pluskotka 26.03.08, 21:40 Na fali mojej fascynacji imieniem a właściwie łacińskim przymiotnikiem severus doszłam do wniosku, że wiele imion jest po porstu "słowem" w czystej postaci, bez zdrabniania itd. Na przykład Klara, Bona, Beata, Felix czy Modest. Jeśli iść tym tropem to można imię zrobić z wielu przymiotników i to wcale nie łacińskich. Tylko szkoda, że z ich rejestracją byłoby trudniej. Odpowiedz Link Zgłoś Obserwuj wątek Podgląd Opublikuj
mal_art Re: Imiona czyli słowa 27.03.08, 08:34 Ja dodam jeszcze do Twojej myśli własne spostrzeżenie - otóż te słowa są wybrane ze względu na znaczenie, myślenie życzeniowe rodziców: Czysta, Dobra, Błogosławiona, Szczęśliwy, Skromny... Cały katalog zalet. Jak widać, i dawniej rodzice chcieli, żeby z takim imieniem ich dzieci miały w życiu dobrze... i im też nie zawsze wychodziło, przykładowo królowa Bona, wredne babsko, histeryczka, intrygantka, toksyczna żona i matka a jeszcze gorsza teściowa. Pewnie przez nią to imię ma w Polsce "przechlapane" do końca świata, w każdym razie póki uczymy się historii. Mimo ładnego znaczenia źle się kojarzy. Odpowiedz Link Zgłoś
pluskotka Re: A 07.05.08, 14:57 Cierpiąc na nadmiar wolnego czasu, sięgnęłam do mojego małego słownika łacińskiego. Zabawiłam się w wyszukiwanie przymiotników na literę A, nie tylko tych należących do zalet. Jak się podobają? Acclinis (korny) Acer (bystry) Acerbus i Acerba (gorzki) Aduncus i Adunca (zakrzywiony) Aeger i Aegra (chory) Aegrotus i Aegrota (cierpiący) Aequus i Aequa (równy) Aeternus i Aeterna (wieczny) Afflictus i Afflicta (znękany) Alacer (gorliwy) Alienus i Aliena (obcy) Alius i Alia (pozostały) Almus i Alma (dobrotliwy) Altus i Alta (wysoki) Amarus i Amara (cierpki) Amens (szalony) Amoenus i Amoena (przyjemny) Arduus i Ardua (trudny) Armatus i Armata (uzbrojony) Audax (śmiały) Avarus i Avara (skąpy) Avidus i Avida (chciwy) Odpowiedz Link Zgłoś