Mickiewicz czy Słowacki?

[fioletka]

Którego z wieszczów wolicie?

Stawiam na Słowackiego i nie zgadzam się z twierdzeniem Litwinów, że poezja
Słowackiego jest <<bezbożna i brak w niej czucia>>.

<<Słowacki wielkim poetą był>>

Fioletka

[slotna]

Słowackiego.

Ale tylko jeśli muszę wybierać.

Bo tak naprawdę 'nie czuję' żadnego z nich ;-///

Słowacki mistyczny -"Sen srebrny Salomei"Cudo!!!!!

[Gość: Ja]

wybierz św.Mikołaja

[Gość: gosia]

to tak jakbyś spytała czy lepsze piwo czy wódka??? nie masz ważniejszych
problemów?

Małgorzata

[fioletka]

Mam ważniejsze problemy, ale to jest forum Książki, więc rozpatrujemy te
książkowe...

I nie porównałabym Mickiewicza do piwa, a Słowackiego do wódki :PPP

Pozdrawiam
F

zapomniałam o tym genialnym wpisie...

[Gość: gosia]

cofam tamto- tzn.zgadzam sie z tym ale jak to się mówi: mowa jest srebrem a
milczenie złotem.

Małgorzata

[yanga]

Taka dyskusja rozgorzała kiedyś w mojej klasie X (przedmaturalnej, był rok 56).
I nikt - ani jedna osoba - nie mówił, że ich "nie trawi" czy nie rozumie.
Cytaty z "Dziadów" krążyły w rozmowach, a wiele wierszy umiało się na pamięć,
choć nikt nas do tego nie zmuszał. Kiedy czytam wypowiedzi w wątku o
najgorszych lekturach, zwłaszcza wypowiedzi nauczycieli, to jest mi tak
przykro, jakby ktoś obrzucał błotem bliskie mi osoby. Ja wtedy broniłam jak
lwica Słowackiego, raczej z przekory niż z przekonania, bo większość była za M.
Po latach nadal kocham obu, ale Mickiewicz bardziej mi towarzyszy. Po prostu
nie ruszam się nigdzie bez ukochanego tomiku (bardzo stare wydanie) i tylko za
granicę zabieram paskudne, broszurowe.

Zazdroszczę...

[dr.krisk]

yanga napisała:

> Po latach nadal kocham obu, ale Mickiewicz bardziej mi towarzyszy. Po prostu
> nie ruszam się nigdzie bez ukochanego tomiku (bardzo stare wydanie) i tylko
za
> granicę zabieram paskudne, broszurowe.

Szczerze zazdroszczę. Mnie od wszystkich romantyków odstręczał chyba fakt
uznania ich a priori za najwybitniejszych poetów. Te wieszczenia, bladzi poeci,
filareci i filomaci, duch, cierpienia na milijony, a tu na klatce w bloku przez
pół roku wionie kapuchą, a przez drugie pół smażonymi śledziami... Okropnie ich
przemacerowano w szkole, zmuszając nas, niedomytych i niedouczonych
barbarzyńców do podziwiania czegoś zupełnie dla nas niezrozumiałego.
Dopiero gdy wysłuchałem calkiem niedawno znakomitych interpretacji poezji
Mickiewicza i Słowackiego (Zapasiewicz to chyba był, w II Programie Radia),
przypomniałem sobie, że pisali piękne wiersze. I choć romantyzm śmieszy, i
raczej szkiełko i oko niż sercem patrzenie wolę, kiedyś pewnie wrócę do obu
panów M i S.
Pozdrawiam.
KrisK

[yanga]

Matylda z Windisch-Graetzów Sapieżyna, kiedy opanowała język polski (dopiero po
ślubie), zabrała się do czytania naszych wieszczy (gdzieś na przełomie wieków).
O "Dziadach" napisała, że nie może pojąć, jak taki wymoczek i nieudacznik jak
Konrad mógł zainteresować sobą Złe Moce do tego stopnia, że aż podjęły walkę o
jego duszę. I dlaczego tegoż nieudacznika stawiamy na piedestale. Ciekawostka,
co? To z tych wspomnień, co to wiesz...

Czas powrotów

[fioletka]

Jeżeli masz ochotę poza tekstami obu panów zasięgnąć do ciekawych książek o
nich (i ich dziełach również). Polecam "Kilka szczegółów" (O Mickiewiczu)
i "Juliusz Słowacki pyta o godzinę" Jarosława Marka Rymkiewicza. Jestem w
trakcie czytania kilku szczegółów i podziwiam szczegółowość i dokładność, a
zarazem przystępność tekstu.

Pozdrawiam również,
Fioletka

[yanga]

Nie omieszkam, z kolei Tobie i innym zainteresowanym polecam serię biografii
pióra prof. Zbigniewa Sudolskiego - Mickiewicz, Słowacki, Krasiński, Norwid i
inne. Napisane są na podstawie listów i innych dokumentów, autor rzadko dodaje
własny komentarz, za co mu chwała. Mickiewicza przeczytałam w grudniu - po tej
lekturze zupełnie inaczej spojrzałam na postać Celiny Mickiewiczowej.
Uprzedzam - te biografie są bardzo grube i ciężkie. Natomiast kompletnym
nieporozumieniem jest biografia Jula wydana przez Świat Książki
pt. "Szatanioł" - byłam tak zniesmaczona, że wyrzuciłam ją z domu, a autora z
pamięci - facet nic nie rozumie, życzyłabym mu więcej pokory, takiej, jaką
wykazuje Sudolski właśnie.

[reptar]

reptar napisał:

> Wciąż pozostaję pod wielkim wrażeniem Mickiewiczowskich ballad, i chyba tak
> już zostanie. Z tego drugiego pana to "Beniowskiego" sobie dziabnę od czasu do
> czasu, to tu, to tam.



A było to w wątku
Mickiewicz, Słowacki

[yanga]

A to był mój wątek, REPTARZE, dziękuję, żeś go przypomniał. Tylko teraz
występuję pod nowym nickiem, bo pod tamtym nie chciano mnie zalogować.

[Gość: AnaisNin]

Słowacki mistyczny! Zdecydowanie!!!

[Gość: abderyta]

obaj wariaci!darmozjady!arystokracja co upadlała lud, biedny lud chłopski i
który rozpijali go gorzałką, tego luda!
jeden świr i drugi wariat!

[Gość: Zdanka]

1)Słowacki mistyczny ,rzeczywiście powala na kolana...Nieprawdopodobna
wizyjność,dziwaczność(chory nastrój) i czysta makabra "Sen srebrny
Salomei" /"Samuel Zborowski".To są nierówne teksty,ale momentami robiły mi się
nad nimi okrągłe ooczy ze zdziwienia i zaskoczenia,że ten Słowacki, co to
popełnił koszmarnego"Kordiana" ,napisał takie niesprecyzowanie dziwne i
fascynujące teksty...

2)Mickiewicz w "Dziadach " jest doskonały,choć też nierówny...To jest
fascynujący tekst,biorąć pod uwagę ,na ile sposobów można go przeczytać i
zinterpretować.Np. Konrad jako schizofrenik z nawrotami,albo "jasnowidznia" w
stanach Grand mal,Gustaw -żywy trup/wampir -mitologia wampiryczna w obrzędach
pogańskich,Dziady -teatr swięta zmarłych itp./demonologia ludowa/wcielenia
demona /studium chorób psychicznych itp...
Niechęć do obu w/w panów bierze się z tego,że są wałkowani w szkole przez
nauczycieli bredzących od rzeczy naiwnymi regułkami,że wielkimi poetami owi
wymienieni byli,a kompletnie nie widzących nic w tekstach.

Fenomenalnie pisze o "Wariactwach"Mickiewicza w Kole Sprawy Bożej Krzysztof
Rutkowski,ten od "Paryskich pasaży" -czyta się to jak kryminał ,opis sekty i
studium masochizmu posuniętego do granic(Bo towiańczycy" byli sektą,ale który
nauczyciel o tym mówi?)
Swietna jest analiza antropologiczna święta zmarłych(rytuału
pogańskiego,chrześcijańskiego i teatralnego) u Kolankiewicza,nie pamiątam
tytułu,chyba"(?)"Dziady.Teatr święta zmarłych."wydał Universitas niedawno.

Są teksty Słowackiego,które pisał ledwo żywy ,wymiotując krwią w ostatnim
stadium gruźlicy.Można je sobie pooglądać...

W ogóle mam takie wrażenie,że obaj mieli ogromny talent,który w pewnym momencie
wymknął im się spod kontroli i jakoś rozmienił na drobne,ale Słowackiemu
pomogła wczesna śmierć...

Generalnie obu trzeba poczytać samemu,jak najdalej od tekstów szkolnych i
tego ,co w szkole.

chwilke

[jottka]

kolankiewicza 'dziady. teatr święta zmarłych' wydało w '99r. słowo/ obraz/
terytoria


o towiańczykach i ich wesołych koncepcjach sporo nauczycieli od dawna w szkole
naucza


teksty mistyczne słowackiego nie są 'niesprecyzowanie dziwne', oparte są na
kilku żelaznych założeniach, ponieważ poeta uznał, że doznał wizji tłumaczącej
w pełni świat i jego dzieje, a potem starał się ją w miarę szczegółowo
przełożyć na język zrozumiały dla 'zwykłych' ludzi. w szczegółach się plątał,
co jednak nie dziwi, bo zamiar był niewykonalny.


ranga tekstu nie zależy od tego, czy ktoś pisze wymiotując czymkolwiek, czy też
siedzi pod krawatem przy biurku :)


dlaczego słowacki miałby jednocześnie 'rozmienić talent na drobne' i ocaleć -
jak rozumiem - artystycznie dzięki przedwczesnej śmierci, skoro sama piszesz,
że jego 'fascynujące teksty' pochodzą z okresu mistycznego? to ostatnie lata
jego życia i twórczości. a 'koszmarnego kordiana' napisał w wieku lat 25, więc
w myśl tej teorii raczej się rozwijał.


mickiewicz tez ostatnie wielkie dzieła pisze ok. 40tki (liryki lozańskie), a
potem aż do śmierci (w wieku lat 56) nie zajmuje się literaturą, tylko polityką
i ew. prozą zaangażowaną. wcześniejsze rozmienianie sie na drobne to dziady czy
pan tadeusz?

[Gość: Zdanka]

Już odpowiadam:

Fakt,Kolankiewicza wydało słowo/obraz terytoria.Czytałam to zaraz po
wydaniu,więc pomyliłam wydawnictwa.Nie zmienia to jednak faktu,że ze względu na
odniesienia antropologiczne bardzo interesujący tekst.W takim razie wznowienie
też pochodzi ze słowa/obraz i tym samym dementuję moje brednie o Universitasie.

Ad.2)
O "towiańczykach" można mówić różnie -i koncepcjami ich przynależnści
Towiańskiego do carskiego wywiadu i koncepcjami sekty religijnej ze spowiedzią
wobec czlonków sekty i całokształtem sakramentów (!) bądź mówiąc tylko o
sekcie Polaków w Paryżu i Towiańskim jako mistrzu;)

Ad3)
Abstrahując od przewodniej idei mistycznych tekstów Słowackiego,które wykładał
choćby w formie dialogów na wzór platońskiego dialogu jako formy,są one
fantastycznie wizyjne "Sen srebrny"...nie jest jeszcze tekstem stricte
mistycznym i nijak ma się polonistyczna gadka,bo poeta chciał wyłożyć swój
światopoglad do formy,która momentami podchodzi pod Lautremonta nawet(!)

Resztę później ,bo mnie poganiają!

Antoni Malczewski

[raymond.new]

Pierwszy, jedyny i niepowtarzalny.

Towianski z daleka!

[alephewik]

Slowackieog nie da sie strawic:/ Genezis z Ducha czytalam wieki!!!Nie zgub sie
tutaj czlowieku w tej gmatawaninie mysli z kregu "Kola sprawy Bozej". Bleee