Spółdzielco! Witaj w PRLu. - Twój stary prezes

[Gość: JanuszS]

Powrót do PRLowskiego prawa spółdzielczego gwarantuje utrzymanie "klimatów
bezprawia". Tego właśnie dokonano.
Fenomen komunistycznej spółdzielczości to odbicie systemu tzw. demokracji
ludowej, osobliwy relikt jak na pretendentów do Unii.
Praktycznie spółdzielca nie ma żadnych szans na dochodzenie swych praw przed
sądem. Ma taki sam wpływ na wybór ludzi rządzących jego mieszkaniem (choćby
je kupił nawolnym rynku za cenę rynkową) jak obywatele PRLu na wybór rządu.
Prawo spółdzielcze zamyka możliwość wyegzekwowania czegokolwiek od zarządu w
kręgu niekończących się odwołań do Rady i Zarządu gdzie siedzą typy z tej
samej spółki. Fikcją jest odwołanie się do Walnego zgromadzenia, które na
ogół jest popisem tych pożal się Boże "władz" i ich ludzi.
Próba odwołania się do sądu może skończyć się tylko szykanowaniem "oszołoma,
kalającego własne gniazdo" - a repertuar szykan jest równie bogaty jak metod
manipulowania głosowaniami i głosującymi.
Praktycznie nie ma żadnej zewnętrznej kontroli finansowej nad działalnością
spółdzielni. Pozostawiono to "wewnętrznym mechanizmom" które działają j.w.
Obowiązkowe lustracje Krajowej Rady Spóldzielczej to kpina: wysokopłatni
lustratorzy są z tej samej paczki wiecznych działaczy co prezesi spółdzielni.
Za wzięcie łapówki przy zleceniach prezes nie może być sądzony: takie jest
prawo...
Żyć nie umierać w PRLowskich spółdzielniach! (tj. ich zarządach!)

Dwa rozwiązania mogące uzdrowić ten stan obalono:
1. Możliwość utworzenia mniejszej spółdzielni na wniosek większości lokatorów
jednego lub więcej zainteresowanych domów.
2. Możliwość bezpośredniego odwołania się do sądu przez spółdzielców, którym
utrudnia się lub wręcz uniemożliwia przekształcenie tego idiotycznego
komunistycznego "własnościowego prawa sp." w normalną własność hipoteczną.

To nasz dorobek na wejściu do Unii, związku cywilizowanych krajów.
No cóż, parę milionów spółdzielców głosowało właśnie na taki rząd.
Chcącemu nie dzieje się krzywda.