Pełna forma imienia

[bemari]

Czy znacie osoby, które występują wyłącznie pod pełnym brzmieniem imienia,
które ogólnie jest zdrabniane? Ja znam dwie małe dziewczynki,które nazywane
są przez wszystkich(także kolegów)Joanną i Aleksandrą.Zaznaczam, że to
dziewczynki"typowo polskie", z niedużych miast.Joanna jeszcze nie protestuje
na zwroty Asia, Aśka, ale siedmioletnia Aleksandra oburza się, że nie jest
żadną Olą( a brat swojsko - polsko nazywany jest Tomkiem).W szkole jest
kilkanaście Olek, a do niej wszyscy mówią Aleksandra.Z bardziej dorosłych
znam jeszcze Stanisława, Celestyna i Magdalenę - wszyscy w okolicach
czterdziestki.Nikomu na myśl nie przychodzi nawet Staś czy Magda.

[juleczka4]

Znam np. Adama , Magdalene czy Joanne

Myślę , że na codzienień może być uciążliwe zwracanie się do kogoś tylko w
pełnej formie

Np. mama która woła swoją córkę Aleksandrę , zawoła Ola bo tak jest wygodniej.

[bemari]

Mama cytowanej Aleksandry nigdy nie woła Ola, bo uważa tę formę za
okropną.Twierdzi, że skoro jest Ewelina czy Karolina, to także Aleksandry
zdrabniać nie trzeba.Sama jestem mamą Olenki, ale na tamtą nie zawołam nigdy
zdrobnieniem.Po prostu ma na imię Aleksandra - dla rodziny, kolegów i
nauczycieli.Jej mama narzuciła taką formę.Mnie osobiście się nawet podoba.

[sucielo]

Znajoma ma syna Aleksandra, do którego nie mówi Olek, tylko Aleksander, bo
zdrobnienie sie jej nie podoba.

[theodorka]

I świetnie, mnie się też Aleksandra podoba w pełnej formie.

Ja znam Małgorzatę - kobieta po 40, bardzo fajna Joannę też znałam, uczyła
się ze mną w podstawowce - dla wszystkich była tylko i wyłącznie Joanną.
Niestety, zmieniła otoczenie i większość osób zaczęła mówić do niej Aśka, a
szkoda, bo imię w pełnej formie pasowało do niej

Uważam, z całym szacunkiem dla wszystkich Małgorzat i Joanien, zdrobnienia
Gośka i Aśka za wprost przeokropne i nigdy nie mogłam zrozumieć, dlaczego mimo
tego, że nie odpowiadają one tak wielu osobom, są wciąż w powszechnym użytku.
Za to Baśka, Kaśka czy Anka mnie już tak nie drażni. Chciałabym mieć córeczkę
Małgorzatkę lub Joannę, a nawet Marię, ale co z tego, kiedy ja mówiłabym do
nich tak, jak mi się podoba, czyli w pełnej formie, a one by zaprotestowały,
albo później zaprotestowaliby ich rówieśnicy? Nie zawsze takie plany kończą się
powodzeniem

[annajustyna]

Na mnie nikt nie mowi Anka... Znam pare osob, ktore nie zdrabniaja z zalozenia
imion osob, do ktorych sie zwracaja. Moj stryj mowi zawzse do mojej mamy Zofia,
do mnie Anna. Moja mamma nie lubi, jak ktos niezbyt znajomy mowi do niej Pani
Zosiu (tez tak uwazam, jeösi juz to pani z imieniem niezdrobnialym...). A znowuz
sasiadka mojej mamy kaze wszystkim nazywac sie Ziuta...

[Gość: oo]

ja do swojej córki mówię pełnym imieniem Wiktoria i moje dziecko też sie tak
przedstawia. Czasami nie wiadomo dlaczeko rodzice lub otoczenie szukają
zdrobnienia do imienia które w pełnej formie jest bardzo ładne.

[olianka]

Znam: Joannę (koleżanka z liceum, nikt nawet nie próbował Aśki); Romana i
Katarzynę - rodzeństwo; Aleksandra; Julię, która nigdy nie była Julką; Alicję -
moją byłą współlokatorkę i Benedykta - kolegę z roku.

A mój Tata nigdy nie nazywa mnie Olą. Dla niego jestem Aleksanderką, ewentualnie
Luśką.

[dziewczynka_bez_zapalek]

ja znam 1 Aleksandra - 8 lat - wszyscy mówią do niego pełną formą imienia - i
to mi się szalenie podoba.

[barbarita5]

Mój synek 5-letni Adam gdy ktoś do niego mówi Adaś-oburza sie i zawsze
prostuje-nazywam się Adam.Na zdrobnienia nie odpowiada, co osobiście tez mi sie
bardziej podoba.

[gaudencja]

barbarita5 napisała:

> Mój synek 5-letni Adam gdy ktoś do niego mówi Adaś-oburza sie i zawsze
> prostuje-nazywam się Adam.

Mój też ostatnio forsuje pełną formę imienia.

[corleinne]

Osobiście uważam, że wszystko zależy od tego, jaka forma imienia do danego człowieka pasuje. Ja - Barbara - przedstawiam się zawsze i niezmiennie pełnym imieniem, ale zwracając się do mnie nikt tej pełnej formy imienia nie używa.

Jeśli chodzi o osoby nie używające imion zdrobniałych - znam Alicję (ok.45 lat), Tadeusza (ok.55), Jerzego (ok.55), Edwarda (ok.60).

Nie wiem, czy spotyka się to jeszcze gdzieś indziej, ale u mnie w rodzinie jest taka niepisana zasada, że pełnego imienia używa się mówiąc o osobach zmarłych. Moja śp. prababcia za życia funkcjonowała jako babcia Marysia, teraz mówi się o niej "babcia Marianna". Podobnie dziadek Stanisław, babcia Ludmiła, babcia Julianna, dziadek Bolesław...

[hovawartka]

myślę, że to zależy głównie od tego jak się ktoś przedstawia, czy nalega na
konkretną formę, a reszta wychodzi "jakoś tak" bez przyczyny. Może ktoś jeden
zapoczątkuje a otoczenie podchwyci? 3 siostry mojego brata nazywamy: ciocia
Gosia, ciocia Zuzia, ciocia Joanna. I serio nie wiem dlaczego ta trzecia
konsekwentnie nie jest Asią - to własnie nazywam, że "tak jakoś" wychodzi.
Pozdrawiam!
M.

[koza_w_rajtuzach]

Znam małą dziewczynkę na którą każdy mówi Alicja.
Tak poza tym to nic mi teraz do głowy nie przychodzi .

[Gość: Nelly]

[Gość: Nelly]

Na moją przyjaciółkę wszyscy mówimy Katarzyna a nie Kasia

[zaino]

Ja bardzo lubię imiona w pełnej wersji. Moja siostrzenica ma na imię Olga i
zawsze zwracamy się do niej w tej wersji. Forma zdrobniała to Olguś. Nigdy Ola
czy Oleńka.

[Gość: pi]

Ja do córki mówie Wiktoria i tak tez funkcjonuje moje dziecko w przedszkolu
niezwracajac uwagi na formy skrócone. Podobnie jej koleżanka Alicja

[Gość: Aga]

Znam Szymona i Krzysztofa, do których się mówi tak właśnie. Oraz Marię
(wszystcy w wieku studenckim).

[konstantynka]

Moja córka Konstancja i w przyszłości synek Fryderyk (jeszcze w brzuchu). Mam
też siostrę cioteczną Donatę, do której tak się wszyscy zwracają i jej męża
Grzegorza - tak to do nich pasuje, że człowiek się nawet nie zastanawia,
dlaczego nie używają skrótów. Znam dwie małe Alicje, Zacharego, Aleksandra,
Stanisława, Tadeusza, Edgara, Ernesta - wszyscy w wieku 6-7 lat, Witolda i
Wacława(30 lat)

Znam Jakuba i Marię:)

[monalajza]

Eustachy Klarencjusz i inni

[a_weasley]

"Był raz pewien chłopiec, który nazywał się Eustachy Klarencjusz Scrubb i trzeba
powiedzieć, że raczej na to zasługiwał. Rodzice mówili na niego Eustachy
Klarencjusz, a nauczyciele Scrubb. Trudno mi powiedzieć, jak go nazywali
przyjaciele, ponieważ takich nie miał".
(C.S.Lewis, "Opowieści z Narnii: Podróż "Wędrowca do Świtu").

Przeczytawszy to, obśmiałem się jak norka, wspominałem bowiem już tutaj o
Maksymilianie, obecnie gimnazjaliście chyba, mającym jednosylabowe nazwisko w
formie rzeczownika pospolitego, do którego (i o którym) matka mówi zawsze pełnym
imieniem.
Koledzy zwracają się do niego i mówią o nim po nazwisku, w mianowniku dodając
końcówkę -u.

[gaudencja]

a_weasley napisał:

> Koledzy zwracają się do niego i mówią o nim po nazwisku, w mianowniku dodając
> końcówkę -u.

To typowe dla posiadaczy krotkich i zwłaszcza charakterystycznych nazwisk. Mam
kolegę Krzysia, do którego też mówi się po nazwisku.

[katriel]

Ja znam Światosława z jednosylabowym nazwiskiem. Jest to samo: mama mówi Sławek,
koledzy nazwisko+u.
Najgorzej, jak się do niego dzwoni i odbierze mama. "Dzień dobry, czy mogę
rozmawiać z... eee... Światosławem?"

[gaudencja]

Do Światosława z naszej szkoły mówiło się po prostu Światek.

[kasiamat00]

Mam przyjaciela, który w czasach późnolicealnych bardzo protestował przeciwko
nazywaniu go Kubą. Później mu to przeszło, ale wszyscy, którzy znają go z
tamtych czasów, mówią o nim zawsze "Jakub".

Poza tym (ale tu już bez aktywnego udziału osób zainteresowanych): Agnieszka,
Szymon, Maciej, Piotr. Wszyscy pomiędzy 24 a 30 rokiem życia.