Kwestia wiary

[tony82]

Na TVN jest program Drzyzgi o wierze dzieci...
Fajni są polscy rodzice. Mogą, np. własnego dziecka się wyprzeć, bo zmieniło
religię. Fajno. Na widowni mamy stare dewoty, które prawie płaczą i
szlochają, bo cała rodzina katolików, a on został Muzułmaninem. Skoro wszyscy
wierzący, katolicy itd. to czemu tyle zła wokół nas? Ciekawe, ciekawe. nie ma
nic gorszego niż zakłamanie i klapki na oczy.

[kisielt]

Ludzie boją się czego nie znają, a nie specjalnie chce im się to poznać. Swoją
drogą skoro matka wyrzeka się dziecka z powodu zmiany wiary... to po co jej
powód... skoro taki błachy wystarczy, to może on wcale nie jest potrzebny.

[mamba8]

tiaaaa i rydzyk jest pięknym przykładem.....w dzisiejszych czasach coraz mniej
ludzi z zasadami i swoimi wartościami i ogólnie wszystko idzie w złym kierunku.

[kisielt]

nie bardzo łapę co ma Rydzyk do mojej wypowiedzi

[gomory]

Mozesz mi uwierzyc, ze muzulmanscy rodzice takze moga wyprzec sie dziecka ktore
przeszlo na katolicyzm ;).
Ja tam uznaje, ze jesli sie jest salbowierzacym, to lepiej sie zbytnio nie
wypowiadac na tematy religii. Przynaleznosc ludzi do jakiejkolwiek religii nie
likwiduje zla - to tak na marginesie.

[mabiwy]

wiara ma określone aksjomaty, nie każdy wyznawca ma tle ufności i siły aby żyć
zgodnie z nimi. Ułomności są przypisane czlowiekowi, ale to też nie powód by
potępiać w czambuł.

[bzz_bzz]

Moja mama się mnie nie wyparła! (Jeszcze...:))

[morlok.rap]

moja też nie

[pewien_student]

ehhh... moze mnie sie jeszcze nie wyrzekli, bo dla swietego spokoju laze jeszcze
do tego kosciola na godzine tygodniowo, ale znam to z autopsji. i z autopsji
moge powiedziec, ze rodzice ktorzy tak kurczowo trzymaja sie kwestii wiary
bardzo powaznie, moze nawet zbyt powaznie, podeszli do kwestii przyzeczenia
zlozonego instytucji Kosciola, a przede wszsytkim sobie samym, co do wychowania
w wierze i traycji katolickiej. oni prawdopodobnie nigdy juz nie przyjma do
wiadomosci ze ich dzieci wybraly inna droge - dla nich to jest nie do
pomyslenia. postrzegane jako zdrada wychowankow, a tym samym, podwazenie ich
wlasnego autorytetu. a co za tym idzie - nagle jeden z priorytetow w ich zyciu,
nierzadko sens, gdzies szlag trafia. "bo przeciez my dla twojego dobra" i
faktycznie uwazaja ze to jest dobre. dlatego wcale sie nie dziwie reakcjom mojej
matki, z ktora z tak blahego powodu, mialem niezle przehery - stwierdzilem ze
nie warto w tym wypadku robic z tego blahego w sumie powodu wojny domowej.
godzina na tydzien mnie nie zbawi (doslownie tez nie :P ).

troche gorzej sytuacja wyglada w sektach, na przyklad u Jehowych. tam taka
deklaracja oznacza calkowita utrate wiezi z ludzmi pozostajacymi we wspolnocie
wyznaniowej. izolacja zdrajcow, ostentacyjne wydalenie ze zboru. oczywiscie
rodzic nie bedzize mial prawa widywac dziecka, wiec dochodzi jeszcze poczucie
straty dziecka.
nota bene w przypadku SJ wydalonym mozna byc za palenie papierosow, zjedzenie
"nieczystego", ze o transfuzji krwi nawet nie wspomne.


no ale przyznajcie sie - ile osob potrafiloby ze stoickim spokojem przyjac do
wiadomosci podwazanie swojego autorytetu?

[tygrysio_misio]

ja bym znosla bo nie uwazam ze jestem nieomylana

niestety ludzie ktorzy wierza bo od dziecka byli ciagani do kosciola itp i nie
byli w stanie sami sie nad wiara zastanowic tylko poszli na latwizne i przyjeli
bez zadnych argumentow to co im wciskano nie sa w stanie pojac tego

jesli ktos wierzy bo tak jest latwiej i tak bylo od dziecka to tak naprawde
zazwyczaj nie ma pojecia o zasadach wiary i dla takich ludzi bycie dobrym
chrzescijaninem to chodzi do kosciola i dawac na tace w piatek nie jest miesa...

[c.kapturek]

taa, pani Drzyzga niezłych gosci zaprasza ;-)))))))))
dla mnie kwestia religii wyglada podobnie jak wychowania, czyli jak zostanie
przekazana.
rozumiem to mniej wiecej tak, że w każdej religii jest przewodnik duchowy,
którego zadaniem jest poprowadzic wierzącego w jego drodze duchowej, ale
wierzacy tez musi "dać" cos od siebie, czyli wykazac się odrobiną zangażowania
w tą drogę, inaczej po co nia kroczy.
dlatego, kogos kto mówi, że wierzy, a nie jest do końca zaangazowany w to, nie
jest dla mnie reprezentantem.
np. w polskich rodzinach katolickich, rzadko kiedy rodzice czytaja dzieciom
biblie i rozwazaja n/t tego co jest w niej zapisane, i jak to się ma do
otaczającego świata.
inny przykłąd: z tego co widac to niektórzy muzułmanie tez np na swój sposób
interpretuja koran, że allach kaze im zabijac wrogów i stąd tyle terroryzmu.
więc wszystko zalezy od człowieka, wierzącego jak on traktuje swoja religię,
tak bedzie tyle zła.
ponadto, uważam że są księża, a księża. kazdy młody człowiek ma w swoim życiu
okres tzw. buntu, świat zdaje się byc mu przeciwnikiem, wszystko wokół staje
sie nie do zniesienia, wiec zaczyna się zastanawiać czemu tak jest, zastanawia
sie takze nad zmianą religii itp. sama miałam tak samo, zaczytywałam się np w
buddyzm, ale potem stwierdziłam, ze to nie dla mnie.
u siebie mam cool ojców franciszków, i nie moge narzekać, bo do niczego nie
zmuszają, że tak powiem. nie leca na kasiory itp jak zwykle w opinni o zwykłych
księdzach jest.