OOO, czyli Oswajalnik Osobistych Okropieństw ;)

[groha]

Fajna nazwa, nie?
Właśnie dostaliśmy od Guruy, do własnej ręki, tak żywy przykład, iż w każdej
obrzydliwości życia codziennego można znaleźć jakiś element pocieszający, a
także liczne sposoby, jak należy to robić, że nadarza się świetna okazja, żeby
z tego skorzystać, nie uważacie? Bo różnych okropieństw nikomu w życiu nie
brakuje, jak sądzę, więc nie zawadzi poćwiczyć i trochę podciągnąć się w
dostrzeganiu ich inaczej, niż ogólna norma ponurości przewiduje, nieprawdaż?
Jeśli więc macie jakieś takie, to tutaj można o nich pisać, proszę bardzo.
Straszne mogą być i nawet wyciskać łzy, byle pamiętać o proporcjach - na jedną
łzę smutku powinny przypadać dwie łzy ze śmiechu, co najmniej, bo to ma być
wątek ćwiczebny do oduczania się smęcenia, nie na odwrót
P.S. Właśnie oswajam rozliczne choróbska, ludzkie oraz kocie, ale chyba nie
mam jeszcze odpowiedniego dystansu. Jak nabiorę, to może napiszę o takim
okropieństwie, gdy weterynarz okazuje się o niebo lepszy od ludzkiego doktora,
a jedyną metodą na postawienie dobrej diagnozy i w miarę skuteczne leczenie,
jest pójście samemu na medycynę, albo co. Ale materiał do ćwiczeń jest
pierwsza klasa, to trzeba przyznać. Zastrzyki już sama umiem robić, a jak!

[ewa9717]

Mimo zaawansowanego wieku nie mam dystansu do chorób osób bliskich.
Do siebie i swoich, i owszem. No ale od wiośnianego (to o byłej
mnie) dziewczęcia idolką była mi Scarlett O,Hara, i to nie tylko
względem urody, powodzenia u płci i onych cali w pasie. Jej metoda
jest zupełnie niezła ))

[gogamw]

Dokładnie - choroba moich bliskich - też nie mam dystansu. Co do reszty - metoda
Scarlett jest świetna, jutro zawsze łatwiej rozwiązać pewne sprawy. A swoją
droga ile ona miała tych cali ? 16,5 ?? Pamiętam jak sprawdzałam centymetrem na
sobie ile mi do niej brakuje , zapomniałam tylko, że wtedy noszono gorsety he he

[goonia]

ot, to to, weterynarz duzo lepszy od ludzkiego dochtora juz nie raz sie okazal.
Zeby sie leczyc (skutecznie) nalezy skonczyc medycyne, rozliczac podatki inne
finansowe - ekonime, bycie prawnikem jescze nikomu nie zaszkodzilo, jako malarz,
hudraulik, elektryk itp. uniknac mozna pozaru, zalania oraz masy pieniedzy. Czy
moge wiedziec kiedy mam pracowac w zawodzie zupelnie niewyuczonym jako np.
fotograf?
Bo zdarzylo mi sie i to robic Grunt to sie nie przejmowac, wiem, wiem latwo
powiedziec, bo tfu tfu chwilowo fatum poszlo precz.
Pieke, robie bombki, chalupe posprzatalam w 3/4, dzis ide po choinke, czekam na
swieta i ciesze sie zyciemCzego wszystkim zycze.

[goonia]

Ekonime?!!! bozesz ty moj, ekonomie mialo byc. Mroz mi zaszkodzil

[l.mama]

jak mnie spotyka okropieństwo, to myślę o jeszcze bardziej okropnych
okropieństwach i wtedy myślę że moje okropieństwa nie są takie
okropne

[kocio_pierzaczek]

A wiesz, ja też. W końcu zawsze może być jeszcze gorzej. Tylko nie
działa w przypadku nieszczęść.

Pollyannizm

[the_dzidka]

To stosuję od zawsze - nawet jeszcze zanim Pollyannę przeczytałam.
Sprawdza się jak nie wiem co

[anmanika]

Jedno wiem na pewno, nikt tak bezbolesnie nie pobiera krwi jak weterynarz, wiem
bo przetestowalam na sobie

[edyta95]

choróbska bliskich też się daje oswoić. Ursynowska onkologia gdzie
bywam bardzo często od roku, to bardzo optymistyczne miejsce wbrew
pozorom. Przynajmniej tam nikomu się nie spieszy

[dziewczynka_do_bicia]

dyta95 napisała:
(...) Ursynowska onkologia gdzie
> bywam bardzo często od roku, to bardzo optymistyczne miejsce

?!?! O Matko, ja tam bylam dwa razy - z mamą - na szczeście (tfu! tfu!) Mama nie choruje tylko byly tam przeprowadzane badania kontrolne piersi kobiet po 50-tce . A drugi raz miala jakies badanie profilaktyczne . No i bardzo sie stresowala i poszlam z nia - i mam tylko jedno wrażenie - koszmar
Ja bylam przerazona (mam tez) choć żadna z nas nie planowala tam zostac na dłuzej i wiadomo było że jestesmy tam na chwile.
W rejestracji dziki tłum szarych ludzi (taka szara masa) , wszyscy oczywiscie nie byli w dobrym humorze, tłok, nerwy.
Wrazenie okropne - jak po badaniach wyszysmy na dwór - to czulysmy sie tak szczesliwe, ze a zgłupio.
Fakt - nie pisze o oddziale onkologicznym tylko o recepcji i tych pokojach do badan na dole ( z uroczymi kartkami na dzrwiach "rak szyi", "rak głowy" etc.) . I ludziach ktorzy pierwszy raz sie rejestruja , pierwszy raz musza sie zmierzyć ze swoja chorobą.
Ale mimo wszystko zawsze jak jestem kolo tego wielgasnego gmachu (a wiele lat mieszkalam na ursynowie) - robi mi sie słabo

[asia.sthm]

> Fajna nazwa, nie?
OOO tak!

Zdaje sie ze popadam w podobna polityke co Gurua, zdaje sie ze chyba
prawdopodobnie umiem. Wszystko to mi sie zdaje bo tych
najstraszniejszych okropienstw narazie uniknelam. Z dotychczasowych,
ktore wydawaly mi sie chwilowo koncem swiata dzis umiem smiac sie
serdecznie acz pokornie, wiedzac, ze daly mi niezbedna lekcje pokory.
Codziennie sie hartuje jak ta stal w hucie. I na koniec zostane
diamentem. Zaczne po kryjomu zbierac na czesne owego procesu zeby
mnie wlasne dzieci nie przeklely za niezaplanowane wydatki. Prezent
beda mialy.

PS Jedyne co mozemy zrobic to odramatyzowac najwieksze
dramaty....zawczasu.

[lylika]

W moim testamencie figuruje jak byk: spalić! Czy z tego jakiś mały raucik miałby wyniknąć? Wątpię.
P.S. Dramaty zostawiam spadkobiercom. Niech się Edyta martwi jak wyrwać secesyjny dzban. Hi hi hi szyderczo...

[groha]

A ja zawsze powtarzam, że nie ma tego złego, co w końcu jakoś nie wyszłoby nam
na dobre. Dzisiaj, na przykład: miała być operacja - nie ma operacji. I nie
wiadomo kiedy będzie, może jutro, a może za tydzień, się zobaczy. A więc wracać
do domu i czekać, czekać, jak będzie wiadomo kiedy, to się zadzwoni. OK, na
szczęście od zaćmy się nie umiera, tylko ślepnie, co i tak już się stało, a
skoro pół roku się czekało w blokach startowych, to jeszcze się poczeka, nie ma
sprawy. Moja mamusia dzielna jest niesłychanie, nie takie rzeczy już przeszła i
byle co nie wytrąca jej z równowagi. Ale trochę się wściekła, nie ukrywam. No
więc, poszłyśmy sobie dla spokojności na pierwszą, poranną kawę do milutkiej
kawiarenki. A tam - orgia zapachów! Kawa, wiadomo, ale także cynamon, goździki,
kardamon, wanilia, pomarańcze... Aromaterapia, po prostu. I pierniczki, prawie
takie same, jak Kociowe, tylko nie takie śliczne, ale też pachnące upojnie i
kusząco, że z mety zeżarłyśmy po dwa na łeb. Więc siedziałyśmy sobie, pławiłyśmy
się w tych smakach i zapachach, i było nam bardzo dobrze. Czy byłoby nam tak,
gdyby nie ten odwołany zabieg? Przypuszczam, że wątpię, bo w porze śniadaniowej
raczej rzadko udajemy się do kawiarni. Głowę nawet dam sobie uciąć, że w takiej
pachnącej, o 9 rano, to nigdy dotąd razem nie byłyśmy, zdecydowanie. Czyli
jednak nie ma tego złego i tak dalej, czyli jednak!

[gabrielle]

Ostatnio uparcie szukam pozytywów we wszystkich okropnościach. Mam anginę? Ale
przestanę? Mama bardzo chora? Mogła bardziej? Mam tysiąćpińcet dozrobieniów (coś
jak dzidowe tudusie)? Mam, ale nie są na wczoraj. Mogły być wszystkie. Mogło mi
zalać łazienkę, mogłam zalać łazienkę, mogła być śnieżyca, a tak jest tylko
mróz. Wczoraj się tylko wściekałam, oberwało się doktorowi na ćwiczeniach, a
mogło bardziej i mogłam wygłupić się ostatecznie, a tak wygłupiłam się tylko
trochę.

O!