coś w typie Pratchetta

[Gość: justa]

czy moglibyście polecić mi jakichś autorów fantasy? tyle, że nie każdy autor
mi podchodzi. np. bardzo podoba mi się "Świat dysku" Pratchetta albo "Harry
Potter" ;) Sapkowski, ale np. Tolkien już nie bardzo. nie wiem, z czego to
wynika. przeglądałam książki Andre Norton, jeszcze nie zaczęłam czytać, ale
mam wrażenie, że to będzie bardziej w kierunku Tolkiena niż Pratchetta, mam
rację? możecie mi polecić coś, co przypomina Pratchetta i Sapkowskiego? a
czego powinnam unikać?

[Gość: sim.on]

Polecam Artura Baniewicza "Smoczy pazur" i "Pogrzeb czarownicy",
ponadto "Jednym zaklęciem" gostka, który nazywa się Wyatt-Evans lub jakos tak.

[kocibrzuch]

bodajże Lawrcence Watt-Ewans

=========================
nie tylko gadanie: Słonie i Żyrafy

[Gość: BlueBerry]

jesli chodzi o Pratchetta, to niektorzy uwazaja ze podobny typ pisania
prezentuje J.Morressy ze swoim cyklem o Kedrigernie (chyba 5 tomow). ja
osobiście kiedyś zaczełam czytać pierwszy tom - rzeczywiście jest to fantasy z
tz. humorem ale do Pratchetta jeszcze mu kawałek.
a jako ze Prachett napisal razem z Gaimanem "Dobry Omen" (swoja droga polecam)
to moze i jego pisanie bedzie ci pasowac np. Nigdziebadz czy Giwezdny pył.
co do rzeczy porownywalnych z saga Sapkowskiego...hmmm.... kiedys juz sie nad
tym zastanawialam (bo ktos tez tak szukał ja Ty) i wyszlo mi na to ze
C.S.Friedman i jej Trylogia Zimnego Ognia. nie ma w tym wprawdzie podobnej
dawki ironii i humoru co u ASa ale mozna znalezc sladowe podobienstwo miedzy
glownym bohateram. oraz to ze zarowno tu i tam nic nie jest ani biale ani
czarne.
to tyle na chwile obecna.

hmm..

[Gość: Uszczypnij_muzo]

W kierunku Pratchetta - "Na tropach jednorożca"(tudzież na tropie) M. Resnicka -
bardzo zabawna urban fantasy. W stronę Tolkiena - Zelazny.

[navia]

Gość portalu: Uszczypnij_muzo napisał(a):

W stronę Tolkiena - Zelazny.
eeee...czy ja wiem...dla mnie to dwa całkowicie rózne typy. Nie widzę ani
jednego wspólnego elementu ;P ale mniejsza o to.
Z humorous fantasy polecam szczegolnie cykl Gordona Dicksona o smoku i jerzym.
Kedrigerna Moressy'ego też mozna poczytac, ale przy Pratchetcie raczej blado
wypada. Natomiast Baniewicza bym odpuściła - moim skromnym zdaniem to najgorsze
dno, jakie w polskiej fantasy popełniono. Z dwojga złego juz wolę Achaję.

[Gość: sim.on]

nigdy. będe bronił Baniewicza do ostatniego klawisza. według mnie jego
opowiadania są genialne.

[Gość: Uszczypnij_muzo]

> W stronę Tolkiena - Zelazny.
> eeee...czy ja wiem...dla mnie to dwa całkowicie rózne typy. Nie widzę ani
> jednego wspólnego elementu ;P ale mniejsza o to.

Widocznie potrzebujesz lepszych okularów. Nie chodziło mi o podobieństwa w
świecie przedstawionym, czy narracji. Przyrównując owych autorów miałem na
myśli fakt, iż ich dzieła są klasyką gatunku, a ich styl niewątpliwie wyróżnia
się pośród szmiry jaką jest Dragonlance, twórczość pana Goodkinda, czy też pani
Brzezińskiej, oraz wielu innych.

[Gość: sim.on]

a mnie się Zelazny nie podoba. sam nie wiem dlaczego, bo pisze naprawdę
przyzwoicie. Tolkien gwoli scisłości tez mi sie nie podoba
(chociaz "Silmarillion" był całkiem całkiem). nic ta to, niestety, nie porzdzę.
natomiast Brzezińska jest dla mnie w porzadku. czytało mi sie jej powieści
lepiej niz Zelaznego.

[Gość: Uszczypnij_muzo]

Ja brzy brzeińskiej zasnąłem. Denerwuje mnie tendencja wśród polskicc autorów
fantasy do osadzania akcji w wyimaginowanym średniowieczu. Nie twierdzę, iż ów
zabieg jest zły - ale niezachowane są zazwyczaj proporcje między historycyzmem,
a fantasy - za mało fantasy, za dużo "mrocznych wieków" (patrz
Dębski "Królewska roszada", Brzezińska).

[Gość: sim.on]

mnie brzezińską czytało sie wyśmienicie. :))))

[navia]

Gość portalu: Uszczypnij_muzo napisał(a):

> > W stronę Tolkiena - Zelazny.
> > eeee...czy ja wiem...dla mnie to dwa całkowicie rózne typy. Nie widzę ani
> > jednego wspólnego elementu ;P ale mniejsza o to.
>
> Widocznie potrzebujesz lepszych okularów. Nie chodziło mi o podobieństwa w
> świecie przedstawionym, czy narracji. Przyrównując owych autorów miałem na
> myśli fakt, iż ich dzieła są klasyką gatunku
No tak, ta złożona konkluzja była po prostu na pierwszy rzut oka widoczna w
Twojej zdawkowej wypowiedzi - cytuję - "w stronę Tolkiena - Zelazny" - koniec
cytatu. O głupia ja ;P

a ich styl niewątpliwie wyróżnia
> się pośród szmiry jaką jest Dragonlance, twórczość pana Goodkinda, czy też
pani
>
> Brzezińskiej, oraz wielu innych.
Niewątpliwie. Tyle ze mnie sie akurat twórczosć pani Brzezińskiej podoba,
chociaż to oczywiście całkiem inny poziom niz Zelazny czy Tolkien
Pozdr

[Gość: Uszczypnij_muzo]

> No tak, ta złożona konkluzja była po prostu na pierwszy rzut oka widoczna w
> Twojej zdawkowej wypowiedzi - cytuję - "w stronę Tolkiena - Zelazny" - koniec
> cytatu. O głupia ja ;P

Czujesz ten smród? To zepsuł się ser o nazwie "sarkazm"

> Niewątpliwie. Tyle ze mnie sie akurat twórczosć pani Brzezińskiej podoba

W każdym razie współczuję.

> chociaż to oczywiście całkiem inny poziom niz Zelazny czy Tolkien

Nie lubię przyznawać racji, ale w tym miejscu będę zmuszony Ci ją przyznać.

[Gość: navia]

Gość portalu: Uszczypnij_muzo napisał(a):
> Nie lubię przyznawać racji

Widzę ;))) A ja nie lubię się spierać o upodobania. Rzecz gustu, co się komu
podoba. Pozdrawiam

[Gość: Uszczypnij_muzo]

Tak szybko się poddajesz? Liczyłem na coś więcej - może małą kłótnię?:)

>Rzecz gustu, co się komu podoba.

Mimo wszystko myślę, że czasem należy o gustach podyskutować. W tym celu
założone zostało owo forum.

[Gość: navia]

To na czym stanęliśmy? Po powsadzaniu sobie szpileczek? ;P
Owszem mozna o gustach podyskutować, ale jeżeli komuś sie podoba klimat
średniowieczny, a kogoś to akurat zraża, to chyba do porozumienia nie dojdą. Bo
z tego, co widzę, nie lubisz nawiązywania do sredniowiecza. Mnie to akurat nie
przeszkadza, tym bardziej, ze u Brzezińskiej nie jest to nachalne nawiązywanie
do historii średniowiecznej Europy. Czemu uważasz, ze za mało w tym fantasy? A
co dla Ciebie jest fantasy? Magia? w takim razie pewnie i Siedem Królestw
Martina niezbyt Ci pasuje, bo to jest powieść rycerska osadzona w fantastycznym
świecie, z którego magia odeszła wraz ze smokami i dopiero teraz (być może) powróci.
Mnie na początku odrzuciło od Brzezińskiej, dopiero za drugim podejściem
przecztałam, i przyznaję, ze czasem miałam dość - nie mediewizmu, tylko
zagmatwania akcji, dialogów ciągnących się przez kilka stron, tak ze łatwo było
się zgubic, kto z kim i o czym.
A Baniewicza nie trawię po prostu dlatego, ze nie lubie fantasy utaplanego w
gównie. Nie jest łatwo mnie zniesmaczyc ale to juz lekka przesada - epatowanie
paskudztwami, które niczemu według mnie nie słuzy.
Na razie

[Gość: Uszczypnij_muzo]

Chwila, chwila. Ja napisałem, że stosunek średniowiecza do elementów fantastyki
u brzezińskiej jest zaburzony. w efekcie otrzymujemy książkę osadzoną w
średniowieczu z pewnymi elementami fantasy. Natomiast, zauważ, że większość
światów w dziełach z gatunku fantastyki wzorowana jest na średniowieczu, jak
chćby Amber, czy Śródziemie. Widzisz, trudno powiedzieć, czym jest dla mnie
fantasy - wszak to gatunek zróżnicowany. Taka mała dygresja - przypomniała mi
się książka, którą czytałem kilka lat temu - "Las ożywionego mitu", perełka
posród stosu nic nie wartej miernoty.

>Owszem mozna o gustach podyskutować, ale jeżeli komuś sie podoba klimat
> średniowieczny, a kogoś to akurat zraża, to chyba do porozumienia nie dojdą.

Mi wcale o porozumienie nie chodzi.. :>

Czekam na dalszy ciąg "dyskusji"

[Gość: navia]

Rozumiem. No, ja oprócz "czystego" fantasy lubię też historię alternatywną,
lubię dzieła z gatunku urban fantasy, osadzone w rzeczywistym świecie, w którym
nagle pojawia sie element fantastyczny. Zresztą Las Ozywionego Mitu to też cos w
tym stylu. A fantasy jest gatunkiem trudnym do zdefiniowania. Za fantasy uchodzi
np. Wilcze Gniazdo Komudy - dla mnie to pomyłka. Nie mowię, ze ksiązka jest zła,
chociaz dla mnie jej głowną zaletą jest sienkiewiczowski klimat - czyta się to,
jakby sie oglądało obraz, akcja jest za to mizerna, praktycznie niewiele sie tam
dzieje. A fantasy nie ma tam za grosz. Z kolei swiat Brzezinskiej ma dla mnie
wystarczająco duzo niezwykłości, elementów fantastycznych, zeby uznać go za
świat fantasy. Podobnie Narrenturm - zaczyna się jak powieść osadzona w
sredniowieczu i dopiero pod koniec nabiera klimatu fantasy. Gdzie więc zaczyna
sie definicja gatunku? Dla każdego chyba gdzie indziej.
Pzdr

[Gość: Uszczypnij_muzo]

>Gdzie więc zaczyna się definicja gatunku?

A gdzie kończy? Przyznam się szczerze, że od dwóch lat czytam coraz mniej
literatury fantasy - moze dlatego, że wszystko, co mnie z tego gatunku
interesowało przeczytałem - nie trawię całej "nowej" fantastyki - dragonlance,
fogotten realms, Goodkind i inne. Wydaje mi się, że szufladkowanie też nie jest
dobre - do fantasy można zaliczyć nawet Bułhakowa, ale dla wielu krytyków
literackich byłoby to zniewagą.

[Gość: BlueBerry]

problem polega na tym, ze ostatnie lata zostaly zdominowane przez fantasy
przeznaczone dla osob "maloczytajacych" lub "czytajacychztrudem" za to mocno
osadzonych w grach rpg (szczegolnie tych komputerowych). takie jest cale FG czy
chocby ostatnie objawienie "Suma wszystkich ludzi" Davida Farlanda okrzyknieta
jako pozycja wybitna. odstawilam ja na polke po 100 stronach gratulujac sobie
ze nabylam ja na taniej ksiazce za 7 zl. nachalnosc wprowadzania zasad gier
byla tu nie do zniesienia. poza tym nie jest to po prostu dobra literatura. z
FG zmoglam cykl o Drizzie Salavatore - z ciekawosci czym tez zachwyca sie
dzisiejsza mlodziez. zmoglam to odpowiednie slowo, i przyznam ze pod koniec
bylo naprawde ciezko.
byc moze jest to wlasnie odpowiedz dlaczego nie jest najlepiej z cala "nowa
fantastyka".
dodam ze juz od dawna nie zaliczam sie do mlodziez, fantastyke (od ciezkiego
sf, przez cyber, urban po bajkowe fantasy i historie alternatywne) czytam od 20
lat. aha i w gry rowniez pogrywam (zeby nie wyszlo ze jestem zramolalym
przeciwnikiem)

[Gość: Uszczypnij_muzo]

> problem polega na tym, ze ostatnie lata zostaly zdominowane przez fantasy
> przeznaczone dla osob "maloczytajacych" lub "czytajacychztrudem" za to mocno
> osadzonych w grach rpg (szczegolnie tych komputerowych).

Zauważ, że nasuwa się pytanie - gdzie, do cholery, podziali się porządni
autorzy, umiejący podtrzymać tradycję starego, dobrego, ambitnego fantasy, w
którym chodzi nie tylko o to, ile smoków, orków i całego świństwa zabił główny
bohater. Dlatego wielbię Amber - ze względu na odniesienia do nas - ludzi.

[Gość: gorthak]

Amber był jeden i już nie wróci. ja tam się cieszę że ludzie próbują pisać coś
nowego, a nie kopiować "autorów umiejących podtrzymać tradycję starego,
dobrego, ambitnego fantasy". chociaż robienia z gierek książek również nie
lubię (mimo że chętnie grywam :). nie wszyscy nowi autorzy koncenrują się na
opisywaniu bezwzględnej eksterminacji nieludzi przez jakiegoś klona sławnego
cymmeryjczyka - zupełnie inną literaturę uprawia przecież n. gaiman, t.
prachett czy g.r.r. martin...

[agrafek]

Gość portalu: Uszczypnij_muzo napisał(a):

>
> Zauważ, że nasuwa się pytanie - gdzie, do cholery, podziali się porządni
> autorzy, umiejący podtrzymać tradycję starego, dobrego, ambitnego fantasy, w
> którym chodzi nie tylko o to, ile smoków, orków i całego świństwa zabił
główny
> bohater. Dlatego wielbię Amber - ze względu na odniesienia do nas - ludzi.
Ależ są, są. Tylko ciężej się sprzedają niż kolejni piewcy mistrzów w machaniu
mieczami i strzelania kulami ognistymi. To jedno z tych błednych kół:
publikujemy chłam bo ludzie go kupują - ale oni go kupują, bo wy go
publikujecie.... etc. W efekcie na tle tych wszystkich kolorowych okładek z
koniecznie jak najmniej mającymi na sobie heroinami nawet drobiazg z odrobiną
orginalności (i ubrania na bohaterce) może urosnąć do rangi arcydzieła.
Przykładami tego są - moim zdaniem - Ericsson (przepraszam jeśli pomyliłem się
w pisowni) i Gailman.
pozdrawiam

[Gość: Uszczypnij_muzo]

Kropla w morzu. Owszem - publikowany jest chłam, takie czasy. Ostatnio jakieś
wydawnictwo wznowiło nakład "Nekroskopu" B.Lumley'a - ciekawe kiedy zrezygnuje.
Zastanawia mnie też, co się stało z planem wyd. "Kameleon", które 3 lata temu
prężnie wzięło się za wydawanie niepublikowanych ponoć opowiadań lovecrafta w
Polsce (co nie było prawdą). Zapewne był za mały popyt, tym bardziej, że jedno
wydawnictwo "S.R" przejechało się na drukowaniu prac "cienia z Providence".

[Gość: BlueBerry]

mysle ze zaliczenie Prachetta czy Martina do nowych autorow jest sporym
naduzyciem. Kolor magii czyli pierwsza czesc Swiata Dysku zostal napisany w
1983 roku czyli 21 lat temu. to ze zostal u nas wydany 9 lat pozniej nie
oznacza ze Prachett jest autorem ktorego mozna zaliczac do autorow nowych.
wrecz przeciwnie - zdecydowanie stal sie juz klasyka gatunku. podobnie rzecz
sie ma z G.R.R. Martinem - najwczesniejsze jego rzeczy pochodza z przelomu lat
70 i 80tych. nie utozsamiajmy go tylko i wylacznie z Gra o tron ktora
rzeczywiscie jest dosc swieza (96).
jesli milabym wskazac na autora w miare nowego a dobrego to byla by to pani
Friedman ze swoja Trylogia Zimnego Ognia 1991-95 (fantasy) oraz Obcym brzegiem
1998 (sf). jest to przyklad autora nowego ktory nie pisze chlamu tylko cos na
poziomie. przynajmniej wg mojej opinii (i paru moich znajomych ktorych
namowilam na lekture).
i to tyle.

[Gość: gorthak]

wszystko się zgadza, tyle że zarówno cykl świata dysku jak i siedmiu królestw
nie zostały jeszcze ukończone (mimo że faktycznie weszły już w sumie do
kanonu). ja takie rzeczy zaliczam sobie do nowych bez względu na to ile lat
autor jest aktywny na rynku.

[Gość: gorthak]

hm... jeśli chodzi o gaimana to nie przypominam sobie żadnych roznegliżowanych
heroin na okładkach. ani w treści książek. nie było też żadnych superherosów.
chyba że wymieniając go miałeś na myśli tę "odrobinę orginalności".

[Gość: sim.on]

"Las ozywionego mitu" faktycznie fajne było, chociaz czytałem to jako szczeniak
i niewiele pamiętam.

[Gość: justa]

wow, dzięki za odzew, już spisałam, całkiem niezła lista z tego wyszła :)

[aniapakero]

To ja mam jeszcze takie przyziemne pytanie- które z tych książek
mogę "statystycznie" dostać w bibliotece bo ja biedny człek jestem:)
Albo ktoś mi powie jak je zdobyć...;-)

[Gość: sim.on]

Starsze powieści Pratchetta dostaniesz na 100% a i jakiś AS by się znalazł.
musisz tylko dobrze poszukać, bo spotkałem sie kulkakrotnie z przypadkiem, gdy
ksiązki T. Pratchetta stawiano na połkach "literatura dziecięca".

[Gość: justa]

u mnie w niewielkim mieście jest jeden cały regał z fantastyką, wymienione tu
nazwiska rzuciły mi się na nim w oczy, na pewno jest cały Sapkowski i
Pratchett, reszty też sporo. myślę, że nie powinnaś mieć większych problemów.

[aniapakero]

No cóz w mojej biblitece ( a mieszkam w Łodzi) jest bodajże 1 ksiażka
Pratchetta , której upolować nie sposób:(
A Sapkowski jest bo bardzo popularny...

[Gość: sim.on]

poszukaj innej biblioteki. łódź to duże miasto ... ;)))))

[slotna]

No nie, co za podejście!
Ja jestem 'spod Łodzi' i w bibliotece w moim miasteczku chyba rzeczywiście nie
ma Pratchetta, ale nie moge być pewna, bo nie sprawdzałam. Na pewno jest
Sapkowski, Zelazny i mnóstwo Kinga.
A w Łodzi bibliotek jest skolko ugodno, czy to naprawdę taki problem zapisać
się do kilku? Od października studiuję w Lublinie i oczywiscie od razu poszłam
do biblioteki osiedlowej, gdzie (choć sama biblioteka nie grzeszy obfitością
zbiorów) przywitały mnie dwa wielkie regały z charakterystycznym
logo 'NowaFantastyka'.
Pozdrawiam

[elanor5]

jesli lubisz Pratchetta, to powinny Ci się też spodobać ksiażki Neila Gaimana.
Zreszta napisał tez tedna do spółki z Pratchettem (Dobry Omen). Inna swietna
jego ksiażka to Amerykańscy bogowie. Polecam.