35 l - czas do grobu

[Gość: Smuteczek]

Mam 35 l. male (3l ) dziecko i bezskutecznie szukam pracy. Niestety nie mam
dobrego konkretnego fachu, tylko jakieś tam fiu-bzdziu humanistyczne
(może i studia i studia podyplomowe, ale co z tego). Mam też jakieś tam
doświadczenie zawodowe - niestety zdefiniowane asystenka - choć właściwie
pełniłam w rzeczywistości bardziej odpowiedzialne rzeczy niż "parzenie kawki
i herbatki". I teraz próbuje znaleźć pracę, niby Warszawa to jest jej
zastraszająca ilość, ale mnie się nie udaje...
Większość ofert kończy się na wieku góra 35 l. Co robić jak się nie ma
znajomości i nie jest się superprzebojowym. Czy w moim wieku to już tylko
spacerkiem na cmentarz czas się wybierać ?
Jakoś tak się troszczymy o absolwentów, ale dla nich jest więcej ofert niż
dla osoby w moim wieku.
Wpadam w coraz większą rozpacz i depresje ....

[Gość: ivetka]

a co tam 35 - 30, 31 - takoż!!!
ja nie mam rodziny i póki co nie chce jej zakładać - a i tak potencjalni
pracodawcy wiedzą lepiej - próbują mi wmówić dziecko w brzuchu..
też byłam asystentką - nie od parzenia kawy - ale od obsługi biura zarządu -
teraz nie mam pracy - chyba sie przekwalifikuje na sprzątaczke, nianie, pomoc
domową czy co tam jeszcze...

[Gość: LIZA]

a czym ma emanować pseudo amerykańskim optymizmem..
owszem jest to ważne dlatego niepodcinamy sobie żył tylko dalej próbujemy...
choć bez rezultatu

[Gość: axx]

Drogie panie. Trzeba po prostu olac Polske i przemiescic sie na zachod.
Pracy nie ma i nie bedzie. Wlasnie podano ze produkcja wzrosla a bezrobocie
to samo. Powodzenia.

[Gość: Smuteczek]

Pewnie to bym zrobiła, ale co z dzieckiem ....

[Gość: xxl]

absolwenci mają lepiej? Zatrudnia się ich na staż na pół roku za 400 zł a potem
papa. Ja mam 24 lata i nikt mnie nie chce zatrudnić, służba odbyta, student
zaoczny, w tamtym roku osiągnąłem zarobki w wysokości 120 zł netto, no bo w
jednej pracy mi nie zapłacili, a podpisałem umowę,że muszę przepracować min. 40
godzin żeby dostać pieniądze, niestety po 30 godz. projekt się zakończył...

[Gość: absolwent]

Dokładnie. W Urzędzie Skarbowym w Szczecinku (budżetówka zasrana!) właśnie
wywalili 6 dziewczyn, którym się skończył 6-cio miesięczny staż. Ot tak po
prostu. Zanjdą sobie nowe niewolnice. Nie tylko prywaciarze tak postępują.
Budżetówa też!

[Gość: dekorator]

Przyjechałam do Wawy jak miałam 30 lat i byłam w ciąży.Mąż pracował i ja
postanowiłam się czymś zająć.Po pierwsze zmienić charakter pracy byłam agentem
ubezpieczeniowym więc na nowym rynku,nie miałam szans.Zaczęłam robić to co
zawsze chciałam projektować wnętrza.Skończyłam 4semestry szkoły artystycznej,i
powolutku zaczęłam pracować Na początku była ciężko,ale teraz często pojawiają
się zlecenia,a w maju mam zamiar otworzyć firmę.I jestem szczęśliwa

[Gość: armand]

Ja też mam 35 lat i faktycznie jest marnie.
Czas do grobu? No nie jest to takie proste, nawet gdyby się chciało...
Życzę powodzenia, ale nic więcej pozytywnego nie przychodzi mi do głowy, bo
jakoś nie widać perspektyw na lepsze...

Pozdrawiam

[Gość: Liza]

Ja mam 33 i jeszcze gorzej bo zaczynam dzień od nie szukania pracy bo i tak to
nie ma sensu..
dziecko 4,5 , a rozmowy jeśli są takowe np. bez żadnych ambicji biurowych na
barmankę to ok 17-18....
więc odpada (dziecko trzeba wykąpać i odebrać z przedszkola do 16,30 - 17 ),mam
humanistyczne studia, zero znajomości, jak to mówi mój mąż : masz dzisiaj (sam
ekonomista) - przesrane... i taka prawda bo po studiach na UW bez znajomości
nie ma szans.... chyba że 3 języki. Magister socjolgii od 2 lat bez pracy..
nie załamuj się
wysłaliśmy wniosek na zieloną kartę..
Jakoś to będzie...
Spełniajmy swoje marzenia, idźmy pod prąd....
NAJWAŻNIEJSZE TO MIEĆ PASJE
A JAK NIE MASZ TO JESTEŚ WYRZUTEK
I WEGETUJESZ
POZDRAWIAM

Ten caly list emanuje nieznosnym pesymizmem

[gaz.gaz.gaz.na.ulicach]

Na pesymizmie nic sie nie zbuduje. Nic. Jesli nawet swoje studia podyplomowe (!)
okreslasz mianem fiu-bzdziu to gdzie jest Twoje poczucie wartosci?
Powtarzasz taka negatywna mantre.
Robisz sobie samospelniajaca sie przepowiednie.

[Gość: kasiak]

Sama jesteś sobie winna. Ja mam teraz 27 lat i 6 lat doświadczenia zawodowego -
zaczęłam pracować na II roku. Od trzech lat staram się specjalizować w jednym
kierunku -kadry i pałce + administacja + oczywiście cały czas nauka języków, to
wszystko po to abym w wieku 35 lat była SPECJALISTĄ. Zaczynałam od stanowiska
recepcjonistki, potem asystentka zarządu, a teraz jestem kierownikiem biura i
cały czas się uczę. Trzeba było inwestować w siebie, a z "jakimś tam
doświadczeniem zawodowym" to i umnie byś pracy nie dostała. Nawet asystentka
nie może być byle jaka, każdy musi być profesjonalistą w tym co robi.

[Gość: armandal]

Wszystko zależy od punktu widzenia: inaczej widzi to bezrobotna, bez szans na
cokolwiek, inaczej zatrudniona i z perspektywami...

[Gość: anka]

Bzdury gadacie.
Jak miałam 27 lat to też byłam taka mundra jak Ty.
Zobaczymy jak Ci się życie potoczy.Nie bądź taka pewna.
A wracajac do meritum wątku popieram autorkę.Po 30 czas na bocznicę życia.
Co dają odczuć wszyscy.Liczy się młodość.
A jeszcze jak się zachciało rodziny i dziecka, to już za karę można zapomnieć o
czymkolwiek.
Pozdrawiam i nie daj się.
Pomyśl o czymś swoim.Może z koleżanką?

[Gość: Smuteczek]

Kasiuk życzę Ci spełnienia marzeń zawodowych po 30l. Szkoda, że tak
autorytarnia wypowiadasz się o kimś kogo nie znasz. Ja przed studiami
pracowałam, również całe studia i studia podyplomowe. Czy to wygląda na
podnoszenie kwalifikacji ? Miałam nadzieje, że dzięki temu nie będę miała
problemów ze znalezieniem pracy. Różnie się jednak układa w życiu, a czasu się
nie oszuka i ewentualnego pracodawcy zadającego pyt. czy ma pania dziecko ? Mam
wrażenie, że miałaś okazji przeglądać ogłoszeń oferujących pracę, - zazwyczaj
jednym z warunków jest wiek max 35 l. Oczywiście i tak wysyłam swoje Cv ...

[Gość: b. office manager]

kochana Kasiu!
W Twoim wieku (27 lat) miałam się lepiej niż Ty obecnie. Byłam po stażu i pracy
za granicą, miałam bogate doświadczenie zawodowe (pracowałam w trakcie studiów
m.inn.jako pilot wycieczek zagr.). Po powrocie do kraju, pomimo że skończyłam
pedagogikę, znalazłam pracę w charakterze office managera którą wykonywałam
przez ponad pieć lat. Niestety nie miałam szczęscia - dwa razy redukowano moje
stanowisko (koszty!). To stanowisko bardzo eksponowane, jeśli firme stać na
kierownika biura to go ma, jesli nie (co może okazac się w każdym momencie) to
jego pracę wykona asystent ds. adm czy recepcjonistki. Wiedz że jak redukują
staff to najpierw administrację a potem HR, najczęściej najlepiej opłacanych
pracowników. Czy naprawdę myslisz że Twojej pracy nie mogą wykonać koleżanki z
recepcji??? Zakup art. biurowych, flota samochodowa, przeprowadzki, dbałosc o
biuro, kurierzy, meble - naprawdę nie jesteś niezastąpiona! Możesz być super
ale nie myśl że to Cię może oszczędzić.
Ja osobiscie kochałam swoją pracę, byłam jej entuzjastką. Nie miałam pretensji
do nikogo, że ją straciłam - tak się stało- wiadomo- jak cięcia to cięcia.
Jestem profesjonalistką, nie raz mi to mówiono wprost. I to nie wystarczyło jak
widać. Życzę Ci abyś pracowała do emerytury i nie poczuła goryczy związanej z
poszukiwaniem pracy po trzydziestce. Jesli jesteś ambitna, wierzysz we własne
siły i masz swiadomość swojej wartosci jako pracownik to zetkniecie z
rzeczywistoscią (utrata pracy i bezuzytecznosc ze wzgledu na wiek) może być dla
Ciebie bolesne i trudne do przyjecia.
Sorki, troszkę z innej beczki - nie wiem czym sobie zasłuzyła jedna z moich
przedmówczyń, że odmówiłabyś jej pracy. Nie znam Cię, nie powinnam osądzać -
jednak jako kolezanka po fachu mogę domyślac się, że trudna z Ciebie persona.
Pracujesz w dziale jakby nie patrzeć usługowym, to wymaga uprzejmosci, kultury,
dobrej współpracy z innymi działami i podwładnymi, nie koniecznie zadzierania
nosa. Masz power, ale żeby tak od razu - dawać i nie dawać pracy osobom z
forum? Pozbądź się przekonania "co to nie ja". Troszkę skromności - ani to
ładne (taka postawa uroku nie dodaje) ani nie sympatyczne.

Gdybyś straciła kiedys pracę(czego naprawdę Ci nie życzę) pomysl o mnie , o tym
co napisałam. Pomysl o swoich radach dawanych innym (a raczej wytykanie im że
to co mają to nauczka za ich błędy itp.).

Czy punkt widzenia nie zalezy od punktu siedzenia...?

Z całym szacunkiem, przepraszam, że tak dużo (ale życiowo)
lucynka_p

[Gość: b. office manager]

aha, zapomniałam dodac że mam obecnie 33 lata, straciłam pracę dwa lata temu.
Po "przebranżowieniu się" ukończyłam parę kursów, zaczęłam MBA którego musiałam
przerwać ze wzgl finansowych po utracie pracy. Osiągnęłam to do czego dążysz
obecnie, wierząc że da Ci to niezniszczalność. Może przy łucie szczęścia?

[Gość: Max]

Oj, nieładnie Pani Kasiak, nieładnie. Nie lubimy przemądrzałych smarkul, które
myślą,ze tylko one...

[omango]

tekst Kasiaka jest po prostu zenujacy!... Ciekawe co laska powie za 5 lat kiedy
bedzie miala wlasne dziecko (albo dzieci) i ktos bedzie jej serwowal takie
teksty! No chyba ze ona zamierza poswiecic CALE swoje zycie aby byc SPECJALISTA
w zarzadzaniu biurem...
Zenada.
Dobrze ktos powyzej napisal - jak jej firma bedzie padac to ona pierwsza
pojdzie na odstrzal. W koncu nie zarabia kasy dla firmy tylko zajmuje sie jej
wydawaniem, ups przepraszam - odpowiednim lokowaniem.

[brudna.suka]

Gość portalu: kasiak napisał(a):

> Sama jesteś sobie winna. Ja mam teraz 27 lat i 6 lat doświadczenia
zawodowego -
>
> zaczęłam pracować na II roku. Od trzech lat staram się specjalizować w jednym
> kierunku -kadry i pałce + administacja + oczywiście cały czas nauka języków,
to
>
> wszystko po to abym w wieku 35 lat była SPECJALISTĄ. Zaczynałam od stanowiska
> recepcjonistki, potem asystentka zarządu, a teraz jestem kierownikiem biura i
> cały czas się uczę. Trzeba było inwestować w siebie, a z "jakimś tam
> doświadczeniem zawodowym" to i umnie byś pracy nie dostała. Nawet asystentka
> nie może być byle jaka, każdy musi być profesjonalistą w tym co robi.

stul gębę i nabierz trochę pokory

żenada, żenada, żenada, marność nad marnościami

[california_mountain_snake]

Ja w wieku 24 lat zostalam specjalista bynajmniej nie od kierowania biurem i
zakupow olowkow, po 6 latach firma zakonczyla dzialalnosc, a teraz konczac 35
lat to moge byc tylo agentem ubezpieczeniowym, niestety.

[...]

[Gość: xxx]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[brudna.suka]

Gość portalu: xxx napisał(a):

> zazdrościsz suko, zazdrościsz

nie ma czego
stanowisko specjalisty mam od 3 lat
jestem mlodsza od tej nadetej kasi-k
dostaje fajna kase
w pracy mam dobrych kolegow
z moim dyrektorem jestem na "Ty"
prezes mowi do mnie czesc
3 lata byla finansowana nauka jezyka obcego
finansuja mi basen
mam czas, zeby sie obijac na forum
mam gdzies to, ze ktos gdzies jest kierownikiem biura
mam swoje specjalistyczne stanowisko, na wizytowce "manager" (hehe obciach i
tyle ;)
firma sie rozwija, wysyla nas do roznych miejsc w Europie

i wiem, ze sie sie to nagle skonczyc, bo jutro albo za rok moze byc inaczej, w
zyciu ma sie czasem pecha albo szczescie

nikomu nie mam zamiaru prawic moralow "trzeba bylo inwestowac w siebie", "sama
jestes sobie winna"

a ludzi nie oceniam na podstawie "doswiadczenia zawodowego"

bo zycie zawodowe traktuje jako konieczny dodatek do tego prawdziwego zycia po
godzinach, poza biurem

wszystkich liderow klasy biurowo-robotniczej pozdrawiam machajac srodkowym
palcem

i pozdrawiam ;]

[Gość: Fuzzy]

Ale jestes zarozumiala!!! Troche pokory, bo zycie rózne figle plata!!!

Pozdrawiam,
Fuzzy

[Gość: Czarownica]

Droga KasiuK, pozostaje mi tylko głeboko współczuć Twojej postawy życiowej, no
takiej nadętej i chamskiej wypowiedzi dawno nie czytałam. Pewnie masz okropne
komleksy, nawet jak nie ważysz 100 kg i nie jesteś bardzo brzydka. Polecam
terapie, ale na początku indywidualną...
Ale zmieńmy temat !!!!
Wcale nie czas do grobu. Masz przecież najcudowniejszy skarb na świecie,
malutkie dziecko i to jest najpiekniejsza rzecz jaka się mogła przydażyć. I to
jest milion razy ważniejsze od pracy. A co do pracy to szukaj i nie poddawaj
się pytaj, wysyłaj dzwoń. Dużo jest ogłoszeń w internecie, prasa, wszystko co
znajdziesz. I znajdziesz, bo ja wiem, bo jestem czarownica:))

[Gość: malwa]

hehehe ciekawa czy pani mądralinska bedzie takim profesjonalista po urodzenia
dzieci.
Ciekawie czy bedzie dalej zdobywać wiedze zamiast opiekowac sie malutkim
dzieckiem itd itp
Ciekawe czy mąz bedzie chciał miec ŻONĘ czy DYREKTORA!
itd itp
A moze wogóle nie che zakładac rodziny, tylko kariera , kariera i kariera...
Stanie się pani zrzedliwą , stra dewota z która trudno bedzie wytrzymac .... a
teraz stawia sie nie tylko na profenolaistów ale rowniez na umiejetnosc pracy w
grupie.
:)

[Gość: anetka]

Jetsem profesjonalistką z wyższym wykształceniem z ośmioletnim stażem pracy w
dużych firmach. Znam dwa systemy operacyjne (Windows i LINUX)
Mam 32 lata. W tym 7 lat w branży
telekomunikacyjnej w tym 5 lat na stanowiskach managerskich. A pracy nie mam od
trzech lat. Mam też troje dzieci a to dla pracodawców jest nie do
zaakceptowania. Można mieć supernastawienie, ale co z tego. Tam gdie wybierają
kobiety są przyjmowani faceci, a tam gdzie rządzą faceci szanse mają jedynie
"blondynki" bez zobowiązań i to takie, które można tak przelecieć, że się nawet
nie zorientują. "Dzieci to zobwiązania, które przeszkadzają w nawiązaniu
naprawdę bliskich i zażyłych kotaktów" (to cytat jednego z rekrutujących)

[Gość: Jasio]

> wszystko po to abym w wieku 35 lat była SPECJALISTĄ. Zaczynałam od stanowiska
> recepcjonistki, potem asystentka zarządu, a teraz jestem kierownikiem biura i
> cały czas się uczę.

Uwazaj, zebysw czasie tej nauki i dazenia do zostania SPECJALISTKA, egzaminu z
ustnego nie oblala.

[gryka1]

Podaj maila coś ci podpowiem

[Gość: Patrycja]

prosze o cv na adres [e-mail] PILNE!!!

[Gość: ruda]

no, bez przesady z tym grobem :o)

z mojego doświadczenia wynika, że jak się szuka intensywnie, i nie ma się
jakichś tam szczególnych wymagań, to wcześniej czy później coś się znajdzie :o)

mam 35+
i trójkę dzieci, najmłodsze 2 lata
studia (podyplomowe też), języki, owszem
bywałam specjalistą lub kierownikiem (zawsze zwracałam na to uwagę, żeby w
papierach nie mieć "asystentki" - w sumie słowo nic nie kosztuje, pracodawcy
się zgadzają ;o))
kilka razy już przyszło mi szukać pracy, zawsze robiłam to bardzo intensywnie,
zabierało mi to szukanie pracy po 5-6 godzin dziennie
i zawsze trwało około sześciu miesięcy

ja nie po to, żeby się chwalić,
tylko po to, żebyści sie nie poddały :o)

ostatnio widzę co raz więcej takich ogłoszeń, gdzie podana jest tylko dolna
granica wiekowa, jest to zazwyczaj min. 28-30 lat :o)

pozdrawiam
ruda

45 l - czas na reinkarnację?

[grochzkapusta]

Jeżeli 35 l - to czas do grobu, to 45 l - chyba czas na reinkarnację. Marzę o
dobrej pracy w swoim drugim wcieleniu... I nijak nic z tego nie
wychodzi. "Zaliczam" po 1-2 rozmowy na tydzień, przeważnie dzwonią po mnie,
jakby się paliło, a potem trzeba czekać na p.kierownika / dyrektora / prezesa
itp. Rozmowa super, tylko ten wiek. "Czy nie będzie Pan znużony, musząc od
czasu do czasu zrobić to i tamto?" "Nie wiem, czy możemy Panu zaoferować
stanowisko adekwatne do Pańskich kwalifikacji" "Ile chciałby Pan zarabiać (i
dlaczego tak dużo?" Jak Pan zmotywuje sam siebie, jeśli Panu powiem, że teraz,
w tej chwili idziemy skakać na bungee?" ODEZWIEMY SIĘ DO PANA i przeważnie nie
odzywają się wcale albo próbują zmienić już obgadane warunki na umowę -
zlecenie na prowizję. Czuję, że jestem za stary na latanie po klientach z
przyklejonym uśmiechem na twarzy i wciskanie im kitu. Oczywiście zaczynając to
latanie od swoich znajomych. Tylko, że powoli zaczynam ich nie mieć
(przećwiczyłem na nich kilka znakomitych produktów, których nie chcieli
kupić).
Ludzieeeee, szukam normalnej roboty i mogę z siebie dużo dać potencjalnemu
pracodawcy, ale nie każcie mi do tego zakładać własnej działalności, która na
początek zeżre całą prowizję za potencjalnie zawarte umowy! Mogę zająć się
obsługą klienta, inwestycjami, nadzorować budowę, organizować rzetargi,pracować
przy wycenie nieruchomości. Ale wieku zmienić się nie da.

[Gość: xxx]

w WARBUD-zie w Warszawie poszukuja ludzi do dzialu ofertowania - moja kumpela
pracuje w tej firmie. Zadzwon do nich do biura i sie dowiedz. Ekipa w pracy
jest w porzadku, praca w miare stabilna i pieniadze tez przyzwoite.
pozdrowienia i powodzenia.

[Gość: 35l]

oj tak po 35latkach to czas do grobu...

[mcbeal_ally]

Gość portalu: 35l napisał(a):

> oj tak po 35latkach to czas do grobu...

Zaraz, zaraz, ja mam 36 i wcale nie zamierzam! Wprawdzie mam pracę...chociaż
nie wiadomo na jak długo...

Głowa do góry Smuteczku, słoneczko zaświeci również dla Ciebie. Pozdrawiam i
trzymam kciuki za lepsze jutro! :)

Mam 43 i dopiero sie budze

[czarnucha]

>Jak Pan zmotywuje sam siebie, jesli Panu powiem, ze teraz,
>w tej chwili idziemy skakac na bungee?"

Tylko ze mnie przyszlo zyc w normalnym kraju, gdzie baby boomers wlasnie
przechodza masowo na emeryture, w 2006 roku sredni wiec (krajowo) osoby
pracujacej bedzie wynosil 53 lata (czyli bede pod srednia) i nawet spikerow w
dziennikach TV i ludzi do reklam dopiera sie wiekowo tak, by nie byli za mlodzi.
Zas umieszczenie w ogloszeniu o prace limitu wiekowego jest przestepstewem.
No i nie widze tej smiesznej do rozpuku polskiej korporacyjnosci :)
Gdzie zycia sluzbowego i pprywatnego NIE WOLNO mieszac ze soba i gdzie nie ma
obowiazkowych "spotkan integracyjnych"
"Idziemy skakac na bungie, jak sie pan zmotuwuje?" A idzcie kurwa skakac a ode
mnie sie odp...ol. Tak sie zmotywuje. Starczy?

[Gość: adam]

a ja zgodnie z papierami nie mam prawie zadnego stazu pracy w tym wieku, w
zaden normalny sposob pracy nie znajde, no chyba, ze po znajomosci, ale
takowych nie posiadam; krotko mowiac: 35l - czas do grobu...

[Gość: Ja]

Niekoniecznie moi drodzy!!!
Ja nie tylko skończyłem 35 ale nawet 45!!!Byc może jestem w czepku urodzony ale
moja oferta przesłana jako odpowiedź na ofertę pracodawcy w Gazecie Wyborczej,
znalazła swój finał. Od 1 czerwca rozpoczynam nową pracę w niezłej firmie, z
niezłą pensją, a do tego umowa od poczatku na czas nieokreślony!! Po tygodniu
od przesłania (elektronicznie) oferty, zaproszono mnie na pierwszą rozmowę, po
tygodniu była następna - juz z prezesem firmy, później szczegóły dotyczące
m.inn. wynagrodzenia!
Nieprawdopodobne??? A jednak!!! Zmieniają sią trochę czasy i już nie szuka się
młodych, ze znajomością pięciu języków obcych i do tego z doświadczeniem. Coraz
bardziej zaczyna być ważne doświadczenie!
Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: mevatron]

Spokojnie 35-latko. W tym wieku to ja jeszcze siedziałem za małe pieniądze na
państwowej posadzie. I dopiero później zdecydowałem się rzucić wszystko i
zmienic tak branżę, jak i pracodawcę.
No i co? Udało się bez problemów.
Teraz sam preferuję pracowników w "dojrzałym" wieku. Są solidniejsi, godni
większego zaufania i bardziej przywiązani do miejsca pracy. Mam za to
dość "jumperów".
Jak widze C.V. 30-latka z wymienionymi 6-8 miejscami pracy, to nawet nie prosze
na rozmowę.
Przez grzeczność odsyłam standardowe podziękowania.
Co Ty potrafisz jako "asystentka". O wykształceniu napisałaś co nie co, ale...
Jesli przeczytasz i zechcesz się zainteresować to proszę o kontakt.
[e-mail]. Oferta tylko dla "Smuteczka". INNYM CHETNYM DZIEKUJE. Jak
ZAWALICIE MI SKRZYNKE, TO ZLIKWIDUJE JA.

[Gość: malwa]

jak miło czytać,ze obcy ludzie sa chętni do pomocy....
bez przytyków a co robiłas przez tyle lat?
dlaczego nie pdonosiłaś kwalifikacji?
itd...itp....
Optymistyczny wpis!!!!