dzieci i koty

[celianka]

Mam dwóch synów i dwa koty - moja przyjaciółka kociara poprawiła by
kolejność - koty przed ludźmi;). Chłopcy mają: 8 lat i 9 miesięcy, koty 4 i 5
lat. Symbioza jest niemal idealna: koty śpią z dziećmi, jedzą po dzieciach -
albo nie czekają na po i wyjadają w trakcie - dzielą się zabawkami. I kto mi
powie, że może być szczęśliwa rodzina bez kota?

[ettess]

Absolutnie nie może być szczęśliwą rodziną bez kotów, w ogóle bez jakichkolwiek
zwierząt!!! :) Przez mój dom przewinęło się niezłe stado... Pierwsza była
kotka, która zwiała, bo ją moja siostra za bardzo kochała. Był pies, którego
nie wiedzieć czemu przygarnął sobie jakiś starszy pan, a mama nie mogła go
dogonić (hm...), były dwie chińskie myszy, dwa kanarki, rybek też było trochę,
oczywiście to wszystko nie jednocześnie. Chociaż cały czas (17 lat) był z nami
piesio, którego już niestety nie ma. Teraz za to rolę pilnowania domu przejęły
dwie kotki łobuziary. A od czasu do czasu przerzucamy się na coś większego od
nas i jedziemy zobaczyć się z konikami. Nie wyobrażam sobie życia bez
zwierząt!!!
Pozdrawiam!

[celianka]

Ettes, z tymi zwierzakami to nie zawsze jest jednak różowo. Mój Santiago dziś
kolejny raz dał wyraz swojej rywalizacji z dzieckiem i nasikał mu na fotelik.
Jest kastratem i nie powinien tego robić (teoretycznie). Ale on tak chyba daje
wyraz zazdrości. Myślisz, że to możliwe? I co z tym można zrobić?

[ettess]

Ha! W takim razie mója "młodsza" kota rywalizuje z rodzicami! :) Już trzy
razy "zlała" im się do łózka okropnica! Nie wiadomo dlaczego. Chyba taki
kaprys. I nie pomagało nic, kilkakrotne pranie, wietrzenie, psikanie czym się
dało, zawsze była wstanie wyczuć swój zapach. Dopiero zmiana kołdry na jakiś
czas dała rezultaty i kicia wróciła do kuwety. Mała nie miała jeszcze okazji
być zazdrosna, ale duża już tak i dawała temu wyraz obrażając się na
domowników, nie pozwalała się dotknąć, ostentacyjnie wychodziła z pokoju,
potrafiła złośliwie niszczyć rzeczy, po jakimś czasie musiała się przyzwyczaić
i jej przeszło. Santiago też pogodzi się z sytuacją, może potrzeba mu trochę
czasu. Trzeba mu okazywać duże zainteresowanie, to trochę tak jak z ludźmi :)
My do dużej mówiliśmy ładna kicia, mądra kicia ;) i pozwalaliśmy leżeć na
ulubionym fotelu ;) Teraz jest już w porządku i nie ma problemu z zazdrością.
Pozdrawiam!

[celianka]

No to dopieszczam Santiaga... Jak tylko pościelemy łóżka buras bezczelnie
wskakuje na kołdrę i czeka. Kiedy się położę kładzie się przy mojej głowie na
poduszce i mruczy. A dziś obudziłam się w nocy i cóż widzę? Przy mojej i
synusia głowach leży Santi i myje maluszkowi tył łebka ozorkiem. A mały nic.
Ale i tak mu nie wierzę i zakrywam wszystko co mogę przed tym ogoniastym
lejkiem;)
pozdrawiam serdecznie
Dominika

[irminka2]

Witam serdecznie!
Jestem na edziecku od jakichś trzech tygodni i dziś wypadła wycieczka na fora
prywatne.
Mam prawie 5 letniego synka i 7letnia kotkę. Jak przyjechałam ze szpitala i
Wojtuś zaczął płakać położyła uszy i najeżyła się tak obcy był to dla niej
dźwięk. Myślałam ,że skoczy na małego , ale moje Murka , nie wolno i
pogłaskanie uspokoiło ją. Jednego długo nie mogła przeżyć jakim prawem to
płaczące coś zajęło jej miejsce na pani kolanach!Długo omijała Wojtusia, raz
tylko w nocy wlazła do jego łóżeczka ułożyła się przy nogach i tak sobie spali.
Dopiero od roku ma do Wojtusia pełne zaufanie i daje mu się głaskać.
A teraz mam problem zabrakło mi dla kici tabletek i zdążyła narozrabiać. Może
ktoś chce kotka , będą na świecie za jakieś 3-4 tygodnie.
Pozdrawiam!
Irmina

[amyk]

O tak - nie wobrazam sobie domu bez zwierząt. Obecnie mam 9 letnią kotke i
rybki. Chciałabym dużego piesa - ale cuż 9 piętro wieżowca nie nadaje się dla
psa.
Oprócz tego w domu chasa obecnie 26 m-czny Mikołaj a kicia siedzi na górnych
szafkach w kuchni i żadko schodzi - najczęściej jak małego nie ma w domu.
Jedzonko dla kota też stoi na blacie w kuchni - bo inaczej wyjadłby mu je lub
rozsypał Mikołaj.
Mikołaj naśladując kota wspina się na wszystkie dostepne dla niego wysokości.
Taki z niego agresor, że jak mnie nie ma w pobliżu - to kot jest szarpany za
uszy, ciągnięty za ogon przez Mikołaja . Już mu się nie nie odgryza -
wcześniej uczyła do dobrych manier drapaniem i gryzieniem - teraz tylko ucieka
szybko do swojego azylu na meblach w kuchni.
Tłumaczę i czasem krzyknę ale to tylko skutkuje jak jestem w pobliżu.
Mikołaj wariuje ze szczęścia jak tylko kot jest w pobliżu i tak okazuje mu
swoją miłość (przy mnie potrafi pięknie głskać kota i do niego się prztulać)
Z tym przytulaniem to też trzy swiaty. Kicia tego nie lubi - i juz parę razy
Mikołaj nosił zadrapania na główce.
Czasem jest tak, że nie wiadomo kto kogo zaczepia - niezły cyrk.
Ich relacje zmieniają się na lepsze powolutku - toteż myślę że kiedyś będzie
rozejm.
Aa Kicia śpi ze mną na poduszce przy głowie i mrucząc usypia mnie - jak ja to
lubię.
Co do rybek - Mikołaj też im nie daje spokoju.
Czasem ręce mi opadają - ale ja to wytrzymam - przynajmniej tak mi się wydaje.

Zakochana po uszy w swoich zwierzakach i nie tylko.. AniaZ

[wiklinka]

Mamy prawie dwuletniego kocurka, a na poczatku listopada "przybedzie" nam
synek. Mielismy dylemat czy na jakis czas kocurek nie powinien wyjechac do
rodziców (nawet sie zakumplowali z psiakiem moich rodziców), ale z tego co
czytam, niemowlaczek i kot potrafia sie ze soba dogadac? Nasza zlosliwina
potrafi niezle zadrapac i troche sie boimy o bezbronna kruszynke...