za co kochamy Gabriela Garcia Marquezqa

[Gość: itek]

Wypowiedzcvie sie nt. jego tworczosci.Dla mnie jest on w pierwszej 5 pisarzy
XX wieku. Uwielbiam jego 100 lat samotnosci za ironie, Zla godzine za
agresywnosc, Opowiesc rozbitka za metaprawde, Labirynt generala za wspolczucie
oraz Kronike zapowiedzianej smierci za fatalizm.Pozdrawiam wszystkich
entuzjastow tworczosci GGM!

[goha29]

Za 100 lat samotności i właściwie za nic więcej, bo więcej nie trzeba.

[Gość: itejk]

Wiecej nie trzeba, oczywiscie.Ale wiecej jest!

[goha29]

Ale żadnej tak nie przeżyłam, jak 100 lat.
Z nią wiąze się zresztą taka historia:
Miałam przyjaciela, który ciągle schodził na jej temat. Ja miałam 16 lat, on
20, dziewczynę i bardzo mi się podobał. Ale postanowiłam nie wariować i
usunęłam się. Następnego dnia po ostatnim - jak dziś wiem - spotkaniu
spieszyłam się na pociąg. Tknięta jakimś impulsem weszłam do mijanej księgarni,
skierowałam do konkretnej półki i... stała tam. Miałam dokładnie tyle pieniędzy
ile trzeba było. Do pociągu weszłam w ostatnim momencie.
Przeczytałam ją ze dwadzieścia razy. Dziesięć lat później pożyczyłam
nieopatrznie przyjaciółce faceta, który też mi sie podobał. Kiedy tylko
wypuściłam ją z rąk, wiedziałam, że ksiażka już do mnie nie wróci. Nie wróciła.
Minęło kolejnych parę lat. Byłam w pewnym mieście po raz ostatni, żeby
ostatecznie dopiąć różne sprawy. Miałam kilka minut do tramwaju, postanowiłam
wejść do antykwariatu. Skierowałam się bezwiednie do lady ze stosem bezładnie
rzuconych różnych mało wartych i zniszczonych książczydeł i... Tak, to samo
wydanie, z rysunkiem Świerzego.
Tylko, że tym razem nie miałam już 11 zł.
Może to nie koniec historii?

[Gość: itek]

Mam podobne doswiadczenia z ksiazka, ktorej nie lubie-Milosc w czasch
cholery.Tez kupilem ostatni egzemplarz w miescie (doslownie, szukalem jej
wszedzie).Przeczytalem ja kilka razy,mialem mieszane uczucia, oczywiscie w
porownaniu do tego czego oczekiwalem po GGM. Podczas jej czytania stale myslalem
o jednej dziewczynie, ktora mi niestety umknela(troche z mojej winy) i ktorej
chcialbym bardzo te ksiazke pozyczyc.Niestey kontakt sie urwal.Odwiedzila mnie
inna kobieta,ktorej pewnie sie podobam i oczywiscie nie oddala mi tej ksiazki
(od 2 lat jej nie mam :((). Przepraszam za ton zbyt osoisty, ale natchnelas mnie
:)) Pozdrawiam :))))

[moore_ash]

Gość portalu: itek napisał(a):

> Mam podobne doswiadczenia z ksiazka, ktorej nie lubie-Milosc w czasch
> cholery.

czy to to samo co : milosc w czasach zarazy? nie wiem czy ktores z nas sie
mysli, mamy inne ksiazki czy sa dwa tlumaczenia:)

pozdr.
tb

[Gość: itek]

Tak-tytul originalu: El amor en los tiempos del cólera
Pozdrawiam :)

[basia26]

... a ja chciałabym być dziewczyną która "umknęła"

[Gość: itek]

Bardzo mnie poruszylo to co napisalas!! Czy mozesz cos dodac??

[goha29]

Mogę wiele dodać, ale jeszcze więcej mogę ujšć! ;)
Cieszę się, że cię poruszyłam. To zwykłe gadulstwo.

[basia26]

a mnie z kolei poruszyło to, co Ty napisałeś!

[basia26]

Gość portalu: itek napisał(a):

> Bardzo mnie poruszylo to co napisalas!! Czy mozesz cos dodac??
chciałabym po prostu, żeby przez okno w moim pokoju wleciało kilka żółtych
motyli

[klymenystra]

czytalam tylko "sto lat.."- ale juz po pierwszym razie sie zakochalam. za
piekna remedios. za magie. za klimat...

[Gość: pszemcio]

...a ja tam wole "Nikt nie pisze do pułkownika"...zlinczujcie mnie jak
chcecie...nic na tonie poradzę.

[pax_tibi]

Marqeza kaocham przede wszystkim za klimat jego powieści, pierwszą jaką
przeczytałam była "O miłości i innych demonach", cudowna, magiczna, choć nie
mistrzostwo, potem "Kronika zapowiedzianej śmierci"- świetna od strony
psychologicznej, no i "Sto lat samotności"- genialna!!! Marquez to po prostu
żywa legenda!

za przyjazn z Castro

[Gość: czapski]

Márquez

[Gość: mon-ya]

Uwielbiam Garcia Marqueza za te jego "magiczne" ksiazki (chociaz on sam mowi,
ze to czysta prawda, ktora czerpie z karaibskiej rzeczywistosci - wiecej o tym
w "Zapachu guajawy" i ostatniej autobiografii), nie lubie reporterskich.
Wszystkie czytalam po kilka razy w obu wersjach i jeszcze nie mam dosyc!
Szkoda tylko, ze tak fatalnie trafil z polskim tlumaczeniem "Stu lat...". Gdyby
ja przetlumaczyl Marrodanski, mielibysmy majstersztyk, a tak - przerabiany pare
razy gniot, zbeszczeszczone siermieznym jezykiem arcydzielo... Szkoda.

Najwieksza frajde sprawia mi tropienie watkow autobiograficznych w jego
ksiazkach i poszukiwanie zrodel tych magicznych "perelek": skad sie wziely
zolte motyle, ktore Urszula ganiala sciera, albo swinskie ogonki, albo te
wszystkie inne drobiazgi, ktore tworza klimat jego powiesci.

:-*

[Gość: itek]

Moim zdaniem wiekszosc jego ksiazek jest zarowno magiczna jak i reporterska-nie
rozdzielalbym tego (bo "to czysta prawda").Przyklady:Kronika zapowiedzianej
smierci,Zla godzina,Nie ma kto pisac do pulkownika,Opowiesc rozbitka,General w
labiryncie,Reportaz z porwania czy nawet 100 lat.
:-I
A Ty powyzsze ksiazki zaliczasz do magicznych czy do reporterskich??

Pozdrawiam :)

[Gość: Voltaire]

A ja go nie cierpię.
Albo inaczej. Nie cierpię realizmu magicznego, choc na tym tle Marquez wypada i
tak w górnych partiach stanów srednich.
Jedyny wyjątek to "12 opowiadan tułaczych".
Za to z klimatów iberoamerykanskich czczę niemal Carpentiera.

Pozdrówka

[madziurex]

Za klimat, magię, namiętność, kolory, zapachy, wspaniałe historie - magiczne,
ale jakże prawdziwe!, za niesamowite portrety kobiet; facet - a tak pięknie
pisze o miłości; no i ma zaletę najlepszych pisarzy - potrafi OPOWIADAĆ. Jego
książki wciągają, powracają w snach, zostają we mnie już na zawsze.
Uwielbiam wszystkie( oprócz "Opowieści rozbitka"), najmniej "Miłość w czasach
zarazy" a najbardziej "Jesień patriarchy" i "Sto lat..."

za ,,Miłość w czasie zarazy" itd.

[Gość: belle]

Za ,,Miłość w czasie zarazy" , sposób przedstawiania kobiet, mieszanie
teraźniejszości z legendami jak w ,,Stu latach samotności".