Przerwa na refleksję i szczyptę człowieczeństwa...

Oto jak człowiek łaknie towarzystwa innej istoty;)

[Gość: Palnick]

TO AUTENTYK Z FORUM:

Dziki zwierz w domu?
Autor: dagg
Data: 28.02.2004 10:38

Jakoś na początku grudnia kupiłam sałatę, w której była żywa dżdżownica.
Szkoda mi się zrobiło zwierzątka, którego gatunek był mi szczególnie bliski
od pamiętnej Magdy z filmu "Pszczółka Maja"... Na zewnętrzu mróz, kosz na
śmieci taki nieprzyjazny, no więc wpuściłam ją do największej z doniczek.
Teraz się zastanawiam co z nią dalej zrobić? Wiosną przesadzić kwiatek (i tak
mu się należy) i uwolnić dżdżowniczkę, czy pozwolić jej mieszkać w kwiatku?
Wydaje się, że jemu to nie przeszkadza, nie traci liści, nie schnie, nie
rośnie (ale wcześniej też miał z tym problemy). Dżdżownica chyba się nie
rozmnoży, bo choć obojnak potrzebuje partnera do prokreacji, chyba że miała
spotkanie przed wpadką w sałatę.
Uciążliwa nie jest, zachowuje sie cicho, nie brudzi, nie opuszcza doniczki, a
z drugiej strony zawsze mam świadomość, że ktoś jest w domu... Co mam z nią
zrobic?
Doradźcie proszę.
Pozdrawiam
Dagmara

To mi życie daje, to zabija.......

[Gość: Emily]

Ze złości

Kochałbym cię (psiakrew, cholera!),
gdyby nie ta niepewność,
gdyby nie to, że serce zżera
złość, tęsknota i rzewność.
Byłbym wierny jak ten pies Burek,
chętnie sypiałbym na słomiance,
ale ty masz taką naturę,
że nie życzę żadnej kochance.

Kochałbym cię (sto tysięcy diabłów),
kochałbym (niech nagła krew zaleje!),
ale na mnie coś takiego spadło,
że już nie wiem, co się ze mną dzieje:

z fotografią, jak kto głupi, się witam,
z fotografią (psiakrew!) się liczę,
pójdę spać i nie zasnę przed świtem,
póki z grzechów się jej nie wyliczę,

a te grzechy (psiakrew!) malutkie,
więc (cholera) złości się grzesznik:
że na przykład, wczoraj piłem wódkę
lub że pani Iks - niekoniecznie.

Cóż mi z tego (psiakrew!), żem wierny,
taki, co to "ślady po stopach"?...
Moja miła, minął październik,
moja miła (psiakrew!), mija listopad.

Moja miła, całe życie mija...
Miła! Miła! - powtarzam ze szlochem...
To mi życie daje, to zabija,
że ja ciągle (psiakrew!) ciebie kocham.

/Władysław Broniewski/

Odszedl Jeremi Przybora...

[Gość: Kafar]

Mistrz zabawy polszczyzną, inteligentny i pogodny twórca. Jeden z tych "nie do
zastąpienia". Jego teksty piosenek mają niepowtarzalny klimat, pelen
melancholii ale równocześnie pogody.
Wraz z jego odejściem, kończy się epoka znaczona w tekstach poetyckich kulturą,
wyważeniem i perfekcją w poslugiwaniu się językiem...

"Bez Ciebie jestem tak smutny jak kondukt w deszczu pod wiatr
Bez Ciebie jestem wyzuty z ochoty całej na świat
Bez Ciebie jestem nieładny bez żadnej szansy u pań
Bez Ciebie jestem bezradny jak piesek co wypadł z sań
Bez Ciebie jestem za krotki na długą drogę przez świat
Bez Ciebie jestem malutki i wytłuc może mnie grad
Bez Ciebie jestem tak nudny jak akademie "na cześć"
Bez Ciebie jestem tak trudny że trudno siebie mnie znieść
Bez Ciebie jestem niepełny jak czegoś ćwierć albo pół
Bez Ciebie jestem zupełny chomąt, łachudra i wół"

[camrut]

Zimy żal

Wiosna, wiosna już w powietrzu
Człowiek, kwiat i ptak ją przeczuł
Ile do niej jeszcze dób
Liczą usta, pąk i dziób.
A ja wcale nie w zapale
I zachwytem się nie palę,
Bo im starszy jestem czym,
Tym bardziej szkoda zim.



Zima trudna,
Zima brudna,
Zima nudna,
Żaden bal.
Zima ziębi,
Zima gnębi,
Ale zimy, zimy żal.
Zima mrozi,
Zima grozi,
Nie dowozi,
W zaspach tkwi.
Ale mimo
Zmartwień z zimą
Żal tej zimy, zimy mi.



Mało co mnie bawi w zimie
Ani zamieć, ani wymieć,
A w zakresie łyżew, nart
Mi nie dopisuje hart.
Kiedy mróz na rtęć napiera
I wypiera niżej zera
Już cholera trzęsie mnie,
A jednak myślę, że:



Zima trudna...



Skąd po zimie moje żale?
Nie szaleję w karnawale.
Czemu żegnam w mol nie w dur
Nie najlepszą w roku pór?
Może to mnie właśnie smuci,
Że ta sama już nie wróci,
Że z szelestem zdartych dat
Upłynął życia szmat.



Życie trudne,
Życie żmudne,
Życie nudne,
Żaden bal.
Życie ziębi,
Życie gnębi,
Ale życia, życia żal.
Życie mrozi,
Życie grozi,
Nie dowozi,
W zaspach tkwi.
Lecz choć tycia
Radość z życia
Żal jest życia, życia mi.

....
Widzisz Kafarze, ja polowe dzieciństwa przespiewalam z 'Kabaretem Starych
Panow' i nucaca ich piosenki moja babcia...Cos przepadlo, Kafarze,
nieodwracalnie...

Wyjatkowo smutnie tym razem, choc rownie serdecznie
pozdrawiam (!
Kamila

[Gość: Emilu]

O tak, Przybora potrafil zabawic kulturalnie, inteligentnie, poetycko,
melancholijnie, przyjaznie. ON byl niepowtarzalny, pozostanie zywy w swoich
utworach. A ta pionenka w wykonaniu Michnikowskiego jest po prostu genialna.
[']

Chris Rea...

[Gość: Kafar]

Tell Me There's A Heaven.

(Chris Rea)


The little girl she said to me
What are these things that I can see
Each night when I come home from school
When mama calls me in for tea
On every night a baby dies
And every night a mama cries
What makes those men do what they do
To make that person black and blue

Grandpa says they're happy now
They sit with God in paradise
With angels wings and still somehow
It makes me feel
Like ice

Tell me there's a heaven
Tell that it's true
Tell me that there's a reason
Why I'm seeing what I do
Tell me there's a heaven
Where all those people go
Tell me that they're happy now
Papa tell me that it's so

So do I tell her that it's true
That there's a place for me and you
Where hungry children smile and say
We wouldn't have no other way
That every painful crack of bone
Is a step along the way
That every wrong done is a game plan
To that great and joyful day

And I'm looking at the father and the son
And I'm looking at the mother and the daughter
And I'm watching them in tears in pain
And I'm watching them suffer
Don't tell that little girl

Tell me...

GOING to heaven!

[Gość: Emily]

GOING to heaven!
I don’t know when,
Pray do not ask me how,—
Indeed, I ’m too astonished
To think of answering you! 5
Going to heaven!—
How dim it sounds!
And yet it will be done
As sure as flocks go home at night
Unto the shepherd’s arm! 10

Perhaps you ’re going too!
Who knows?
If you should get there first,
Save just a little place for me
Close to the two I lost! 15
The smallest “robe” will fit me,
And just a bit of “crown”;
For you know we do not mind our dress
When we are going home.

I ’m glad I don’t believe it, 20
For it would stop my breath,
And I ’d like to look a little more
At such a curious earth!
I am glad they did believe it
Whom I have never found 25
Since the mighty autumn afternoon
I left them in the ground.

/Emily Dickinson (1830–86)/

Może to wszystko...

[Gość: Kafar]

Może to wszystko
dzieje się w labolatorium?
Pod jedną lampą w dzień
i miliardami w nocy?

Może jesteśmy pokolenia próbne?
Przesypywani z naczynia w naczynie,
potrząsani w retortach,
obserwowani czymś więcej niż okiem,
każdy z osobna
brany na koniec w szczypczyki?

Może inaczej:
żadnych interwencji?
Zmiany zachodzą same
zgodnie z planem?
Igła wykresu rysuje pomału
przewidziane zygzaki?

Może jak dotąd nic w nas ciekawego?
Monitory kontrolne włączane są rzadko?
Tylko gdy wojna i to raczej duża.
niektóre wzloty ponad grudkę Ziemi.
czy pokaźne wędróki z punktu A do B?

Może przeciwnie:
gustują tam wyłącznie w epizodach?
Oto mała dziewczynka na wielkim ekranie
przyszywa sobie guzik do rękawa.

Czujniki pogwizdują,
personel się zbiega.

Ach cóż to za istotka
z bijącym w środku serduszkiem!
Jaka wdzięczna powaga
w przewlekaniu nitki!
Ktoś woła w uniesieniu:
Zawiadomić Szefa,
niech przyjdzie i sam popatrzy!


Wisława Szymborska

W mikroskopie Ananke

[Gość: Emily]

W mikroskopie Ananke
Tacy maleńcy
Nienasyceni
Obłąkani
Szukamy -
Sensu
Celu
Wartości
Istnienia.
Zrakowaciały naskórek Gai
Odejdziemy na pewno
Pozostawiwszy za sobą memy zniszczenia.
Homo sapiens -
Wzór i podobieństwo Boga
Zabójca życia
To brzmi dumnie?

E.

[kdesw]

Gość portalu: Emily napisał(a):

> W mikroskopie Ananke
> Tacy maleńcy
> Nienasyceni
> Obłąkani
> Szukamy -
> Sensu
> Celu
> Wartości
> Istnienia.
> Zrakowaciały naskórek Gai
> Odejdziemy na pewno
> Pozostawiwszy za sobą memy zniszczenia.
> Homo sapiens -
> Wzór i podobieństwo Boga
> Zabójca życia
> To brzmi dumnie?
>
> E.

o'key,O'key ,nic nie wiem,nic nie wiem.
Świetne do poduszki!Pa Emily,jutro do gnoju,a nie do boju.To do mnie ,nie do
ciebie,Pa!.

Piosenka o końcu Świata.

[Gość: Palnick]

W dzień końca świata
Pszczoła krąży nad kwiatem nasturcji,
Rybak naprawia błyszczącą sieć.
Skaczą w morzu wesołe delfiny,
Młode wróble czepiają się rynny
I wąż ma złotą skórę, jak powinien mieć.
W dzień końca świata
Kobiety idą polem pod parasolkami,
Pijak zasypia na brzegu trawnika,
Nawołują na ulicy sprzedawcy warzywa
I łódka z żółtym żaglem do wyspy podpływa,
Dźwięk skrzypiec w powietrzu trwa
I noc gwiaździstą odmyka.
A którzy czekali błyskawic i gromów,
Są zawiedzeni.
A którzy czekali znaków i archanielskich trąb,
Nie wierzą, że staje się już.
Dopóki słońce i księżyc są w górze,
Dopóki trzmiel nawiedza różę,
Dopóki dzieci różowe się rodzą,
Nikt nie wierzy, że staje się już.
Tylko siwy staruszek, który byłby prorokiem,
Ale nie jest prorokiem, bo ma inne zajęcie,
Powiada przewiązując pomidory:
Innego końca świata nie będzie,
Innego końca świata nie będzie.

Czesław Miłosz

Po to właśnie

[Gość: Emily]

- Po to właśnie

Coraz to z Ciebie jako z drzazgi smolnej
Wokoło lecą szmaty zapalone
Gorejąc nie wiesz czy stawasz się wolny
Czy to co Twoje będzie zatracone
Czy popiół tylko zostanie i zamęt
Co idzie w przepaść z burzą.Czy zostanie
Na dnie popiołu gwiaździsty dyjament
Wiekuistego zwycięstwa zaranie?
Wiary dziś życzę Tobie, że zostanie
Bo na tej ziemi jesteś po to właśnie
By z ognia zgliszcza
Mógł powstać dyjament
Wiekuistego zwycięstwa zaranie
Czy wiesz, że jesteś po to właśnie!
Połóż rękę na sercu
Otwórz oczy szeroko i skacz!
Powiedz: Teraz lub nigdy
Zamiast: Będzie co ma być
I nie czekaj aż głód spełni
Twoje cierpienie! Tak!

/Cyprian K. Norwid/

Dobre wyjście...

[Gość: Palnick]

Jest dobre wyjście spać
Jest dobre wyjście jeść
Jest dobre wyjście pić
wódkę pić
papierosy palić
kochać

żyć

tak
to wszystko jest dobre wyjście
...

Rafał Wojaczek

Rozmowa liryczna.

[Gość: Palnick]

Rozmowa liryczna.

- Powiedz mi, jak mnie kochasz.
- Powiem.
- Więc?
- Kocham cię w słońcu. I przy blasku świec.
Kocham cię w kapeluszu i w berecie.
W wielkim wietrze na szosie i na koncercie.
W bzach i w brzozach, i w malinach, i w klonach.
I gdy śpisz. I gdy pracujesz skupiona.
I gdy jajko roztłukujesz ładnie -
nawet wtedy, gdy ci łyżka spadnie.
W taksówce. I w samochodzie. Bez wyjątku.
I na końcu ulicy. I na początku.
I gdy włosy grzebieniem rozdzielisz.
W niebezpieczeństwie. I na karuzeli.
W morzu. W górach. W kaloszach. I boso.
Dzisiaj. Wczoraj. I jutro. Dniem i nocą.
I wiosną, kiedy jaskółka przylata.
- A latem jak mnie kochasz?
- Jak treść lata.
- A jesienią, gdy chmurki i humorki?
- Nawet wtedy, gdy gubisz parasolki.
- A gdy zima posrebrzy ramy okien?
- Zimą kocham cię jak wesoły ogień.
Blisko przy twoim sercu. Koło niego.
A za oknami śnieg. I wrony na śniegu.

K.I. Gałczyński

and now.... *poezja opatrznosciowa* :O))

[camrut]

Jozef Glemp

"Chocby zloty, lecz z milosci,
Na Swiatynie Opatrznosci,
Chocby zlotowka od Polaka,
Swiatynia stanie nie byle jaka.
Czuwa cierpliwie Opatrznosc mila,
By sie Polska odrodzila.
Twa cegielke zloz co predzej,
By Bog darzyl laska wiecej."

.....
buziaki )!

[Gość: Palnick]

Spójrz w przestrzeń w blaskach zorzy:
Gra życiem, skrzy srebrzyście;
A w drzewach wietrzyk Boży
Splątane czesze liście.

Z otchłani tchła mgła obła,
Trzchnął trznadel, pstrąg w głąb pruje,
Wybrnęła wydra w brodła,
Dżdżownica źdźbło żuje.

Chrząszcz pszczołę wstrząsł w szczelinę,
Zaś pchła pchłę pchnęła w popiół,
Trwożliwie zabrzmiał trzmiel w trzcinie,
Póki swego nie dopiął.

I ty też dopnij, chociaż
Słów kształty krztuszą krtanie;
Co jednak umiesz, pokaż,
Ułóż to w płynne zdanie.

www.kuria.gliwice.pl/lso/go.php?numer=3&art=5

Analiza opatrznościowej poezji Glempa ;)))

[Gość: Palnick]

Ex Prymas Józek od Glempów wydoił z pieniędzy budżetowych Olka Wszystkich
Polaków na świety, niezbędny narodowi cel jakim jest budowa Świątyni
Opatrzności. Pieniedzy zdaje się brakować i aby nie odejmować sobie od złotych
ust homarów i zacnych napitków, Józek rozpoczął swego czasu nawiedzanie USA i
Kanady. Nie odniósł tam widać oszałamiających sukcesów żebraczych, bo po
powrocie ostrze swojej działalności marketingowej skierował ku rodakom.
Ponieważ Glemp jest znanym twórcą aforyzmów i bon motów, nie dziwi że bywa
również poetą.
Poezja to stricte użytkowa, choć nie pozbawiona głębi:

"Chocby zloty, lecz z milosci,
Na Swiatynie Opatrznosci,
Chocby zlotowka od Polaka,
Swiatynia stanie nie byle jaka.
Czuwa cierpliwie Opatrznosc mila,
By sie Polska odrodzila.
Twa cegielke zloz co predzej,
By Bog darzyl laska wiecej."
--------------------
Przeanalizujmy tę kolejną intelektualną perełkę zrodzona w czaszce Józia:

"Chocby zloty, lecz z milosci,
-----------
P.Autor skromnie werbalizuje swoje oczekiwania finansowe. Nie mogą byc one
jednak zaspokojone z chłodem donacyjnym - autor łaknie miłosci! Miłuj i płać,
to skromne kredo roztopić może najbardziej zatwardziałe i skąpe serce.

> Na Swiatynie Opatrznosci,
------------
P.Autor ujawnia śmiało cel jakiemu słuzyc ma "chocby złoty". Cel to wzniosły,
słuszny i swięty. Zatwardziałe serce skąpca topi sie jeszcze bardziej.

> Chocby zlotowka od Polaka,
-----------
P.Autor ryzykownie ogranicza krąg donatorów do przedstawicieli narodu
wybranego, do POLAKÓW. Może to swiadczyc o dbałosci o czystość kapitału jaki
zamierza zgromadzić. Moze to też byc zachęta do wykonania prostego mnożenia
(39 mln x 1 zł) po wykonaniu którego prawdziwy Polak zwróci baczniejszą uwagę
na: "choćby". Po zwróceniu (tym razem uwagi) wysupła większą ilość złotówek!

> Swiatynia stanie nie byle jaka.
------------
P.Tu autor zdaje sie potwierdzać słuszność wariantu z mnożeniem. Aby
świątynia nie była "byle jaka" Polacy powinni zanucić: "albośmy to jacy
tacy?" pchając sie z naręczami banknotów do Glempowej tacy.

> Czuwa cierpliwie Opatrznosc mila,
------------
P.Autor wskazuje na swoją nadzwyczajna wiedzę o czynnosciach wykonywanych
przez opatrzność(czuwa)oraz o sposobie w jaki wykonuje czynność (cierpliwie).
Zwraca uwagę pozycja autora (druh opatrznosci lub mąż opatrznosciowy). Nieco
niepokoi dynamika opisu działania opatrznosci - ona czuwa, robi to cierpliwie
ale może tylko do czasu? Moze straci cierpliwosć? Lepiej pomykać w kierunku
tacy dopóki opatrznosć jest jeszcze "miła"!

> By sie Polska odrodzila.
------------
P.Autor sugeruje, że Polska jest nieodrodzona czyli martwa, struchlała,
zatracona. Opatrzność jednak paradoksalnie nie robi absolutnie nic żeby
Polska ożyła jeno "czuwa cierpliwie" i jest "miła" czy to wystarczy aby
Polska z martwych powstała? Moze nie wystarczyć?! Prosta recepta poniżej:

> Twa cegielke zloz co predzej,
-----------
P.Autor ujawnia rzeczywisty napęd opatrzności!Czy to symbol? Nie do końca.
Cegiełką jest oczywiście garść banknotów, które prawdziwy Polak złozy w
ofierze koleżance Glempa - Opatrznosci miłej.

> By Bog darzyl laska wiecej."
-------------
P.Poeta ujawnia prawdziwą nature boga. Jest to osobnik, który za opłatą
udziela swej łaski. Im więcej zapłacisz Glempowi, tym wiecej łaski uzyskasz
od tego pazernego osobnika (boga). Czy nic nie płacąc nie uzyskasz łaski?
Odpowiedz sobie sam.
Autor wskazuje na bliską komitywę swoją z bogiem, który nie kryje przed nim
motywów swojego działania badź zaniechania - kto smaruje ten jedzie. Dalej
jazda!

Są tacy, którzy się dzielą z Bogiem. fragment

[Gość: jacek#jw]

Słońce, słońce w ramionach
czy twego ciała kryształ
pełen owoców białych,
gdzie zdrój zielony tryska,
gdzie oczy miękkie w mroku
tak pół mnie, a pół Bogu.

[Gość: Palnick]

Gość portalu: jacek#jw napisał(a):

> Słońce, słońce w ramionach
> czy twego ciała kryształ
> pełen owoców białych,
> gdzie zdrój zielony tryska,
> gdzie oczy miękkie w mroku
> tak pół mnie, a pół Bogu.
----------------
Jacku, czy znasz autora ? A dalszy ciąg ?

[Gość: jacek#jw]

Miłość

O nieba płynnych pogód,
o ptaki, o natchnienia.
Nie wydeptana ziemia,
nie wyśpiewane Bogu
te drzewa, te kaskady
iskier, ten oddech nieba,
w ramionach jak w kolebach
zamknięty. Jak cokoły
drzewa z szumem na poły;
serca jak dzbany łaski,
takie serca jak gwiazdki,
takie oczu obłoki,
taki lot - za wysoki.

Słońce, słońce w ramionach
czy twego ciała kryształ
pełen owoców białych,
gdzie zdrój zielony tryska,
gdzie oczy miękkie w mroku
tak pół mnie, a pół Bogu.


Twych kroków korowody
w urojonych alejach,
twe odbicia u wody
jak w pragnieniach, w nadziejach.
Twoje usta u źródeł
to syte, to znów głodne,
i twój śmiech, i płakanie
nie odpłynie, zostanie.
Uniosę je, przeniosę
jak ramionami - głosem,
w czas daleki, wysoko,
w obcowanie obłokom.


Krzysztof Kamil Baczyński


Pozdr / Jacek

Ps
Są miejsca Palnicku, w których człowieczeństwo polega na powstrzymaniu się od
komentarzy.

[Gość: Palnick]

Gość portalu: jacek#jw napisał(a):

>
> Ps
> Są miejsca Palnicku, w których człowieczeństwo polega na powstrzymaniu się od
> komentarzy.
------------
Dzięki Jacku za cały, piękny wiersz Baczyńskiego.
Co masz na myśli w Ps ?

[Gość: jacek#jw]

Nic Palnicku, pospieramy się przy innej okazji.

Pozdr / Jacek

[Gość: Palnick]

Gość portalu: jacek#jw napisał(a):

> Nic Palnicku, pospieramy się przy innej okazji.
>
> Pozdr / Jacek
---------------
To była zwykła ciekawość, nic więcej

Shake-hand za długi nieco

[Gość: Emily]

Nagła myśl i możliwość buchająca pieśnią,
o której sen ostrzegał radosnym półgłosem...
Zamiast ust, które jeszcze całować się nie śmią,
- papieros zapalony drugim papierosem.

Zetknięcie ramion w loży lub w głębi karety,
koncentrujące życie w płonącym rękawie!
Słodkie ognie bengalskie, rozkosze rakiety,
i oczy roześmiane w śmiertelnej zabawie.

Shake-hand za długi nieco, a chcący trwać wiecznie,
i odpychanie ludzi: nie mówcie! nie radźcie!
i słowa drżące, wdzięczne, niepotrzebne, śmieszne,
jak koronki i wstążki na przecudnym akcie.

/Maria Pawlikowska Jasnorzewska/

Ballada bezludna.

[Gość: Kafar]

Niedostępna ludzkim oczom,że nikt po niej się nie błąka,
W swym bezpieczu szmaragdowym rozkwitała w bezmiar łąka,
Stumień skrzył się na zieleni nieustannie zmienną łatą
A gwożdziki spoza trawy wykrapiały się wiśniato.
Swierszcz od rosy napęczniały,ciemnił pysk nadmiarem śliny,
I dmuchawiec kroplą mlecza błyskał w zadrach swej łęciny,
A dech łąki wrzał od wrzawy,wrzał i żywcem w słońce dyszał,
I nie było tu nikogo,kto by widział kto by słyszał.

Gdzież me piersi czerwcami gorące?
Czemuż nie ma ust moich na łące?
Rwać mi kwiaty rękami obiema!
Czemuż rąk mych tam na kwiatach nie ma?

Zabóstwiło się cudacznie pod blekotem na uboczu,
A to jakaś mgła dziewczęca chciała dostać warg i oczu,
I czuć było,jak boleśnie chce się stworzyć,chce się wcielić,
Raz warkoczem się zazłocić,raz piersiami się zabielić-
I czuć było jak się zmaga zdyszanego męką łona,
Az na wieki sił jej zbrakło-i spoczęła niezjawiona!
Jeno miejsce,gdzie być mogła,jeszcze trwało i szumiało,
Próżne miejsce na tę duszę,Wonne miejsce na to ciało.

Gdzież me piersi,Czerwcami gorące? Czemuż nie ma ust moich na łące?.......

200 n/t

[aniela]

Człowiek

[Gość: Kafar]

Jestem człowiek
De domo homo
Jaki ja właściwie jestem
Nie wiadomo
Najpierw mały
Potem duży
Potem siwy
Albo łysy
Bo przyroda
Także swoje ma kaprysy

Jeden problem mamy z głowy
I ad acta go odłóżmy
Wniosek z tego prawidłowy:
Jestem różny

Jestem człowiek
De domo homo
Co najbardziej sobie cenię
Nie wiadomo
Urodzenie
Powodzenie
Czy też czyjeś
Zawodzenie
Czy najbardziej sobie cenię
Przyrodzenie

Może ranię czyjąś duszę
Po co jasny obraz mazać
Jestem przecież i jako taki
Muszę się rozmnażać

Jestem człowiek
De domo homo
Czego mi do szczęścia trzeba
Nie wiadomo?
Wiadomo

Nie opuszcza mnie marzenie
Płynie czas, mijają lata
Chciałbym powyrywać nóżki
Wszystkim muszkom świata

Obraz sprawy nieco krzywy
Ale po co bić na alarm
Bardzo chciałbym być szczęśliwy!
I się staram...


Jonasz Kofta

Alternatywny dekalog.

[Gość: blekot]

Dekalog Liberala (w/g B. Russell'a)

DEKALOG LIBERALA BERTRANDA RUSSELLA

1. Nie badz niczego w stu procentach pewien.
2. Nie wyobrazaj sobie; ze oplaca sie ukrywac fakty. Pewnego dnia z pewnoscia
wyjda one na jaw.
3. Nigdy nie probuj zniechecac bliznich do myslenia, bo z pewnoscia ci sie to
powiedzie.
4. Kiedy napotykasz sprzeciw, chocby ze strony malzonka lub dzieci, staraj sie
przekonac do wlasnych racji za pomoca argumentow, a nie autorytetu, bo
zwyciestwo oparte na autorytecie jest nieprawdziwe i zludne.
5. Nie przejrnuj sie autorytetami. Zawsze znajda sie autorytety gloszace cos
przeciwnego.
6. Nie staraj sie tlumic sila szkodliwych w twoim mniemaniu pogladow, bo jesli
to zrobisz, poglady te przytlocza ciebie.
7. Nie obawiaj sie wyglaszac ekscentrycznych opinii. Kazda uznana dzisiaj
opinia byla kiedys ekscentryczna.
8. Znajduj wieksze upodobanie w inteligentnym sporze niz biernej zgodzie,
jezeli bowiem cenisz inteligencje tak jak nalezy, spor moze zakladac glebsze
porozumienie niz bierne przytakiwanie.
9. Badz zawsze wiemy prawdzie, nawet kiedy jest dla ciebie niewygodna, bo
stanie sie jeszcze bardziej niewygodna, gdy sprobujesz ja ukryc.
10. Niezazdrosc szczescia mieszkanicom raju glupcow, bo tylko glupiec moze cos
takiego uwazac za szczescie.

Przerwa na refleksję i szczyptę człowieczeństwa

[Gość: blekot]

Milość

Nikt jej nie umknie, choć niewielu by chciało.
Dla jednych jest karą, dla większości najcenniejszym darem.
Niektórzy choć jej szukali nigdy nie znaleźli, inni nie musieli sama ich
znalazła.
Miłość jeśli ktoś jej nie przeżył, cały czas o tym marzy.
Jest jak świt - rozjaśnia cały świat, i jak kobra błyskawiczna.
Miłość choć pierwszych ludzi pamięta, także gniew pamięta.
Jest jak głębiny morskie, piękne choć niezbadane.
Miłość choć już zmęczona, trwać będzie na wieki.
Choć prawdziwą miłość raz w życiu się spotyka, jest to koniec życia.
Koniec życia w samotności, koniec dla ciebie, początek dla was.
Każdy z was spotyka miłość, nikt tego nie zapomni.
Jeśli się komuś to uda to znaczy że nie żyje...


Marcin Grog

Więc nas zabierz bez uśmiechów [*]...

[Gość: Emily]

Jacek Kaczmarski:
"Dokąd nas zaprowadzisz Panie"

Więc nas zabierz bez tych uśmiechów
Co dzień rano zostawianych na lustrze
I bez śniadań, w pośpiechu by zdążyć
Na kolejny autobus do jutra

Bo my tu tak do jutra, do zaraz
Do pierwszego i do wakacji
Rozliczając geniuszy z geniuszu
A zjadaczy chleba z kolacji

Więc już jutro zaprowadź nas, Panie
Bez bagażu i bólu głowy
I gdy nic nam na drodze nie stanie
Spróbujemy zacząć na nowo

Kaczmarski Jankowskiemu.....

[Gość: Palnick]

Wiersz Jacka Kaczmarskiego - niestety aktualny również dzisiaj

"Księdzu Jankowskiemu po jego kazaniu w kościele św. Brygidy w Gdańsku 11.06.95

Ja - jestem z Moskwy, proszę księdza;
Ja, proszę księdza - z Izraela.
To mnie z kościoła ksiądz wypędza,
Mnie - od Kościóła ksiądz oddziela.

Mnie ksiądz obraża i poniża;
W ludzkie popioły plując słowem
Podważa sens - jedyny - Krzyża
W który wciąż może wierzyć - Człowiek.

Niech księdzu Bóg, Święta Brygida
Odpuszczą winę w swej dobroci.
Ja - Polak - Rosjanina, Żyda
Przepraszam za to, co ksiądz głosi.

14.06.95"

Odszedl

[Gość: Emily]

Odszedł...
Cicho, potajemnie, niewinnie
Ten, co dał ci geny i miłość.
Za mało miłości – wiem
Jej przecież nigdy nie dość.
Ten, co dał ci
Twoje spojrzenie, myślenie, chcenie
I przekorę, i zadumę wieczorem
Przyjaźń do węża
Empatię dla żuczka
Sny o Langwedocji
Tęsknoty do zaświatów
Nie wiem gdzie to jest.
Odszedł…
Więc posadziłam drzewo - duże, silne,
Zawsze sadzę drzewa, gdy ktoś umrze.
Arboralne i ludzkie dusze łączą się
W unisonym tańcu molekul
Gaja na harfie im gra
Słyszysz tę odwieczna muzykę życia?

E

[Gość: Palnick]

I wszystko było czyste
jak bywa czysty ranek
a droga wiodła prosto
wrześniowym cichym gajem
deszczowe łzy po liściach
nawet nie chciały kapać
odbite w błocie stopy
odchodzącego lata
czerwona jarzębina
jak słońca pożegnanie
szepczące stare drzewa
wiedzą, że coś się stanie
i w oczach twych zmartwienie
i w oczach twych niepokój
nie chcemy nic już wiedzieć!
nie chcemy iść do przodu !
i jedno mam pragnienie
niech zegar z nami zaśnie
bo wiem , że cos ucieknie
tak smutne przemijanie


Andrzej Hutniczak

zrzuć ze skały te zegary...

[Gość: Emily]

Nie rozpaczaj, proszę,
że odejść trzeba
że nie ma wyjścia
że taki los
przeklęty!

Tam gdzie pójdziemy
(lepiej później niż wcześniej!)
też jest życie...
może ciekawsze
może lepsze
może czystsze
może więcej tam
miłości, czułości, mądrości?

Może tam się staniesz
dębem niebosiężnym
pytonem mężnym
(lubisz węże, prawda?)
motylem prężnym?
I schwyta cię dziecko
ściśnie w brudnej rączce
i dumne zaniesie do mamy
- znów odejdziesz cicho...
Potem zakwitniesz jabłonią
będziesz owocem rumianym
skruszejesz w czyichś zębach
i wnikniesz w duszę człowieka
- nie wiem jak mu na imię
lecz to nie ważne.

Zatem...
póki jesteśmy jeszcze jako
ty i ja
wychylmy kielichy wina...
spójrz - pływa w nim dusza pszczoły
I zrzuć ze skały te zegary, deliciae,
życie jest przecież wieczne...

E

o kobiecie...

[Gość: Palnick]

Istotną wadą kobiety jest to, że tracimy przez nie zbyt wiele czasu. Ale jest
to najpiękniej stracony czas (Józef Bester)

Kobieta jest przyszłością mężczyzny (Louis Aragon)

Kobieta powinna wiedzieć, jak dalece może iść za daleko (Jean Cocteau)

Mężczyzna bez kobiety jest jak parowóz bez pary (Antoni Czechow)

W walce o serce kobiety nie można się spóźnić (Romain Hereux)

Mężczyzna nabywa delikatności, kobieta rodzi się z nią (Sanial Dubay)

Dla mężczyzny świat jest sercem, dla kobiety serce światem (Christian Dietrich
Grabbe)

Kiedy mężczyzna zdobywa kobietę, wtedy już jest zdobyty (Ante Dukić)

Kobiecie wolno kochać, kogo zechce, i ile razy zechce (Claude Farrere)

Kiedy kobieta jest w błędzie, pierwsze co należy zrobić - to przeprosić ją za
to (Pierre Fresnej)

Gdyby kobieta przestała być zagadką, świat stałby się nudny, a miłość
przestałaby istnieć (Kazimierz Bukowski)

Jeśli kobieta czegoś chce, Bóg tak chce (Romain Gary)

o zasadach

[Gość: Emily]

1. Kobieta zawsze ustanawia zasady.
2. Zasady moga byc zmienione w kazdej chwili i bez uprzedzenia.
3. Zaden mezczyzna nie moze znac wszystkich zasad.
4. Jesli kobieta podejrzewa, ze mezczyzna poznal zasady, ona musi natychmiast
zmienic je wszystkie lub ich czesc.
5. Kobieta zawsze ma racje.
6. Jesli kobieta nie ma racji, to tylko z powodu niezrozumienia czegos, co
bezposrednio wynikalo z tego, co mezczyzna zawinil.
7. Jesli zasada 6 ma zastosowanie, wowczas mezczyna musi natychmiast ja
przeprosic.
8. Kobieta moze zmienic zdanie w kazdej chwili.
9. Mezczyzna nigdy nie moze zmieniac zdania bez uprzedniego pisemnego podania i
jej zgody.
10. Kobieta ma pelne prawo byc zla i rozdrazniona w kazdej chwili.
11. Meczyzna ma zachowywac stoicki spokoj caly czas, chyba ze ona pozwala mu
sie zloscic i byc rozdraznionym.
12. Jesli kobieta ma PMS, wtedy wszystkie zasady sa uniewazniane.
Tym konczymy dzisiejszy wyklad o ustanawianiu zasad w zyciu damsko-meskim))))

[Gość: Palnick]

10 Powodów świadczących o tym, że komputer jest kobietą.

1. Gdy tylko go masz, widzisz zaraz 100 lepszych, szybszych i łatwiejszych w
obsłudze.

2. Od chwili gdy go wniesiesz do domu jest przestarzały; cecha ta pogłębia się
w postępie geometrycznym.

3. Cały czas wydajesz na niego pieniądze, a co za to masz? Czasem trochę
przyjemności i same problemy.

4. Często kiedy chcesz użyć ulubionego programu otrzymujesz komunikat : „brak
dostępu”.

5. Czasem gdy dotykasz niektórych jego klawiszy – piszczy.

6. Niby cię słucha, ale tylko wtedy gdy postępujesz ściśle według sztywno
narzuconych Ci reguł.

7. Nikt nie pojmuje do końca logiki,według której postępuje. Może poza innymi
komputerami.

8. Ma genialny talent komplikowania rzeczy prostych do rangi nierozwiązywalnego
problemu a wtedy wzywa cię na pomoc lub poddaje się.

9. Gdy jest obok Ciebie noc nie służy do spania.

10. Jak go nie trzaśniesz to się nie wyłączy.

o dziewczynie

[Gość: Palnick]

Dziewczyna na noc

Autor: Gość: piecyk gazowy IP: *.internetdsl.tpnet.pl

Żona w zeszłą sobotę wyjechała na wczasy, a mnie dzisiaj na całą noc
potrzebna była… dziewczyna. Obtelefonowałem wszystkie moje znajome, ale żadna
z nich nie zdradzała ochoty. Co robić? Wybrałem się do najpopularniejszej
kawiarni w mieście, gdzie wieczorami przesiadywały ładne dziewczyny.

„Bajka” o tej porze była prawie pełna. Gwar młodzieńczych głosów zagłuszał
nawet potężne decybele grającej szafy. Na parkiecie rockandrollowało kilka
rozbawionych par. Rozejrzałem się, zaraz wpadła mi w oko samotnie siedząca
dziewczyna, której wielkie, marzące oczy wzbudzały zaufanie, a krucze włosy
wspaniale kontrastowały z czerwoną, gustownie skrojoną sukienką.

– Czy mogę się dosiąść?

Popatrzyła na mnie niechętnie, ale skinęła głową. Zgarnęła też zaraz parę
drobiazgów do torebki, jakby dalszy jej pobyt w kawiarni nie miał większego
sensu. Oj, chyba trudno z nią będzie! – pomyślałem nieco zdeprymowany, jako
że pora była dość późna. Jeżeli mi z ta dziewczyna nie wyjdzie… to klops!
Postanowiłem tedy bez zwłoki przystąpić do akcji:

– Umówiłem się tutaj z kimś, ale nie przyszedł. A pani?

– Co ja? – obrzuciła mnie niedbałym spojrzeniem.

– Pani też czeka na kogoś?

– Tylko na kelnerkę – odparła ironicznie. – Zaraz zapłacę i będzie miał pan
cały stolik do dyspozycji.

Zrobiło mi się nieprzyjemnie, tak nieprzyjemnie, że nawet ryk grającej szafy
nie był w stanie zagłuszyć mego zmieszania. Nie od razu też zauważyłem, że od
któregoś z sąsiednich stolików oderwał się nabuzowany wińskiem typ i
bezceremonialnie zawisł nad naszym stolikiem.

– Zatańczymy?

Dostrzegłem w jej oczach najpierw zdumienie, a potem strach.

– Pani jest ze mną – uniosłem się z krzesła – właśnie idziemy na parkiet.

Ująłem ją delikatnie w łokciu i poprowadziłem w roztańczony tłumek. Nie
protestowała, a nawet jakby się bardzo śpieszyła. Ogarnęła nas melodia cha-
cha…

– Proszę wybaczyć, że postąpiłem tak bezceremonialnie, ale nie było innego
wyjścia.

Spojrzała na mnie z wdzięcznością i dopiero teraz, w tańcu, zaczęła mi się
bacznie przyglądać. Nie odsunęła się też, gdy zdobywając się na odwagę,
objąłem ją mocniej ramieniem.

– Pan jest bardzo miły – powiedziała. – To ja zachowałam się wobec pana
opryskliwie, ale, istotnie, czekałam tu na kogoś, kto uczynił mi duży zawód.
Teraz już mi przeszło… – uśmiechnęła się rozkosznie.

W chwilę później, przy lampkach czerwonego wina, gwarzyliśmy jak para
zakochanych.

– Wiesz – powiedziała w pewnej chwili – ten podpity typ znowu nas obserwuje.
Wyjdźmy stąd bez awantury…

Udaliśmy się do szatni.

– Mam myśl – zacząłem nieśmiało – ale, błagam, nie pomyśl sobie coś złego.
Chciałbym cię zabrać do siebie na kolację…

Dziewczyna jakby zesztywniała, a nawet odsunęła się ode mnie.

– Oczywiście – ciągnąłem beztrosko – zrozumiem jeśli odmówisz. – Żadna
sprawa. Gdybyś jednak znała moja płytotekę, to ho, ho! Mam całego Beethovena,
Bacha, Pendereckiego, a nawet trio jazzowe Wallina…

– Masz Wallina?

– Mam! Nawet ostatnie nagrania: „Strange Brews”, „Easy Money”, „Strike Up The
Band”…

– Ale moi rodzice…

– Masz tu telefon. Uprzedź, że wrócisz później.

Zadzwoniła z szatni do domu, że uczy się z jakąś Jolką i wróci późno.

– Wolisz, mamo, żebym zanocowała u Jolki? W porządku, jeśli, oczywiście, nie
przerobimy całego materiału…

Teraz ja zesztywniałem. Kłamała jak z nut.

Popędziliśmy do mnie. Byłem szczęśliwy. I ręce mi drżały, kiedy przez dobrą
chwilę mocowałem się z zamkiem u drzwi. Ledwie je otworzyłem i już na szyję
rzucił mi się mój mały syn.

– Tatusiu, tatusiu, dobrze, że jesteś, bo pani Genowefa musiała dzisiaj wyjść
wcześniej…

Dziewczyna stała jak wryta, rozchylając usta w bezmiernym zdumieniu.

– Józiu – powiedziałem czule do syna – ta śliczna pani zgodziła się pozostać
na całą noc w naszym mieszkaniu i już nie będziesz się niczego bał.

Mały brzdąc obejrzał dziewczynę od stóp do głów, uśmiechnął się z aprobatą i
pociągnął do swojego pokoju. Dała się prowadzić, raczej machinalnie, rzucając
w moją stronę bardziej przerażone, aniżeli wściekłe spojrzenia.

– W lodówce jest kolacja, a w moim pokoju cała płytoteka do dyspozycji –
zawołałem już z klatki schodowej, po czym zaryglowałem drzwi na dwa spusty i
zadowolony, że znalazłem na dzisiejszą noc opiekunkę do dziecka, poleciałem
jak na skrzydłach do kumpla, gdzie urządzaliśmy kawalerskie spotkanie z
udziałem mrożonych buteleczek wyborowej.

[Gość: Emily]

Czy to, ze komputer jest kobieta znaczy rowniez, ze kobieta jest komputerem?
Nie mniej, widze widoczna ewolucje w meskim mysleniu o kobitach w kierunku
raczej pozytywnym. Wystarczy poczytac niejakiego Arystotela, aby sie przekonac
do czego niektorzy "medrcy" porownywali kobiety, te sie naturalnie rewanzowaly,
bo w babskim swiecie krazy tyle samo kawalow o "machos", co w meskim o
kobietach, zwlaszcza o "blondynkach".
pozdro

[Gość: Palnick]

Gość portalu: Emily napisał(a):

> Wystarczy poczytac niejakiego Arystotela, aby sie przekonac do czego
> niektorzy "medrcy" porownywali kobiety, te sie naturalnie rewanzowaly, bo w
> babskim swiecie krazy tyle samo kawalow o "machos", co w meskim o kobietach,
> zwlaszcza o "blondynkach".
-------------
Here you are

Co mówi kobieta po wyjsciu z lazienki
- Ladnie wygladam?
Co mówi mezczyzna po wyjsciu z lazienki?
- Na razie tam nie wchodz.

Co powiedzial Bóg po stworzeniu mezczyzny?
- Stac mnie na wiecej!

Jak mezczyzni sortuja pranie?
- Na "brudne" oraz "brudne, ale jeszcze mozna zalozyc".

Maz: A moze dla odmiany szybki numerek?
- Zona: Odmiany od czego ?

Po czym poznac, ze twój facet cie zdradza?
- Zaczyna sie myc dwa razy w tygodniu.

Jaki jest najszybszy sposób na pozbycie sie 90 kilogramów wstretnego,
niepotrzebnego tluszczu?
- Rozwód.

Jak nazwanoby kobiete pracujaca tyle, co mezczyzna?
-Leniwa suka.

Dlaczego mezczyzna w lózku jest jak mikrofalówka?
-30 sekund i po wszystkim.

Jezeli 1 mezczyzna moze umyc 1 zlew naczyn w 1 godzine, to ile zlewów; naczyn
umyje 4 mezczyzn w 4 godziny? Zadnego. Usiada przed telewizorem i beda ogladac
mecz.

Które ze zdan skuteczniej odstraszy mezczyzne?
- Wynos sie albo zawolam policje! - czy -Kocham cie, chce za ciebie wyjsc i
miec z toba dzieci?

Jaka najinteligentniejsza rzecz moze powiedziec mezczyzna?
- Tak, kochanie.

Co zrobic, zeby mezczyzna byl zawsze zadowolony w lózku?
- Przeniesc telewizor do sypialni.

Co dla mezczyzny jest przyjemniejsze od najlepszego seksu?
- Opowiadanie o tym kumplom.

Kiedy kobiety beda naprawde równe mezczyznom?
- Dopiero wtedy, gdy idac ulica, grube i kompletnie lyse, beda myslec
sobie: "Uch... Wygladam tak super, ze kazdy facet chcialby mnie przeleciec."

Czy trudno bylo wyprodukowac mówiaca Barbie?
- Nie, duzo trudniej jest zrobic sluchajacego Kena.

Dlaczego mezczyzna jest najbardziej inteligentny kiedy uprawia seks?
- Bo jest podlaczony do kobiety!

Maz: Moze wypróbujemy dzis wieczorem inna pozycje?
- Zona: Z przyjemnoscia... ty stan przy zlewie, a ja usiade w fotelu i bede
pierdziec.

Maz: Chcialbym w te wakacje spedzic tam, gdzie jeszcze nigdy nie
bylem....
- Zona: Swietnie...Co powiesz na kuchnie?

Wlasnie rozwiodlam sie z mezem.
- Czemu?
- Mielismy nieporozumienia na tle religijnym... uwazal, ze jest Bogiem.

Co to jest, kiedy mezczyzna mówi kobiecie sprosne rzeczy?
- Molestowanie seksualne.
- A kiedy kobieta mówi sprosnosci mezczyznie?
- 7,20 za minute.

Dlaczego macho jest jak litera Q?
- Bo to duze zero z malym ogonkiem.

Skad wiadomo, ze facet powie zaraz cos interesujacego?
-Zaczyna od: "Moja zona mówi..."

Dlaczego mezczyzna jest jak dyplom magisterski?
- Tracisz mnóstwo czasu zeby go zdobyc, a potem okazuje sie, ze do niczego nie
jest ci potrzebny.

Co Bóg powiedzial po stworzeniu mezczyzny?
-Pierwsze sliwki robaczywki.

Co Bóg powiedzial po stworzeniu kobiety?
- Practice makes perfect

[panidanka]

Palnick

takiego zestawu jeszcze nie miałam przyjemnosci poznać )))))

striptizerki

[Gość: Palnick]

Syberyjskie striptizerki
słyszą sardoniczne szmerki
sarkającej szpetnie sali
(sala - sami swoi, stali
smakoszowie strip-spelunek,
super-samczy swój stosunek
sygnalizujący spazmem
śmiechu, sykiem ,,Sssss!'', sarkazmem
Sybiraka-sybaryty):
,,Ściągać szuby, seniority!'';
,,Seniority? Skąd! Seniorki!'';
,,Starzejemy się, sikorki-
-sześćdziesięciosześciolatki?
Sklęsły słynne super-zadki?'';
,,Skandal! Szwindel! Szmalu strata!
Striptizerka - szpakowata!'';
,,Szokuj, sławo seks-salonów,
Szarmem swoich salcesonów!''
Satyrycznym szpilkom spekta-
torów stępia szpice sekta
starowierów; starowierzy
sądzą: ,,Skoro Seks się szerzy -
Seks stanowi sedno Sensu,
stąd slogany: SEKS-SZALEŃSTWU
SERCEM SPRZYJAJ, STAROWIERZE;
STRIPTIZERKI SZANUJ SZCZERZE!''
Solidarne stanowisko
siurpryzuje środowisko,
satysfakcjonując szereg
syberyjskich striptizerek.

Stanisław Barańczak

Niechaj inni młode wino...

[Gość: Emily]

W sztuce kochania uczeńsze
bywają dojrzalsze damy.
Jak wiadomo przez ćwiczenia
talent udoskonalamy.

Wiadome im są tajniki
miłości innym nie znane...
Przykuwają nas do siebie
zwłaszcza przez pieszczot odmianę.

Żadne malowidło nie zna
tak bezmiernej lubieżności
jaka w sercach, jaka w ciałach
tych namiętnych istot gości.

Najsłodsza jest rozkosz, jeśli
równe jej słodycze poją.
równe jej powaby nęcą
i mnie, i kochankę moją.

Nienawidzę wszelkich uczuć
niewzajemnych... Nigdy przeto
nie pragnę pieścić się z chłopcem
ani z przekupną kobietą.

Nie jest mi rozkoszą – rozkosz,
co ją z obowiązku dano.
Raz na zawsze z obowiązków
Zwalniam moja ukochaną.

Słodko mi słyszeć głos jej,
drżący szczęściem, półomdlały,
gdy mię prosi, żebym zwolnił
namiętności mej zapały.

Wzrok oślepły od szaleństwa,
oczy od miłości mrące
zwraca ku mnie rozkochana,
pieszczot dając mi tysiące...

Ale najpierwszej młodości
obce są owe zalety.
Mają je – jedynie tylko
dojrzalsze nieco kobiety...

Niechaj inni młode wino
zapijają - do stu katów.
Ja pić pragnę stare trunki
z czasu dawnych konsulatów...

Ovid

[Gość: Palnick]

Penis jest jak pies: plącze się miedzy nogami, lubi, jak się go głaszcze,cieszy
się razem z panem.

Jak nazywa się mężczyzna, który utracił 90% swej inteligencji?
Wdowiec.

Dlaczego mężczyźni pragną ożenić się z dziewicami?
Aby uniknąć krytyki.


Po czym można poznać, ze facet jest podniecony?
Oddycha.


Jak wyglądałby świat bez mężczyzn?
Byłby pełen szczęśliwych, grubych kobiet.


Co wspólnego mają chmury i mężczyźni?
Jak znikają za horyzontem, to nastaje piękny dzień.


Co to jest: ma 4 nogi, IQ równe 90 i śmierdzi piwem?
Mąż i teść oglądający mecz piłki nożnej.


W czym jedzenie jest lepsze od seksu?
Godzinami nie trzeba czekać na kilka sekund przyjemności.


Po co na końcu członka znajduje się dziurka?
Aby mózg właściciela nie zginął z braku tlenu.


Kiedy mężczyzna jest wart 5 zł.?
Gdy w "Makro" pcha wózek na zakupy.


Dlaczego faceci mówią o swoich członkach "mój przyjaciel"?
Bo pragną wierzyć, że ten, kto kieruje ich życiem, jest ich przyjacielem.


Jaką wspólną cechę mają kafelki i mężczyźni?
Jak raz dobrze położysz, to potem możesz deptać całe życie.


Dlaczego tak mało jest kawałów o mężczyznach?
Bo to nieładnie wyśmiewać się ze stworzeń "inteligentnych inaczej".


W jaki sposób mężczyźni przygotowują sobie kąpiel z bąbelkami?
Jedzą wcześniej dużo fasolki....


Jaka jest różnica pomiędzy mężczyzną a E.T.?
E.T. dzwonił do domu...


Co dla mężczyzny oznacza posiłek z 7 dań?
Hot-dog i sześciopak...


Co dla mężczyzny oznacza pomoc przy sprzątaniu?
Podniesienie nogi, żeby kobieta mogła poodkurzać...


Jak należy rozumieć zachowanie mężczyzny, który każe kobiecie przestać odkurzać
i trochę odpocząć?
Prawdopodobnie przez odkurzacz nie słyszy telewizora...


Czym różni się mężczyzna od kota?
Koty zawsze trafiają do kuwetki...


Po czym poznać, ze mężczyzna jest dobrze wychowany?
Wychodzi z basenu gdy musi się załatwić...


Nagi mężczyzna stoi przed lustrem i podziwia swoją męskość: - dwa centymetry
więcej i byłbym królem!
Na to jego żona zwraca mu uwagę: - dwa centymetry mniej i byłbyś królowa...

Dlaczego mężczyźni tak lubią kawały o blondynkach?
Bo mogą je zrozumieć...

Czym różni się mężczyzna od komputera?
W komputerze wystarczy wydać JEDNO polecenie....


Dlaczego psychoanaliza mężczyzn zabiera mniej czasu niż psychoanaliza kobiet?
Kiedy trzeba się cofnąć do dzieciństwa oni już tam są...


Co ma wspólnego mężczyzna w łóżku i jedzenie z mikrofalówki?
30 sekund i gotowe...


Ilu mężczyzn potrzeba do wkręcenia żarówki?
Dowiemy się jak tylko któryś wstanie z kanapy...


Jaka jest różnica pomiędzy barem a punktem G?
Większość mężczyzn nie ma problemu ze znalezieniem baru....


Dlaczego mężczyźni nigdy nie pokazują prawdziwych uczuć?
Nie można pokazać czegoś, czego się nie ma...


Kobieta: - czy kochasz mnie tylko dlatego, ze mój ojciec zostawił mi fortunę?
Mężczyzna: - ależ skąd, skarbie, kochałbym cię tak samo, bez względu na to, kto
zostawiłby ci fortunę...


Dlaczego kobiety nie mrugają podczas gry wstępnej?
Nie mają na to czasu...

Żona: - co to ma znaczyć, wracasz do domu na wpółpijany!?
Mąż: - to nie moja wina, kochanie, zabrakło mi pieniędzy...


Jak sprawić, żeby mężczyzna był szczęśliwy w sypialni?
Przenieść tam telewizor...


Po czym poznać, że mężczyzna ma orgazm?
Przewraca się i zaczyna chrapać...


Jaka jest różnica miedzy mężczyzną a lekarzem?
Lekarz jest uprzejmy gdy prosi kobietę, by się rozebrała, słucha, gdy narzeka i
myje ręce zanim jej dotknie.


Dlaczego puszki z piwem tak łatwo się otwiera?
Przyjrzyj się, KTO je otwiera...


Co to oznacza, gdy kobieta jest w domu, a mężczyzna okazuje jej nagle
zainteresowanie i sympatię?
Pomyliła domy...


Jaka jest różnica pomiędzy mężczyzną a wielbłądem?
Wielbłąd może pracować 8 dni bez picia, podczas gdy mężczyzna może pić 8 dni
nie pracując...

[panidanka]

ale przepraszam za....

po czym poznać inteligentnego mężczyznę?
wie, kto kopie go w jaja i sprawia mu to prawdziwą przyjemność

[panidanka]

panidanka napisała:

> ale przepraszam za....
>
> po czym poznać inteligentnego mężczyznę?
> wie, kto kopie go w jaja i sprawia mu to prawdziwą przyjemność

nie od razu, miły nie od razu....

Panick super feminista!! re o technice;))

[Gość: Emily]

Brawo, Palnicku, ja tez nie czylalam nidzie takich pysznosci i przyznam, ze
moja babska proznosc sie nimi wielce delektuje. No i niech teraz ktos
zaprzeczy, ze Bog jest KOBIETA! Czy Bog-mezczyzna moglby kumplom wyrzadzic
tyle moralnych krzywd?))
Pozdrowienia dla milych gosci tego sympatycznego stoliczka forumowego.
E

Zielony walc

[Gość: Palnick]

Sny się prześniły,
tańce wytańczyły,
oczy wypłakały,
serca wykochały,
ognie już nie płoną,
byłam tobie żoną
jedną noc szaloną,
kiedy śpiewał nam ten
alc natchniony,
kiedy szumiał walc,
walc zielony,
młody walc!Ach młody:
tak się bardzo śpieszył,
tak uparcie grzeszył,
taki był magiczny,
taki był muzyczny,
i liryczny,
tak mu było żal,
że odpłynie
tamten bal...że minie...
Gdybym ci wierzyła,
gdybym nie marzyła,
gdybym nie goniła,
nocą nie błądziła,
wody nie mąciła,
tu na ziemi żyła,
to ty byś mnie kochał
jeszcze dziś - i -:
Chmury za oknami
gwiazdy za chmurami,
góry z dolinami,
owce z barankami,
wszystko by tańczyło,
wszystko by mówiło
że to miłość,miłość
trwa.Gdybym nie płakała,
gdybym nie szalała,
w oczy się nie śmiała,
róż nie wyrzucała,
tylko się starała,
płomień osłaniała,
to ty byś mnie kochał
jeszcze dziś...
Damy z waletami,
Króle z królikami,
noce z porankami,
czyny ze słowami,
wszystko by tańczyło,
wszystko by mówiło,
że to miłość,miłość
trwa!

A.Osiecka.

[Gość: Palnick]

Ideał mężczyzny

Mężczyzna szyty na miarę
Przez krawca perfekcjonistę
Podkreśli me wdzięki i w siebie da wiarę
Zaskoczy każdego stylistę

Mężczyzna na wiele sezonów
W fasonie ponadczasowym
Przed deszczem i smutkiem najlepsza ochrona
Mężczyzna na każdą pogodę

Choć w talii się marszczy fatalnie
Stracił urok nowego okrycia
Leży na mnie jak skóra, wprost idealnie
Mężczyzna na resztę życia


Pebbels

Oczy tej małej

[Gość: Kafar]

Posłuchaj pan,panie podróżny,
co się zdarzyło na Próżnej:
Zyła tam Jagna ,dobra i czysta,
i chodził do niej Jan kancelista,
akurat to była niedziela,
kręciła się karuzela.
Zabrał tam Jagnę kochanek czuły
i całkiem zmącił jej miły umysł.

Oczy tej małej jak dwa błękity
myśli tej małej-białe zeszyty.
A on był dla niej jak młody bóg,
Zebyż on jeszcze kochać mógł.

A lato, jak bywa w Warszawie,
młodym służyło łaskawie.
On ją zabierał na łódki,
a ona jego leczyła smutki.
Posłuchaj pan,panie wędrowny:
nastał ten dzień niewymowny,
odszedł bez słowa kochanek podły,
na nic się zdały płacz jej i modły.

Oczy tej małej jak dwa błękity,
myśli tej małej-białe zeszyty.
A on był dla niej jak młody bóg,
żebyż on jeszcze kochać mógł.

Pociągi odchodzą i statki,
ona nie wróci do matki.
Kto by uwierzył w całym Makowie,
że dla niej światem był jeden człowiek.
Przez niego więc siebie zabiła
ta,co z miłości tańczyła.
Bóg jej wybaczył czyny sercowe
i lody podał jej malinowe.

Oczy tej małej jak dwa błękity,
myśli tej małej-białe zeszyty
A on był dla niej więcej niż Bóg,
żebyż on jeszcze kochać mógł.

Posłuchaj niewierny kochanku,
co nienawidzisz poranków:
wróci do ciebie jeszcze ta trumna,
gdzie leży twoja kochanka dumna.
Bo taki,co kochać nie umie,
przegra-choć wszystko rozumie.
Bóg cię pokarze swą nieczułością
zato,żeś gardził ludzką miłością.

Oczy tej małej jak dwa błękity,
myśli tej małej-białe zeszyty.
A tyś był dla niej więcej niż Bóg,
pokłoń się do jej martwych nóg.

A.Osiecka.

Maleńka, nie wolno się żegnać w ten sposób.

[Gość: Palnick]

Autor: Gość: Kafar IP: *.internetdsl.tpnet.pl

Muzyka i slowa Leonard Cohen.
Genialne tlumaczenie - Maciej Zembaty

Maleńka, nie wolno się żegnać w ten sposób

Kochałem cię dziś rano
Ust naszych ciepła słodycz
Jak senna złota burza
Nade mną twoje włosy
Przed nami na tym świecie
Już inni się kochali
I w mieście albo w lesie
Też tak się uśmiechali
A teraz trzeba zacząć
Rozłączać się po trochu
Twe oczy posmutniały
Maleńka nie wolno się żegnać w ten sposób

Na pewno cię nie zdradzę
Odprowadź mnie do rogu
Ty wiesz że nasze kroki
Zrymują się ze sobą
Twa miłość pójdzie ze mną
A moja tu zostanie
I tak się będą zmieniać
Jak brzeg i morskie fale
Czy miłość to kajdany ?
Nie mówmy lepiej o tym
Twe oczy posmutniały
Maleńka nie wolno się żegnać w ten sposób

Kochałem cię dziś rano
Ust naszych ciepła słodycz
Jak senna złota burza
Nade mną twoje włosy
Przed nami na tym świecie
Już inni się kochali
I w mieście albo w lesie
Też tak się uśmiechali
Czy miłość to kajdany ?
Nie mówmy lepiej o tym
Twe oczy posmutniały
Maleńka nie wolno się żegnać w ten sposób

Fatamorgana istnienia

[Gość: Emily]

Co znaczy żegnać?
Czy to rozłąka fizyczna
odpływ myśli
a może ich przypływ?
na chwilę, na dłużej
a co to chwila?
czy to pozdrowienie
jak dwa na słońcach swych...
(pamiętasz słowa wieszcza?)
przestrzeni szerzenie
zaciekawienie, znudzenie
światem zaurocznie
dreszcz poznawania
euforia odkrywania
radość witania
energia tworzenia
fatamorgana istnienia
być albo nie być?
zagubiona, nie pytam...

A czy istnieją, Miły,
wirtualne spotkania
rozstania, pojednania
wirtualne kasztany
konwalie, platany
wirtualne strumienie,
koty, węże, krokodyle, jelenie
wirtualne nocne rozmowy
wirtualne marzenia
spojrzenia, uwodzenia
wirtualne całuski - niewinne
(czy pocałunki mogą być winne?)
wirtualne łzy,
zazdrości
refleksje, słabości?

Czy istnieje
wirtualne życie?
Czy jest ono tylko
tangiem atomów
może salsą?
energii muśnięciem
włosów smoknięciem
anarchią molekuł
buntem antyentropii?
Atomy koniugują
rozdzielają się
znów się schodzą
w tantrycznych figurach
rozkołysane w kosmicznym rocku
a może boskim
czy warto się spierać o szczegóły?

A może pożegnanie
to też powitanie?
Witaj Miły!
nie potrafię cię poznać
choć się staram
lecz to dobrze
bo ciągle jestem zajęta
Czy tańczysz tango?
Orkiestra księżyzowa
już gra...

[panidanka]

kiedy zabrane ci kiedyś zebro do ciebie powróci, to wtedy zrozumiesz rozumem,
który ci dałem, że nie musisz mi ciągle udowadniać, ze spartaczyłem swoją robotę

[Gość: Palnick]

Mój ostatni raz. Halina (59) opisuje swoje ostatnie przeżycie.To było późnym
latem, a może wczesną jesienią. Ale od początku. Od kilku lat byłam wdową,
jednak prawie trzy lata temu poznałam Lucjana, który był ode mnie starszy i
bardziej dojrzały. Wtedy też od razu zrobił na mnie świetne wrażenie. Jego
bokobrody à la cesarz Franciszek Józef, przyprószone nieśmiałą siwizną,
nienagannie zawiązana seledynowa muszka, zegarek na pozłacanym łańcuszku,
prawdziwe binokle na nosie... Pachniał fajką i tabaką. Do końca życia nie
zapomnę tego zapachu. Podobał się wszystkim moim koleżankom. Pragnęłam go od
samego początku, on również zwrócił na mnie uwagę. Od tamtego czasu byliśmy
nierozłączną parą. Nasze pożycie również układało się wspaniale, mimo
okresowych problemów Lucjana z erekcją (miał w końcu 67 lat) i sporadycznej
suchości w mojej pochwie, nie licząc drobnych problemów związanych z
wieńcówką u obojga.
Po dwóch latach naszego związku zaczęliśmy rozmawiać o rozpoczęciu
zakończenia współżycia. Chcieliśmy się do tego dobrze przygotować. Byłam
szczęśliwa, że TO stanie się właśnie z nim, on również pragnął tego właśnie
ze mną. Imponował mi, był bowiem ode mnie bardziej doświadczony. Powiedział
mi, że kilka dziewczyn miało już z nim swój ostatni raz. On jednak wciąż
czekał na tę jedną jedyną. Powiedział mi, że właśnie ja jestem tą jedyną..
Przytulił mnie wtedy mocno.
Ostatniego razu byłam bardzo ciekawa. Prawdę mówiąc trochę się tego bałam.
Wszystkie moje koleżanki miały to już za sobą. Były z tego powodu bardzo
dumne. Ja byłam tą „ostatnią w kolejce”. Czułam się, w porównaniu z nimi,
zwykłą niedojrzałą szczeniarą. Co prawda, dawno już przestałam miesiączkować,
jednak do pełni brakowało mi właśnie TEGO.
Z Lucjanem postanowiliśmy, że nasz ostatni raz stanie się na wspólnych
wakacjach, na obozie pracowniczym w sanatorium w Ciechocinku. Wszystko wkoło
było bardzo nastrojowe, wyśnione, wręcz wymarzone, jakby stworzone do tego
cudownego doświadczenia. Tężnie, łaźnie, kuracjusze, ciche parki zasnute
poranną mgiełką, zakochani emeryci, kawiarenki, studenci uniwersytetu
trzeciego wieku... Cieszyliśmy się oboje, że nasz ostatni raz stanie się w
tak czarownym miejscu.
Pewnego wieczoru, po serii zabiegów sanatoryjnych (wycinanie wrośniętych
paznokci u nóg, wymiana protez zębowych, transfuzje, ćwiczenia na koordynację
ruchów, na pamięć – postępujący Alzheimer...) poszliśmy na wieczorek
taneczny. Z racji diety (zioła, witaminy, glukoza, produkty niskotłuszczowe,
bez konserwantów, dużo białka), byliśmy w znakomitej kondycji i obojgu nam
dopisywał humor. Cały wieczór upłynął nam na dowcipkowaniu ze znajomymi,
dominował przedwojenny żydowski humor. Lucjan patrzył na mnie jednak zupełnie
inaczej niż zwykle. Wyglądał tak uroczo i pociągająco, na klapie marynarki
błyszczał mu virtuti militari drugiej kategorii, pamiątka z powstania 44-go.
Mój bohater. Zagrano naszą melodię. Mieczysław Fogg, „Ta ostatnia niedziela”.
Poprosił mnie do tańca. W tym momencie zrozumiałam, że TO stanie się dziś.
Zza swoich binokli wpatrywał się we mnie czule swymi zmętniałymi rogówkami.
Powiedział mi na ucho: „Nie czekajmy”.
Nie czekaliśmy. Poszliśmy do pokoju. Lucjan przewidział wszystko wcześniej,
dopiero teraz zauważyłam, że wziął ostatnią viagrę. Nalegał, by spróbować bez
prezerwatywy. Ponieważ moje miesiączki zatrzymały się już kilka lat temu,
zgodziłam się. Nie zapomnę tego. Własnoręcznie odłączył mi cewnik. Był dla
mnie taki czuły. Rozebrał i zaczął całować. Z radia gdzieś za ścianą cicho
szemrały słowa „Miłość ci wszystko wybaczy”... Było bosko, bosko, chociaż
żadne z nas nie zdołało dojść. Ani wyjść z łóżka o własnych siłach (tu
podziękowania dla pielęgniarzy z obsługi pawilonu sanatoryjnego „Senior”.

Kocham Cię. Kocham Cię. Kocham Cię. Lucjanku, dziękuję Ci.

Eurowybory limerykiem-zatrzymać ulotność chwili;)

[Gość: Palnick]

Eurowybory 13.06.2004

Donald jeden z przystojnych tenorów
ma pękaty dziś wór elektorów
Już Europa jest nasza
Triumfalnie ogłasza
Tylko jak tam dojechać bez torów?

Giertych Polak, choć pono pejsaty,
tak zawołał wieczorem do taty:
Ja Europę ocalę
Swoje piętno wypalę
A wypalić to może z armaty.

Jeden Kaczor z Warszawy ratusza
bratu miłą dziś kwestię porusza:
Silne my - kacze plemię
Wdepczem SLD w ziemię
Tak elekcja nam ptactwo rozjusza

A od wczoraj Andrzeja Leppera
straszna bierze i nagła cholera
Tak nas mało w Bruseli
Szmalu nie będziem mieli
Elektorat to wredny przechera!

Pewien staruch a wciąż demokrata
co to w Leszku Millerze miał brata
Dostał tortu kawałek
Łzy uronił kryształek
Może boleć większości utrata.

Pewna Mumia co wyszła z mogiły
Która znana jest wszystkim z bezsiły
Bo siódemka szczęśliwa
Tadzio znów głową kiwa
Tak wybory Łazarza wskrzesiły.

Pewna Partia Stronniczych Fornali
utrzymała się cudem na fali
Kto nas kupi dumają
Taki już zwyczaj mają
To z rozpaczy, bo grunt się już pali

Lepsza część naszej Polskiej Lewicy
wczoraj przeszła recenzję swej chcicy
Długo bardzo się chwiała
Ale w końcu przetrwała
Trudno żyć nim cię ktoś rozprawiczy.

***O tych poniżej progu 5%

Pewien poseł z przedmieścia Pakości
Szalał wczoraj i ryczał ze złości
Do Brukseli nie idę
Będę tu klepał bidę
Bo wyborcy olali tych gości

Jeden poseł z rogatek Poznania
Bardzo pragnął w Brukseli śniadania
Tłuszcza go nie wybrała,
Żona co miała - dała,
Trzy kwartały ma do rozwiązania.

*** Prezydencka recenzja:

Pan prezydent Wam znany z imienia
Dziś na drobne swa "sławę" rozmienia
Mówi: naród głupawy,
Niedojrzały, niemrawy
Tak objawia sie uraz golenia.

Takie tam sentymenty...

[Gość: Palnick]

For auld lang syne.

Should auld acquaintance be forgot
and never brought to mind?
Should auld acquaintance be forgot
and days of auld lang syne?

For auld lang syne, my dear,
For auld lang syne,
We’ll take a cup o’kindness yet
For auld lang syne.

We twa hae run aboot the braes
And pou’d the gowans fine;
we’ve wander’d mony a weary foot
Sin’ auld lang syne.

We two hae paidled i’the burn
Frae mornin’ sun till dine;
But seas between us braid hae roar’d
Sin’auld lang syne.

And here’s hand, my trusty friend,
And gie’s a hand o’thine;
We’ll take a cup o’kindness yet
For auld lang syne.

Should auld acquaintance be forgot
and never brought to mind?
Should auld acquaintance be forgot
and days of auld lang syne?

For auld lang syne, my dear,
For auld lang syne,
We’ll take a cup o’kindness yet
For auld lang syne.

For auld lang syne, my dear,
For auld lang syne,
We’ll take a cup o’kindness yet
For auld lang syne.

[blekitna_rapsodia]

Stay my charmer, can you leave me?
Cruel, cruel to deceive me;
Well you know how much you grieve me;
Cruel charmer, can you go?
Cruel charmer, can you go?

Then catch the moments as they fly,
And use them as ye ought, man:
Believe me, happiness is shy,
And comes not aye when sought, man.
------
rownie sentymentalnie ))

Tydzień słomianego wdowca :)

[Gość: Palnick]

Zostalem sam.
Zona wyjechala na tydzien, przyjemna odmiana.
Mysle, ze razem z psem milo spedzimy te dni.

Poniedzialek
DOKLADNIE zaplanowalem rozklad zajec. Wiem, o której bede wstawal, ile
czasu poswiece na poranna toalete i sniadanie. Policzylem, ile zajmie mi
zmywanie, sprzatanie, wyprowadzanie psa, zakupy i gotowanie. Jestem milo
zaskoczony,ze mimo wszystko zostaje mi mnóstwo wolnego czasu. Nie wiem,
dlaczego prowadzenie domu jest dla kobiet takim problemem, skoro mozna tak
szybko sie z tym uporac.Wystarczy odpowiednio zorganizowac sobie prace. Na
kolacje zafundowalem sobie i psu po steku. Zeby stworzyc mily nastroj, ladnie
nakrylem do stolu.
Ustawilem wazon z rózami i zapalilem swiece. Pies na przystawke dostal pasztet
z kaczki, potem glówne danie udekorowane warzywami, a na deser ciasteczka. Ja
popijam wino i pale dobre cygaro. Dawno nie czulem sie tak dobrze.

Wtorek
MUSZE jeszcze raz przemyslec rozklad dnia. Zdaje sie, ze wymaga kilku drobnych
poprawek. Wyjasnilem psu, ze nie codziennie jest swieto, dlatego nie moze sie
spodziewac, ze zawsze bedzie jadl przystawki i inne dania z trzech róznych
misek, które ja musze myc. Przy sniadaniu zauwazylem, ze picie soku ze swiezych
pomaranczy ma jedna zasadnicza wade. Za kazdym razem trzeba potem myc
wyciskarke. Jak rozwiazac ten problem? Trzeba przygotowac sok na dwa dni -
wtedy wyciskarke myje sie dwa razy rzadziej. Odkrycie dnia: parówki mozna
odgrzewac w zupie. W ten sposób ma sie jeden garnek mniej do zmywania. Na pewno
nie bede codziennie biegal z odkurzaczem tak jak chciala zona. Raz na dwa dni
to az nad to. Musze tylko pamietac, zeby zdejmowac buty, a psu wycierac lapy.
Poza tym czuje sie swietnie.

Sroda
MAM wrazenie, ze prowadzenie domu zajmuje jednak wiecej czasu, niz
przypuszczalem. Bede musial zrewidowac swoja strategie. I tak: przynioslem z
baru kilka gotowych dan - w ten sposób nie strace w kuchni az tyle czasu.
Przygotowanie posilku nigdy nie powinno trwac dluzej niz jedzenie. Kolejny
problem to slanie lózka. Najpierw trzeba sie z niego wygrzebac, potem
wywietrzyc sypialnie, a na koncu jeszcze równo ulozyc posciel - zawracanie
glowy. Nie uwazam, zeby codzienne slanie lózka bylo konieczne, zwlaszcza ze i
tak wieczorem czlowiek musi sie do niego polozyc. W sumie wydaje sie, ze jest
to czynnosc zupelnie pozbawiona sensu. Zrezygnowalem tez z przygotowywania
osobnych posilków dla psa i kupilem gotowe jedzenie w puszkach. Pies troche sie
krzywil, ale cóz... skoro ja moge sie obyc bez domowych obiadków, on tez nie
powinien grymasic.

Czwartek
KONIEC z wyciskaniem soku z pomaranczy! To nie do wiary, ze z tym niewinnie
wygladajacym owocem jest az tyle zachodu. Kupie sobie gotowy sok w butelkach.
Odkrycie dnia: udalo mi sie przespac noc i wysunac sie z lózka prawie nie
naruszajac poscieli. Rano musialem tylko wygladzic narzute. Oczywiscie jest to
kwestia wprawy i w czasie snu nie mozna sie za czesto przewracac z boku na bok.
Troche bola mnie plecy, ale goracy prysznic powinien pomóc. Zrezygnowalem z
codziennego golenia, bo to zwykla strata czasu. Zyskalem przez to cenne minuty,
których moja zona nigdy nie traci, bo nie ma zarostu. Kolejne odkrycie: nie ma
sensu za kazdym razem jesc z czystego talerza. Ciagle zmywanie zaczyna mi
dzialac na nerwy. Pies tez moze jesc z jednej miski - w koncu to tylko zwierze.
UWAGA: doszedlem do wniosku, ze odkurzac trzeba najwyzej raz w tygodniu.
Parówki na obiad i na kolacje.

Piatek
KONIEC z sokiem pomaranczowym! Za duzo dzwigania.Odkrylem nastepujaca rzecz:
rano parowki smakuja calkiem niezle, po poludniu gorzej a wieczorem w ogóle.
Poza tym jesli zywic sie nimi dluzej niz przez dwa dni z rzedu, moga wywolywac
lekkie mdlosci. Pies dostal sucha karme. Jest równie pozywna, a miska nie jest
popackana. Z kolei ja zaczalem jesc zupe prosto z garnka. Smakuje tak samo, a
nie trzeba brudzic talerza ani chochli. Teraz juz nie czuje sie tak, jakbym byl
automatyczna zmywarka do naczyn. Przestalem wycierac podloge w kuchni. Ta
czynnosc irytowala mnie tak samo jak slanie lozka. UWAGA: zegnajcie puszki!!!
Nie bede brudzil sobie otwieracza.

Sobota
PO CO wieczorem zdejmowac ubranie, skoro rano znow trzeba je wlozyc? Zamiast
marnowac czas, lepiej troche dluzej polezec. Przy okazji mozna zrezygnowac z
koldry i odpadnie klopot z jej porannym ukladaniem. Pies nakruszyl na podloge.
Zbesztalem go. Powiedzialem, ze nie jestem jego sluzacym. Dziwne - nagle zdalem
sobie sprawe, ze moja zona tez tak czasem do mnie mówi. Powinienem dzis sie
ogolic, ale jakos nie mam ochoty. Nerwy mam napiete jak postronki. Na sniadanie
zjem tylko to, co nie wymaga rozpakowywania, otwierania, krojenia, smarowania,
gotowania ani mieszania. Wszystkie te czynnosci doprowadzaja mnie do rozpaczy.
Plan na dzis: obiad zjem prosto z torebki, nachylony nad zlewem. Zadnych
talerzy, sztucców, obrusów i innych glupot. Troche bola mnie dziasla. Pewnie
jem za malo owoców, ale nie chce mi sie ich taszczyc ze sklepu. Moze to
poczatek szkorbutu? Po poludniu zadzwonila zona i spytala, czy umylem okna i
zrobilem pranie. Wybuchnalem histerycznym smiechem. Powiedzialem jej, ze nie
mam czasu na takie rzeczy. Jest pewien problem z wanna. Odplyw zatkal sie
makaronem. Ale niespecjalnie sie martwie. I tak przestalem sie kapac. UWAGA:
jem teraz razem z psem, prosto z lodówki. Musimy sie spieszyc, zeby zbyt dlugo
nie trzymac jej otwartej.

Niedziela
OGLADALISMY z psem telewizje z lózka. Na ekranie rózni ludzie zajadali
przerózne smakolyki, a my tylko z zazdroscia przelykalismy slinke. Obaj
jestesmy oslabieni i drazliwi. Rano zjedlismy cos z psiej miski, ale zadnemu z
nas to nie smakowalo. Naprawde powinienem sie umyc, ogolic, uczesac, zrobic psu
jesc, wyjsc z nim na spacer, pozmywac, posprzatac, pojsc po zakupy, ale po
prostu nie moge wykrzesac z siebie dosc sil. Mam problemy z utrzymaniem
rownowagi, zaczyna szwankowac wzrok. Pies zupelnie przestal merdac ogonem.
Pchani resztka instynktu samozachowawczego, wyczolgujemy sie z lózka i idziemy
do restauracji, gdzie przez ponad godzine jemy rozne pysznosci. Korzystamy z
wielu talerzy, bo przeciez nie musimy ich myc. Ladujemy w hotelu. Pokój jest
wysprzatany, czysty i przytulny. Wreszcie znalazlem sposob na zmore tych
okropnych domowych obowiazkow.
Ciekawe, czy kiedykolwiek przyszlo to do glowy mojej zonie?

[panidanka]

Gość portalu: Palnick napisał(a):

>
> Zostalem sam.
> Zona wyjechala na tydzien, przyjemna odmiana.
> Mysle, ze razem z psem milo spedzimy te dni.
>
> Wreszcie znalazlem sposob na zmore tych
> okropnych domowych obowiazkow.
> Ciekawe, czy kiedykolwiek przyszlo to do glowy mojej zonie?
>
> Zona wyjechala na tydzien, przyjemna odmiana.
> Mysle, ze razem z psem milo spedzimy te dni.
>

no i jak myslisz Palnicku?
co żona robi przez tydzień?
chyba nie spaceruje z psem, bo z nim to ty masz miło spedzić czas

na szczęście tydzień szybko mija
a przez resztę czasu i tak ty masz zysk

pozdrawiam
danka

[Gość: rapsodia]

A bylo psa nauczyc gotowac! wtedy zastapilny manzelkie, przynajmniej w tej
gestii)

Żelazko

[Gość: Palnick]

Gdyby Telekomunikacja Polska produkowała żelazka, to w sklepach nigdy byś ich
nie mógł znaleźć. Żeby dostać jedno żelazko musiałbyś złożyć podanie, zapłacić
i czekać przeciętnie 5 lat (rekordziści - 30 lat). Po otrzymaniu zaoferowaliby
Ci super specjalna ofertę promocyjna na prąd. Oferta byłaby przymusowa i
polegała na tym, ze przy każdym prasowaniu powyżej 12 godzin masz 10% zniżki,
ale za to każde krótsze kosztuje Ciebie 20% więcej. Rząd oczywiście dla Twojego
dobra utrzymywałby monopol na sprzedaż żelazek z wyjątkiem 3 wybranych gmin na
terenie kraju.
Gdyby ZUS produkował żelazka, to przez całe życie oddawałbyś 50% swojego
dochodu co miesiąc, po to żeby na starość otrzymać stare, używane urządzenie,
które oni dostali z darów. Za to serwisowanie żelazek odbywałoby sie w
marmurowym pałacu, gdzie na jednego klienta przypadałoby 3,65 pracownika.
Gdyby PKN Orlen produkował żelazka mógłbyś je kupić w każdym sklepie, przy czym
ich cena rosłaby średnio 30% powyżej inflacji rocznie. Każda kolejna podwyżka
byłaby tłumaczona wzrostem cen metalu na świecie (zwłaszcza wtedy, gdy
drożałyby metale, które nie są używane w produkcji żelazek), natomiast obniżki
byłyby tylko promocyjne. W zasadzie obniżka polegałaby na tym, ze żelazko przez
pewien czas jeszcze nie zdrożeje.

Gdyby PZU-Zelazko produkowało żelazka to wkrótce po rozpoczęciu działalności
parlament kazałby Ci kupować co najmniej 1 żelazko rocznie z możliwością
dokupienia następnych. Policja mogłaby Ciebie nachodzić w domu, zadąć okazania
dowodu opłaty za ostatni kupiony przyrząd i wlepiać Ci mandaty za nieostrożne
prasowanie. W przypadku gdybys nie miał wykupionego ważnego żelazka zostałbyś
wyrzucony z mieszkania, a wszystkie pokoje zaplombowane. Oczywiście dla Twojego
dobra.

Gdyby Kopalnie produkowały żelazka, to dzięki rządowym dotacjom byłyby trzecim
co do wielkości producentem na świecie. Co prawda ich żelazka byłyby znacznie
droższe niż inne, a sama firma wykazywałaby ogromne straty. Każda próba
zamknięcia dowolnej fabryki kończyłaby sie strajkami i zamieszkami ulicznymi,
dzięki czemu powstałby specjalny program restrukturyzacji przewidujący 10.000
złotych odprawy dla każdego pracownika, który dobrowolnie odejdzie z firmy i
zysk w wysokości 10 zł na każde 350 wyprodukowanych żelazek w 2013 roku.

Gdyby Microsoft produkował żelazka, to 95% desek do prasowania i 99% prądu nie
obsługiwałoby żelazek innych firm. Każda zmiana żelazka wymagałaby nowej deski
do prasowania lub przynajmniej upgrade`u do nowszej wersji, na co oczywiście
przez pewien czas byłaby promocja. Oczywiście czasem występowałby wyjątek
krytyczny 00FF2546502 w module IRON XC3656121 co wymagałoby rozpoczynania
całego prasowania na nowo. Po pewnym czasie firma wypuściłaby na rynek Żelazko
Milenijne, które różniłoby sie od poprzedniego Żelazka `98 tym, ze byłoby
bardziej niestabilne, ale za to miałoby ładniejsze przyciski.

Gdyby Telewizja Polska produkowała żelazka, to niezależnie od tego jakiej firmy
żelazko posiadasz (i czy w ogóle je używasz), musiałbyś płacić abonament.
Abonament byłby mniejszy, gdybys nie posiadał żelazka, ale jedynie deskę do
prasowania. Od czasu do czasu konkurencyjna firma prywatna sprowadzałaby super
żelazka (np. z Japonii i Korei) na rynek za dodatkowa oplata. TVP zamiast
zaoferować lepsze żelazka domagałaby sie od urzędników zamknięcia wszystkich
innych firm stosujących w jej mniemaniu "nieuczciwe praktyki". Szczytem
technologicznej myśli TVP S.A. byłyby nieciekawe i często psujące sie wyroby
reklamowane często jako "Zlotepolskie" żelazka.


Gdyby Zarząd Dróg i Mostów produkował żelazka, to nowy model powstawałby
średnio co 15 lat, natomiast stare byłyby remontowane tylko w przypadku
spowodowania bardzo dużej ilości katastrof. W pewnym momencie rząd
przedstawiłby program budowy super autożelazek z następującymi założeniami:
1. powołuje sie nowa firmę "Autożelazka Polskie".
2. zabrania sie wszystkim innym produkowania jakichkolwiek żelazek.
3. głównym udziałowcem Autozelazek Polskich jest rząd i wybrana przez
urzędników firma prywatna.
4. Za państwowe pieniądze produkuje sie żelazka, natomiast prywatna firma
otrzymuje zyski ze sprzedaży.
Po 5 latach program zakończyłby sie potężna afera, po której nowy rząd
ogłosiłby kolejny pomysł na "Autożelazka", w wyniku którego do 2010 roku ma w
Polsce być 100 nowych autozelazek dla 300 osób.
Gdyby Sejm produkował żelazka, to każde (już na etapie projektowania) miałoby
znana producentowi wadę, która planowałby usunąć w toku produkcji lub poprzez
wprowadzenie modyfikacji w kolejnym modelu. Cześć żelazek byłaby jednak
produkowana po przegłosowaniu licznych poprawek do projektu, dzięki czemu
niektóre modele zyskiwałyby nieoczekiwanie kolka, zasilanie strumieniem wody
lub reaktorem atomowym, mrożoną lub pokryta materiałem ściernym stopę. W
rezultacie żadne z ogromnej ilości wyprodukowanych żelazek nie pełniłoby roli
do której jest przeznaczone. Można by natomiast z powodzeniem używać ich jako
przyciski do papieru, zabawki dla dzieci, narzędzia stolarskie czy nawet broń.

[panidanka]

gdyby Ojciec miał sam wyprasować wszystkie sukienki balowe swoich dzieci, to
mogę się założyć o jeden szew na ornacie, że już przy pierwszych 12 szatkach
stracił by swoją przyrodzoną świętą cierpliwość.
ale On, świadom tego,nawet nie podejmuje się takiego zadania, ale wydaje
encyklikę o dopuszczalności używania żelazek "z duszą" (takie ponoć można
jeszcze napotkać na wysypiskach rzeczy kiedyś użytecznych)do czasu wyczerpania
się zapasu tych, co potrafią jeszcze takimi żelazkami się posługiwać.
a po sprasowaniu wszystkich fałd i plis zostanie ogłoszona cykliczna moda na
szatki nieprasowalne i problem żelazka mamy z głowy

Czy to prawda o mężczyznach ?! :)

[Gość: Palnick]

Autor: Gość: Mosze IP: 5.5R* / 212.25.109.*
Data: 28.08.2004 09:15


Kilka slow z meskiego slownika:

1. Czy my się przypadkiem nie znamy? = Niezła dupa
2. Jestem romantykiem = Jestem biedny
3. Potrzebuję cię = Ręka mnie już boli
4. Nie jestem taki jak inni faceci = Jestem obrzezany
5. Poważnie myślę o trwałym związku = Mam dość onanizmu
6. Tylko na tobie mi zależy = Jesteś jedyną dziewczyną, która może na mnie
patrzeć
7. Chciałbym cię lepiej poznać = Żebym miał o czym opowiadać kumplom
8. To tylko sok pomarańczowy, spróbuj = Jeszcze dwa takie drinki i zgodzi się
na wszystko
9. Nie wiem czemu, ale jej nie lubię = Nie chciała iść ze mną do łóżka
10. I jak było? = Naprawdę mam takiego małego?
11. Wspaniale się wczoraj bawiłem = Kim ty do cholery jesteś?
12. Kochasz mnie? = Zrobiłem coś głupiego i pewnie się o tym dowiesz
13. Naprawdę mnie kochasz? = Zrobiłem coś głupiego i na pewno się o tym dowiesz
14. Zadzwonię = Mam nadzieję, że więcej cię nie zobaczę
15. Dużo o nas myślałem = Na trzeźwo nie jesteś tak ładna, jak mi się wydawało
16. Zostańmy przyjaciółmi = Prawdę mówiąc jesteś bardzo brzydka...
17. Wiele się od ciebie nauczyłem = Następna proszę!


Jak zaimponować kobiecie, a jak mężczyźnie

kobiecie:
prawić komplementy,
szanować,
zaszczycać,
tulić,
całować,
piescić,
kochać,
glaskać,
draznić,
zapewnić wygode,
chronić,
przytulać,
podtrzymać,
wydawać na nia pieniadze,
poić i karmić,
kupować jej rzeczy,
sluchać jej,
dbać o nia,
zostać z nia,
popierać ja,
trzymać sie jej,
iść na koniec ziemi dla niej.

mężczyźnie:
Pokazać nagość
Dać mu co zechce (hmmm)
Przynieść jedzenie i piwo!

[danutabis]

Gość portalu: Palnick napisał(a):

>
> Autor: Gość: Mosze IP: 5.5R* / 212.25.109.*
> Data: 28.08.2004 09:15
>
>
> Kilka slow z meskiego slownika:
>
> 1. Czy my się przypadkiem nie znamy? = Niezła dupa

z takim nastawieniem niektórzy "podrywają"

> 2. Jestem romantykiem = Jestem biedny

prawda )))))

> 3. Potrzebuję cię = Ręka mnie już boli

przygotowywać te śniadania i obiady i...ten cały dom na głowie
a pralka sama nie chce wyprasować mi koszul

> 4. Nie jestem taki jak inni faceci = Jestem obrzezany

tego "gatunku" nie znam


> 5. Poważnie myślę o trwałym związku = Mam dość onanizmu

jak punkt 3

> 6. Tylko na tobie mi zależy = Jesteś jedyną dziewczyną, która może na mnie
> patrzeć

to chyba jakiś brzydszy od Belfegora ))

> 7. Chciałbym cię lepiej poznać = Żebym miał o czym opowiadać kumplom

aktualne w wieku do lat...niektórzy nie "wyrastają z tego nigdy

> 8. To tylko sok pomarańczowy, spróbuj = Jeszcze dwa takie drinki i zgodzi się
> na wszystko

))))))
dla nie abstynentej

> 9. Nie wiem czemu, ale jej nie lubię = Nie chciała iść ze mną do łóżka

)))
zdecydowanie tak!!!

> 10. I jak było? = Naprawdę mam takiego małego?

niestety, ale....wiedział, że ma taki feler na widoku

> 11. Wspaniale się wczoraj bawiłem = Kim ty do cholery jesteś?

z balangi na balangę


> 12. Kochasz mnie? = Zrobiłem coś głupiego i pewnie się o tym dowiesz

)))))))

> 13. Naprawdę mnie kochasz? = Zrobiłem coś głupiego i na pewno się o tym
dowiesz

))))))))))

>
> 14. Zadzwonię = Mam nadzieję, że więcej cię nie zobaczę

oj tak

> 15. Dużo o nas myślałem = Na trzeźwo nie jesteś tak ładna, jak mi się
wydawało

oj!
tak

> 16. Zostańmy przyjaciółmi = Prawdę mówiąc jesteś bardzo brzydka...

oj!
może nie taka brzydka, ale po pijaku to każda jest piękna jak się rusza

> 17. Wiele się od ciebie nauczyłem = Następna proszę!

oj!
tak!

>
>
> Jak zaimponować kobiecie, a jak mężczyźnie
>
> kobiecie:
> prawić komplementy,
> szanować,
> zaszczycać,
> tulić,
> całować,
> piescić,
> kochać,
> glaskać,
> draznić,
> zapewnić wygode,
> chronić,
> przytulać,
> podtrzymać,
> wydawać na nia pieniadze,
> poić i karmić,
> kupować jej rzeczy,
> sluchać jej,
> dbać o nia,
> zostać z nia,
> popierać ja,
> trzymać sie jej,
> iść na koniec ziemi dla niej.

OJ!!! TAK!!!!!!!!!!!!!!

>
> mężczyźnie:
> Pokazać nagość
> Dać mu co zechce (hmmm)
> Przynieść jedzenie i piwo!
>
>
>

tylko to ostatnie ))))))))
poza tym facet potrafi poradzić sobie sam ))))))))
jak nie jest ...romantykiem ))
>

[Gość: Emily]

Hmm, mysle ze jest w tym ziarno prawdy, a moze i ich caly garniec. Tyle, ze z
mojego skromnego zyciowego doswiadczenia wynika, ze mezczyzni sa rozni i maja
rozne potrzeby, choc niektore sa na pewno wspolne. Z kobietami podobnie. Nie
mniej jest w tym teksciku niewatpliwa naukowa prawda. Kobiety maja bardziej
pofaldowana kore mozgowa (stad wieksze potrzeby), a zatem i wieksza
powierzchnie kory, ktora koreluje ze stopnien rozwoju ewolucyjnego). Wszystko
da sie wytlumaczyc struktura materii
pozdro

I'm Nobody! Who are you?

[Gość: rapsodia]

I'm Nobody! Who are you?
Are you--Nobody--too?
Then there's a pair of us?
Don't tell! they'd advertise--you know!

How dreary--to be--Somebody!
How public--like a Frog

Nobody is perfect.

[Gość: Palnick]

My name is nobody ))))

Pan Tadeusz, Telimena i prawo jazdy :)

[Gość: Palnick]

A oto nieznany fragment Pana Tadeusza:

Natenczas na dziedziniec "Polonez" sie wtoczyl.
Stanal. Prychnal. Zafukal. Pod dwor sie potoczyl.
Wysiadl z niego pan mlody. Kazda polska dusza
Domysla sie, ze chodzi tu o Tadeusza.
Teraz zamknal swe cudo, poklepal dwa razy,
Juz do domu mial ruszac, gdy nadszedl Gerwazy
Wraz z piekna Telimena, Hrabia, Podkomorzym,
Ktory spojrzal, woz zoczyl i jak gdyby ozyl.
- Duze toto! Wymaga w prowadzeniu wprawy -
Rzekl i spytal niezrecznie: - Grat prosto z naprawy?
- Ehe! jeknal Tadeusz nieco rozezlony.
- Skrzynie biegow zmienilem, dwie felgi, opony
I podloge co nieco zniszczona przez deszcze...
Spojrzal w niebo i dodal: - A Bog wie, co jeszcze...
- I ja wiem!- Telimena baknela zmieszana.
- Zaloze sie, ze nowe: przeguby, membrana...-
Urwala, bo Protazy zblizyl sie w uklonach
I rzekl z lekkim podziwem:- O, pani szkolona!
- Tak!- na to Telimena.- Kiedys w Petersburgu
Dostalam "Prawo Jazdy". Mam je gdzies.. tam ... w biurku...
To prawda. Miala takiez (z malenka notatka,
Ze jeździc jej nie wolno, jesli juz to taczką).
- To przejedz - ze sie ascka! poprosil Gerwazy.
Nie trzeba bylo damie powtarzac dwa razy;
Zblizyla sie do wozu nieznacznie pobladla,
Otworzyla drzwi smialo i z rozmachem siadla.
Juz myslano, ze bedzie zapuszczac motory,
Lecz rozlegl sie dzwiek inny - trzeszczaly resory,
- Popchnijcie!- zawolala.- Znow nici z silnika!
Popchneli z calej sily; Hrabia sie potykal,
Glosno jeknal: "O Jezu!". Podkomorzy stary
Zostawil jeden trzewik na dnie jakiejs szpary,
Gerwazy, bol w korzonkach czujacy od roku,
Tez nie zostal sie z tylu - dotrzymywal kroku.
Minely dwie minuty, potem piec minelo,
Pchali jeszcze przez chwile. Nagle cos rabnelo;
Rozsypaly sie szyby, odpadly dwa kola
I rozlegl sie krzyk dziki:-
Panowie! Stodola!
Za pozno.
Hrabia zmeczony przycupnal na kole
I rzekl z gorzka ironia:- Jestesmy w stodole!
Po czym dodal szmelc kopiac elegancka noga:
- I coz z tego zostalo? Siedzenia z podloga?
Gerwazy, ktory zemdlal z silnego wrazenia,
Teraz usiadl i spytal: - Gdzie jest Telimena?
- Tu-m ja, moj Gerwazenku! - zawolala dama.
- Tu, na tylnym fotelu. Nie wyjde stad sama!
Pozniej nawet i sluzba dlugo rozprawiala
Ze gdyby Telimena za kolkiem siedziala,
To moze by sie sprawa inaczej skonczyla.
"Polonez" bylby caly, stodola by byla...
Ale chyba widocznie tak sie stac musialo.
Tadeusz, jak grzecznemu czlekowi przystalo,
Nie zglosil do urzedu o zniszczeniu mienia,
Dlatego nikt do dzisiaj nie wszczal dochodzenia

[Gość: rapsodia]

Nobody is pluscuamperfectus!!!!!!)))))

One perfect rose.....

[Gość: rapsodia]

Why is it no one ever sent me yet
One perfect limousine, do you suppose?
Ah no, it's always just my luck to get
One perfect rose.
))
some things can be perfect!), sometimes.

Feromony

[Gość: Palnick]

Od lat, - szmat czasu nie mały
Jestem zakochany cały
Wczoraj od mej słodkiej damy
Dowiedziałem sie zdumiony
Co takiego “feromony”

“To nie miłość” mówi miła
Tak ciebie otumaniła
Fakt że mnie tak bardzo łakniesz
Obsesją zwyczajną pachnie
A obsesję masz w wyniku
Wpływu chemicznych czynników.
To, że jesteś mną olśniony
Powodują…... feromony"

Aż zadrżałem ogłuszony:
Toż ja w tobie zadurzony
Od lat jestem jak szalony
A ty mówisz FEROMONY?

Ja myślałem ze uroda
Zniewoliła mnie, czy młoda
dusza, tak pełna radości.
I te oczy, co śliczności
same w sobie. Ale gdzie! Nie!
Takie wielkie zaskoczenie

To nie oczy jak migdały
W których sie zatapiam cały,
Ni głos przepaścisty słodki,
Ani ruchy jak u kotki,
To nie szyja wydłużona
Ani krągłe jej ramiona
Nie to, że jest urodziwa
Ani to że mnie ogrywa
w szachy w bilard i krzyżówki
Ani pochylenie główki
Ani miłych warg dotyki
Ni prezenty z Ameryki

To nie strasznie długie nogi
ani, ze mi mówi “drogi”
Nie figura wąska w pasie
Nie całusy kiedy da się
Ani zręczne ręce złote
Co zrobią każdą robotę
Ani jej anielska dusza
Ani pupka którą rusza
Nie piersiątka jak jabłuszka
Ani nawet krągłość brzuszka
Ani plecy ani głowa
Ni strzelista jej budowa

Wszystko to jest bez znaczenia
bo jak mówi moja Ksenia
powodem żem urzeczony
są li tylko FEROMONY!

[Gość: rapsodia]

Palnicku,
jesli to Twoj feromonski wyrob to kapelusz z glowy - letni slomkowy, wprawdzie,
but very, very real! Wierszyk naprawde uroczy i z boza iskra, ktora tez jest
zreszta tylko fizyko-chemia)) Nawet Bog jest tylko kwantowa organizacja.
Gratulacje!!!

[Gość: Palnick]

Gość portalu: rapsodia napisał(a):

> Palnicku,
> jesli to Twoj feromonski wyrob to kapelusz z glowy - letni slomkowy,
wprawdzie,
>
> but very, very real! Wierszyk naprawde uroczy i z boza iskra, ktora tez jest
> zreszta tylko fizyko-chemia)) Nawet Bog jest tylko kwantowa organizacja.
> Gratulacje!!!
--------------
Emily,
Niestety to nie mój wytwór, nie wiem też czyj - ale bardzo mi się podoba.
Cieszę się, że Tobie też
Pozdrowienia,
P.

na powazniej...

[Gość: rapsodia]

By WH Auden
I sit in one of the dives
Of Fifty-Second Street
Uncertain and afraid
As the clever hopes expire
Of a low, dishonest decade:
Waves of anger and fear
Circulate over the bright
And darkened lands of the earth,
Obsessing our private lives;
The unmentionable odour of death
Offends the September night.

Accurate scholarship can
Unearth the whole offence
From Luther until now
That has driven a culture mad,
Find what occurred at Linz,
What huge imago made
A psychopathic god:
I and the public know
What all schoolchildren learn,
Those to whom evil is done
Do evil in return.

Exiled Thucydides knew
All that a speech can say
About Democracy,
And what dictators do,
The elderly rubbish they talk,
To an apathetic grave;
Analysed all in his book,
The enlightenment driven away,
The habit-forming pain,
Mismanagement and grief:
We must suffer them all again.

Into this neutral air
Where blind skyscrapers use
Their full height to proclaim
The strength of Collective Man,
Each language pours its vain
Competitive excuse:
But who can live for long
In an euphoric dream;
Out of the mirror they stare,
Imperialism's face
And the international wrong.

Faces along the bar
Cling to their average day:
The lights must never go out,
The music must always play,
All the conventions conspire&
To make this fort assume
The furniture of home;
Lest we should see where we are,
Lost in a haunted wood,
Children afraid of the night
Who have never been happy or good.

The windiest militant trash;
Important Persons shout
Is not so crude as our wish:
What mad Nijinsky wrote
About Diaghilev
Is true of the normal heart;
For the error bred in the bone
Of each woman and each man
Craves what it cannot have,
Not universal love
But to be loved alone.

From the conservative dark
Into the ethical life
The dense commuters come,
Repeating their morning vow,
"I will be true to the wife,
I'll concentrate more on my work,''
And helpless governors wake
To resume their compulsory game:
Who can release them now,
Who can reach the deaf,
Who can speak for the dumb?

All I have is a voice
To undo the folded lie,
The romantic lie in the brain
Of the sensual man-in-the-street
And the lie of Authority
Whose buildings grope the sky:
There is no such thing as the State
And no one exists alone;
Hunger allows no choice
To the citizen or the police;
We must love one another or die.

Defenceless under the night
Our world in stupor lies;
Yet, dotted everywhere,
Ironic points of light
Flash out wherever the Just
Exchange their messages:
May I, composed like them
Of Eros and of dust,
Beleaguered by the same
Negation and despair,
Show an affirming flame.

Kuszenie

[Gość: Palnick]

Moje zwykłe marzenie
Śnię często - przejmująco, dziwnie - o nieznanej
Kobiecie. Ja ją kocham i kocha mnie ona.
Nigdy całkiem ta sama, ni całkiem zmieniona,
Kocha mnie i pojmuje, i goi me rany.

Bo ona mnie pojmuje! Serca mego ściany
Dla niej jednej przezrocze, zagadki zasłona
Dla niej jednej opada! Gdy skroń ma spocona,
Ona jedna ją chłodzi rosą łzy wylanej.

Jakie? Lniane czy złote są jej włosy wiotkie?
Nie wiem. Imię? Pamiętam, że dźwięczne i słodkie,
Jak imiona najdroższych wygnańców żywota.

Spojrzenie jej podobne posągów spojrzeniu,
A głosu dalekiego, cichego pieszczota
Ma dźwięk głosów kochanych, zmilkłych w grobów cieniu.



Paul Verlaine

Trzeba mi wielkiej wody

[Gość: Lucja:)]

Wielka woda

Trzeba mi wielkiej wody
Tej dobrej i tej złej
Na wszystkie moje pogody
Niepogody duszy mej

Trzeba mi wielkiej drogi
Wśród wiecznie młodych bzów
Na wszystkie moje złe bogi
Niebogi z moich snów

Oceanów ruchliwych
I strumieni życzliwych
Czarnych gołębi niepewnych
I opowieści rzewnych

Drogi białosrebrzystej
Dróżki nie uroczystej
Dachów siebie niepewnych
I ptasich rozmów śpiewnych

I tylko taką mnie drogą poprowadź
Gdzie śmieją się śmiechy w ciemności
I gdzie muzyka gra, muzyka gra

Nie daj mi Boże, broń boże skosztować
Tak zwanej, życiowej mądrości
Do póki życie trwa, póki życie trwa

Trzeba mi wielkiej wody
Tej dobrej i tej złej
Na wszystkie moje pogody
Niepogody duszy mej

Trzeba mi wielkiej psoty
Trzeba mi psoty tej
Na wszystkie moje tęsknoty
Ochoty duszy mej

Wielkich wypraw pod Kraków
Nocnych rozmów rodaków
Wysokonogich lasów
I bardzo dużo czasu

I tylko taką mnie ścieżką poprowadź...
=======
Agnieszka Osiecka

[panidanka]

plaża, dzika plaża
woody do okoła...

to chyba o jakiejś wyspie?
a może ja nie tak zapamiętałam?

[Gość: Lucja]

tak, wyspa nazywala sie Aiaia)

To Ziemia

[Gość: Palnick]

TO ZIEMIA


Uśmiechów wiele ma
Godzina szarego dnia
Nie zginiesz w tłumie
Póki jeszcze umiesz
Przystanąć
Gdy zaśpiewa ptak

Daleka droga twa
Za dalą jest inna dal
Choć nie ma kresu dobrze wiesz
Że droga ta prowadzi gdzieś

Niewyśpiewany jeszcze świat
Nie zapalone jeszcze światła
Co ludzką twarz
Jak dobry sen rozjaśnią

Obłoków zamyślona biel
Owoce, drzewa, barwy dnia
To wszystko dzięki tobie trwa
To wszystko w tobie trwa

Wśród swoich ludzkich spraw
Pamiętaj nie jesteś sam
Ptak przelatuje
Kwitnie kwiat
To ONA
To Ziemia
Ziemia ojczyzna ludzi

Jonasz Kofta

To Słońce

[Gość: Lucja]

Barwy ze słońca są. Bo ono nie ma
Żadnej osobnej barwy, bo ma wszystkie.
I caŁa ziemia jest niby poemat,
A słońce nad nią przedstawia artystę.

Kto chce malować świat w barwnej postaci,
Niechaj nie patrzy nigdy prosto w słońce.
Bo pamieć rzeczy, ktore widział, straci,
Łzy tylko w oczach zostaną piekące.

Niechaj przyklęknie, twarz ku trawie schyli
I patrzy w promień od ziemi odbity.
Tam znajdzie wszystko, cośmy porzucili
Gwiazdy i roże, i zmierzchy, i świty

Miłosz Czesław

Spotkanie

[Gość: Palnick]

"Spotkanie" Lechonia:

Dzisiaj nocą samotną, spędzoną bezsennie,
Po promieniach księżyca, jakimś dziwnym tchnieniem,
Sam nie wiem, jak się nagle ocknąłem w Rawennie
I z dawno utęsknionym spotkałem zwidzeniem.

Przez otwarte ktoś okno grał cicho na flecie,
I wiatr lekki woń przyniósł duszącą, upojną -
Jak w mistycznym w nią szedłem wplątany bukiecie,
Pod nieba wyiskrzoną kopułą dostojną.

"Będziecie wysłuchani tęskniący, więc proście!"
Jak przez Boga zaklęty przymknąłem powieki -
I tylkom jakiś dziwny posłyszał szum rzeki,
A później, później Danta ujrzałem na moście.

"Tyżeś to, ty mój mistrzu! Dlaczego tak blady
I czemu taki dziwny niepokój cię żarzy?
Przychodzę cię ubłagać o sekret twej twarzy.
Nic nie wiem. Zabłądziłem. I proszę twej rady".

On to rzekł, czy rzekł księżyc, czy woda to rzekła,
Padłem, głowę ukrywszy rękami obiema:
"Nie ma nieba i ziemi, otchłani, ni piekła,
Jest tylko Beatrycze. I właśnie jej nie ma".

[Gość: Lucja:)]

Przy winie

Spojrzał, dodał mi urody,
a ja wzięłam ją jak swoją.
Szczęśliwa, połknęłam gwiazdę.

Pozwoliłam się wymyślić
na podobieństwo odbicia
w jego oczach. Tańczę, tańczę
w zatrzęsieniu nagłych skrzydeł.

Stół jest stołem, wino winem
w kieliszku, co jest kieliszkiem
i stoi stojąc na stole.
A ja jestem urojona,
urojona nie do wiary,
urojona aż do krwi.

Mówię mu, co chce: o mrówkach
umierających z miłości
pod gwiazdozbiorem dmuchawca.
Przysięgam, że biała róża
pokropiona winem, śpiewa.

Śmieję się, przechylam głowę
ostrożnie, jakbym sprawdzała
wynalazek. Tańczę, tańczę
w zdumionej skórze, w objęciu,
które mnie stwarza.

Ewa z żebra, Wenus z piany,
Minerwa z głowy Jowisza
były bardziej rzeczywiste.

W. Szymborska
--------
still very real))))

Wspomnienie Lechonia

[Gość: Lucja]

Pytasz, co w moim życiu...)
Lechoń Jan

Pytasz, co w moim życiu z wszystkich rzecz główną,
Powiem ci: śmierć i miłość - obydwie zarówno.
Jednej oczu się czarnych, drugiej - modrych boję.
Te dwie są me miłości i dwie śmierci moje.

Przez niebo rozgwieżdżone, wpośród nocy czarnej,
To one pędzą wicher międzyplanetarny,
Ten wicher, co dął w ziemię, aą ludzkość wydała,
Na wieczny smutek duszy, wieczną rozkosz ciała.

Na żarnach dni się miele, dno życia się wierci,
By prawdy się najgłębszej dokopać istnienia -
I jedno wiemy tylko. I nic się nie zmienia.
Śmierć chroni od miłości, a miłość od śmierci.

[Gość: Palnick]

Piękne!

[Gość: Lucja]

Prawda!

A mój ulubiony wiersz Lechonia to ten, z którego..

[cs137]

...pochodzi cytat:

"Konnica ma rabaty pełne galanterii
Lansjery-bohatery! Czołem kawalerii!
Hej, kwiaty na armaty! Żołnierzom do dłoni..." i dalej.

A propos cytatów z poezji narodowej: miesiąc temu pojechałem sobie do Wilna i
tam, koło grobu matki Piłsudskiego (i serca Marszałka) tak z ciekawości pytałem
napotkanych Polaków, czy wiedza, skąd pochodzi cytat wyryty na płycie grobowca:

"Kto mogąc wybrać, wybrał zamiast domu
Gniazdo na skałach orle

[panidanka]

cs137 napisał:

>
> "Kto mogąc wybrać, wybrał zamiast domu
> Gniazdo na skałach orle

Rozmowa

[Gość: Palnick]

Zbigniew Bieńkowski

Rozmowa

Ty jesteś częścią, a ja stroną świata,
ty wiesz o Ziemi, a o mnie wie przestrzeń.
Jesteśmy wzajem tak jak zysk i strata,
gdy ty westchnieniem, ja jestem powietrzem.

Ja mam kształt własny, ty nie masz go wcale,
ja jestem świateł i cieni przyczyną.
Kiedy krajobraz w mych oczach zapalę,
to tylko wtedy możesz go ominąć.

Ty tworzysz światło, a ja formę światła,
która z ciemności postać blasku weźmie
i każdą gwiazdę, co z przeczuć twych spadła,
wyśni na jawie, by świeciła we śnie.

Ja jestem z Ziemi i na jej obszarze
mogę ci niebo zbliżyć lub oddalić.
Krwią swoją twoje pragnienia zagaszę,
nim gmach przestrzeni od nich się zapali.

Tyś jest budowlą, ja jestem jej stylem.
Kiedy natchnione wzrokiem do dotyku
kamienne nieba legną w ziemskim pyle,
ja będę jeszcze pojęciem gotyku.

Gdy wieczność stawać się zacznie na Ziemi
i obowiązki serca kamień przejmie,
ty będziesz trwaniem, które się nie zmieni.
Ja pragnę więcej: aby żyć śmiertelnie.

[Gość: E]

piekny wiersz

[panidanka]

Gość portalu: Palnick napisał(a):

> Piękne!

Piękne!

Lato wszędzie...

[Gość: Palnick]

W malinowym chruśniaku, przed ciekawych wzrokiem
Zapodziani po głowy, przez długie godziny
Zrywaliśmy przybyłe tej nocy maliny.
Palce miałas na oślep skrwawione ich sokiem.

Bąk złośnik huczał basem, jakby straszył kwiaty,
Rdzawe guzy na słońcu wygrzewał liść chory,
Złachmaniałych pajęczyn skrzyły się wisiory,
I szedł tyłem na grzbiecie jakis żuk kosmaty.

Duszno było od malin, któreś, szepcząc, rwała,
A szept nasz tylko wówczas nacichał w ich woni,
Gdym wargami wygarniał z podanej mi dłoni
Owoce, przepojone wonią twego ciała.

I stały się maliny narzędziem pieszczoty
Tej pierwszej, tej zdziwionej, która w całym niebie
Nie zna innych upojeń, oprócz samej siebie,
I chce się wciąż powtarzać dla własnej dziwoty.

I nie wiem, jak się stało, w którym okamgnieniu,
Żeś dotknęła mi wargą spoconego czoła,
Porwałem twoje dłonie - oddałaś w skupieniu
A chruśniak malinowy trwał wciąż dookoła.

Bolesław Leśmian

[Gość: Palnick]

DESZCZ


Mówiłam tobie już pięćdziesiąt kilka razy,
żebyś już poszedł sobie, przecież pada deszcz,
to przecie śmieszne takie stać tak twarz przy twarzy,
to jest naprawdę niesłychanie śmieszna rzecz;
żeby tak w oczy patrzeć: kto to widział?
żeby pod deszczem taki niemy film bez słów,
żeby tak rękę w ręku trzymać: kto to słyszał?
a przecież jutro tutaj się spotkamy znów -
i tak się trudno rozstać,
i tak się trudno rozstać,
no, nawet jeśli trochę pada, to niech pada -
i tak się trudno rozstać,
i tak się trudno rozstać,
nas chyba tutaj zaczarować musiał deszcz.

K.I.Gałczyński

[panidanka]

[panidanka]

słów poety

Były znaki, sygnały...

[Gość: Lucja]

Oboje są przekonani,
że połączyło ich uczucie nagłe.
Piękna jest taka pewność,
ale niepewność jest piękniejsza.

Sądzą, że skoro nie
znali się wcześniej,
nic miedy nimi nigdy się nie działo.
A co na to ulice, schody, korytarze,
na których mogli się od dawna mijać?

Chciałabym ich zapytać,
czy nie pamietają -
może w drzwiach obrotowych
kiedyś twarzą w twarz?
jakieś ,,przepraszam\'\' w ścisku?
głos ,,pomyłka\'\' w słuchawce?
- ale znam ich odpowiedź.
Nie, nie pamietają.

Bardzo by ich zdziwiło,
że od dłuższego już czasu
bawił się nimi przypadek.

Jeszcze nie całkiem gotów
zamienić się dla nich w los,
zbliżał ich i oddalał,
zabiegał im droge
i tłumiąc chichot
odskakiwał w bok.

Były znaki, sygnały,
cóż z tego, że nieczytelne.
Może trzy lata temu
albo w zeszły wtorek
pewien listek przefrunął
z ramienia na ramię?
Było coś zgubionego i podniesionego.
Kto wie, czy już nie piłka
w zaroślach dzieciństwa?

Były klamki i dzwonki,
na których zawczasu
dotyk kladł się na dotyk.
Walizki obok siebie w przechowalni.
Był może pewnej nocy jednakowy sen,
natychmiast po zbudzeniu zamazany.

Każdy przecież początek
to tylko ciąg dalszy,
a księga zdarzeń
zawsze otwarta w połowie.

Wislawa Szymborska

[panidanka]

już był?
a nie można dać drugi raz?

[panidanka]

przerwę na refleksje i szczyptę człowieczeństwa dla autorów tego wątku?
też nie można?

[Gość: Lucja]

Witaj Daniusiu,
prawda ze przyjemnie czasem oderwac sie od chamstwa, ktore dominuje na tym
forum? Mnie tez milo tu zagladac, by chwile podumac nad meandrami ludzkich
losow - naszych wlasnych oraz tych, ktorzy byli na tym padole przed nami. Mnie
najbardziej zadziwia, ze ludzkie uczucia nie zmieniaja sie, choc stale zmienia
sie ludzkie tlo historyczne.
pzdr.

[panidanka]

no to przyjmijcie ode mnie taki tyci, tyci nobelek od tyciej, tyciej d_nutki

podobno Szwedzi mówią, że 'małe jest piękne'
ale może nie tylko Szwedzi tak myślą?
a może to nie oni pierwsi to wymyslili?

d_nutka najmniejsza

[Gość: Lucja]

Daniusiu,
ja go nie moge przyjac, bo ten nobelek nalezy sie Palnickowi, jako tworcy
tegoz watku. Mysle, ze gdy sie zniw pojawi, przyjmie go godnie. Ja tylko
czasem relaksuje sie w tym kaciku (no moze nie tylko, ale niewatpliwie milo
mi tu zagladac. Pozdrawiam Ciebie bardzo serdecznie, jeszcze letnio, ale juz
mimozowo. niedlugo zaczyna sie mimozowy festiwal w Sopocie, szkoda ze nie moge
uczesniczyc.

[panidanka]

jako twórcy tego wątku to Palnick zamiast nobla nawet tyciego otrzymuje mój
)))))))

mam nadzieję, ze mMU wystarczy, bo więcej nie mogę mu dać...
no bo jak?
przez internet

ale za to przyszedł mi do głowy jedno śmieszne pytanko, ale to już nie na tym
forum

pozdrawiam
danka

ps
a Sopot taki piękny tego lata....
zwaszcza dziś
młodzi tak slicznie śpiewali i grali
aż szłam sobie piechotą

Klamka

[Gość: Palnick]

* * *
Hasło nasze ma dla nas swe dzieje tajemne:
Lampa, gdy noc już zdąży świat mrokiem owionąć,
Winna zgasnąć w tej szybie, a w tamtej zapłonąć.
Na znak ten oddech tracę. Już schody są ciemne.
Czekasz z dłonią na klamce i, gdy drzwi otwiera,
Tulę tę dłoń, co jeszcze ma chłód klamki w sobie,
A ty w zamian przyciskasz moje ręce obie
Do serca, które zawsze u drzwi obumiera.

Wchodzę ciszkiem, jak gdyby krok każdy knuł zbrodnię,
Między sprzęty, co dla mnie są sprzętami czarów.
Sama ścielesz swe łóżko według swych zamiarów,
By szczęściu i pieszczotom było w nim wygodnie.

I zazwyczaj dopóty milczymy oboje,
Dopóki nie dopełnisz podjętego trudu.
Ile w dłoniach twych pieczy, miłości i cudu !
Kocham je, kocham za to, że piękne, że twoje.

Boleslaw Lesmian

The opening of a door

[Gość: Emily]

ELYSIUM is as far as to
The very nearest room,
If in that room a friend await
Felicity or doom.

What fortitude the soul contains, 5
That it can so endure
The accent of a coming foot,
The opening of a door!
-------
E. Dickinson

Jedna chwila

[Gość: Palnick]

Adam Asnyk - Jedna chwila

Zobaczyłem ją tylko na chwilę
I już pewnie nie ujrzę jej więcej:
Dziwny los
W moich piersiach wstało pragnień tyle,
Moje serce zabiło goręcej
Na jej głos.
A jednakże zostanę nieznany,
Nie wywołam żadnego wspomnienia,
Ani łzy,
I nie wiedząc, czy byłbym kochany,
Nieziszczone uniosę pragnienia,
Próżne sny.
Gdym ją ujrzał, myślałem, że ona
Przyjdzie do mnie, z anielskim spojrzeniem
Zwróci twarz
I wyciągnie ku mnie swe ramiona
Mówiąc: "Jestem twoim przeznaczeniem -
Wszak mnie znasz?"
I myślałem, że przed nią uklęknę,
I zawołam w nadziemskiej ekstazy
Słodkim snie:
"Jestem wszystkim, co dobre i piękne,
Ja cię kocham nad wszystkie wyrazy,
Kochaj mnie!"
Lecz złudzenie moje krótko trwało,
Poszła dalej, zimno, obojętnie:
Próżnom drżał.
Nie widziała, co się ze mną działo,
Nie przeczuła, żebym dla niej chętnie
Życie dał.
I zniknęła, jak w sennym marzeniu,
A jam jeszcze w naszych uczuć wierzył
Cichy ślub,
Bom w tym krótkim przelotnym widzeniu
Długie lata słodkich wzruszeń przeżył
U jej stóp

[Gość: Emily]

Teraz tajemnicza zjawa jest baaaaardzo zajeta. Nie znika, nie kryje sie po
katach, nie chowa sie jak switezianka w jeziornych otchlaniach, nie zaklada
maski karnawalowej (bo i nie ta pora), tylko konczy wazna prace ku pokrzepieniu
ludzkich serc. Pojawi sie ponownie w niedziele, wieczorna pora, na zachodnim
brzegu wielkiego stawu w akompaniamencie lesnych puchaczy)).

[Gość: Palnick]

Gość portalu: Emily napisał(a):

> Teraz tajemnicza zjawa jest baaaaardzo zajeta. Nie znika, nie kryje sie po
> katach, nie chowa sie jak switezianka w jeziornych otchlaniach, nie zaklada
> maski karnawalowej (bo i nie ta pora), tylko konczy wazna prace ku
pokrzepieniu
>
> ludzkich serc. Pojawi sie ponownie w niedziele, wieczorna pora, na zachodnim
> brzegu wielkiego stawu w akompaniamencie lesnych puchaczy)).
---------------
Trzeba będzie zaczaić się na ambonie - takiej dla myśliwych.

[Gość: Emily]

ha,haha) a od kiedy to z ambon strzelaja do ptaszkow? i jaki to ptak jest w
symbolice chrzescijanskiej?

[panidanka]

w/g drzewka....
to taki piękny wiersz na deszczowy poranek
jeszcze krople deszczu lśnią na szybie w promieniach wschodzącego słońca...
a klamka?
powinna już zapaść

danka

Ona

[Gość: Palnick]

ONA

Kiełkował w duszy dziwny niepokój. (Przeczucia).
Ktoś grał (z moderatorem) fantazję Szopena.
- Drgnęła nagle, jak gdyby od szpilki ukłucia.
Przyszła zła zmora dziewczyn: trapiąca migrena.

I przyłożyła ręce do tłukącej skroni,
I przymrużyła oczy. I cała pobladła.
A w uszach monotonnie, natrętnie coś dzwoni.
I podeszła powoli (śmierć... śmierć...) do zwierciadła.

Obejrzała się. Potem na chwilę stanęła.
Spojrzenie. Uśmiech nikły. (A głowę coś toczy).
Pięknym kobiecym ruchem stanik swój opięła.
(Uwypuklone piersi drażniły mi oczy).

Potem - podeszła do mnie. Blisko. Strasznie blisko.
(Słuchałem...) Szła woń słodka od włosów kasztanu;
Za rękę mnie ujęła... (zawrót!... pada wszystko!...)
I rzekła wolno: "Chciałam--coś--powiedzieć--panu--"

Julian Tuwim

[panidanka]

i...poeta

Palnicku
piękne i nostalgiczne te "twoje" wiersze

ona i ...
słowa
nie nie słowa
to pomiędzy nimi jest Ona

W istocie

[biedronka24]

W istocie byl to piekny pan: slusznej urody, Twarz mial pociagla, blade, lecz
swieze jagody, Oczy modre, lagodne, wlos dlugi, bialawy; Na wlosach listki ziela
i kosmyki trawy, Ktore Hrabia oberwal pelznac przez zagony, Zielenily sie jako
wieniec rozpleciony.....

Oj Palnick, Palnick

jeśli można...

[zupa_zaslona]

Prawdziwe ja

Park ma dobrze gdy jest ciemno, nie zasypia
Jest wreszcie cisza
Nikt o nic nie pyta
Ciemnem się otula, okrywa
I ja tez bym się czuła szczęśliwa
Mgłą, czy rosą pisałabym wiersze
Właśnie te byłyby najpiękniejsze
Zapisałyby się gdzieś w niebytach
Nikt by nigdy ich nie przeczytał
Ciemność widzę, dotykam pochłaniam
Bardziej jest niż materia realna
Chce się schować i rozbić w atomy
Płynąć, mijać samochody i domy
Być refleksją, przenośnią, nieetyką
Być pejzażem, impresją lub muzyką
Może wtedy ktoś by mnie zobaczył
I swą weną me istnienie zaznaczył
Pojął moja naturę, rozproszenie
To by mógł być tylko artysta, lub szaleniec...

ciemnosc jest rzeczywiscie gesta

[biedronka24]

nawet namacalna. A cisza piekna, ale szaleniec? artysta?
czlowiek ma nic i wszystko a jesli cos zapisane genetycznie to potencjal
wrazliwosci. Potencjal. Bo trzeba sie jej uczyc. Wrazliwosci. Bo nie zachowania
czy charakteru.
Tak mysle.

Idziesz?
Jestes?
Wiernie czekam.

To moja poezja.
Dobranoc i milego odpoczynku zycze.

muszę się z wami podzielić...

[zupa_zaslona]

muszę się z wami czymś podzielić...
dzisiaj dostałam maila z listem Marqueza, odpłynęłam na chwilę wewnątrz siebie,
jedno zdanie zostało mi w głowie i pukało do świadomości cały dzień...
postanowiłam aby pobyło ze mną jakiś czas, i zrobiłam z niego sygnaturkę. Na
czym jednak polega dziwnośc tego wydarzenia? Mianowicie odwiedziłam niniejszy
wątek i spodobało mi się co tu piszecie, jednak mam ustawione forum od
najnowszego postu i dopiero po wpisaniu sygnaturki i wierszydła weszłam z
ciekawości na post od którego wątek sie rozpoczął. Jakie było moje zdziwienie,
kiedy ujrzałam ten list...

[panidanka]

biedronka24 napisała:

> nawet namacalna. A cisza piekna, ale szaleniec? artysta?
> czlowiek ma nic i wszystko a jesli cos zapisane genetycznie to potencjal
> wrazliwosci. Potencjal. Bo trzeba sie jej uczyc. Wrazliwosci. Bo nie
zachowania
> czy charakteru.
> Tak mysle.
>
> Idziesz?
> Jestes?
> Wiernie czekam.
>
> To moja poezja.
> Dobranoc i milego odpoczynku zycze.

Biedronko
jak pięknie i...MĄDRZE ujęłaś "szaleństwo" wrażliwości

wrażliwość...

[zupa_zaslona]

A ja myslę, że wrażliwości nie mozna się nauczyć... Albo sie ją ma albo nie, a
występuje w róznych postaciach, moja jest chyba nieco szalona. Można ja jedynie
stłumic, lub pielęgnować, nawet jeśli to w obecnej dobie trudne zadanie.
Tak Palniku, to mój wiersz... pewnie jeszcze was uraczę jakimś

wrażliwość w miłości bez krzty realizmu jest zła:)

[Gość: Palnick]

Adam Asnyk, "Legenda pierwszej miłości" (1868)

Ja ją kochałem, tak mi się zdaje,
Bo cudną była w szesnastej wiośnie:
Umiała patrzeć na mnie mołośnie
I rwać mi serce w nadziemskie kraje.
A więc w jej oczach pełnych tęsknoty
Tonąłem wzrokiem i tak na jawie
Śniłem o różach, które ciekawie
Ponad jej włosów wybiegły sploty,
Tak że je zrywać ustami chciałem,
I byłbym przysiągł, że ją kochałem!
Ja ją kochałem, ach! jestem pewny!
Bom często błądził w noc księżycową,
Przypominając mojej królewny
Każde spojrzenie i każde słowo.
A w gwiazdy patrząc w pół nieprzytomnie,
Widziałem usta zwrócone do nie,
Że aż mnie brała wielka pokusa,
W wonne powietrze rzucić całusa.
Lecz się obrazić skromnej lękałem,
I dość mi było, że ją kochałem...
Miłość to była, lecz taka cicha,
Że sam przed sobą bałem się zdradzić,
I tylko kwiatków szedłem się radzić,
czemu dziś smutna i czemu wzdycha?
Ale o serca jej tajemicę
Nie chciałem nawet lilii zapytać.
A gdy w ogrodu weszła ulicę
Stałem, nie śmiejąc wzrokiem jej witać,
I tylko do nóg upaść jej chciałem,
Kiedy w jej oczach łezki dojrzałem...
Bo przypuszczałem, że smutek rzewny,
Rozlany na jej anielskiej twarzy,
Wypłynął z serca i siadł na straży...
Tak przeczuwałem, nie będąc pewny,
I sam już nie wiem, jak to się stało,
Że zapytałem drżący, nieśmiało.
Co jest jej smutku dziwną przyczyną?
I czemu łezki po twarzy płyną?
Na to odszekła smutnymi słowy:
Że nie ma świeżej sukni balowej...
Chociaż wyrazy te obojętne,
Upadły szronem, co serce ziębi,
Ale jej oczy mówiły smętne,
Że się myśl inna kryje gdzieś głębiej.
Więc pomyślałem, żem był za śmiały,
I chcąc złagodzić moją zuchwałość,
Balowej sukni chwaliłem białość,
W którą się stroi krzak róży białej;
Chwaliłem ciernie, które jej bronią
Przed zbyt ciekawych natrętną dłonią.
Jednak już potek częściej myśl płocha
Trącała skrzydłem w błękit mych marzeń
I z różnych rozmów, sprzeczek i zdarzeń,
Stawiałem wnioski: kocha? nie kocha?
I z tym pytaniem, jak Hamlet nowy,
Chodziłem długo w ranek majowy.
A kwiaty wonią, drzewa szelestem,
Odpowiadały: kocham i jestem!
Nim powtórzyłem setne pytanie,
Wybiegła wołać mnie na śniadanie.
Różowa ze snu, w słońcu przejrzysta,
Stała przede mną jasna i czysta.
Zamiast brylantów na złote włosy
Jaśminy kładły kropelki rosy,
I tak oblana światła otokiem
Jeszcze mnie swoim paliła wzrokiem.
A ja zmieszany mówiłem do iej
O drzew szeleście i kwiatów woni,
Lecz ją znudziła moja rozprawa,
Bo rzekła: "Chodź pan, wystygnie kawa".
Oj, oj, figlarko! - myślałem z cicha,
Nie chcesz mnie słuchać na głos i w oczy,
Za to twój uśmiech mówi uroczy,
I pierś, co mocniej teraz oddycha.
Nie chcesz mnie słuchać, bo w serca drżeniu
Czujesz, że staniesz cała w płomieniu,
Gdy ci wypowiem z schyloną twarzą
Słowa, co w ustach moich się ważą...
Wtem ona, widząc, żem zadumany,
Rzecze: "Pan jesteś dziś niewyspany".
I tak mię nieraz mała psotnica
Zbijała z toru krótkimi słowy.
Jam się w anielskie wpatrywał lica
I w usta pełne niemej wymowy,
I myśl czytałem, co z oczu strzela.
A serca mego tamując bicie,
Czułem, że nic nas już nie przedziela,
Że toniem razem w marzeń błekicie,
Lecz gdy się tylko spojrzałem tkliwiej,
Pytała: "Czemu pan się tak krzywi?
"Raz, ach! - powziąłem myśl dosyć śmiałą:
Ukraść jej z albumu karteczkę białą
I na niej wszystko wypisać szczerze,
Co mnie ochota powiedzeć bierze.
A więc ubrałem w urocze farby
Całą jej postać czystą powiewną,
I wysypałęm końcóewek skarbt,
Bymiłość moją uczynić śpiewną:
Słowem, jak młody poeta liryk,
Wpisałem wierszem jej panegiryk.
Gdy to odkryła, chciałem uciekać,
Ale przemogła trwogę ciekawość,
I już wolałem przy niej zaczekać,
Śledząc na twarzy wrażeń jaskrawość.
Ona czytała uważnie, zwolna,
Głębokich wzruszeń ukryć nie zdolna,
A gdy zdumienie minęło pierwsze,
Rzekła: "Pan także pisuje wiersze?
Szkoda, że kartkę odjąć wypadnie,
Bo pan tak pisze krzywo, nieładnie!
"Zrazu to nieco mnie zabolało,
Że mnie tak zbyła lekko, złośliwie.
Ale myślałem: ja się nie dziwię,
Że moje wiersze ceni tak mało.
Ona - to jeden poemat cały!
A moje wiersze pełne wyrazów
Pustych i ciemnychm mglistych obrazów,
Które w jej oczów blasku stopniały...
Nie umiem oddać tego, co roję...
Ona piękniejsza niż wiersze moje!
I coraz bardziej i coraz więcej,
O jej prostocie myśląc dziecięcej,
Pytałem siebie, czy jestem godny
Takiej miłości czystej, łagodnej?
Lecz czułem tylko, że byłbym dla niej
Gotów me życie poświęcić w dani
I byłbym rzucił wszystko, gdy trzeba,
I poszedł za nią prosto do nieba,
I byłbym poszedł za nią do piekła...
Gdyby nie... była z drugim uciekła...

[danutabis]

piękna

[Gość: Emily]

Jak mozesz przewrotny Palnicku tak kpic z pieknych umyskow mezczyzn! (czy to
raczej Mosze?). Przeciez Asnyk przeczy tym niecnym paszkwilom! Ale naturalnie,
zdarzaja sie wyjatki)) Wczoraj sowy zaprosily mnie na lesny bal w blasku
spadajacych meteorow i bylam zmuszona do konczenia kosmicznego projektu do
poznych godzin nocnych. Graly na skrzypcach krykiety, spiewaly zaby, czasem
zaharczal samotny lis (moze wsciekly), to lamp tulily sie wielkie kosmate cmy,
powietrze przesycone bylo molekularna tejemnica wiecznosci (ograniczonej w
czasie ma sie rozumic). Mam nadzieje Palnicku, ze nie ustrzeliles wczoraj z
ambony zadnej mojej przyjaciolki sowy ani puchacza. Bo wiesz, ja jestem z rodu
zielonych, i nie znosze rozlewu krwi. Zaraz podstepnie mdleje. Ale ten Asnyk
pieknie przemawiac potrafil... nie da sie ukryc. Ilez to cudow i tajemnic
kryje w sobie te 1350 gramow materii pod czaszka!
pozdrawiam serdecznie

[zupa_zaslona]

biedronko, ci, których szufladkujemy jako szaleńców, często rozumieją więcej
niz nam się wydaje, tylko my ich nie rozumiemy, a artyści to chyba najwrażliwsi
z ludzi, rozumieją wszystko po swojemu ale ich najciężej zrozumieć...

[Gość: Palnick]

zupko, czy to Twój własny wiersz?

Wspomnienie

[Gość: Palnick]

Gość portalu: Lucja napisał(a):

> Daniusiu,
> ja go nie moge przyjac, bo ten nobelek nalezy sie Palnickowi, jako tworcy
> tegoz watku. Mysle, ze gdy sie zniw pojawi, przyjmie go godnie. Ja tylko
> czasem relaksuje sie w tym kaciku (no moze nie tylko, ale niewatpliwie milo
> mi tu zagladac. Pozdrawiam Ciebie bardzo serdecznie, jeszcze letnio, ale juz
> mimozowo. niedlugo zaczyna sie mimozowy festiwal w Sopocie, szkoda ze nie
moge
> uczesniczyc.
------------
Emily, nie tak szybko do jesieni....dzieki za miłe słowa ale bez Was ten wątek
by zamarł...

Wspomnienie

Mimozami jesień się zaczyna,
złotawa, krucha i miła,
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,
która do mnie na ulicę wychodziła.

Od twoich listów pachniało w sieni,
gdym wracał zdyszany ze szkoły,
a po ulicach w lekkiej jesieni
fruwały za mną jasne anioły.

Mimozami zwiędłość przypomina
nieśmiertelnik żółty - październik.
To ty, to ty, moja jedyna,
przychodziłaś wieczorem do cukierni.

Z przemodlenia, z przemodlenia senny,
w parku płakałem szeptanymi słowy.
Księżyc z chmurek prześwitywał jesienny,
od mimozy złotej majowy.

Ach czułymi, przemiłymi snami
zasypiałem z nim gasnącym o poranku,
w snach dawnymi bawiąc się wiosnami,
jak ta złota, jak ta wonna wiązanka.

Julian Tuwim

[Gość: Emily]

No nie, mi sie wcale nie spieszy do jesieni. Wlasnie wyszlam z basenu, za oknem
przytulna ciepla coc, spiewaja swierszcze i zaby nadrzewne, pucha puchacz, do
siatki okiennej przyczepiaja sie kudlate cmy wielkosci dloni, jasnobrazowe,
szczeka lis, piora sie szopy pracze, w wyobrazni szczekaja kojoty). Lato jest
boskie i mozna dzis powiedziec - wieczne - bo jego oznaka mialo byc pozegnanie
pomidorow (adios pomidory)), ktore faktycznie teraz nie nastepuje nigdy, bo
one sa dostepone przez caly rok. Moze w listopadzie temperatura otoczenia nie
ta, i drzewa jakies lyse, ale przy odrobinie wyobrazni i inwencji te przeszkode
da sie pokonac)
A wiec, summer forever!

[Gość: Palnick]

* * *
Taka cisza w ogrodzie, że się jej nie oprze
Żaden szelest, co chętnie taje w niej i ginie.
Czerwieniata wiewiórka skacze po sośninie,
Żółty motyl się chwieje na złotawym koprze.
Z własnej woli, ze śpiewnym u celu łoskotem
Z jabłoni na murawę spada jabłko białe,
Łamiąc w drodze kolejno gałęzie spróchniałe,
Co w ślad za nim - spóźnione - opadają potem.

Chwytasz owoc, zanurzasz w nim zęby na zwiady
I podajesz mym ustom z miłosnym pośpiechem,
A ja gryzę i chłonę twoich zębów ślady,
Zębów, które niezwłocznie odsłaniasz ze śmiechem

Boleslaw Lesmian

Czy to przypadek?

[Gość: Lucja]

Chiński wiersz
Zagajewski Adam

Czytałem chiński wiersz
napisany przed tysiącem lat.
Autor opowiada o deszczu
padającym przez całą noc
na bambusowy dach łodzi
i o spokoju, który nareszcie
zagościł w jego sercu.
Czy to zbieg okoliczności,
że znowu jest listopad i mgła
i ołowiany zmierzch?
Czy to przypadek,
że znowu ktoś żyje?
Poeci przywiązują wielką wagę
do sukcesów i nagród,
ale jesień po jesieni
odziera z liści dumne drzewa
i jeśli coś zostaje
to delikatny szmer deszczu
w wierszach, które nie są
ani radosne, ani smutne.
Tylko czystość jest niewidoczna
i wieczór, kiedy cień i światło
zapominają o nas na moment
zajęte tasowaniem tajemnic.

[Gość: Palnick]

Hymn do miłości

Sł. Bronisław Maj, Muz. Edith Piaf

Nocą mnie obudził płacz
Czyjś samotny cichy płacz
Kto tak płakał? czy to ja?
Miałam sen, czarny jak śmierć
Że ty już nie kochasz mnie
Błagam powiedz, że to sen

Nie daj mi utonąć w pustce złej
Niemiłością nigdy nie karz mnie
Przecież po to byś mnie kochał
Tylko po to jest ten świat

Coraz głośniej woła krew
Dotknij mnie, obejmij mnie
Niech się stanie co ma być
Proś mnie o co tylko chcesz
Zrobię wszystko, przecież wiesz
Nawet więcej niż byś chciał

Nie dai mi utonąć w czarnym śnie
Niemiłością nie zabijaj mnie
Przecież po to byś mnie kochał
Tylko po to jest ten świat
Noc i dzień byś w nich odnalazł mnie
Światła cud bym mogła widzieć cię
Po to jestem, po to jesteś
Dla nas stworzył Bóg ten świat

Nie daj mi utonąć w pustce złej
Niemiłością nigdy nie karz mnie
Przecież po to by się kochać
Tylko po to jest ten świat

Miłosz

[Gość: Palnick]

--------------------------------------------------------------------------------
W dzień końca świata
Pszczoła krąży nad kwiatem nasturcji,
Rybak naprawia błyszczącą sieć.
Skaczą w morzu wesołe delfiny,
Młode wróble czepiają się rynny
I wąż ma złotą skórę, jak powinien mieć.
W dzień końca świata
Kobiety idą polem pod parasolkami,
Pijak zasypia na brzegu trawnika,
Nawołują na ulicy sprzedawcy warzywa
I łódka z żółtym żaglem do wyspy podpływa,
Dźwięk skrzypiec w powietrzu trwa
I noc gwiaździstą odmyka.
A którzy czekali błyskawic i gromów,
Są zawiedzeni.
A którzy czekali znaków i archanielskich trąb,
Nie wierzą, że staje się już.
Dopóki słońce i księżyc są w górze,
Dopóki trzmiel nawiedza różę,
Dopóki dzieci różowe się rodzą,
Nikt nie wierzy, że staje się już.
Tylko siwy staruszek, który byłby prorokiem,
Ale nie jest prorokiem, bo ma inne zajęcie,
Powiada przewiązując pomidory:
Innego końca świata nie będzie,
Innego końca świata nie będzie.

Czesław Miłosz

Od żalu nie uciekniesz, nie ujdziesz goryczy,

[Gość: Emily:))]

Od żalu nie uciekniesz, nie ujdziesz goryczy,
I każda twa pociecha - to widmo przeszłości.
Ach! czegóż się spodziewa i na cóż to liczy
Każdy z nas, co na tyle patrzał nikczemności?

I tylkoś jest zdziwiony, że jeszcze cię wzrusza
To drzewo całe w kwiatach, różowy wschód słońca,
I żyjesz aby twoja nieśmiertelna dusza
Co dane jej przecierpieć, cierpiała do końca.

Cóż z tego, że coś kochał - przemija jak dymy,
Ze po tych, co odchodzą, żal serce ci tłoczy.
My z starym Sofoklesem spokojnie patrzymy
Na ten widok, na który chciałbyś zamknąć oczy.
-------
Lechoń Jan

Druga przestrzeń....

[Gość: Emily]

Druga przestrzeń
Miłosz Czesław

Jakie przestronne niebiańskie pokoje!
Wstępowanie do nich po stopniach z powietrza.
Nad obłokami rajskie wiszące ogrody.
Dusza odrywa się od ciała i szybuje,
Pamięta, że jest wysokość
I jest niskość.
Czy naprawdę zgubiliśmy wiarę w drugą przestrzeń?
I znikło, przepadło i Niebo, i Piekło?
Bez łąk pozaziemskich jak spotkać Zbawienie?
Gdzie znajdzie sobie siedzibę związek potępionych?
Płaczmy, lamentujmy po wielkiej utracie.
Porysujmy węglem twarze, rozpuszczajmy włosy.
Błagajmy, niech nam będzie wrócona

Fijołki

[Gość: Palnick]

Adam Asnyk

"Fijołki"

Te fijołki, co mnie nęcą,
Te nie siedzą skryte w trawie -
Lecz spod długiej, ciemnej rzęsy
Patrzą na mnie tak ciekawie.

Spod tej rzęsy, co ocienia
Piękniej niźli traw zieloność,
W niebieskiego mgle spojrzenia
Patrzy na mnie nieskończoność.

Niezmierzona, dziwna głębia!
W niej się wszystko, wszystko mieści:
Wymarzone senne skarby,
Czarodziejskich raj powieści.

Ale na tych skarbach wróżka
Położyła swe pieczęcie,
Strzeże ocząt i serduszka
Sen cudowny i zaklęcie.

I te oczy drzemią jeszcze
Otoczone tajemnicą,
Choć z nich czasem błyśnie płomień
Jedną, wielką błyskawicą.

Spod spuszczonych skromnie powiek
Widać jakby jutrznię nową...
O, szczęśliwy stokroć człowiek,
Kto odgadnie zaklęć słowo!

Szczęsny, komu się otworzą
Pełne blasku i pieszczoty! -
Wędrowałbym na kraj świata,
Byle znaleźć ów klucz złoty.

O fijołki! lube, zdradne!
Troska dręczy mnie surowa -
Bo ja zginę i przepadnę,
Nie znalazłszy zaklęć słowa.

[21 październik 1871]

Kto potrafi

[Gość: Emily]

Kto potrafi
pomiędzy miłość i śmierć
wpleść anegdotę o istnieniu
zgarniam brunatne plastry książek
Nasłuchuję brzęczenia słów
pomiędzy miłość i śmierć
wpleść
nikt nie potrafi

i tylko czasem
naprzeciw słońca
w zmrużonych oczach błysk
chwila roztrącona na tęczę
twarzą w twarz
naprzeciw słońca
w oślepłych oczach
treść niknąca...
na krańcach
miłość śmierć

/Halina Poswiatowska/

Kto potrafikonkurs na tekst feministyczny piosenki

[Gość: Kafar]

zespolu Wilki "Baśka miala fajny biust" - poniżej wersja przyjazna, wstępna.
Napiszcie swoje wersje! Zapraszam serdecznie.

Dominik miał fajny tors
Marek styl
A Zbyszek coś co lubię
Mikołaj całował cudnie
Nawet tuż po swoim ślubie
Z Darkiem można było konie kraść
Chociaż wiem, że chciałby przeżyć ze mną swój pierwszy raz
Michał zło
Jarek mnie
To zagłaskałby na śmierć
A Antoni
Wciąż zdradzał mnie

Piękni jak okręt
Pod pełnymi żaglami
Jak konie w galopie
Jak niebo nad nami...

Ireneusz w Hollywood
Z Arkiem nigdy nie było tak samo
Anastazy zimny jak lód
Więc na noc umówiłam się z Janem
Wszystko Kubie mogłam dać, jak Piotrowi
Ali oni wcale nie chcieli brać
Aleksander jeden grzech
Ten aż onieśmielał mnie
A Maurycy to był OK

Piękni jak okręt
Pod pełnymi żaglami
Jak konie w galopie
Jak niebo nad nami...

[danek4]

Gość portalu: Kafar napisał(a):

>
> Piękni jak okręt
> Pod pełnymi żaglami
> Jak konie w galopie
> Jak niebo nad nami...

chyba jednak nie jestem feministką, bo ten refren....
gdy by tak z niego uczynić zamiennik na "ojcze nasz...."
czyż ten refren nie jest piękniejszy?
i taki...realniejszy
)))

[Gość: Kafar]

anek4 napisała:

> Gość portalu: Kafar napisał(a):

> > Piękni jak okręt
> > Pod pełnymi żaglami
> > Jak konie w galopie
> > Jak niebo nad nami...
>
> chyba jednak nie jestem feministką, bo ten refren....
> gdy by tak z niego uczynić zamiennik na "ojcze nasz...."
> czyż ten refren nie jest piękniejszy?
> i taki...realniejszy
> )))
----------
A może taki refren:

Piękni jak pijak
Z obszczanymi gaciami
Jak baba w galopie
Jak chleb z otrębami... ))

[Gość: mamaia]

Piękni jak traktor
pod skierniewicami.
Jak portki na chłopie,
Jak śledź z rodzynkami

[danek4]

Gość portalu: Kafar napisał(a):

> ----------
> A może taki refren:
>
> Piękni jak pijak
> Z obszczanymi gaciami
> Jak baba w galopie
> Jak chleb z otrębami... ))


Kafar
jak mogłeś mi tak uczynić
ja już zmieniałam swoj wieczorną mantrę na "Piękni jak okręt z załogą w stroju
galowym" a ty o jakiś babach w galopie za tym okrętem
to nie tak miało być

[Gość: never feminist;))]

a moze ten refren?:

Piekni jak szczurek
w piwnicy,
jak sznurek
na szubienicy,
jak zebro Adama
jak utytlana pizama,
jak rozmaslone jagody
jak krysztal metnej wody))

[Gość: Kafar]

Piękni jak rolnik
tylko z dwoma zębami
Jak seks posla z lochą
Jak ks.Rydzyk z pejsami

[danek4]

był chwilą na refleksję i szczyptę człowieczeństwa

szkoda
zniszczyli i ten ostatni ludzki wątek
ni co- jakby powiedział Pan Wołodyjowski
kto ma szczyptę człowieczeństwa to chwilę na refleksję i tak znajdzie nawet
pośrod forumowego ścieku

[Gość: never feminist:)]

nie zniszczyli! Humor jest esencja czlowieczenstwa i jest potrzebny w powodzi
terroru, wojen, afer zlodziejskich, inwektyw itd, zeby nie zwariowac.
Posmiej sie razem z nami danku. Podczas smiechu wydzielaja sie endorfiny i
ludzie lagodnieja - nie walcza ale razem sie bawia. I to jest wlasnie
czlowieczenstwo! Lepiej dolacz swoj refren sie do wspolnej zabawy. Nie
zauwazylam, zeby tutaj ktos rzucal inwektywami. Mysle, ze Palnik ma poczucie
humoru. szerokiego usmiechu))))))))

[Gość: &&]

§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§
§§§§§§

[danek4]

Gość portalu: never feminist napisał(a):

> nie zniszczyli! Humor jest esencja czlowieczenstwa i jest potrzebny w powodzi
> terroru, wojen, afer zlodziejskich, inwektyw itd, zeby nie zwariowac.
> Posmiej sie razem z nami danku. Podczas smiechu wydzielaja sie endorfiny i
> ludzie lagodnieja - nie walcza ale razem sie bawia. I to jest wlasnie
> czlowieczenstwo! Lepiej dolacz swoj refren sie do wspolnej zabawy. Nie
> zauwazylam, zeby tutaj ktos rzucal inwektywami. Mysle, ze Palnik ma poczucie
> humoru. szerokiego usmiechu))))))))

ależ sam pomysł Kafara na pomysł na chwilę z uśmiechem bardzo mi się spodobał!!!
przecież moja reakcja o tym świadczyła
tylko że...
nie można jednak dopuścić aby w takim wątku wybuchał śmiech z ludycznego
powiedzenia słowa "dupa" i wszelkich jej odmian.
ja już kombinowałam swój pomysł na refren w konkursie Kafara, ale te obniżone
loty twórczości amatorskiej zdecydowanie mnie zniechęciły czemu dałam wyraz.
i nic więcej
szkoda aby tak wspaniały wątek, który RZECZYWIŚCIE dostarczał chwile na
refleksję i szczyptę człowieczeństwa zszedł na...chichioty przy kuflu z piwem

W splecionych liniach papilarnych

[Gość: Emc2]

W splecionych liniach papilarnych
Ewy i Adama – spoczywa…
rumiane, wonne, ponętne,
jeszcze niewinne
jeszcze ukrywa tajemnicę
poznania, tworzenia, zachwytu
iskrę buntu, łzę bólu
lecz nie na długo.
Zakazany kradziony owoc
pali dłonie.

Już jego słodką soczystość
miażdżą młode zęby
jej, jego, ich…nieważne
chciwe, podniecone, żądne
wiedzy, rozkoszy, wieczności,
euforia nasyca ich komórki
barwami tęczy elizejskiej.

Lecz z wnętrza wypełza robak
(szczęście nigdy nie trwa zbyt długo)
jeszcze nieśmiały, maleńki
już staje się wężowiskiem,
kalekie jabłko – puszką Pandory.

Patrzy ona na niego:
- Jakiś in dziwny, obcy, niepojęty.
On podpiera podbródek:
- Zupełnie jej nie rozumiem.

Odtąd błąkają się po świecie
samotni wspolnie
szukają tajemnicy życia
jak narkomani
próbują odnaleźć smak
pierwszego jabłka.

E

[Gość: Palnick]

Piękni jak Księżyc
nad siedmioma górami
Jak Słońce nad morzem
Jak rosół z okami

[danek4]

Piękni jak Alfa
Romeo w młodości
Jak Puszka Pandory
jękami w starości

[Gość: Palnick]

MIŁOŚĆ

O nieba płynnych pogód,
o ptaki, o natchnienia.
Nie wydeptana ziemia,
nie wyśpiewane Bogu
te drzewa, te kaskady
iskier, ten oddech nieba,
w ramionach jak w kolebach
zamknięty. Jak cokoły
drzewa z szumem na poły;
serca jak dzbany łaski,
takie serca jak gwiazdki,
takie oczu obłoki,
taki lot - za wysoki.

Słońce, słońce w ramionach
czy twego ciała kryształ
pełen owoców białych,
gdzie zdrój zielony tryska,
gdzie oczy miękkie w mroku
tak pół mnie, a pół Bogu.


Twych kroków korowody
w urojonych alejach,
twe odbicia u wody
jak w pragnieniach, w nadziejach.
Twoje usta u źródeł
to syte, to znów głodne,
i twój śmiech, i płakanie
nie odpłynie, zostanie.
Uniosę je, przeniosę
jak ramionami - głosem,
w czas daleki, wysoko,
w obcowanie obłokom.


Krzysztof Kamil Baczyński 8 IX 42 r.

[danek4]

tak kochać
czy tak pisać?
tylko umarli poeci?

Picolides villous

[Gość: E:)]

Picolides villous – ptak uroczy
kradzione śpiewa serenady
z sowami idzie w zawody
bez wstydu i żenady?

A słowik milczy skromnie
pewien własnego powabu
lampa zapłonęła na oknie
zwabiła ćmy z jedwabiu.

Idź spać miły dzięciole
a gdy wstaną ranne zorze
wystukaj morsem sekret
ukryty za wielkim morzem)

[danek4]

ale uroczy wierszyk ))
a autor/a ?
też taki uroczy?

do dnutki

[Gość: E:)]

Autorka owszem jest rownie urocza)- tak przynajmniej sadza ci, ktorzy ja
uwielbiaja, ale ona ma rownie duzo wrogow, ktorzy jej nienawidza za to, ze jest
wolnomyslicielka i nie poddaje sie oficjalnej propagandzie w zadnym systemie.
No coz, nie ma rozy bez z kolcow)
pozdrowienia serdeczne dla milej d-nutki

A'propos ptaszka :)

[Gość: Palnick]

Zdarzyło mi się to pierwszy raz.

Zdarzyło mi się to pierwszy raz -
Na palcach chodzić po ogrodzie.
Z tętniącym sercem, z latarką z gwiazd,
Skradałem się jak złodziej.

Godzinę dobrą, a może i dwie,
Siedziałem przedtem zdumiony,
Że taki w nim upór! I kogo on zwie?
I czemu tak kwili? I kto on, i gdzie,
Ten głupi ptak uprzykrzony?

Godzinę, półtorej, zanudzał na śmierć
Upartym, króciutkim wyćwierkiem,
Bez przerwy, co chwila, co pół i co ćwierć.

Julian Tuwim

[Gość: E:)]

tak, prawie wszystkie ptaszki (oprocz scierwnikow, choc one pozyteczne) sa
cudne i doskonale, bo posiadly niebiosa). I one maja fenomenalne mitochondria.
pozdrowienia dla niegasnacego plomienia
E

refleksja jesienna

[zupa_zaslona]

Lato w krótkich spodenkach sie skończyło i teraz poważna jesień skłoniła mnie
do refleksji...
czy ktos wie, jak w tych czasach mozna się uwolnić od zależności? Chodzi mi o
zależność od pieniędzy i ludzi.
Wszyscy jestesmy uzależnieni od pieniędzy, lub osób. Co mozna zrobic aby
całkowicie się od nich uwolnić? Jest taki sposób?
Czy jesteśmy zamknięci w ogromnej klatce i zależni od tego co mamy w kieszeni i
tego kto nad nami stoi?
Każdy z nas eksploatuje się dla pracy nie zostawiając prawie nic dla życia, czy
już będzie tylko gorzej? Skradzione chwile między obowiązkami a dźwiękiem
porannego budzika...

[danek4]

zupa_zaslona napisała:

>
> Lato w krótkich spodenkach sie skończyło i teraz poważna jesień skłoniła mnie
> do refleksji...
> czy ktos wie, jak w tych czasach mozna się uwolnić od zależności? Chodzi mi o
> zależność od pieniędzy i ludzi.

popatrz sobie zupo co pochowałas po kieszeniach kiedy tak sobie latem w
krótkich spodenkach biegałaś za słońcem i motylkiem
może teraz uda ci się z tego ugotować jesienną zupkę a wtedy...
może kogoś zaprosisz by jej posmakował?
zaprosisz bez zależności ))
wszak to tylko zupa

[salomonna]

Ciezka sprawa, ale trzeba nad tym pracowac. Niektorzy mowia, ze mozna pojsc do
zakonu buddyjskiego i tam mozna osiagnac calkowite uwolnienie od potrzeb
cielesnych, ostatecznie nirwane. Mozna tez wstapic do Siostr Karmelitanek, albo
do Braci Dominikanow (zaleznie opd plci). Na zaslonosc zupy dobre jest jej
rozcienczenie)
pozdro

[danek4]

salomonna napisała:

> Ciezka sprawa, ale trzeba nad tym pracowac. Niektorzy mowia, ze mozna pojsc
do
>
> zakonu buddyjskiego

może wystarczy taką zupkę gotować z uszkami na smak Coena?
po co od razu za nim do zakonu się udawać ))

[zupa_zaslona]

miałam na myśli potrzeby i zależności materialne, o cielesnych nie
wspominałam... he he. No ale jesli jedynym wyjściem jest jakiś zakon, to kurde
nie mam wyjścia. Jestem w klatce. Rozcieńczam sie i przestaję byc słona...
ale szkoda, że teraz nawet szczęście zależne jest od pieniędzy...

[danek4]

zupa_zaslona napisała:

> Rozcieńczam sie i przestaję byc słona...
> ale szkoda, że teraz nawet szczęście zależne jest od pieniędzy...

))
to nie tak
smak jednej zupy nie jest zależny od pieniędzy
przecież wspominałam już ciut wyżej, że tą pierwszą jesienną można ugotować z
letnich zapasów
a następne chyba też
byle do wiosny ))
i nie zapominać o gromadzeniu soli
byleby nie z łez

[salomonna]

przeciez to cialo ma potrzeby materialne, dusza zreszta tez, bo w koncu
ksiazki, teatry, a nawet koscioly kosztuja) Nie uciekniesz of materii,
niestety.

Kolęda: sen - we własnej osobie

[sen.dzia.li]

> Jesliby Bog zapomnial przez chwile, ze jestem marionetka, zwykłą lalką i
> podarowal mi odrobine zycia, wykorzystalbym ten czas najlepiej jak potrafie.
> Prawdopodobnie nie powiedzialbym wszystkiego, o czym mysle, ale na pewno
> przemyslalbym wszystko, co powiedzialem.

> Spalbym malo, snilbym wiecej

> jutro bedzie takie samo jak wczoraj
> I jesli tego nie zrobisz nigdy, nic sie nie stanie





w wyjątkowych okolicznościach!!!!

we własnej osobie

w witrynach odbicia

sen:


www.heyah.pl/index.php?pageid=158

[danek4]

"Spalbym malo, snilbym wiecej"

Cześc, Hej, Sie masz
Dzień dobry
Miłego dnia
Panie i Panowie
Sieg Heil
Towarzysze
Niech będzie pochwalony

Słuchaj Izraelu

cisza...

ktoś się odzywa

nie mam czasu
a zresztą to nie do mnie
idę śnić dalej

a wieczorem
śnij nadal
kolorowych snów dziecino

[danek4]

przyjacielu?
wrogu?
czasie obecny?
a może nieobecny?
bądź pochwalony jeślisz dobry
miń szybko jeślisz zły
a jutro?
Bądź pozdrowiony tak jak dziś

Mecz ogladając ??

[vacek.dyrektor.zoo]

albo raczej nagraną powtórkę...

A ja również Panią pozdrawiam, Pani d_nutko

Waco

[Gość: X]

[Gość: X]

Cóż za piękne słowa (marzenia idealisty)
Niestety rzeczywistość ma inne oblicze. Z reguły przyjaciele zdradzają,
terroryści ucinają głowy, politycy mamią i kradną, duchowni się pedalą i uwodzą
dzieci, rak toczy nasze ciała, z czasem marszczymy się i garbimy itp. itd.
A jeszcze jedno któż nam zgotował ten los (może Pan Bóg ?)

[danek4]

Gość portalu: X napisał(a):

> Cóż za piękne słowa (marzenia idealisty)
> Niestety rzeczywistość ma inne oblicze. Z reguły przyjaciele zdradzają,
> terroryści ucinają głowy, politycy mamią i kradną, duchowni się pedalą i
uwodzą
>
> dzieci, rak toczy nasze ciała, z czasem marszczymy się i garbimy itp. itd.
> A jeszcze jedno któż nam zgotował ten los (może Pan Bóg ?)

to jedna strona życia, którą też trzeba znać i widzieć
aby...
widziec też tę drugą, tę z czasem na refleksję i szczyptę optymizmu...przy
smakowaniu poezji życia
niełatwo umieć jednocześnie patrzeć na te dwie strony i jedynie łagodne
przecgodzenie z jednej strony na drugą....
ale do tego łagodnego przechodzenia nie można obejść się bez tego co łagodnośc
obrotu powoduje ))
zagadka?
może
ale kazdy też może ją odgadnąć ))

[salomonna]

Bog czy Matka natura, niewazne - tak wlasnie jest. Wlasnie dlatego potrzebna
nam przerwa na chwile refleksji i szczypte czlowieczenstwa. Bez tego bysmy
powariowali od egzystencjalnego leku.

Ballada o przyjaźni prawdziwej

[nick.kertiz]

Kota schwytaliśmy w kącie śmietnika

Łeb mu wcisnąłem w mokrą grudę żwiru

Dziesięcioletni mój przyjaciel Świrus

Wstrzymując oddech użył scyzoryka

Zwierzak się szarpał

krew wsiąkała w żwir!

Fruwała w kłakach wystraszona sierść

Rozwarła się

pod ostrzem kocia pierś

[nick.kertiz]

"Dzieło" to, gwoli ścisłości, nie jest mojego autorstwa, trafiłem na nie
anonimowo w internecie, ale tytuł (w temacie), ktory wyjaśnia obecność tych
treści w tym właśnie miejscu, jest naturalnie mój.

ładne, ładne

[polish.ham]

ależ człowiek jest kruchy, prawda?