Kwaśniewski podejmuje walkę z opozycją

[szczurbiurowy]

nerwowe reakcje powodują skupienie uwagi na problemie

[Gość: julko]

Chyba dostał fisia.

[Gość: ZZ]

Nie tyle dostał fisia, co przypomniał sobie dawne komunistyczne nawyki albo
czerpie inspiracje od Łukaszenki. Według komuchów, krytyka korupcji i bezprawia
wśród grupy sprawującej władzę to zamach na państwo.

Spaslak trzesie grubym dupskiem i pohukuje

[Gość: a]

Z BIALORUSI PRZYKLAD BRAC JUZ CZAS !!!

[Gość: ORLENOWIEC]

BO NIEDLUGO WYBORY I TRZEBA SIE PRZYGOTOWAC DO WYBRANIA NA III KADENCJE

Opozycja wnioskuje o odwolanie rzadu co miesiac !

[Gość: Lidka]

PO, PiS i inne tam LPR-y wnioskuja o odwolanie rzadu co miesiac !

Niedlugo moze za tydzien ?! Albo co ?!

Tu popieram Kwacha !!!

[Gość: mam was dość]

Kwacha nie popieram, ale gorszego ścierwa parlamentarnego niż dzisiejsza
opozycja, jeszcześmy w nowej Polsce niemieli (za wyjątkiem potwierdzających
regułę jednostkowych wyjątków z PO). Ja bym ich wypuścił na siebie i niech się
sępy pozagryzają.

[Gość: Lidka]

Jak im spieszno do wladzy !!!

Za kazda cene ?! Po Naszym Polskim Trupie ?!

P. S.
Do maja mozna przeciez poczekac !

Korona im z glowy nie spadnie !

CZAS POWOLAC ZOMO, tow. Prezydencie !

[Gość: Niki]

Nie mozna pozwolic, by ciagle mowiono o aferach, fundacji, Orlenie i agentach !
Trzeba ostatecznie zamknac usta opozycji, powolac ZOMO i zapuszkowac
wszystkich, ktorzy nie popieraja tow. Prezydenta !

ORLEN-skorumpowana banda kolesiów!!!

[Gość: AntyOrlenowiec]

Sprawdźcie kogo tam przyjmują do pracy i komu dają stałki prezesów spólek
zależnych? Brrrr......

[Gość: jm]

Durny jesteś,i tyle.

Czy tow. Prezydent wprowadzi STAN WOJENNY ?

[Gość: Miecio]

Skoro szykuje sie wojna z opozycja, to wzorem PZPR tow. Prezydent zamierza
wprowadzic stan wojenny: cenzure, obozy dla opozycji, podsluchy i zakaz
opuszczania raju, jakim jest stworzona przez b. towarzyszy PRL -bis. Tylko kto
za toba pojdzie tow. Prezydencie: garstka wiernych towarzyszy z SLD i z
Ordynackiej ?

[Gość: tokFM]

Miecio - zmień nicka na "Dupcio" , bo nawet ironia MUSI mieć jakąś lekkość, a
u Ciebie.... Zatrucie ołowiem.

Tow. Prezydencie & & #35; 8211; wyślijcie czołgi !

[Gość: Zdrowe sily Narodu]

My załoga Orlenu uchwliliśmy na masówce, aby tow. Prezydent nie pozwolił
opozycji dokonać pełzającego przewrotu i obalenia naszego socjalistycznego
państwa. Domagamy się wysłania czołgów i zbomardowanie siedzib partii
opozycyjnych, które robią wbrew tow. Prezydentowi oraz naszej jedynej zdrowej
sile narodu, tj. SLDUP i SDPL oraz towarzyszom z Ordynackiej. Liczymy, że inne
zakłady poprą nasze słuszne żądania !!!

Kwaśniewski podejmuje walkę z opozycją

[Gość: domanski]

Kwasniewski jakby byl czysty to by nie protestowal.nie pierwszy to raz
Prezydent chce byc najmadrzejszy w panstwie.To on zastopowal inicjatywe
wyborow z okregami w ktorych wygrywa kandydat co zdobywa wiekszosc glosow.za
to mamy wybory w ktorych de facto glosuje sie na partie polityczna ,Poslowie
sa wiec niezalezni od wyborcow !

[Gość: tk]

pare lat temu, kiedy zagraniczne media podały, że zleceniodawcą zamordowania
Papały był pewien polski biznesmen, "bliski przyjaciel Leszka Millera", mozna
było zrozumiec, dlaczego jest to temat tak bezwzglednie cenzurowany w Polsce.
Czy teraqz można zacząć sie domyślać, dlaczego zginął Papała, na tropie JAKIEJ
sprawy mógł sie znajdować?

[douglasmclloyd]

Gość portalu: tk napisał(a):

> pare lat temu, kiedy zagraniczne media podały, że zleceniodawcą zamordowania
> Papały był pewien polski biznesmen, "bliski przyjaciel Leszka Millera", mozna
> było zrozumiec, dlaczego jest to temat tak bezwzglednie cenzurowany w Polsce.
> Czy teraqz można zacząć sie domyślać, dlaczego zginął Papała, na tropie JAKIEJ
> sprawy mógł sie znajdować?

Don Miller wydał wyrok.

[Gość: [e-mail]]

Ani nie czytam tych wszystkich waszych głupot, "mędrcy...świata"! W Polsce nie
ma żadnej opozycji! jest jeno bałagan i każdy ciągnie w swoją stronę, nikomu z
tych "opozycjonistów" nie chodzi o Kraj! NIKOMU! A o kasę! Dlatego też głównym
zajęciem jest opluwanie...waszym zresztą też!

KGB na nich wysle? Za duzo oglądał Łukaszenke.

[Gość: igor]

on chyba ma cos za uszami.

A moze Tajemniczy Olin maczał w tym palce ????????

[Gość: zdeb]

[Gość: uchol]

szkoda że nie ma głowy między uszami

Historia zatoczyła koło

[krzyzowiec.krzyzowiec]

Kwas będzie się wzorował na Łukaszence.

Żule w mojej dzielnicy w Wawie

[Gość: kot]

mają wiekszą klase niż ten czlowiek.

[nadgajowy]

To masz jeden problem z głowy kwachu pod warunkiem że zaczniesz od siebie -
jako osoby destabilizujacej Państwo !!!!

Pelzajacy Kwachu jest zalosny jak zwykle

[Gość: GrubyWon!]

[Gość: X]

Brawo Kwasniewski !
Czas powymiatac te smiecie i macicieli co sie niczym innym nie zajmuja jak
zabawa w podchody

Poczekaj na wybory.Zobaczymy kto kogo bedzie

[Gość: kr]

wymiatal. Myslisz, ze dlaczego Rumiany Pelzacz gra na zwloke?

[Gość: yan]

Dziwne, ze popieral ten pan wszystkie dzialania millerowcow, nie mowil o
korupcji, destabilizacji, prywatyzacji politycznej, itp.. Wydaje sie, ze pod
koniec kadencji uznano, ze wszystko wolno. Afera Orlenu pokazala jak daleko
siegaja dziwne konotacje prezydenta, jego urzednikow i biznesu. Otoczenie sie
setkami pochlebcow i ochroniarzy spowodowalo stan kompletnego braku czucia co
jeszcze wypada a co juz nie. Trzeba miec klase na tym stanowisku i trzeba ja
utrzymac. Niestety, nie jest to jeszcze pokolenie, ktore wiedzialoby, co to
znaczy. Wygrac wybory unikajac debat, za parawanem TV Kwiatkowskiego to nie to
samo co miec naprawde szacunek spoleczny bazujacy na powaznej i dobrej
prezydenturze. Nawet 500 urzednikow tego nie zmieni...

A Komuchowi sie zdawalo, ze jest prezydentem...

[Gość: staryhuj]

i ze wszystko moze.

[Gość: domix]

No cóż gorąco mu się pod tyłkiem zaczyna robić. Prezydent wszystkich Polaków po
raz kolejny okazuje się prezydentem co najwyżej wszystkich towarzyszy, ale cóż
każdy kiedyś musi zapłacić swoje rachunki. Sprawa ORLENU to może być afera, w
której tle znajduje się np. sprawa moskiewskiej pożyczki Milera, wakacje
prezydenta itd. Przecież w czasach PRL każdy z partyjnej nomenklatury był
związany z ruskimi, i oni zapewne mają stosowne zdjęcia, nagrania, kwity... I
przychodzi taki moment, kiedy tow Ałganow mówi ( np. do Kluczyka): przekażcie
tam mojemu koledze prezydentowi pozdrowienia na odwrocie tej karteczki...
Machniom: Orlen za papier ... wartościowy... dla waszych towarzyszy. I
towarzysze się zaczynają denerwowć. Oprócz tego wywiad NATO też nie śpi- na
100% mają swoją siatkę w Wiedniu i nie tylko. Niech się Kwachu denerwuje- w
końcu go dostaniemy.

A Komuchowi sie zdawalo, ze jest prezydentem.

[tow1sekr]

Racja! Liczę na to, że Rumiany Nierób z Pałacu trafi do więzienia za wszystkie
swoje przekręty (rywin, orlen) jak również za wysłanie wojska do Iraku. Jednak
w Polsce złodzieje sprawujący władzę pozostają bezkarni. Kwaśnieski powinien
przełamać tą szkodliwą praktykę.

MAGISTER WSZYSTKICH POLAKOW...

[Gość: mee...]

...znow walczy o to ,zeby polacy nie- dowiedzieli sie o jego przekretach...na
zachodzie europy czy w stanach ten przekret juz dawno by nie byl
prezydentem...wystarczylo-by li tylko jego klamstwo o wyksztalceniu...lub jak
pijany stal w harkowie...ewentualnie jak nawalony w nyc wsiadal do bagarznika
samochodu gdy wyszedl z baru przy onz-cie...o przekretach to juz lepiej nawet
nie wspominac...polsce potrzebny nowy prezydent natychmiast

prawniczek-kłamczuszek się troche denerwuje

[Gość: stolzman]

Oluś, nie denerwuj się. Jak zrobisz wreszcie magistra, to cię wszyscy Polacy
zaczną kochać i już w Polsce żaden numer nie przejdzie. Twój też.

A JA ZA TO MOGĘ ...

[Gość: bez_dyplomu]

ZATAŃCZYĆ I ZAŚPIEWAĆ!!!

Bu ha ha ...

[Gość: Ryszard]

No tak, opozycja destablizuje Państwo, a SLD i Prezydent to ostoja cnót i
praworzadności... farsa!!! Że to taki wstydu nie ma!

[Gość: domix]

Wstyd ma... cenę.

[Gość: Ryszard]

racja!

Kwaśno oj coraz kwaśniej !

[misio501]

Wystarczy aby nasz Prezydent przeczytał albo posłuchał co powiedział "Podjąłem
zdecydowaną walkę z tymi, którzy oskarżają bez jakichkolwiek podstaw,....". To
co musi się zdażyć by dla niego były jakiekolwiek podstawy. On zachowuje się
już jak Łukaszenka. Nasrał sobie w gacie i szuka winnego. Jesze dwa trzy
miesiące i nikt z zewnątrz z nim nie będzie gadał. Pali mu się grunt pod tymi
tłustymi stópkami. Zaczyna atakować jak Miller przed zejściem. Szymczycha to
zły doradca.

[Gość: BENO]

WIERNEMU WYZNAWCY LENINA COS SIE POMYLIŁO , PANSTWO DESTABILIZUJE TYLKO
I WYŁĄCZNIE SKORUMPOWANE SO SZPIKU KOŚCI SLD

Magistrze Kwaśniewski

[Gość: redds]

Okłamywałeś nas uprzednio, nie mam więc powodu by wierzyć twojemu słowu. Ustąp,
nie kompromituj Polski.

[Gość: Stefan z Sydney]

Kwaśniewski jak już wielokrotnie pisałem, że jest zwykłym konformistą i dla
niego nie ma opzycji,wszyscy musza tak jak on chce, zresztą tak jak było za
komuny, to zwykły postkomunistyczny skurwysyn, tylko w nowym wydaniu,zwykły
łajdak ale jak nazywaja sie ci co tego palanta wybrali?????

Z powazaniem,


Stefan

Może - kutasy

[Gość: Kwaśny]

niby tak , masz rację

[Gość: ości]

ale jaki był wówczas wybór ,czy przypominasz sobie?

[Gość: la donna]

Żdnego powazania dla kogoś kto obraza naszego prezydenta urzedujacego - jakby
kto mial wątpliwości. Z SYDNEJ - Kultura myslałby ktoś..

Salbutamol syrop na kaszel

[Gość: mam_koński_pot]

O!!!!! gdybby tak zebrac wszystkie pryszcze jakie ludzie mają na świecie w
jeden pryszcz i wycisnąc, to jak myslicie jak duża byłaby plama?( albo góra,
albo bryła, trudno to sobie wyobrazić, przyznacie sami...)
Proszę pisać, to pytanie nie daje mi spokoju.

Pamiętacie to. Tekst jednego z internautów ....

[Gość: z]

ALEKSANDER KŁAMLIWY
(Nie koronowany władca Rzeczpospolitej Polskiej)
Aj, waj ! Jak bardzo chciałby być koronowanym !!!

Aleksander Kwaśniewski - prezydent RP. Członek partii komunistycznej, minister
w dwóch kolejnych rządach komunistyczych. Mimo to w latach 90-tych zapewniał:
Nigdy nie byłem komunistą! Wejście do PZPR Kwaśniewski tłumaczył tym,
że pociągała go atmosfera partii, która się chciała reformować.
Ciekawe tłumaczenie ze strony osoby, która weszła do PZPR, kierowanej
przez Gierka i Jaroszewicza, w 1977 roku, w okresie skrajnej stagnacji,
po brutalnym rozbiciu protestujących robotników z Radomia i Ursusa,
osławionych "ścieżkach zdrowia" etc. 0d wczesnej młodości umiał stawiać na to,
co przyspieszało karierę. Już w liceum jako 17-1etni chłopak ochoczo wysławiał
Związek Sowiecki jako wzór dla Polski. W kronikach jego szkoły odnotowano
w 1971 roku: Odbyły się w naszej szkole uroczystości poświęcone 54 rocznicy
Wielkiego Października. Uroczystość tę zaszczycili swą obecnością pedagodzy
radzieccy. Wydarzenia tamtych chwalebnych dni przypomniał kolega Kwaśniewski,
który zwrócił jednocześnie uwagę na zasługi ZSRR w rozwoju socjalizmu polskiego
(cyt. za Gazetą Wyborczą z 23 listopada 1995 r.). W dość szczególny sposób
tłumaczył swoje opowiedzenie się za lewicą: Mój ojciec od rana słuchał "Wolnej
Europy". Moje lewicowe poglądy ukształtowały się pod wpływem niedobrej
prymitywnej propagandy "Wolnej Europy". Jej jednostronność tak mnie
denerwowała, że pchało mnie to w stronę lewicy. Kwaśniewskiego
denerwowała "niedobra, prymitywna propaganda RWE", ale jak widać pociągała go
łukaszewiczowsko-gierkowska propaganda lat 70., nie mówiąc o propagandzie
sowieckiej z doby późnego Breżniewa. Szybko robił karierę aparatczyka.
W 1977 roku był już wiceprzewodniczącym Zarządu Wojewódzkiego SZSP i wstąpił
do PZPR-u. W 1978 roku był już kierownikiem Wydziału Kultury ZG SZSP. Ożenił
się z Jolantą Konty i przeniósł do Warszawy, gdzie natychmiast dostał
mieszkanie. Już nie starał się ukończyć studiów i napisać żmudną pracę
magisterską. Teraz liczyło się dla niego maksymalne wykorzystanie dobrych
układów. Znający dobrze Kwaśniewskiego od 1981 roku Piotr Gadzinowski
wspominał: Umiejętność sitwiarstwa byla istotną cechą prezesa i Kwaśniewski
ją niewątpliwie posiada. (Cyt. za Agatą Chruścicką: Kwaśniewski jestem...,
Kraków 1995, s. 24, 37 ) Jesienią 1981 r. Kwaśniewski został redaktorem
naczelnym "itd". Po czasowym zamknięciu pisma w okresie stanu wojennego
od stycznia 1982 r. rozpoczyna gorączkowe starania u różnych bonzów partyjnych
o jego uruchomienie. Z tego czasu i z pierwszych miesięcy po wznowieniu pisma
zanotowano wiele przykładów nagminnej skłonności Kwaśniewskiego do rozmijania
się z prawdą. Opisała je Agata Chruścicka: Czekając na odwieszenie "itd"
wszędzie mówił, że jest bezrobotny i uskarżał się, że nie ma pieniędzy, podczas
gdy - jak twierdzą jego koledzy redakcyjni - przez cały czas zawieszenia "itd"
brał pensję redaktora naczelnego. Uczestniczył w komisji weryfikacyjnej
dziennikarzy, jak wspominała choćby Lidia Ostałowska, ale później twierdził,
że nie brał żadnego udziału w weryfikacjach dziennikarzy. Chociaż lubił
podkreślać, jak ważne były dla niego starania o dziennikarzy, których namówił
do współpracy z "itd" podczas weryfikacji nie upominał się o swoich
współpracowników. Co więcej - kiedy niektórzy z negatywnie weryfikowanych
dziennikarzy wygrywali sprawy w Sądzie Pracy, nie przyjmował ich z powrotem
do redakcji. (A. Chróścicka, op. cit., s. 34) Tego typu postawa Kwaśniewskiego
sprzyjała jego przyspieszonej karierze, mocno wspieranej w swoim czasie przez
młodego "twardogłowego" Waldemara Świrgonia. W 1984 roku został redaktorem
naczelnym Sztandaru Mlodych, w 1985 r. ministrem w rządzie Messnera, później
ministrem w rządzie Rakowskiego, przez którego był ogromnie faworyzowany.
W 1989 roku przy "okrągłym stole" był już jednym z czołowych przedstawicieli
strony partyjno-rządowej, startował w wyborach czerwcowych do Senatu
z województwa koszalińskiego, ponosząc porażkę w starciu z nikomu nie znaną
organistką z listy "Solidamości" z Koszalina. Zaprzyjaźniony już wtedy
z Kwaśniewskim Michnik dworował sobie w rozmowie z nim 8 czerwca 1989 r.
mówiąc: Olek, taką ka-ampanię zrobiłem ci w Gdańsku, i dałeś du-upy. "Różowi"
na czele z Kuroniem i Michnikiem nie zapominają o Kwaśniewskim, widząc w nim
godnego maksymalnego popierania i nagłaśniania "Europejczyka", który bardzo
może się im przydać w przyszłości w starciach z narodową prawicą. Kwaśniewski
utrzymał urząd przewodniczącego Komitetu Młodzieży i Kultury Fizycznej w randze
ministra. Zarówno w 1989 roku, jak i w 1990 jako przewodniczący SdRP
Kwaśniewski korzystał z bardzo wydatnego poparcia nagłaśniającego ze strony
Michnika i jego Gazety Wyborczej. Rozmiary tego poparcia i współdziałania
Kwaśniewskiego z "różowymi" z "udecji" (ogromne zaangażowanie Kwaśniewskiego
na rzecz utrzymania przez Geremka przewodnictwa komisji zagranicznej w Sejmie)
dawały wiele do myślenia. Podobnie jak konsekwentne występowanie Kwaśniewskiego
przeciwko rzecznikom obrony patriotyzmu i polskości, jego ataki
na "hurrapatriotyczne emocje" i "polonocentryzm", a równocześnie skrajnie
filosemickie stanowisko, ogromna spolegliwość wobec różnych postulatów strony
żydowskiej. Wolność od pracy magisterskiej W informatorze z II kadencji Sejmu
o Kwaśniewskim podawano wykształcenie wyższe; mgr ekomomii. Sam Kwaśniewski 16
października 1995 r. publicznie skłamał mówiąc w wywiadzie dla radiowej Trójki,
że obronił pracę magisterską na Uniwersytecie Gdańskim i ma wyższe
wykształcenie (według Rzeczypospolitej z 11 grudnia 1995 r.). Tymczasem 16
listopada 1995 r., na trzy dni przed II turą wyborów, B. Synak, prorektor
Uniwersytetu Gdańskiego oświadczył, że Aleksander Kwaśniewski został skreślony
5 października 1978 r. z listy studentów wydziału Ekonomiki i Transportu UG.
24 października to samo potwierdził rektor UG prof Z. Grzonka, mówiąc,
że A. Kwaśniewski ani nie skończył studiów na UG, ani nie jest absolwentem
uczelni, ani magistrem. Nie przeszkodziło to Kwaśniewskiemu kolejny raz skłamać
w wywiadzie dla Frankfurter Rundschau z 24 listopada, iż skończył studia
na wydziale Handlu Zagranicznego, a odmienne stwierdzenie rektora UG w tej
sprawie nazwał "manewrem wyborczym". Dopiero 2 grudnia 1995 r. Kwaśniewski
już jako prezydent-elekt przyznał na łamach Polityki, że nie zrobił
magisterium. Dał jednak przy tym skrajnie groteskowe wyjaśnienie całej sprawy.
Zapytany, dlaczego przystępując do walki o takiej wadze nie postarał się o to,
by mieć wszystkie papiery w porządku, wykazać więcej dbałości choćby
wypełnianiu ankiet. Kwaśniewski odpowiedział: (..) Uważam, że jako osoba,
która zdała wszystkie egzaminy, mam ukończone studia wyższe. Mam jednak
poczucie pewnego grzechu - otóż żałuję, że toku studiów nie zamknąłem formalnie
magisterium. Co to było? Swego rodzaju nonszalancja, poczucie, że nie jest to
w gruncie rzeczy ważne? Zapewne wszystko razem. Może zresztą brak dyplomu
zadaje kłam opiniom, o mnie jako o wyrachowanym karierowiczu, który wszystko
sobie dokładnie zaplanował i wyreżyserował. Sięgacie tematu bardzo dla mnie
trudnego i także do części mojej duszy, która nie jest zbytnio odkryta - przez
całe życie odczuwałem straszliwą potrzebę wolności i gdzieś właśnie w tym
mieści się to machnięcie ręką na dyplom. Nie mam natomiast żadnych kompleksów
jeśli chodzi o moje wykształcenie, które uważam za bardzo dobre (..).
Najdowcipniej skomentował tego typu tłumaczenia się Kwaśniewskiego Stanisław
Tym: (..) Nie ma dyplomu, bo jest uczciwy (..). Krętaczyna, oszust i kłamczuch
zdałby cynicznie egzamin magisterski i obronił dyplom - bo tak zachowują się
tchórze, asekuranci, wyrachowani karierowicze i niewolnicy administracyjnych
nakazów. Człowiek woln

cd ...

[Gość: z]

Nie mam natomiast żadnych kompleksów jeśli chodzi o moje wykształcenie, które
uważam za bardzo dobre (..). Najdowcipniej skomentował tego typu tłumaczenia
się Kwaśniewskiego Stanisław Tym: (..) Nie ma dyplomu, bo jest uczciwy (..).
Krętaczyna, oszust i kłamczuch zdałby cynicznie egzamin magisterski i obronił
dyplom - bo tak zachowują się tchórze, asekuranci, wyrachowani karierowicze
i niewolnicy administracyjnych nakazów. Człowiek wolny macha ręką na takie
sprawy. Czy to nie jest piękne i szlachetne? Czyż można mieć do kogokolwiek
cień pretensji o to, że jest człowiekiem wolnym (..) Łatwo przewidzieć,
że ta "straszliwa potrzeba wolności ogarnie wkrótce szerokie rzesze
społeczeństwa (...). Skoro wolnym może być prezydent, to chyba wolnym może czuć
się każdy obywatel w każdej sytuacji (...). (Wprost z 10 grudnia 1995 r.)
W efekcie takiej "straszliwej potrzeby wolności" - zdaniem Tyma - jadący
tramwajem mogliby nie kasować biletów, kierowcy prowadziliby samochody bez
prawa jazdy, bo skoro sami uznawaliby swoje umiejętności prowadzenia samochodu
za bardzo dobre, to po co im jeszcze jakiś papier, etc. W tymże Wprost z 10
grudnia 1995 Lech Falandysz ubolewał, że prezydent-elekt dwukrotnie dopuścił
się fałszu intelektualnego, czyli "poświadczenia nieprawdy". Jego zdaniem
Polacy wybrali na prezydenta człowieka, o którym już wiadomo, że niezbyt dobrze
sobie radzi w trudnych sytuacjach. Nie wiedzieć dlaczego, za często brnął
w ślepy zaułek niejasnych tłumaczeń lub zasłaniał się niepamięcią. Kiedyś
zasłynął tym, że uszedł z Sejmu przed dziennikarzami po drabinie. Ufam, że ten
zgrabny sprzęt jest na wyposażeniu Pałacu Namiestnikowskiego i że będzie
utrzymywany w znakomitym stanie, zawsze gotowy do użytku. Nawet stary protektor
Kwaśniewskiego, były premier komunistyczny Mieczysław F. Rakowski uznał
krętactwa wyjaśnień Kwaśniewskiego w sprawie jego wykształcenia za "niefortunny
początek". Pisał (na łamach SdRP-owskiej Trybuny z 16 grudnia 1995 r.): (...)
Aleksander Kwaśniewski postąpił głupio, źle. Zbyt lekkomyślnie potraktował
tę sprawę. Wielu swoim autentycznym zwolennikom zafundował dyskomfort
psychiczny (..). Na tle całej sprawy warto bliżej przyjrzeć się skali wartości
prezentowanych przez Kwaśniewskiego. Jego rzekoma straszliwa potrzeba wolności
wyraziła się przede wszystkim w zlekceważeniu wartości normalnego ukończenia
studiów w sytuacji, gdy nagle zabłysnęła przed nim prawdziwie "wolnościowa"
kariera aparatczyka i "wolność" od poważnych wysiłków w napisaniu pracy
magisterskiej. Nie wiemy tylko, jak to jego poczucie wolności miało się do
wymogów stanowisk, które pełnił, a przy których wymagane było ukończenie
studiów wyższych (np. szefa Komitetu Młodzieży i Kultury Fizycznej w trzech
kolejnych rządach). Posłowie z KPN podejrzewali, że w sytuacji, gdy Rada
Ministrów przyznawała pracownikom urzędów państwowych dodatek do pensji za
wyższe wykształcenie najprawdopodobniej Kwaśniewski również pobierał pieniądze
za "swój dyplom" (według Życia Warszawy z 1 grudnia 1995r.). Spróbowano wnieść
w tej sprawie żądanie wyjaśnienia do szefa URM Marka Borowskiego, lecz
Prezydium Sejmu odrzuciło zapytanie uznąjąc je za "manifestację polityczną".
Posłowie KPN zarzucali Kwaśniewskiemu posługiwanie się tytułem magistra także,
gdy był redaktorem naczelnym itd i Sztandaru Młodych, pism należących do
RSW "Prasa-Książka-Ruch". Według przepisów tej spółdzielni redaktorzy naczelni
musieli legitymować się dyplomem ukończenia wyższych uczelni. Stąd sugerowanie
przez niektórych posłów pod koniec listopada 1995 r., że powinno się skierować
do prokuratury zarzut o wyłudzenie przez Kwaśniewskiego pieniędzy od Skarbu
Państwa (według Życia Warszawy z 1 grudnia 1995 r.). Jak wiadomo zabrakło
dostatecznej presji społecznej dla wyjaśnienia wszystkich tych spraw. Werdykt
Sądu Najwyższego (przy votum separatum blisko jednej trzeciej sędziów) zamknął
całą sprawę wygodnie dla Kwaśniewskiego, pomimo potwierdzenia faktu, iż nie ma
on wyższego wykształcenia. Decyzją z 9 grudnia 1995 Sąd Najwyższy stwierdził,
że na liście wyborczej podano nieprawdziwą informację o Aleksandrze
Kwaśniewskim, ale mimo to uznał jego wybór na prezydenta RP. Dlaczego Sąd
Najwyższy podjął uchwałę, która oznaczała pogodzenie się z objęciem najwyższego
urzędu w państwie przez człowieka splamionego krętactwem? Istotne uzasadnienie
tej decyzji Sądu Najwyższego podał zastępca prokuratora generalnego Stefan
Śnieżko, który powiedział przed SN w dniu 9 grudnia, jakoby opinia publiczna
dobrze wiedziała na długo przed wyborami, i to między innymi dzięki mediom,
że Kwaśniewski podał nieprawdziwe dane o swym wykształceniu. Stąd wyborcy,
znając tę okoliczność, brali ją pod uwagę, oddąjąc swe głosy. Sąd Najwyższy
najwyraźniej zaakceptował to nie odpowiadające prawdzie uzasadnienie
prokuratora Snieżki. Sędzia Jan Wasilewski w uzasadnieniu uchwały SN z 9
grudnia stwierdził, że ci, którzy wzięli udział w głosowaniu w dniu 19
listopada 1995 najczęściej mieli wątpliwości co do wyższego wykształcenia
Kwaśniewskiego. Prezes SN przemilczał tu całkowicie fakt, że wszelkie
wątpliwości co do wyższego wykształcenia Kwaśniewskiego były przez cały czas
gwałtownie atakowane w mediach przez wpływowych zwolenników Kwaśniewskiego
(D. Waniek, Z. Siemiątkowskiego, etc.) i określane jako oszczerstwa, oraz
elementy gry wyborczej wymierzonej w przywódcę SdRP. Biegły dla Sądu
Najwyższego, prof. Antoni Sułek, przewodniczący Polskiego Towarzystwa
Socjologicznego przypomniał w tekście publikowanym w Rzeczpospolitęj 12 grudnia
1995, iż sztab Kwaśniewskiego zaprzeczał informacjom Uniwersytetu (Gdańskiego)
i sam przedstawiał je jako rzekomo nieuczciwy chwyt wyborczy. W warunkach
bardzo ostrej walki wyborczej ogromna część zwolenników Kwaśniewskiego wolała
wierzyć publicznie nagłaśnianym przez "swoich" publicznym twierdzeniom w jego
obronie niż uwierzyć w gwałtownie zaprzeczane zarzuty na temat jego braku
wykształcenia. Sam Kwaśniewski ani myślał przeprosić opinię publiczną za swe
krętactwa w sprawie wykształcenia. Potwierdzone przez Sąd Najwyższy zarzuty
wobec niego nazywał "oszczerstwami", a krytyków swoich kłamstw "frustratami".
Zdobył prezydenturę per fas et nefas, i odtąd nie ma sprawy. Swymi krętactwami
prezydent-elekt dał swym zwolennikom jednak straszliwą żabę do przełknięcia.
Musieli teraz mozolnie tłumaczyć kłamstwa Kwaśniewskiego i robić przy tym dobrą
minę. Pod tym względem wszystkich przebił ówczesny redaktor naczelny SdRP-
owskiej Trybuny Dariusz Szymczycha w telewizyjnym Wydarzeniu Tygodnia z 9
grudnia 1995. Polemizując z określeniami "krętacz" i "nieuczciwy" wysuwanymi
pod adresem Kwaśniewskiego w związku z jego przedwyborczymi kłamstwami na temat
wykształcenia Szymczycha prawdziwie "nowatorsko" stwierdził, że Kwaśniewski
był nieuczciwy tylko w pewnej sferze. Cóż za oryginalny wkład do teorii etyki -
według redaktora naczelnego Trybuny można więc było być nieuczciwym tylko
w jednej sferze, a równocześnie być generalnie uczciwym. Powiedzmy "uczciwym
inaczej"! Już jako prezydent Kwaśniewski niejednokrotnie dowiódł, że
lekceważenie dyplomu wyższej uczelni jest tylko jednym z symptomów cechującego
go lekceważenia wyższych wartości w kulturze i nauce, czy szerzej w życiu
publicznym. W jego skali wartości najwyżej plasowało się spotkanie z Michaelem
Jacksonem, bo ten jako idol części młodych mógł mu dać dodatkowe głosy.
Nic nie znaczyła zaś dla niego kolejna rocznica Powstania Warszawskiego,
na którego osobiste uczczenie nie znalazł czasu. W czasie pobytu w Stanach
Zjednoczonych zabiegał o spotkanie z bokserem Andrzejem Gołotą, pomimo faktu,
że bokser ten wówczas był formalnie ściganym przez prawo zbiegiem z Polski.
Nie znalazł natomiast czasu na wręczenie wysokiego odznaczenia znanemu
pisarzowi Stanisławowi Lemowi (tu zastąpiła go Waniek). Znamienne jest w

[Gość: Emigrant]

Jak Wy Polacy potraficie pieknie krytykowa.Przeciez sami, tych wszystkich
karierowiczow wybieracie, albo zostali wam podstawieni przez wrogo do Polski
nastawine kraje. Nie myslcie sobie, ze ta cala opozycja(Giertych, Lepper,bracia
Kaczynscy i cala reszta, robi to dla narodu,oni mysla tez tylko o swojej dupie.
Musicie ich tylko wybrac a oni juz beda wiedziec jak bronic wlasnych interesow.
Boze zachowaj Polske w swojej opiece, bo tonie wbagnie.

[Gość: Z]

). Znamienne jest w


Znamienne jest w ogóle, do jakiego stopnia prezydent - były aparatczyk SZSP,
który w swoim czasie kierował wydziałem kultury, pomija sprawy kultury, nauki
i oświaty w swych wystąpieniach i wywiadach. W ten sposób odbija się u niego
cały bolesny kompleks "prawie magistra". "Kłamię, więc jestem" Zawód
aparatczyka wyćwiczył w nim różne specyficzne umiejętności socjotechniczne
na czele z zamiłowaniem do rozmijania się z prawdą. Niepisaną dewizą
Kwaśniewskiego mogłyby być słowa: Kłamię, więc jestem. Pomimo cechującej
go maestrii w oszukiwaniu został publicznie przyłapany na kłamstwie. Chodziło
o jego głosowanie w sprawie ustawy pozwalającej ścigać zbrodnie PRL-u.
Kwaśniewski dwukrotnie wypowiadał się na temat swego głosowania w tej kwestii
i za każdym razem mówił coś wręcz przeciwnego. Gazecie Wyborczej powiedział,
że w ogóle nie brał udziału we wspomnianym głosowaniu. Kiedy jednak sprawdzono
wydruk sejmowy i okazało się, że jednoznacznie pokazuje, iż Kwaśniewski
głosował przeciwko ustawie, już dzień później usłyszano od niego całkowicie
odmienną wersję jego zachowania w trakcie głosowania: Rozmawiałem
z wiceministrem spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii i wpadłem na salę tylko
na głosowanie. Podniosłem rękę tak, jak osoba odpowiedzialna w klubie za tę
sprawę. Kwaśniewski z powodzeniem stosuje wypróbowany socjotechnicznie chwyt
nagminnego kłamania w stylu "łapaj złodzieja". (Jak wiadomo złodzieje
przychwyceni na gorącym uczynku, aby uniknąć krzyczą do przechodniów "łapąj
złodzieja" w odniesieniu do tych, którzy ich chwytają.) Otóż istotną cechą
Kwaśniewskiego, spadkobiercy komunistycwego totalitaryzmu wraz z całą jego
aparatczykowską SdRP, jest oskarżanie o totalitaryzm wszystkich tych, którzy
pragną rzeczywistych rozliczeń ze spuścizną PRL-owskiego komunizmu.
Już we Wprost z 11 października 1992 r. zapewniał: (...) Jeżeli tak często nasi
pzeciwnicy zarzucają nam związki z PZPR, to we mnie rodzi się podejrzenie,
że to właśnie oni w większym stopniu niż my są niewolnikami starego systemu.
My na tyle, na ile to było możliwe, byliśmy krytyczni wobec rzeczywistości PRL
tak, jak dzisiaj jesteśmy krytyczni wobec przykładów recydywy złych metod
w III RP (...) Gdy Urząd Wojewódzki w Warszawie podważył stronę prawną statutu
Polskiego Komitetu Olimpijskiego, na którego czele stał Kwaśniewski, ten
natychmiast nazwał działanie urzędu "bolszewizmem". W maju 1990 r. pozwolił
sobie na wystąpienie w roli szermierza demokracji broniącego jej przed rzekomym
zagrożeniem ze strony Komitetu Obywatelskiego, mówiąc: Znamienne, że Komitet
Obywatelski urzęduje w tym samym warszawskim pałacyku, co FJN i PRON. Tam jest
jakiś niedobry duch, narzucający stare sposoby działania i myślenia. Był zawsze
bardzo konsekwentny w bronieniu osób z dawnego PRL-owskiego establishmentu, jak
świadczył o tym choćby casus Sekuły. Dziennikarka SdRP-owskiej Trybuny Agata
Wawrzyniak zapytała Kwaśniewskiego: Dlaczego wziął Pan pod swoje skrzydła
człowieka skompromitowanego w oczach opinii publicznej przeciw któremu
prokuratura we Wrocławiu toczyła dochodzenie, a Pański kolega klubowy, ówczesny
minister sprawiedliwości, wystąpił z wnioskiem o uchylenie immunitetu?
Znamienny był sposób wyjaśnienia całej sprawy w odpowiedzi Kwaśniewskiego:
Głosowałem przeciwko pozbawieniu go immunitetu, ponieważ miałem wątpliwości
prawne. Ponadto w takim sposobie mojego głosowania wyraża się protest przeciwko
osądzaniu człowieka, a zrobiły to już wszystkie media występujące w roli
prokuratora i sądu, zanim sprawa została rozpatrzona przez niezawisły organ
sprawiedliwości. Dziś głosowałbym inaczej. Przyznaję, że w tej sprawie
popełniliśmy błąd. (Cyt. za Lubię grać. Rozmowa A. Wawrzyniak z A.
Kwaśniewskim, Trybuna z 19 października 1995). Sekuła dzięki temu tzw. błędowi
uniknął odpowiedzialności, a poniewczasie najwygodniej było zdystansować się
od całej sprawy. Zbyt młody na zbrodnie Gromkie ataki i oskarżenia wobec osób
wysuwających jakiekolwiek zastrzeżenia wobec SdRP i jej ludzi stały się dla
Kwaśniewskiego najlepszą metodą obrony starej gwardii z PRL. Towarzyszyły jej
powtarzane na każdym kroku zapewnienia: PRL-bis nie ma (tytuł rozmowy z
Kwaśniewskim na łamach Rzeczypospolitej z 13 września 1994 r.). W odpowiedzi
na list biskupów w sierpniu 1995 r. przestrzegający wiernych przed głosowaniem
na ludzi, którzy w okresie państwa totalitarnego sprawowali władzę, Kwaśniewski
replikował: To mnie nie dotyczy. Nie czuję się odpowiedzialny za PRL, bo jestem
zbyt młody. We Wprost z 19 września 1993 r. odnotowano wypowiedź
Kwaśniewskiego: W naszym programie nie ma nawet śladu czegoś, co mogłoby
przywodzić na myśl komunizm. Choć SdRP ciągnie za sobą cały tabun różnych
towarzyszy-szmaciaków, zahartowanych w bojach o umacnianie dawnej PRL-owskiej
dyktatury, nie przeszkadza to Kwaśniewskiemu w aroganckich publicznych
zapewnieniach, że rzekomo wśród 402 kandydatów SLD na posłów i senatorów w 1991
roku był zaledwie jeden przypadek wystawienia kogoś ze starego aparatu
partyjnego (!!!) - por. wywiad A. Kwaśniewskiego dla Polityki z 5 października
1991 r. Mówił to ten sam Kwaśniewski, który konsekwentnie postawił na stary
PRL-owski aparat odrzucając współdziałanie z rzeczywistymi partyjnymi
reformatorami. Były współtwórca SdRP Tomasz Nałęcz, który odszedł z powodu
takiego postępowania Kwaśniewskiego z jego partii, w której był początkowo
wiceprzewodniczącym, wyjaśniał w wywiadzie dla Gazety Wyborczej z 20
października 1993 r., iż Kwaśniewski wybrał Millera, a nie Fiszbacha, gdyż:
(...) Potrzebował siły tkwiącej w organizacji. Ta organizacja to byly struktury
dawnej PZPR, które kontrolował właśnie Miller. Nam Kwaśniewski powtarzał :
z wami można się napić, ale nie robić politykę. Mówił, że jak poprosi o coś
aparatczyka, to wie, że będzie zrobione, a z nami zaraz się okaże, że było coś
ważniejszego: dziecko zachorowało lub pies zaczął się drapać (...) W drugich
rzędach siadało coraz więcej dawnych aparatczyków. Nowych ludzi było tam
niewielu (...). Zacieracz odpowiedzialności Ulubioną metodą Kwaśniewskiego
jest konsekwentne zacieranie odpowiedzialności za różne podłości PZPR i władz
PRL poprzez stwarzanie poczucia, że właściwie to wszyscy byli zawikłani w PRL.
służą temu stwierdzenia takie jak: Gdyby chciano Stworzyć rezerwat dla ludzi
uwikłanych w realny socjalizm, to trzeba by ogrodzić drutami kolczastymi cały
kraj. Przeciw takiej wizji "własnego domu" protestujemy! Trafnie obnażyła
metody Kwaśniewskiego Agata Chróścicka w książce na jego temat, pisząc: (...)
Rozumowanie Kwaśniewskiego jest bardzo bliskie socjotechnicznym manipulacjom,
charakterystycznym dla władzy totalitarnej. Łatwo można powiedzieć, że uwikłani
byli prawie wszyscy i dlatego wszelkie rozliczenia trzeba zostawić, bo
dotyczyłyby one całego społeczeństwa. Ataki ludzi i ugrupowań szukających
rozliczenia z komunizmem, Kwaśniewski oddalał właśnie dzięki takiej teorii.
Winnych nie ma - odpowiedzialność spoczywa na nas wszystkich. Kwaśniewski
bardzo lubi powtarzać za Biblią - niech pierwszy rzuci kamieniem, kto jest
bez grzechu. Czujemy się wtedy głupio i niepoważnie, któż bowiem może o sobie
powiedzieć, że jest bez grzechu? Mija dobra chwila, zanim przyjdzie nam do
głowy że może nasze grzechy nie są aż takie wielkie, ale wtedy Aleksander
Kwaśniewski przebywa już w zupełnie innych regionach (...) (A. Chróścicka:
op. cit. Kraków 1995, s. 131, 133, 135). Przyszłość z PRL-owską przeszłością
Kwaśniewski głosi: "Wybierzmy przyszłość". Nie dodaje, że ta przyszłość i tak
będzie cały czas obciążona skutkami PRL, począwszy od płacenia PRL-owskich
długów za granicą, będzie sferze budownictwa, nauki, oświaty etc., odstawania
w tak wielu sferach życia od krajów Zachodu. "Wybierzmy przyszłość" w stylu
Kwaśniewskiego oznacza faktyczne utrzymanie dominacji starej no

[Gość: Z]

omenklatury,
która zdoła
"Wybierzmy przyszłość" w stylu Kwaśniewskiego oznacza faktyczne utrzymanie
dominacji starej nomenklatury, która zdołała nagrabić, co się dało przed 1989
rokiem i później w czasie bardzo korzystnych dla niej transformacji
gospodarczych. Kwaśniewski i jego partia bardzo często wyrzekali na
dysproporcje obciążona katastrofalnymi skutkami PRL-owskiej polityki
gospodarczej, dziesięcioleci zaniedbań w społeczne, użalali się nad biednymi,
emerytami, bezrobotnymi, stanem polskiego mieszkalnictwa etc. Faktycznie przez
cały czas rządów od 1993 r. umacniają społeczne dysproporcje, równocześnie
skrzętnie zabiegając o swe interesy. Nieprzypadkowo jedynym faktycznym
konkretem pierwszych 100 dni rządów Kwaśniewskiego był zwrot majątku PZPR dla
SdRP. Kosztem społeczeństwa. W takich sprawach Kwaśniewski nigdy nie miał nawet
cienia wahań. Jak dowiodło jego zachowanie na czele Komitetu Młodzieży, Kultury
Fizycznej, Sportu i Turystyki (według kontroli NIK) w sprawie tzw. "Intersteru"
etc. (pisała o tym szeroko Nasza Polska w swym pierwszym numerze
pt. Autoamnestia, 14 września 1995 roku.) Dowiodła tego też postawa
Kwaśniewskiego w sprawie tzw. "moskiewskich pieniędzy", konsekwentne bronienie
I. Sekuły, etc. Jak pierwszy sekretarz Wiedząc, w przeciwieństwie do Wałęsy,
że niewiele ma własnych myśli w odniesieniu do realnych problemów kraju,
Kwaśniewski starannie unika sytuacji, w których byłby zmuszony do otwartego
mówienia wprost do pozapartyjnych słuchaczy. Jako prezydent RP przywrócił znowu
do łask stary PRL-owski obyczaj czytania z kartki. I niewolniczo go stosuje
nawet w sprawach, które wymagałyby choć na chwilę oderwania się od kartkowego
rytuału, powiedzenia czegoś z serca - jak np. z okazji Święta Niepodległości
(Kwaśniewski wówczas niemal sylabizował swoje "przemówienie"). Można tylko
żałować, że w demokracji po czerwcu 1989 roku nie utrwalił się na stałe zwyczaj
wygłaszania przemówień "na żywo" zgodnie z piękną zasadą cara Piotra I.
Zabronił on swoim bojarom czytania przemówień z kartki motywując to tym: "cztob
głupost widna była!". Komuna zawsze antynarodowa Obchody Święta Niepodległości
w dniu 11 listopada 1996 r. stały się dla prezydenta Kwaśniewskiego okazją
do wygłoszenia jednego z najjaskrawszych kłamstw politycznych. Wezwał: (...)
Ale pamiętajmy także o tych przedstawicielach władzy, ludziach lewicy którzy
w różnych okresach starali się Polsce zapewnić jak najwięcej suwerenności
w warunkach pojałtańskich (...). Przypomnijmy więc przedstawicieli władzy,
ludzi lewicy z dziesięcioleci od 1944 roku. Począwszy od Bieruta, Bermana,
Zambrowskiego, Minca, odpowiedzialnych za maksymalną satelizację Polski,
uległość wobec tak haniebnych działań sowieckiego okupanta jak aresztowanie
16-tu w Pruszkowie, wywózkę tysięcy AK-owców na Syberię, ograbienie polskich
ziem, zwłaszcza tzw. Ziem Odzyskanych na ogromną skalę. Za stosowany przez nich
samych okrutny terror wobec najbardziej patriotycznych sił w Polsce, za
blokowanie zmian nawet w wiele miesięcy po śmierci Stalina, za brutalne
zdławienie powstania robotniczego w Poznaniu. Trudno mówić o staraniach
zapewnienia jak największej suwerenności Polsce również ze strony ekipy
Gomułki, która szybko zdradziła zaufanie narodu. Ekipy odpowiedzialnej
za błyskawiczną likwidację przeważającej części zdobyczy polskiego
października, czystkę wśród tych wysokich stopniem oficerów wojska i marynarki
wojennej, którzy w październiku 1956 r. wykazali szczególnie patriotyczną
postawę. Ekipy, która zablokowała rozliczenie ze stalinistami w Polsce
i zablokowała pisanie o zbrodniach stalinizmu w Polsce (w odróżnieniu
od Węgier, gdzie pisano o zbrodniach stalinizmu węgierskiego). Ekipy
odpowiedzialnej za stworzenie kolejnej "dyktatury ciemniaków", za rosnące
represje wobec nonkonformistycznej części środowisk intelektualnych (po liście
34), za zablokowanie reform gospodarczych, za nieprzebierającą w środkach walkę
z Kościołem. Za brutalne stłumienie manifestacji studenckich w marcu 1968 r.
i za zbrodniczą masakrę robotników Wybrzeża w grudniu 1970 roku. Gomułka
występował w obronie polskich interesów narodowych w odniesieniu do Niemiec.
Nie umiał zdobyć się jednak na obronę tych interesów (nawet gospodarczych)
wobec ZSRR, pomimo że tego oczekiwała od niego ogromna część narodu, która
poparła go w 1956 roku. Bał się właśnie tego poparcia, bo wiedział, że
przeważająca część Polaków nie chce komunizmu. I nieprzypadkowo właśnie Gomułka
był obok Ulbrichta i Breżniewa jednym z najgorętszych rzeczników interwencji
w Czechosłowacji. I był współodpowiedzialnym za tę interwencję, za pomoc
obaleniu partyjnych przywódców Praskiej Wiosny, którzy rzeczywiście starali
się zapewnić swemu krajowi jak najwięcej suwerenności w warunkach
pojałtańskich. Jak wyglądała zaś troska o polską suwerenność w czasach Gierka
najlepiej świadczy przegłosowana w 1976 r. wiernopoddańcza wobec ZSRR poprawka
do polskiej konstytucji. I wreszcie kolejna "suwerenna" ekipa pod kierownictwem
gen. W. Jaruzelskiego, która uratowała władców Kremla przed zagrożeniami
wynikającymi dla Moskwy z rosnącego usamodzielniania Polski
przez "Solidarność". Wprowadzając stan wojenny, znów zaciskający kajdany
polskiej zależności. Ekipa, której przywódcy na czele z gen. W. Jaruzelskim
i M.F. Rakowskim niejednokrotnie występowali z tekstami szkalującymi naród
polski i "Solidarność" poza granicami Polski, z prawdziwymi "donosami na
Polskę". Wszyscy oni byli najpierw komunistami, a potem Polakami, nie potrafili
ani trochę dorównać tym nielicznym zresztą wpływowym komunistom w paru innych
krajach, którzy potrafili w przełomowych chwilach być najpierw Węgrami
(I. Nagy, I. Maleter czy I. Pozsgay) czy Słowakami i Czechami (A. Dubcek, Z.
Mlynarz, J. Smrkowski), a dopiero potem komunistami. Zachowanie czołowych ludzi
władzy komunistycznej w Polsce w powojennych dziesięcioleciach ciągle
potwierdzało jeden niepodważalny fakt naszej XX-wiecznej historii, to,
że "komuna zawsze była antynarodową". Prezydent Kwaśniewski swym dotychczasowym
zachowaniem, swą niechęcią do prawdziwego patriotyzmu i potulnością wobec
różnorakich nacisków na Polskę dowiódł, że jest właściwym spadkobiercą tych
pojałtańskich antynarodowych ekip komunistycznych. Jako pojętny uczeń
Jaruzelskiego i Rakowskiego. Kwaśniewski jako "Michael Jackson polskiej
polityki" Z różnych wywiadów i artykułów Kwaśniewskiego przebija się
uprzedzenie do patriotyzmu. Cóż, czym skorupka za młodu nasiąknie...
Wspomniałem już, że Kwaśniewski od wczesnych lat szkolnych z werwą zaprawiał
się w internacjonalizmie i peanach na cześć Związku Sowieckiego jako wzoru
dla Polski. Cóż więc dziwnego, że "internacjonalistycznie" edukowany na
wychwalaniu sowieckiego Wielkiego Brata obecny prezydent RP jakoś nie nie umie
i nie lubi powoływać się na jakże odmienne wzorce: patriotyzm, naród, ojczyznę.
Za to tym chętniej używa słowa patriotyzm w różnych kontekstach negatywnych.
Na przykład Ruchowi dla Rzeczypospolitej zarzucił głoszenie hurrapatriotyzmu,
który wydaje nam się bardzo podejrzany (A. Kwaśniewski w wywiadzie dla
Przeglądu Tygodniowego z 28 marca 1993). W jednym tylko artykule dla Gazety
Wyborczej z 1 lipca 1996 r. pt. Strach Czy nadzieja kilkakrotnie mówił
o sprawach patriotyzmu i narodu w różnych negatywnych zbitkach.
Pisał o pobudzaniu u Polaków skłonności do hurrapatriotycznych emocji,
awanturnictwa i frazesów, o patriotycznej ostentacji, o próbach testowania
podatności polskiego wyborcy na hasła populistyczne i polonocentryczne.
Zapytywał: Czy wyeliminujemy pozostałości narodowego egocentryzmu,
zaściankowości, ksenofobii i poczucia dziejowej misji? W Jastrzębiu - jeszcze
jako kandydat na prezydenta - W dniu 27 czerwca 1995 określił
członków "Solidarności" jako faszystów i antysemitów, wołając: (...) Tak
wygląda dziś Solidarność -

[Gość: Z]

Cyt. za Życiem
Warszawy z 13-14 stycznia 1996). Piotr Bratkowski z Gazety Wyborczej nazwał
kiedyś Aleksandra Kwaśniewskiego "Michaelem Jacksonem polskiej polityki".
Porównanie uzasadnił wyjątkową zdolnością Kwaśniewskiego do metamorfozy,
to, że jest on "człowiekiem wielu twarzy". Co więcej, jego zdolność do
metamorfozy sprawia, że żadne oblicze nie jest tym jedynym, prawdziwym. Każdego
można się wyprzeć (por. P. Bratkowski: Rewolucja W Twin Peaks, Gazeta Wyborcza,
6 listopada 1996). Parokrotnie już łapany na kłamstwach, Aleksander Kwaśniewski
publicznie wystąpił z usprawiedliwieniem kłamstwa w polityce, głosząc
w wywiadzie dla Rzeczpospolitej z 23-24 listopada 1996: (...) myślę, że różnica
między światem polityki a, na przykład, światem nauki polega na tym, że
w świecie polityki granica między prawdą i nieprawdą, międsy 100-procentową
pewnością a wątpliwościami, jest dużo bardziej zamazana. To naprawdę nie jest
matematyka. (...) Zabiegi o poparcie lobby żydowskiego Już w 1989 roku
Kwaśniewski był wyraźnym ulubieńcem prożydowskiego lobby w OKP na czele
z Adamem Michnikiem i był przez nie lansowany jako główny partner przyszłych
porozumień z lewicą OKP. Wdzięczny Kwaśniewski deklarował w ramach ankiety,
przeprowadzonej wśród polityków, na kogo głosowałby najchętniej poza swoją
partią: W pierwszej kolejności głosowałbym na Adama Michnika, ale tylko
wówczas, gdyby założył coś własnego (...). To, co Michnik myśli i jak myśli,
odpowiada mi najbardziej jako obywatelowi i jako politykowi(...). (Gazeta
Wyborcza z 21 czerwca 1991.) Wśród poglądów szczególnie bliskich Michnikowi
znajdujemy tak mocno akcentowane przez Kwaśniewskiego potępienia pozostałości
narodowego egocentryzmu, zaściankowości, ksenofobii i poczucia dziejowej misji,
haseł poloncentrycznych i hurrapatriotycznych emocji (z obszernego
dwukolumnowego artykułu A. Kwaśniewskiego na łamach Gazety Wyborczej z 1 lipca
1996). Jako prezydent RP działa dla przyspieszenia przyjęcia przez Sejm ustawy
o zwrocie mienia wyznaniowym gminom żydowskim, co uczyniłoby ze Związku Gmin
Żydowskich największego finansistę w Polsce. W lipcu 1996 r. podczas spotkania
z przedstawicielami organizacji żydowskich w Nowym Jorku Kwaśniewski
przyobiecał szybki zwrot mienia Żydom. Pro-żydowska tendencyjność prezydenta
Kwaśniewskiego spowodowała ostry protest prezesa Kongresu Polonii
Amerykańskiej, Edwarda Moskala, który 10 maja 1996 r. wystosował list do
Kwaśniewskiego krytykując to, że: Brak stanowczości w działaniach rządu
polskiego, a także ewidentne błędy urzędników państwowych powodują, że Żydzi
pozwalają sobie na coraz więcej i coraz więcej uzyskują. Kwaśniewski odrzucił
krytyczne uwagi Moskala, popierając żydowskie racje. Między innymi podtrzymał
dążenie do jak najszybszego zwrotu mienia dla gmin żydowskich oraz wystąpił
w obronie krytykowanych przez prezesa Moskala przeprosin wobec Żydów m.in.
za tzw. pogrom kielecki, wystosowanych przez ministra Rosatiego w imieniu
narodu polskiego. Sekretarz stanu Marek Siwiec występując na konferencji
prasowej w imieniu prezydenta Kwaśniewskiego stwierdził, że: Polska
i społeczeństwo polskie powinny przeprosić za to, co było niegodziwe w historii
Polaków i Żydów po II wojnie światowej. Postawę Kwaśniewskiego dobrze
ilustrowała jego reakcja na dokonaną przez Izraelczyków masakrę 102
Palestyńczyków w Kanie Galilejskiej. Prezydent RP skomentował barbarzyńską
napaść słowami, iż jest to chyba zbyt duży koszt uporządkowania stosunków
między dwoma krajami. Tylko tyle. Rzeczywiście - komentarz
godny "Europejczyka". W 1995 roku Kwaśniewski należał do pierwszych polskich
polityków, którzy wystąpili z publicznym potępieniem kilku zdań księdza prałata
Henryka Jankowskiego, dziś jak wiadomo spreparowanych przez Gazetę Wyborczą.
Równocześnie zaś nie zareagował ani słowem na prowokacyjne antypolskie
wystąpienie laureata Nagrody Nobla, żydowskiego pisarza Elie Wiesela,
wygłoszone 7 lipca br. podczas oficjalnych uroczystości w Kielcach w obecności
premiera RP, w tym skrajne uogólnienia "o polskiej nienawiści" (a skrytykował
je np. Szymon Wiesenthal oraz przewodniczący Forum Żydowskiego Stanisław
Krajewski). Pobyt Kwaśniewskiego w Stanach Zjednoczonych stał się kolejnym
potwierdzeniem jego pro-żydowskiej tendencyjności i konsekwentnych zabiegów
o polityczne poparcie międzynarodowego lobby żydowskiego. W tym samym czasie,
gdy widać było brak starań o rozmowy z rzeczywiście reprezentatywnymi
przedstawicielami Polonii w Stanach Zjednoczonych, prezydent Kwaśniewski
poświęcił maksimum uwagi na kolejne spotkania z najbardziej wpływowymi
przedstawicielami lobby żydowskiego w USA. Odwiedził m.in. znane
z "polakożerstwa" redakcje zdominowanych przez Żydów gazet: New York Timesa
i Washington Post, odbył rozmowy z radą Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie
i spotkał się z przedstawicielami 56 największych organizacji żydowskich
w Stanach Zjednoczonych. Zyskał ich maksymalną aprobatę po dłuższych
rozmowach "za zamkniętymi drzwiami". Jako działacz PZPR i SdRP oraz jako
prezydent RP Kwaśniewski ani razu nie przeciwstawił się antypolskiej nagonce
ze strony kół żydowskich. Nie przynosi dzisiejszym Polakom chluby to,
że najważniejsze stanowisko w państwie polskim piastuje polityk typu Aleksandra
Kwaśniewskiego. Polityk niedokształcony, o mało co magister, niejednokrotnie
publicznie rozmijający się z prawdą i nie mający głębokiego poczucia więzi
z najlepszymi tradycjami historii Polski. Działacz, u którego miejsce programu
i wielkich idei zastąpił doraźny instrumentalizm i cynicznie stosowana
socjotechnika władzy.

Ufff !!! Nareszcie koniec, ale tylko na tym forum. O tej postaci można napisać
książkę i to nawet opasłą i nie dla "kasy". Napisać po prostu ku potomnym.

Sam mącił wodę w sprawie Rywina a teraz Orlenu

[Gość: Ryba]

Rola pana A.K. jest w obydwu aferach niejasna ale on wciąż się w tych mętnych
wodach pojawia.

[Gość: blondi]

To nie mętna woda, Oluś się pomylił to BAGNO które powoli, powoli go wciąga!

[Gość: FILIP]

zastraszenia, leki i katorgii juz dawno minely.Pelzajacy postkomunistyczny
prezydent nie tylko musi odejsc- ale musi poniesc odpowiedzialnosc za 10 lat
destabilizacji naszej ojczyzny. W dalszym ciagu dziala zasada " Kija i
marchewki". ( zasada Sowietyzowanych Polakow)

Kwaśniewski podejmuje walkę z opozycją

[tow1sekr]

Rumiany Nierób z Pałacu, komunistyczny kacyk z pzpr razem z don leszkiem
millerone (agentem z sb, pożyczkobiorcą moskiewskim) odpowiada za aferę rywina
a teraz za skandal w Orlenie. Rumiany Nierób z Pałacu wraz z don leszkiem
powinni trafić pod Trybunał Stanu. Instytucję "Prezydenta" w Polsce należy
zlikwidować, Polski nie stać na utrzymywanie takiego "drogiego" darmozjada.

czy tak jak Lukaszenko, jak Kuczma , jak Putin ?

[doro6]

Przyznam, że nie przeczytalem artykulu, bo jakie znaczenie moga miec szczegoly
dla raczej malo konkretnej osoby bohatera notatki, ale skojarzenie nasuwa sie
silne. Caly "nasz oboz" postkomunistyczny chce walczyc z opozycja. Na szczescie
sa jeszcze kraje poza obozem.

[Gość: andrejs]

Prezudent kwaŚniewski sam jest mętny od początku jego drogi do Pałacu
Prezydenckiego (wykształcenie), akcje Polisy, wezwanie Millera do dymisji,
ogłaszanie terminu wczesniejszych wyborów. nazbierało się tego. Natomiast
nawoływanie opozycji do głosowania za rządem Belki jest po prostu ratowaniem
układu SLD, stołków kolesiów, przedłużaniem psucia państwa polskiego. Prezydent
sam trwa na urzędzie, specjalnie nic nie robi i po prostu czeka na przejście do
historii.

Pełzająca kontrrewolucja - to już było kiedyś !!!

[Gość: Kwaśny]