Mole książkowe :)

[paskudek1]

no dobra, w końcu i mnie ruszyło i zdecydowałam się zacząć jakis wątek. A ruszyło mnie po lekturze falietoniku Kazi Szczuki własnie na temat moli książkowych. Jako że wierzę iż wielbiciele chmielewszczyzny czytają nie tylko Guruę ale także i inne dzieła, chciałam zapytać jak to z Wami i u Was w domach jest?? Bo ja mam nieodpartr wrażenie, że dewaluacja czytania jako takiego w kraju wynika nie tylko z lekceważenia młodzieży, ale także z zakorzenionego poglądu iz samo czytanie dla przyjemności jest hmmm naganne? Bezproduktywne? Że lepiej posprzątać, pozmywać, ugotować niz usiąść z knigą i rozsmakować się w lekturze. Zwłaszcza kobiety są pod tym względem "napiętnowane" bo przecież w domu tyle do zrobienia a ona sobie siada i czyta. Czy macie lub mieliście takie epizody w życiu, kiedy robiono Wam wymówki bo sobie chcieliście spokojnie poczytać a nie latać ze ścierą, czy przy garach stać??
O własnie, to jest jeszcze jedno zpodobieństw między Guruą a mną: zawsze uważałam, że są o wiele ciekawsze sposoby spoędania czasu niż tzw. dbanie o ciepełko domowego ogniska, czyli: gotowanie, sprzątanie, pranie, itp. itd. I ciągle mam z tego powodu wyrzuty sumienia, bo nie jestem doskonałą mamusią, zona i gospodynią (w dowolnej kolejności).

[dorka_31]

Jak miło coś takiego czytać... )
Ja też jestem z tych, co to uważają, że mozna ciekawiej spędzać czas, niż latać
ze ścierą lub stać przy garach, a podłoga to nie talerz i lśnić nie musi )
Co zaś do czytania, to na szczęście w moim domu książki jak najbardziej
istniały, zaś dziecko z lekturą w ręku stanowiło widok pozytywny. Chętnie więc
czytałam i nie było to źle widziane. Najwięcej chyba czasu na czytanie miałam
jeżdżąc na studia, bo dziennie spędzałam ok. 2 godzin w pociągu, a przecież nie
codzień trzeba było coś "zakuwać" )
Ostatnio niestety sporo czasu kradnie mi internet oraz korespondencja i ze
wstydem muszę przyznać, iż jest to w moim przypadku duza konkurencja dla
lektury...

[mzrr21]

Niejednokrotnie były sytuacje, że niestety obiadu niet bo matka czyta.
Dalej bywają, tylko teraz mój dorosły syn wykazuje zrozumienie dla sytuacji i
czeka grzecznie ąz ja bede głodna i cos tam zrobie, albo robi sobie sam

[mzrr21]

A zapomniałam o jednym 6 listopada kupiłam sobie 3 książki, kilka zaówiłam i
listonosz przyniósł i tak sobie leżały. Nie byłam w stanie skupic sie na
czytaniu. Po raz pierwszy w zyciu nie wzięłam książki do ręki przez miesiąc.
Zwykle to nie ma dnia żebym czegoś nie czytała. Ale od niedzieli ruszyło
zdążyłam przeczytać trzy, w tym jedną bardzo grubą i bardzo piękną. W wątku
polecam napisałam.

[mzrr21]

A wyobraźcie sobie w jakim byłąm stanie skoro nawet Gurua nie mogła mnie ruszyć

[goonia]

ooooo bardzo przepraszam, obiad jest conajmniej 6 razy w tygodniu, sprzatam raz
a na ile starczy to roznie bywa, od kiedy jest kot to jakos czysciej (o dziwo)
chyba kurz wyciera soba; pranie robie, ale nie prasuje, bo przeciez nastepnego
dnia i tak bedzie brudne; a jak by ktos zapytal moje dziecko co mama robi -
tylko czyta pada odpowiedz. No i badz tu czlowieku madry. Najwiecej czasu
zabiera mi pomoc przy odrabianiu lekcji, sprawdzanie itp.
Czytam srednio 2 ksiazki na tydzien, czesto na raz. Za to nie ogladam telewizji.

[april02]

Ja jestem nie tylko mól ale i miecio (to określenie z zaprzyjaźnionego forum
Kryminały i Sensacje )
Do gospodarstwa domowego stosunek mam identyczny jak Gurua. Gotować owszem
nawet lubię, ale robię to dosyć fanaberyjnie - znaczy jak mi się chce całą
resztę zostawiam odłogiem. Jest przecież całe mnóstwo innych fascynujących
rzeczy do robienia. Czytanie na przykład
Skarcona zostałam i owszem. Kiedyś na nudnym Sylwestrze wyniuchałam u
gospodarzy ciekawą książkę i chyłkiem zaczęłam ją sobie niby od niechcenia
poczytywać. Niestety zostało to dostrzeżone i napiętnowane. Do dzisiaj uważam,
że niesłusznie Mój mąż też się czasem czepia, ale mu wybaczam, bo kieruje
nim raczej chęć pobycia ze mną niż zagonienia mnie do roboty. Reasumując -
książki to nałóg Ale jakże przyjemny
Z książkowo - molowym pozdrowieniem

[mzrr21]

April też jestem miecio

[april02]

Uwielbiam MIEĆ. Jak jest coś nowego co koniecznie muszę MIEĆ to ani tornado ani
burza ani nawet mąż nie są w stanie mnie powstrzymać przed wyjściem do
księgarni Też mi się marzy ogromna biblioteka. Jakbym tam miała jeszcze
dostęp do netu i maszynkę do robienia herbaty to chyba nic więcej do szczęścia
nie byłoby mi potrzebne

[paskudek1]

jakiz piękny odzew i jak miło wiedziec że nie ja jedna wyrodna matką/zoną/gospodynia jestem. Choć musze przyznac że ofuknięta zostałam nieraz że czytam sobie a cos tam.... W dodatku zła rodzina od jakiegos czasu uparcie odmawia mi prawa do nabywania nowych książek. No ja wim, ze niby kasy permanentnie brak, ale oni sie czepiają ze miejsca też. A dla mnie to może nie byc jakichś durnych filiżaneczek kieliszeczków i innych dupereli. Książk nigdy za wiele. Wicie co... mazy mi sie taka biblioteka jak w Wielkim Diamencie moze tylko mnej urozmaicona językowo bo bohaterkom do podeszw nie dorastam.
A co do czytania, to ostatnio sie opuściałm z powodu: primo po pierwsze - obowiązki domowe, primo po drugie - mąż chce więcej czasu spędzac razem a ciągle się mijamy, primo po trzecie - staram się czytac dziecku - łatwe nie jest, bo maleństwo na ogół zabiera mi książki

[mzrr21]

Naucz maleństwo czytać i będzie spokój.

[felis2]

paskudek1 napisała:

> primo po trzecie - staram się czytac dziecku - łatwe nie jest, bo male
> ństwo na ogół zabiera mi książki

"Cała polska czyta dzieciom" - a ja się w tej dziedzinie zaniedbywałam
skandalicznie. Kiedyś ambitnie postanowiłam się zmobilizowac, zwłaszcza ze
dzieciatko mówieniu było niechętne. Na wspólne czytanie nie miał ochoty, ale on
układał klocki, ja czytałam i było fajnie. Do czasu. Produkowałam sie z
kwadrans, kiedy dzieciątko wstało i wzieło mnie za rękę. (Nie gadał, więc jak
coś chciał to prowadził i pokazywał paluchem) Wyprowadził mnie do przedpokoju, a
sam... cofnął się do pokoju i zrobił mi pa pa. Jak widać, chciał mieć świety
spokój i w nosie miał działalność pedagogiczną

[mzrr21]

Jakbym własnego wnuka widziała

[meduza7]

Felis, rozwaliłaś mnie, właśnie się tarzam po podłodze... Co za asertywne
dziecko!!!

[ewa9717]

Mogę dołączyć? Też czytam maniacko, najchętniej na dowolnie wybranym boku, a te
tam...czynności domowe do zajęcy niepodobne nijak, więc w końcu dopadam, gdy
już muszę.

[paskudek1]

felis piekne usmiałam się. Mój niestety gada jak najęty, buduje zdania, któe w nas podziw budzą. Dzisiaj np. moje niespełna trzyletnie dzieciątko powiedziało: mam ochotę troszeczkę zrobić siusiu . Albo oglądając bajeczke "Kubus i hefalumpy" mały mówi "maleństwo idzie szukać Lumpka mamy" Co do czytania to po prostu po pierwszych kulku, kilkunastu zdaniach zabiera książeczkę i ogląda. Ogólnie wszystkiego ciekawy diabełek i musi popatrzeć. Ale parę razy udało mi się poczytac mu na dobranoc, nawet zasnął A jak sobie upodobał jedną bajeczkę ze zbioru to nie było przebacz, o kreciku i o kreciku

[dorka_31]

paskudek1 napisała:

> A jak sobie upodobał jedną bajeczkę ze zbioru to nie było przebacz, o kreciku
i o kreciku

Ha, ha - ja ponoć w wieku lat około dwóch upodobałam sobie jakąś "Baśń o
stalowym jeżu" czy coś w tym stylu. Znałam to już na pamięć (i udawałam, że
sama czytam, bo wiedziałam nawet co jest na której stronie), a wciąż chciałam
żeby tylko to mi czytać. Rodzicom utwór wychodził już czubkiem głowy i chyba
żałowali wtedy, że nie mam niszczycielskich skłonności (takich do darcia
papieru) ) Musiałam im wtedy nieźle tym dokuczyć, bo do dziś mi to przy
każdej okazji wypominają ))

[abere8]

Nie wyobrazam sobie zycia bez ksiazek prawie tak samo jak bez internetu
Zawsze mam jakas ksiazke napoczeta, a biblioteka jest moim ulubionym budynkiem w
miescie. Tez mi sie marzy taka biblioteka z Wielkiego Diamentu, tylko zeby miala
takie wygodne fotele, z miekkimi, szerokimi oparciami, podnozkami i stolikami na
herbate obok

Juz w podstawowce od pierwszej klasy czytywalam na przerwach i czasami pod lawka
na lekcjach, a na "imprezach" ogladalam sobie ksiazki u innych dzieci na polkach
i zastanawialam sie, czemu maja tak malo

Czytam do posilkow i przed snem, a moim dramatem zyciowym jest niemoznosc
czytania w samochodzie, na szczescie w pociagu i samolocie jest ok. Pamietam jak
kupilam sobie ktoras nowa ksiazke Chmielewskiej od razu w dniu, w ktorym sie
ukazala, zaczelam czytac na przystanku no i w autobusie tez. Ale mi bylo potem
niedobrze, ale nie moglam sie oderwac Choroba lokomocyjna to zmora!

[lylika]

Czytanie to uzależnienie nie mniejsze niż palenie czy inne używki. No i z tego nie można się wyleczyć w żaden sposób. A największym przekleństwem dla mola jest brak czasu na czytanie. Staram się czytać w każdej wolnej chwili i w każdym możliwym miejscu. Są jednak miejsca gdzie czytać nie wypada. Na przykład wszelkie oficjalne zebrania. Wtedy doskonale sprawdza się teczka z dużą klapą. Nawet opasłe tomisko można skutecznie zasłonić. A kiedyś czytałam książkę na imieninach u szefa. Za paprotką.

[chiara76]

czytam od prawie zawsze i zdecydowanie to uwielbiam i życia swego sobie bez
książek nie wyobrażam. Co widać na moim blogu, gdzie opisuję lektury.
Niezmiennie irytuje mnie dopytywanie się niektórych "kiedy ty to wszystko
czytasz"...zdarza się, że występuje mi lekka piana na pysku
Cóż, ten typ tak ma)

[kalina81]

Matka ma wyrodna po kolejnym ataku wściekłości spowodowanym czytaniem mi
psychodelicznej(jej zdaniem) "Alicji w krainie czarów" kazała mi się nauczyc
czytać. No to się nauczyłam i czytam zawsze, wszędzie i właściwie wszystko,
Harlekin, kryminał, SF, bez różnicy. Składanie liter jest dla mnie sensem życia.
Chciałabym tylko umieć czytać wolniej. Albo mieć własną księgarnię

[chiara76]

kalina81 napisała:
> .
> Chciałabym tylko umieć czytać wolniej. Albo mieć własną księgarnię

ja wczoraj powiedziałam do mojej drugiej połowy "Wiesz, co bym chciałą dostać na
Gwiazdkę? Merlina" ...torebki i elektronikę mogłabym oddać, zostawiłabym sobie
tylko książki i muzykę

[mzrr21]

Też miałaś wyrodnego rodzica!! Ja miałam dziadków, woleli mnie nauczyć czytać
niż się mną zajmować ( w sensie czytania dziecku)

[edeka5]

kalina81 napisała:
> czytam zawsze, wszędzie i właściwie wszystko,
> Składanie liter jest dla mnie sensem życia

Podpisuję się pod tym wszystkimi kończynami. Moja mama wypomina mi, jak kiedyś w zamierzchłych czasach, kazała mi wyłożyć starymi gazetami podłogę w moim pokoju (14 m2) przed malowaniem. Po jakimś czasie przyszła do mnie, sądząc, że już to zrobiłam i zastała mnie przy kładzeniu 4 strony - gruntownie przeczytanej, tak jak poprzednie.

[edyta95]

czytać kocham, ale biblioteki tak strasznie dużej nie chciałabym mieć. Obcych
książek do domu nie wpuszczam, muszą być najpierw przeczytane i zaakceptowane,
ale mieć dobre nazwisko w autorstwie. U mnie z książkami jak z ludźmi, obce nie
są mile widziane bez protekcji, a zaprzyjaźnione zostają na zawsze. A
najbardziej to lubię czytać te juz kiedyś czytane. Nie wróży mi to rozwoju
niestety

[bumbecki]

widać, że prawie każdy mol książkowy miał wyrodnego rodzica, który przy 100
czytaniu tej samej książeczki, uczył z wygodnictwa swego dziecię czytać )

moja mania jest tak wielka, że często wybieram jazdę tramwajem do pracy, a nie
samochodem, żebym mogła sobie poczytać ...)

[krowa_w_kropki]

Ech, no i ja jestem nie tylko mól ale i miecio. Dpóki mieszkałam u rodziców było
OK, bo mój tato to miecio do kwadratu. Kiedy przyszło się wyprowadzić i
podzielić całe to dobrodziejstwo doszło nieomal do wojny i tato prawie wyparł
się własnej córki, natomiast córcia z krzykiem wydzierała mu niemal każdą sztukę
Był okres w moim życiu kiedy nimal nie miałam książek w wynajmowanych pokojach,
nie miałam czasu no i co tu dużo gadać, studia polonistyczne nieco zniechęciły
mnie do czytania dla przyjemności. Wspominam to jako mniej więcej koszmar.
Potem, już we własnym mieszkaniu miałam gacha, który chciał żeby było czysto i
żreć a mojemu nałogowemu czytaniu przeszkadzał wszelkimi siłami symulując
wielkie uczucia do mnie.
A teraz? Ha! Sprzątam kedy chcę, gotuję kiedy chcę (a przeważnie nie chcę),
czytam kiedy chcę, nawet w pracy kiedy szefa nie ma. Ostatnio w ogóle bez
przerwy ponieważ odświeżam stare Chmielewskie

[dorka_31]

Ale swietny wątek!
Przeczytałam te Wasze wpisy i nasunęło mi się masę skojarzeń.
Dopiero teraz widzę jakiego miałam uroczego tatusia... On mi codziennie czytał
przed snem, a ja się tego czytania doczekać nie mogłam, bo strasznie chciałam
wiedzieć co dalej. Czytał mi takie rzeczy, które były za trudne, zebym czytała
je sama, ale z ciekawą dla dziecka akcją (np. "W pustyni i w puszczy" czy
jakieś książki Verne'a). Miał swój zbiór książek, poobkładanych jak w
bibliotece i ciągle mu coś podbierałam, a on udawał że nie widzi ) Też
czytałam wtedy wszystko co wpadło mi w ręce. Pamiętam np. że w wakacje po
skończeniu piątej klasy podstawówki nudziłam sie okropnie, bo moja przyjaciółka
wyjechała na kolonie, a ja nie. Przegrzebałam więc zbiór tatusiowy i "odkryłam"
Sherlocka Holmesa. Po czym przez owe 3 tygodnie przeczytałam ciurkiem wszystko
(łącznie z kilkoma opowiadaniami jakiegoś polskiego autora, będącymi
jakby "obocznym wątkiem") )
Ponadto, ja oraz tatuś (po kimś to mam...) jesteśmy również "Mieciami" i kiedyś
mama narzekała, że nie ma dla siebie miejsca w szafkach, a teraz narzeka mój
mąż )

[groha]

Taki śliczny wąteczek, więc go troszkę skręcę, a co mi tam Otóż, ja chwilowo
nie lubię książek. Bo rąk, nóg i pleców już przez nie czuję. Ciężkie są
pierońsko. Właśnie przytargaliśmy do domu milion egzemplarzy, a może i dwa. Już
wykończyły mnie fizycznie, cholernice, a trzeba je jeszcze jakoś upchnąć wśród
już zadomowionych. Szkoda, że pałacowej biblioteki nie posiadam, psia kość.
Więc na razie są wszędzie. Całe stosy. Ale gdy tylko je ogarnę, skataloguję,
poukładam, wyprostuję obolałe plecy, to i poczytam. Bo czytać, to nawet lubię,
nie powiem

[krowa_w_kropki]

Oj rozumiem rozumiem. Zbyt dobrze pamiętam własną przeprowadzkę i latanie z
książkami po schodach (u rodziców trzecie u mnie drugie bez windy) nienawidziłam
ich wtedy serdecznie. Przy milionie kartonów z nimi meble to był pikuś. A
potem... wielkie rozczarowanie że ich tak mało przywiozłam

[g0p0s]

Potwierdzam, że książki są najuciążliwszym elementem przeprowadzki. Jak się je
bierze pojedyńczo, to wagi nie czujemy. Ale już kilka metrów (że się tak
brzydko wyrażę) przemieścić z A do B daje w kość.
Też jestem Miecio jak widać.
A nauczyłem się czytać na Ekspresie Wieczornym. Dziadek mnie po niego wysyłał
do kiosku. Pracowała w nim ciotka, która zawsze jakiś bonus dla mnie miała.
Chciałem się przekonać, co jest tak intrygującego w gazecie, że dziadek chce ją
mieć codziennie.

[lylika]

Moje dziecko nauczyło się czytać bardzo wcześnie z powodu niani, która opiekowała się nim przez kilka miesięcy. Była to kobieta prawie niepiśmienna i czytając sylabizowała. Dziecku to stanowczo nie odpowiadało: nianiu, jak ty czytasz to tak jak byś zapowiadała pociągi na stacji, nic nie mogę zrozumieć. Mamatata zajęci, mogli czytać dopiero wieczorami więc chciał nie chciał, nauczyło się. Później było przez wszystkich indagowane w sprawie takiej potajemnej i błyskawicznej nauki czytania. Dziecko, które często towarzyszyło dziadkom przy grze w tysiąca odpowiadało: "byłem na musiku".

[paskudek1]

groha a ty sobie wyobraź że ja bibliotekarka jestem, z zawodu i zamiłowania, i wiem doskonale ile ważą książki co nie ma wpływu na moje uczucia do tychże. Co do wyrodnych rodziców to nie pamiętam książki w domu na szczęście były ZAWSZE, czytać nauczyłam się nie wiem kiedy, w każdym bąź razie nie pamiętam procesu więc musiało byc baaardzo dawno.
i mam pytanko: jak u Was z pozbywaniem się niepotrzebnych książek? No niby wiadomo, każda się przyda ale raz na czas trzeba zrobić przegląd, selekcje i jednak zrobic miejsce na nowe Też tak macie że wam ręce drętwieją rpzed wyrzuceniem najmarniejszej broszury z lat np. pięćdziesiątych ? Bo mnie strasznie, do biblioteki nie wezmą, na śmietnik nie wyrzucę, co z tym robić??
Wiecie jakie były moje najpiękniejsze chwile ostatniego lata?? Kiedy chodziłam na durny kurs pedagogiczny i mamusia zabrała mojego synalka nad jezioro. W domu byłam tylko ja i mąż i z czystym sumieniem mogłam sobie odpuścic różne czynności domowe. W chwilach wolnych od kursu namiętnie czytałam

[krowa_w_kropki]

Kilka faktycznie niepotrzebnych albo takich do których już nie wrócę odniosłam
do antykwariatu. A narazie to jestem na etapie uzupałniania i dokupowania,
miejsce jeszzce mam. A jak go zabraknie do dokupię regał

Targi

[g0p0s]

Od dziś do niedzieli w Warszawie są targi książki:
warszawa.dlastudenta.pl/ar/?act=show_ar&id=10373

[xkropka]

Też jestem mól i miecio.
Kiedy się nauczyłam czytać, to nie wiem, ale pamiętam zdumienie całej rodziny,
gdy w I kl. szkoły podstawowej oznajmiłam, że nie mam co czytać, bo właśnie
skończyłam potężny (ponad 400 stron) zbiór bajek i baśni podarownay przez
ciotkę tydzień wcześniej.
Całe kieszonkowe zawsze wydawałam na książki, i nie szkodziło, że do
przeczytania dopiero kiedyśtam, bo teraz to za wiele nie zrozumiem, np. po co
był mi Mazepa w II kl. podstawówki???
Potem zaprzyjaźniłam się z bibliotekarkami i z własnej i nie przymuszonej woli
przychodziłam do szkoły 2-3 godz. wcześniej, żeby powdychać kurz i pomęczyć się
z papierem pakowym do okładania. Cała dumna byłam, kiedy po semestrze takich
praktyk pozwoliły mi książki wypożyczać innym.
Kiedy ksiązki przestały się mieścić w poprzednim mieszkaniu, część wyjechała do
rodziców, np. mniej więcej po metrze bieżącym Jonathana Carolla i Andre Norton,
bo mimo, że szmira straszna, to nie jestem w stanie ich wyrzucić... Dublety po
zcaleniu majątku z MałymŻonkiem poszły do dobrych ludzi, nawet jakoś nie
potrafiłam ich wystawić na Allegro...
Ech, długo tak bym mogła. Całe szczęście, że w nowej chałupce trochę wolnych
ścian jeszcze jest i będzie gdzie dokładać regały

[ida14]

Miecio i mól jestem jak najbardziej. Mam teraz konkurs i kazda wolna chwile
wykorzystuje na czytanie Trylogii. Piekna.... Wkurza mnie jeden facet bo jak
widzi mnie z książka podchodzi i mówi, zebym to zamknęła bo wstyd tak czytac i
gorsze ludnośc. Czasami sobie zaklnę na niego to sie zmywa denerwujace. Są
jednak ludzie, którzy czytaja i mówia o tym z żarem w oczach.

[moleslaw]

Wspaniały wątek.Ja również czytam masę książek,czasami kilka
jednocześnie.Tygodniowo trochę tych książek połykam.Jestem z gatunków,które nie
mając książki pod ręką gotowi są zaczytywać się informacjami na pudełku zapałek.
Nie będę oryginalna, też chcę taką bibliotekę jak w ,,Wielkim
diamencie",uwielbiam nie tylko składać literki,sam widok książki czy jej zapach
wywołuje u mnie ekstazę.Tylko muszę mieć dostęp do książki,nie znoszę biblioteki
Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu,co to za przyjemność przewracać karteczki.
Swojemu dziecku czytam,łatwo mi to nawet przychodzi,wybieram te książeczki
które sama mam ochotę przeczytać,aktualnie czytamy ,,Nowe przygody Mikołajka".

[bbbzyta]

Też miecio i mól ) Nieraz z lubością wyobrażam sobie swoje ostatnie chwile już jako zdemenciałej staruszki, gdzieś w moim mieszkaniu na ostatnim wolnym skrawku miejsca wśród stosów książek, których nie zdążyłam już przeczytać, na kupie starej prasy i biletów z różnych przedpotopowych imprez. I miny potencjalnych spadkobierców, co będą to potem porządkować !

[kocio_pierzaczek]

Miecio i mól. Czytam jednocześnie mi. 2 książki, tygodniki, miesięczniki -
rozrzut duży, jeśli chodzi o poziom i tematykę, etykietki z proszku do prania
za przeproszeniem w toalecie, soczek i pieczywo chrupkie przy stole w kuchni,
gdziekolwiek jadę komuniakcją miejską, MUSZĘ miec coś do czytania - w czasie
studiów nauczyłam się czytać już nawet bez trzymania się rurki. A jak nic nie
mam, to po raz kolejny zglębiam "Wyciąg z przepisów ZTM".

[ewa9717]

Dziewczęciem wiosnianem będąc, okrutnie chciałam być MM lub Ingrid Bergman. No
i jednak jestem MM (mól+miecio)!!!
Czytam od zawsze i wszystko, a z braku czegoś do czytania, wzorem pana
Antoniego Słonimskiego, nawet etykiety na pudełku od zapałek. Do gospodarstwa
domowego mam też stosunek guruiczny, ba, może nawet kałużyński, ale otoczenie
normalne, więc nikt się nie awanturuje.
Następne pokolenie czytających tyż ładnie nam w rodzinie rośnie.