"Spieszmy sie kochac ludzi tak szybko odchodza"

[jajacek]

Pojechalem dzisiej na groby polskich zlnirzy poleglych w Belgi .
Choc w ten sposob czulem sie jak w Polsce.
Dziesiatki mogil "sami swoi"
Im tez lzej na obcej ziemi jesli ktos z Polski o nich pamieta

[civic_vtec]

Jajacku, pozwolisz, ze przeniose Twoj post do innego watku? Tego o polskich
cmentarzach. Otworzylem go dzis rano, znajduje ciagle nowe wpisy.
Nie chce, zeby Twoja wizyta u polskich zolnierzy poleglych w Belgii przepadla
wsrod innych watkow.

pozdrawiam - vtec

[Gość: jajacek]

civic_vtec napisał(a):

> Jajacku, pozwolisz, ze przeniose Twoj post do innego watku? Tego o polskich
> cmentarzach. Otworzylem go dzis rano, znajduje ciagle nowe wpisy.
> Nie chce, zeby Twoja wizyta u polskich zolnierzy poleglych w Belgii przepadla
> wsrod innych watkow.
>
> pozdrawiam - vtec

Nie wiem czy dotarla poczta ?
Oczywiscie zgadzam sie

[civic_vtec]

Gość portalu: jajacek napisał(a):

> Nie wiem czy dotarla poczta ?

Dotarla - dziekuje Przepraszam za brak odpowiedzi - termin odlegly to i
porozumiec sie zdazymy. Napisze wkrotce.

> Oczywiscie zgadzam sie

Dziekuje po raz drugi, ale Twoj watek juz broni sie sam. Wspaniale!

Pozdrawiam
Vtec

[garbatka]

Szlam dzisiaj na grob wujka. Pomyslalam ze moze spotkam ciocie, ktora zwykle
przychodzila wczesniej. I nagle przypomnienie: juz nie spotkam. Zapalilam
swieczke obojgu.

[civic_vtec]

Przed chwila napisalem, ze zamierzam przeniesc list Jajacka do mojego watku.

Juz nie trzeba. Dziekuje Garbatko!

Vtec

Cmentarz w Narviku

[garbatka]

Na dalekiej polnocy w Narviku jest cmentarz na ktorym sa groby zolnierzy
roznych narodowosci, rowniez polskiej. Jak bylam tam w zeszlym roku to byly
swieze kwiaty i polska choragiewka. Chyba rzadko bywaja tam Polacy. Miejscowi
jednak pamietaja o tych co tam walczyli. Wiecej zolnierzy polskich jest
pochowanych niedaleko od Narviku - w Hakvik.

Szybko i cicho odchodza wspaniali ludzie

[garbatka]

Chcialabym przypomniec takiego jednego co odszedl w zeszlym roku. Goral,
filozof, ksiadz. Jozef Tishner. O sobie mowil:
"Wybrałem, aby być ciasnym i tępym filozofem Sarmatów. Staram się im wymyślać i
dobrze im radzić. Na szczęście niezbyt mnie słuchają, więc i wina moja nie
będzie zbyt wielka"
I jeszcze dwa cytaty:
1) Chłopi przi gorzołce medetowali, co by to miało być, to „nic”. Leon im
pedzioł: „to jest pół litra na dwók”
2) Cy słysoł świat, coby jako baba pedziała: „Wiem, ze nic nie wiem”? Przecie
by jóm zycie sponiewierało. Babskość na tym polega, coby wiedzieć i wiedzieć,
ze się wiy. Na przykłod cyje dziecko. Abo, cy mozno se wyobrazić, żeby jako
Maryna z Hrubego pedziała: „Myśle, więc jestem?” A co? A jak śpi, to jej nima?
Ale inkse prowdy już sóm babie blizse. Na tyn przykłod św. Augustyn: „Kochoj i
rób, co fces”. Jasne, ze jak będzie kochoł, to będzie robiył, co ona fce. Takie
uogólnienie moze być.
Niestety juz nic wiecej nie napisze.

[Gość: jajacek]

Pamietajmy tez o tych ,ktorzy zyja wokol nas ,naszych
sasiadach ,znajomych ,kolegach z pracy.
Juz nigdy nie powiemy im dziendobry,nie wstapimy na piwo po pracy.........
Pamiec o wielkich sama sie obroni bo zyc beda poprzez swoje dziela ,a ci wszscy
bezimieni ktorzy zyli z nami warci sa w takim dniu chwili wspomienia.

[witekjs]

Gość portalu: jajacek napisał(a):

> Pamietajmy tez o tych ,ktorzy zyja wokol nas ,naszych
> sasiadach ,znajomych ,kolegach z pracy.
> Juz nigdy nie powiemy im dziendobry,nie wstapimy na piwo po pracy.........
> Pamiec o wielkich sama sie obroni bo zyc beda poprzez swoje dziela ,a ci wszscy
>
> bezimieni ktorzy zyli z nami warci sa w takim dniu chwili wspomienia.
_______________________________________
To o czym piszesz przypomina mi, jak dwukrotnie nie zdążyłem/nie ośmieliłem się/
wysłać listów do autorów książek, którymi byłem oczarowany.Napisałem brudnopisy i
stwierdziłem, że są tak banalne i dla Nich z pewnością mało ważne, że nie
powinienem ich wysyłać.I już było za póżno. Stale tego żałuję, tym bardziej, że
nie raz do tych książek wracałem i zawsze myślałem o tych listach.Te książki
to:"Alchemia słowa" J.Parandowskiego i "Karafka La Fontaine'a" M.Wańkowicza. Co
najgorsze dalej nie mam odwagi napisać do autorów, których książki mnie
zachwyciły . Zdarzyło mi się to raz w życiu. Obecnie czytam dwie takie książki i
myślę...
Już teraz wiem, że dla pisarzy taki nieporadny głos zachwyconego czytelnika jest
czymś miłym i powinniśmy zdążyć!Nie jest to jednak tak proste jak wysłanie postu.
Ciekawe czy macie jakieś własne doświadczenie tego typu?
Pozdrawiam. Witek

[garbatka]

Gość portalu: jajacek napisał(a):

> Pamietajmy tez o tych ,ktorzy zyja wokol nas ,naszych
> sasiadach ,znajomych ,kolegach z pracy.
> Juz nigdy nie powiemy im dziendobry,nie wstapimy na piwo po pracy.........
> Pamiec o wielkich sama sie obroni bo zyc beda poprzez swoje dziela ,a ci wszscy
>
> bezimieni ktorzy zyli z nami warci sa w takim dniu chwili wspomienia.

Masz racje. Wciaz jestesmy zabiegani i nie mamy czasu dla najblizszych i
znajomych, a potem zostaje zal, ze odlozylismy na pozniej rozmowe, ktora sie nie
odbyla, powiedzielismy cos nie tak albo ze cos waznego nie zostalo powiedziane. I
zostaje uczucie niedosytu. A potem tylko zostaje zapalic swieczke na grobie taty,
ktorego wciaz brakuje mimo uplywu tylu lat, czy kolegi z pracy, wspanialego
czlowieka, o ogromnej wiedzy i niesamowitej skromnosci, ktory tak nagle odszedl.