1 sierpnia 17- pamiętamy

[kecawa]

Nie wiem jak inni lecz ja o 17 tak jak rokrocznie oddam hołd tym co walczyli o
to by Polska była Polską

kecaw kaczysta

[gini]

kecawa napisał:

> Nie wiem jak inni lecz ja o 17 tak jak rokrocznie oddam hołd tym
co walczyli o
> to by Polska była Polską
>
> kecaw kaczysta

Ja jestem daleko, ale zawsze o 170 zapalam swieczke w domu.

[gini]

www.youtube.com/watch?v=Y7dRBmMsevk

[gini]

tolicę zburzono po ustaniu walk
Tagi:polskadebata

Dajmy wreszcie odpór kłamstwu warszawskiemu. Na takie miano
zasługuje powtarzana od lat nieprawda która głosi, że z powodu
Powstania Warszawskiego stolica Polski poniosła olbrzymie straty
nie tylko w ludności, ale również w mieniu, dobrach kultury i
zniszczonych budynkach, w tym w większość zabytkowych.

Warszawę rabowano, palono i burzono po zaprzestaniu walk – chociaż
pkt. 10 „Układu o zaprzestaniu działań wojennych w Warszawie”
przewidywał zabezpieczenie pozostałego w mieście mienia prywatnego
i publicznego, ze szczególnym uwzględnieniem obiektów o dużej
wartości historycznej, kulturalnej lub duchowej – nieomal
nazajutrz po kapitulacji wojska i wysiedleniu ludności, Niemcy
przystąpili do akcji unicestwienia miasta, serca Polski...

Formacje niemieckiej policji, w tym sapersko-minerskie, działały
systematycznie i planowo, co udokumentowała specjalna ekipa
Alfreda Mensenbacha. Budynki wpierw rabowano z mogącego być
przydatnym minia, które pociąg za pociągiem wywożono do Niemiec.
Następnie budynki podpalano, a po wypaleniu burzono je całkowicie,
podkładając fachowo trotyl. Przez 3 miesiące Niemcy zdążyli
zniszczyć całkowicie ponad 50 % i częściowo blisko 20 %
lewobrzeżnej zabudowy miasta, w tym 90 % zabytkowej.

Warto przy tym przypomnieć, że 1 sierpnia 1944 r. w Warszawie,
pojęły otwartą bitwę z okupantem oddziały wojskowe w sile korpusu
(ok. 3 dywizje), oznaczone – zgodnie z konwencją genewską – co do
przynależności państwowej, podległe legalnemu rządowi
Rzeczpospolitej Polskiej. Tak więc zbrodnią wojenną było nie tylko
mordowanie ludności cywilnej i rozstrzeliwanie wziętych do niewoli
jeńców, ale również rabowanie mienia prywatnego i publicznego oraz
palenie i burzenie miasta po ustaniu walk!

Winni tych zbrodni nie są jacyś abstrakcyjni hitlerowcy, naziści
lecz konkretni Niemcy, oficjalnie wtedy działający w imieniu
konkretnego państwa, Rzeszy Niemieckiej. Ich wina jest
niepodważalna i niepodzielna, bez względu na to jak ocenimy
czynniki polskie za decyzję o podjęciu walk. Nie można też
zapominać o tym, że władze państwa niemieckiego pochodziły z
demokratycznych wyborów, a specjalne pełnomocnictwa dla kanclerza
i nadanie mu miana Fuhrer uchwalił parlament wyłoniony w tych
samych wyborach.

Mamy więc podstawy do roszczeń wobec Niemiec i to nie tylko z
powodu Warszawy. Fundamentem prawa jest obowiązek sprawcy do
naprawienia szkody. Komuniści nie wyegzekwowali tego obowiązku, bo
oni nie reprezentowali polskiej racji stanu. Czemu jednak nie
uregulowano tego po roku 1989? Może z tego powodu, że czołowi
mentorzy III RP hojnie czerpali z niemieckich stypendiów i nagród?

Jedno jest pewne – ich towarzysze partyjni z Unii Wolności
sprawują dziś władzę, a niemieckie nagrody przyjmowane są przez
nich z ukontentowaniem.


Z blogu Jana Kalemby s 24

[hordol]

bedę z Nimi i z wami

[mate_lot]

hordol napisała:

> bedę z Nimi i z wami

... na słuzbie u Niemców. Co za palant. Niemcy rozwalili mu Warszawe,
wymordowali mieszkańców a on rżnie patriote wycierając niemieckie tyłki. Fuj, szujo!

[hordol]

do niemiec jezdzę tylko na urlopy.
zaliczylem juz wiekszośc obiektów z dziedzctwa unesco. polecam

[gini]

kokos.salon24.pl/213108,powstanie-wola-5-6-7-sierpnia-44-1

A jak ty, Wacuchna ten hold oddasz?

[marouder.eu]

Umartwisz sie jakos, czy jak?
Opowiedz, nie wstydz sie!

Marouder czy mozesz stad odplynac?n/t

[gini]

Wacuchny mi bronisz?!

[marouder.eu]

Ja sie znam z Wackiem od lat!
Wacek, wyobraz sobie nawet na Forum Swiat pisywal!

[gini]

marouder.eu napisał:

> Ja sie znam z Wackiem od lat!
> Wacek, wyobraz sobie nawet na Forum Swiat pisywal!

A mozesz nie w tym watku?Moze, przeczytaj wpisy i sie zastanow
troche, bo juz jestem zdenerwowana do bialosci.

[gini]

owstanie-Wola 5,6,7 sierpnia 44 (2)
Tagi:powstanie warszawskie
Część drugą o „wypędzonych” ze swoich domów i pomordowanych
mieszkańcach warszawskiej Woli dedykuję Pani Erice
Steinbach.
Archiwum GKBZHwP – Protokół zeznań ks. Bernarda Filipiuka, 1946r.
„Bezpośrednio za wiaduktem kolejowym widziałem na burcie dużo
zamordowanych Polaków, Polek, nawet dzieci, a wśród nich leżały
walizki, teczki i inne tobołki. Po drugiej stronie na burcie stał
karabin maszynowy, z którego widocznie rozstrzeliwano ludzi.
Skierowano nas na lewo-zdaje się ul. Magistracką i poprowadzono
nas obok toru kolejowego na podwórko jakiejś fabryki. Wtłoczono
nas do dwóch olbrzymich hal fabrycznych i kazano nam usiąść na
ziemi. Po jakimś czasie przypędzono spora partię ludzi – podobno
mieszkańców z ul. Działdowskiej, z domów przy ulicy Wawelberga i
innych ulic. Wkrótce po tym przywieziono kilkoma samochodami
mężczyzn i kobiety. W fabryce był taki tłok, że nie było ani
jednego miejsca gdzie mógłby kto usiąść.
Między godziną drugą a trzecią po południu weszli do fabryki
gestapowcy i od razu zaczęli wybierać mężczyzn zdrowych. Wypędzono
ich przed fabrykę, ustawiono czwórkami i gdzieś poprowadzono pod
silnym konwojem. Gestapowcy zapowiedzieli, że biorą ich do
rozbierania barykad. To wyciąganie ludzi zdrowych trwało gdzieś do
godziny czwartej po południu.
Około godziny 4.30-5.00 po południu gestapowcy zabrali pierwszą
partie chorych z fabryki. Za chwilę następną partię, wśród której
byłem i ja. Na dziedzińcu fabrycznym ustawili nas czwórkami [w
grupach] po dwanaście osób. Takich dwunastek naliczyłem kilka w
tej partii ludzi, w której ja byłem. Gestapowcy zażądali od nas,
byśmy oddali zegarki, pierścionki, wieczne pióra i inne drogocenne
rzeczy. Widziałem bardzo dużo zegarków na tej pace i innych
drobiazgów. Ja swój zegarek i wieczne pióro włożyłem do dolnej
kieszeni w sutannie i nie oddałem, myśląc, że może po tym zegarku
kiedyś moja rodzina rozpozna moje zwłoki.
Byliśmy już pewni, że idziemy na śmierć, tak samo jak poprzednia
partia ludzi wyciągniętych z fabryki. Wówczas byłem już w sutannie
i w pantoflach, które szarytka zabrała z mojego pokoju w szpitalu,
gdy już mnie tam nie było i w tej fabryce doręczyła mi.
Poprowadzona nas ta samą drogą obok toru kolejowego, którą szliśmy
przedtem do fabryki. Cała ta trasa z jednej i drugiej strony
obstawiona była żołnierzami, stojącymi w odstępach mniej więcej 10
m z karabinami skierowanymi w naszą stronę, to jest do środka
jezdni.
Ponadto każda dwunastka ludzi była obstawiona gestapowcami z
rewolwerami w ręku. Przeprowadzono nas w poprzek ul. Górczewskiej
na druga stronę, tuż obok toru kolejowego-zdaje się, że był to
numer posesji 35, bo tak mi mówiono rok po tym w szpitalu. Jest to
miejsce po prawej stronie ul. Górczewskiej zaraz obok toru
kolejowego, ale za nim idąc od ul. Płockiej. Dzisiaj stoi już tam
krzyż pamiątkowy.
Miejsce egzekucji – to było duże podwórko, po prawej stronie był
tor kolejowy, naprzeciwko płonąca kamienica piętrowa i tak samo
płonąca kamienica po lewej stronie. Gdy nas przyprowadzano na to
podwórko, stało jeszcze kilka dwunastek ludzi wziętych przede mną
z fabryki, chorych i zdrowych, oczekujących na swoją śmierć.
Wówczas ukradkiem wyciągnąłem zegarek z głębokiej kieszeni sutanny
i zobaczyłem, że była godzina 17.30.
Po dwunastu ludzi bez przerwy podprowadzano i rozstrzeliwano.
Rozkaz strzelania wydawał gestapowiec. Trzech żołnierzy stało na
początku podwórka po lewej stronie z bronią maszynową i oni na
rozkaz salwą rozstrzeliwali. Obok nich przechodziłem i dokładnie
widziałem, iż wszyscy byli w mundurach niemieckich, jeden z nich
wyglądał z twarzy na Mongoła. Nie wiem, czy byli to Niemcy, czy
innej narodowości. Stałem na tym podwórku może 15 – 20 minut i
widziałem dokładnie, jak przede mną rozstrzeliwano każdą dwunastkę
ludzi, strzelając w plecy.
Widziałem, jak po salwie gestapowiec dobijał jeszcze rannych z
rewolweru strzelając w głowę. Trupami było już założone jakieś ¾
tego podwórka, niektóre z nich bliżej płonących domów paliły się.
W tym oczekiwaniu na swoją bezpośrednią śmierć ks. Żychoń,
misjonarz z Krakowa, który jako chory był w Szpitalu Wolskim,
udzielił wszystkim generalnego rozgrzeszenia, a ja jemu, po czym
na wezwanie jednego chorego odmówiliśmy głośno po raz ostatni
„Ojcze nasz”.
Przy ostatnich słowach „Ojcze nasz”, gestapowiec krzyknął: „Na
przód!” Jedna chwila, a usłyszałem po niemiecku – ognia. Padła
salwa, a ja przewróciłem się razem z ks. Żychoniem, który mnie
słabego po operacji trzymał cały czas za rękę, on mnie tez za sobą
pociągnął. Od razu zorientowałem się, że żyję i nie jestem ranny,
ale zacząłem udawać trupa, wiedząc, że gestapowiec dobija
żyjących. Gdy do mnie podszedł, kopnął mnie w kolana, zaklął i
strzelił do głowy z rewolweru, kula przeszła koło ucha. Byłem więc
uratowany.
Po tym rozstrzeliwano następne dwunastki ludzi. Z jednej dwunastki
kobieta padła czubkiem głowy na moje stopy. I po rozstrzeliwaniu
jeszcze kilku dwunastek zaczęła głośno wołać, że żyje i nie jest
ranna. Wówczas podbiegł do niej jeden z tych żołnierzy, którzy
rozstrzeliwali i całą serię strzelił do niej z rozpylacza.
Widziałem to, gdyż leżałem tak, iż niepostrzeżenie zerkając w
kierunku swoich nóg, obserwowałem cały czas oprawców.
Przez cały czas lękałem się, że może mnie jakaś zabłąkana kula
trafić, gdyż strzelali do dwunastek w kierunku leżących trupów.
Tak leżałem w ciągłej obawie śmierci do godziny 11.30 wieczorem
dnia 5 sierpnia 1944 r. O tej godzinie przestali już strzelać, a
ci trzej oprawcy odeszli, zapaliwszy papierosy, na ul. Górczewską
i stanęli na burcie przed wjazdem pod tunel. Wówczas zacząłem się
wyczołgiwać po trupach do kamienicy, przed którą nas
rozstrzeliwano.
W mojej dwunastce razem ze mną była kobieta. Na ręku trzymała małe
dziecko, które mogło mieć rok. Z tym dzieckiem została
rozstrzelana. Prosiła gestapowca, aby najpierw zabił dziecko, a
potem ją. Uśmiechnął się tylko i nic nie odrzekł. Dziecko to po
rozstrzelaniu długo kwiliło i płakało, słyszałem to, a jego
kwilenie krew mi w żyłach mroziło. Niewątpliwie słyszeli to
oprawcy hitlerowscy. Wiem, że rozstrzelano lekarzy Szpitala
Wolskiego, bo widziałem, jak byli rozstrzeliwani. Według moich
obliczeń-a całe podwórko widziałem zasłane trupami z domu, do
którego wczołgałem się, rozstrzelano tam około 2000 osób”.

Ja chcialabym tym, ktorzy zapominaja, ze to Niemcy, zburzyli
Warszawe, i mordowali ludnosc cywilna ,tym wszystkim, ktorzy winia
Rzad W Londynie, Powstancow, wszystkich tylko nie Niemcow.

Czego ty ode mnie chcesz?

[marouder.eu]

Nie raz i nie dziesiec pisalem na forach o swoim stosunku do Powstania.
Uwazasz, ze mimo niecheci do decyzji o jego wybuchu, nie pochyle czola nad jego
ofiarami?
Wedle znanych mi danych, byla to najwieksza bitwa miejska, jaka rozegrala sie w
historii tej planety. W dwa miesiace pochlonela wiecej ofiar, niz Brytyjczycy
stracili w trakcie calej wojny.

[gini]

To sie nie wyklocaj na tym watku oki?

Ok:) Dobrej Nocy:)/nt

[marouder.eu]

[gini]

Powstanie- Wola 5,6,7 sierpnia 44 (3)
Tagi:powstanie warszawskie
Będziemy sobie jak posąg
Wydarty pokrywom wieków?
Znajdziemyż kruszyny włosów
Z tych czasów na skroni zostałe?
Wołam cię, obcy człowieku,
Co kości odkopiesz białe:
Kiedy wystygną już boje,
Szkielet mój będziesz miał w ręku
Sztandar ojczyzny mojej.
Krzysztof Kamil Baczyński
6 sierpnia spośród mężczyzn przeznaczonych na rozstrzelanie Niemcy wyodrębnili 100 osób z zadaniem palenia zwłok. Było to tak zwane Verbrennungskommando. Podzielono mężczyzn na dwie podgrupy po 50 osób i umieszczono w budynku szkoły przy ulicy Sokołowskiej. Szefem całości był oficer gestapo Neumann. Jedna grupa operowała w rejonie ulicy Wolskiej, a druga Górczewskiej. Łączna liczba ofiar egzekucji w dniach 5,6,7 sierpnia szacowana jest na 59 400 osób.
5 sierpnia (sobota) zginęło w przybliżeniu 45 500 osób, 6-go w niedzielę 10 100, a 7-go w poniedziałek 3 800.
Oto zeznania Franciszka Zasady, należącego do jednej z podgrup Verbrennungskommanda palącej zwłoki pomordowanych w rejonie ulicy Wolskiej.
1946 r. Protokół zeznania świadka Franciszka Zasady, Archiwum GKBZHwP.
„7 sierpnia 1944 r. rano wyprowadzono nasze grupy na podwórze, kazano się rozebrać, a ubranych tylko w spodnie popędzono ul. Sokołowską do Wolskiej, zatrudniając przy paleniu zwłok. Razem z moja grupą paliłem zwłoki w następujących miejscach: przy ulicy Wolskiej, po stronie nieparzystej, nr 91 w podwórzu, zastaliśmy zwłoki około 100 rozstrzelanych mężczyzn. Zwłoki spaliliśmy na miejscu.
W składzie narzędzi maszyn rolniczych przy ul. Wolskiej nr 85 zastaliśmy około 300 zwłok w sutannach oraz około 80 w ubraniach cywilnych. Wszyscy byli zastrzeleni. Zwłoki spaliliśmy na miejscu. Po tej samej stronie co skład narzędzi rolniczych, parę domów dalej, przy ul. Wolskiej 83 zastaliśmy około 50 zwłok zastrzelonych mężczyzn. Wiele zwłok miało pozakładane opatrunki.
Przy ulicy Wolskiej nr 60, w fabryce makaronów, na środku podwórza zastaliśmy stos zwłok wysokości około 2 m, długości około 20 m, szerokości około 15 metrów. Były to w większości zwłoki mężczyzn, częściowo tylko kobiet i dzieci. Przy paleniu stosu pracowaliśmy wiele godzin. Sądząc na oko mogło być 2000 zwłok.
W czasie gdy paliliśmy zwłoki, gestapowiec mający trzy gwiazdki na kołnierzu, blondyn o śniadej twarzy, średniego wzrostu, nazwiska nie którego nie znam, doprowadził z ulicy kilku mężczyzn ubranych po cywilnemu i natychmiast ich rozstrzelał. Zwłoki spaliliśmy razem.
Na rogu ul. Płockiej kazano naszej grupie usiąść, po czym jeden z gestapowców przemówił do nas, iż darowuje nam życie za pracę przy paleniu zwłok, następnie posłał sześciu ludzi po żywność do okolicznych domów, po przyniesieniu żywności wróciliśmy na ulicę Sokołowską.
Tu znów dano nam 50 bochenków chleba, 50 paczek papierosów i kawę.
W nocy słychać było salwy wystrzałów. Nazajutrz, po zebraniu nas na podwórzu, ogłoszono, że znalezione przy zwłokach złoto należy oddawać Niemcom oraz że należy meldować, gdy znajdzie się w piwnicy żywego człowieka, w obu przypadkach za niewykonanie rozkazu grozi kara śmierci.
Po przemówieniu popędzono nas do palenia zwłok. Przybyliśmy do fabryki „Ursus”, dużą bramą od strony ul. Wolskiej. Podwórze, poczynając od bramy aż po wnękę idącą do ul. Sokołowskiej, było zasłane zwłokami mężczyzn, kobiet i dzieci. Mogło być około 5000. Pracowaliśmy przy paleniu zwłok cały dzień. Na środku dużego podwórza od strony ul. Wolskiej urządziliśmy palenisko.
Na ziemi układaliśmy belki, na nich zwłoki, które okładaliśmy deskami, by znów ułożyć warstwę trupów. Następnie oblewaliśmy stos płynem palnym, który Niemcy dawali nam w bańkach 20 litrowych. Jaki to był płyn – nie wiem, na bankach nie było napisów. Znacznie później widziałem na palenisku resztki kości i czaszek. Czy ktoś zebrał te prochy, nie wiem.
Wieczorem przy ulicy Wolskiej nr 47, 49 i 54 zebraliśmy mniejsze ilości zwłok. Z numeru 47 – około 100 zwłok, z dna dołu z wodą, z numeru49 – 3 zwłoki. Tego wieczoru dano nam środki opatrunkowe, mydło, ręczniki i bieliznę, wszystko zrabowane z sąsiednich domów. Poza tym pozwolono dwom ludziom gotować posiłek.
Nazajutrz chodziliśmy po bramach ul. Wolskiej, zbierając mniejsze ilości zwłok.
W dniu 9 sierpnia 1944 r. przybyliśmy do fabryki Franaszka. Na głównym podwórzu oraz z boku od schronu aż do bramy leżały tam zwłoki mężczyzn, w liczbie około 6000. Pracowaliśmy przy paleniu tych zwłok cały dzień. Widziałem tam zwłoki tramwajarzy, strażników i policjantów. W schronie głównego budynku fabryki Franaszka Niemcy znaleźli kosztowności i drogie produkty, jak sardynki, wódka itp.
Dwie platformy z końmi wywoziły rzeczy. Neumann zabrał wtedy kolię wartości ponad 2000000 zł. Od tego czasu wiedzieliśmy, że gestapowcy kradną na własną rękę. W dniu 10 sierpnia 1944 r. przybyliśmy do remizy MZK. Obok warsztatów głównych leżało tam około 300 zwłok.
Następnie przeszliśmy na ul. Wolską 29, do pałacu hr. Biernackiego. Tu w ogrodzie zastaliśmy około 600 zwłok kobiet, dzieci i starców, w tym trzech księży, jak później słyszałem oo. Redemptorystów z ul. Karolkowej. Cztery czy pięć zwłok leżało koło samego parkanu. Zwłoki spaliliśmy na miejscu. Na posesji przy ul. Wolskiej 24, w miejscu gdzie obecnie stoi skład desek, a gdzie dawniej była karuzela i sala tańca, zastaliśmy około 1000 zwłok mężczyzn, kobiet i dzieci.
Zwłoki spaliliśmy na miejscu, a nazajutrz szczątki zawieźliśmy do dołu stanowiącego ogromny lej po wybuchu bomby. Przy znoszeniu szczątków widziałem 5-6 zwłok świeżo zamordowanych mężczyzn. Zwłoki te także zawieźliśmy do dołu i zakopaliśmy je na głębokości około 10 m. Następnie udaliśmy się do szpitala Św. Łazarza i tam na pierwszym podwórku, z całego terenu, z łóżek i nawet ze stołów operacyjnych, zebraliśmy około 5000 zwłok. Zakładaliśmy paleniska trzy razy. Oprócz zwłok spalonych, wiele zwłok zostało zakopanych.
Ze szpitala Św. Łazarza przy ul. Wolskiej udaliśmy się na ul. Karolkową do ul. Leszno, gdzie na rogu ul. Karolkowej i Leszna w fabryce znaleźliśmy około 42 zwłok kobiet i mężczyzn. Stamtąd udaliśmy się na ul. Żytnią do ul. Młynarskiej i do cmentarza ewangelickiego. Na cmentarzu, ku tyłowi, leżało bardzo wiele pojedynczych zwłok z każdego podwórza. W Parku Sowińskiego zastaliśmy około 6000 zwłok. Leżały jakby zwalone koło siatki parku, od strony ul. Wolskiej, wysoko na około 1,4 m, długości około 25 m, szerokości 25 m. Stosy do palenia układaliśmy na skwerku w parku.
Z domu Hankiewicza naprzeciwko parku, z domów przy ul. Elekcyjnej i Ordona koledzy znieśli trupy do Parku Sowińskiego. Sam nie chodziłem zbierać tych trupów, więc nie wiem dokładnie ile ich było. Potem zbieraliśmy po 20-30 i 50 zwłok z podwórek przy ul. Ogrodowej, Leszno i Solnej.
W czasie palenia zwłok przy ul. Ogrodowej, nr 43 czy 45 , Niemcy złapali dwóch mężczyzn lat 54 i 22, ojca i syna, i obu rozstrzelali.
Na ul. Elektoralnej nr 11 gestapowcy zabili w obecności Gutkowskiego 8 kobiet wyciągniętych z mieszkania.
Z ul. Elektoralnej nr 18 zabraliśmy 18 zwłok, z ul. Ogrodowej nr 58 – około 40 zwłok, z ul. Leszno 20 z podwórza około 100 zwłok, z ul. Ogrodowej nr 5 lub 7 (dokładnie nie pamiętam) z podwórza około 30 zwłok kobiet i dzieci. Z ul. Górczewskiej 25 z podwórza, mieszkań, klatki schodowej i ogrodu – około 200 zwłok.
Z ul. Płockiej od n-ru 31 do nr 26(Szpital Wolski) – około 200 zwłok, w tym dużo rannych c chirurgii, z rękami i nogami w łupkach. Zbieraliśmy zwłoki ze schodów, korytarza i ulicy. Ze składu ryb „Franc i Janc” na placu koło Hali Mirowskie i ul. Ciepłej około 40 zwłok. Oraz z piwnic Hali Mirowskiej około 150 zwłok.
Z ul. Wolskiej od n-ru 102 do ul. Elekcyjnej – z każdego domu wybraliśmy po kilkanaście zwłok. Na ul. Przechodniej (numeru nie pamiętam) wybraliśmy około 20 zwłok kobiet i dzieci”.

[gini]

Do niedawna świat wiedział tylko o ofiarach i bohaterstwie
powstania w getcie z 1943 roku.
Wiedza o powstaniu warszawskim nadal jest zbyt powierzchowna.
Rozmiar zbrodni i bestialstwa niemieckiego okupanta oraz
cierpienia Polaków nie są wiedzą powszechną.
W czasie całego okresu okupacji Francji, Niemcy spacyfikowali
paląc i mordując „aż” dwie wsie. Za tą zbrodnię musiały wypłacić
Francuzom sowite odszkodowanie, a w obu krajach informują o tym
bestialstwie podręczniki historii.
Cały świat, w tym oczywiście Polacy, znają małe miasteczko
Jedwabne.
A co mówią komukolwiek takie nazwy wsi jak Michniów, Borów, Rajsk,
Ochotnica, Radwanowice i setki innych?
W dzisiejszych granicach RP istnieje 817 miejsc gdzie Niemcy
dokonali zbrodniczych pacyfikacji polskich wiosek puszczając je z
dymem i mordując ludność..
W dyskusji z Niemcami argumenty moralne zastąpić powinny jak
najszybciej argumenty prawne. Należy skończyć raz na zawsze z
naiwnością. Taktowne milczenie, idiotyczne hasła „wybierzmy
przyszłość” zapominając o przeszłości przynoszą owoce, które nie
są dla mnie zaskoczeniem.
Dziś to Niemcy krzyczą jakimi to są wielkimi ofiarami. Zbrodniarze
maja czelność wysuwać roszczenia wobec ofiar.
Politycy, historycy i prawnicy, którym zależy na elementarnej
uczciwości i sprawiedliwości powinni na początek spowodować
wystosowanie 817 pozwów przeciwko Niemcom za zbrodnicze
pacyfikacje.
Nie ma większej głupoty niż milczenie na temat pomordowanych
rodaków, spalonych, zburzonych i ograbionych miastach i wsiach,
tylko po to aby nie burzyć dobrosąsiedzkich stosunków. To samo
powinno dotyczyć tak Niemców jak i ukraińskich sadystów.
Wprowadzone w życie po 1989 roku motto dyplomatołka
Bartoszewskiego mówiące, że „jak panna brzydka i nieposażna to
powinna być miła” to tak piramidalna głupota, że dyskwalifikuje
niedoszłego magistra historii całkowicie.
To dzięki takim właśnie politykom jak Bartoszewski, Geremek,
Cimoszewicz, Kwaśniewski, Komorowski, Tusk i wielu innych,
bezczelność i buta Niemców staje się zagrożeniem, na które trzeba
stanowczo zareagować
Tyle Kokos 26

Ja dodam od siebie, ze rozne matoly, piqi, xsiecia ,pomagaja
Niemcom jak moga, zdejmujac z nich odpowiedzialnosc a skladajac na
Polakow .

odszkodowania, zwrot zagrabionego

[rycho7]

gini napisała:

> argumenty moralne zastąpić powinny jak
> najszybciej argumenty prawne.

Ciesze sie, ze popierasz moje rewindykacje wobec kosciola katolickiego.
Nazbieralo sie tego.

ja będę pamiętał, żeby...

[piq]

...tego więcej tak głupio nie zrobić, wacku, wyręczając nkwd i gestapo w
wyniszczaniu Polaków. Choć dla samych powstańców szacun. Pamiętaj, że w
powstaniu w 2 miesiące zginęło swa razy więcej Polaków niż w Auschwitz przez
całą wojnę (wyłączając tych pochodzenia mojżeszowego).

[gini]

piq napisał:

> ...tego więcej tak głupio nie zrobić, wacku, wyręczając nkwd i
gestapo w
> wyniszczaniu Polaków. Choć dla samych powstańców szacun.
Pamiętaj, że w
> powstaniu w 2 miesiące zginęło swa razy więcej Polaków niż w
Auschwitz przez
> całą wojnę (wyłączając tych pochodzenia mojżeszowego).

Dzis przed komputerem mozna sobie oskarzac, o glupote i inne
takie.Tyle, ze oskarzajac automatycznie uniewinniacie Niemcow ,

stajecie po stronie Rosjan, ktorzy cynicznie mowia, ze Powstanie
bylo aktem niemoralnym.
www.rp.pl/artykul/2,516111_Rosjanie__powstanie_bylo_aktem__niemoralnym_.html
Rosjanie w swoich wystąpieniach stwierdzili, że Powstanie
Warszawskie było „niemoralnym” aktem, wymierzonym w Związek
Sowiecki. I choć szeregowi żołnierze walczyli bardzo dzielnie,
decyzja o wybuchu powstania była „zimną kalkulacją polityczną”.
Miało chodzić o „rywalizację” rządu RP w Londynie z PKWN.

Tak falszuje sie historie.

Cos pozytywnego

[gini]

www.fenixcapital.pl/?c=82
Tu nie oskarzaja Powstancow, tu, wiedza kto zniszczyl Warszawe.

[gini]

ład przewidywał, że działania wojenne na terenie Warszawy ustaną 2
października 1944 r. o godz. 21, AK wyda jeńców niemieckich, po
złożeniu broni żołnierze AK korzystają z wszystkich praw konwencji
genewskiej o jeńcach wojennych, prawdziwe nazwiska żołnierzy AK
będą podane do wiadomości niemieckich władz wojskowych, jeńcy
wojenni nie będą ścigani za działalność polityczną i wojskową w
czasie powstania i przed nim, w stosunku do ludności cywilnej nie
będzie stosowana odpowiedzialność zbiorowa, nie będą też ścigane
za działalność osoby pracujące w strukturach władz i organizacji
cywilnych, ewakuacja ludności cywilnej zostanie przeprowadzona
w sposób oszczędzający zbędnych cierpień, wyjście oddziałów AK
z Warszawy nastąpi 4 i 5 października w ustalonych porach i
kierunkach. Jeśli datę 5 października przyjąć jako faktyczny
koniec działań wojskowych, należałoby uznać, że powstanie trwało
65 dni.

Ale do Niemcow nikt tu pretensji nie ma .no coz ja juz
przyzwyczajona od lat na tym forum.

[off_nick]

Dziękuję Panie Prezydencie...

[kecawa]

I ja dziękuję Panie Prezydencie

kecaw

[gini]

kecawa napisał:

> I ja dziękuję Panie Prezydencie
>
> .

Chwala Powstancom

[gini]

[gini]

Modlitwa do Bogarodzicy
Baczyński Krzysztof Kamil



Któraś wiodła jak bór pomruków

ducha ziemi tej skutego w zbroi szereg,

prowadź nocne drogi jego wnuków,

byśmy milcząc umieli umierać.

Któraś była muzyki deszczem,

a przejrzysta jak świt i płomień,

daj nam usta jak obłoki niebieskie,

które czyste - pod toczącym się gromem.

Która ziemi się uczyłaś przy Bogu,

w której ziemia jak niebo się stała,

daj nam z ognia twego pas i ostrogi,

ale włóż je na człowiecze ciała.

Któraś serce jak morze rozdarła

w synu ziemi i synu nieba,

o, naucz matki nasze,

jak cierpieć trzeba.

Która jesteś jak nad czarnym lasem

blask - pogody słonecznej kościół,

nagnij pochmurną broń naszą,

gdy zaczniemy walczyć miłością.

21 III 44 r.

zbiorczo i krótko:...

[piq]

...zarówno w polityce, jak i na wojnie liczy się nie romantyczne uniesienie,
lecz maksymalnie precyzyjna kalkulacja. Szacunek i cześć dla powstańców, ale
powstanie to gorzej niż zbrodnia - to błąd, używając sławnego powiedzenia
Talleyranda.

Nikt nie neguje zbrodni niemieckich, trudno też mieć pretensje do sowietów, że z
satysfakcją patrzyły na unicestwienie elity potencjalnego przeciwnika w walce o
kształt powojennej Polski. Mieli w tym korzyść strategiczną i polityczną.

Wiem, że dla romantyczno-irracjonalnego spojrzenia patrioty - z dystansu, gini,
zza komputerka, a nie spod pokrwawionej ściany na Woli - fakty są nieistotne.
Nieistotna jest gigantyczna klęska militarna, materialna i kulturowa - ważne
jest, że prawie 200 tys. ludzi umierało "tak pięknie" (patrząc oczywiście zza
komputerka). Bo ten prdolony mit i cześć dla sponiewierania własnego narodu stał
się obowiązujący i politpoprawny już od czasów prlu, bez krztyny refleksji i rozumu.

Był wniosek w Londynie o postawienie Komorowskiego pod sąd wojenny. To wystarcza
za komentarz.

Jeśli chcesz sobie, gini, zrobić z powstania warszawskiego "taką piękną
katastrofę", to sobie zrób. Ja raczej wolę pamiętać o matkach, które prowadząc
dzieci za ręce, szły pod zakrwawioną ścianę na Woli po kulki w potylice dla
siebie i tych dzieci, tych, którzy przez godziny dusili się pod gruzami aż się
udusili i te, które po wielokrotnym zgwałceniu zatłukiwano butelką po gorzale, i
tych rozdziobanych bagnetami albo spalonych żywcem na szpitalnym łóżku. I oprócz
tych bezcennych istnień ludzkich pamiętam o bezcennych zabytkach polskiej
kultury materialnej i archiwach, których już nigdy nie będzie. Bo kilku idiotów
chciało "wstrząsnąć sumieniem świata" za cenę 200 tysięcy takich "pięknych"
śmierci. To się nazywa matolstwo i zbrodnia. Ale możesz sobie to uważać, razem z
tym pożal się Boże historykiem Wackiem i śp. prezydentem, za piękne i godne
naśladowania, jeśli chcesz. Mam nadzieję, że wasze dzieci, którym to pokażecie
jako wzór postępowania, oleją to, i was, i wasze paranoje, zanim równie pięknie
zginą śmiercią, która niczego Ojczyźnie nie daje, a wręcz odbiera, zamiast żyć
życiem, które Ojczyźnie może dać wszystko, a przynajmniej cokolwiek.

Piq

[gini]

Masz watek matelota ,wiec idz sie tam mudrzyc, tu nie musisz .
A ja bede sobie robic co bede chciala, i nie potrzebuje twojego
pozwolenie?
Ponial?To poszedl wypisywac mundrosci do matola, albo do luki.
papatki.

a ja ci, kochanie, niczego nie zabraniam,...

[piq]

...a jednocześnie, kochanie, będę sobie pisał gdzie chcę i co chcę. Akurat
tutaj, kochanie, nie sprzątasz, więc zabierz ode mnie tego mopa.

[gini]

piq napisał:

> ...a jednocześnie, kochanie, będę sobie pisał gdzie chcę i co
chcę. Akurat
> tutaj, kochanie, nie sprzątasz, więc zabierz ode mnie tego mopa.

No to pisz sobie kochanie ,jak masz parcie na pisanie .
Bedziemy sobie pisac obydwoje.

Masz prezent

www.youtube.com/watch?v=kXYTWUyE8WQ&feature=related

[gini]

[mate_lot]

Pięknie napisane, piq, ale to perły przed wieprze, niestety.

pod Lenino i Monte Casino nie walczyli

[rycho7]

kecawa napisał:

> Nie wiem jak inni lecz ja o 17 tak jak rokrocznie oddam hołd tym
> co walczyli o to by Polska była Polską

Musi brak mi wychowania z domu rodzinnego. Mama powstaniec nie chadzala na swoj
niedoszly grob. Ale watpie aby ona walczyla o IIRP. Nie dostala od Stalina willi
na Zaliborzu.