Syndrom SARMATY- wciąż żywy.

[Gość: Najman Aga "BRh-"]

Ta tęsknota za orientem i niechęć do kapitalistycznego kociokwiku i mamona
pieniądza.Ciągłu wyścig szczurów i iluzja,że to mi się powiedzie,a przecież
to nieprawda,bo na naszej krwawiznie "Oni" zarabiają w dwójnasób.

Dość,dość,wychamować ten pociąg widmo.

Idee Sarmacji i Sarmaty jako czegoś i kogoś lepszego od zachodniego bagna i
białego kołnierzyka są cały czas aktualne.
Nie dajmy się Gnidom!!

[Gość: Najman Aga "Brh-"]

czas w wojnie,to któż jak nie My Sarmaci ,y jak Feniks z popiołów damy
świadectwo swej cywilizacji?

Lepiej HAMOWAĆ...

[indris]

...dziki kapitalizm, niz CHAMOWAĆ. Za dużo jest bowiem w Polsce właśnie
CHAMOWANIA.
Nie wydaje mi się natomiast, żeby alternatywą dla kapitalizmu mógł być
sarmatyzm. Chyba, że rozumiesz go w jakiś specyficzny sposów, ale wtedy
powinieneś to dokładniej przedstawić.

[Gość: Najman Aga BRh-]

Dla wielu osób w epoce PRL Sarmatyzm był odbierany jako dewiacja narodowa,ale
czy było to do końca prawdą??.
Czy np. poselstwa polskie odwiedzajace zachód przebrane w wykwintne orientalne
stroje z Husarską eskortą,perskimi dywanami,karabelami przypiętymi do boku dla
zgniłków z zachodu było dziwactwem?,fakt to wyjatkowy przypadek i może nie wart
naśladownictwa.
Sarmatyzm przejawiał sie w kulturze ,nauce,obyczajach.Tylko silne państwo stac
na własny swój obraz,słabeusze zawsze małpują,a My niestety zbyt często
małpujemy.To ciagłe ględzenie ,A w Usa,a na zchodzie,Francji,Anglii.
To co złe jest u nas trzeba naprawić,ale własnymi siłemi i polską myślą,a nie
zerżnięciem żywcem czegoś obcego.
Muszę przerwać i pogonić za intersami.Do wieczora,zajrzę tu.

Jeszcze o sarmatyzmie

[indris]

Jest zasadnicza nieprawda w zdaniu "Dla wielu osób w epoce PRL Sarmatyzm był
odbierany jako dewiacja narodowa". Ta nieprawda polega na sugestii, ze
sarmatyzm był uznany za dewiację dopiero w PRL (a może pod jej wpływem). Nic
bardziej fałszywego. Sarmatyzm był oceniany jednoznacznie negatywnie na długo
przed PRL i przez koła w żaden sposób niezwiązane z lewicą. Zaczęło się to
chyba już w okresie Oświecenia, czyli w ostatnich latach Rzeczypospolitej
Obojga Narodów. Feliks Koneczny (prawie guru części prawicy) określał sarmatyzm
jako wpływ obcej (turańskiej) cywilizacji. Właściwie od XIX wieku wszyscy
polscy historycy, tak skłoceni w innych sprawach, oceniali zjawisko zwane
sarmatyzmem jednogłośnie jako negatywne.
Oczywiście zawsze jest kwestia definicji. Jeżeli Najman określa "sarmatyzm"
jako sprzeciw przeciw bezmyślnemu małpowaniu obcych wzorów, to jestem
jednoznacznie ZA. Ale proponowałby wtedy zmianę terminologii. Bo to, co określa
się w dziejach Polski jako sarmatyzm, to było coś innego. Nie była to TYLKO
odmowa małpowania, było to przekonanie, że "my jesteśmy najlepsi i od innych
nie mamy się czego uczyć, a zmieniać w Polsce nic nie trzeba, bo wszystko już
jest najlepsze".
Mam nadzieję, że Najman nie rozumie sarmatyzmu w ten sposób. I dlatego włąśnie
sugeruję zmianę terminologii.
Epoka sarmatyzmu w Polsce, to wieki XVII i XVIII. Ja by proponował odwołanie
się raczej do Złotego Wieku. Wtedy Polska, a wkrótce Rzeczpospolita Obojga
Narodów ani nie zamykała się na świat, ani go nie małpowała. Niestety kultura
tego okresu nie ma tak zwięzłego określenia jak ów niesławnej
pamięci "sarmatyzm"

[Gość: Najman Aga "BRh-"]

XVIII wiek jest chyba niesłusznie podciagniety pod Sarmatyzm,wówczas była już
agonia ,wojny ze Szwecją,Turcją,Saskie.
Częściowo zgodzę się ale nie do końca,że Sarmatyzm w swej końcowej fazie stał
się dekadencją,co stało się w dużej mierze przyczyną klęsk w XVIIIwieku.
Przyczyną klęski stało się raczej warcholstwo magnackiej oligarchii,która
rekoma szlachty gołoty przy wolnych elekcjach załatwiała swoje prywatne
karciane interesy kosztem Polski.
Sławetne wolne elekcje,które miały zapewnić szlachecka demokrację w końcowej
fazie odbywały się pod bacznym okiem wojsk rosyjskich i pruskich ,a magnaci
układali się pokątnie,tak już było na poczatku XVIIw.

[Gość: Najman Aga BRh-]

W ost. zdaniu ma byc tak już było na poczatku XVIIIw. ,a nie XVIIw.