym forum, wieki mi zejdzie doczytac posty ale
nic to.
bylam w K-K raz tylko, mam ciotke w Zdzieszowicach, a to niedaleko.
tez tak mysle Brzeg jest ladny, ale zapuszczony.
uda Ci sie je kupic.

[eliska41]

"ja wszedzie byłem"
tak bedziemy sondowac gdzie wstedzie byles.????
A poniewaz mowisz prawde jak sie sam deklarowales tak bedziemy wierzyc:
Byles w Tisy? (Tise?)
A byles w Tyncu? a ...Spoli...

[uli]

Marchewa ile razy się już przeprowadzaliście i w jakich odstępach czasu, i
gdzie?? Pytam tak z ciekawości...
Mądrze piszesz.

PS. chciałam tylko dodać, że ja już od jakiegoś czasu nie jestem niewiastą .

[marchewa69]

No, z tymi niewiastami to się tak wypsło... A przeprowadzki - Wroc-Krak.
Krak-Praha 5 wieś; Praha 5 wieś - Praha 4 wielkie miasto;o). No ale muszę
doliczyć dwa alarmy bombowe, czyli nerwówa, negocjacje, reaserching
czteromiesięczny, kartony przygotowane i... decyzja, że jednak zostajemy. W Pradze.

[uyu]

do julcik, ktora pisze:

"Brakuje nam spokoju, ciszy, lasow, mniejszej ilosci ludzi,
mozliwosci wyjscia z domu i zagubienia sie bez wsiadania do metra
(jestesmy w Londynie) czy autobusu, normalnych sasiadow (nasi sa
glosni), niemoznosci znalezienia normalnego (czyt. czystego)
mieszkania, dobrego jedzenia, dobrych lekarzy..."

Sadze, ze to wszystko bez trudnosci znajdziesz w Czechach. Jestes
mloda, dasz sobie rade. Kilka osob napisalo, ze czuje sie tu
bezpiecznie. Dolaczam do nich. Tez czuje sie o wiele bezpieczniej
niz w jakimkolwiek miejscu na swiecie w ktorym do tej pory
mieszkalam, a jest ich kilka.

Powodzenia

MArchewa

[uli]

Taka decyzja o zostaniu to chyba więcej znaczy niż przeprowadzka i
cała zabawa od nowa...

[marchewa69]

Ech, taka karma. Ale nie narzekam, ponieważ my na tym zyskaliśmy. W cichości
serca oboje woleliśmy zostać tu (wówczas mieliśmy za sobą tylko rok w CR zaś 2
mies wcześniej zmieniliśmy mieszkanie, czyli właśnie rozpakowałam ostatni karton
i zabrałam się za wieszanie obrazków gdy manża odebrał telefon z nową propozycją
w nowym kraju). No a ponieważ tu się wówczas trochę psuło pracowniczo, więc nie
pozostało mi nic innego jak rzucić się w neta i sprawdzić czy to będzie no win -
no lost czy raczej lost. Cały mój reaserch znacznie dopomógł w manżelowych
negocjacjach (jak masz liczby w garści to nie dasz się wpędzić w bambuko) Ej
sama wiesz, choćby taka wysokość skali podatkowej, cena mechanika lub niani/hod
albo biletu do Polski. Daje ci do myślenia. Ja jestem komputerowy mól, gromadzę
zakładki i linki z obsesyjną pieczołowitością:o)ku rozpaczy manży.\
Ad rem - dzięki takim akcjom stajesz się z czasem specem od relokacji, no i nie
boisz się tak jak za pierwszym razem. Dzieci też się tego uczą, choć boleśniej....

[uli]

Łał, jestem pod wrażeniem Może powinnaś zająć się fachowym doradztwem ?

My nabyliśmy mądrości życiowej po tym naszym ostatnim skoku. Przeprowadzki
wewnątrz Polski i bez dziecka to był jakiś tam brak komfortu przez tydzień, dwa,
czy nawet dłużej.
Z zagranicą jest moim zdaniem inaczej. Można policzyć pieniądze, ale czynnika
ludzkiego czasem się nie da...To dotyczy obyczajów kraju, do którego jedziesz,
albo choćby zachowania Twojego dziecka - ono też jest nieprzewidywalne,
zwłaszcza gdy jest małe (w jakim wieku macie dzieci?? jak reagowały na zmiany??).

Przyjechaliśmy tutaj w maju i miało być super, mieszkanie miało na nas czekać, a
hmm nie było mieszkania a pan, który był za nie odpowiedzialny nie odbierał
telefonu. Mieszkaliśmy 3 tyg w dwóch hotelach, jeden był koło lotniska, a
drugi-firmowy - na końcu świata, nawet chodnika tam nie było (oczywiście firma
za to płaciła, ale co z tego - nie tak to miało wyglądać), z niemowlakiem i z
kotem, i byliśmy, że tak to ujmę, mocno zdziwieni tą sytuacją, że nikogo to nie
obchodzi co się z nami dzieje, a przecież wiedzieli, że przylatujemy z maleńkim
dzieckiem, które nie naje się pizzą itd i mówili, że pewnie, przylatujmy, że się
nami zajmą. Oczywiście możesz się wściekać na kogoś czy nawet na siebie o własną
naiwność, ale straconych nerwów Ci to nie wróci. Tzn jak się tu żyje, to się
wkalkulowuje fakt, że wszyscy wszystko olewają i się nie spieszą (ale są za to
bardzo uprzejmi i uśmiechnięci). Ale jak się tego nie wie, to wiadomo - można
się mocno przejechać na tej "różnicy kulturowej".

Dlatego założyłam ten wątek Coby nie dać ciała drugi raz.
Jak Wam się żyje w Czechach??

[marchewa69]

Ech, na fachowe doradztwo nie mam szans - brak biznesowej żyłki. Z torbami bym
poszła.
Z reaserchem o CR jest łatwiej, bo sama zobaczysz, że nawet inzeraty
nemovitosti, czyli ogłoszenia o nieruchomościach będziesz rozumieć sama, po
dłuższej lekturze i przetłumaczeniu paru spornych słówek. Z tą waszą franc.
relokacją to faktycznie niezła wpadka. Mycie niemowlęcia w umywalce hotelowej -
no miodzio! U nas z przyczyn wiadomych (firma z początku nie chciała brać
manżela z rodziną) scenariusz był inny. Wpierw on sam w hotelowym pokoju prawie
rok, potem my - już do wynajętego mieszkania.
Co do zdolności adaptacyjnych dzieci - te maleją wraz z kolejnymi etapami
rozwojowymi. Jak obserwuję - do pierwszego zakochania nie ma większych dramatów.
Oczywiście... zawsze jest żal za przyjaciółmi, ukochaną panią, kotkami sąsiada,
itp ale... takie są czasy - rośnie nam generacja Nomadów lub jak kto woli -
dzieci Europy.
Ty masz małego skrzata, a ten w ogóle nie powinien przeżywać zmiany adresu.
Jeśli tylko tata i mama (i ten sam kot) będą nadal w zasięgu ręki... Szybciej
się nauczy języka niż Ty, za przeproszeniem i szybciej znajdzie towarzystwo w
piaskownicy.
CZechy. Nam tu dobrze. Mojej rodzinie. Wiesz, ten rok czekania, gdy widywaliśmy
się tylko w wikendy, rok samotności... Teraz wiem, ze wszedzie dobrze, byle
razem. No i byle bez wojny w tle.
Znam tu kilku niezadowolonych Polaków/rodzin. I to nie z powodu złej pracy,
małej kasy czy ogólnie niefajnych życiowych warunków. Denerwują ich Czesi,
czeskie obyczaje i mentalność, a nawet czeskie smaki. Czują się lepsi/mądrzejsi
od Czechów??? Ja obawiam się, że byłoby im źle wszędzie - poza Polską, czy
miastem rodzinnym. Ja zaś wyznaję zasadę, że słowa kształtują rzeczywistość. I
staram się nie mówić źle na wyrost. Nie jestem ślepa, ale przecież godząc się na
mieszkanie w obcym kraju nie moge wymagać aby wszystko było swojskie. Pierogi
robię sama albo przerzucam się na knedliki.
Wiesz, ja wprost chorobliwie lubię ludzi, więc wiem, ze byłabym nieszczęśliwa w
kraju, którego języka nie znam. Jestem leniuch ale czeski jest łatwy do
nauczenia, przynajmniej na poziomie komunikacyjnym. Spędziwszy pierwsze 2 tyg. w
CR - non stop w domu, z dziećmi w strupach po ospie, z głodu kontaktu
zagadywałam obce staruszki na przystankach i sprzedawczynie.
Dla mnie kluczem do tego kraju jest język. Gdy go znasz - możesz poznać ludzi
(piszę poznać, ale nie zaprzyjaźnić - na to tu czekasz dłużej niż w Polsce). Nie
tęsknisz tak strasznie za przyjaciółmi, bo masz internet i Skypa. A jak
strasznie tęsknisz to ich zaprosisz do siebie albo zapakujesz auto i wyskoczysz
na sb-nd. Nie tęsknisz za filmem, teatrem czy książką, bo to jest ogólnie
dostępne i to w ludzkiej cenie. Fakt, w nieeksportowej-czeskojęzycznej wersji.
Znają tu i doceniają Kieślowskiego. Była tu premiera Katynia. Trochę się z nas
śmieją, że szeleścimy mówiąc i że jesteśmy religijny naród, którymi rządzą
bliźniacy.
Tu jest na pewno inaczej niż w PL, Czesi są inni niż Polacy ale... chyba mniej
inni niż twoi Francuzi.
Dalej - w czeskim języku nie istnieje pojęcie wyścig szczurów. Znają je ludzie
korporacji, w wersji anglo. Ci - jak mój manża też pracują do 19. I mają też
wedle prawa pracy obowiązkową przerwę na obiad, punkt 12.00. W piątek po
południu nie znajdziesz doktora, mechanika, który byłby skłonny cię obsłużyć.
Wszyscy w tym czasie pakują auto i ruszają gromadnie na chalupu - wolą o vikendu
zażywać klidu a pohody.
Religia kojarzy im się z monarchią habsburską i uciskiem. Ale w kościele
spotkasz młodych ludzie aczkolwiek tylko tych, którzy się zdecydowanie
opowiedzieli za.
Zbiorowe żywienie jest tak popularne, że nie jest wielkim wydatkiem pójść do
knajpy z całą rodziną. Kraj jest cholernie ciekawy a mały - zjeździsz go autem
podczas wikendowych lub nawet jednodniowych wycieczek.
Morawa - zwłaszcza południowa, Znojmo, Palava - człowiek się czuje jak w Italii.
Do tego dodaj lokalne winnice i wino sprzedawane w piwniczkach od chłopa...
Sporo ścieżek rowerowych. Możliwość wynajęcia na wakacje chalupy za śmieszne
5000-7000 kc/tydzień, sezonowy basen prawie w każdym większym miasteczku z
ambicjami, stawy, rzeki, górki, zamki, hrady, parki, najgęstsza sieć kolejowa.
My się tu nie nudzimy i choć sporo widzieliśmy dalej jest co zwiedzać.
Uf, to najdłuższy post w mym żywocie, pewnie dlatego, że powinna,m się uczyć
zamiast pisać,
Zdravim i trzymam kciuki za dobra decyzję.

[uli]

Ha, to prawda, czeski nie jest trudny.
Nie wiem, teraz kiedy mój mąż już prawie dostał pracę w Brnie robi mi się słabo,
jak myślę o kartonach i nowym miejscu. Co prawda ci Czesi wydają się naprawdę
mili, mamy dostać mieszkanie służbowe do czasu aż nie znajdziemy sobie swojego
lokum. Ale to wszystko, co tutaj piszecie jest naprawdę przekonujące. Ale
straszno mi, straszno...
Hehe, do pierwszego zakochania piszesz - to chyba mamy jeszcze trochę czasu...
To prawda, że małżeństwo na odległość to straszna rzecz...
Masz rację, słowa kształtują rzeczywistość, do pewnego stopnia...To jest np
fajne u Irańczyków (nie wiem jak u innych Arabów) - żeby nie narzekać, nie
krytykować bez sensu - bo to tylko ściąga nieszczęścia, świat jest od tego
gorszy. Mamy dwóch znajomych Arabów, i oni naprawdę są zawsze uśmiechnięci, choć
na pewno mają tu trudniej niż my. Myślę, że trzeba się od nich uczyć

Teraz pozostaje dokończyć research, i podjąć jakąś decyzję...

Pozdrawiam bardzo

U