Pocieszki.

[lylika]

Zawsze, kiedy chciałam się w trudnych chwilach rozweselić lub pocieszyć, sięgałam po książkę. Najczęściej po książkę Guruy. Wczoraj wieczorem złapałam Studnie Przodków. Kiedy doszłam do akcji z halabardą, głaz leżący na mnie znacznie zelżał, mogłam zgasić światło i trochę się przespać. Dla mnie Studnie i Boczne Drogi są w takich przypadkach niezastąpione. W sytuacjach ekstremalnych - Lesio.
Dziękuję Guruo.

[edyta95]

Dobrze, że ja do Ciebie dziś na kontrolę idę, bo brzmisz jak byś się ze światem
żegnała

[lylika]

edyta95 napisała:

> Dobrze, że ja do Ciebie dziś na kontrolę idę, bo brzmisz jak byś się ze światem żegnała
...
No nie, ja myślałam, że zabrzmiałam pocieszająco.

[dorka_31]

Dla mnie zawsze niezastąpiona była "Autobiografia". Jak mi było źle otwierałam
dowolny tom w dowolnym miejscu i czytałam. Zawsze pomagało

[groha]

Ja, to mam nawet ulicę Pocieszki. Niejaki Liroy o niej śpiewa. Wprawdzie średnio
zrozumiale i mało pocieszająco, niestety, ale ulica naprawdę jest
Książki książkami, wiadomo. Ale ludzie też potrafią pocieszyć i to jak. Forum
też było kiedyś świetną pocieszajką, prawda?

[papuga_ara]

W Krakowie też ulica Pocieszka występuje i mieści się na niej nawet ośrodek
terapii.. Naprawdę Ale do rzeczy. Dobrze Lyliko żeś już w dobrej formie (bo
w dobrej, prawda?). Pocieszki Guruowskie niezastąpione są, to fakt. Wiele razy
i w różnych sytuacjach życiowych mnie ratowały. Nawet z deprechy wyciągały, co
tu dużo mówić... Nie mam jednej ulubionej i ustalonej pocieszajki - bywa
różnie. Najbardziej pamiętam w tej roli "WCz", "Ślepe szczęście", "Niebiańską
krowę", "Dwie głowy i jedną nogę", "Mnie zabić", "Lesio" oczywista. Też
dziękuję Guruo.

[eulalija]

groha napisała:

> Książki książkami, wiadomo. Ale ludzie też potrafią pocieszyć i to jak. Forum
> też było kiedyś świetną pocieszajką, prawda?

A nie jest? To co? Teraz sobie wszyscy nogi podstawiamy, do gardeł się rzucamy?
szpile wtykamy?

[groha]

Tak, tak, oraz trujemy masowo, z radosnym kwikiem kopiemy leżącego i
pocieszająco dusimy paskiem od szlafroka Eulalijo, Eulalijo, nie bądź taka
sierozna, bo ja się boję. Już będę grzeczna, obiecuję

[ewa9717]

Jeśli już o truciu mowa: czy wiecie, że w lasach wokół jezior są juz nie tylko
kurki, ale i prawdziwki?

[eulalija]

Pytałam Cię Ewo, może nie zauważyłaś, pytałam czy są już piaskarze, bo ja takie
określenie znam na pierwsze prawdziwki, które mają szarawe kapelusze.

Zbieraj, nasycimy jadem, winogrona na TWCh nie działają, nawet najbardziej syte
jad.

[ewa9717]

Nie znam określenia "piaskarz", potomu aluzji nie poniała. Są na pewno już
prawdziwki, już je zjadłam, ale chyba były bardziej brązowe niż szarawe.
Przyjrzę się następnym...jeśli będzie okazja.

[groha]

Ewo, bardzo świetne skojarzenie Kurczę, niby otruć można byle czym, ale takim
prawdziwkiem, to jest dopiero coś

[eulalija]

Słówko "kiedyś" mnie wkurzyło, już nie krzyczę

[groha]

A, bo chyba sama też tęsknię za różnymi pocieszkami, bo wyczuwam jakiś smętek,
czy coś i pewnie tylko dlatego tak mi się napisało. Absolutnie nie chciałam Cię
zdenerwować żadnym słówkiem, Eualijo, ale rozumiem Twoje wkurzenie. Też mnie
rusza opinia, że lepsze jutro było wczoraj i zdołować mnie tak potrafi, że o
matko

[asia.sthm]

Ja mam smętek tzw powakacyjny, ni cholery pracowac sie nie chce.

Mewa dosiegnela mnie z tzw lotu ptaka na nowa bluzke...sprac sie nie daje
Przez cale krotkie wakacje, co prawda, nic mnie nie obsralo a tu od razu.

[g0p0s]

Jak jesteś przesądna, to w coś zagraj. Ponoć to sprzyja szczęściu))