Lem o "Solaris": kawałek kina

[Gość: siraloS]

Solaris byl w USA totalna porazka... Nie odrobil nawet kasy
wydanej na jego promocje.....

[Gość: neo]

Gość portalu: siraloS napisał(a):

> Solaris byl w USA totalna porazka... Nie odrobil nawet kasy
> wydanej na jego promocje.....

Tak, ale w USA szanse mają tylko hollywodzkie papki.
Zaawansowane filmy nigdy nie są łakomych kęskiem dla komercji.
W USA przepis na kasowy film: co 2 minuty trup, troche sexu,
kilkanascie wybuchów, 2,3 domy rozwalone, pościg za śmigłowcem,
pościg samochodowy, korupcja w policji, mafie narkotykowe i nic
wiecej!!!

[frolix]

Gość portalu: neo napisał(a):
> W USA przepis na kasowy film: co 2 minuty trup, troche sexu,
> kilkanascie wybuchów, 2,3 domy rozwalone, pościg za śmigłowcem,
> pościg samochodowy, korupcja w policji, mafie narkotykowe i nic
> wiecej!!!

Teraz jest jasne, dlaczego obie części "Władcy pierścieni" były w USA na topie.
Te co-dwie-minutowe trupy, seksy, wybuchy, śmigłowcy, pościgi, korupcje,
narkotyki.

flx

[Gość: ania]

frolix napisał:

> Gość portalu: neo napisał(a):
> > W USA przepis na kasowy film: co 2 minuty trup, troche sexu,
> > kilkanascie wybuchów, 2,3 domy rozwalone, pościg za
śmigłowcem,
> > pościg samochodowy, korupcja w policji, mafie narkotykowe i
nic
> > wiecej!!!
>
> Teraz jest jasne, dlaczego obie części "Władcy pierścieni"
były w USA na topie.
>
> Te co-dwie-minutowe trupy, seksy, wybuchy, śmigłowcy, pościgi,
korupcje,
> narkotyki.
>
> flx
Czego jak czego, ale trupów we Władcy pierścieni nie brakowało

[frolix]

Gość portalu: ania napisał(a):
> frolix napisał:
> > Gość portalu: neo napisał(a):
> > > W USA przepis na kasowy film: co 2 minuty trup, troche sexu,
> > > kilkanascie wybuchów, 2,3 domy rozwalone, pościg za
> śmigłowcem,
> > > pościg samochodowy, korupcja w policji, mafie narkotykowe i
> nic
> > > wiecej!!!
> >
> > Teraz jest jasne, dlaczego obie części "Władcy pierścieni"
> były w USA na topie.
> >
> > Te co-dwie-minutowe trupy, seksy, wybuchy, śmigłowcy, pościgi,
> korupcje,
> > narkotyki.
> >
> Czego jak czego, ale trupów we Władcy pierścieni nie brakowało

Nie co dwie minuty.

flx

[Gość: Kokos]

Frolix jesli myslisz ze Wladca to cos wiecej niz jedna wielka
komercha to jestes w duzym bledzie!Sex jest w postaci nadmiernie
rozbudowanego watku milosnego,ktorego prozno szukac w
ksiazce,trupy sa nie co dwie minuty ale co 30sek i nie
pojedynczo ale calymi stadami.Odpowiednikiem wybuchow w filmach
sensacyjnych tu sa efekty,ktore stanowia praktycznie jedyna
tresc filmu,poscig tez mamy,a co do narkotykow to takze we
Wladcy jest klasyczny motyw walki dobra ze zlem(policjanci
kontra handlarze=druzyna kontra mordor)

Nazgul Hawk Down Re: Lem o

[frolix]

Gość portalu: Kokos napisał(a):
> Frolix jesli myslisz ze Wladca to cos wiecej niz jedna wielka
> komercha to jestes w duzym bledzie!

Nie myślę, więc nie jestem.

> Sex jest w postaci nadmiernie
> rozbudowanego watku milosnego,ktorego prozno szukac w
> ksiazce,trupy sa nie co dwie minuty ale co 30sek i nie
> pojedynczo ale calymi stadami.Odpowiednikiem wybuchow w filmach
> sensacyjnych tu sa efekty,ktore stanowia praktycznie jedyna
> tresc filmu,poscig tez mamy,a co do narkotykow to takze we
> Wladcy jest klasyczny motyw walki dobra ze zlem(policjanci
> kontra handlarze=druzyna kontra mordor)

Wiesz, odpowiedniki to każdy sam sobie według swoich skojarzeń znajdzie.
Nazgule mogą kojarzyć się ze śmigłowcami, a pierścień z atomówką.

flx

[Gość: kpsting]

Szanse na box office i oscary maja holywoodzkie papki, a jakze. Niemniej jednak
Soderbergh liczyl sie z tym, ze Solaris nie zarobi na siebie. Fox tez sie z tym
liczyla, i moze nawet byli tego pewni... a jednak pozwolili mu zrobic te
adaptacje. Glupi ludzie moga ogladac filmy w USA ale glupi ludzie nie kreca
filmow w USA. Ta madrzejsza czesc zdaje sobie doskonale sprawe, ze ambitne
filmy (najczesciej nisko- i sredniobudzetowe produkcje) sa niezbedne...

[Gość: ten_no]

Gość portalu: neo napisał(a):

> Gość portalu: siraloS napisał(a):
>
> > Solaris byl w USA totalna porazka... Nie odrobil nawet kasy
> > wydanej na jego promocje.....
>
> Tak, ale w USA szanse mają tylko hollywodzkie papki.
> Zaawansowane filmy nigdy nie są łakomych kęskiem dla komercji.

To prawda, ale w tym wypadku akurat uwazam, ze "Solaris" Soderbergha jest slaby. Tzn. oczywiscie lepszy niz typowa hollywoodzka produkcja, ale jest to film z jedna fatalna wada: rezyser usiluje osiagnac wysoki poziom (cokolwiek by to nie znaczylo), nie osiaga go, ale nie zdaje sobie z tego sprawy. Efektem jest plytkie, zadowolone z siebie dzielko.

Podobny problem byl z "AI" Spielberga, ktory w bardzo podobny sposob skupil sie na niezbyt istotnym problemie (robot, ktory sie niby "uczlowiecza" - Soderbergh skupil sie na pseudo-problemie pt. "kto jest kto"), zamiast sie skoncentrowac na ludziach reagujacych na chlopca-robota, a zwlaszcza na matce. Duzo by o tym gadac...

W ogole to dziwie sie tylko, dlaczego jak do Lema zglosil sie geniusz (niejaki Andriej Tarkowski) to Lem go (oraz jego film) formalnie zadreczyl i zamordowal swoimi obiekcjami, a jak sie do Lema zglosil facio z Hollywood, to Lem oddal mu kontrole nad filmem z pocalowaniem reki. Nieladnie.

[frolix]

Gość portalu: ten_no napisał(a):
> W ogole to dziwie sie tylko, dlaczego jak do Lema zglosil sie geniusz
(niejaki
> Andriej Tarkowski) to Lem go (oraz jego film) formalnie zadreczyl i
zamordowal
> swoimi obiekcjami, a jak sie do Lema zglosil facio z Hollywood, to Lem oddal
mu
> kontrole nad filmem z pocalowaniem reki.

Bo Lem się starzeje. I pieniądze nie śmierdzą. I film chciał zobaczyć.

flx

jakie Solaris?????????

[jachozna]

Ja nie wiem jak możn mieć taki tupet, że by się brać za taką literaturę.
Amerykański film który ponoć jest adaptacją "Solaris" Pana Stanisława Lema ma
niewiele wspólnego z tym o czy jest książka rzeczonego. To, że film się nie
sprzedał nikogo nie powinno dziwić i to nie dlatego, że jest zbyt ambitny dla
amerykanów O NIE! Ten film jest poprostu zbyt gówniany żeby ktokolwiek chciał
go kupić. Soderbergh porwał się z motyką na "SOLARIS". Tak wielkiemu reżyserowi
jak Andrej Tarkowski, któremu pomagali Strugaccy nie udało się oddać tego co
jest w "Solaris". A co dopiero amerykanom. Można jedynie ubolewać, że to coś
zejdzie szybko z ekranów kinowych.

[Gość: navoika]

To byl ktos z was na tym filmie, czy nie? Zastanawiam sie czy pojsc, czy sobie
dac spokoj i chetnie poznalabym wasze opinie. Ksiazke czytalam wprawdzie dawno,
ale planuje odswiezyc lekture, po obejrzeniu filmu.

[Gość: lammanski]

Gość portalu: navoika napisał(a):

>Zastanawiam sie czy pojsc, czy sobie
>dac spokoj

idz, ja tez pojde. potem sobie opowiemy.
po to jest kino.

Widziałem film

[Gość: Rafał]

Efekty wizualne (nie specjalne) zapierają dech, ale sam film
wydaje się strasznie płaski i pozbawiony sensownego przesłania.
O co w nim tak na prawdę chodzi to zupełnie nie zrozumiałem.
Zakończenie to czarna magia. Po co siedziałem tyle czasu na tym
filnie, to nie wiem.
Początek jest ekscytujący. Zawiązanie akcji bardzo sprawne.
Powolne odsłanianie intrygi na najwyższym poziomie, a potem już
tylko gorzej. Niekończące się rozmowy między doktorkiem a jego
żoną, sceny w bezruchu pokazywane z kilku ujęć jedno po drugiem
i nagle koniec filmu - jaki był finał to nie wiem - po prostu
nie zrozumiałem, czy oni wrócili na Ziemię, czy nie, czy
przeżyli czy umarli i są w niebie.
Całość kręci się wokół żony głównego bohatera. Niespójność
wątku miłosnego i tła SF jest porażająca. Brak jest jakichkowiek
innych wątków. Początek filmu jest zrobiony w najlepszym stylu
SF z czasów odysei kosmicznej i niewątpliwie jakościowo należy
do super klasyki. Nie ogląda się go, lecz zostaje się
wchłoniętym. Ale potem film wypluwa nas z siebie razem z resztką
niestrawionych niedopowiedzeń i niezakończonej fabuły. Bardzo
denerwujące.
A jak wasze wrażenia? Chcecie się czegoś więcej dowiedzieć o
filmie to piszcie. Ja na pewno kupię sobie książkę i dowiem się
o co tak na prawdę chodzi w całej historii.

[Gość: K.]

Gość portalu: Rafał napisał(a):

> Efekty wizualne (nie specjalne) zapierają dech, ale sam film
> wydaje się strasznie płaski i pozbawiony sensownego przesłania.
> O co w nim tak na prawdę chodzi to zupełnie nie zrozumiałem.
> Zakończenie to czarna magia. Po co siedziałem tyle czasu na tym
> filnie, to nie wiem.

Pomyśl trochę, nie trzeba być bardzo przenikliwym, żeby dojść do tego, o co w
tym wszystkim chodzi

> Początek jest ekscytujący. Zawiązanie akcji bardzo sprawne.
> Powolne odsłanianie intrygi na najwyższym poziomie, a potem już
> tylko gorzej. Niekończące się rozmowy między doktorkiem a jego
> żoną, sceny w bezruchu pokazywane z kilku ujęć jedno po drugiem
> i nagle koniec filmu - jaki był finał to nie wiem - po prostu
> nie zrozumiałem, czy oni wrócili na Ziemię, czy nie, czy
> przeżyli czy umarli i są w niebie.

A spodziewałeś się walk robotów i gwiezdnych wojen? - to nie ta półka.

> Całość kręci się wokół żony głównego bohatera.

ja myślę, że jednak wokół głównego bohatera w większym stopniu.

Niespójność
> wątku miłosnego i tła SF jest porażająca. Brak jest jakichkowiek
> innych wątków. Początek filmu jest zrobiony w najlepszym stylu
> SF z czasów odysei kosmicznej i niewątpliwie jakościowo należy
> do super klasyki. Nie ogląda się go, lecz zostaje się
> wchłoniętym. Ale potem film wypluwa nas z siebie razem z resztką
> niestrawionych niedopowiedzeń i niezakończonej fabuły.

Zakończenie było wyłożeniem kawy na ławę - jaśniej nie dało sie tego pokazać.

Bardzo
> denerwujące.
> A jak wasze wrażenia? Chcecie się czegoś więcej dowiedzieć o
> filmie to piszcie. Ja na pewno kupię sobie książkę i dowiem się
> o co tak na prawdę chodzi w całej historii.

Sądzę, że tam fajerwerków też nie będzie.



Ale oczywiście mogę się mylić... Każdy ma prawo do swojego zdania, i
powsztrzymam się od arbitralnych ocen. Ja uważam, że warto ten film zobaczyć.
Tyle.Pozdrawiam,
K.

[navoika]

Po przeczytaniu postu Rafala, chetnie poslucham twojej opowiesci o tym filmie.
Chyba, ze gdzies sprzedaja polowki, albo lepiej cwiartki biletow skoro dobry
jest tylko poczatek.

[Gość: lammanski]

navoika napisała:

>Po przeczytaniu postu Rafala, chetnie poslucham twojej opowiesci
>o tym filmie.

jak tylko wroce z kina. a wybiore sie tuz po premierze.

[Gość: kinomanka]

Moim zdaniem jest to jeden z niewielu filmow na ktore obecnie warto wydac pieniadze na bilet do kina. Zakonczenie
nie jest niezrozumiale, jesli sie pomysli...Film jest bardzo madry i mysle, ze sie nie sprzeda. Nie rozumiem tylko
dlaczego reklamuja go jako film komercyjny, skoro takim nie jest?

Ale... Oklaski oczywiscie dla Lema, dla rezysera - niekoniecznie. Nie znam sie, ale mam wrazenie ze mozna bylo film
zrobic lepiej.

Czy pojsc? - KONIECZNIE. Uprzedzam. Dla amtorow chodzenia do kina dla popcornu - nie polecam.

bez entuzjazmu, ale warto obejrzeć

[Gość: Bart(ek)]

No, wcale nie wiem, czy taki mądry, ale nawet nieźle się ogląda. Przede
wszystkim wydaje się, że najnowsze "Solaris" oparto nie na powieści Lema, lecz
na filmie Tarkowskiego; obie "adaptacje" w podobny sposób zmieniają
zakończenie, u pana S. w skali mikro u pana T. w skali makro, ale jednak
wywołuje to taki sam efekt zaskoczenia, zamknięcia jakiejś pętli. To czego Lem
celowo pewnie nie chciał dopowiedzieć, obaj reżyserowie wykrzykują w stronę
widowni tuż przed końcowymi napisami. W sumie film pana S. lepiej ogląda się
niż film pana T., który, nie dość że niemiłosiernie długi, to nie potrafi
zainteresować osobą bohatera, jego przeżyciami, w jakimś ludzkim, a nie
kosmicznym wymiarze. Aktorzy przemieszczają się w kadrze, stają i wygłaszają
długie filozoficzne monologi, a czas płynie i płynie. Pod tym względem dzieło
pana Tarkowskiego chyba jeszcze bardziej oddala się od powieści Lema, gdzie
bezkresowi planety-oceanu przeciwstawiona jest klaustrofobia stacji kosmicznej
z jej brakiem prywatności, zakręconą załogą, wydarzeniami jak ze złego snu, co
dostarcza Lemowi materiału do analizy etycznych wyborów, pytań o naturę
rzeczywistości i inne takie ;-).

Polecam najnowsze Solaris, ale bez szczególnego entuzjazmu. Film dobry, ale
niekoniecznie bardzo mądry; fajnie się ogląda, ale na kolana nie rzuca. No i te
różne małe bajery z Ikei w charakterze futurystycznych rekwizytów!

Pozdrawiam,
Bart(ek)

[Gość: lammanski]

no i bylem.

asceza.
cicho, pusto, dwa kolory, cztery takty muzyki.
czas sie nie spieszy.
jest odpowiednio.

i dlugo jest odpowiednio... podobno nudno... moze? to chyba zalezy, czy
zdecydowac sie na patrzenie czy na aktywna obserwacje.

polecam z zastrzezeniem: trzeba byc wyspanym i nie spieszyc sie.

[Gość: Kagan]

jachozna napisała:
Ja nie wiem jak możn mieć taki tupet, że by się brać za taką literaturę.
Amerykański film który ponoć jest adaptacją "Solaris" Pana Stanisława Lema ma
niewiele wspólnego z tym o czy jest książka rzeczonego. To, że film się nie
sprzedał nikogo nie powinno dziwić i to nie dlatego, że jest zbyt ambitny dla
amerykanów O NIE! Ten film jest poprostu zbyt gówniany żeby ktokolwiek chciał
go kupić. Soderbergh porwał się z motyką na "SOLARIS". Tak wielkiemu reżyserowi
jak Andrej Tarkowski, któremu pomagali Strugaccy nie udało się oddać tego co
jest w "Solaris". A co dopiero amerykanom. Można jedynie ubolewać, że to coś
zejdzie szybko z ekranów kinowych.
K: No coz, byl krecony na podstawie marnego tlumaczenia
z j. francuskiego i przez fachowcow od filmow o milosci...
Moze Spielberg by zrobil cos dobrego z "Solaris"
(np. jak "Minority Report" w/g P.K. Dick'a)...
Kagan
mywebpage.netscape.com/ljkel2/lem01.html

[Gość: on]

Amerykańskie półgłówki nie lubią myśleć (nie tylko w kinie)

[Gość: Kagan]

Gość portalu: on napisał(a):
Amerykańskie półgłówki nie lubią myśleć (nie tylko w kinie)
K: Ale Solaris made in USA to b. marny i wrecz nudny film...

[Gość: Kagan]

Nudny romans w kosmosie - Recenzja filmu “Solaris” Steven’a Soderbergh’a i
James’a Cameron’a
Idąc 27 lutego roku 2003 na australijską premierę hollywoodzkiej wersji
“Solaris” starałem się jak mogłem, aby nie przynieść ze sobą na salę kinową
żadnych uprzedzeń. Wynikało to z faktu, iż nie tylko znałem wcześniejsze
recenzje tego fimu, ale też znam dość dobrze twórczość tych obu filmowców.
Reżyser Steven Soderbergh jest znany głównie z “Sex, Lies, and Videotape”,
filmu, powiedzmy sobie to szczerze, nudnawego i pretensjonalnego. Jednakże
największy zawód sprawił mi producent “Solaris”, James Cameron (trzeba
pamiętać, że w USA to producent, a nie reżyser, jest prawnie autorem filmu).
Cameron jest znany z takich produkcji jak “The Terminator”, “Terminator 2”,
“Aliens” (“Obcy”), “The Abyss” (“Głębia”) czy wreszcie “Titanic”.
Sądząc po
tym ostanim filmie, można było się spodziewać, iż “Solaris” zostanie
sprowadzone de facto do wątku miłosnego (dość ważnego w powieści Lema, choć
zdecydowanie w niej drugoplanowego). Niestety, “Solaris” Steven’a
Soderbergh’a i James’a Cameron’a to coś znacznie gorszego niż “love story in
space” (“romans w przestrzeni kosmicznej”), to jest po prostu nudne,
rozwlekłe i pretensjonalne pseudo-romansidło, grane w sztucznym, teatralnym
stylu przez marnych aktorów: George’a Clooney’a (Krisa Kelvina) i Nataszę
McElhone (Rhey’ę, właściwie Harey, o czym będzie mowa później),i na dodatek
źle wyreżyserowany i nienajlepiej zmontowany (liczne dłużyzny, nic nie
wnoszące nawet do nastroju filmu).

Według Soderbergh’a “Solaris” to `a combination of “2001” and “Last Tango In
Paris"’ (`kombinacja “2001” i “Ostatniego tanga w Paryżu”’). Dla mnie to zaś
raczej marne naśladownictwo arcydzieła Kubrick’a, w stylu owego, jakże
przereklamowanego, a tak naprawdę, to równie nudnego jak “Solaris”,
“Ostaniego tanga”. W filmie “Solaris” właściwie nic się nie dzieje. George
Clooney pokazuje w nim conajmniej dwa razy swoją pupę, co bynajmniej nie
ratuje filmu. Sceny miłosne są zbyt odważne, aby film był bez ograniczeń
wiekowych, ale zbyt mało odważne, aby zaciekawić właściwie kogokolwiek. Z
filozoficznego przesłania powieści Lema właściwie nic nie ocalało: kiedy
zaczyna się ciekawa dyskusja na temat Boga, i nawet wspomniana jest opinia
papieża, fonia zostaje natychmiast wyciszona, aby - broń Boże - nie zmusić
widzów do myślenia… Jednym z powodów, iż filozoficzna głębia powieści została
zgubiona przez Soderbergh’a i Cameron’a jest fakt, iż scenariusz został
napisany przez Soderbergh’a na podstawie marnego tłumaczenia tej powieści na
angielski (Joanna Kilmartin i Steve Cox przetłumaczyli “Solaris”, na dodatek
dość niechlujnie, nie z polskiego, a z francuskiego tłumaczenia, stąd owe,
jedyne dotąd, angielskie tłumaczenie powieści Lema, zawiera mnóstwo błędów i
przeinaczeń, w tym nawet nazwisk bohaterów).

Jak już wspomniałem, dwójka głownych bohaterów gra w sztucznym, teatralnym
stylu. Zamiast dialogów mamy deklamacje, zamiast gry aktorskiej jeno jej
nędzne namiastki (przykładowo. scena “rezurekcji” Rhei-Harey, jest
niezamierzonie komiczna z powodu fatalnego aktorstwa Nataszy McElhone). Voila
Davis jest niezła w roli czarnoskórej uczonej, doktora Gordona – sęk w tym,
iż jest to postać nieistniejąca w powieści Lema. Została ona wyraźnie
wprowadzona “na siłę” przez Soderbergh’a , aby film był politycznie poprawny
(o ile dobrze pamiętam, to w powieści Lema występuje murzynka, ale jest ona
tworem planety “Solaris”, i nie jest naukowcem, a prześladowcą jednego z
wyraźnie bialych uczonych z załogi stacji). Ulrich Tukur jest również dośc
dobry w roli Gibariana, a własciwie jego “ducha” (Gibarian popełnia
samobójstwo tuż przed przylotem Kelvina), ale jest to rola wyraźnie drugo-,
jak nie trzecio-planowa. Jeremy Davis jako Snow (Snaut) jest nieco lepszy niż
Clooney czy McElhone, ale to przenież nie jest żaden powód do dumy…

Od aktorstwa Clooney’a i McElhone chyba jeszcze gorsza jest reżyseria
Soderbergh’a. Film po prostu się rozłazi, brak mu tempa, napięcia a przede
wszystkim owego nastroju tajemniczej grozy, która uderza praktycznie z każdej
strony powieści Lema czy też jest wyraźnie obecna w pamiętnej ekranizacji
Tarkowskiego z roku 1972. Soderbergh starał sie naśladować Kubrick’a, stąd
początek i zakończenie “Solaris” jest marną kopią “2001”. Brak funduszy na
efekty specjalne rozłożył zaś ten film do końca. Wnętrze stacji i urządzenia
znajdujące się w niej są na poziomie końca XX wieku i początku XXI, zaś
techologia podróży kosmicznych o jakieś conajmniej 100 lat w przyszłość.
Nieszczęściem Soderberg’a jest to, iż jego film ukazał sie po takich filmach
jak “Minority Report” (“Raport mniejszości) Spielberg’a (według opowiadania
Philip’a K. Dick’a), czy też niedawnych adaptacjach dzieł H.G. Wells’a (jego
“Niewidzialnegp człowieka” i “Maszyny czasu”). Stąd oczekiwania publiczności
są obecnie wysokie, i nikogo już nie sa w stanie zadowolić efekty specjalne
na pozoomie “Milczącej gwiazdy” (“Astronauci’) Maetzig’a (1960) czy też
“Testu pilota Pirxa” Piestraka (1979), a znacznie gorsze (szczególnie, jeśli
wziąć pod uwagę upływ ponad 30 lat), niż w radzieckiej ekranizacji “Solaris’
z roku 1972.

Miłośnikom science fiction czy też historii miłosnych zdecydowanie odradzam
“Solaris” Soderbergh’a, chyba, iż chcą się zanudzić na śmierć - na senasie w
kinie “Southland Village Cinema” na przedmieściu Melbourne, który zaczął się
27 lutego 2003 roku 2003 o godzinie 10:35 rano, tylko ja i osoba mi
towarzysząca (ta ostania przez grzeczność) wytwaliśmy do końca… Polecam
natomiast ten film studentom sztuki filmowej (aby zobaczyli, jak się się nie
powinno kręcić filmów), oraz miłośnikom zdecydowanie złych, szmirowatych
filmów, szczególnie z gatunku “science fiction i fantasy”, do którego to,
niewiadomo czemu, zakwalifikowano ten zdecydowanie nieudany romans
Soderbergh’a i Cameron’a, marny romans, który nie tylko nie dorasta do pięt
klasie powieści Lema, ale jest o kilka klas gorszy niż klasyczna ekranizacja
Tarkowskiego z roku 1972. Jako iż Lem był wyraźnie niezadowolony z wersji
Tarkowskiego, jestem niezmiernie ciekawy, co sądzi on o “dziele” Soderbergh’a
i Cameron’a. Obawiam się tylko, iż milionowe honorarium, które dostał on za
prawa do sfilmowania “Solaris” zostało wypłacone nie tylko pod warunkiem, iż
nie bedzie się on wtrącał do filmowania tej powieści, ale tez, iż nie będzie
on publicznie wyrażać negatywnych opinii o fiasku “dzieła” Soderbergh’a i
Cameron’a…

czy mógłby ktoś łaskawie ocenić moją analizę filmu?

[Gość: Marecki]

Mniemam, że sama elita tutaj sie wypowiada, więc niech owa rzuci
okiem na tekst i albo zbeszta albo uzna...
www.filmweb.pl/fokom.xml?aa=15&oo=0

[Gość: TEXT]

Felietony - felieton
SOLARIS - Wielkość urojona czy próżnia doskonała? Zmagania z formą Stevena
Soderbergha.
"A Walk through a S"
SOLARIS czyli: Stanisław, Scenariusz i Scenografia, a także Steven Soderbergh,
Stacja-Szpital i Sex. Wszystko na S jest w tym filmie doprawdy wspaniałe!
Zwłaszcza Schizofreniczny Snow (książkowy Snaut) czy Sceny Snów. Zamiast
Systematyki Lema i Symetriad mamy ich Symboliczny Synonim. W filmie czuć
Samotność, Smutek i Strach. Są też Spekulacje, Szaleństwo i Śmierć. Czasem
jednak Sentymentalizm (jak to w Hollywood). Polecam lekturę i film, a jak się
komuś nie spodoba - Sznur. ;)

S jak scenariusz
Steven Soderbergh poszedł w kierunku, którego nikt się nie spodziewał, a już
najmniej sam Lem. Dzięki temu powstał obraz o wiele ciekawszy niż dosłowna
wizualizacja książki, której większość się spodziewała (Ja też). Mamy tu do
czynienia z poetycką impresją, a nie mierną adaptacją jak "Raport Mniejszości"
lub "Wehikuł Czasu". Nie jest to także dosłowne przeniesie na ekran jak "Harry
Potter" czy "Władca Pierścieni", które są po prostu adaptacjami zręcznymi.
Soderbergh określił swój film jako połączenie "Odysei Kosmicznej 2001" z
"Ostatnim Tangiem w Paryżu". Lem skomentował to prosto - "Co ma piernik do
wiatraka? (...) Nie chciałem redukować treści książki do obrazów samego tylko
człowieka (reduced to human concepts, ideas or images) Dlatego zatytułowałem
książkę 'Solaris' a nie 'Love in Outer Space'". Podzielałem opinię Lema do
momentu, w którym ujrzałem pierwsze sceny filmu. Okazało się bowiem, że piernik
ma i to dużo do wiatraka. To nie Love Story czy Thriller lecz doskonała
psychodrama. I mimo, że "historia z alkowy" zastąpiła tu problem kontaktu z
nieludzkim, to oglądając między wierszami, czuć ducha powieści. Doskonała jest
także muzyka, określona jako mieszanka Ambient i Psychodelic. Przypomina ona
dosłownie: zbiór dźwięków i szumów, i to odróżnia ją od typowej muzyki jaką
można spotkać w większości filmów. Cliff Martinez, nadworny muzyk Soderbergha,
nie brzmi jak Ligeti czy Stockhauzen, ale pasuje idealnie. Ścieżka ma dwa
motywy przewodnie: motyw dla Solaris i motyw Krisa Kelvina. Pierwszy sprawia
wrażenie zawieszenia w bezczasie, w którym dokonuje się nieokreślony proces
penetracji umysłu; drugi, ze swoistym rytmem, może kojarzyć się z "czasem
przeciekającym przez palce". Sfera dźwięku - dam za to głowę - jest
odpowiednikiem owej milczącej obecności oceanu, przepełniającej stację Lema.

Soderbergh zbliża się swym filmem do klasyki. Do czystej, traktującej widza z
powagą klasyki, a nie do infantylnej, zgrabnie opowiedzianej, przezroczystej
fabułki. Jak to określa Piotr Zawojski - "Nie pozwala nam zapomnieć czym może
być kino, a czym dziś tak rzadko bywa. Głębokim, metafizycznym przeżyciem".
Zgodność z literackim pierwowzorem polega tu nie na sfilmowaniu akcji, lecz na
przełożeniu pozornie nieprzekładalnych sekwencji prozy na język samych obrazów
i dźwięków. To największa zaleta filmu. Mamy tu szereg doskonałych, długich
sekwencji, bez ani jednego słowa, czasem są to obrazy, czasem złożone sceny.
Specyfika ich odbioru nie polega na o b e j r z e n i u , lecz na o b c o w a n
i u z materiałem podsuniętym, zaproponowanym widzowi. Jak Kris, który w książce
Lema uczył się niemego dialogu z otchłanią oceanu, tak MY musimy nauczyć się
odbierać obrazy, które podsuwa nam reżyser. Odkrywać znaczenia, relacje,
nawiązania - jednak ten wymóg czyni obecną wersję Solaris, tak jak i poprzednią
- filmem nie dla wszystkich.

Andriej Tarkowski we własnej adaptacji książki z roku 1972, opisał dramat
człowieka i dramat poznania poprzez pryzmat własnych wspomnień, domu rodzinnego
i kultury wschodniej, rosyjskiej (obecnej w symbolice), Amerykanin podszedł
prościej, eksponując historię miłosną. Jednak relacje bohaterów nie są wcale
proste i wchodząc głębiej w temat, dostrzegamy w nich niemoc człowieka wobec
samego siebie. Czym są bowiem obrazy które obserwujemy? Za Lemem: "to, czegośmy
chcieli: kontakt z inną cywilizacją. Mamy go, ten kontakt! Wyolbrzymiona jak
pod mikroskopem nasza własna, monstrualna brzydota, nasze błazeństwo i wstyd !!!

Film zaskoczy nawet tych, którzy dobrze znają książkę. I nie tylko układem
fabuły, co przede wszystkim formą. Opowieść ma eliptyczną konstrukcję i wraca w
pewnym sensie do punktu wyjścia. (Ulubiony motyw Tykwera czy Kieślowskiego).
Pytania zostały postawione, czegoś doświadczyliśmy, lecz nie uzyskaliśmy
jednoznacznej odpowiedzi. To rzadki przypadek, kiedy f o r m a w tak dużym
stopniu staje się elementem dopełniającym treść - jeśli nie równoprawnym. Lem w
swojej książce wyszedł od niemocy nawiązania kontaktu z nieludzkim - Soderbergh
pokazał brak kontaktu między ludźmi samymi. To on definiuje charakter
montażowy. Dlatego historia jest fragmentaryczna, rwana, miejscami niejasna.
Stąd też wszystkie głosy krytyczne o braku spójności i beznadziejnym montażu.
Jednak Flashbacki, sekwencyjność scen i rwany montaż to właśnie obraz naszych
myśli, obraz "wysepek pamięci", trudno więc wymagać od nich spójności. A cała
opowieść, jest być może tylko chwilą wspomnień bohatera i jednocześnie
nieskończonym w swych możliwościach momentem ludzkiego umysłu, w którym może
się zawrzeć cały dramat życia...

Soderbergh pozostaje wierny książce, lub raczej - pozostaje z nią w zgodzie.
Czyni to jednak w sposób całkowicie odmienny od wersji Tarkowskiego i zapewne,
od oczekiwań samego Stanisława Lema. A obawy pisarza - jak najbardziej słuszne
- na szczęcie się nie sprawdziły. Za Lemem: "Byłbym bardziej zaskoczony niż
ktokolwiek inny, gdyby amerykański "Solaris" okazał się dziełem udanym.
Największą bolączką science-fiction jest bowiem jego infantylizm. Zwycięża duch
czasu - genius temporis, a wiec komercyjność, 'spłyciarstwo'. A Amerykanie to
najwięksi 'spłyciarze'.
S jak Steven Soderbergh...
Marek "Marecki" Sadziński

[Gość: Kagan]

Od razu zaznaczam, ze jestem specjalista od Lema
mywebpage.netscape.com/ljkel2/lem01.html
mywebpage.netscape.com/stanislawlempl/
a nie od kina czy nauki o literaturze...
Nie mniej oto moje uwagi: Twoja recenzja jest po prostu do doopy...
1. Styl przewaza w niej nad trescia. Komputerowy poeta z CYBERIADY Lema,
napisal byl genialny poemat na "C" ("Cyprian cybertoman cynik, ceniac czule,
czarnej cory cesarskiej cud ciemnego ciala, ciagle cytra czarowal, czerwieniala
cala... itd.), ale ty nie jestes mlodym Staszkiem Lemem...
Wiec te twoje cwiczenia na "S" sa dla mnie tylko pretensjonalne, i obliczone na
tani efekt. Ale coz, to kwestia gustu... :(
2. Ten film nie jest bynajmniej ciekawy, a wrecz nudny, to sa po prostu marnie
zagrane i marnie wyrezyserowane popluczyny po 2001 Kubricka...
- "Raport Mniejszosci" i "Wehikul Czasu" to nie byly "mierne adaptacje", a
bardzo dobrze zrobione i wrecz genialnie zagrane filmy, na ktorych nie bylo
czasu na nude, jak na "Solaris" Soderbergha. Ten ostani do piet nie dorasta
Spielbergowi, a Clooney to nie jest, niestety, ani Tom Cruise, ani tez Jeremy
Irons (Morlok z TIME MACHINE)...
3. SOLARIS Soderbergha to tylko marny romans w kosmosie (Love Story in Space) a
nie zadna psychodrama. To jest tylko nudny romans, Soderbergh zgubil glowne
przeslanie ksiazki, mianowicie problem kontaktu z zupelnie obcym nam
intelektem, a takze problem tzw. ulomnego boga... Wiadomo, Hollywood boi sie
narazic klerowi...:(
4. Nigdzie tez nie moglem wyczuc w tym filmie owego "ducha powiesci". W tym
filmie nic, poza tytulem czy nazwiskami (niektorych tylko) bohaterow nie
przypomina powiesc- Lema!
5. Muzyka. Dla mnie byla ona wrecz przerazliwie plaska, i podobnie ocenila
ja moja partnerka, absolwentka szkoly muzycznej... Zupelnie nie oddawala owa
muzyka tego tajemniczego nastroju kosmosu czy ksiazki Lema. Ot, taki "muzak",
jak w windzie, i nic wiecej... :(
6. Nie widze w filmidle Soderbergha zadnych stycznych punktow z ksiazka Lema.
Nalezy pamietac, ze Soderbergh krecil ow film na podstawie tlumaczenia SOLARIS
na angielski z francuskiego, stad mamy Rheye a nie Harey, jak u Lema, itd.
Polecam lekture tego tlumaczenia aby zobaczyc, ze scenariusz nie byl napisany
wedlug Lema, a wedlug Kilmartin, Coxa i anonimowego tlumacza
SOLARIS na francuski... :(
7. Piszesz: "Lem w swojej ksiazce wyszedl od niemocy nawiazania kontaktu z
nieludzkim - Soderbergh pokazal brak kontaktu miedzy ludzmi samym".
OK. Ale po co nazwal Soderbergh ten nieudany film "Solaris"? Jak chcial
nakrecic romans, to po co mu byla planeta "Solaris" z jego tajemniczym, obcym
nam, intelektem? To tak, jak niektorzy jada do Zakopanego, aby
tam caly czas siedziec w kawiarniach, jakby w Warszawie czy Krakowie
brakowalo owych kawiarni... Sztafaz SF Soderberghowi wyraznie przeszkadzal, po
co sie wiec bral on za powiesc SF? Aby ja doszczetnie splycic i zrobic z niej
nudny romans w kosmosie?
8. Napisales tez: "historia jest fragmentaryczna, rwana, miejscami niejasna.
Stad tez [te] wszystkie glosy krytyczne o braku spójnosci i beznadziejnym
montazu". Tu sie zgadzam. Montaz jest rzeczywiscie beznadziejny, wrecz
amatorski... :( Nie dorabiaj wiec teorii do zlego warsztatu Soderbergha.
On nakrecil film tak, jakby byl schizofrenikiem (a moze nim jest, co by
wiele tlumaczylo)...
9. Napisales tez : "Soderbergh pozostaje wierny ksiazce, lub raczej - pozostaje
z nia w zgodzie". Tu sie absolutnie NIE zgadzam! Z powiesci
SF z silnym filozoficznym podtekstem i wyraznie drugoplanowym watkiem
milosnym, zrobil on nader nudny a przewlekly romans... Porownaj z "The
Quiet American" wedlug powiesci Greena. Tam tez byl watek milosny, i zostal on
w filmie, ale nie jako pierwszoplanowy, a drugoplanowy! "The Quitet
American" to powiesc polityczna, i film tez taki pozostal (stad tez polezal on
dosc dlugo na polkach, mimo dokonalych rol Michaela Cainea i
Brandona Frasera)...
10. OGOLNIE: Dziekuje za adres ciekawej strony o filmach...
Twoja recenzja, jak i film, spodoba sie zapewne garstce zawodowych
krytykow, ale, na szczescie, to nie oni decyduja o gustach publicznosci...
Inaczej to bysmy sie na smierc zanudzili w kinach, a przemysl filmowy
by zbankrutowal. Pol biedy, ze prace starcili by tacy marni wyrobnicy
jak Soderbergh czy Clooney, ale ta reszta, co potrafi robic filmy?
I co Lem zawinil Ameryce, ktora ostanio tak goraco popiera, ze go ukarali
taka marna filmowa wersja jego najbardziej znanej powiesci?
Niestety, ale sto razy wole film Tarkowskiego...
Kagan

PS od Kagana

[Gość: Kagan]

PS: Piszesz: "I jeszcze jedno. Imiona bohaterów zostaly zmienione nie dla
potrzeb filmu, lecz w oryginalnym tlumaczeniu ksiazki na jezyk angielski
(na którym zapewne bazowali twórcy). Harey jako Rheya (Natascha McElhone), Kris
jako Kris, w filmie Chris (George Clooney), Sanut jako Snow (Jeremy Davies),
Gibarian - Gibarian (Ulrich Tukur). Sartoriusa, obecnego jeszcze
w scenariuszu, zastapila pózniej Dr. Helen Gordon (Viola Davis). Wczesna wersja
skryptu dostepna w sieci, daje mozliwosc przesledzenia zmian jakie zaszly do
finalnej wersji filmu."
I tu sie ujawnia twoja ignorancja! Scenariusz filmu Soderbergha zostal napisany
na podstawie tlumaczenia dokonanego NIE z polskiego, a z
francuskiego przekladu tej ksiazki przez Joanne Kilmartin i
Steve'a Cox'a. To oni, albo tez i francuski tlumacz, przekrecili
Harey na Rheye, czy Snauta na Snowa. A ta czarnoskora uczona to
"contradition in terms". Jak wiadomo, czarnoskorego fizyka ze swieca
nie znajdziesz, po prostu murzyni nie maja glowy do nauki (science)...
Zostala ona wprowadzona jako wymog tzw. politycnej poprawnosci (political
corectness). Tyle, ze zdarzaja sie czarnoskorzy politycy czy glinarze, ale nie
czarnoskorzy fizycy. Stad Soderbergh idiotycznie znieksztalcil intencje Lema (w
powiesci, owszem, wystepuje murzynka, i to calkiem spora, ale jako ow "gosc"
nachodzacy jednego z naukowcow, bodajze Snauta, a nie uczona).
Na koniec rada: jak nie masz o czyms pojecia, to sie nie kompromituj, i to
na dodatek publicznie... :(
Kagan
mywebpage.netscape.com/stanislawlempl/

[Gość: Michal]

Gość portalu: siraloS napisał(a):

> Solaris byl w USA totalna porazka... Nie odrobil nawet kasy
> wydanej na jego promocje.....

To dobrze, w Stanach, za komercyjna porazka, czesto chowaja sie
dobre filmy.