Ukraicy to bandyci ktorzy mordowali Polakow...

[Gość: JP]

nie potrzeba nam silnej Ukrainy

[Gość: wikul]

Gość portalu: JP napisał(a):

> nie potrzeba nam silnej Ukrainy



Wam ? To znaczy komu nie potrzeba ? Piszesz w imieniu Rosji ?

A co Polacy robili w kraju tych Ukraincow?

[Gość: chala]

[silesius.funkulo]

Wedlug mnie nic, co by uprawnialo Ukrainców do wymordowania kilkudziesięciu
tysięcy Polaków. A według Ciebie?

[Gość: chala]

z milosci do turystow polskich palali, bo ci przywozili prace i radosc do
Ukrainy?

[Gość: wikul]

A co twoi żydowscy rodacy robili w Polsce , Rosji , Ukrainie i na całym
swiecie ?

[Gość: chala]

starali sie unikac antysemitow jak ty. teraz juz nie musza.

Mordowano się nawzajem!

[Gość: eres]

Z tytułu Twojego wątku wynika, że tępo i bezmyślnie trzymasz się stereotypów,
jednostronnej oceny tamtych dramatów. O zbrodniach i o drastycznych szczegółach
okrucieństw dokonanych na Polakach przez UPA są tomy, że wspomnę choćby o
grubym dwutomowym zbiorze tych opisów zebranych przez historyków p.p.
Siemaszków. Natomiast podobne opisy zbrodni dokonanych przez Polaków na
Ukraińcach trudno uświadczyć w polskich publikacjach. Nasze publikacje
ograniczają się w tym względzie co najwyżej do suchych faktów. Ale i większość
nawet tych faktów znamy dopiero od niewielu lat. Mniemam, że nawet one nie są
Ci znane. Przeto Ci je przybliżę.
Współczesna historiografia niepopularnych faktów już nie zataja, także owych
dramatów ukraińskich. Można się więc już dowiedzieć o pogromach dokonywanych
wobec Ukraińców na Chełmszczyźnie, czy o polskich akcjach odwetowych w latach
40. minionego stulecia.
Nie znalazłem w opisach naszych historyków śladu ich trudu policzenia ofiar
ukraińskich (z reguły niewinnych kobiet i dzieci), choćby tych z okresu
osławionych akcji pacyfikacyjnych dokonywanych przez wojska gen. Hallera, czy
też tzw. polonizacji i brutalnego „nawracania” na rzymski katolicyzm Ukraińców
Chełmszczyzny (1936 – 1938 r.). Owych nieszczęsnych akcji przypominających
hitlerowską germanizację Wielkopolski z lat niemieckiej okupacji. O akcji tej
pisze historyk T.A. Olszański: „Był to akt zbrodniczej wręcz głupoty, nawet z
punktu widzenia polskiej racji stanu. Oto w przededniu wojny, z którą władze te
miały obowiązek się liczyć, rozpoczęto przymusowe nawracanie na katolicyzm
prawosławnych mieszkańców Chełmszczyzny, uważając ich za zruszczonych Polaków.
W toku tej akcji wojsko niszczyło cerkwie i kaplice prawosławne i wysiedlało
duchownych prawosławnych. [...] Do końca 1938 roku, kiedy to akcję wstrzymano,
zniszczono w ten sposób 91 cerkwi, w tym 20 zbudowanych po I. wojnie światowej
z zezwoleniem władz, 10 kaplic i 26 domów modlitwy. 4 cerkwie i 4 kaplice
odebrano prawosławnym [...]. Akcja ta, prowadzona na terenach, gdzie dotychczas
nie było większych napięć w stosunkach narodowościowych, a w toku której wojsko
niejednokrotnie łamało siłą opór parafian, co pociągało za sobą ofiary
śmiertelne, przysporzyła Polsce i Polakom nowych rzesz nieprzejednanych wrogów,
a dla ludności Chełmszczyzny i Wołynia stała się podstawowym doświadczeniem,
kształtującym w następnym okresie ich stosunek do Polaków”.
Już w maju 1943 r. Polacy rzucili brzemienne w krwawe skutki hasło „odpłaty za
Wołyń”. W marcu 1944 r. nastąpiła kolejna ofensywa polska przeciw UPA
skoordynowana z działaniami walczącej pod Włodzimierzem Wołyńskim w
ramach „Burzy” 27 DP AK. W toku tej akcji spalono kilkadziesiąt ukraińskich
wsi, a w Sahryniu wymordowano całą ukraińską ludność – 500 czy nawet 800 osób.
Odrębny rozdział to akcja „Wisła”. O polskim terrorze pisali Szota i Szcześniak
w swej monografii „Droga do nikąd” (ograniczona liczba wydanych egzemplarzy tej
książki trafiła wyłącznie do wybranych bibliotek, m.in. do komitetów
wojewódzkich PZPR), gdzie autorzy wymieniają napady na ukraińskie wsie
Piskorowice, Pawłokomę i Wierzchowiny. W. Nowacki pisze wprost (w „Z walk
przeciw zbrojnemu podziemiu 1944-47”; 1966 r.) o okrucieństwie wojsk LWP, o
stosowaniu zasady zbiorowej odpowiedzialności, o tym, że wojska kierowały się
przeciw wsiom, a nie przeciw partyzantce. Jak pisze autor, w omawianym okresie
w woj. rzeszowskim „zabito 1000 osób z oddziałów UPA i ludności cywilnej, przy
stratach własnych 18 zabitych”. Historyk T.A.Olszański pisze: „Szczytowe
rozmiary osiągnął terror antyukraiński w 1945 r.. W marcu tego roku Wojska
Wewnętrzne zamordowały ok. 540 mieszkańców Starego Lublińca, a w kwietniu – 400
mieszkańców Gorajca, w marcu samoobrony chłopskie z udziałem jakiegoś oddziału
leśnego wymordowały ok. 300 Ukraińców w Pawłokomie, a oddział NSZ – 400
skoncentrowanych już do wysiedlenia Ukraińców w Piskorowicach. Inny oddział NSZ
dokonał w czerwcu 45 r. napadu na Wierzchowiny, mordując ok. 200 osób, w tym 65
dzieci. Liczne były też wypadki mordowania księży greckokatolickich i
prawosławnych, zazwyczaj wraz z ich rodzinami. Zginęło ich łącznie ponad 30.
Wedle danych UBP tylko od marca do czerwca 1945 r. z rąk polskich formacji
podziemnych zginęło przeszło 1500 Ukraińców”.

Wolna Ukraina jest potrzebna Polsce

[lisekrudy]

To prawda: mordowano sie nawzajem. Aczkolwiek liczba ofiar po stronie polskiej
byla niewatpliwie wieksza.

Rzecz jednak w czym innym.Dzis Ukraina i Polska nie maja juz sprzecznych
interesow. Dzis wolnosc i demokracja na Ukrainie lezy w interesie Polski.

Nigdzie nie jest powiedziane, ze nasza niepodleglosc zostala nam dana raz na
zawsze. Zagrozeniem dla niej sa odradzajace sie w Rosji tendencje imperialne.
Dlatego Wolna, demokratyczna i silna Ukraina jest sprzymierzencem Polski.

Lisek

[kocibrzuch]

Nic dodać, nic ująć.

[sceptyk]

Nie znam sie tak dobrze jak Lisekrudy na historii, ale ostatnio przejrzalem
ksiazke na temat mordowania Polakow przez UPA. Szacuje sie, ze zostalo
wymordowanej, a czesciowo to i wyrznietej, po torturach, ok. 500,000 bezbronnej
ludnosci polskiej.

Ale oczywiscie konkluzja Liska jest bezdyskusyjna.

I niech jeszcze dodam, na marginesie. Sprawa ostatnich wyborow i walki o
demokracje na Ukrainie wzbudzila w naszym kraju wielkie emocje. I chec do
dzialania. Brawo. Mysle jednak, ze czesc energii moznaby juz wczesniej
skierowac na budowe demokracji u nas. Wciaz pozostaje sporo do zbudowania. Ale
to jakby bardziej szara, codzienna, mniej spektakularna dzialalnosc. Choc
manifestacje 100,000 za wczesniejszymi wyborami mozna by przeprowadzic. Raz i
drugi. Ale sie nie chce...

Liczby - korekta

[lisekrudy]

Nie chcialbym zbaczac z tematu, jakim jest rodzacy sie na Ukrainie ruch
demokratyczny. Ale musze skorygowac liczby podane przez Sceptyka.

Autorzy ksiazek, ktore ja znam, szacuja liczbe Polakow pomordowanych przez
ukrainskich nacjonalistow w latach 1939-1947 na 100 tysiecy (a nie 500 tys.).
Szacuje sie rowniez, ze po ukrainskiej stronie tego bratobojczego konfliktu
padlo okolo 15-20 tys. ofiar.

Lisek

[sceptyk]

Ja bym nawet zlamanego szelaga za przytoczone przeze mnie dane nie dal. Ale czy
ktos wie naprawde ile osob tam zginelo?

Ksiazka, za ktora powtorzylem: Aleksander Korman "Stosunek UPA do Polakow na
ziemiach Pld-Wschodnich II Rzeczypospolitej". Wydawnictwo NORTOM, 2002.

Ksiazka sprawia wrazenie niechlujnie napisanej, bez korekty. Autor najwyrazniej
stara sie udowodnic postawiona przez siebie teze. Ale cos to jednak jest.

[lisekrudy]

Wydawnictwo Nortom specjalizuje sie w publikacji literatury o wymowie
nacjonalistycznej: glownie antysemickiej i antyukrainskiej (notabene nie tak
dawno byla glosna sprawa usuniecia tego wydawnictwa z miedzynarodowych targow
ksiazki we Frankfurcie). Nie dziwie sie wiec, ze przywolana przez Ciebie
publikacja zawiera liczby znacznie zawyzone, aczkolwiek jej tresci nie znam.

Lepiej juz siegnac do dowolnego wspolczesnego podrecznika najnowszej historii
Polski albo do ktorejs z monografii tematu. Wiekszosc powaznych autorow
przyjmuje takie liczby szacunkowe, jakie podalem powyzej (i to jest raczej
gorna granica szacunkow niz dolna). Dokladnych liczb zapewne nigdy nie poznamy,
jak to zwykle bywa w przypadku podobnych zbrodni. Liczba 500 tys. ofiar jest
chocby z tego powodu niewiarygodna, ze byloby to grubo ponad 20% wszystkich
Polakow, jacy zgineli podczas II wojny.

L.

[peilung]

lisekrudy napisal(a)-
Szacuje sie rowniez, ze po ukrainskiej stronie tego bratobojczego konfliktu
padlo okolo 15-20 tys. ofiar.
---------------------------------------------------------------------------
..protestuje przeciw takiemu sformulowaniu.... jak nalezy interpretowac slowo
" bratobojczy", co sie za tym skrywa !!??

[lisekrudy]

peilung napisał:

> ..protestuje przeciw takiemu sformulowaniu.... jak nalezy interpretowac slowo
> " bratobojczy", co sie za tym skrywa !!??

Nic sie nie skrywa, bo nie ma czego ukrywac. Zabijali sie nawzajem obywatele
jednego panstwa - Rzeczypospolitej Polskiej.

L.

[peilung]

..czy obywateli jednego panstwa mozna generalnie nazwac bracmi !!
..to bardzo niebezpieczny zabieg socjologiczmy...

[Gość: Lisek]

To taka sama przenosnia jak nazwanie bracmi czlonkow tego samego narodu. Nie
widze potrzeby dalej sie spierac.

L.

Panie Peilung, to ja powiedzialem, nie Lisek

[Gość: H. Sienkiewicz]

Najwyraznie nie czytal Szan. Pan mojej ksiazki pt. "Ogniem i mieczem". Ostatnie
zdanie tej ksiazki brzmi: "Nienawiśc wrosła w serca i zatruła krew pobratymczą".

Uszanowanie z zaświatów, H. S.

[peilung]

...rosja, o oromnej inercji politycznej, ale zmierza w kierunku
demokracji..wspolczesne wydarzenia , uniemozliwiaja jej nabranie tempa..w tym
uprzedzenia wiekszosci krajow europejskich (tych srednich i malych) bo francja
w.brytania i niemcy zachowuja sie roztropnie, budujac mozolnie wzajemne
zaufanie..niestety polska nie ma dyplomacji, polacy przywykli do popisywania
sie i wykonywania małpich ruchów..
ale nie o to mi biega, pytanie : jak dalece jesteśmy mentalnie zbliżeni do
ukraincow !? czy gwaltowne zblizenie do ukrainy, nie spowoduje regresu w
prognozowanym europejskim mysleniu nadwiślan ?

[fkarwatowicz]

Mimo ze teraz mieszkam w USA, ja urodzilem sie na Wolyniu w roku 1936, i
latwiej mnie dodac na ten temat w jezyku Amerykanskim. Ktokolwiek zna "English"
moze to przetlumaczyc po polsku.

I remember when I was 6 or 7 years old in a village called Terebunie, Wolyn,
night after night where the dark night sky was illuminated because a nearby
village was burning, set ablaze by ukranian partizans. My father would return
to our farm house in the morning with his horse drawn wagon, bloody on all
sides, as he helped to bury those whose remains still resembled a human being.
I heard countless stories of women, men, old people being pinned to a wooden
stake with a knife or bayonet through the tongue, hands and feet tied up, until
they died. I heard of numerous stories of babies being thrown alive, crying and
screaming into a flaming thatched roof farm house. These memories are with me
forever and even though an independent and "strong" Ukraine, some say, are in
Poland's better if not best interest, I wonder if that is so. I wonder how long
it will take when Henryk Sienkiewicz's novel will again be "breaking news" of
the day.
"Wyryzac Lachow" was the slogan then and it may well be the slogan again.
I see great similarities in the barbarism of the Islamic terrorists and the
Ukranian partizans of recent history. Let us not forget, even though we must
forgive for our own well being.
I think Ukraine, free and democratic, does not necessarily translate into a
good and kind and compassionate philosophy. Poland must, as throughout its
history,rely on its own people's unity, resources, and lastly, on true and
reliable and strong "friends" who at the moment as far as I can see is only the
USA.
A divided Ukraine would in my opinion be reassuring to Poland in its present
resurrection.

F Karwatowicz MD

[Gość: Janusz]

Silna Ukraina to koniec wolnej Polski !

[Gość: Jacek]

To wie każdy Polak. Tylko sprzedajne dziwki udają, że tego nie wiedzą i liżą
rowy potomkom i spadkobiercom upowców.

Eres ! Mordowano się nawzajem! to fakt, lecz.....

[Gość: jaszczomp]

"znaj proporcjum mocium Panie".
Ilość ofiar po polskiej stronie była nieporównywalnie większa od strony ukraińskiej i to są fakty udokumentowane. Więc jak już chcesz tak "przybliżać" to bądź obiektywny.