--== Moskwa - echa tragedii ==--

[Gość: Podam później]

Operacja sił specjalnych w moskiewskim teatrze zakończyła się masakrą.
Przeraża liczba ofiar.
Rówie jednak przeraża samouwielbienie i łatwość, z jaką kremlowscy urzędnicy
nazywają operację "błyskotliwą", "znakomitą", "przeprowadzoną z chirurgiczną
precyzją".
"Chirurgicznie precyzyjnymi" nazywali i nazywają kremlowscy dygnitarze także
rosyjskie bombardowania czeczeńskich wsi, w których giną nie partyzanci,
tylko Bogu ducha winni wieśniacy, "błyskotliwymi" - brutalne pacyfikacje,
których rzeczywistym celem jest nie obława na mudżahedinów, lecz grabienie i
branie w jasyr dla okupu. A o "znakomicie zorganizowanych i przeprowadzonych
operacjach" mówią, gdy następcy niezwyciężonych czerwonoarmistów ruszają
nieporadnie w pogoń za Czeczeńcami, którzy wcześniej wybili w pień zwabioną w
zasadzkę rosyjską kolumnę pancerną.
Czeczeńskich partyzantów, którzy najpierw ruszyli na wojnę, gdyż zamarzyła im
się niepodległość, a dziś walczą po to, by nie dokonała się zagłada Czczenów
jako narodu, w Moskwie nazywa się międzynarodowymi terrorystami, a ich
oddziały bandyckimi szajkami.

[Gość: Podam później]

Nikt nikogo nie zaczął rozstrzeliwać i nawet władze przestały to powtarzać, bo
zapomniały dogadać się co do wspólnej wersji ze specnazem. Charakter ran tych
ludzi, których Czeczeni pokazywali sztabowi operacyjnemu, świadczy o tym, że
nie zaczęli rozstrzeliwać. Trzeba też pamiętać, że takie groźby należą do
dobrego tonu wśród terrorystów. Prawie zawsze mówią-jak nie chcecie z nami
rozmawiać, to zaraz zaczniemy zabijać zakładników. Tylko że nie ma żadnego
dowodu, że chcięli to zrobić, tym bardziej o 5:30, jeśli rzekomo planowali
pierwsze egzekucje na godzinę szóstą.
Po drugie, według informacji samych struktór siłowych właśnie - na nieszczęście
powiedziano to dziennikarzom - tych dwoje wyniesionych nad ranem z teatru to
byli ranni - mężczyzna w głowę, a kobieta w brzuch. To tak dziwnie się
rozstrzeliwuje? Pudłowali z odległości jednego metra? I dla czego dobrowolnie
oddali rannych?
Po prostu specnaz postanowił chronić bezcenne życie swoich żołnierzy. I dla
tego użyto gazu, tego samego co w Tibilisi 5 kwietnia 1989 roku do rozpędzenia
wiecu Gruzinów. I dodam, że jest to broń chemiczna zakazana przez konwencje
międzynarodowe.

[Gość: konus]

Gość portalu: Podam później napisał(a):

> Nikt nikogo nie zaczął rozstrzeliwać i nawet władze przestały to powtarzać,
bo
> zapomniały dogadać się co do wspólnej wersji ze specnazem. Charakter ran
tych
> ludzi, których Czeczeni pokazywali sztabowi operacyjnemu, świadczy o tym, że
> nie zaczęli rozstrzeliwać. Trzeba też pamiętać, że takie groźby należą do
> dobrego tonu wśród terrorystów. Prawie zawsze mówią-jak nie chcecie z nami
> rozmawiać, to zaraz zaczniemy zabijać zakładników. Tylko że nie ma żadnego
> dowodu, że chcięli to zrobić, tym bardziej o 5:30, jeśli rzekomo planowali
> pierwsze egzekucje na godzinę szóstą.
> Po drugie, według informacji samych struktór siłowych właśnie - na
nieszczęście
>
> powiedziano to dziennikarzom - tych dwoje wyniesionych nad ranem z teatru to
> byli ranni - mężczyzna w głowę, a kobieta w brzuch. To tak dziwnie się
> rozstrzeliwuje? Pudłowali z odległości jednego metra? I dla czego
dobrowolnie
> oddali rannych?
> Po prostu specnaz postanowił chronić bezcenne życie swoich żołnierzy. I dla
> tego użyto gazu, tego samego co w Tibilisi 5 kwietnia 1989 roku do
rozpędzenia
> wiecu Gruzinów. I dodam, że jest to broń chemiczna zakazana przez konwencje
> międzynarodowe.
==================
Nawiedzony/na/ czy co ?

[Gość: Powiem później]

Władze twierdzą, że tylko trzy osoby zmarły bezpośrednio w wyniku użycia gazu,
a inni zakrztuszenia się wymiocinami, i utrzymują, że użyty został zwykły gaz
usypiający. Ale o ile wiem, od tego gazu się nie umiera. Skutki jakie wywołał,
rodzą podejrzenia, że jest to zwykły gaz bojowy użyty w niskim stężeniu. Z
oceną akcji trzeba się wstrzymać do chwili, gdy uzyskamy więcej informacji, ile
było ofiar.
Miałem nadzieję, że będzie to "operacja chirurgiczna". Ale to nie
była "operacja chirurgiczna". Zdjęcia telewizyjne wskazują, że na sali teatru
praktycznie nie doszło do walki, część terrorystów została zastrzelona, gdy
byli już obezwładnieni.
Antyterrorysta nie jest zabójcą, jest ratownikiem, który naraża własne
życieratując innych. Celem akcji jest uratowanie wszystkich zakładników. Gdy
zaczniemy kalkulować w kategorii: wpuścimy gaz, tylu ocalimy, ale tylu zginie,
to wszystko traci sens. Wówczas z punktu widzenia zakłądnika człowiek, który go
ratuje, jest równie niebezpieczny
jak terrorysta.
Aby tego rodzaju akcje miały szanse powodzenia, każdy z zakładników musi być
pewny, że antyterrorysta zrobi wszystko, by właśnie jego ocalić. Inaczej
dochodzi do bardzo groźnego tak zwanego syndromu sztokcholmskiego, gdy
uwięzieni zaczynają współpracować z terrorystami, uważając, że "jadą na jednym
wózku".
Istnieją granaty z gazem paraliżującym, ale działają minutę. Skutek ich
działania jest zupełnie inny od tego, który obserwowaliśmy w Moskwie. Nie używa
się środków "rozpylonych", to może być zagrożeniem dla samych antyterrorystów i
jest ewidentnym zagrożeniem dla zakładników.
Dziwna wydawała mi się taktyka nieustannej zmiany negocjatorów. Raz byli nimi
politycy, innym razem dziennikarze, potem pojawiła się piosenkarka Ałła
Pugaczowa. Taka sytuacja uniemożliwiała negocjacje. Pogłębiała chaos.

[Gość: Powiem później]

Czym kierowały się władze, wydając rozkaz do szturmu na teatr na Dubrowce?
Na pewno nie troską o życie zakładników. Ono dla dowodzących akcją nie było
priorytetem. Niestety władze Rosji kolejny raz pokazały, że cena życia
obywateli tego kraju jest dla nich żadna. Przecież dowodzący akcją nie
ryzykowali życia tylko jakiejś części zakładników - powiedzmy pięciu czy
dziesięciu procent, jak zazwyczaj kalkuluje się w takich sytuacjach. Oni
zaryzykowali życie wszystkich - około 800 osób uwięzionych w sali teatralnej.
Co by było, gdyby choć jedna z terrorystek poczuwszy, że do wewnątrz
przedostaje się gaz, zdetonowała ładunek wybuchowy umieszczony na jej brzuchu?
Eksplozja zniszczyłaby budynek. Zazwyczaj po takim wybuchu komuś tam pod
ruinami udaje się przeżyć. Jednak ludzie i otruci gazem i przygnieceni gruzami
nie mieliby żadnych szans. Zginęliby wszyscy.
Decyzja tak naprawdę zapadła znacznie wcześniej. Dowódcy od razu postawili na
rozwiązanie siłowe. Żadnego innego nie brali pod uwagę.

[Gość: Powiem później]

Wysadzanie ludzi w powietrze to nowość wprowadzona przez wojska federalne
wiosną tego roku. Najefektywniej zastosowano ją 3 lipca w Meskier Jurcie, gdzie
eksplodowało 21 związanych lontem i wrzuconych do dołu mężczyzn, kobiet i
dzieci. Ten sposób unicestwiania jest z punktu widzenia wykonawców
najsensowniejszy: nie pozwala określić liczby zlikwidowanych ciał. Poprzedni,
tradycyjny, zawodzi: od wiosny niemal co dzień w różnych zakątkach republiki
psy wygrzebują fragmenty ludzkich ciał. 9 września pod Garagorskiem na granicy
Czeczenii i Inguszetii znaleziono 15 rozebranych do naga mężczyzn z
zaciśniętymi na głowie workami nylonowymi. W czerwcu na terenie willowym
komendantury wojsk rosyjskich w Chankale wykryto dół z 50 okaleczonymi
zwłokami: bez oczu, uszu, kończyn, genitaliów... Od lutego masowe groby
znajdowano pod Groznym, Cacan Jurtem, Al Chankałą, Argunem...
Siwiejąca kobieta już niemal 10 lat, od początku pierwszej wojny (grudzień 1994
r.), biega z aparatem; leżące na stole koszmary pokazuje jak fotografie z
albumu rodzinnego. Gładzi rozłupane, oskalpowane, przedziurawione czaszki
znalezione w lutym między Meskier Jurtem a Cacan Jurtem. Mówi: - Te zwłoki
odkopano niedługo po śmierci, tkanki były jeszcze w dobrym stanie, widać
wyrwane kawałki mięsa, chyba szczuto na nich psy. Trudno dowiedzieć się
wszystkiego, ludzie nie chcą mówić, boją się, że zaraz i po nich przyjdą