Nadia Aleksandra - ladny zestaw?

[lesia28]

[gaudencja]

Jeżeli już musisz nazwać córkę Nadia, to tak. A czemu zdecydowałaś sie na
Nadię, zamiast na pełną wersję - Nadieżdę?

[reirei]

ładny, chociaż nie przepadam za imieniem Nadia to z Aleksandrą ładnie się
komponuje, mnie sie podoba
pozdrawiam

[claudia207]

Czy nie lepiej Nadzieja? To polski odpowiednik Nadii.

[cysia.b]

Nadia zupełnie mi się nie podoba. Polski odpowiednik Nadzieja też nieszczególnie.

[szczekuszka]

Wybacz, ze to napisze, ale to brzmi strasznie "rusko". Oczywiscie, zle to nie
jest i jesli lubisz wschodnie klimaty to ok, ale w koncu zyjemy w Polsce i nikt
do Twojej corki nie bedzie mowil Nadio Aleksandro Mikołajewno ))
Z tym ostatnim zart.

[madziarek_edziecko]

Imię Nadia bardzo mi się podoba, zestaw z Aleksandrą brzmi ładnie. Podoba mi
się także Nadzieja.
Pozdrawiam
Madzia

[lady]

Prześliczny ten zestaw, nie daj sobie wmówić, że jest inaczej, trudno o
bardziej wdzięczne brzmienie!

[liliana1]

Bardzo mi się podoba - szczególnie imię Nadia(!) Ja na pewno tak kiedyś nazwę
swoja córeczkę (wcale nie ruskie, a europejskie), chociaż na drugie raczej
wybrałabym Nadia Magdalena, albo Nadia Małgorzata. I nie rozumiem dlaczego
miałabyś zamieniać na Nadiezdę? – przecież nie ma takiego imienia w Polsce.

[aniadm]

No właśnie - nie ma. A Nadia to zdrobnienie od Nadieżdy. Nie ma innej
etymologii. Czyli skoro Nadieżdy nie ma w Polsce, to skąd miałaby być Nadia?

[sandra75]

A skoro facsimile nie ma w Polsce, to skąd jest faks (fax)?

[aniadm]

sandra75 napisała:

> A skoro facsimile nie ma w Polsce, to skąd jest faks (fax)?

Jest faksymile

[sandra75]

Ale fax nie jest motywowany polskim faksymile, tylko wyspecjalizowaną
semantycznie formą angielskiego facsimile. Polskie faksymile ma inne znaczenie
niż baza od której fax jest derywatem.

[aniadm]

Faks to nazwa nowego urządzenia i została przejęta z języka obcego razem z
urządzeniem. Etymologia jest w tej sekundzie drugorzędna, gdyż nazwa przeszła w
formie "gotowej", jedynie z pisownią zaadaptowaną do polskiej.
Fakt, że jakaś nazwa pochodzi od jakiegoś innego słowa to nie do końca to samo,
co zależność imię-zdrobnienie.
W pełni porównywalne to byłoby tylko w sytuacji, gdyby wynaleziono nowy gatunek
człowieka nazwany nadia i trzeba by go było przejąć razem z nazwą.

[liliana1]

No cóż, nie bardzo jest dla mnie zrozumiały ten tok rozumowania. To chyba nie
jest istotne, że imię Nadia w Rosji występuje jako zdrobnienie Nadjeżdy, skoro
jest to samodzielne imię występujące w krajach europejskich (Francja, Anglia,
Niemcy,), a co najważniejsze w Polsce (imieniny 1 sierpnia) no i brzmi cudnie!

[sandra75]

Nazwa tego urządzenia to facsimile, skrócone z czasem do fax, zgodnie z ogólna
tendencja do skracania w j. ang. I nazwa owszem przeszła w gotowej, ale
skróconej formie. Nie wiem, na jakiej podstawie twierdzisz, że to nie to samo
co zależność imie-zdrobnienie, bo według mojej wiedzy jest to dokładnie ten sam
proces słowotwórczy (clipping). Nadia od Nadieżda to dokładnie ten sam
mechanizm co fax od facsimile, lub pub od public house. Nie mam pojęcia o
jakich nowych gatunkach mówisz.

[gaudencja]

Nazwa fax (faks) przeszła do polskiego z nowym urządzeniem, na które nie było w
polszczyźnie nazwy. W takich przypadkach zapożyczenia się traktuje dużo
łagodniej, niż gdyby dywan nagle zacząć nazywać karpetem. Zapożyczenie Nadii
jest dużo bliższe temu drugiemu przypadkowi, poniewaz nie towarzyszy mu
sprowadzenie nowego gatunku człowieka, który jest nazywany w ten sposób.

[sandra75]

A czy Ewy, Agnieszki i Anny to różne gatunki ludzi? Przecież imię to zbitek
głosek który nie ma odnośnika w rzeczywistości pozajęzykowej.Idac twoim tokiem
rozumowania można założyć, że każdy człowiek jest nowym gatunkiem i dlatego
noszą różne nazwy. I nie jest tak, że nie było w polszczyźnie nazwy na nowe
urządzenie: mamy faksymile, tak samo jak w j. ang mieli facsimile. Jednak
zaadaptowaliśmi skrócona formę fax. Tak samo było z zoo, fanem, sitcomem, pubem.
Z punktu widzenia językoznawstwa istnienie Nadii jest tak samo uzasadnione jak
istnienie powyższych form. Skoro mówisz "idę do pubu", a nie do "public house"
to dlaczego każesz ludziom nazywać dzieci Nadieżda?

[aniadm]

1. Właśnie o to chodzi, że imię to nie jest wyłącznie zbitka głosek. Ma swoje
pochodzenie, znaczenie, historię, konotacje kulturowe, skojarzenia językowe. I
odpowiedniki w różnych językach.

2. Formy "public house" nie używa nikt na świecie, nie wiem nawet, czy
występuje w dokumentach urzędowych. Wszędzie indziej jest pub. I tak samo, jak
pozostałe przykłady, słowo to dotyczy konkretnego zjawiska, sprowadzonego do
polski. (Z wyjątkiem zoo, bo słowo "zoologia" istniało w polszczyźnie od dawna).

3. Nie zaadaptowaliśmy formy "fax" tylko "faks". W polskim alfabecie nie max.
Nie mam pojęcia, czy faks to przeróbka fax czy skrót od faksymile i, szczerze
mówiąc, nie chce mi się teraz sprawdzać. Może później.

4. Prawie nikt nie używa na co dzień formy "Anna", większość ludzi powie Ania
albo Anka. Ale są to wyłącznie zdrobnienia i wszyscy o tym wiedzą. Pełna forma
to Anna i już. A Nadia jest zdrobnieniem od Nadieżdzy (o czym wcale nie wszyscy
wiedzą najwyraźniej).

5. Kto każe nazywać dzieci Nadzieżda? Po polsku to imię brzmi Nadzieja. Średnio
je lubię, ale to już indywidualna sprawa.

[sandra75]

Właśnie o to chodzi, że imię to nie jest wyłącznie zbitka głosek. Ma swoje
> pochodzenie, znaczenie, historię, konotacje kulturowe, skojarzenia językowe.
I
> odpowiedniki w różnych językach.

Tak? To wyjasnij mi znaczenie słowa "Anna". Może przychodza Ci do głowy jakies
synonimy albo antonimy? A może jakas parafraza? A co z mickiewiczowską Grazyną?
Czyż nie zostało utworzone właśnie jako zbitka głosek?
I co z tym wszystkim mają wspólnego skojarzenia???

To,że formy public house nie używa nikt na świecie nie zmienia faktu, że jest
to pełna forma rzeczownika "pub". Czyli wszyscy używamy skróconej formy (o
zgrozo ). Nieistotne jest czy występuje w oficjalnych dokumentah, liczy się
to, że występuje w oficjalnych słownikach języka angielskiego. Byc może,
analogicznie, za 20 lat nikt nie będzie używał formy Nadieżda, a pamietac o
niej będą tylko jęaykoznawcy (tak jak tylko językoznawcy pamiętają skąd
pochodzi słowo pub). A co do Nadziei - myślę, że trzeba rozgraniczyc dwa
pojęcia : imienia i rzeczownika. Przeciez jak ktoś nazywa sie Jagoda, to nie
przedstawia się po angielsku "My name is Blueberry", czyz nie?

[gaudencja]

sandra75 napisała:

A co do Nadziei - myślę, że trzeba rozgraniczyc dwa
> pojęcia : imienia i rzeczownika. Przeciez jak ktoś nazywa sie Jagoda, to nie
> przedstawia się po angielsku "My name is Blueberry", czyz nie?

W takim razie dlaczego w różnych językach imię to brzmi: Spes, Hope, Nadzieja,
Nadieżda, Esperance, Toivo, Ceriba, Muciu? Tu akurat związek z rzeczownikiem
jest silny, bo rzeczownik Nadzieja jako imię funkcjonuje od stosunkowo
niedawna. Imię to zaczęło być nadawane w tym samym okresie, co Wiara i Miłość,
na cześć trzech cnót wiary. Wiara i Miłosć jednak nie przyjęły się (choć
znajdziesz trochę dam o tych imionach w Rymucie), podczas gdy np. w Rosji
zarówno Wiera, jak i Nadieżda oraz Liubow' zafunkcjonowały świetnie.

[sandra75]

Sama sobie odpowiedziałaś - imię funkcjonuje od niedawna, dlatego związek z
rzeczownikiem jest tak silny. Myślę, że gdyby nagle nastąpił wysyp Nadziei (jak
np. Kubusiów czy Julii)to imię to przestałoby się tak silnie kojarzyć z
rzeczownikiem, a zaczęłoby w świadomości ogółu funkcjonować jako imię, które
przy okazji coś tam oznacza. Przeczytaj opinie o imieniu Nadzieja - Ci, którym
sie nie podoba uzasadniaja to własnie silnymi skojarzeniami z rzeczownikiem.
Czyli imiona-zbitki są łatwiejsze do zaakceptowania niż Tradycja, Wiara,
Nadzieja.

[gaudencja]

sandra75 napisała:

> Sama sobie odpowiedziałaś

A jakie pytanie sobie postawiłam, przepraszam bardzo? Bo miałam wrażenie, że
odpowiadam Tobie. Nie widzę w tym, co napisałam, za bardzo niczego, co by mogło
zakwestionować moją tezę, że lepsze są polskie odpowiedniki niż zagraniczne
wersje imion. Również cały Twój dalszy wywód jest - za przeproszeniem - mało
relewantny do tego, co pisałam i odpowiada chyba raczej na Twoje własne
wątpliwości.

A wczoraj właśnie widziałam znów moja znajomą Nadzieję, która byla jak zwykle
piekna, subtelna, z wielką klasą, i nadal w harmonii ze swoim imieniem, a ono z
nią.

[sandra75]

Wydawało mi się, że zdanie zakończone znakiem zapytania, a takową konstrukcją
rozpoczynasz swój post, nazywamy pytaniem. Widzę, że poziom merytoryczny
dyskusji zaczynasz zastępować poziomikiem (niskim) erystycznym z wątkami pseudo-
psychoanalizy.

[gaudencja]

sandra75 napisała:

> Wydawało mi się, że zdanie zakończone znakiem zapytania,

Aha, rozumiem. Była to jednak odpowiedź na Twoje pytanie "Przeciez jak ktoś
nazywa sie Jagoda, to nie
przedstawia się po angielsku "My name is Blueberry", czyz nie?" poprzez pytanie
retoryczne, a nie - moje pytanie do Ciebie.

Widzę, że poziom merytoryczny
> dyskusji zaczynasz zastępować poziomikiem (niskim) erystycznym

Niestety, jeśli ktoś tu uprawia niską erystykę, to jesteś to niestety ty.

[sandra75]

>Niestety, jeśli ktoś tu uprawia niską erystykę, to jesteś to niestety ty.

I to jest dokładnie klasyczny przykład prymitywnej sofistyki. Jeśli już
wysuwasz takie oskarżenia, to zasadne byłoby przynajmniej poprzeć je jakimś
przykładem. A jeśli koniecznie chcesz przerzucać się inwektywami:pisanie
zaimka "ty" z małej litery świadczy nienajlepiej o Twojej ogładzie towarzyskiej
tudzież kulturze osobistej. Widzę, że wyczerpałaś już zasób swoich możliwości
co do dalszego prowadzenia dyskusji i zaczynasz uciekać się do aagresywnych
osobistych ataków, a ja nie mam zamiaru bawić się w "przerzucanie piłeczki" na
zasadzie :
- Wcale nie ja, tylko Ty
- A nie, bo właśnie Ty
- A właśnie, że Ty
itd. To już wolę porozmawiać sobie ze swoją roczną córeczką - jest to
zdecydowanie bardziej rozwijające.

[gaudencja]

sandra75 napisała:

> >Niestety, jeśli ktoś tu uprawia niską erystykę, to jesteś to niestety ty.
>
> I to jest dokładnie klasyczny przykład prymitywnej sofistyki. Jeśli już
> wysuwasz takie oskarżenia, to zasadne byłoby przynajmniej poprzeć je jakimś
> przykładem.

Proszę bardzo; Ty za to nie musisz tego robić, wysuwając prymitywne oskarżenia
w moją stronę. Erystyka uprawiana przez ciebie polega na potraktowaniu
klasycznego pytania retorycznego (dosyć oczywistego, tym bardziej ze zostawiłam
kawałek twojego mejla, na który odpowiadam) i potraktowaniu tego, jakbym
rzeczywiście Ciebie o cośpytała, po czym zamiast odpowiedzieć na cały post
odpowiedziałaś na moje rzekome ptyanie. Nie mam zamiaru tego dajej wyjaśniać ,
bo nie mam ochoty na takie gierki.

A jeśli koniecznie chcesz przerzucać się inwektywami:pisanie
> zaimka "ty" z małej litery świadczy nienajlepiej o Twojej ogładzie
towarzyskiej
>
> tudzież kulturze osobistej.

Nie czepiaj sie. Mimo, ze w internecie nie jest to obligatoryjne, stosuję
wielką literę, ale teżrobię literówki. Jedną z nich jest własnie opuszczanie
czasem wielkich liter, na początku zdania na przykład, a także czasem w środku.
Zresztą zapewne jako nie-lamerka doskonale wiesz, że w internecie, o czym już
pisałam powyżej, tego rodzaju forma nie jest obowiązkowa i jej brak nie
swiadczy o nieuprzejmości.

Widzę, że wyczerpałaś już zasób swoich możliwości
> co do dalszego prowadzenia dyskusji i zaczynasz uciekać się do aagresywnych
> osobistych ataków,

Przyjrzyj sie, kto zaczął agresywne osobiste ataki i uderz sie w piersi.

To już wolę porozmawiać sobie ze swoją roczną córeczką - jest to
> zdecydowanie bardziej rozwijające.

Prosze bardzo, ja również nie mam ochoty z tobą rozmawiać. Pa.

[sandra75]

> Proszę bardzo; Ty za to nie musisz tego robić, wysuwając prymitywne
oskarżenia
> w moją stronę. Erystyka uprawiana przez ciebie polega na potraktowaniu
> klasycznego pytania retorycznego (dosyć oczywistego, tym bardziej ze
zostawiłam
>
> kawałek twojego mejla, na który odpowiadam) i potraktowaniu tego, jakbym
> rzeczywiście Ciebie o cośpytała, po czym zamiast odpowiedzieć na cały post
> odpowiedziałaś na moje rzekome ptyanie.

Ja widzę to inaczej. Podważyłaś moje stwierdzenie,że imię to nie rzeczownik
powołując się na Nadzieję i podając przykłady z innych języków. Akurat
cecha "przetłumaczalności" imienia mnie nie przekonuje, gdyż inne imiona
również mają swoje odpowiedniki w różnych językach językach, a poza tym fakt,
że imię to brzmi jak rzeczownik pospolity decyduje o stosunkowo małej
popularności Nadziei. A jeszcze mniejszej Tradycji, oraz o niewystępowaniu
Wiary. TO, jak zdaje mi się, był cały twój post. Wydaje mi się, że odpowiedź
była "relewantna". Ale technika sprytna: zadaj pytanie, a jak interlokutor
odpowie, to powiesz, że bez sensu bo było retoryczne. Trochę jak zabawa
przedszkolaków w "przybij piątkę - rzymską). Co do zaimków - wiem, że jest to
literówka, chciałam pokazać jak łatwo przejść od meritum sprawy do atakownia.
Wystarczy byle pretekst - np. zadanie pytania niby-to-retorycznego. Acha,
według stanu mojej wiedzy nie ma nie niewłaściwego w odpowiadaniu na takie
pytanie, nie rozumiem więc oskarżenia o chwyt erysytyczny. Przeciwnie,
nieodpowiadanie na pytanie jest takim chwytem.

>Przyjrzyj sie, kto zaczął agresywne osobiste ataki i uderz sie w piersi

Przyglądam się i przyglądam i wychodzi na to, że Ty. W poście odpowiadającym na
moje przypuszczenia o możliwych powodach nielubienia Nadziei w Polsce w którym
nie ma żadnych osobistych ataków na Twoją osobę (nawet jeśli masz na imię
Nadzieja).

[gaudencja]

sandra75 napisała:

> Ja widzę to inaczej. Podważyłaś moje stwierdzenie,że imię to nie rzeczownik
> powołując się na Nadzieję i podając przykłady z innych języków.

No cóż, właśnie podważyłam, a nie pytałam.

a poza tym fakt,
> że imię to brzmi jak rzeczownik pospolity decyduje o stosunkowo małej
> popularności Nadziei.

Imię to JEST rzeczownikiem pospolitym, nadawanym jako imię.

A jeszcze mniejszej Tradycji, oraz o niewystępowaniu
> Wiary. TO, jak zdaje mi się, był cały twój post.

Tradycja nie występuje jako imię (o tym akurat nie pisałam), natomiast Wiara i
Miłość - owszem (o czym pisałam). W związku z powyższym zadaję sobie pytanie,
czy rzeczywiście odpowiadasz na moje posty, bo nie wygląda mi na to, żeby to, w
jaki sposób je streszczasz, odzwierciedlało ich tresć.

Wydaje mi się, że odpowiedź
> była "relewantna". Ale technika sprytna: zadaj pytanie, a jak interlokutor
> odpowie, to powiesz, że bez sensu bo było retoryczne.

Niestety, było to pytanie retoryczne, i myślę, że jako świetny jezykoznawca
znasz technikę odpowiadania na cudze pytanie pytaniem retorycznym. Nie powinno
być wątpliwości tym bardziej, że zacytowalam Twoje pytanie, na które
odpowiadałam, a nie odniosłam sie do całego postu. Skoro nie zrozumiałaś postu,
to przeczytaj go jeszcze raz, a nie oskarżaj mnie o niskie zagrania erytyczne.
W końcu nie dysponujesz jedynie słuszną wykładnią tego co napisałam, nie masz z
zasady racji, i mozesz sie też czasem pomylić, a nie - od razu wytaczać armaty
i ostre oskarżenia.

Co do zaimków - wiem, że jest to
> literówka, chciałam pokazać jak łatwo przejść od meritum sprawy do atakownia.
> Wystarczy byle pretekst - np. zadanie pytania niby-to-retorycznego.

Wyjaśnienie brzmi malo wiarygodnie, ale przyjmuję je.

Acha,
> według stanu mojej wiedzy nie ma nie niewłaściwego w odpowiadaniu na takie
> pytanie, nie rozumiem więc oskarżenia o chwyt erysytyczny. Przeciwnie,
> nieodpowiadanie na pytanie jest takim chwytem.

Wręcz odwrotnie. Odpowiadanie na pytanie retoryczne, tak jakby było zadane z
żądzy wiedzy, przy jednoczesnym nieudzielaniu odpowiedzi na to, o co tak
naprawde chodziło przedmówcy, jest bardzo nieuczciwym i rozpowszechnionym
chwytem erystycznym. Spotkałam sie z nim wiele razy. Działa zwłaszcza dlatego,
ze jesli przedmówca chce wyjaśnić, że nie o to mu naprawde chodziło, wychodzi
na (za przproszeniem) upierdliwego nudziarza, zwłaszcza kiedy rzecz sie dzieje
na zebraniu, na którym z zasady jest mało czasu.

> >Przyjrzyj sie, kto zaczął agresywne osobiste ataki i uderz sie w piersi
>
> Przyglądam się i przyglądam i wychodzi na to, że Ty. W poście odpowiadającym
na
>
> moje przypuszczenia o możliwych powodach nielubienia Nadziei w Polsce w
którym
> nie ma żadnych osobistych ataków na Twoją osobę (nawet jeśli masz na imię
> Nadzieja).

Rozumiem, że jeśli ja napisałam, że Twoja odpowiedź nie jest moim zdaniem
relewantna (czyli adekwatna do tego, co napisałam; czyli że po prostu dotyczy
czego innego), to jest to osobisty agresywny atak, a jeśli Ty napiszesz, że
stosuję niską erystykę, to jest to tylko łagdna, uzasadniona samoobrona?

[sandra75]

> Wręcz odwrotnie. Odpowiadanie na pytanie retoryczne, tak jakby było zadane z
> żądzy wiedzy, przy jednoczesnym nieudzielaniu odpowiedzi na to, o co tak
> naprawde chodziło przedmówcy, jest bardzo nieuczciwym i rozpowszechnionym
> chwytem erystycznym. Spotkałam sie z nim wiele razy. Działa zwłaszcza
>dlatego,
> ze jesli przedmówca chce wyjaśnić, że nie o to mu naprawde chodziło, wychodzi
> na (za przproszeniem) upierdliwego nudziarza, zwłaszcza kiedy rzecz sie
dzieje
> na zebraniu, na którym z zasady jest mało czasu.

Będę upierac sie przy swoim zdaniu. Odpowiadanie na pytanie retoryczne, na
które z definicji nie odpowiada się, może byc przejawem nadgorliwości, ale na
pewno nie jest zachowaniem niefair. Samo stosowanie pytań retorycznych fair nie
jest, gdyż nie zostawia rozmówcy pola manewru. Zadając pytanie retoryczne
jednocześnie narzucasz mu swój punkt widzenia. To tak jakbyś powiedziała "Każdy
wie,że..", "oczywiste jest, że..". Takie techniki są prostym sposobem na
nieuczciwe zdobycie przewagi w dyskusji i "zamknięcie gęby" oponentowi. Pytania
retoryczne są więc chwytem erystycznym w najczystszej postaci. A do tego
jeszcze według Ciebie samo odpowiadanie na takie pytanie jest nieuczciwe!
Stwarzasz więc sytuację patową. I taki sposób dyskutowania mi się nie podoba.

>No cóż, właśnie podważyłam, a nie pytałam
To trzeba było podważać twierdząco.

> Imię to JEST rzeczownikiem pospolitym, nadawanym jako imię.
Ja bym powiedziała inaczej - że jest to imię oraz rzeczownik pospolity.
Podwójna funkcja.

>Niestety, było to pytanie retoryczne

no własnie, sam ten fakt podważa Twoje czyste intencje. Poniżej definicja z
Oxford English Dictionary (uważany za najbardziej rzetelny na świecie i
niemający sobie równych w leksykografii).


rhetorical, a.
1. †a. Eloquent, or eloquently expressed. Obs. b. Expressed in terms
calculated to persuade; hence (often in depreciatory use), composed or
expressed in artificial or extravagant language; of the nature of mere rhetoric
(as opposed to sober statement or argument).

Obs. to obsolete (przestarzały, nieaktualny)

Wcale nie uważam że dysponuję "jedyną słuszną wykładnią", to Ty, uprawiając
retorykę, zagarniasz sobie takie prawo.

> Rozumiem, że jeśli ja napisałam, że Twoja odpowiedź nie jest moim zdaniem
> relewantna (czyli adekwatna do tego, co napisałam; czyli że po prostu dotyczy
> czego innego), to jest to osobisty agresywny atak, a jeśli Ty napiszesz, że
> stosuję niską erystykę, to jest to tylko łagdna, uzasadniona samoobrona?

To nie "relewantny" zazgrzytało, tylko przesunięcie punktu ciężkości z
omawianego problemu (i.e. imion) na moją osobę. I potraktowałam to jako atak.
Uważam, że należy trzymać się sedna sprawy, a nie odnosić się do osoby partnera
w dyskusji.

[gaudencja]

sandra75 napisała:

> Będę upierac sie przy swoim zdaniu. (...) A do tego
> jeszcze według Ciebie samo odpowiadanie na takie pytanie jest nieuczciwe!
> Stwarzasz więc sytuację patową. I taki sposób dyskutowania mi się nie podoba.

...a ja będe upierac sie przy swoim zdaniu. Pytanie retoryczne to z definicji
pytanie, na które nie oczekuje sie odpowiedzi. Odpwiadanie na nie tak, jakby
było zadane "od nowa", jest sposobem na nieuczciwą dyskusję, tym bardziej jeśli
zastepuje odniesienie się do całej reszty wypowiedzi rozmówcy.

Rozumiem, że Twoim zdaniem ja upierając sie przy swoim stwarzam sytuację
patową, a Ty upierając się przy swoim słuzysz obiektywniej, uwalniającej
prawdzie?

Nie podoba mi się sposob dyskutowania polegający na nieustajacych insynuacjach
tego rodzaju z Twojej strony.

> >No cóż, właśnie podważyłam, a nie pytałam
> To trzeba było podważać twierdząco.

Zapamiętam to i w następnych ewentualnych dyskusjach z Tobą będę zawsze
podważac twierdząco, o ile tylko sprawi Ci to przyjemność. W pozostałych
rozmowach mam zamiar używać całego spektrum jezyka polskiego.

> > Imię to JEST rzeczownikiem pospolitym, nadawanym jako imię.
> Ja bym powiedziała inaczej - że jest to imię oraz rzeczownik pospolity.
> Podwójna funkcja.

Proszę bardzo, mozesz tak uważać; jednak nie jest to przypadek np. rosyjskiego
zdrobnienia Tania, które tylko przypadkowo jest zbieżne dźwiękowo ze słowem,
oznaczającym "niedroga". Slowo Nadzieja zaczęło pełnic funkcję imienia właśnie
jako rzeczownik oznaczający "nadzieję" i jako imię nie straciło (i nawet nie
próbuje stracić) związku z rzeczownikiem.

> no własnie, sam ten fakt podważa Twoje czyste intencje. Poniżej definicja z
> Oxford English Dictionary (uważany za najbardziej rzetelny na świecie i
> niemający sobie równych w leksykografii).

No cóż, zapewne jako rzetelny naukowiec zajmujący sie jezykoznawstwem doskonale
sie orientujesz, czy i od kiedy w Polsce obowiązują jeszcze polskie słowniki,
czy też zapożyczamy już wszystko, od imion poczynając, poprzez szczegółowe
znaczenia zwrotów, na słownikach kończąc. Ja jednak mam na tyle przestarzałą
wiedzę, że odnoszę wrażenie, iż najwyzszym autorytetem w dziedzinie jezyka
polskiego jest nie Oxford English Dictionary, lecz Słownik języka polskiego, a
mówi on wyraźnie:

"retoryczny «dotyczący retoryki, oparty na retoryce; oratorski, krasomówczy»
Styl retoryczny.
Zwroty retoryczne.
Δ Akcent, przycisk retoryczny «akcent, przycisk emocjonalny, stosowany w
przemówieniach»
Δ Figura retoryczna «zwrot, wyrażenie lub wyraz wzmacniające ekspresywność
języka, jego obrazowość, emocjonalność»
Δ Pytanie retoryczne «pytanie, na które nie oczekuje się odpowiedzi słuchacza
(słuchaczy); stawiane w celu wywołania silniejszego wrażenia»"
sjp.pwn.pl/haslo.php?id=53314
Jako żywo, nie ma tu nic o nieuczciwych intencjach pytania retorycznego, które
traktowane jest tylko jako rodzaj ozdobnika zwiększającego sugestywność
wypowiedzi.

> Wcale nie uważam że dysponuję "jedyną słuszną wykładnią", to Ty, uprawiając
> retorykę, zagarniasz sobie takie prawo.

Niestety, to co zacytowałam powyżej, stawia w podejrzanym świetle raczej
Ciebie, która usiłujesz sugerować nieslychane rzeczy za pomocą dalej
nierelewantnych argumentów.

> To nie "relewantny" zazgrzytało, tylko przesunięcie punktu ciężkości z
> omawianego problemu (i.e. imion) na moją osobę. I potraktowałam to jako atak.

Tzn. nie mogę napisać, że odpowiedź mało odnosi sie do treści postu, na który
odpowiada, bo jest to osobisty atak, i to do tego agresywny?? Moim skromnym
zdaniem jest to normalna część dyskusji. W tym, co napisałam, nie było agresji,
a jedynie konstatacja. W odpowiedzi na co Ty wytoczyłaś armaty "niskiej
erystyki" i innych tego rodzaju epitetów. Na przyszłosć bardziej uważaj z
wyciąganiem takich dział, zwłaszcza kiedy strzelasz do wróbla.

[sandra75]

Biedny wróbelku, pozwól,że skomentuję niektóre z Twoich wypowiedzi.

>a ja będe upierac sie przy swoim zdaniu. Pytanie retoryczne to z definicji
pytanie, na które nie oczekuje sie odpowiedzi

Więc jest to pytanie które nie daje możliwości odpowiedzi. Co do OED: nie
sądzę, zeby miało znaczenie jakiego słownika używa się omawiając
słowo "retoryczny", które jest słowem międzynarodowym i wszędzie oznacza to
samo. Nie wiem dlaczego mam korzystać ze słownika języka polskiego, skoro na
pólce mam słownik uważany za najlepszy, a znaczenie słowa "retoryka" jest takie
samo we wszystkich językach.

>Proszę bardzo, mozesz tak uważać; jednak nie jest to przypadek np. rosyjskiego
> zdrobnienia Tania, które tylko przypadkowo jest zbieżne dźwiękowo ze słowem,
> oznaczającym "niedroga". Slowo Nadzieja zaczęło pełnic funkcję imienia
właśnie
> jako rzeczownik oznaczający "nadzieję" i jako imię nie straciło (i nawet nie
> próbuje stracić) związku z rzeczownikiem.

Ale jeśli słowo Nadzieja jest użyta jako imię, nie znaczy "nadzieja", prawda?
Zdania "Nie ma nadziei" i "Nie ma Nadziei" nie oznaczają tego samego, a różnica
w znaczeniu wynika tylko i wyłącznie z innego funkcjonowania słowa. Wiele imion
jest motywowanych rzeczownikami pospolitymi, ale w miarę rosnącej popularności
imienia związek z rzeczownikiem robi się coraz słabszy (Zuzanna, Maciej).
Myslę, że nawet w przypadku imion Sławomir/Mirosław znaczenie (które
jest "widoczne" na poziomie ortograficznym) jest mało dostrzegane.

>usiłujesz sugerować nieslychane rzeczy za pomocą dalej
> nierelewantnych argumentów.

Konkrety proszę, konkrety. Jakież to rzeczy tak Cię zadziwiły i które argumenty
są nierelewantne?

> Rozumiem, że Twoim zdaniem ja upierając sie przy swoim stwarzam sytuację
> patową, a Ty upierając się przy swoim słuzysz obiektywniej, uwalniającej
> prawdzie?

I po co ta ironia? Ja prowadzę dyskusję bez prób ośmieszania Cię. Tylko, że
potrafię również rozmawiać ośmieszając, a Ty zdaje się działasz tylko w jedną
stronę. I owszem, moim zdaniem stwarzasz sytuacje patową, bo zadając pytanie
retoryczne blokujesz mi możliwość odpowiedzi, a samą odpowiedź uważasz za chwyt.
Ty upierasz się przy swoim za pomoca tricku "to co powiedziałam to jedyna
słuszna prawda, więc nie próbuj się wymądrzać, bo to co powiesz i tak będzie
nierelewantne". Ja upieram się przy swoim za pomocą rzeczowej argumentacji i
daję Ci mozliwość odpowiedzi, jeśli nie jesteś do tej argumentacji przekonana.
Samo to jak widzisz wyklucza istnienie "obiektywnej, uwalniającej prawdy"
(?????)

[gaudencja]

sandra75 napisała:

> Biedny wróbelku, pozwól,że skomentuję niektóre z Twoich wypowiedzi.

Czy oczekujesz, żebym sie teraz zwróciła do Ciebie "nieszczęsna dżdżwniczko"?
Czego sie spodziewasz, wprowadzając do dyskusji tego rodzaju zwroty lub
oskarżenia o niską erystykę? Poprawy atmosfery? Załamania moralnego
przeciwnika? Doprawdy, nie rozumiem, jaką to ma funkcję.

Pytanie retoryczne to z definicji
>
> pytanie, na które nie oczekuje sie odpowiedzi
>
> Więc jest to pytanie które nie daje możliwości odpowiedzi.

Nie, bo nie jest de facto pytaniem. Albo - tak, bo jest stwierdzeniem. To tak,
jakbyś miała do mnie żal, ze zdanie zakonczone kropką nie daje mozliwosci
odpowiedzi.

Co do OED: nie
> sądzę, zeby miało znaczenie jakiego słownika używa się omawiając
> słowo "retoryczny", które jest słowem międzynarodowym i wszędzie oznacza to
> samo. Nie wiem dlaczego mam korzystać ze słownika języka polskiego, skoro na
> pólce mam słownik uważany za najlepszy, a znaczenie słowa "retoryka" jest
takie
>
> samo we wszystkich językach.

W różnych językach różne zwroty są definiowane inaczej, nawet pojęcia z pozoru
te same miewają rożny zakres. Aż dziw, że jako lingwistka nie zdajesz sobie z
tego sprawy.

Wiele imion
>
> jest motywowanych rzeczownikami pospolitymi, ale w miarę rosnącej
popularności
> imienia związek z rzeczownikiem robi się coraz słabszy (Zuzanna, Maciej).
> Myslę, że nawet w przypadku imion Sławomir/Mirosław znaczenie (które
> jest "widoczne" na poziomie ortograficznym) jest mało dostrzegane.

OK, nie będę brnąć dalej w tę dyskusję, bo nie jestem filologiem, ale w moim
odczuciu motywowanie słów wyrazami pospolitymi to zgoła co innego, niż użycie
wyrazu pospolitego jako imienia. Dlatego przypadek Sławomira jest zupełnie
inny, niż przypadek Nadziei.

> Konkrety proszę, konkrety. Jakież to rzeczy tak Cię zadziwiły i które
argumenty
>
> są nierelewantne?

Proszę. Konkretnie, zadziwiło mnie to, ze napisałaś "Wcale nie uważam że
dysponuję "jedyną słuszną wykładnią", to Ty, uprawiając
retorykę, zagarniasz sobie takie prawo.", a następnie "udowadniałaś" to
posługując się argumentami ze słownika jez. angielskiego w odniesieniu do
języka polskiego, choć go one w oczywisty sposób nie dotyczą.

> > Rozumiem, że Twoim zdaniem ja upierając sie przy swoim stwarzam sytuację
> > patową, a Ty upierając się przy swoim słuzysz obiektywniej, uwalniającej
> > prawdzie?
>
> I po co ta ironia? Ja prowadzę dyskusję bez prób ośmieszania Cię.

Po pierwsze, jeśli uważasz, że jest tak, jak piszesz, to gratuluję, ale uważna
lektura tego, co napisałas, od początku, powinna wyprowadzic Cie z błędu. Po
drugie, nie próbuje Cię ośmieszać, tylko pokazuje, jaką logiką sie kierujesz.
Jeżli Ty sie przy czymś upierasz, to jest to słuszne i głęboko właściwe (tak
zakładam, b jeszcze nie zauważyłam, żebyś napisała, że upierając sie stwarzasz
sytuacje patową), a ja - stwarzam sytuację patową własnie. Proszę bardzo,
chętnie podyskutuję, ale bez epitetów, którymi nieustannie operujesz.

Tylko, że
> potrafię również rozmawiać ośmieszając,

No proszę, wyobraź sobie, ze to zauważyłam!

Ja upieram się przy swoim za pomocą rzeczowej argumentacji i
> daję Ci mozliwość odpowiedzi, jeśli nie jesteś do tej argumentacji przekonana.
> Samo to jak widzisz wyklucza istnienie "obiektywnej, uwalniającej prawdy"
> (?????)

Ależ odpowiadam z apomocą rzeczowej argumentacji, ale z powodu tych odpowiedzi
jestem przez Ciebie oskarżana już to o "niską erystykę", już to o "stwarzanie
sytuacji patowej". Nie widzę żadnej rzeczowej kontrargumentacji z Twojej
strony, tylko obrzucanie mnie epitetami. Pozwala mi to zawestionować twoje
dobre w tej dyskusji intencje.

[sandra75]

>Czy oczekujesz, żebym sie teraz zwróciła do Ciebie "nieszczęsna dżdżwniczko"?
> Czego sie spodziewasz, wprowadzając do dyskusji tego rodzaju zwroty lub
> oskarżenia o niską erystykę?

To Ty zaczęłaś z wróblem, co miało z pewnością spowodować wrażenie, że jesteś
biedną, napastowaną przeze mnie istotą, Bogu ducha winną, z szeroko otwartymi
ze szczerego zdziwienia oczami. Jak na wróbla to duży dziób masz. I szpony
niezłe.A oskarżenia o niską erystykę (poparte przykładami) wprowadziłam, chcąc
albo przywrócić dyskusję na właściwe tory, albo ją zakończyć.

>Nie, bo nie jest de facto pytaniem. Albo - tak, bo jest stwierdzeniem. To tak,
> jakbyś miała do mnie żal, ze zdanie zakonczone kropką nie daje mozliwosci
> odpowiedzi.
Chyba przesadziłaś w swoich analogiach. Pytanie retor. nie jest po prostu
stwierdzeniem, tylko bardzo szczególnym typem stwierdzenia, coś jak "mam rację,
koniec kropka".

> W różnych językach różne zwroty są definiowane inaczej, nawet pojęcia z
pozoru
> te same miewają rożny zakres. Aż dziw, że jako lingwistka nie zdajesz sobie z
> tego sprawy.
Nie mówimy o różnych zwrotach, tylko o konkretnym terminie. Który ma to samo
znaczenie w j. polskim i ang.

> OK, nie będę brnąć dalej w tę dyskusję, bo nie jestem filologiem, ale w moim
> odczuciu motywowanie słów wyrazami pospolitymi to zgoła co innego, niż użycie
> wyrazu pospolitego jako imienia. Dlatego przypadek Sławomira jest zupełnie
> inny, niż przypadek Nadziei

Może Sławomir nie jest najlepszym przykładem, bo mało kto pamięta co to "mir".
Ale Bogusława tez ma zbitki dwóch wyrazów i funkcjonuje jako imię.

> posługując się argumentami ze słownika jez. angielskiego w odniesieniu do
> języka polskiego, choć go one w oczywisty sposób nie dotyczą.

Rozumiem więc, że sprawdzenie pojęcia "retoryka" w Britannice też odpada, bo
nie jest napisana po polsku? Czy chcąc określić znaczenie słowa "silnik
dwusuwowy" też dozwolone jest korzystanie wyłącznie z polskich słowników?

Mam wrażenie, że idziesz w zaparte, Gaudencjo. Wszyskiemu zaprzeczyć,
zanegować, wyprzeć się i oskarżyć drugą stronę o to co mi jest zarzucane.Ja Cię
ośmieszam? To Ty mnie ośmieszasz! (Mniejsza o konkrety, po co). Ja stwarzam
sytuację patową? To Ty ją stwarzasz! Popierasz swoje zdanie słownikiem? - no
ale niepolski, to się nie liczy. Ja mam nieczyste intencje? To Ty masz
nieczyste intencje! I tak na okrągło. Pewnie odpowiedzią na ten zarzut
będzie "to Ty idziesz w zaparte". Oczywiście bez uzasadnienia.

[gaudencja]

sandra75 napisała:

> To Ty zaczęłaś z wróblem, co miało z pewnością spowodować wrażenie, że jesteś
> biedną, napastowaną przeze mnie istotą, Bogu ducha winną, z szeroko otwartymi
> ze szczerego zdziwienia oczami. Jak na wróbla to duży dziób masz. I szpony
> niezłe.

Wybacz, nie chciałam tego napisać, ale wychodzi to po raz kolejny. Czytanie
tekstu ze zrozumieniem jest trudną sztuką, wiem, aczkolwiek po pracowniku
naukowym oczekiwałabym czegoś więcej. Niestety, Twój poziom rozumienia tekstu
jest niski (albo przejawiasz dużo złej woli) i stąd sie zapewne biorą wszystkie
nieporozumienia. Zajrzyj jeszcze raz do mojego poprzedniego postu i doczytaj -
nigdzie nie utożsamiłam siebie z wróblem ("wróblem" była argumentacja). Nawet
jeżeli jednak tak to odczytałaś, Twoje cyniczne "litowanie sie" nad "biednym
wróbelkiem" moge odczytać tylko jako podgrzewanie dyskusji - zreszztą zrobiłaś
to nie pierwszy raz.

A oskarżenia o niską erystykę (poparte przykładami) wprowadziłam, chcąc
> albo przywrócić dyskusję na właściwe tory, albo ją zakończyć.

ROTFL!!! Jakbyś chciała zakończyć dyskusje, nie oskarżałabys mnie agresywnie,
tylko odpowiedziała, co miałas na myśli. Jeśli zas Twoją intencją było
sprowadzanie dyskusji na "własciwe tory" za pomocą tego rodzaju obraźliwych
epitetów, to najwyraźniej zgoła inaczej rozumiemy dyskusję.

> Chyba przesadziłaś w swoich analogiach. Pytanie retor. nie jest po prostu
> stwierdzeniem, tylko bardzo szczególnym typem stwierdzenia, coś jak "mam
rację,
>
> koniec kropka".

Czy możesz mi podać Twoje źródło definicji pytania retorycznego? Bo mam
wrażenie, że twoje jego rozumienie opiera się na dyskusjach w domu z mamusią,
która zabrania dziecku wychodzic wieczorem, kończąc wypowiedź
pytaniem "Rozumiemy się?" - a nie na wlaściwym użyciu tegoż w rozmaitych
wypowiedziach, przemówieniach itp., gdzie służy ono podkreślaniu i rozwijaniu
pewnych myśli. Nie spotkałam się jeszcze z tym, zeby pytanie retoryczne było
zakazane w uczciwej retoryce.

> Nie mówimy o różnych zwrotach, tylko o konkretnym terminie. Który ma to samo
> znaczenie w j. polskim i ang.

Najwyraźniej nie ma tego samego, skoro jest różnie definiowane w różnych
językach.

> Może Sławomir nie jest najlepszym przykładem, bo mało kto pamięta co
to "mir".
> Ale Bogusława tez ma zbitki dwóch wyrazów i funkcjonuje jako imię.

Jak to "też"? Nadzieja nie ma zbitki dwóch wyrazów; jest w brzmieniu tożsama z
rzeczownikiem pospoolitym "nadzieja".

> Rozumiem więc, że sprawdzenie pojęcia "retoryka" w Britannice też odpada, bo
> nie jest napisana po polsku? Czy chcąc określić znaczenie słowa "silnik
> dwusuwowy" też dozwolone jest korzystanie wyłącznie z polskich słowników?

Silnik dwusuwowy jest przypadkiem innym od pojęcia, które nie ma tak
konkretnego desygnatu. W przypadku tego drugiego możliwe są różnice odcieni
znaczeniowych lub pożądanych kontekstów. Przyklad: znajoma Francuzka dziś
poinformowała mnie, że nie powinno się mówić po francusku "discrimination",
ponieważ jest to anglicyzm i ponadto pojęcie jest zbyt ogólne, a jest przecież
tyle innych słów, którymi można wyraz ten zastąpić "sexisme, chauvinisme,
antisemitisme" itd. Tak więc widzisz - wydawaloby się, że dyskryminacja po
polsku, angielsku i francusku to to samo, ale jednak po francusku daje wrażenie
niepotrzebnego ulegania obcym wpłyom językowym i nie jest rekomendowane. Co do
używania słowników angielskich do interpretacji pojęć z jezyka polskiego, to na
razie ja mieszkam jeszcze w Polsce, mówię po polsku, mam książki napisane po
polsku, nie zamierzam sie wynarodowić, i wiarygodnym żródłem dla mnie w
dziedzinie interpretacji pojęć z jezyka polskiego jest słownik jezyka
polskiego, a nie chińskiego, duńskiego, francuskiego, ki-swahili czy
jakikolwiek inny, choćby był najlepszy.

> Mam wrażenie, że idziesz w zaparte, Gaudencjo.

ROTFL - Ty za to wykazujesz wyjątkowo elastyczną, sympatyczną i przyjazną
postawę DDDDDDD

Ja stwarzam
> sytuację patową? To Ty ją stwarzasz!

Zupełnie nie o to chodziło. Czytanie ze zrozumieniem tekstu kłania się
ponownie.

Popierasz swoje zdanie słownikiem? - no
> ale niepolski, to się nie liczy.

A liczy się???!!! ROTFL. Wybacz, ale niestety nie chciałabym, zeby moje dziecko
trafiło kiedys na studiach w rece takich "naukowców".

[sandra75]

>Wybacz, nie chciałam tego napisać, ale wychodzi to po raz kolejny. Czytanie
> tekstu ze zrozumieniem jest trudną sztuką,

Chyba jest bardzo trudna sztuką, skoro nie rozumiesz nawet tego co sama
piszesz. Więc pozwól, że Ci wyjaśnię, słowo "wróbel" zostało przeze mnie użyte
per immutationem, jako metafora, przenośnia, konceptualizacja pewnych postaw,
cech i zachowań. Jesli nie rozumiesz pojęć metaforyzcznych to ich po prostu nie
używaj w dyskusji - nie będziesz miała problemów z odczytywaniem intencji
rozmówcy. A ja nie będę musiała uciekać się do metajęzyka, bo jest to nieco
żenujące. Moje litowanie się nad biednym wróbelkiem to komunikat mówiący, że
widzę próbę manipulacji i nie mam zamiaru tej manipulacji się poddać.

> Czy możesz mi podać Twoje źródło definicji pytania retorycznego?
Już podałam.

>jest w brzmieniu tożsama z
> rzeczownikiem pospoolitym "nadzieja".
No właśnie. W brzmieniu. Ale nie w znaczeniu.

> razie ja mieszkam jeszcze w Polsce, mówię po polsku, mam książki napisane po
> polsku, nie zamierzam sie wynarodowić, i wiarygodnym żródłem dla mnie w
> dziedzinie interpretacji pojęć z jezyka polskiego jest słownik jezyka
> polskiego, a nie chińskiego, duńskiego, francuskiego, ki-swahili czy
> jakikolwiek inny, choćby był najlepszy.

A ja mieszkam w Polsce, mówię po polsku, ale częściej po angielsku, czytam po
angielsku i większość książek posiadam również w języku angielskim, dzięki
czemu mogę czytać Szekspira w oryginale, oraz korzystać z najlepszych słowników
i encyklopedii na świecie. A "retoryka" nie jest pojęciem z języka polskiego,
równie dobrze więc możesz sprawdzić jej znaczenie w słowniku języka Bantu.

> A liczy się???!!! ROTFL. Wybacz, ale niestety nie chciałabym, zeby moje
dziecko
>
> trafiło kiedys na studiach w rece takich "naukowców".

Nie bój żaby. Jeśli odziedziczy geny po matce to na mój wydział się raczej nie
dostanie...

[gaudencja]

sandra75 napisała:

Więc pozwól, że Ci wyjaśnię, słowo "wróbel" zostało przeze mnie użyte
> per immutationem, jako metafora, przenośnia, konceptualizacja pewnych postaw,
> cech i zachowań. Jesli nie rozumiesz pojęć metaforyzcznych to ich po prostu
nie
>
> używaj w dyskusji - nie będziesz miała problemów z odczytywaniem intencji
> rozmówcy. A ja nie będę musiała uciekać się do metajęzyka, bo jest to nieco
> żenujące.

Rzeczywiscie, tego rodzaju metajęzyk, metafora, przenośnia, konceptualizacja
etc. jest żenujący; pozwól że przypomnę, co teraz nazywasz metajęzykiem:
> Biedny wróbelku, pozwól,że skomentuję niektóre z Twoich wypowiedzi.

Mogę powiedziec tylko jedno wielkie ROTFL (ktore odnosi sieteż do całej reszty
Twojego postu) i zakończyć tę całą dyskusję. Nie napiszę, co o Tobie myślę, bo
nie chcę, zeby ludzi na tym Forum oczy bolały od czytania. Dodatkowo ostrzegam -
kazdą nastepna próbę z Twojej strony wszczynania tego rodzaju dyskusji skończę
natychmiast KF-em; zrobie to samo, jeśli napiszesz w tym wątku jeszcze choć
jeden post w tym tonie.

ROTFL. Wybacz, ale niestety nie chciałabym, zeby moje
> dziecko
> >
> > trafiło kiedys na studiach w rece takich "naukowców".
>
> Nie bój żaby. Jeśli odziedziczy geny po matce to na mój wydział się raczej
nie
> dostanie...

No właśnie, nie zamierzam wysyłac go na uczelnię dla ćwierćintelektualistów.

Aha, trochę szkoda, ze nie napisałaś nam, że Twoja córka ma na imię Nadia. To
by w dużym stopniu wyjaśniało Twój zapał w dyskusji w tym wątku.

[sandra75]

Widzę, że z pojęciem metajęzyk tez się jeszcze nie spotkałaś... Cóż wszystko
przed Tobą.

> Dodatkowo ostrzegam
> kazdą nastepna próbę z Twojej strony wszczynania tego rodzaju dyskusji skończę
> natychmiast KF-em; zrobie to samo, jeśli napiszesz w tym wątku jeszcze choć
> jeden post w tym tonie.

"Ten ton" Ty zaczęłaś. Mam już dosyć Twoich osobistych wycieczek i insynuacji.
Jesli wydaje Ci się, że możesz mnie obrażać bezkarnie to się mylisz. Chcesz
pyskówkę, masz pyskówkę. Pisałam to już wielokrotnie w tym watku, że masz duże
problemy z trzymaniem poziomu i zbyt często uciekasz się do bardziej lub mniej
bezposrednich personalnych ataków. A tak prowadzić dyskusję każdy potrafi.

>Nie napiszę, co o Tobie myślę, bo
> nie chcę, zeby ludzi na tym Forum oczy bolały od czytania
A oto kolejny tego przykład.

>No właśnie, nie zamierzam wysyłac go na uczelnię dla ćwierćintelektualistów.
I kolejny. I tak oto, mimo moich starań próba o utrzymanie rozmowy na poziomie
merytorycznym bez żałosnych ataków na osobę rozmówcy nie powiodła się. Na
przyszłość radzę trzymać emocje na wodzy - histeryczki nie cieszą się uznaniem
wśród "inteligencji".

> Aha, trochę szkoda, ze nie napisałaś nam, że Twoja córka ma na imię Nadia. To
> by w dużym stopniu wyjaśniało Twój zapał w dyskusji w tym wątku.

Myślałam, że jest to oczywiste. Wielokrotnie pisałam o tym na forum. Po co
miałabym się angażować w dyskusję o imieniu które jest mi obojętne??? To chyba
oczywiste, że dyskutuje się o tematach, które sa nam w jakimś stopniu bliskie.
Sa też tacy, co wtrącaja się do każdej dyskusji, żeby powylewac pomyje na
przeciwnika, ale to juz inny typ.

[gaudencja]

sandra75 napisała:
> "Ten ton" Ty zaczęłaś.

Niestety, nie masz racji, co jest widoczne dla każdego, kto zechce przeczytac
ten wątek.

I kolejny. I tak oto, mimo moich starań próba o utrzymanie rozmowy na poziomie
> merytorycznym bez żałosnych ataków na osobę rozmówcy nie powiodła się.

Próba tak subtelna, ze aż niewidoczna.

histeryczki nie cieszą się uznaniem
> wśród "inteligencji".

Wątpię, czy cokolwiek wiesz na ten temat. A teraz żegnam raz na zawsze.

[sandra75]

> Niestety, nie masz racji, co jest widoczne dla każdego, kto zechce przeczytac
> ten wątek.
Mogłabym napisac identyczne zdanie. Jednak ponieważ przekręcanie kota ogonem to
Twoja domena, to niech tak zostanie. Myślę, że rozwój wątku mówi sam za siebie.

> Próba tak subtelna, ze aż niewidoczna.
Masz selektywny wzrok. Proponuję jeszcze raz uważnie przeczytać moje posty.

> histeryczki nie cieszą się uznaniem
> > wśród "inteligencji".
>
> Wątpię, czy cokolwiek wiesz na ten temat.

Racja, histeryczką nie jestem.

> A teraz żegnam raz na zawsze.
Cóż za melodramatyczny ton. Czy raz na zawsze to się okaże, ale żegnaj.

Re do Gaudencji

[bomajka]

Oj, moja droga, czy nie wydaje Ci się, superpoprawna Forumowiczko, że "Acha"
piszemy przez samo "h"? Tak mi przykro...

[gaudencja]

bomajka napisała:

> Oj, moja droga, czy nie wydaje Ci się, superpoprawna Forumowiczko, że "Acha"
> piszemy przez samo "h"? Tak mi przykro...

Pytasz Sandrę, przepraszam? Chyba Ci się osoby pomyliły.

[sandra75]

Nigdzie nie pisałam o aha. Rozumiem, że chodzi o to, czy nie wydaje Ci się że
aha pisze się przez ch.

[gaudencja]

sandra75 napisała:

> Nigdzie nie pisałam o aha.

Nie pisałaś o aha, ale napisałaś "acha", co ja później zacytowałam razem z
dłużym zdaniem. Bomajka nie zorientowała się, że to Ty napisałaś, i oskarżyła
mnie o napisanie "acha". Jasne?

Aha, a aha pisze sie rzeczywiście przez "h", bomajka miała rację
sjp.pwn.pl/haslo.php?id=517
(a jeśli chcesz, bomajko, udowodnić mi, ze robię tu błąd, to przeszukaj sobie
moje posty; zaręczam Ci, że zawsze znajdziesz tam "aha"; inna sprawa, ze
oczywiście robię błędy, choc zapewne mniej niż przeciętny użytkownik jezyka
polskiego; zwłaszcza dotyczy to interpunkcji, więc jeśli chcesz mnie
przygwoździć, to szukaj źle postawionych przecinków)

[sandra75]

Nie wiem, co wydaje się Gaudencji, ale mi się tak nie wydaje....

[sandra75]

Muciu niezwykle mi sie podoba !

[gaudencja]

sandra75 napisała:

> Muciu niezwykle mi sie podoba !

Mi się nieodparcie kojarzy z Mućką (krową). Ale jak na niepolskie warunki -
czemu nie.

[claudia207]

Co to znaczy "stosunkowo niedawno"? Znam kobiete urodzona przed I Wojna
Swiatowa o tym imieniu.

[gaudencja]

claudia207 napisała:

> Co to znaczy "stosunkowo niedawno"? Znam kobiete urodzona przed I Wojna
> Swiatowa o tym imieniu.

Właśnie to oznacza. Przełom XIX i XX wieku, o ile dobrze pamietam. "Stosunkowo
niedawno to 100-150 lat temu. "Niedawno" to 30-50 lat temu. Może być?

[aniadm]

> Tak? To wyjasnij mi znaczenie słowa "Anna". Może przychodza Ci do głowy
jakies
> synonimy albo antonimy? A może jakas parafraza? A co z mickiewiczowską
Grazyną?
>
Naprawde nie odróżniasz imienia od zwykłego słowa? "Anna" jest imieniem, a nie
słowem. Oczywiście, że nie ma synonimów, bo żadne imię ich nie ma. Ma natomiast
konotacje kulturowe i religijne. Czyli (tłumaczę, bo widzę, że trzeba
łopatologicznie) użytkownikom danego języka (Anna jest akurat podobna w
większości, więc jak chcesz, to zastąp ją sobie Małgorzatą, na jedno wyjdzie)
automatycznie nasuwa pewne skojarzenia z postaciami znanymi z religii, historii
czy literatury. W zależności od upodobań i zainteresowań. Jest to imię
fonkcjonujące w tradycji. "Znaczenie" ma tylko w takim sensie, że jego
pochodzenie (hebrajskie) i źródłosłów są znane, jak ktoś chce, może sobie
sprawdzić.

Imię Grażyna zostało, owszem, stworzone przez Mickiewicza, ale zgodnie z
zasadami powstawania imion, czyli na bazie konkretnego litewskiego słowa. Ani
go nie stworzył wybierając na chybił-trafił litery ze scrabble'a, który zresztą
wtedy nie istniał, ani łącząc dowolnie sylaby.

Ponieważ imiona nie są pospolitymi słowami, nie są także tłumaczone. Nawet
jeżeli imię jest pospolitym rzeczownikiem, fakt, że jest także imieniem,
modyfikuje nieco jego znaczenie. Przestaje wskazywać na obiekt, jak robi to
zwykły rzeczownik, a zaczyna wskazywać na siebie samo. (Tutaj już wchodzimy w
semiotykę).

Nadia z kolei jest dosłownie zbitką głosek - nie ma żadnej tradycji w polskiej
kulturze, ma formę dość nietypową dla polskiego języka. W dodatku nie chodzi tu
o import całego imienia, a jedynie jego zdrobniałej formy. A uzasadnieniem
istnienia zdrobniałej formy jest istnienie formy pełnej. Z kolei import całej
Nadieżdy jest niepotrzebny i niezgodny z zaleceniami RJP. Sprawdź sobie.

A ponieważ jest to imię dobrze zakorzenione w tradycji i kulturze rosyjskiej,
śmiem wątpić, czy zaniknie za 20 lat, zastąpione przez Nadię. Tak samo jak nie
wydaje mi się, żeby Ania i Małgosia zastąpiły Annę i Małgorzatę, chociaż tych
form używa się rzadko i głównie przy bardzo oficjalnych okazjach.

A co do słowa "pub" - owszem, konsumpja piwa w Polsce miała się dobrze i przed
pojawieniem się tego słowa. Nie wiem, czy to zauważyłaś, ale w Polsce "pub" to
nie jest po prostu bar, który serwuje piwo (i inne rzeczy), ale lokal
odznaczający się specyficznym wystrojem, doborem menu itp. Czyli de facto
termin "pub" został sprowadzony na określenie nowego, nie występującego
przedtem zjawiska.

[sandra75]

Doskonale odróżniam imiona od "zwykłych słów". Róznica polega między innymi na
tym, że , jak już pisałam, imiona nie mają odnosników w pozalingwistycznej
rzeczywistosci- jesli koniecznie chcesz o semiotyce. Twoje wywody o "nowej
istocie" która musiałaby powstać, by móc ją nazwać Nadia wskazują raczej, że to
Ty traktujesz imiona jak nazwy przedmiotów. I pozwól, że Cie oświecę - Anna
JEST słowem!!!! Tylko ciut innym niz "zwykłe słowa". I oczywiście, że nasuwa
skojarzenia, trudno, żeby było inaczej - nie istnieje przecież w próżni. Co do
Mickiewicz - a jakimi innymi zasadami miałby się kierować? I czym się to różni
od Nadii - też powstała na bazie konkretnego rosyjskiego słowa i stworzona
została zgodnie z "zasadami powstawania (sic!) imion". RÓwnież nie zostało
stworzone na zasadzie chybił-trafił. A jeśli o formę "nietypową" dla polskiego
języka - a Maria ma typową? A Lidia? Jakie kryteria przyjęłaś przy
klasyfikowaniu na typowe i nietypowe? Czy Nadia tak bardzo różni się formą od
Lidii? Nie zgadzam się zupełnie co do tego,że uzasadnieniem
istnienia zdrobniałej formy jest istnienie formy pełnej: sama pisałaś, że
nigdzie na świecie na pub nie mówi się public house. Sama więc sobie przeczysz.

[aniadm]

Mnie zestawienie głosek w Nadii nie wydaje sie zbyt typowe dla polszczyzny.
Polskie zdrobnienia rzadko kończą sie na "dia".
Lidia nie jest zdrobnieniem, przeciwnie, zdrabnia się na Lidzia albo Lidka.

Nikt nie mówi "public house", ale forma istnieje - w języku angielskim, bo tam
jest potrzebna. Skrócenie jej do pub jest wyrazem dążenia języka do
ekonomiczności, nie zdrobnieniem.
Poza tym ja w ogóle nie widze związku między uznawaniem obcojęzycznego
zdrobnienia za pełnoprawne imię, a adaptowaniem do polszczyzny nowego słowa,
nawet skróconego, na określenie nowego zjawiska. To nie ja zaczęłam z tym
faksem. Tak samo jak nie wydaje mi się, żeby zaleznośc między Nadią a Nadieżda
była taka sama, jak między fax i faximile.

Nazwa własna jest pełnoprawnym słowem w sensie, że podlega regułom danego
języka. W sensie znaczenia zachodzi pewna różnica.

Podsumowując: Nadia jest zdrobnieniem od rosyjskiego imienia Nadieżda i tyle.
Każda Nadia w Rosji nazywa się w rzeczywistości Nadieżda, nawet jeśli nikt tak
do niej nie mówi.
Imienia Nadieżda w Polsce się nie używa, bo jego tutejszym odpowiednikiem jest
Nadzieja. Nazwij sobie córkę Nadzieja i mów na nią Nadia, jak masz ochotę. jak
na razie nie udało mi się przeczytać przekonującego argumentu za przeniesieniem
Nadii do języka polskiego w roli odrębnego imienia.

[sandra75]

> Poza tym ja w ogóle nie widze związku między uznawaniem obcojęzycznego
> zdrobnienia za pełnoprawne imię, a adaptowaniem do polszczyzny nowego słowa,
> nawet skróconego, na określenie nowego zjawiska. To nie ja zaczęłam z tym
> faksem. Tak samo jak nie wydaje mi się, żeby zaleznośc między Nadią a
Nadieżda
> była taka sama, jak między fax i faximile.

No to jeszcze raz: w językoznawstwie istnieje odrębna dziedzina, która bada
mechanizmy powstawania nowych słów. Są różne takie mechanizmy, z derywacją na
czele. Jednym z takich właśnie mechanizmów jest clipping (skróty eliptyczne) -
tworzy pub od public house, Andy od Andrew itp. Czy forma Nadia nie jest
odbiciem dążenia języka do ekonomiczności? Z puntu widzenia słowotwórstwa Nadia
powstała jako produkt eliptyczny, czyli w ten sam sposób jak pub i fax. I jak
pub i fax zaadaptowała się jako odrębne imię w innych krajach. A jak w
rzeczywistości nazywa się każda Nadia w Niemczech? Też Nadieżda?
Co do public house - mylisz się, że forma istnieje w j. ang. Owszem, istnieje,
ale w znaczeniu "dom publiczny". Kiedy pub przejęło funkcje semantyczne
frazy "public house", ta zmieniła znaczenie - z powodu dążenia języka do
ekonomii.
Co do końcówki -dia: czyli Twoja zasada jest taka, że jeśli imię kończy się na -
dia i jest zdrobnieniem to brzmi obco. Jeśli kończy się na -dia i nie jest
zdrobnieniem to brzmi swojsko, czy tak? Czyli Lidia nie brzmi Ci obco, a Nadia
tak, bo jest zdrobnieniem? Rany, to jakiś przełom w fonologii!

[aniadm]

Nadia jest imieniem rosyjskim, więc importowanie go przez Niemcy wydaje mi się
lekką przesadą.

"Public house" po angielsku nie ma nic wspólnego z domem publicznym w naszym
rozumieniu. Nie nastąpiło takie przesunięcie znaczenia.
dictionary.reference.com/search?q=public%20house
Twierdzę, że "Nadia" jako zdrobnienie brzmi trochę obco, ponieważ w języku
polskim zdrobnienia są tworzone w przeważającej większości za pomocą pewneych
konkretnych końcówek. -dia do nich nie należy. Tak samo, jak imiona
zawierające "ri" brzmią obco, bo kombinacja taka naturalnie w języku polskim
nie występuje.

[sandra75]

W słowie Maria kombinacja -ri występuje, dla mnie brzmi "polsko".

[aniadm]

Proszę bardzo, już ci tłumaczę.
W takich słowach, jak "Maria", "awaria", "huzaria" itp. nie występuje
kombinacja "ri", tylko kombinacja "ri + samogłoska". 'i' występuje wyłącznie w
roli zmiękczenia dla 'r' i całość stanowi tylko jedną sylabę (zaś
każda 'samodzielna' samogłoska tworzy własną). Zresztą jeszcze nie tak dawno w
tych słowach stosowano 'j' (Marja, awarja).
Nienaturalna natomiast dla języka polskiego jest kombinacja "ri", po którym nie
występuje kolejna samogłoska.

[sandra75]

Jasne . Ale w słowie Nadia nie ma takich nietypowych samogłosek? I "na"
i "dia" występują często.

[sandra75]

Przepraszam, chodziło mi o nietypowe sylaby, nie samogłoski.

[sandra75]

Nie wiem o co Ci chodzi z importowaniem Nadii przez Niemcy. Przykład z Niemcami
miał wykazać moje wątpliwości co do Twojego stwierdzenia, że każda Nadia w
Rosji nazywa się w rzeczywistości Nadieżda. W Rosji owszem, ale Nadie w
Niemczech, Francji, Anglii "tak naprawdę" nie nazywają się Nadieżdy, tylko
właśnie Nadie. I słowo Nadia w tych krajach występuje jako samodzielne imię, a
nie jako zdrobnienie, tak jak w j. polskim Maja występuje jako pełna forma,
choć zdaje się, że początkowo było to zdrobnienie od imienia Maria.

[liliana1]

sandra75 napisała:

> Nie wiem o co Ci chodzi z importowaniem Nadii przez Niemcy. Przykład z
Niemcami
>
> miał wykazać moje wątpliwości co do Twojego stwierdzenia, że każda Nadia w
> Rosji nazywa się w rzeczywistości Nadieżda. W Rosji owszem, ale Nadie w
> Niemczech, Francji, Anglii "tak naprawdę" nie nazywają się Nadieżdy, tylko
> właśnie Nadie. I słowo Nadia w tych krajach występuje jako samodzielne imię,
a
> nie jako zdrobnienie, tak jak w j. polskim Maja występuje jako pełna forma,
> choć zdaje się, że początkowo było to zdrobnienie od imienia Maria.


Zgadzam się z Sandrą. I na prawdę nie wiem po co są te dyskusje o niewłaściwym
zlepku głosek etc - Nadia to międzynarodowe, odrębne imię, niezależnie od
swojego pochodzenia, które ładnie przyjęło się także w Polsce i na prawdę nie
widzę sensu nazywać dziecka Nadjeżda, tak jak Apolonia, jeśli komuś podoba się
imię Pola.

[gaudencja]

sandra75 napisała:

W Rosji owszem, ale Nadie w
> Niemczech, Francji, Anglii "tak naprawdę" nie nazywają się Nadieżdy, tylko
> właśnie Nadie. I słowo Nadia w tych krajach występuje jako samodzielne imię,
a
> nie jako zdrobnienie,

W tych krajach tak, a to dlatego, ze zachodni Europejczycy dużo słabiej znali
zawsze rosyjski, niż Polacy, i po pierwsze, forma Nadieżda była dla nich za
trudna w wymowie, więc Rosjanki częto dla uniknięcia kłopotów upraszczały swoje
imiona; po drugie, nie dysponując powszechną znajomoscią rosyjskiego, dużo
łatwiej przyjmowali tego rodzaju powierzchowne nowinki nie mając świadomosci,
że mają one jedynie naskórkowe odniesienie do prawdziwej rosyjskości.

Symptomatyczne jest to, ze Nadia staje się popularna w Polsce pod wpływem mody
z Zachodu, a nie fascynacji Rosją, i to w dodatku dopiero teraz, kiedy na arenę
wkracza pokolenie, które nie miało obowiązkowego jezyka rosyjskiego i nie zdaje
sobie tak jak starsze pokolenia sprawy, ze samodzielnego imienia Nadia w Rosji
nie ma (tak samo jak Leny). (Nie można mówić więc w tym przypadku o imionach
rosyjskich.)

tak jak w j. polskim Maja występuje jako pełna forma,
> choć zdaje się, że początkowo było to zdrobnienie od imienia Maria.

Niestety. Imie Maja funkcjonuje również jako zdrobnienie od Marii, ale
dokopałam się w słownikach tego, ze imię to (łac. Maia) istnieje samodzielnie.
Tak samo Kaja i Gaja (będace własciwie dwoma wariantami tego samego imienia).

[sandra75]

I tak samo, jak
> pozostałe przykłady, słowo to dotyczy konkretnego zjawiska, sprowadzonego do
> polski. (Z wyjątkiem zoo, bo słowo "zoologia" istniało w polszczyźnie od
dawna)

Czy chcesz przez to powiedzieć, że zanim pojawiło się w naszym ojczystym języku
słowo "pub" nie istniały miejsca, gdzie można napić się piwa? Że zanim
zapożyczyliśmy słowo fan, które powstało jako skrócona wersja rzeczownika
fanatic (który później zmienił nieco znaczenie na derogatywne), nie było
idei "bycia miłośnikiem"? A zoo nie jest skrótem od zoologia tylko od
angielskiej frazy "zoological garden". Nie mówimy "studiuję zoo" w
znaczeniu "zoologię", ale "idę do zoo" jest OK.

[gaudencja]

sandra75 napisała:

> Czy chcesz przez to powiedzieć, że zanim pojawiło się w naszym ojczystym
języku
>
> słowo "pub" nie istniały miejsca, gdzie można napić się piwa?

Pub to dosyć specyficzna forma miejsca, w którym można sie napić piwa.

Że zanim
> zapożyczyliśmy słowo fan, które powstało jako skrócona wersja rzeczownika
> fanatic (który później zmienił nieco znaczenie na derogatywne), nie było
> idei "bycia miłośnikiem"?

Hmmm, nie chcę się przekopywac teraz przez jakieś źródła dotyczące np. XIX
wieku, ale mam wrażenie, ze np. damy wielbiące Chopina były nieco inną
kategorią socjologiczną, niż dzisiejsi fani. Nie mówiąc o tym, że sporo dawniej
ludzie znacznie bardziej walczyli o przetrwanie, niż my teraz, i przytłaczająca
wiekszosć społeczeństwa nie miała wystarczajacej ilości wolnych zasobów, żeby
móc zostać czyimś "fanem".

[staua]

Imie Nadia to pelne imie na przyklad w Rumunii (Nadia Comaneci) albo w krajach
arabskich (Iran, Pakistan) i o ile w Rumunii mozna jeszcze na sile sobie
wymyslic teorie, ze przyszlo z Rosji i pochodzi od Nadiezdy (ale nie istnieje
tam jako Nadiezda, a nadzieja to po rumunsku speranta i nie ma takiego imienia)
to juz w Azji NA PEWNO od Nadiezdy nie pochodzi.
Mnie tez sie podoba to imie i mysle, czy nie nazwac tak corki w przyszlosci, a
Aleksandra sama mam na imie i tez je lubie.

[abiela]

staua napisała:

> Imie Nadia to pelne imie na przyklad w Rumunii (Nadia Comaneci) albo w
krajach
> arabskich (Iran, Pakistan) i o ile w Rumunii mozna jeszcze na sile sobie
> wymyslic teorie, ze przyszlo z Rosji i pochodzi od Nadiezdy (ale nie istnieje
> tam jako Nadiezda, a nadzieja to po rumunsku speranta i nie ma takiego
imienia)
>
> to juz w Azji NA PEWNO od Nadiezdy nie pochodzi.

Czy moglabys to (wystepowanie imienia w Azji i jego etymologie) poprzec jakimis
zrodlami?

[gaudencja]

abiela napisała:

> Czy moglabys to (wystepowanie imienia w Azji i jego etymologie) poprzec
jakimis
>
> zrodlami?

Ciekawe jest to, co napisała Staua. Znalazłam coś takiego:
tinylink.com/?ULVQPvtLXE
Co do Rumunii, to zapewne Nadia przyszła jednak z Rosji, jeśli nie
bezpośrednio, to przez Francję, której kultura zawsze silnie wpływała na
Rumunię.

Nb. Iran i Pakistan nie są krajami arabskimi i bardzo byś, stauo, obraziła
mieszkańców tych krajów, gdybyś się tak w ich obecnosci pomyliła Panuje
niewyobrażalny podział między krajami arabskimi a krajami o kulturze perskiej.

[abiela]

gaudencja napisała:

> Ciekawe jest to, co napisała Staua. Znalazłam coś takiego:
> tinylink.com/?ULVQPvtLXE

Faktycznie, zagladalam tam ale jakos nie dotarlam do tej informacji. Ale jak
napisalas, Iran i Pakistan z krajami arabskimi wiele wspolnego nie maja.
Teraz tez przypomnialo mi sie, ze trafilam na Niemke, ktorej bodajze ojciec
pochodzil z jednego z krajow arabskich i ona miala wlasnie na imie Nadja.
tych krajów, gdybyś się tak w ich obecnosci pomyliła Panuje

Co do Rumunii, mam podobne podejrzenia do Gaudencji.

PS-Gaudencja

[staua]

Zajrzalam do tego linku. Pomyslalam, ze sprobuje zapytac te Nadie z Pakistanu (obecnia z nia mam
lepszy kontakt) o pochodzenie jej imienia, wydaje mi sie, ze moze wiedziec. Ale arabskie pochodzenie
slowa swiadczy przeciwko Rosji

[gaudencja]

staua napisała:

Ale
> arabskie pochodzenie
> slowa swiadczy przeciwko Rosji

Fakt, jednak jest to drugie wyjasnienie pochodzenia Nadii. Oba są tu:
tinylink.com/?6Bc0NRihpy . Można zajrzeć do pierwszego linku i zobaczyć,
dokąd Cię to doprowadzi

[staua]

Zorientowalam sie, jak juz wyslalam ten mail. Jezeli chodzi o Iran, oczywiscie masz racje, wiele razy
dyskutowalam z mieszkancami Iranu i nauczylam sie juz, ze sa Persami. Natomiast Pakistanczycy-
muzulmanie, ktorych znam, sami lubia nazywac sie Arabami i podkreslac swe arabskie powiazania.
Moze dlatego, ze oddziela ich to od Hindusow (to samo z ludzmi z Afganistanu, wsrod ktorych rowniez
mam przyjemnosc miec przyjaciol).
Bardzo ta dyskusja odchodzi od oryginalnego tematu, ale nie szkodzi, jest ciekawa. Zabawne, ze
wzbudzilo ja po prostu imie Nadia
Pozdrawiam
PS. Duzo slow pochodzenia rosyjskiego jest w rumunskim, ale nadal mysle, ze Nadia nie pochodzi od
Nadiezdy. Dlaczego w takim razie nie przyszloby jako Nadiezda, zdrobniale Nadia???

Tożsamosć narodowa Pakistańczyków

[gaudencja]

staua napisała:

Natomiast
> Pakistanczycy-
> muzulmanie, ktorych znam, sami lubia nazywac sie Arabami i podkreslac swe
arabs
> kie powiazania.

To ciekawe; być może rzeczywiście chcą sie odciąć na tyle, że deklarują swoją
arabskość. Pakistanczycy, z którymi sie dotychczas stykałam, deklarowali z dumą
albo, ze są Pakistańczykami (ci akurat mówili w urdu i mieli świadomosć, że ten
sam naród zamieszkuje Indie), albo - że Pasztunami. Grupy etniczne
zamieszkujące Pakistan jako żywo nie są arabskie; nie wiem tylko, co to
jest "Baloch", bo Pendżabi (Pendżabczycy?), Sindhowie, Pasztunowiem, Urdyjczycy
itd. oczywiście nie są Arabami.

> PS. Duzo slow pochodzenia rosyjskiego jest w rumunskim, ale nadal mysle, ze
Nad
> ia nie pochodzi od
> Nadiezdy. Dlaczego w takim razie nie przyszloby jako Nadiezda, zdrobniale
Nadia
> ???

Bo nie przyszło z rosyjskiego (słabo się to imię z rosyjskiego importuje, bo
kto zna rosyjski, ten wie, że to nie jest Nadia, tylko Nadieżda, a Nadieżda nie
wiem, czy dla innych też, ale dla mnie jest w dźwieku po prostu brzydka), tylko
z Francji, gdzie imię to przynajmniej raz nadane już było co najmniej w 1887 i
nosiła je bardzo znana, kultowa wręcz dla współczesnej muzyki osoba, Nadia
Boulanger (chyba ze był to jej pseudonim artystyczny; jej siostra nazywała się
lub miała pseudonim Lili). Nadia Boulanger na pewno znana była elitom
artystyczno-intelektualnym Rumunii, szczególnie w 20-leciu międzywojennym, i ot
masz już choćby jeden możliwy kanał przyjścia Nadii do jez. rumuńskiego, a było
ich może więcej.

Nadia w Rumunii

[staua]

We Francji to imie raczej pochodzi od Nadine... jak myslisz?
Co do Nadii w Rumunii, spytalam mojego meza i dowiedzialam sie, ze Cyganie rumunscy (zyjacy tam
od dawna) maja w swojej historii Nadie - corke Kary, zyjaca w II wieku naszej ery!!!!! I od tej Nadii to
imie jest znane w Rumunii. Dosc dawno...
W ogole w Rumunii jest masa starych imion, ktorych nigdzie sie juz nie spotyka, np. rzymskich (Traian
na przyklad). Super kraj pod wzgledem jezykowym.
Pozdrawiam

[gaudencja]

staua napisała:

> We Francji to imie raczej pochodzi od Nadine... jak myslisz?

Raczej odwrotnie
tinylink.com/?T87JNAx2ls
> Co do Nadii w Rumunii, spytalam mojego meza i dowiedzialam sie, ze Cyganie
rumu
> nscy (zyjacy tam
> od dawna) maja w swojej historii Nadie - corke Kary, zyjaca w II wieku naszej
e
> ry!!!!! I od tej Nadii to
> imie jest znane w Rumunii.

Hmmmm, bardzo ciekawe. A czy mogłabyś mi znaleźć jakiejś informacje o tej
Nadii? Może lepiej wiesz, jak jej szukać; mi wyskakuje bardzo dużo śmieci.

[staua]

Mnie tez wskakuja smiecie, zaczynam podejrzewac, ze moj maz robi sobie zarty, albo to jakies mity, a
nie historyczna informacja (na przyklad wg ksiazki o historii Cyganow, ktora mam (wyd. PIW) to pojawili
sie oni w Rumunii ok. roku 1000, wiec to bez sensu). Przepraszam. Bardzo mnie wciagaja te rozmowy o
imionach, ale nie mam zadnego doswiadczenia ani doglebnej wiedzy, wszystko intuicyjne.
Podrawiam

[gaudencja]

staua napisała:

Bardzo mnie w
> ciagaja te rozmowy o
> imionach, ale nie mam zadnego doswiadczenia ani doglebnej wiedzy, wszystko
intu
> icyjne.

To chyba tak, jak większosć nas tutaj. Od czasu, kiedy jestem na tym forum,
kupiłam sobie ładnych kilka książek o imionach, i chyba mam ich najwięcej (a
moze pejsaty ma), ale dobrze by było mieć tu prawdziwego specjalistę od imion.
Choć z drugiej strony podejrzewam, że nawet specjaliści nie wiedzą pewnych
rzeczy, bo początki niektórych imion giną w pomroce dziejów.

[staua]

Nie mam zadnych zrodel naukowych dot. etymologii. Co do wystepowania - znam dziewczyny z tych
dwoch krajow, ktore wymienilam jako azjatyckie, o tym imieniu i zadna z nich nie ma zadnych
powiazan z Rosja.

[tyma]

grunt, że Tobie się podoba!!!!
Napewno Nadia Aleksandra brzmi ładniej niż Nadzieja Aleksandra.
Może samo Nadzieja jest ładne, ale w połączeniu z Olą wypada słabo.
Fakt, może i nieco trąci rusycyzmem, ale w gruncie rzeczy brzmi elegancko i
dostojnie, można też stosować masę zdrobnień.

pozdrawiam,
Tyma

[gaudencja]

tyma napisała:

> grunt, że Tobie się podoba!!!!
> Napewno Nadia Aleksandra brzmi ładniej niż Nadzieja Aleksandra.

Kwestia gustu. Ja bym zdecydowanie wolała Nadzieję Aleksandrę. Nadia jest dla
mnie za krótkie w zestawieniu z Aleksandra, która usuwa pierwsze imię
całkowicie w cień.

[mgna]

Mialam kolezanke Nadie, ale nie byla Polka. Ja coreczce wolalabym dac na imie
Nadzieja (brzmi bardziej kobieco, romantycznie). Aleksandra podoba mi sie, choc
zapewne w Polsce ma rosyjskie skojarzenia.

[zlosia]

Przy imieniu Aleksandra masz rosyjskie skojarzenia?

[staua]

Tez mnie to zdziwilo
Mam tak na imie, mieszkam za granica (w kilku roznych krajach mieszkalam) i nigdzie moje imie nie
wywolywalo rosyjskich skojarzen... raczej sie wszyscy cieszyli, ze Polka ma takie miedzynarodowe,
latwe imie!

[gaudencja]

staua napisała:

> Mam tak na imie, mieszkam za granica (w kilku roznych krajach mieszkalam) i
nig
> dzie moje imie nie
> wywolywalo rosyjskich skojarzen... raczej sie wszyscy cieszyli, ze Polka ma
tak
> ie miedzynarodowe,
> latwe imie!

Rzeczywiście pamiętam, ze spotykalam osoby nawet z pokolenia dzisiejszych 50-
latków, którym Aleksander w Polsce kojarzył sie zdecydowanie rosyjsko.
Aleksandra już trochę mniej, ale być może dawniej było tak, że imię to przede
wszystkim nadawane było przez Rosjanki, Ukrainki lub Białorusinki a wśród Polek
było rzadkie. Z ciekawości otworzyłam swoje drzewo i naliczyłam w nim 3
Aleksandry na 1000 osób (dalej nie chciało mi sie liczyć; cała baza zawiera
3221 osób, z których nb. nie wszystkie są moimi krewnymi), w dodatku wszystkie
trzy urodzone dopiero na początku XX wieku. A rodzina początkowo mieszkała na
styku z Białorusią, więc należałoby założyć, że mogłyby być jakieś wpływy
ruskie - i mimo to Aleksandr praktycznie nie było. Trochę więcej jest za to
Aleksandrów; imię to musiało być tradycyjne (nadawane po dziadkach), bo
przewija sie dosyć czesto.
Mam wrażenie, że Aleksandra jest imieniem bardzo popularnym dopiero od
niedawna; w cytowanych już przeze mnie statystykach nigdy nie pojawia się w
pierwszek dziesiątce:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=12924&w=13959529&a=13960093

[staua]

Mam rodzine na Bialorusi, oraz (z drugiej strony) korzenie niemieskie, ale jestem pierwsza Aleksandra
w drzewie genealogicznym. Natomiast wsrod rowiesniczek spotykalam Aleksandry (mam 30 lat) ze stala
czestotliwoscia, ale nie ZBYT czesto.
Teraz znam jedna Alexandre z Kolumbii i dwie z Rumunii
Jedyna rzecza, ktorej wszyscy sie dziwia, jest zdrobnienie do Oli (i nie wiem, jak to tlumaczyc, przeciez
gdyby rusycyzm, to byloby Sasza). Przeciez wszedzie zdrabniaja na Alex....

[gaudencja]

staua napisała:

> Mam rodzine na Bialorusi, oraz (z drugiej strony) korzenie niemieskie, ale
jest
> em pierwsza Aleksandra
> w drzewie genealogicznym.

Co fakt, to fakt, że nawet w powiecie mielnickim Aleksandry było tylko 2 czy 3.
Ale to w XVI-XVII wieku; nie wiem, co było później.

> Jedyna rzecza, ktorej wszyscy sie dziwia, jest zdrobnienie do Oli (i nie
wiem,
> jak to tlumaczyc, przeciez
> gdyby rusycyzm, to byloby Sasza). Przeciez wszedzie zdrabniaja na Alex....

Dla mnie to raczej proste. Po ukraińsku Aleksandra to Ołeksandra. Stąd juz
prosta droga do Oli. Wskazywałoby jednak na pierwotne większe zakorzenienie sie
tego imienia jednak na kresach wschodnich.

[staua]

Aha, dobre wytlumaczenie - oni chyba zdrabniaja najczesciej do Olesi, czy to
juz jest odrebne ukrainskie imie?

[iza131]

Bardzo ładne brzmi! – nie zmieniaj tego. Bardzo podoba mi się imię Nadia,
Aleksandra mniej – ale zestawienie ładne!

[liliana1]

aniadm napisała: "Nazwij sobie córkę Nadzieja i mów na nią Nadia, jak masz
ochotę. jak
na razie nie udało mi się przeczytać przekonującego argumentu za przeniesieniem
Nadii do języka polskiego w roli odrębnego imienia"

Przecież już zostało przeniesione – coraz więcej rejestruje się Nadi w Polsce i
nikogo to już nie dziwi! A na prawdę wiele osób zachwyca

[iza131]

Ja tak ad przeniesienia Nadi do Polski: Faktycznie imię już się zadomowiło -
moja córka to Nadia i myślałam, że będę miała problemy z zarejestrowaniem -
pani w urzędzie powiedziała, że to teraz popularne imię.

[aneta157]

aniadm napisała;"Nazwij sobie córkę Nadzieja i mów na nią Nadia, jak masz
ochotę. jak
na razie nie udało mi się przeczytać przekonującego argumentu za przeniesieniem
Nadii do języka polskiego w roli odrębnego imienia".


A ja widzę przekonujące argumenty, a na pewno co najmniej jeden – to bardzo
ładne imię i cieszę się, że już na dobre zadomowiło się w naszym kraju!

[gaudencja]

aneta157 napisała:

to bard
> zo
> ładne imię i cieszę się, że już na dobre zadomowiło się w naszym kraju!

Czy sie zadomowiło na dobre, to sie okaże za jakieś 150-200 lat. Na razie jest
nadawane dopiero od lat kilku.

[wojasaj]

Bardzo ladny.

[nata76]

Witajcie, ciesze sie,że jest ten wątek!!Zwłaszcza,te rumuńskie korzenie imienia
NAdia. Jak wiecie(Lub nie) mam 3,5 letnią córcię NAdię. Uwielbiam to imię. Jest
dzwięczne, krótkie, ma ciekawe znaczenie. tak jak lubię. wiem, ze imię nie jest
w guście gaudencji, ponieważ nie lubi ona zdrobnień. ))
Widzę,że jest coraz bardziej popularne w Polsce. Niestety, niekoniecznie w
kontekstach imion rodzeństw, którę mnie się podobają.
Nadia Aleksandra, ładnie. Ale jakoś zaraz kojarzy mi sie "Nadia Aleksandrowna".
I nawet nie wiem,czy jest to zabarwienie negatywne? MOże troche groteskowe...
Ale, chyba na codzień nie będziecie się do córki zwracać Nadio Aleksandro?
Pozdrawiam, i czekam na wieści o tym imieniu, nata