Marek Krajewski - Koniec świata w Breslau - dobre?

[Gość: korek]

czytał ktoś to???

[karmilla]

tak i podobało mi się, ale mniej niż Śmierć w Breslau. Ale polecam obydwie.

Oj!

[braineater]

Zdecydowanie niedobre - płaskie postacie, manieryczna dekadencja, nudna intryga
i przeładowanie nieistotnymi dla niewrocławian szczegółami - jeśli chcesz
poczytać pierwowzór tych dwóch powieści, sięgnij po Caleba Carra - "Anioł
Śmierci" i "Alienista" - doskonałe historie kryminalne umieszczone w naprawdę
rzetelnie i interesująco odpracowanych realiach Nowego Yorku z początku
dwudziestego wieku - lektura ta jest również doskonałym wprowadzeniem w
historię kryminalistyki jako nauki...
Pozdrowienia:)

[Gość: Ewa]

Oj,.... nie jest wypowiedź osoby, która wnikliwie czyta powieści, które jej wpadną w ręce. Philip Keer, którego tak dowcipnie przekręcasz, świetny stylista ma swój nowojorski świat i rzekłabym, że obaj panowie tworzą światy równoległe nie wchodząc sobie w drogę. Nawet twoja wypowiedź znalazłaby wiele sobie podobnych a nie posądzam cię o zbyt gorliwe wzorowanie się na innych. Marek Krajewski nie jest pisarzem ślizgajacym się po powierzchni słów. On te słowa przejrzał docierając jako uczony do źródeł ich znaczeń. Jest więc pisarzem świadomym i warsztatu i odpowiedzialnym za słowa. Jego bohaterowie są zmanierowani w stopniu wystarczającym, aby zainteresować czytelników, ich zmanierowanie nie przekracza granic dobrego smaku. Ta równowaga też ma swoje korzenie w klasycyzmie. Zanim więc poddasz się pozornej nudzie lektury - czasem, przykro to mówić, nuda może płynąć z nas samych i powracać odbita z kart czytanej powieści zafałszowując jej obraz - postaraj się odpowiedzieć sobie na pytanie czy wszystko zrozumiałeś, czy twój ogląd czytelniczy nie zawęził się do kryminalnego pola powieści, czy nie przeoczyłeś czegoś istotnego? Z serdecznymi pozdrowieniami Ewa

[braineater]

Gość portalu: Ewa napisał(a):

> Oj,.... nie jest wypowiedź osoby, która wnikliwie czyta powieści, które jej
wpa
> dną w ręce. Philip Keer, którego tak dowcipnie przekręcasz,
Hmmm, no cóż, lubię jak mnie doceniają za poczucie humoru ale przyznać muszę,
że o panu Phillipie Keer'ze w życium nie słyszał (co nie znaczy, że kiedys się
z jego twórczością nie zapoznam) a Caleb Carr, którego dwa opasłe tomiszcza -
"Alienista" i "Anioł Śmierci" leżą właśnie przed mymi oczętami, mógłby nawet
się obrazić, słysząc, że jego nazwisko (rzecz do której człowiek bądź co bądź
się jednak przywiązuje) jest dowcipnym kalamburem z nazwiska innego pisarza...:)
Marek Krajewski n
> ie jest pisarzem ślizgajacym się po powierzchni słów. On te słowa przejrzał
doc
> ierając jako uczony do źródeł ich znaczeń. Jest więc pisarzem świadomym i
warsz
> tatu i odpowiedzialnym za słowa. Jego bohaterowie są zmanierowani w stopniu
wys
> tarczającym, aby zainteresować czytelników, ich zmanierowanie nie przekracza
gr
> anic dobrego smaku.
No coż, pozwolę się nie zgodzić, patrząc chociażby na opisy środowiska
kokainistów,scenę zabójstwa w pociągu, czy też opis dekadenckiego kasyna, który
naprawdę w swojej przeraźliwości, doprowadził mnie do śmiechu - "O, mój Boże
pokażmy jacy jesteśmy źli i perwersyjni, zagrajmy o gołą kobietę..." no
przepraszam, ale kogo to jeszcze może wzruszyć - feministki?
Zanim więc poddasz się pozornej nudzie lektury - czasem, przykro to mówić,
nuda może płynąć z nas samych i powracać odbita z kart czytanej powieści
zafałszowując jej obraz - postaraj się odpowiedzieć sobie na pytanie czy
wszystko zrozumiałeś, czy twój ogląd czytelniczy nie zawęził się do
kryminalnego pola powieści, czy nie przeoczyłeś czegoś istotnego?
A z tym, że człowiek sam sobie wmawia nudę w trakcie lektury to trudno się nie
zgodzić - szczególnie jeśli jest do tego uprawniony sztucznym, napuszonym
stylem autora, poza którym nie kryje się zbyt wiele treści - a czy przeoczyłem
coś istotnego, to szczerze przyznam nie wiem - bo w kilka miesięcy po lekturze
obu częsci, powróciłem do stanu tabula rasa i czuję się tak, jakbym przeoczył
je w całości - mogę je zacząć czytać jeszce raz ale jakoś żadnej motywacji do
działania tego nie mam. Ale z ochotą zaczekam, aż napiszesz co w Breslauach
takiego kryje się pod kryminalną fabułą, co jest prawdziwym przekazem tych
opowieści - i bynajmniej nie jest to sarkazm jeno prawdziwe oczekiwanie...
Z serdecznymi pozdrowieniami Ewa
Z równie serdecznymi pozdrowieniami braineater:)

[jottka]

braineater napisał:


> Hmmm, no cóż, lubię jak mnie doceniają za poczucie humoru ale przyznać muszę,
> że o panu Phillipie Keer'ze w życium nie słyszał


trudno ci sie dziwić, skoro koleżanka zapewne philipa kerra ma na myśli, m.in.
autora trylogii o berlińskim detektywie (lata 30te i 40te, 1.tom to 'marcowe
fiołki'), stylizacja na czarny kryminał, dobrze sie czyta

oprócz tego jeszcze parę thrillerów spełnił, 'gridiron' chyba najgłośniejszy

co do reszty też bym się chętnie dowiedziała, na czym głębia powieści
krajewskiego polega