Profesor Wiktor Zin [*]

[dorka_31]

Kolejna smutna informacja... Zmarł dziś rano
Pamiętacie "Piórkiem i węglem"? Z zapartym tchem oglądałam, gdy z kilku
swobodnie postawionych kresek wyczarowywał architekturę i pejzaże...

[*]

[bumbecki]

[bbbzyta]

[*] Wielka szkoda.

[g0p0s]

Nikt chyba teraz nie potrafi tak rysować i opowiadać.

[eulalija]

Zachwycały mnie jego programy, strasznie zazdrościłam Mu umiejętności
wspaniałego rysowania i doskonałego opowiadania.

Żal [*]

[cytrynka6543]

Fakt. Opowiadał tak, że wszystko miało się natychmiast przed oczami. Zawsze nie
moogłam się doczekać, co On z tych paru kresek narysowanych na początku
wyczaruje.

[dorka_31]

cytrynka6543 napisała:

> Zawsze nie moogłam się doczekać, co On z tych paru kresek narysowanych na
początku wyczaruje.

Otóż to! Doskonale to ujęłaś Tyle lat minęło, a ja doskonale pamiętam jak
wlepiałam wytrzeszczone oczy w ekran i czekałam co bedzie dalej. Szary karton,
węgiel, kreda, kilka niedbałych pociągnięć i wychodziły cuda. Tak właśnie w
moim rozumieniu zawsze wyglądał TALENT...
Już nie wspomnę, że potem Dorcia brała węgiel, kartkę, ale jakoś nie chciały mi
się te kreski na papierze układać...

[groha]

Wspaniały gawędziarz o bezcennych rękach. To dzięki Niemu, już w dzieciństwie
odkryłam, jak piękny może być każdy szczegół: pochylony płot, kępa pokrzyw,
snopek na polu, klamka u starych drzwi... W jednej ze swoich książek napisał, że
oprócz piękna potężnego, istnieje także takie mniejsze, spotykane na każdym
kroku i właśnie dlatego - o wiele trudniejsze do zauważenia. A warto je
dostrzegać. Myślę, że ci, którzy mogli uczyć się umiejętności postrzegania
otaczającego świata od takiego Artysty, to prawdziwi szczęściarze.
[']

[papuga_ara]

Smutno ogromnie. Jakoś dużo ostatnio tych Pożegnań przez duże P. Smutno.

[edeka5]

Pamiętam
[*]

[lylika]

Bardzo wielka strata.