Damo...

[se_nka0]

,,Umrzeć - tego się nie robi kotu.
Bo co ma począć kot
w pustym mieszkaniu.
Wdrapywać się na ściany.
Ocierać między meblami.
Nic niby tu nie zmienione,
a jednak pozamieniane.
Niby nie przesunięte,
a jednak porozsuwane.
I wieczorami lampa już nie świeci....

[bluzeczka.zamszowa]

se_nka0 napisała:

> ,,Umrzeć - tego się nie robi kotu

NIE! NIE! NIEEEE!....DAMO NIEE.....!!!

POCZEKAJ!....
ZLAPIE CIE!!!..
ZATRZYMAM!!!

MEMLONO, POMOZCIE!!!

DAMO, NIEEE!!

[papuga_ara]

(*)

[minerwamcg]

O Boże... Naprawdę?! Cholera...
(+)

[asia.sthm]

Bedzie nam tu za Dobrego Duszka robila.
Co mi tu zakwitnie to o damie pomysle. Kota jakiego glasne, to o Damie pomysle. Piesek jakis sie pojawi na horyzoncie to ja o Damie pomysle. Czlowieka zobacze, to o Damie tez pomysle. Dama blisko bedzie, i tak i tak.
Ale teraz najpierw strasznie smutno mi ....

[gat45]

Wczoraj rozmawiałyśmy o "Obietnicy poranka". Pamiętacie tego kolibra na początku "... nie przeżyłem życia na darmo, uratowałem kolibra" (cytat z pamięci i na dodatek własnoręcznie przetłumaczony z oryginału, więc może być nieścisły, ale sens ten).
Mój PT to trochę taki koliber Damy - pod jej wpływem wzięłam zwierzę ze schroniska. Dojrzałe zwierzę, którego nikt nie chciał.
Teraz musi ją otaczać cała chmura kolibrów...

[berrin]

O rany. O rany. [ ' ]...

[ewa9717]

Też tak sobie pomyślałam, kiedy zobaczyłam, co napisałaś na Damowym blogu. I jeszcze jak Asia, już zawsze Dama będzie mi się kojarzyła z miłością do zwierząt, z szacunkiem dla natury, z prawością po prostu. Po prostu...

[groha]

Po prostu Dama należała do ludzi, dzięki którym ten świat wydaje się znośniejszy. Zawsze w pięknym stylu dawała nam to, co w życiu najcenniejsze: wrażliwość, miłość, rodzinne ciepło i nieustanne zachwycanie się zwyczajną codziennością: starą gruszą w ogrodzie, pełną kocią miską na półeczce i jedną zgubioną marchewką. To było naprawdę piękne.

[bluzeczka.zamszowa]

Och, Grosiu - jak Ty pieknie napisalas na Damowym blogu o motylu i sierotach...

[bluzeczka.zamszowa]

gat45 napisała:

> Wczoraj rozmawiałyśmy o "Obietnicy poranka". Pamiętacie tego kolibra na początk
> u "... nie przeżyłem życia na darmo, uratowałem kolibra" (cytat z pamięci i na
> dodatek własnoręcznie przetłumaczony z oryginału, więc może być nieścisły, ale
> sens ten).
> Mój PT to trochę taki koliber Damy - pod jej wpływem wzięłam zwierzę ze schroni
> ska. Dojrzałe zwierzę, którego nikt nie chciał.
> Teraz musi ją otaczać cała chmura kolibrów...

Gatu, wspaniala wizja...

Juz pare godzin temu napisalam post odnoszacy sie do Twego.
I co? -
Ano nico!
Jakis Ciasteczkowy Potwor musi pozerac posty, zbyt regularnie znikaja...

Powtorze

Dama siedzi w swym ogrodzie na Pogodnie, obok niej wszyscy Jej ukochani - maz, corka, wnuk i ziec.

I wszystkie zwierzaki z bloga damowego.

Dama czyta, a wokol niej tysiace i tysiace kolibrow, kolorowych i smigajacych tak szybko skrzydelkami, ze ruch ten jest widoczny jako mgielka, magiczna mgielka.
Dzieki Gatu, widze to oczami duszy...

[bluzeczka.zamszowa]

Cześć Asiu, jaką wspaniałą metodę na oswojenie nieuniknionego znalazłaś!

To niezwykła myśl - prosto z dziecięcego świata wierzeń w czary, w cudowności, w to, że wszyscy ludzie się kochają, że mama będzie zawsze, że nikt nie jest zły a słońce świeci wszystkim, bo wszyscy ludzie są wielką rodziną, w której można się bezpiecznie czuć.
Dlatego, kiedy biegnie kotek, pomyślę o dziadku, który gdzieś zniknął, a przecież nie mówił mi, że wyjedzie...
To na pewno on, tylko specjalnie się zmienił w kotka, żeby było weselej, kiedy w końcu powie jak zawsze:
A kuku, panie kruku!
A później będziemy się bawili i bawili, zawsze, zawsze, zawsze!

[salam_ji]

Bluzeczko, Twoja sygnaturka jest bardzo właściwa w tej sytuacji... Dama jak mało kto zachwycała się pięknem niewidzialnym dla pędzących. Uwielbiałam Jej blog... Kociu, dziękuję Ci, że o mnie pamiętałaś i zadzwoniłaś. Bo ja teraz na antypodach komputerowych jestem. Całkowicie odcięta od informacji wszelakiej - mam zepsuty komputer i telewizor... A ile wolnego czasu...
Damę pamiętać będziemy... bo Damy zapomnieć nie sposób... Będzie się czaić w każdym kocim oddechu i psim wiernym spojrzeniu... Do zobaczenia.

[czekolada72]

Rany bossskie!
Nie wieżę

[bluzeczka.zamszowa]

zamoimidrzwiami.blogspot.com/2017/04/pamieci-damy-kier.html?m=1

(*)

[gat45]

zamoimidrzwiami.blogspot.fr/2017/04/pamieci-damy-kier.html

[bluzeczka.zamszowa]

DZIEKI GATU, ze poprawilas!