W Bangladeszu zatonął prom z 250 pasażerami

[maksimum]

Kto ich sie tam doliczy?Na pewno doplyneli juz do domu i TV ogladaja.

Roosvelt-parafraza

[Gość: Małgorzata]

"Nie mówcie że zginęło 250 ludzi,pokażcie jak obnażają więżnia który byc może
zamordował wcześniej kilkoro ludzi."To jest skala naszego zakłamania,gdy setki
tysięcy ludzi ginie w wypadkach ,my zajmujemy się upokorzonymi bandytami

[Gość: Marynarz]

Małgorzata, powiedz dokładnie o co ci chodzi , bo nie bardzo kumam.

[maksimum]

Gość portalu: Małgorzata napisał(a):

> "Nie mówcie że zginęło 250 ludzi,pokażcie jak obnażają więżnia który byc może
> zamordował wcześniej kilkoro ludzi."To jest skala naszego zakłamania,gdy
>setki tysięcy ludzi ginie w wypadkach ,my zajmujemy się upokorzonymi bandytami

O to wlasnie chodzi chorym z urojenia lewakom,ze nie jest dla nich wazna
krzywda ludzka,TYLKO czychaja jak dokopac Bushowi.

[Gość: Ania]

Ciekawe czy sztorm zaatakował pierwszy, czy może został sprowokowany przez
pasażerów promu

MAKSIMUM, JAK MOZESZ, JAK SMIESZ!

[Gość: KP]

Przelicznik medialny

[Gość: Wikary]

Proszę zauważyć, że newsem nie jest 250 zatopionych w Bangladeszu, ale 6
paryskich trupów.

Proponuję przelicznik medialny: 1 mieszkaniec Bangladeszu to 2,4% Francuzika.

[Gość: U_Bolt]

Każdego roku u wybrzeży Bangladesh lub na jego rzekach ulegają wywróceniu i
zatonięciu średnio 3-4 promy pasażerskie. Są to bardzo wysłużone jednostki
pływające bez jakichkolwiek dopuszczeń technicznych. Ich załadunek liczbą
pasażerów, motorów, rowerów, rikszy, samochodów dostawczych, tobołów, worków,
baranów i czego tam się jeszcze da przekracza wszelkie granice wyobraźni a tym
samym jakiegokolwiek bezpieczeństwa żeglugi. Mieszkańcy Bangladeshu do tych
tragicznych wydarzeń już zdołali się przyzwyczaić. Wszak to tam się powiada:
Jest nas już tyle, że tysiąc ludzi zaginionych czy uratowanych nie ma żadnego
znaczenia.

Drugim kataklizmem który nawiedza Bangladesh każdego roku jest jesienny monsum.
Na jego przybycie rząd Bangladeshu i wyspecjalizowane rządowe agendy do walki z
kataklizmami i oszacowaniem strat wyczekują jak kania dżdżu. Czym więcej
zniszczeń i ofiar tym szansa na większą pomoc międzynarodową i wszelkie
międzynarodowe dotacje. Oczywiście, uzyskaną pomoc w sprzęcie, lekarstwach,
kocach, namiotach, mleku w proszku, pampersach itp oraz w gotowce dzieli się
bardzo wybiórczo. Na ogół najbardziej poszkodowani nic nie dostają albo bardzo
niewiele. A ci co najwięcej wrzeszczą dokonują podziałów według swojego uznania
i za zamkniętymi drzwiami. A jak się komuś to nie podoba to dostaje kopa na
rozpęd i już się więcej nie podniesie.

Niszczycielski atak monsumu w drugiej połowie lat 60-tych zainspirował zespół
The Beatles do napisania piosenki „Bangladesh”. Dochód ze sprzedaży w
znakomitej części został przekazany na pomoc dla poszkodowanych. Później się
okazało, że na cele charytatywne i do ludzi faktycznie poszkodowanych dotarły
tylko „najgorsze” ochłapy.