SLD straszniejsze od mafii?

[Gość: AdamM]

Slyszalem o skruszonych mafiosach i zolnierzach mafii, ktorzy sypali
organizacje, aby sie uratowac, nie bacząc na konsekwencje (zemsta bylych
kompanow) swoich zeznań. Ale jeszcze nikt nie odważył się zeznawać przeciwko
SLD, o tym jak partia ta traktuje Polske jak teren prywatny do podzialu
(oczywiscie w gre wchodza tu konkretne i podpadające pod paragrafy
dzialania). Czyzby dlatego nikt się nie odważył, ze wie, ze pod względem sily
i znaczenia mafia (w Ameryce czy we Wloszech) jest niczym w porownaniu z SLD?
I ze zaden sedzai (a juz na pewno nie pan Kapu...) by za takim zeznającym się
nie ujął? I koniec jego musialby być straszny. To wszystko jest straszne.

A.

[Gość: f]

Slizgaczu bądz sobą a nie Mleczkiem!

[Gość: Herman]

Znowu masz jakiś nawrót... bełkoczesz znowu to samo.

Napisz Adasiu wszystkim tu, skąd u ciebie takie lęki i psychozy?

Czy twój tatuś, UBecka, komunistyczna świnia (a w czasie wojny volksdeutsch!),
dymał cię w dzieciństwie dużo w kakaowe oko??? Innego wyjaśnienia chyba nie
ma... uraz jakiś bardzo głęboki masz do niego.

Herman

[Gość: AdamM]

vel p_ndzelek vel cos tam jeszcze przedstawil nam skrotowo historie swojej
rodziny i siebie:

Fragment:
"....Mój tatuś, UBecka, komunistyczna świnia (a w czasie wojny volksdeutsch!),
dymał mnie w dzieciństwie dużo w kakaowe oko!!!! Innego wyjaśnienia mojego
zachowania chyba nie ma... uraz jakiś bardzo głęboki mam do niego..."

To smutne tak pisac o rodzinie. Ale i Herman smutnym jest czlowiekiem.

A.

[Gość: Herman]

Ilu was jest w tej konińsko-poznańskiej rodzince bezmózgich kopiantów Rzepy?

Pacynkarze żałośni. Stać was tylko na skopiowanie - teraz nawet tego co
napisałem.

[Gość: Pomniki Lenina]

Wielu SLD-owcow kontynuuje linie PZPR ( byli czlonkowie tammtej komunistycznej
partii na stanowiskach w SLD).Nie ma tam jeszcze czystki.

Paranoja straszniejsza od mafii?

[Gość: .com]

Niniejszy post składa się wyłącznie z wyboru
cytatów z książki R. S. Robinsa i J. M. Posta "Paranoja
polityczna - Psychopatologia nienawiści" (również
większość śródtytułów jest stamtąd) dokonanych przez niejakiego "Informatora"
na Forum Kraj. . Autorzy opisują, z wieloma przykładami, mechanizmy działania
paranoi w życiu politycznym. Ponieważ idealnie pasują do osoby AdamaM, więc...:

Wstęp

"Paranoja nie jest tajemniczą chorobą dotykającą
wyłącznie szaleńców. Żadne społeczeństwo nie jest od
niej wolne. W każdym znajdą się dotknięte paranoją grupy
i jednostki. Przeważnie uznaje się je za obłąkane - i
czasem ignoruje,czasem wyśmiewa, czasem prześladuje."
(s. 52)

"Niedoszłego przywódcę, występującego z paranoicznym
przesłaniem, czeka los proroka wołającego na puszczy.
Będzie go słuchać tylko niewielka grupka oddanych
wyznawców, chyba że trafił na odpowiedni moment.
Zdarzają się takie momenty - okresy napięć, kiedy byt
społeczeństwa wydaje się zagrożony - wtedy paranoiczne
przesłania bywają szczególnie pociągające. [...]" (s. 52)

"Styl paranoiczny nietrudno rozpoznać. Jego zwolennicy
są przekonani o istnieniu wielkiego perfidnego spisku,
który ma zniszczyć ich styl życia. W poglądach paranoika
na historię godne odnotowania jest nie to, że wierzy on
w istnienie i znaczenie spisków - w końcu zdarzają się i
mogą mieć znaczenie - ale że uznaje spisek za siłę
napędową historii oraz podstawową zasadę organizującą
świat wszelkiej polityki." (s. 53)

"Jest rzeczą charakterystyczną, że spisek określa się
jako potężny i rosnący w siłę. Czasu pozostało niewiele.
Bliskie jest absolutne, nieodwracalne zwycięstwo
spiskowców. Ci nieliczni, którzy dostrzegają
niebezpieczeństwo, muszą ich zdemaskować i zwalczać.
Konfliktu nie da się rozwiązać w drodze kompromisu ani
przez mediację. To walka na śmierć i życie. Spiskowcy
reprezentują sobą zło absolutne, a skoro tak się rzeczy
mają, członkowie paranoicznej grupy, jako przeciwnicy
tej złowrogiej potęgi, uważają się za silę walczącą o
dobro. We własnych oczach istotnie stają się obrońcami
wszystkiego co dobre. Walka jest ujmowana w kategoriach
manichejskich, toczy się między dobrem i złem." (s. 53)

Podejrzliwość

"[...] Paranoik nie dopuszcza by jego uwagę rozpraszały
pozornie niewinne fakty - twierdzi, że wie, co się za
nimi kryje. Wciąż szuka ukrytych znaczeń, sygnałów
wskazujących na obecność wrogów, o których wie, ze go
otaczają. [...] Nie przyjmuje do wiadomości najbardziej
niezbitych dowodów podważających jego przekonania, uważa
je za oszukaństwo umyślnie spreparowane po to, by uśpić
jego czujność. [...]" (s. 18)

"[...] Paranoik [...] z góry zna 'prawdę' i szuka jej
potwierdzenia. Nie dąży do potwierdzenia lub obalenia
hipotezy. Wie, że jeśli bardzo się postara, znajdzie
dowody, które potwierdzą jego podejrzenia. W swych
poszukiwaniach wybiera tylko te 'dowody', które
przemawiają za jego przekonaniem o zagrożeniu." (s. 18-
19)

"Przywiązując ogromną wagę do szczegółu, paranoik w swej
interpretacji odsiewa fakty (często niezwykle
umiejętnie), które nie pasują do jego urojeń. We
wszystkich zdarzeniach i wypowiedziach dopatruje się
ukrytych treści i 'prawdziwych znaczeń'. [...] W świecie
widzianym oczami paranoika nic się ot tak po prostu nie
zdarza, wszystko jest przez kogoś umyślnie powodowane.
Nie ma czegoś takiego jak zbieżność faktów. Wszystko
zostało zaplanowane. [...]" (s. 19)

"W swym rozumowaniu pozbawionym krytycznego osądu, w
niezrównoważonym operowaniu faktami klasyczny paranoik
jest w stu procentach logiczny. Fałszywe są jego
przesłanki. Z upodobaniem kolekcjonuje fakty, ale tylko
te, które pasują do skonstruowanego przezeń logicznego
systemu." (s. 19)

Ksobność

"Świat paranoika zaludniają wrogowie, a on sam stanowi
ośrodek ich uwagi. Ta ksobność, jedna z najbardziej
znamiennych cech paranoika, ma charakter defensywny.
Lepiej być głównym obiektem wrogich knowań niż być
lekceważonym." (s. 21)

Mania wielkości

"Aroganckie przekonanie o własnej wielkości pozostaje w
bliskim związku z wiarą paranoika, iż jest on centralnym
obiektem zainteresowania. Jest pewien swoich racji, nie
dopuszcza różnicy zdań." (s. 21)

Wrogość

"Pierwszą cechą, jaka rzuca się w oczy nawet przy
przypadkowym zetknięciu z paranoikiem, jest nie tyle
jego przekonanie o spisku czy arogancja, ile generalnie
wrogie nastawienie do świata. [...]" (s. 21)

"Paranoik ma w sobie tyle nienawiści, że nurtuje go
coraz bardziej przemożna potrzeba miłości. Ponieważ
jednak bardzo wątpi w siebie, przygotowany jest na
odrzucenie, a poszukiwanie miłości skazane jest na
porażkę. [...] Wszędzie naokoło wyczuwa wrogość,
przekonany, że otaczają go ludzie zdecydowani, by go
dopaść. Przeciwstawia się wyimaginowanym wrogom i
wywołując wilka z lasu, prowokuje wrogie reakcje, co
tylko utwierdza go w przekonaniu." (s. 22)

Lęk przed utratą niezależności

"Nie toleruje poddania się zewnętrznym naciskom lub
autorytetowi. Nieustannie zachowuje czujność, bo jakaś
siła wyższa albo inni ludzie mogliby podjąć próbę
narzucenia mu swojej woli, on zaś manifestuje przesadną
niezależność." (s. 23)

"[...] Całe życie upływa mu [...] na wyobrażaniu sobie
okoliczności, w których jego bezpieczeństwo mogłoby
zostać zagrożone, a następnie na odtwarzaniu tych
fantazji. [...] Paranoik boi się słabości, pogardza
miękkością i subtelnymi uczuciami. Te obawy świadczą, że
chce być kontrolowany, biernie ulegać sile wyższej.
Takiego pragnienia paranoik nie może jednak zaakceptować
i wznosi mocne psychologiczne blokady przeciw tej
możliwości, której tak się obawia (i tak pragnie)." (s.
23)

"[...] Żeby żyć w społeczeństwie, trzeba się
podporządkować i przystosować do woli innych oraz
pogodzić się z pewnym stopniem niepewności. Paranoik nie
umie tolerować takiej niedoskonałości ani zaakceptować
kompromisów, jest więc w stanie nieustannej wojny z
prawdziwymi i wyimaginowanymi przeciwnikami, którzy chcą
nad nim zapanować i odebrać mu niezależność." (s. 23)

Projekcja

"Projekcja jest aberracją względnie normalnego uczucia
wstydu. Ktoś, kto nie jest w stanie znieść dręczącego
uczucia, dokonuje jego projekcji na otaczających go
ludzi i w ten sposób mu zaprzecza. Mechanizm ten polega
na przejęciu uczuć, które nie dają się zaakceptować, i
przeniesienie ich na otoczenie. Można go uznać za
korzystny, bo przekształca nieznośne zagrożenie
wewnętrzne w zagrożenie zewnętrzne, z którym łatwiej się
uporać. Ale odbywa się to kosztem rzeczywistości. [...]
Paranoika dokonującego projekcji nie obchodzi dający się
zaobserwować oczywisty stan rzeczy, ale motywy innych
ludzi, kryjące się za tym, co można zaobserwować.
Projekcja to kompromis z rzeczywistością:
paranoik 'spotyka się z rzeczywistością w pół drogi'."
(s. 24)

Myślenie urojeniowe

"Urojenia prześladowcze i wielkościowe najczęściej
znajdują drogę do świata polityki. Te właśnie urojenia
oraz towarzyszące im uczucia występują u paranoika
przekonanego o własnej wyjątkowości. Oczekuje
specjalnego traktowania, ale sam manipuluje ludźmi i
wykorzystuje ich, nie uświadamiając sobie, jak to na
nich działa. Kiedy nie jest traktowany w specjalny
sposób, reaguje urazą, gniewem, a niekiedy mściwą
furią." (s. 25)

Podsumowanie

"W skrajnym wydaniu paranoiczny styl uprawiania polityki
przynosi więcej szkody niż jakikolwiek inny. Paranoicy
nie mają przeciwników, rywali czy oponentów, tylko
wrogów, tych zaś nie wystarczy zwyczajnie pokonać, a już
na pewno nie można się z nimi wdawać w kompromisy czy
ich pozyskiwać. Wrogów się niszczy. [...]" (s. 15)

[Gość: .com]

Napisz coś fajnego paranoiku!

Przecież SLD to własnie mafia

[balzer]

Powiazania władzy ze swiatem przestepczym - przykładow aż nadto.