Bruksela obawia się polskich "spekulantów"?

[wild]

www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_030415/ekonomia/ekonomia_a_3.html


bonus:

Unia Europejska jak Związek Sowiecki - twierdzi Włodzimierz Bukowski...

www.innestrony.pl/?isi=xi956

Bruksela obawia się polskich 'spekulantów'?

[wild]

Pokusa wykorzystania dużych różnic cen między Polską i UE
Bruksela obawia się spekulantów

Czy w ostatnich miesiącach przed przystąpieniem do Unii Europejskiej polskie
firmy zaczną masowo magazynować i importować żywność, którą po 1 maja 2004 roku
będzie można sprzedać z dużym zyskiem w krajach "15"? - Zrobimy wszystko, aby
temu zapobiec - powiedział wczoraj rzecznik komisarza ds. rolnych UE Gregor
Kreuzhuber.


Ceny mleka, cukru czy ryżu w Polsce i Unii różnią się dziś nawet dwukrotnie.
Handlowcy nie mogą jednak tego wykorzystać, bo rynek wspólnoty jest chroniony
wysokimi cłami. Z dniem uzyskania przez Polskę członkostwa cła znikną. Co
prawda od tego momentu interwencja Brukseli na rynku rolnym obejmie także nasz
kraj i ceny części produktów rolnych poszybują w górę, jednak ci, którzy
zgromadzą wcześniej zapasy, mogą zarobić krocie.

Długa lista produktów chronionych

- Dobrym przykładem jest ryż - mówi jeden z unijnych ekspertów. - W Polsce jego
import jest wolny, podczas gdy Unia stosuje wysokie cła, aby promować produkcję
w Hiszpanii, południowej Francji i zamorskich regionach krajów "15". Dlatego
różnice cen po obu stronach Odry są wysokie. Jeśli polscy importerzy na czas
sprowadzą ryż, po 1 maja 2004 roku mogą go z dużą korzyścią sprzedać w
Niemczech czy Hiszpanii. Bruksela bardzo się tego obawia, bo wówczas ceny
załamią się, a producenci we Francji czy Hiszpanii mogą nawet zbankrutować.
Lista produktów chronionych w Unii jest długa. Nie na wszystkich da się jednak
łatwo zarobić. Magazynowanie bananów wymaga np. poważnych inwestycji. Podobnie
ze sprowadzanymi dziś bez ceł z Norwegii łososiami, śledziami i makrelami.

Polskie władze obiecały Komisji dostarczyć dane o "normalnym" poziomie zapasów
produktów rolnych. Rząd nie może zakazać prywatnym firmom sprowadzania z
zagranicy czy magazynowania żywności. Jeśli jednak po 1 maja 2004 roku upłynnią
one w krajach "15" wyjątkowo wysokie rezerwy, mogą zostać obłożone bardzo
wysokimi podatkami, które zostaną uzgodnione z Brukselą.

Wprowadzenie w życie tego porozumienia będzie jednak trudne. Rząd bowiem na
razie nie wie, jak dużo zapasów przechowują prywatni importerzy. Można też
spodziewać się długich sporów o definicję "normalnego" ich poziomu. Gdy do Unii
przystępowała w połowie lat 90. Austria, Szwecja i Finlandia, zajęło to dwa i
pół roku. Kolejny problem: od 1 maja 2004 roku kontrola przewozu towarów na
Odrze i Nysie zniknie, przez co wykrycie wzrostu importu żywności z Polski
będzie technicznie trudniejsze.

Kłopot ma zresztą także sam rząd. Nasz władze objęły bowiem interwencyjnym
skupem niektóre produkty, które nie korzystają z tej formy wsparcia w Unii.
Dotyczy to przede wszystkim wieprzowiny. Aby dostosować się do unijnego
prawodawstwa, rząd musi możliwie szybko pozbyć się zgromadzonych zapasów,
tracąc na tym możliwie jak najmniej. Bruksela ma z kolei inny problem: sprzedaż
zbyt dużej ilości wieprzowiny na rynku może podciąć ceny we wspólnocie. Są one
dziś relatywnie wysokie dzięki cłom importowym na granicy.

Odmienne definicje

Spór dotyczy także zbóż, masła, mleka w proszku, wołowiny i innych produktów
żywnościowych, które zarówno w Polsce, jak i w Unii są objęte skupem
interwencyjnym. Jednak Bruksela i Warszawa odmiennie definiują ilość żywności,
jaką trzeba "zdjąć" z rynku, aby utrzymać wysokie ceny. Stawki skupu w Polsce i
Unii są zresztą odmienne. Przekazując zapasy polskie, władze mogą więc na
jednych produktach stracić, a na innych zyskać. Dodatkowym problemem są unijne
normy żywności: jeśli polskie zboże czy wołowina zgromadzona przez rząd nie
będą ich spełniać, Bruksela nie zgodzi się na ich odkupienie czy objęcie
dopłatami do eksportu.

Kłopotów nie będzie natomiast z magazynami strategicznymi żywności,
zgromadzonymi przez wojsko na wypadek wojny. Ich wielkość, ale także jakość
pozostają tajemnicą. Bruksela chce mieć pewność tylko co do jednego: że nie
będą "po cichu" upłynniane.

Jędrzej Bielecki z Brukseli

[Gość: matra]

My w Polsce obawiamy sie brukselskich pedofilów

Na spekulantów mamy inspekcje robotn-chłopskie

[Gość: XXL]

Jesteśmy silni, zwarci, gotowi.....

PRL

[wild]

www.pk.bezuprzedzen.pl/abazar.htm
Artykuł pt. "Nie tylko bazarowi kombinatorzy":

Najbardziej rzuca się w oczy, ze względu na masowość zjawiska, spekulacja
drobna: artykułami wykupionymi w handlu uspołecznionym przez "staczy",
odłożonymi dla zaprzyjaźnionych osób przez sprzedawców itp. Ten rodzaj
spekulacji rzeczywiście - potwierdzają to milicyjne statystyki - nadal dominuje
ilościowo.

Ze społecznego punktu widzenia o wiele groźniejsza jest spekulacja
zorganizowana, sprowadzająca na czarny rynek lub bezpośrednia dla niektórych
hurtowych odbiorców, np. producentów, duże ilości poszukiwanych artykułów i
towarów.

Pan prezes i inni...

Jest to działalność trudniejsza do wykrycia, zwłaszcza, że podejmują ją
nie tylko drobni spekulanci czy bazarowi kombinatorzy, ale niekiedy nawet
osoby zajmujące odpowiedzialne stanowiska.
Oto kilka przykładów zaczerpniętych z aktualnie prowadzonych dochodzeń w
Wojewódzkim Urzędzie Spraw Wewnętrznych w Kaliszu. Na uwagę zasługuje fakt , że
w niektórych przypadkach nielegalne poczynania miały pozory działalności w
trosce o załogę lub... mienie społeczne.
Tak np. wiceprezes ds. handlu jednej z gminnych spółdzielni "Samopomoc
Chłopska" - nieistotne są szczegóły zwłaszcza, że dochodzenie jeszcze trwa,
lecz problem i mechanizmy sprzecznego z prawem działania - dwukrotnie osobiście
odebrała z fabryki transporty dywanów i chodników o wartości blisko pół miliona
złotych. Artykuły te nie dotarły jednak do miejscowego sklepu - tam trafiły
tylko faktura i pieniądze. Dywany i chodniki rozprowadzono wśród pracowników
GS, a także sprzedano osobom z zewnątrz.
Szczególnie pikantny w tym przypadku jest fakt, że z tyłu zajmowanego
stanowiska była ona odpowiedzialna za nadzór nad prawidłowym obrotem i
działalnością handlową spółdzielni. Tymczasem zamiast kontrolować innych
pokazała jak łamać prawo.

Klient - nasz pan...

Następny przykład można by uznać za postępowanie handlu zgodnie z
zasadą "nasz klient - nasz pan", gdyby w rzeczywistości chodziło o podwójne
przestępstwo. Oto w innej gminnej spółdzielni pracownica sklepu, na podstawie
pisemnego upoważnienia odebrała z fabryki dwukrotnie transporty szczególnie
poszukiwanej tkaniny aksamitnej w wartości najmniej 200 tyś. złotych.
Przedstawicielka była tak uprzejma, że transporty te osobiście dostarczyła pod
wskazany adres ... właścicielowi prywatnego zakładu krawieckiego. I w tym
przypadku do sklepu trafiła tylko faktura i gotówka. Operacja odbyła się
oczywiście nie tylko za "dziękuje". Krawiec - co zarzuca mu milicja -
oczywiście dał łapówkę, a ponadto uszył z tego materiału odzież, poza
ewidencją, naraził więc skarb państwa na stratę niezależnego podatku za co
także pociągnięty zostanie do odpowiedzialności. W całej tej sprawie conajmniej
dwuznaczna jest rola Zarządu GS. Wydała ona pracownicy sklepu upoważnienie do
odbioru tkanin nie zapewniając transportu.

"Zbędne materiały"

Nieco inaczej, chociaż z podobnym skutkiem, dwie instytucje pozbyły się
rzekomo "zbędnych materiałów". Poważne przedsiębiorstwo, ściśle jego dział
socjalny, kupiło po dłuższych staraniach w miejscowej fabryce 440 metrów, jak
zapewniano niezbędnego, do wystroju domu wczasowego nad morzem. Jednak już
czwartego dnia po otrzymaniu tkaniny okazało się że jest już ona
zupełnie "zbędna" i jako taką natychmiast sprzedano ją właścicielowi prywatnego
zakładu krawieckiego. Przy czym w śledztwie okazało się, że nie po raz
pierwszy, pozbawił on państwowe przedsiębiorstwo kłopotu jakie mógłby mieć
gdyby próbowało inną drogą pozbyć się tak nie "chodliwego" towaru.
Jeszcze bardziej interesująca jest troska o "upłynnienie " niepotrzebnych
nadwyżek surowców przez odzieżową spółdzielnię pracy w jednym z miast
województwa. Otóż w latach 1982-83 pozbywała się ona m.in. podszewki, tkanin
ubraniowych, nici, gumy do majtek, i innych równie "niechodliwych" materiałów .
Organizatorem akcji oczyszczania magazynów spółdzielni był ówczesny kierownik
działu zaopatrzenia. Formalnie sprzedaż odbywała się za pośrednictwem
miejscowych sklepów WPHW i GS.
Dokąd rzeczywiście trafiły te poszukiwane artykuły o wartości ponad pół
miliona złotych - próbuje ustalić milicja. Gdy sprawa wydała się, pan kierownik
powiedział, że nabyli ją pracownicy spółdzielni na własne potrzeby. Ale około
40 przesłuchanych rzekomych nabywców nie potwierdziło tego.

Coraz mniej bezkarności

Ujawnianie tego rodzaju machinacji jest o wiele trudniejsze, niż zgarnianie
spekulantów na bazarach i targowiskach. Ale ze względu na społeczną wagę
problemu, właśnie na spekulację zorganizowaną zwrócona jest szczególna uwaga
organów ścigania. Trzeba jednak powiedzieć wprost, że miały by one o wiele
łatwiejsze zadanie gdyby powołane do tego komórki i organy np. samorządu
spółdzielczego, rzetelnie wykonywały swoje zadania.
Ale te cztery przykłady - a są one wybrane w wielu podobnych tylko z
jednego województwa - świadczą, że nawet brak takiego nadzoru, nie oznacza
bezkarności. Spekulacja zorganizowana zagrożona jest wyższymi karami, niż
drobny handelek.

Artykuł ukazał się w "TRYBUNIE LUDU" w 1983 roku.

OD AUTORÓW: Komizm 4
Bezsensowność 4+
Propaganda 2-
Poziom bełkotu 2-
Ocena końcowa 3

www.pk.bezuprzedzen.pl/akwiat.shtml
"Spekulanci poniosą konsekwencje - jak rodzą się fortuny"